Orzecznictwo

Uzasadnienie Sądu Okręgowego w Krakowie z 26 stycznia 2023 r., sygn. III K 47/12

Sąd: Sąd Okręgowy w Krakowie
Data: 26 stycznia 2023
Sygnatura: III K 47/12
Rodzaj: Uzasadnienie

Powołane przepisy

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 5
Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychart. 17 ust. 1; art. 17 ust. 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowympkt. 25
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturzeart. 29
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiart. 62 ust. 1
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 listopada 2003 r. w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeńart. 97
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 115 § 13 pkt. 7; art. 115 § 3; art. 12; art. 13 § 1; art. 18 § 1; art. 18 § 2; art. 18 § 3; art. 19 § 1; art. 2229 § 3; art. 228 § 1; art. 228 § 3; art. 229 § 3; art. 231 § 1; art. 231 § 2; art. 258 § 1 pkt. 1; art. 258 § 1 pkt. 2; art. 258 § 1 pkt. 4; art. 258 § 3; art. 263 § 2; art. 266 § 2; art. 271 § 3; art. 272; art. 273; art. 276; art. 279 § 1; art. 285 § 1; art. 286 § 1; art. 296 a § 1; art. 298 § 1; art. 31 § 1; art. 31 § 2; art. 33 § 2; art. 33 § 3; art. 4 § 1; art. 41 § 1; art. 41 § 2; art. 43 § 1; art. 43 § 2; art. 45 § 1; art. 46 § 1; art. 53; art. 63 § 1; art. 65 § 1; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 70 § 1 pkt. 1; art. 85; art. 86 § 1; art. 86 § 2; art. 91 § 1; art. 91 § 2
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilnyart. 805
Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 17 § 1 pkt. 7; art. 183 § 1; art. 333 § 1; art. 333 § 2; art. 335; art. 387; art. 423 § 1 a; art. 624 § 1; art. 99 a § 1
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy

Treść orzeczenia

Sygn. akt III K 47/12

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 11 maja 2021 r.

Na wstępie należy wskazać, że z uwagi na fakt, iż nie wszyscy oskarżeni objęci tym wyrokiem złożyli wnioski o uzasadnienie – stosownie do treści art. 423 § 1 a k.p.k. – sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których dotyczyły złożone w tej sprawie wnioski o uzasadnienie.

Druga uwaga dotyczy natomiast formy w jakiej zostało sporządzone uzasadnienie w tej sprawie. Otóż w międzyczasie zmieniły się przepisy kodeksu postępowania karnego regulujące to zagadnienie, w szczególności do kodeksu postępowania karnego dodany został art. 99 a § 1 stanowiący, iż uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji, w tym wyroku nakazowego i wyroku łącznego, oraz wyroku sądu odwoławczego i wyroku wydanego w postępowaniu o wznowienie postępowania sporządza się na formularzu według ustalonego wzoru. Biorąc jednak pod uwagę obszerność i wielowątkowość materiału dowodowego, stosownie do treści przepisu art. 15 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie kodeksu postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1694) zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego składu zostało ono sporządzone na starych zasadach, a zatem nie w formie tabelarycznej.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Odnośnie działania zorganizowanej grupy przestępczej oraz zdarzeń, polegających na przekroczeniu uprawnień i ujawnieniu tajemnicy służbowej poprzez przekazywanie przez oskarżonych: M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1) i S. S. (1) (a nadto P. W. (1)), będących oficerami (...) (...) KMP w K. właścicielom firm przewozowych, tj.:

- J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1), prowadzącym pomoc drogową (...) s.c. w T. oraz

- A. P. (1), prowadzącemu pomoc drogową w ramach (...) z siedzibą ul. (...) w K.,

informacji o kolizjach drogowych, wymuszających holowanie pojazdów w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. w zamian za przyjmowanie korzyści majątkowej lub osobistej w związku z pełnieniem funkcji publicznej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw, a zatem w zakresie:

- pkt I i II aktu oskarżenia w przypadku oskarżonego A. P. (1),

- pkt XIII i XIV aktu oskarżenia w przypadku oskarżonego M. Ż. (1),

- pkt XVIII i XIX aktu oskarżenia w przypadku oskarżonego J. Z. (1),

- pkt XXVI i XXVII aktu oskarżenia w przypadku oskarżonego S. K. (1)

- pkt XXIX i XXX aktu oskarżenia w przypadku oskarżonego S. S. (1),

ustalono następujący stan faktyczny:

A. P. (1) w ramach prowadzonej przez niego firmy (...) z siedzibą ul. (...) w K., otrzymywał od:

- funkcjonariuszy Policji M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1) - pełniących funkcję (...) na (...) Komendy Miejskiej Policji w K. ( (...) KMP w K.),

- funkcjonariusza policji D. A. (1) - pełniącego funkcję (...), a następnie (...) na (...) KMP w K.,

- T. S. (1) - pełniącego funkcję (...) na (...) KMP K.,

informacje o zdarzeniach drogowych wymuszających holowania pojazdów, zaistniałych na terenie miasta K..

Informacje o zdarzeniach drogowych wymuszających holowanie pojazdów, zaistniałych na terenie miasta K. otrzymywali również J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej (...) s.c. z siedzibą w T.. Informacje te przekazywali im M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1) i P. W. (1).

Informacje te były przekazywane przez w/w funkcjonariuszy Policji w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych w zamian za otrzymywaną korzyść majątkową wbrew obowiązującemu algorytmowi, określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowanie pojazdów.

W okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. A. P. (1) udzielił funkcjonariuszom policji K. w K. pełniącym służbę w charakterze (...) i (...) na (...) S. K. (1), J. Z. (1), S. S. (1), M. Ż. (1), P. W. (1), D. A. (1) a ponadto T. S. (1) korzyść majątkową w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 65.850 zł, tj.:

- w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. S. S. (1) udzielił kwotę 11.100,00 zł,

- w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 200 r. P. W. (1) udzielił kwotę 11.100,00 zł,

- w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. M. Ż. (1) udzielił kwotę 11.100,00 zł,

- w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. S. K. (1) udzielił kwotę 11.100,00 zł,

- w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. J. Z. (1) udzielił kwotę 11.100,00 zł,

- w okresie od dnia 21 marca 2005 r. do dnia 5 lutego 2007 r. D. A. (1) udzielił kwotę 6.300 zł,

- w okresie od dnia 6 czerwca 2005 r. do dnia 28 października 2006 r. T. S. (1) za pośrednictwem D. A. (1) udzielił kwotę 4.050 zł,

celem skłonienia ich do naruszenia przepisów prawa w postaci przekroczenia swoich uprawnień poprzez przekazanie mu grafików służby (...) (...) KMP w K., w których ujęte były służby pełnione przez S. K. (1), J. Z. (1), S. S. (1), M. Ż. (1), P. W. (1), D. A. (1) i T. S. (1) oraz poprzez telefoniczne przekazywanie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych wbrew obowiązującemu algorytmowi, określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowania pojazdów, wielokrotnie informacji o zdarzeniach drogowych zaistniałych na terenie miasta K., uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych oraz za przekazanie mu takich informacji, w tym w szczególności za przekazanie przez:

1) S. S. (1) co najmniej 41 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

2) P. W. (1) co najmniej 62 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

3) M. Ż. (1) co najmniej 39 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

4) S. K. (1) co najmniej 65 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

5) J. Z. (1) co najmniej 45 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

6) D. A. (1) od kilkudziesięciu do kilkuset informacji, a w szczególności opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia,

7) T. S. (1) nie mniej niż 300 informacji,

tj. łącznie co najmniej 556 informacji, które to informacje następnie wykorzystywał do skierowania na miejsce tych zdarzeń drogowych pomocy drogowej - w ramach prowadzonej przez siebie firmy (...) z siedzibą ul. (...) w K. - celem sholowania pojazdów, biorących w nich udział, w następstwie czego wszystkie wymienione osoby działały na szkodę (...) w K. i (...) w K. oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

Ponadto M. Ż. (1) w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. przyjął od J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) (...) s.c. z siedzibą w T. pieniądze w kwocie 11.100 zł oraz korzyść majątkową, polegającą na dokonaniu przez w/w firmę na jej koszt napraw należącego do członka jego rodziny samochodu połączonego z zakupem do niego części samochodowych o bliżej nieustalonej wartości tych usług w zamian za naruszenie przepisów prawa w postaci przekroczenia swoich uprawnień poprzez telefoniczne przekazanie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych wbrew obowiązującemu algorytmowi określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowania pojazdów wielokrotnie informacji o zdarzeniach drogowych zaistniałych na terenie miasta K., uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych, tj. przekazanie J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) co najmniej 235 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia, które to informacje następnie były przez nich wykorzystywane do skierowania na miejsce tych zdarzeń drogowych pomocy drogowej - w ramach prowadzonej przez nich firmy - celem sholowania pojazdów, biorących w nich udział, w następstwie czego działał na szkodę (...) w K. i (...) w K. oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

Z kolei J. Z. (1) w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. w K. przyjął od J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) (...) s.c.

z siedzibą w T. pieniądze w kwocie 11.100 zł oraz korzyść majątkową, polegającą na dokonaniu przez w/w firmę na jej koszt napraw należących do niego, bądź członków jego rodziny samochodów połączonych z zakupem do nich części samochodowych o bliżej nieustalonej wartości tych usług w zamian za naruszenie przepisów prawa w postaci przekroczenia swoich uprawnień poprzez telefoniczne przekazanie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych wbrew obowiązującemu algorytmowi określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowania pojazdów wielokrotnie informacji o zdarzeniach drogowych zaistniałych na terenie miasta K., uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych, tj. za przekazanie J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) co najmniej 226 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia, które to informacje następnie były przez nich wykorzystywane do skierowania na miejsce tych zdarzeń drogowych pomocy drogowej - w ramach prowadzonej przez nich firmy - celem sholowania pojazdów, biorących w nich udział, w następstwie czego działał na szkodę (...) w K. i (...) w K. oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

Natomiast S. K. (1) w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. przyjął od J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) (...) s.c. z siedzibą w T. korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 11.100 zł w zamian za naruszenie przepisów prawa w postaci przekroczenia swoich uprawnień poprzez telefoniczne przekazanie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych wbrew obowiązującemu algorytmowi, określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowania pojazdów wielokrotnie informacji o zdarzeniach drogowych zaistniałych na terenie miasta K., uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych, tj. za przekazanie J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) co najmniej 295 informacji, opisanych szczegółowo w akcie oskarżenia, które to informacje następnie były przez nich wykorzystywane do skierowania na miejsce tych zdarzeń drogowych pomocy drogowej - w ramach prowadzonej przez nich firmy - celem sholowania pojazdów, biorących w nich udział, w następstwie czego działał na szkodę (...) w K. i (...) w K. oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

S. S. (1) w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. przyjął od J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) (...) s.c. z siedzibą w T. korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 11.100 zł w zamian za naruszenie przepisów prawa w postaci przekroczenia swoich uprawnień poprzez telefoniczne przekazanie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych wbrew obowiązującemu algorytmowi, określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymagających holowania pojazdów wielokrotnie informacji o zdarzeniach drogowych zaistniałych na terenie miasta K., uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych, tj. przekazanie J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) co najmniej 275 informacji opisanych w akcie oskarżenia, które to informacje następnie były przez nich wykorzystywane do skierowania na miejsce tych zdarzeń drogowych pomocy drogowej - w ramach prowadzonej przez nich firmy - celem sholowania pojazdów, biorących w nich udział, w następstwie czego działał na szkodę (...) w K. i (...) w K. oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

dowód: wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.16006-16010 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) (k.25928-25932 tom CXXXIX, k.26271-26275 tom CXLI, k.26418-26420 tom CXLII, k.27270-27271 tom CXLVI, k.27396 tom CXLVI, k.27407-27409 tom CXLVI, k.40900- k.40901 tom CCXVI, k.41065- k.41066 tom CCXVII)

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.27590-27593 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII)

wyjaśnienia oskarżonego S. K. (1) (k.29008-29013 tom CLVI, k.29340-29342 tom CLVIII, k.29884-29886 tom CLX)

wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.30856-30858 tom CLXVI, k.30903-30907v tom CLXVI - odpis k.30914-30919 tom CLXVI)

wyjaśnienia i zeznania świadka P. W. (1) (83 A) (k.24083-24096 tom CXXX, k.24628-24633 tom CXXXII, k.24724-24727 tom CXXXII, k.24811-24813 tom CXXXIII, k.24842-24847 tom CXXXIII, k.25564-25568 tom CXXXVII, k.25758-25761 tom CXXXVIII, k.25770-25777 tom CXXXVIII, k.40970-40975 tom CCXVII, k.41023-41027 tom CCXVII, k.42008-42012v tom CCXXIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka D. A. (1) (81) (k.15764-15766 tom LXXXVII, k.15901-15913 tom LXXXVIII, k.15910-15912 tom LXXXVIII, k.21942-21944 tom CXVIII, k.22061-22065 tom CXIX, k.22088-22091 tom CXIX, k.23236-23242 tom CXXV, k.23249-23250 tom CXXV, k.42268-4242272 tom CCXXIV, k.42273-42274 tom CCXXIV, k.42281-42284 tom CCXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka T. S. (1) (45) (k.13022-13023 tom LXXI, k.15774-15778 tom LXXXVII, k.22016-22017 tom CXVIII, k.22037-22047 tom CXVIII, k.42454-42455 tom CCXXV, k.42461v-42464 tom CCXXV, k.22016-22017 tom CXVIII, k.22037-22047 tom CXVIII, k.42454-42455 tom CCXXV, k.42461v-42464 tom CCXXV)

wyjaśnienia świadka T. G. (1) (k.31718-31724 tom CLXXI k.31821-31829 tom CLXXVI, k.31831-31839 tom CLXXVI, k.32023-32036 tom CLXXVII, k.32779-32784 tom CLXXVII, k.32786-32787 tom CLXXVII, k.32798-32805 tom CLXXVII, k.32900-32907 tom CLXXVII)

materiały niejawne

W dniu 1 kwietnia 2003 r. w Komendzie Miejskiej Policji w K. przy ul. (...) uruchomiono (...) ( (...)), działający

w strukturze (...) Policji.

W bazie systemowej (...) widoczny był numer (...) oraz stanowiska, na którym pracował. Operator posiadał kartę osobistą chipową, która identyfikowała go

w systemie i umożliwiała zalogowanie. Aby operator mógł się zalogować musiał wpisać swój indywidualny kod.

Na jednej zmianie służbę pełniło od trzech do pięciu (...). Była to służba w systemie zmianowym 12-to godzinnym, tj. od godz. 8.00 do godz. 20.00 i od godz. 20.00 do godz. 8.00 dnia następnego.

Okresowo wprowadzana była zmiana od godz. 14.00 do godz. 22.00, co było zależne od ilości zdarzeń, a miało to na celu optymalizację odbieralności telefonów alarmowych.

Do głównych zadań (...) należała realizacja połączeń alarmowych, zarejestrowanie zdarzenia w systemie (...) bądź przekazanie do innych jednostek właściwych ze względu na terytorialność lub innych instytucji, np. pogotowie, straż pożarna.

W przypadku otrzymania telefonicznej informacji o zdarzeniu policyjnym operator przyjmował je, rejestrował w systemie poprzez wypełnienie formatek aplikacyjnych, zawierających dane osoby zgłaszającej, lokalizację zdarzenia, typ i podtyp zdarzenia oraz słowny opis tego czego ono dotyczyło. System sam narzucał numer zdarzenia, czas zaakceptowania oraz identyfikację osoby rejestrującej - (...). Ponadto w przypadku identyfikacji numeru telefonu również powyższy numer. System automatycznie rejestrował również prowadzoną rozmowę telefoniczną. Następnie zdarzenia te przekazywane były na salę dyspozytorską.

Na (...) znajdowało się łącznie pięć stanowisk, tj. trzech (...) prewencyjnych, jeden (...) (...) i jeden (...) K. Miasta.

Dyspozytor pierwszy nadzorował Komisariaty (...) i (...), drugi nadzorował ruch drogowy, trzeci Komisariat (...), a czwarty (...) nadzorował Komisariat (...), (...) i (...). Z kolei (...) nadzorował całość.

Zdarzenia przyporządkowywane były zgodnie z ich lokalizacją do konkretnego Komisariatu Policji, tj. jednego z (...). W ten sam sposób przyporządkowywane były do konkretnego (...), tj. jednego z trzech z zakresu (...). Zdarzenia przyporządkowywane były w ten sposób, że konkretny (...) widział tylko tzw. swoje zdarzenia, tj. trzech (...) prewencyjnych.

Zdarzenia były również widoczne dla służby dyżurnej ośmiu Komisariatów Policji, przy czym (...) ci widzieli zdarzenia z terenu podległego ich jednostce, natomiast nie widzieli zdarzeń z zakresu (...).

Dysponentem sił pracujących w systemie (...) był (...).

Dyspozytorzy prewencyjni mieli do dyspozycji patrole interwencyjne z ośmiu Komisariatów Policji oraz (...) Policji, z kolei (...) (...) patrole (...), zarówno te, które wykonują działania prewencyjne, jak i zespoły wypadkowe.

Wszystkie zdarzenia były widoczne dla (...) KMP.

W sytuacji, gdy dane zdarzenie z (...) nie zostało początkowo zakwalifikowane jako tzw. „ruchowskie” (z zakresu (...)) i trafiło do innego (...), istniała możliwość przekazania aplikacyjnego pomiędzy (...).

W ramach (...) oprócz aplikacji (...) (dot. bieżącego dokumentowania wykonanych czynności, podjętych decyzji oraz wydanych i otrzymanych poleceń) działały również inne programy stworzone przez wykonawcę (...), tj. wykonane przez administratorów. Między innymi stworzony został program książka holowanych pojazdów, obsługiwanych zgodnie z algorytmami Komendanta Miejskiego przez (...) (...). Dostęp do tej bazy danych mieli wszyscy użytkownicy stacjonarni (...), przy czy nie mieli oni możliwości dokonywania w niej całkowitej modyfikacji. Komunikacja ze stanowiskiem kierowania odbywała się zarówno w sposób werbalny, jak i pozawerbalny przy użyciu terminala mobilnego. Logowanie się do systemu z poziomu terminala mobilnego było realizowane dokładnie w ten sam sposób, jak logowanie się przez innych użytkowników systemu, a zatem wymagało posiadania karty chipowej

i podania hasła użytkownika. System umożliwiał zidentyfikowanie osoby dokonującej zapisu w aplikacji.

dowód: zeznania świadka A. S. (1) (1) (k.8275-8278 tom XLV, k.42124-42143v tom CCXXIII)

zeznania świadka P. P. (1) (2) (k.8281-8284 tom XLV, k.42144-42145 tom CCXXIII, k.45923-45923v tom CCXLII, k.47282-47284v tom CCXLIX)

zeznania świadka M. F. (1) (5) (k.9550-9551 tom LII, k.47153v tom CCXLIVIII)

zeznania świadka A. B. (1) (6) (k.9562-9563 tom LII, k.46744v-46745 tom CCXLVI) wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) (k.25791-25793 tom CXXXIX, k.25928-25932 tom CXXXIX)

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27451-27458 tom CXLVII)

wyjaśnienia oskarżonego S. K. (1) (k.29008-29013 tom CLVI)

wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.30856-30858 tom CLXVI)

zeznania przesłuchanych w tej sprawie (...)/(...) (...) (...) KMP:

A. Ś. (1) (12) (k.12952-12953 tom LXXI, k.46708-46708v tom CCXLVI), A. B. (2) (13) (k.12954-12955 tom LXXI, k.42085v-42086v tom CCXXIII), A. B. (3) (14) (k.12956 tom LXXI, k.42086v-42087v tom CCXXIII), B. D. (15) (k.12958 tom LXXI, k.42087v-42088v tom CCXXIII), E. J. (16) (k.12959 tom LXXI, k.42092 tom CCXXIII), E. A. (1) z domu R. (17) (k.12960-12961 tom LXXI, k.42092v-42093 tom CCXXIII), G. C. (18) (k.12962 tom LXXI, k.42093v-42094 tom CCXXIII), G. N. (1) (19) (k.12964-12965 tom LXXI, k.42094-42095 tom CCXXIII), G. S. (1) (20) (k.12967 tom LXXI, k.42105-42106 tom CCXXIII), G. W. (1) (21) (k.12969 tom LXXI, k.24112-24113 tom CXXX, k.24325 tom CXXXI, k.42106-42108 tom CCXXIII), J. B. (1) (22) (k.12970 tom LXXI, k.46709-46709v tom CCXLVI), J. G. (1) (23) (k.12973 tom LXXI, k.42171v-42172v tom CCXXIII), J. H. (1) (24) (k.12975 tom LXXI, k.46310-46311 tom CCXLIV), K. Z. (1) (25) (k.12977 tom LXXI, k.42110-42111 tom CCXXIII), Ł. K. (26) (k.12978 tom LXXI, k.42104v-42105 tom CCXXIII), Ł. O. (27) (k.12980 tom LXXI, k.42111-42112 tom CCXXIII), M. B. (1) (28) (k.12983 tom LXXI, k.46708v-46709 tom CCXLVI), M. G. (1) (29) (k.12985 tom LXXI, k.42171-42171v tom CCXXIII), M. G. (2) (30) (k.12987 tom LXXI, k.42173-42173v tom CCXXIII), M. N. (1) (31) (k.12990-12992 tom LXXI, k.47061v-47062 tom CCXLVIII), M. S. (1) (32) (k.12993-12994 tom LXXI, k.42190v-42191 tom CCXXIV), P. S. (1) (33) (k.12995-12996 tom LXXI, k.42174v-42175 tom CCXXIII), R. R. (1) (34) (k.12998-12999 tom LXXI, k.42278-42279v tom CCXXIV), R. S. (1) (35) (k.13000-13001 tom LXXI, k.42175-42175v tom CCXXIII), R. G. (1) (36) (k.13002-13003 tom LXXI, k.42177v-42179 tom CCXXIII), R. K. (1) (37) (k.13005 tom LXXI, k.42179-42179v tom CCXXIII), R. P. (1) (38) (k.13006-13007 tom LXXI, k.42180-42180v tom CCXXIII), R. W. (1) (39) (k.13008 tom LXXI, k.42181-42181v tom CCXXIII), S. C. (1) (40) (k.13010 tom LXXI, k.42181-42182 tom CCXXIII), S. C. (2) (41) (k.42182 tom CCXXIII), S. K. (2) (42) (k.13015-13016 tom LXXI, k.46711-46711v tom CCXLVI), S. K. (3) (43) (k.13018 tom LXXI, k.45167v tom CCXXXVIII), S. M. (1) (44) (k.13020-13021 tom LXXI, k.42278-42278 tom CCXXIV), W. K. (1) (46) (k.13025-13026 tom LXXI, k.42173v-42174 tom CCXXIII), E. M. (47) (k.13027 tom LXXI, k.42189-42190 tom CCXXIV), A. Ł. (1) (70) (k.14300 tom LXXIX, k.42214v tom CCXXIV)

W dniu 1 sierpnia 2003 r. pomiędzy Prezydentem Miasta K.,

a (...) w K. została zawarta umowa, którą realizowały podmioty gospodarcze, będące członkami (...)

i równocześnie członkami (...) wskazanymi w umowie nr (...)

z dnia 4 marca 2005 r.

Stronami tej umowy byli: jako zamawiający (...) Komendant Wojewódzki Policji w K. a jako wykonujący (...) reprezentowane przez Prezesa Zarządu L. W. (1) i Wiceprezesa T. W. (1). Osoby te reprezentowały w tej umowie (...) podmiotów gospodarczych, których reprezentanci byli przewoźnikami. Przedmiotem tej umowy było świadczenie usług na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji w K.. Lista tych przewoźników była listą zamkniętą. Te same podmioty gospodarcze świadczyły usługi przewozowe na rzecz w/w (...).

Przed podpisaniem tej umowy (...) zawarło jedną wspólną umowę

o współdziałaniu w zakresie realizacji zadań wynikających z tej umowy.

(...) miało świadczyć na zlecenie Policji kompleksowe usługi w zakresie holowania pojazdów i całodobowego przechowywania pojazdów na parkingach strzeżonych, zabezpieczonych przez Policję dla celów procesowych. Zgodnie z tą umową (...) działało na terenie miasta K., a wszystkie zlecenia na usługi miało otrzymywać telefonicznie od Dyżurnego KMP w K.. (...) przyjmowało telefonicznie zlecenia razem jako (...) i jako (...). Podstawową różnicą w wykonaniu usługi był jedynie sposób płatności, gdyż przewoźnik po dostarczeniu na parking strzeżony danego pojazdu fakturę za usługę wystawiał na parking lidera (...), tj. (...) w K. przy ul. (...). Dotyczyło to wyłącznie holowania pojazdów dla celów procesowych Policji.

dowód: zeznania świadka P. W. (2) (3) (k.8294-8296 tom XLV, k.42168v-42170 tom CCXXIII)

zeznania świadka T. W. (1) (4) (k.8312-8313 tom XLV, k.42170-42170v tom CCXXIII)

umowa nr (...) z dnia 04.03.2005 r. (k.3066-3073 tom XVII =

k.8340-8344 tom LXV = k.11058-11065 tom LX)

umowa z dnia 01.08.2003 r. dot. świadczenia usług z zakresu holowania i parkowania pojazdów na terenie miasta K. zawarta pomiędzy Prezydentem Miasta K. a (...) (k.11047-11048 tom LX)

Natomiast w dniu 6 stycznia 2005 r. (...) Sp. z o.o.

z siedzibą w K., którego działalność gospodarcza polega jedynie na świadczeniu usług parkingowych, zawarło umowę z prywatnymi podmiotami gospodarczymi wchodzącymi w skład (...) w K. w zakresie świadczenia wzajemnego dotyczącego holowania i parkowania odholowanych pojazdów i ich części. (...) Sp. z o.o. stało się liderem powstałego (...) świadczącego usługi całodobowe w zakresie holowania i parkowania pojazdów i ich części. Ponadto (...) Sp. z o.o. miało zajmować się świadczeniem całodobowych usług parkowania, zaś (...) w K. miało wykonywać usługi z zakresu holowania. Zleceniami na holowanie pojazdów zajmowało się (...) w K., które posiadało całodobowy numer telefonu, pod który dzwonił zlecający.

Jeśli odholowany pojazd trafiał na prowadzony przez (...) Sp. z o.o. (...), to od tej chwili rozpoczynało się świadczenie usługi parkowania przez tę firmę.

dowód: zeznania świadka P. W. (2) (3) (k.8294-8296 tom XLV, k.42168v-42170 tom CCXXIII)

zeznania świadka T. W. (1) (4) (k.8312-8313 tom XLV, k.42170-42170v tom CCXXIII)

Po nawiązaniu w 2003 r. przez Komendę Miejską Policji w K. współpracy z (...) w K., zrzeszającym firmy zajmujące się holowaniem pojazdów i parkowaniem, A. S. (1) jako Komendant Miejski Policji w K. polecił Naczelnikowi (...) w porozumieniu z Zastępcą Naczelnika (...) Policji opracowanie dwóch algorytmów, które miały na celu wyeliminowanie dowolności w zlecaniu różnym firmom czynności związanych z holowaniem pojazdów i ich parkowaniem, a także jednoznaczne określenie w jakich przypadkach koszty holowania i parkowania pojazdów ponosi Policja, a w jakich właściciel pojazdu. Zgodnie z tymi algorytmami Policja ponosiła koszty w przypadku holowania czy parkowania pojazdów kradzionych, po włamaniu, podlegających m.in. zajęciu. Natomiast właściciel pojazdu ponosił koszty w przypadku prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, bądź braku OC czy też spowodowania kolizji.

Algorytmy te nakładały także na (...) (...) obowiązek prowadzenia książki holowanych pojazdów.

Tylko i wyłącznie (...) prowadził jedną elektroniczną książkę holowania dla całego KMP.

Ponadto wspominane algorytmy zobowiązywały (...) (...) K.

w K. w każdym przypadku przyjęcia informacji o zdarzeniu, stwarzającym konieczność holowania lub parkowania pojazdu, zlecania wykonania takich usług do (...) (...). Dyspozytorzy nie mogli zatem zlecić holowania i parkowania pojazdów konkretniej firmie świadczącej takie usługi nie zrzeszonej w (...) i z pominięciem (...) tego (...).

Ponadto (...) przyjmujący zgłoszenie o zdarzeniu w sytuacji, kiedy dochodziło do konieczności holowania lub parkowania pojazdu, mieli obowiązek postępować zgodnie ze wskazaniami i wytycznymi zawartymi w tych algorytmach, nie wyłączając obowiązku sporządzenia określonej w nich dokumentacji. Jeden algorytm dotyczył holowania pojazdów przez Policję na terenie KMP K. na koszt właściciela, a drugi na koszt Policji.

Pismem z dnia 26 września 2003 r. skierowanym do wszystkich jednostek organizacyjnych Komendy Miejskiej Policji w K. A. S. (1) zobowiązał swoich podwładnych do wdrożenia tych dwóch algorytmów i realizacji postanowień tego pisma. W piśmie tym w szczególności w pozycji 6 zamieszczono zapis, iż niedopuszczalne jest wzywanie na miejsce interwencji pomocy drogowych z pominięciem (...) (...) m.in. (...) i (...). W przypadku holowania pojazdu mogło ono odbywać się wyłącznie za pośrednictwem (...) (...), który narzucał numer holowania, wypełniał formatkę aplikacyjną i powiadamiał telefonicznie wyżej wymienione (...).

(...) nie mógł decydować o tym, który holownik wykona tę pracę, lecz

o tym miało zadecydować (...).

Każda z osób pracujących na stanowiskach (...) podpisywała swój zakres obowiązków.

Na stanowisku (...) (...) pracowało pięciu stałych (...), tj. S. K. (1), J. Z. (1), M. Ż. (1), S. S. (1) i P. W. (1), którzy byli m.in. zobowiązani do zalogowania się w aplikacji (...) K. w K., używając do tego karty chipowej oraz przydzielonego hasła.

dowód: zeznania świadka A. S. (1) (1) (k.8275-8278 tom XLV, k.42124-42143v tom CCXXIII)

zeznania świadka P. P. (1) (2) (k.8281-8284 tom XLV, k.42144-42145 tom CCXXIII, k.45923-45923v tom CCXLII, k.4728247284v tom CCXLIX)

pismo z dnia 26.09.2003 r. Komendanta Miejskiego Policji w K. A. S. (1) (k.11043-11045 tom LX)

W tym zakresie (...) w K. oraz (...) prowadzona przez J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) nie miały podpisanej umowy z KMP w K..

dowód: umowa nr (...) z dnia 04.03.2005 r. (k.3066-3073 tom XVII =

k.8340-8344 tom LXV = k.11058-11065 tom LX)

M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1) i P. W. (1) w okresie od dnia 1 lutego 2003 r., zaś S. S. (1) od dnia 11 lutego 2003 r. - do dnia 6 lutego 2007 r. zajmowali stanowisko asystenta, bądź specjalisty oraz pełnili funkcję (...) - (...) KMP w K..

dowód: opinie o przebiegu służby (k.8329-8333 tom XLV)

W okresie od dnia 1 lutego 2003 r. do dnia 6 lutego 2007 r. D. A. (1) pełnił służbę na stanowisku służbowym asystenta/(...), a następnie specjalisty /(...) – w tym na (...) Policji KMP w K..

dowód: opinia o przebiegu służby (k.8334 tom XLV)

W dniu 15 listopada 2004 r. T. S. (1) na podstawie umowy o pracę został zatrudniony jako pracownik cywilny w Komendzie Miejskiej Policji przy ul. (...) w K. na stanowisku służbowym technika przetwarzania danych komputerowych, (...) – (...) KMP w K..

dowód: umowy o pracę T. S. (1) (tom XLV: k.8355, k.8357, k.8359)

Z zakresów czynności uprawnień i odpowiedzialności na zajmowanym stanowisku służbowym wynika, że do ogólnych obowiązków M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1) i D. A. (1) należało między innymi właściwe i terminowe wykonywanie zadań służbowych, zapewnienie ochrony danych osobowych oraz informacji niejawnych.

Natomiast do ich zadań szczegółowych należało przede wszystkim pełnienie służby na (...) KMP w K., zalogowanie się w aplikacji (...) KMP w K. przy użyciu do tego karty chipowej oraz przydzielonego hasła, zapewnienie natychmiastowej reakcji Policji na zgłoszone wydarzenie, przyjmowanie zgłoszeń telefonicznych, a następnie wprowadzenie ich do aplikacji komputerowej (...) (w przypadku awarii systemu stosowanie algorytmu opartego o prowadzenie odręcznego rejestru interwencji), bieżące dokumentowanie wykonanych czynności, podjętych decyzji oraz wydanych i otrzymanych poleceń w aplikacji (...) (...) KMP w K., a także realizacja innych czynności i zadań wynikających z odrębnych, szczegółowych uregulowań prawnych, algorytmów postępowania, instrukcji lub poleceń przełożonych. Będąc (...) odbierali oni telefony alarmowe numer 112 i numer 997 od osób zgłaszających różne zdarzenia i następnie wprowadzali do bazy danych (...) uzyskane informacje, w tym o miejscu zdarzenia oraz pojazdach uczestniczących w zdarzeniu.

dowód: zakres czynności – uprawnień i odpowiedzialności na zajmowanym stanowisku P. W. (1), J. Z. (1), D. A. (1), S. S. (1), S. K. (1), M. Ż. (1) (tom XLVI: k.8452-8459, k.8461-8464, k.8466-8471, k.8473-8476, k.8478-8485, k.8487-8490)

Z zakresu czynności uprawnień i odpowiedzialności na zajmowanym stanowisku służbowym z dnia 4 marca 2005 r. wynika, że do ogólnych obowiązków T. S. (1) należało między innymi właściwe i terminowe wykonywanie zadań służbowych, zapewnienie ochrony danych osobowych oraz informacji niejawnych. Natomiast do zadań szczegółowych T. S. (1) należało przede wszystkim pełnienie służby na(...) Komendy Miejskiej Policji w K., zalogowanie się w aplikacji (...) KMP w K. przy użyciu do tego karty chipowej oraz przydzielonego hasła, zapewnienie natychmiastowej reakcji Policji na zgłoszone wydarzenie, przyjmowanie zgłoszeń telefonicznych, a następnie wprowadzenie ich do aplikacji komputerowej (...) (w przypadku awarii systemu stosowanie algorytmu opartego o prowadzenie odręcznego rejestru interwencji), bieżące dokumentowanie wykonanych czynności, podjętych decyzji oraz wydanych i otrzymanych poleceń w aplikacji (...) KMP w K., a także realizacja innych czynności i zadań wynikających z odrębnych, szczegółowych uregulowań prawnych, algorytmów postępowania, instrukcji lub poleceń przełożonych. Praca T. S. (1) polegała na odbieraniu telefonów alarmowych 112 i 997 od osób zgłaszających różne zdarzenia i następnie wprowadzaniu do bazy danych (...) uzyskanych informacji, w tym o miejscu zdarzenia oraz pojazdach uczestniczących w zdarzeniu. Wprowadzanie takich zapisów zajmowało T. S. (1) około jednej minuty. Zdarzało się też, że gdy zgłaszający był spoza K., to wówczas wprowadzanie takiego zdarzenia trwało dłużej, co było spowodowane nie możnością dokładnego podania przez zgłaszającego miejsca zdarzenia i wtedy mogło to trwać nawet do pięciu minut. Informacje te T. S. (1) wprowadzał komputerowo, przy czym zdarzało się, że najpierw notował ręcznie jeżeli nie zdążył czegoś wprowadzić, aby później to uzupełnić. Wprowadzone przez T. S. (1) informacje o zdarzeniach były automatycznie przetwarzane przez system i kierowane do odpowiedniego (...) czyli do (...) (...), w zależności od rejonu gdzie nastąpiło zdarzenie. Dyspozytorzy przyjmowali wprowadzane przez T. S. (1) informacje do systemu i podejmowali odpowiednie decyzje, w tym na przykład wysyłali radiowóz na miejsce zdarzenia.

dowód: zakres czynności – uprawnień i odpowiedzialności na zajmowanym stanowisku T. S. (1) (k.8447-8448 tom XLVI)

(...) z siedzibą ul. (...) w K. rozpoczął funkcjonowanie w dniu 10 grudnia 1990 r. (...) ten prowadzony był przez A. P. (1), który zajmował się konserwacją i naprawą pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli oraz wynajmem i dzierżawą samochodów osobowych i furgonetek.

dowód: pismo z dnia 11.01.2011 r. z GUS (k.23093-23101 tom CXXIV)

(...) z siedzibą w T. rozpoczęła działalność gospodarczą z dniem 16 maja 1996 r. i prowadziła ją do dnia 5 sierpnia 2009 r. Przedmiotem działalności tej spółki była m.in. działalność usługowa wspomagającą transport lądowy, w tym holowanie pojazdów i ich naprawa.

dowód: pismo z dnia 18.10.2010 r. z GUS (k.14980-14983 tom LXXXII)

Do obowiązków J. Z. (2) i W. Z. (1) prowadzących firmę należało wykonywanie prac blacharskich w warsztacie (...), przyjmowanie klientów, odbieranie telefonów oraz zajmowanie się sprawami związanymi z zaopatrzeniem i nadzorowaniem pracy w warsztatach firmy.

Natomiast M. Z. (1) zajmowała się wystawianiem faktur za naprawę, holowanie samochodów, które trafiały do (...), odbierała telefony oraz samodzielnie, bądź też po uzgodnieniu z J. Z. (2) wydawała dyspozycje kierowcom (...) w zakresie holowania pojazdów.

dowód: wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

W dniu 5 grudnia 2002 r. (...) zawarła z Powiatem (...)

z siedzibą w K. reprezentowanym przez (...) umowę nr (...) w przedmiocie „usuwania pojazdów” z dróg (...).

dowód: umowa nr (...) z dnia 05.12.2002 r. (k.12235-12238 tom LXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

Ponadto w dniu 4 marca 2005 r. (...) zawarła umowę nr (...) z (...) Komendantem Wojewódzkim Policji w K. w zakresie świadczenia na zlecenie Policji ((...) w K.) kompleksowych usług w zakresie całodobowego przechowywania (zabezpieczania) wraz z holowaniem (przewozem), usuwaniem i przemieszczaniem pojazdów w każdym miejscu powiatu (...).

dowód: umowa nr (...) z dnia 4 marca 2005 r. zawarta pomiędzy (...) Komendantem Policji w K. a (...) (w skład którego weszło m.in. (...)) (k.11062-11065 tom LX = k.11643-11646 tom LXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

Zarówno J. Z. (2) i A. P. (1) zaproponowali każdemu policjantowi z osobna współpracę polegającą na przekazywaniu (...) oraz (...) informacji o zdarzeniach drogowych wymagających holowania samochodów w zamian za pieniądze, na którą S. K. (1), J. Z. (1), S. S. (1), M. Ż. (1) i P. W. (1) wyrazili zgodę.

Po jakimś czasie J. Z. (2) przekazał M. Ż. (1) aparat telefoniczny wraz z kartą i numerem telefonicznym. W jego książce telefonicznej ujęta była pozycja (...), pod którą znajdował się numer telefonu, na który w/w policjanci dzwonili i wysyłali SMS-y przekazując informacje o zdarzeniach.

Również A. P. (1) przekazał najprawdopodobniej M. Ż. (1) aparat telefoniczny wraz z kartą i numerem telefonicznym. W jego książce telefonicznej był ujęty zapis (...), pod którym widniał numer telefonu, na który w/w policjanci dzwonili i wysyłali SMS-y przekazując informacje o zdarzeniach.

Przedmiotowe telefony znajdowały się w szufladzie na stanowisku (...) (...) KMP w K., przy czym były one dostępne tylko dla S. K. (1), J. Z. (1), S. S. (1), M. Ż. (1) i P. W. (1), którzy przekazywali je sobie nawzajem, dbając o to, aby nie ujawniały ich inne osoby spoza ich grupy.

Pomimo podjętych w śledztwie działań nie zdołano ich zabezpieczyć. Natomiast ustalono jedynie to, że były to aparaty marki (...).

dowód: wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.27590-27593 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII)

wyjaśnienia oskarżonego S. K. (1) (k.29008-29013 tom CLVI, k.29340-29342 tom CLVIII, k.29884-29886 tom CLX)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.30856-30858 tom CLXVI, k.30903-30907v tom CLXVI - odpis k.30914-30919 tom CLXVI)

Na podstawie wykonanych analiz bilingów telefonicznych, w szczególności numeru abonenckiego (...) zarejestrowanego na (...) a użytkowanego przez M. Z. (1) należy stwierdzić, że informacje firmie tej były przekazywane z dwóch numerów telefonicznych również zarejestrowanych na (...), tj. (...)

i (...).

Oprócz telefonu J. Z. (2) i A. P. (1) policjanci przekazywali informacje także ze swoich prywatnych numerów telefonicznych. I tak, w szczególności:

- J. Z. (1) z nr (...),

- P. W. (1) z nr (...),

- M. Ż. (1) z nr (...)

- S. K. (1) z nr (...) oraz

- S. S. (1) z nr (...).

Z kolei na podstawie wykonanych analiz bilingów połączeń telefonicznych w szczególności nr abonenckich (...) i (...) zarejestrowanych i użytkowanych przez A. P. (1) stwierdzono, że policjanci przekazywali informacje A. P. (1) w szczególności ze swoich prywatnych numerów telefonicznych, które zostały wymienione powyżej, a także z numerów (...) oraz (...).

Zdarzało się, że policjanci ci telefonując z informacją o danej kolizji często się przedstawiali, a z czasem byli już rozpoznawani przez rozmówcę po głosie. Bywało również i tak, że pod informacją przesłaną w formie wiadomości tekstowej SMS podpisywali się oni imieniem i nazwiskiem, co pozwalało na ustalenie, który policjant przekazał konkretną informację.

J. Z. (2) i A. P. (1) wiedzieli kto taką informację przekazuje, zwłaszcza, że z czasem S. K. (1), J. Z. (1), S. S. (1), M. Ż. (1) i P. W. (1) przekazali im numery swoich prywatnych telefonów komórkowych,

o których wzmiankowano już powyżej.

Istniała umowna granica decydująca o tym, czy daną informację w/w policjanci przekazywali (...), czy też A. P. (1). Mianowicie informacje

o zdarzeniach drogowych zaistniałych w dzielnicy (...) policjanci przekazywali A. P. (1), zaś informacje o zdarzeniach, które miały miejsce w dzielnicy (...), (...) i częściowo w (...) przekazywali z kolei (...).

Wszelkie decyzje co do współpracy z policjantami z (...) KMP w K. podejmowali A. P. (1) i J. Z. (2).

Z kolei J. Z. (2) włączył do tego procederu przestępczego ponadto W. Z. (1) i M. Z. (1).

Za przekazane informacje każdy z tych policjantów otrzymywał od (...) pieniądze i były to kwoty rzędu od 150 zł do 300 zł, zaś od A. P. (1) kwoty rzędu od 300 zł do 400 zł. Wyżej wymienione kwoty dany policjant otrzymywał raz na miesiąc, a zdarzało się także, że dwa razy w miesiącu. Średnio miesięcznie dany policjant otrzymywał 300 zł od A. P. (1) oraz 300 zł od firmy (...). Była to dla nich tzw. „prowizja” w zamian za udzielone informacje firmie (...), a w przypadku A. P. (1) za udzielone informacje i skierowanie określonych policjantów do likwidacji ustawionych kolizji drogowych.

Wysokość „prowizji” nie była od niczego uzależniona, w tym od ilości informacji przekazanych przez danego policjanta, czy też od holowanych pojazdów do naprawy do (...), czy do (...). O wysokości przekazywanych kwot pieniędzy zawsze decydował J. Z. (2) i A. P. (1).

W przypadku (...) pieniądze te przekazywał im najczęściej osobiście J. Z. (2), rzadziej W. Z. (1), bądź też wspólnie J. Z. (2) i W. Z. (1), co miało miejsce podczas różnych spotkań, np. na przystankach autobusowych, na stacjach benzynowych, bądź w miejscu wcześniej uzgodnionym z danym policjantem. Do jednego z takich spotkań doszło np. w okresie letnim 2006 r., kiedy to W. Z. (1) wspólnie z J. Z. (2) udali się samochodem na spotkanie z J. Z. (1) i M. Ż. (1). Spotkanie to odbyło się na jednej ze stacji benzynowych w K. i mogło trwać około 15 minut.

O fakcie przekazywania pieniędzy policjantom wiedziała także M. Z. (1).

Tak samo rzecz się przedstawiała w przypadku A. P. (1), który przekazywał pieniądze policjantom osobiście również podczas różnych spotkań, w tym w pobliżu miejsca zamieszkania danego policjanta, bądź w miejscu wcześniej uzgodnionym z danym policjantem.

J. Z. (2), W. Z. (1), M. Z. (1), A. P. (1),

a także M. Ż. (1), S. S. (1), S. K. (1), J. Z. (1) i P. W. (1) nie prowadzili żadnych zapisów co do ilości przekazanych informacji oraz przekazanych i otrzymanych kwot pieniędzy w zamian za te informacje.

Jeśli chodzi o ilość przekazywanych informacji zdarzało się, że dziennie było ich kilka, ale były też takie dni, że nie było żadnej takiej informacji.

Ponadto w zamian za przekazywane informacje o kolizjach drogowych (...) kilkakrotnie wykonywała darmowe remonty, naprawy samochodu marki V. (...) koloru czarnego należącego do J. Z. (1), samochodu marki O. (...) koloru czerwonego należącego do żony J. Z. (1), samochodu marki R. (...) nr rej. (...) należącego do P. W. (1), a także samochodu marki D. (...) nr rej. (...) należącego do córki M. Ż. (1). Natomiast firma ta nie wykonywała żadnych remontów, napraw darmowych bądź odpłatnych dla S. K. (1) i S. S. (1).

Policjanci przekazywali informacje dzwoniąc bądź też wysyłając SMS-y

w szczególności na numery telefoniczne: (...), (...), (...) – zarejestrowane na (...) oraz na numery telefoniczne (...) i (...) - zarejestrowane na A. P. (1) - wskazując miejsce kolizji, a czasami też podawali marki pojazdów, które wymagają holowania.

W przypadku (...) z reguły informacje te odbierała M. Z. (2) - która jak już wspomniano wyżej - użytkowała nr (...), ale zdarzało się, że także J. Z. (2) użytkujący nr (...) i W. Z. (1) użytkujący nr (...). W większości sytuacji M. Z. (1) uzgadniała z J. Z. (2) wysłanie kierowcy (...) na miejsce zdarzenia drogowego, ale bywało też, że samodzielnie wydawała takie dyspozycje. Kierowcy mieli przekazywane nazwy ulic bądź skrzyżowań. Ich zadaniem było niezwłoczne udanie się samochodem firmowym M., I., bądź V. (...) we wskazane miejsce celem sholowania pojazdów, biorących udział w zdarzeniach drogowych. Byli to w szczególności J. K. (1), Z. W., J. C. (1), T. G. (2) i B. P. (1). Kierowcy ci nie wiedzieli skąd (...) otrzymuje takie zgłoszenia, a w szczególności, że pochodzą od policjantów (...) KMP w K., gdyż ich pracodawcy utrzymywali to w tajemnicy przed wszystkimi pracownikami. Zdarzało się też, że zarówno J. Z. (2), jak też W. Z. (1) osobiście jeździli na miejsca zdarzeń drogowych i holowali pojazdy.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.16006-16010 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

wyjaśnienia oskarżonego S. K. (1) (k.29008-29013 tom CLVI, k.29340-29342 tom CLVIII, k.29884-29886 tom CLX)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.30856-30858 tom CLXVI, k.30903-30907v tom CLXVI - odpis k.30914-30919 tom CLXVI)

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.27590-27593 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

zeznania świadka J. K. (1) (54) (k.13314-13317 tom LXXIII, k.14274-14283 tom LXXVIII, k.14293-14297 tom LXXIX, k.42146v-42149 tom CCXXIII)

zeznania świadka Z. W. (52) (k.13206-13213 tom LXXII, k.14268-14272 tom LXXVIII, k.45208-45210 tom CCXXXIX)

zeznania świadka J. C. (1) (55) (k.13370-13376 tom LXXIII, k.14287-14289 tom LXXIX, k.42149-42150 tom CCXXIII)

zeznania świadka T. G. (2) (11) (k.12943-12945 tom LXX, k.14472-14474 tom LXXX, k.42088v-42090v tom CCXXIII)

zeznania świadka B. P. (1) (71) (k.14314-14392 tom LXXIX, świadek ten zmarł – k.42230 tom CCXXIV = k.46236 tom CCXLIV)

zeznania świadków będących również pracownikami, zatrudnionymi w (...):

A. Z. (1) (48) (k.13029-13032 tom LXXI, k.42146-42146v tom CCXXIII), W. K. (2) (49) (k.13050-13053 tom LXXI, k.42153-42153v tom CCXXIII), J. P. (1) (50) (k.13101-13104 tom LXXII, k.42153v-42154 tom CCXXIII), K. P. (1) (51) (k.13153-13157 tom LXXII, k.42154-42154v tom CCXXIII), M. S. (2) (53) (k.13262-13265 tom LXXII, k.42155-42155v tom CCXXIII), P. D. (1) (56) (k.13426-13432 tom LXXIII, k.42150v-42151 tom CCXXIII), S. M. (2) (57) (k.13482-13488 tom LXXIV, k.14309-14311 tom LXXIX, k.42155v-42156 tom CCXXIII), A. B. (4) (58) (k.13538-13543 tom LXXIV, k.42191v-42193v tom CCXXIV), J. M. (1) (59) (k.13590-13593 tom LXXIV, k.45925-45925v tom CCXLII), A. R. (1) (60) (k.13641-13646 tom LXXV, k.42192v-42194 tom CCXXIV), D. K. (1) (61) (k.13696-13700 tom LXXV, k.42194-42194v tom CCXXIV), W. S. (1) (62) (k.13750-13754 tom LXXV, k.42194v-42195v tom CCXXIV), A. P. (2) (63) (k.13800-13801 tom LXXVI, k.42195v-42196 tom CCXXIV), J. K. (2) (64) (k.13849 tom LXXVI, k. 14303-14305 tom LXXIX, k.42196v-42198v tom CCXXIV), A. S. (2) (65) (k.13895-13944 tom LXXVI, przy czym świadek zmarł – k.42249 tom CCXXIV), P. K. (1) (66) (k.13945-13947 tom LXXVII, k.42280-42281 tom CCXXIV), L. W. (2) (67) (k.13995-13996 tom LXXVII, k.42215-42215v tom CCXXIV), R. K. (2) (68) (k.14043-14044 tom LXXVII, k.42216-42216v tom CCXXIV), P. R. (1) (69) (k.14096-14100 tom LXXVIII, k.45518v-45519 tom CCXL), P. P. (2) (72) (k.14393-144397 tom LXXIX, k.42217-42217v tom CCXXIV), P. Z. (1) (73) (k.14549-14552 oraz k. 14625-14262 tom LXXX, k.42218-42219 tom CCXXIV), H. K. (74) (k.14627-14703 tom LXXX, k.46577-46578v tom CCXLVI), P. J. (75) (k.14710v-148711 tom LXXXI, k.45522v-45524 tom CCXL), W. P. (76) (k.14785-14787 tom LXXXI, k.46706-46707 tom CCXLVI), J. D. (1) (77) (k.14855-14861 tom LXXXII), L. Z. (78) (k.14926-14931 tom LXXXII, k.42987v-42988v tom CCXXVIII)

Natomiast A. P. (1) na miejsca zdarzeń drogowych, z których holowane były samochody - w wyniku wcześniej przekazanych mu przez policjantów informacji - jeździł sam należącym do niego samochodem marki M. (...), bądź też wysyłał swojego kierowcę zatrudnionego w jego firmie, tj. A. J. (1), który jeździł samochodem firmowym marki S..

Zarówno A. J. (1), jak i inni pracownicy zatrudnieni w firmie (...) nie wiedzieli, że policjanci przekazują A. P. (1) informacje o zdarzeniach drogowych w wyniku, których holowane były następnie przez nich pojazdy.

Ponadto A. P. (1) otrzymywał także od policjantów z (...) grafiki służb, tj. od M. Ż. (1), S. K. (1) i D. A. (1), który przekazywał mu także grafiki służby T. S. (1). Przekazanie takich grafików odbywało się zwykle podczas spotkania gdzieś na mieście. Wspomniane grafiki były mu potrzebne, aby mógł zorientować się, który z policjantów w danym dniu pełnił służbę i który przekazuje mu informacje o kolizji. Czasami było tak, że przy przekazywaniu mu przez policjantów grafików służb informowali go oni, że w danym dniu lub nocy nie będą pełnić służby pomimo tego, że w grafiku odnotowano, iż taką służbę będą pełnić. Zdarzało się bowiem, że policjanci ci zamieniali się służbami. A. P. (1) wiedział w jakim cyklu odbywała się służba na (...), to znaczy jeżeli dany funkcjonariusz pełnił służbę w ciągu dnia od godz. 8.00 do (...), to kolejną służbę rozpoczynał następnego dnia o godzinie 20.00. Natomiast jeżeli pełnił służbę „na nocy”, tj. od 20.00 do godziny 8.00, to rozpoczynał kolejną służbę po upływie 48 godzin o godz. 8.00. Znając ten cykl A. P. (1) zwykle wiedział, któremu z funkcjonariuszy ma przekazać pieniądze za udzielone mu informacje o kolizjach. Ponadto niejednokrotnie A. P. (1) dzwonił na telefony komórkowe konkretnych funkcjonariuszy i dopytywał się ich, kiedy mają służbę. Po uzyskaniu takiej informacji mógł już samodzielnie ustalić po jakim czasie konkretny funkcjonariusz przychodzi na kolejną służbę i który z nich przekazuje mu informacje o kolizjach. Również w przypadkach zamiany przez policjantów godzin służby zwykle oni sami informowali go o tym telefonicznie.

zeznania świadka A. J. (1) (85) (k.23404-23405 tom CXXVI, k.42490v-42491 tom CCXXV)

W wyniku przekazanych przez policjantów (...) KMP informacji, A. P. (1)

i (...) za sholowanie pojazdu otrzymywali pieniądze od danego właściciela pojazdu, bądź z danej firmy ubezpieczeniowej poprzez (...). Zdarzało się, że sholowane pojazdy były również naprawiane w warsztacie A. P. (1) i (...).

wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia świadka W. Z. (1) (79) (k.15135-15141 tom LXXXIII, k.15221-15229 LXXXIV, k.15315-15317 LXXXIV, k.15318-15324 LXXXIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. Z. (1) (80) (k.15432-15436 tom LXXXV, k.15590-15592 tom LXXXVI, k.15595-15599 tom LXXXVI, k.15686 tom LXXXVI, k.15689-15693 tom LXXXVI, k.42240-42244 tom CCXXIV)

Na (...) były zarejestrowane jeszcze inne następujące numery telefoniczne, tj. (...).

Na podstawie danych uzyskanych od (...) telefonii komórkowej

w zakresie (...) oraz opinii biegłego z zakresu telefonii komórkowej ustalono, że zabezpieczony u:

- P. W. (1) telefon komórkowy marki (...), (...), współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...),

- M. Ż. (1) telefon komórkowy marki (...), (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...), a telefon komórkowy marki (...), (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...) oraz telefon komórkowy marki (...), (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...),

- S. S. (1) telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...) - bez karty (...), telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...) – bez karty (...), telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...)) – bez karty (...), telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) (...),

- S. K. (1) telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...)), karta (...) (...) (...),

- J. Z. (1) telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerami (...) – bez karty (...) oraz telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...),

- J. Z. (2) telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z nr (...)

- W. Z. (1) telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z numerami (...), telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z numerami (...), telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z numerem (...), telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z nr (...) oraz telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z numerem (...),

- M. Z. (1) telefon komórkowy marki (...) o nr (...) współpracował z numerami (...).

dowód: dane uzyskane od (...) oraz opinie z zakresu telefonii komórkowej (k.9009-9010 tom XLIX, k.23858-23869 tom CXXVIII, k.25273-25278 tom CXXXV, k.24178-24184 tom CXXX, k.26340-26357 tom CXLI, k.25879-25897 tom CXXXIX, k.26899-26941 tom CXLIV, k.27208-27218 tom CXLVI, k.26311-26312 tom CXLI, k.26314-26316 tom CXLI, k.25898-25918 tom CXXXIX, k.9129-9129A tom XLIX, k.31041-31074 tom CLXVII, k.31078-31082 tom CLXVII, k.31553-31563 tom CLXIX, k.29923-29970 tom CLX, k.29305-29330 tom CLVII, k.9129-9129A tom XLIX, k.27841-27847 tom CXLIX, k.28509-28515 tom CLII, k.27848-27865 tom CXLIX, k.12513-12531 tom LXVIII, k.15549 tom LXXXVI, k.10576-10587 tom LVIII, k.15157-15196 tom LXXXIII, k.15508-15538 tom LXXXV)

Z analizy materiału dowodowego wynika, że:

- numer (...) – a zatem oficjalny numer telefonu A. P. (1) widniejący w materiałach reklamowych np. wizytówkach (...) ul. (...) występował pod różnymi wpisami w telefonach komórkowych zatrzymanych w dniu 6 lutego 2007 r. u funkcjonariuszy Policji z (...) KMP w K.:

- D. A. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- J. Z. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- P. W. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- M. Ż. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- S. K. (1) – telefon (...) wpis o treści „(...)”,

ponadto ten numer telefonu widnieje w materiałach niejawnych.

- numer (...) – jest numerem A. P. (1) i występuje pod różnymi wpisami w telefonach komórkowych zatrzymanych w dniu 6 lutego 2007 r. u funkcjonariuszy Policji z (...) KMP w K.:

- S. K. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- S. S. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

- D. A. (1) – telefon (...) wpis o treści (...),

ponadto ten numer telefonu widnieje w materiałach niejawnych.

Wyżej wymienione numery telefoniczne przypisane są do telefonów zatrzymanych w dniu 6 lutego 2007 r. w trakcie przeszukania pomieszczeń mieszkalnych A. P. (1) w K. przy ul. (...) (poz. 48-49 spisu i opisu rzeczy).

- numer (...) – jest numerem A. P. (1) i występuje pod wpisem w telefonie komórkowym zatrzymanym w dniu 6 lutego 2007 r. u funkcjonariusza Policji z (...) KMP w K. D. A. (1) – telefon (...) wpis o treści „(...)”. D. A. (1) na ten numer dzwonił przekazując A. P. (1) informacje o kolizjach drogowych. Z tego numeru prawdopodobnie korzystał też T. S. (1) w tym samym celu.

Ponadto u T. S. (1) podczas przeszukania jego osoby w dniu 6 lutego 2007 r. zabezpieczono notatnik służbowy oznaczony jako dowód rzeczowy nr 6 (protokół oględzin z dnia 14.03.2007 r. dow. rzecz. Nr 5-9 i 12, załącznik nr 2), gdzie na okładce widnieją wpisy o treści:

- (...) – SMS,

- (...) – Oficjalny.

- numer (...) – numer przypisany do A. P. (1), a ujawniony podczas oględzin dowodu rzeczowego nr (...)/7 w postaci zeszytu A5, zabezpieczonego w trakcie przeszukania pomieszczeń mieszkalnych Firmy „(...)” K. ul. (...), karta 26, w postaci wpisu o treści: „(...)”, z numeru tego wykonano jednak tylko 8 połączeń – wszystkie na nr (...). Zlokalizowany w chwili połączeń w okolicy miejscowości R..

dowód: notatka urzędowa z dnia 25.03.2008 r. (k.22017a-22017b tom CXVIII)

opinie biegłego z zakresu telefonii komórkowej dot. telefonów zabezpieczonych u T. S. (1), D. A. (1), A. P. (1), P. W. (1), J. Z. (1), M. Ż. (1), S. K. (1), S. S. (1), J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) (k.17296-17306 tom XCIV, k.22847-22869 tom CXXIII, k.23074-23084 tom CXXIV, k.23085-23090 tom CXXIV, k.27841-27847 tom CXLIX, k.31078-31082 tom CLXVII, k.31553-31563 tom CLXIX, k.29871-29877 tom CLX, k.30604-30610 tom CLXIV, k.23858-23869 tom CXXVIII, k.25273-25278 tom CXXXV, k.25879-25897 tom CXXXIX, k.26899-26941 tom CXLIV, k.27208-27218 tom CXLVI, k.10576-10587 tom LVIII, k.15157-15196 tom LXXXIII, k.15508-15538 tom LXXXV)

bilingów połączeń przychodzących i wychodzących numerów stacji telefonicznych (...), (...) użytkowanych przez D. A. (1), numeru stacji telefonicznej (...) użytkowanego przez T. S. (1) i numerów stacji telefonicznych (...), (...), (...) i (...) użytkowanych przez A. P. (1) i wyniki wykonanej w oparciu o nie przez (...) w K. jawnej i niejawnej analizy (k.16658-16663 tom XCI, k.16664-16679 tom XCI, k.16711-16909 tom XCII, k.16961-16966 tom XCIII, k.17245-17289 tom XCIV, (...), (...), k.22017A-22017B tom CXVIII)

bilingi połączeń przychodzących i wychodzących numerów stacji telefonicznych (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) (...), (...), (...) i (...) użytkowanych przez A. P. (1), J. Z. (2), W. Z. (1), M. Z. (1), J. Z. (1), P. W. (1), M. Ż. (1), S. K. (1) i S. S. (1) (k.16711-16909 tom XCI, k.17019-17108 tom XCIII, k.787-999 tom V, k.1328-1394 tom VIII, 1477-1495 tom IX, k.1763-1765 tom X, k.2266-2392 tom XIII, k.2750-2839 tom XVI, k.1000-1099 tom VI, k.1100-1128 tom (...), k.2840-2893 tom XVI), k. 699-700 tom IV, k.9955-9956 tom LIV, k.10338-10531 tom LVII, k.2205-2265 tom XIII, k.17239-17242 tom XCIV, k.27777-27782 tom CXLVIII, k.23943-23953 tom CXXIX, k.24160-24164 tom CXXX, k.25867-25873 tom CXXXIX, k.26201-26248 tom CXLI, k.29077-29171 tom CLVI, k.29923-29970 tom CLX, k.31041-31074 tom CLXVII, k.31199-31213 tom CLXVIII, k.1617-1620 tom IX, k.2177-2195 tom XII, k.2580-2594 tom XV)

dane w zakresie (...) aparatów telefonicznych zabezpieczonych u D. A. (1), A. P. (1), P. W. (1), M. Ż. (1), S. S. (1), S. K. (1), J. Z. (1), J. Z. (2), W. Z. (1), M. Z. (1) (k.9129- (...) tom XLIX, k.9125- (...) tom XLIX, k.17014-17016 tom XCIII, k.17019-17108 tom XCIII, k.22847-22869 tom CXXIII, k.23074-23084 tom CXXIV, k.23085-23090 tom CXXIV, k.9009-9010 tom XLIX, k.23858-23869 tom CXXVIII, k.25273-25278 tom CXXXV, k.24178-24184 tom CXXX, k.26340-26357 tom CXLI, k.25879-25897 tom CXXXIX, k.26899-26941 tom CXLIV, k.27208-27218 tom CXLVI, k.26311-26312 tom CXLI, k.26314-26316 tom CXLI, k.25898-25918 tom CXXXIX, k.9129- (...) tom XLIX, k.31041-31074 tom CLXVII, k.31078-31082 tom CLXVII, k.31553-31563 tom CLXIX, k.29923-29970 tom CLX, k.29305-29330 tom CLVII, k.9129- (...) tom XLIX, k.27841-27847 tom CXLIX, k.28509-28515 tom CLII, k.27848-27865 tom CXLIX, k.12513-12531 tom LXVIII, k.15549 tom LXXXVI, k.10576-10587 tom LVIII, k.15157-15196 tom LXXXIII, k.15508-15538 tom LXXXV

dane z bazy z aplikacji (...) KMP w K. zawierające zdarzenia drogowe zarejestrowane w okresie objętym przedmiotowym postępowaniem i aplikacje logowania się w danym dniu przez konkretnego (...) (k.9601-9602 tom LII)

materiały związkowe dotyczące analiz niejawnych z dnia 15 października 2010 r. oraz z dnia 6 kwietnia 2011 r. (k.24850-24914 tom CXXXIII, k.28248-28344 tom CLI, k.30317-30585 tom CLXII, k.31277-31378 tom CLXVIII, k.26422-26586 tom CXLII, k.22673-22806 tom CXXII)

protokół oględzin książki wydarzeń za okres od dnia 01.01.2004 r. do dnia 31.12.2004 r. (k.5879-6013 tom XXXII)

protokół oględzin książki przebiegu służby za okres od dnia 01.01.2007 r. do dnia 26.02.2007 r. (k.7920-8119 tom XLIII, k.8120-8122 tom XLIV, k.6014-6016 tom XXXIII)

protokół oględzin grafików służby (k.9611-9619 tom LII),

protokół oględzin książki przebiegu służby w okresie za okres od dnia 28.11.2005 r. do dnia 31.12.2005 r. (k.6421-6544 tom XXXV)

protokół oględzin książki przebiegu służby za okres od dnia 01.01.2006 r. do dnia 02.03.2006 r. (k.64445-6753 tom XXXVI)

materiały niejawne

Zabezpieczone u A. P. (1) w trakcie czynności w dniu 6 lutego 2007 r. aparat telefoniczny (...) nr (...) oraz aparat telefoniczny (...) nr (...) stanowiły jego własność. A. P. (1) wskazał, że aparat o nr (...) z numerem (...) służył mu również do kontaktów z policjantami, a ponadto na ten numer były przesyłane informacje o zdarzeniach drogowych.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.22148-22166 tom CXIX)

Jeżeli chodzi o wyliczenie wręczonych J. Z. (1), P. W. (1), M. Ż. (1), S. K. (1) i S. S. (1) przez A. P. (1), J. Z. (2), M. Z. (1) i W. Z. (1) korzyści majątkowych, to w świetle braku możliwości precyzyjnego ustalenia jej wysokości dla każdego z osobna oraz łącznej, ostatecznie przyjęto wersję najbardziej korzystną dla wszystkich wskazanych wyżej osób. Mianowicie przyjęto, że przez okres 37 miesięcy czyli w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. każdy z wymienionych wyżej policjantów otrzymywał zarówno od A. P. (1) jak i (...) średnio raz na miesiąc 300 złotych, co daje dwie jednostkowe sumy 11.100 zł dla każdego z osobna. Było to dla każdego z nich stałe źródło dodatkowego dochodu.

wyjaśnienia i zeznania świadka J. Z. (2) (7) (k.10327-10331 tom LVI, k.12408-12415 tom LXVIII, k.14261 tom LXXVIII, k.14997-15001 tom LXXXII, k.42234-42239 tom CCXXIV)

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.27590-27593 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII)

Wszystkie wymienione wyżej osoby, a zatem M. Ż. (1), S. S. (1), J. Z. (1), S. K. (1), P. W. (1) i T. S. (1) wiedziały o wzajemnych powiązaniach mających charakter działalności przestępczej oraz miały świadomość tego, że w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 5 lutego 2007 r. działają w ramach zorganizowanej grupy przestępczej założonej i kierowanej przez J. Z. (2), w której brali także udział W. Z. (1) i M. Z. (1) oraz w założonej i kierowanej przez A. P. (1) zorganizowanej grupie przestępczej, w której brał również udział w okresie od dnia 6 czerwca 2005 r. do dnia 28 października 2006 r. T. S. (1).

Każda z w/w osób pełniła w grupie określoną rolę:

- W. Z. (1) – poprzez rozmowy telefoniczne, bądź SMS-y odbierał informacje od (...), osobiście lub też wspólnie z J. Z. (2) uczestniczył w spotkaniach z nimi w różnych miejscach, m.in. na przystankach autobusowych, na stacjach benzynowych bądź w miejscu wcześniej uzgodnionym z danym policjantem, podczas których z reguły przekazywali oni pieniądze w zamian za przekazane informacje, wydawał dyspozycje poszczególnym kierowcom holowania pojazdów biorących udział

w zdarzeniach drogowych, jak również zdarzało się, że sam holował te pojazdy, tytułem wynagrodzenia za przekazane informacje naprawiał także bezpłatnie samochody prywatne należące do P. W. (1), J. Z. (1) i M. Ż. (1),

- M. Z. (1) – poprzez rozmowy telefoniczne, bądź SMS-y odbierała informacje od (...), uzgadniała z J. Z. (2), bądź też sama podejmowała decyzje w przedmiocie wydania dyspozycji poszczególnym kierowcom holowania pojazdów biorących udział w zdarzeniach drogowych,

- J. Z. (1), M. Ż. (1), P. W. (1), S. K. (1), S. S. (1) i T. S. (1) – poprzez rozmowy telefoniczne, bądź też SMS-y wykonywane z aparatów telefonicznych przekazanych przez J. Z. (2) i A. P. (1) lub ze swoich prywatnych telefonów komórkowych przekazywali informacje o zdarzeniach drogowych wymuszających holowanie pojazdów z pominięciem uprawnionych do tego firm holowniczych, tj. (...) w K. i (...) w K. zapewniając w ten sposób (...) przyjazd na miejsca kolizji jeszcze przed innymi firmami holowniczymi i w ten sposób uzyskiwanie z tego tytułu przez (...) dochodu, przez co działali na szkodę w/w firm holowniczych oraz prawnie chronionego interesu publicznego.

wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.27590-27593 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII)

wyjaśnienia oskarżonego S. K. (1) (k.29008-29013 tom CLVI, k.29340-29342 tom CLVIII, k.29884-29886 tom CLX)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.30856-30858 tom CLXVI, k.30903-30907v tom CLXVI - odpis k.30914-30919 tom CLXVI)

materiały niejawne

W 2005 r. kiedy D. A. (1) wychodził z pracy, tj. KMP przy ul. (...) w K., podszedł do niego nieznany mu jeszcze wtedy A. P. (1), który wręczył mu wizytówkę, na której widniały numery telefonów

i zaproponował mu współpracę, polegającą na przekazywaniu informacji o kolizjach drogowych w formie telefonicznej poprzez wysłanie sms-a, w zamian za co będzie otrzymywał od niego pieniądze. D. A. (1) wyraził na to zgodę.

Początkowo D. A. (1) wysyłał mu informacje o takich kolizjach na numer telefonu komórkowego abonamentowego podany na wizytówce A. P. (1). Po jakimś czasie A. P. (1) poinformował go, że zmienił telefon na kartę i w związku z tym poprosił go, aby informacje wysyłał na ten nowy numer. Sms-y do A. P. (1) wysyłał on ze swoich dwóch prywatnych aparatów komórkowych, które to zostały zabezpieczone podczas czynności procesowych związanych z jego zatrzymaniem w tej sprawie.

D. A. (1) czynił to z reguły podczas swoich dyżurów na (...), ale mogło się też zdarzyć, że przekazał mu takie informacje nie będąc w pracy. Według jego oceny mógł wysłać A. P. (1) około 5 takich informacji w czasie jednej służby.

D. A. (1) również przez swój komputer miał możliwość wglądu na zdarzenia, które oczekiwały na interwencje (...) i w taki sposób uzyskiwał informacje, gdzie zaistniały kolizje.

Przez okres dwóch lat D. A. (1) - będąc w tym czasie (...)

a następnie (...) - przesłał SMS-em, albo też dzwoniąc do A. P. (1) od kilkudziesięciu do kilkuset informacji o kolizjach i wypadkach, które miały miejsce na terenie K..

Raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc D. A. (1) spotykał się z A. P. (1), który podczas tych spotkań przekazywał mu pieniądze przeciętnie od 200 zł do 300 zł. W taki sposób D. A. (1) współpracował jedynie z A. P. (1). Pieniądze, które uzyskiwał D. A. (1) od A. P. (1) stanowiły dla niego dodatkowe źródło dochodu.

D. A. (1) przekazywał A. P. (1) ponadto grafiki służb policjantów pracujących na (...) KMP w K., a czynił to osobiście raz w miesiącu w różnych miejscach, a w szczególności na mieście. Przekazywanie tych grafików zaproponował mu A. P. (1), który dysponując nimi mógł ustalić, który (...) kiedy pełni służbę. Zdarzało się też, że A. P. (1) dzwonił do niego i pytał się kiedy on, bądź T. S. (1) będą pełnili służbę.

D. A. (1) przekazał A. P. (1) grafik służby jeszcze na miesiąc styczeń 2007 r. Na początku 2007 r. A. P. (1) za przekazanie mu informacji o kolizjach drogowych wręczył D. A. (1) pieniądze w kwocie od 200 zł do 300 zł.

dowód: wyjaśnienia i zeznania świadka D. A. (1) (81) (k.15764-15766 tom LXXXVII, k.15901-15913 tom LXXXVIII, k.15910-15912 tom LXXXVIII, k.21942-21944 tom CXVIII, k.22061-22065 tom CXIX, k.22088-22091 tom CXIX, k.23236-23242 tom CXXV, k.23249-23250 tom CXXV, k.42268-4242272 tom CCXXIV, k.42273-42274 tom CCXXIV, k.42281-42284 tom CCXXIV)

wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22090-22091 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

Na podstawie danych uzyskanych od (...) telefonii komórkowej

w zakresie (...) oraz opinii biegłego z zakresu telefonii komórkowej odnośnie zabezpieczonych u D. A. (1) i A. P. (1) telefonów komórkowych i kart (...) należy stwierdzić, że telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerami (...), karta (...) nr (...), a ponadto z numerem (...), telefon komórkowy marki (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...), a ponadto z numerem (...), telefon komórkowy marki (...), nr (...) współpracował z numerem (...), karta (...) sieci (...) nr (...) oraz telefon komórkowy marki (...), nr (...) współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...).

dowód: dane uzyskane od (...) telefonii komórkowej oraz opinie biegłego z zakresu telefonii komórkowej (k.9129- (...) tom XLIX, k.9125- (...) tom XLIX, k.17014-17016 tom XCIII, k.17019-17108 tom XCIII, k.22847-22869 tom CXXIII, k.23074-23084 tom CXXIV, k.23085-23090 tom CXXIV)

W wykazach połączeń otrzymanych od (...) sieci telefonii komórkowej (...) S.A., uwzględnionych w niejawnej analizie sporządzonej przez (...) w K. w zakresie pozyskanych bilingów numerów stacji telefonicznych (...), (...) użytkowanych przez D. A. (1) i bilingów numerów stacji telefonicznych (...), (...), (...), (...), (...)

i (...) użytkowanych przez A. P. (1) ujawniono szereg połączeń przychodzących i wychodzących pomiędzy numerami D. A. (1) i A. P. (1).

Odnotowane połączenia pomiędzy analizowanymi numerami potwierdzają fakt,

że D. A. (1) posługując się wskazanymi numerami telefonicznymi kontaktował się z A. P. (1) i odwrotnie.

Natomiast w wykazie połączeń nr tel. (...) nie stwierdzono wzajemnych połączeń pomiędzy D. A. (1) a numerami A. P. (1).

D. A. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru jako funkcjonariusz publiczny przekroczył swoje uprawnienia podczas pełnienia służby w charakterze (...) na (...) Komendy Miejskiej Policji w K., w ten sposób, że wbrew obowiązującemu algorytmowi określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymuszających holowanie pojazdów, w zamian za przyjęcie od A. P. (1) korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 6.300 zł, przekazał właścicielowi firmy przewozowej (...) w K. telefonicznie w formie SMS-ów, bądź rozmów telefonicznych od kilkudziesięciu do kilkuset informacji - w tym cztery informacje wykazane w sposób kategoryczny w oparciu o książki przebiegu służby - uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych o kolizjach drogowych zaistniałych na terenie K., czyniąc sobie z popełniania przestępstwa stałe źródło dochodu i działając tym samym na szkodę prawnie chronionego interesu publicznego oraz prywatnego, tj. (...) w K. oraz (...) w K..

Ponadto D. A. (1) pośredniczył w przekazaniu T. S. (1) od A. P. (1) korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 4.050 zł, która to kwota została wyliczona w oparciu o depozycje D. A. (1) oraz T. S. (1), a także dokumentację w zakresie urlopów i zwolnień lekarskich dotyczącą T. S. (1).

dowód: wykazy połączeń (k.16658-16663 tom XCI, k.16664-16679 tom XCI, k.16711-16909 tom XCII, k.16961-16966 tom XCIII, (...)

wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22090-22091 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

W przypadku T. S. (1) sytuacja wglądała w ten sposób, że po około sześciu miesiącach od zatrudnienia zwrócił się on do D. A. (1), pracującego również wtedy na (...) KMP w charakterze (...), o załatwienie mu dorywczej pracy. Po upływie około jednego miesiąca D. A. (1) poinformował T. S. (1), że jest dla niego miejsce do dodatkowej pracy. Nadto powiedział mu, że parę osób już pracuje w ten sposób, nie wymieniając jednak ich nazwisk oraz wskazał, że praca ta ma polegać na informowaniu o zdarzeniach drogowych poprzez wysyłanie SMS-ów na konkretny numer telefonu komórkowego. T. S. (1) wyraził zgodę na tę „pracę”. W tym celu otrzymał on od D. A. (1) telefon komórkowy model (...) i kartę startową oraz numer, na który miał wysyłać SMS-y o zaistniałych zdarzeniach. Od tego momentu T. S. (1) rozpoczął wysyłanie na wskazany numer SMS-ów informujących o zdarzeniach drogowych, wpisując w ich treść nazwę ulicy bądź skrzyżowania ulic oraz marki pojazdów, biorących udział w danym zdarzeniu. Czynił to w ten sposób, że najpierw wprowadzał zdarzenie do wspomnianej wcześniej bazy danych, po czym pisał SMS-a i od razu go wysyłał. T. S. (1) dowiedział się od D. A. (1), że odbiorcą tych informacji będzie osoba, która albo sama pojedzie na miejsce po uszkodzone auto, albo też kogoś wyśle. Wysłanie takiego jednego SMS-a zajmowało T. S. (1) około 30 sekund. T. S. (1) informacje te przekazywał podczas pełnienia swoich dyżurów i zawsze poprzez wysyłanie SMS-a, a nigdy w formie połączenia telefonicznego. Numer telefonu, na który wysyłał wiadomości zmieniał się na przestrzeni czasu łącznie ze zmianą (...). O zmianie numeru T. S. (1) był informowany przez D. A. (1). Jeżeli następowała zmiana numeru telefonu komórkowego, na który T. S. (1) miał wysyłać SMS-y, to wówczas musiał „wydzwonić resztę karty”, a następnie wyrzucić ją. Numery te zmieniły się w sumie 3 lub 4 razy. Do otrzymanego aparatu telefonicznego, T. S. (1) co jakiś czas dostawał nową kartę startową z innym numerem i u innego (...). Zdarzało się też, że taką kartę T. S. (1) kupował osobiście, za co miał później zwracane pieniądze. Po jakimś czasie powyższy telefon T. S. (1) oddał D. A. (1). Od tej chwili T. S. (1) korzystał ze swojej starej bezabonamentowej komórki model (...), z której wysyłał SMS-y. Do tej komórki kupował karty lub otrzymywał je przy wypłacie. Od D. A. (1) dowiedział się także, że odbiorcą tych informacji będzie osoba, która albo sama pojedzie na miejsce po uszkodzone auto, albo też kogoś wyśle. Ponadto, T. S. (1) dowiedział się od D. A. (1), że również i on przekazuje informacje o zdarzeniach drogowych tej samej osobie. W przesyłanych sms-ach zarówno D. A. (1) jak i T. S. (1) podawali nazwę ulicy, na której miało dojść do kolizji i marki pojazdów w niej uczestniczące.

T. S. (1) zakończył przekazywanie informacji pod koniec miesiąca października 2006 r. Wtedy poinformował on D. A. (1), że definitywnie rezygnuje z tego typu działalności.

W sumie T. S. (1) mógł przekazać nie mniej niż 300 informacji. T. S. (1) nie odnotowywał ilości przesyłanych SMS-em informacji, jak również kwot pieniędzy otrzymanych w zamian za to.

Za przekazywanie informacji T. S. (1) dostawał od A. P. (1) za pośrednictwem D. A. (1) miesięcznie pieniądze z reguły w kwocie 300 zł. Natomiast, gdy nie pracował przez cały miesiąc z powodu zwolnienia lekarskiego albo urlopu wypoczynkowego, to wówczas kwota ta była pomniejszona do nie mniejszej niż 150 zł. T. S. (1) otrzymał także „jednorazową premię” w kwocie 150 zł. Pieniądze, które uzyskiwał stanowiły dla niego dodatkowe źródło dochodu.

W 2005 r. i 2006 r. T. S. (1) otrzymał od A. P. (1) za pośrednictwem D. A. (1) odpowiednio w kolejnych miesiącach następujące kwoty:

- w miesiącu czerwcu 2005 r. – kwotę 150 zł,

- w miesiącu lipcu 2005 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu sierpniu 2005 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu wrześniu 2005 r. – kwotę 150 zł,

- w miesiącu październiku 2005 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu listopadzie 2005 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu grudniu 2005 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu styczniu 2006 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu lutym 2006 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu marcu 2006 r. – kwotę 150 zł,

- w miesiącu kwietniu 2006 r. – kwotę 150 zł,

- w miesiącu maju 2006 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu czerwcu 2006 r. – kwotę 150 zł,

- w miesiącu lipcu 2006 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu sierpniu 2006 r. – kwotę 300 zł,

- w miesiącu październiku 2006 r. – kwotę 150 zł.

Suma powyższych kwot oraz otrzymanej w 2006 r. „jednorazowej premii” w kwocie 150 złotych dała łączną kwotę 4.050 zł.

T. S. (1) domyślał się, że pieniądze te pochodzą od jakiejś firmy, która zajmuje się pomocą drogową i holuje pojazdy będące po kolizji. Nie znał jednak nazwiska i nie wiedział o jaką firmę chodzi. T. S. (1) nie wiedział, że informacje przekazywał A. P. (1).

T. S. (1) wiedział, że przekazuje informacje holownikowi wbrew obowiązującemu algorytmowi określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymuszających holowanie pojazdów. T. S. (1) dowiedział się od D. A. (1), że również i on przekazuje informacje o zdarzeniach drogowych tej samej osobie.

wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22090-22091 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

Na podstawie opinii biegłego z zakresu telefonii komórkowej (której przedmiotem było odczytanie i odzyskanie zawartości pamięci wewnętrznej zabezpieczonego u T. S. (1) telefonu komórkowego (...) nr (...)) ustalono, że telefon ten współpracował z numerem (...), karta (...) sieci (...) nr (...), natomiast zabezpieczone u A. P. (1): telefon komórkowy marki (...), nr (...), współpracował z numerem (...), karta (...) sieci (...) nr (...), a telefon komórkowy marki (...), nr (...), współpracował z numerem (...), karta (...) (...) nr (...).

Analiza wykazów połączeń w/w numerów należących do A. P. (1) pozwoliła na ujawnienie pięciu połączeń pomiędzy T. S. (1) a A. P. (1). Połączenia te zostały zarejestrowane w wykazie połączeń numeru (...).

Powyższe dane ujawniono w wykazie połączeń otrzymanym od (...) sieci (...) Sp. z o.o. Analizie poddano także wykaz połączeń numeru (...) otrzymany od (...) sieci (...) Sp. z o.o. W tym przypadku w ramach analizy odnotowano w sumie 10 połączeń realizowanych pomiędzy numerem (...), a numerem (...). Przedstawiona powyżej sytuacja potwierdza fakt, że T. S. (1) posługując się jako abonent numeru telefonicznego (...) kontaktował się z A. P. (1), który posługiwał się numerem telefonicznym (...). W pozostałych wykazach połączeń nie stwierdzono wzajemnych połączeń pomiędzy numerami A. P. (1) i T. S. (1). Ujawnione połączenia pomiędzy T. S. (1) a A. P. (1) miały miejsce w dwóch dniach, tj. 27 listopada 2005 r. i 28 listopada 2005 r.

Powyższe ustalenia odnoszą się jedynie do numerów telefonicznych, które zabezpieczono u T. S. (1) podczas przeprowadzonych w dniu 6 lutego 2007 r. przeszukań. Natomiast większość informacji o zdarzeniach T. S. (1) przekazywał z innych telefonów i innych kart (...), w tym z telefonu i kart, które otrzymał od D. A. (1). Podjęte działania zmierzające do ustalenia aparatów telefonicznych i kart (...), z których korzystał T. S. (1) nie przyniosły pozytywnego rezultatu.

dowód: opinie biegłego z zakresu telefonii komórkowej (k.9125- (...) tom XLIX, k.17019-17108 tom XCIII, k.17296-17306 tom XCIV, k.16985-17011 tom XCIII, k.22846-22869 tom CXXIII, k.23073-23090 tom CXXIV)

opinie biegłego z zakresu telefonii komórkowej, wykazy połączeń numeru stacji telefonicznej (...) użytkowanego przez T. S. (1), bilingi numerów stacji telefonicznych (...), (...), (...), (...) użytkowanych przez A. P. (1) (k.17245-17289 tom XCIV, k.16627-16628A tom XCI, k.16711-16909 tom XCII, k.16977-17011 tom XCIII, k.16711-16909 tom XCII, k.16961-16966 tom XCIII)

analiza połączeń telefonicznych (...) Komendy Wojewódzkiej Policji w K. (k.22017A-22017B tom CXVIII)

wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22090-22091 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX)

T. S. (1) w odrębnym postępowaniu został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział III Karny z dnia 19 sierpnia 2008 r. sygn. akt III K 201/08 za przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. oraz z art. 231 § 1 k.k. i art. 266 § 2 k.k. i art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. popełnione w tej samej konfiguracji osobowej. Dotyczy to również D. A. (1), który został skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt III K 188/11, zmienionym następnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt II AKa 275/13 (D. A. (1) został uniewinniony od przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.).

dowód: odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział III Karny z dnia 19.08.2008 r. sygn. akt III K 201/08 (k.22115-22118 tom CXIX)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 16.09.2013 r. sygn. akt III K 188/11 (k.42261-42264 tom CCXXIV)

odpis wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 27.02.2014 r. sygn. akt II AKa 275/13 (k.42265-42267 tom CCXXIV)

zeznania świadka D. A. (1) (81) (k.42281-42284 tom CCXXIV)

J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) zostali skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 marca 2011 r. sygn. akt III K 362/10.

dowód: odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21.03.2011 r. sygn. akt III K 362/10 (k.15003-15033 tom LXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu A. P. (1) w punkcie III aktu oskarżenia - z dnia 10 listopada 2005 r.

W dniu 10 listopada 2005 r. o godz. (...) na (...)

w K., przy (...), doszło do zdarzenia drogowego z udziałem samochodu osobowego marki T. (...) nr rej. (...) kierowanego przez G. A..

Na miejsce tej kolizji z polecenia (...) (...) KMP zostali skierowani funkcjonariusze (...) KMP A. P. (3) i M. W. (1).

Na miejscu policjanci ci ustalili, że kierowca samochodu osobowego marki T. (...) G. A. najechał na krawężnik chodnika. Sytuację tę wcześniej zauważył pracownik (...) w K. K. K. (1), który zatrzymał G. A. w związku z podejrzeniem prowadzenia przez niego samochodu pod wpływem alkoholu. M. W. (1) i A. P. (3) przebadali alkomatem kierowcę T.. Kierowca uzyskał wynik: o godz. 00:45 0,85 mg/l, a o godz. 01:00 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Na tej podstawie interweniujący policjanci stwierdzili, że rzeczywiście jest on w stanie nietrzeźwości. W związku z tym po wykonaniu czynności zatrzymali G. A. prawo jazdy i dowód rejestracyjny. Ponieważ samochód ten był uszkodzony i nie mógł uczestniczyć w dalszym ruchu, G. A. - będący właścicielem tego pojazdu - musiał zdecydować w jakie miejsce Policja ma na jego koszt odholować samochód. Wówczas to G. A. zapytał A. P. (3) i M. W. (1), czy mają jakiegoś holownika, który mógłby odholować jego T.. Wtedy też M. W. (1) i A. P. (3) postanowili, że o kolizji tej poinformują A. P. (1), który wykonywał usługi holownicze.

Następnie M. W. (1) po otrzymaniu od A. P. (3) numeru telefonu do A. P. (1), zadzwonił do niego i przekazał mu informację o w/w kolizji oraz o możliwości odholowania samochodu.

Po jakimś czasie A. P. (1) faktycznie przyjechał lawetą pod (...) i odholował T. (...). W związku z tą kolizją M. W. (1) sporządził i podpisał notatkę urzędową (...), wpisując w niej też imię i nazwisko A. P. (3).

Jeszcze na miejscu tego zdarzenia A. P. (1) w zamian za udzieloną mu informację przekazał A. P. (3) pieniądze w kwocie 200 zł.

Zaraz po zakończeniu czynności A. P. (3) z otrzymanej sumy przekazał w radiowozie M. W. (1) pieniądze w kwocie 100 zł, zaś pozostałą kwotę zatrzymał dla siebie.

A. P. (3) i M. W. (1) wiedzieli, że A. P. (1) nie jest holownikiem zrzeszonym i nie mógł na zlecenie Policji wykonywać tego rodzaju usług, albowiem nie miał on podpisanej z Policją stosownej umowy.

Tym samym M. W. (1) i A. P. (3) swoim postępowaniem przekroczyli uprawnienia w ten sposób, że wbrew obowiązującemu algorytmowi określającemu tok postępowania w razie zaistnienia zdarzeń drogowych wymuszających holowanie pojazdów w zamian za przyjęcie korzyści majątkowej od A. P. (1) przekazali mu informację uzyskaną w związku z wykonywaniem czynności służbowych o zdarzeniu drogowym, działając w ten sposób na szkodę prawnie chronionego interesu publicznego i interesu prywatnego, tj. (...) w K. oraz (...) w K..

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.22072-22079 tom CXIX,

k.22097-22098 i k.22099 tom CXIX, k.22104-22105 tom CXIX)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. W. (1) (84=221) (

k.22028-22032 tom CXVIII,

k.22095-22100 tom CXIX, k.22208-22212 tom CXIX,

k.39849-39850 tom CCXI, k.43165-43167v tom CCXXVIII).

wyjaśnienia i zeznania świadka A. P. (3) (83) (

k.21976-21978 tom CXVIII, k.22021-22024 tom CXVIII, k.22053-22058 tom CXVIII,

k.22101-22106 tom CXIX, k.42323-42326 tom CCXXIV)

zeznania świadka A. S. (1) (k.8275-8278 tom XLV, k.42124-42143v tom CCXXIII)

zeznania świadka P. W. (2) (k.8294-8296 tom XLV, k.42168v-42170 tom CCXXIII)

zeznania świadka T. W. (1) (k.8312-8313 tom XLV, k.42170-42170v tom CCXXIII)

pismo z dnia 26 września 2003 r. dotyczące algorytmów (k.11043 tom LX)

umowa z dnia 01.08.2003 r. zawarta pomiędzy (...) K. a (...) w K. (k.11047-11048 tom LX)

umowa nr (...) z dnia 04.03.2005 r. (k.11058-11065 tom LX)

notatka urzędowa z dnia 10.11.2005 r. (...) dotycząca w/w kolizji (k.21985 tom CXVIII = k.22083 tom CXIX)

materiał dowodowy z akt postępowania sygn. akt (...) prowadzonego przez Komisariat (...) Policji w K. (k.21979-22013 tom CXVIII), w tym protokół użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, pisemne oświadczenie z dnia 10.11.2005 r. B. A. (1),

materiały niejawne

A. P. (3) w odrębnym postępowaniu w związku z opisanym zdarzeniem został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. II K 276/09/P za przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 266 § 2 k.k. i art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w tej samej konfiguracji osobowej.

dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 09.04.2009 r. sygn. II K 276/09/P (k.22169-22173 tom CXIX)

M. W. (1) został prawomocnie skazany za przestępstwo związane z w/w zdarzeniem wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24 stycznia 2012 r. sygn. akt II K 749/11/P.

dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24.01.2012 r. sygn. akt II K 749/11/P (k.43116-43123 tom CCXXVIII)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu A. P. (1) w punkcie IV.1 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XV.3 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawianej kolizji drogowej z dnia 13 stycznia 2006 r. przy zbiegu (...) i ul. (...)w K.

W dniu 13 stycznia 2006 r. o godz. (...) przy zbiegu (...) i ul. (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki N. (...) nr rej. (...) kierowanego przez P. B. (1) i marki M. (...) nr rej. (...) kierowanego przez D. L..

Inicjatorem wskazanej kolizji był A. P. (1). Do likwidacji tego zdarzenia funkcjonariusza (...) KMP w K. L. B. (1) - na prośbę A. P. (1), który uwzględnił to w comiesięcznych rozliczeniach z M. Ż. (1) - skierował (...) M. Ż. (1). Zarówno M. Ż. (1), jak i L. B. (1) wiedzieli o umyślnym spowodowaniu kolizji.

Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami uczestników kolizji, w tym P. B. (1) i D. L. kolizja przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki N. (...) najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki M. (...).

Na miejscu kolizji L. B. (1) sporządził notatkę urzędową (...) poświadczającą nieprawdę co do okoliczności i skutków zaistniałego zdarzenia.

Po zorganizowaniu kolizji P. B. (1) i D. L. złożyli w towarzystwach ubezpieczeniowych wnioski o wypłatę odszkodowań, przy czym (...) w K. odmówiło D. L. wypłaty odszkodowania w kwocie 5.467,88 zł, albowiem uznało, że nie mogło dojść do wzajemnych uszkodzeń pojazdów w opisanym zakresie, w wyniku kolizji opisanej przez jej uczestników.

Natomiast szkodę w pojeździe marki N. (...) w dniu 17 stycznia 2006 r. z polisy AC w (...) S.A. zgłosił w (...) S.A. P. B. (1) i przyznano mu odszkodowanie w wysokości 11.020,12 zł, przy czym po potrąceniu należnej składki z tytułu AC wypłacono mu kwotę 9.336,12 zł.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) (k.25928-25932 tom CXXXIX, k.26271-26275 tom CXLI, k.26366-26367 tom CXLI, k.26393-26394 tom CXLII, k.26418-26420 tom CXLII, k.27270-27271 tom CXLVI, k.27396 tom CXLVI, k.27407-27409 tom CXLVI, k.40900- k.40901 tom CCXVI, k.41065- k.41066 tom CCXVII)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka L. B. (1) (200) (

k.39459-39468, k.39469, k.3947039475, k.39476-39479, k.39480-39483, k.39498-39492)

zeznania świadka A. Ś. (2) (133) (k.37052-37061 tom CXCVII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37099-37104 tom CXCVII)

częściowo zeznania i wyjaśnienia świadka P. B. (1) (203) (k.39518-39521 tom CCIX, (k.45280-45281 tom CCXXXIX)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35693-35734 tom CXCI, k.40867-40892 tom CCXVI)

opinia P. S. (2) dot. w/w kolizji że nie można jej zanegować i że uszkodzenia korelują ze sobą (k.39509-39515 tom CCIX)

przegląd zdarzenia (k.27198 tom CXLVI)

notatka urzędowa z dnia 13.01.2006 r. (k.27199 tom CXLVI)

notatnik służbowy M. S. (3) (k.27200-27202 tom CXLVI)

pokwitowanie zatrzymania dowodu rejestracyjnego (k.27203 tom CXLVI)

akta szkody (...) (k.39528-39570 tom CCIX, w tym opinia biegłego rzeczoznawcy A. T. (1) o braku korelacji uszkodzeń)

zeznania świadka W. K. (3) (136 B) (k.33017-33020 tom CLXXVIII, k.33046-33053 tom CLXXVIII, k.36969-36970 tom CXCVII, 37003-37007 tom CXCVII, k.37010-37019 tom CXCVII, k.43916-43919 tom CCXXXII i k.46218-46219 tom CCXLIV)

materiały niejawne

W związku z w/w zdarzeniem P. B. (1) i L. B. (1) zostali skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu A. P. (1) w punkcie IV.2 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XV.1 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawianej kolizji drogowej z dnia 14 listopada 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 14 listopada 2005 r. o godz. (...)przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) oraz marki R. (...) nr rej. (...). Uczestnikami tej kolizji był T. T. (1), który kierował samochodem marki R. (...), zarejestrowanym na nazwisko W. T. (jego matkę) oraz S. C. (3), który kierował samochodem marki R. (...).

Zdarzenie to likwidowali funkcjonariusze (...) KMP w K. M. K. (1) i M. P. (1), którzy sporządzili notatkę urzędową (...) dokumentującą przebieg kolizji jako zdarzenia przypadkowego. Funkcjonariusze ci zostali skierowani na miejsce zdarzenia przez (...) M. Ż. (1) na prośbę A. P. (1), który uwzględnił to w comiesięcznych rozliczeniach z nim. M. Ż. (1) wiedział, że jest to ustawiona kolizja drogowa.

Skutkiem umyślnego spowodowania zdarzenia, a następnie przeprowadzenia przez (...) S.A. (...) w K. postępowania likwidacyjnego w zakresie powstałych szkód, wskazany ubezpieczyciel wypłacił w dniu 13 grudnia 2005 r. na rzecz S. C. (3) odszkodowanie w kwocie 8.100 zł, a nadto w dniach 22 grudnia 2005 r., 2 lutego 2006 r. i 4 kwietnia 2006 r. na rzecz W. T. wypłacił odszkodowanie w łącznej kwocie 12.311.47 zł. Szkodę w pojeździe marki R. (...) z AC w dniu 17 listopada 2005 r. w (...) S.A. zgłosił T. T. (1). W przypadku samochodu S. C. (3) szkodę rozliczono jako szkodę całkowitą.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX)

wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.31823-31829 tom CLXXI)

częściowo zeznania świadka S. C. (3) (119) (k.27343-27345 tom CXLVI, k.43020-43021 tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadka T. T. (1) (113) (k.27309-27312 tom CXLVI, k.43013-43015 tom CCXXVIII)

zeznania świadka W. T. (114) (k.27313-27315 tom CXLVI, k.43012-43013 tom CCXXVIII)

zeznaniach świadka J. U. (134) (k.37063-37070 tom CXCVII)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k.37086-37090 tom CXCVII)

zeznania S. A. (150) (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.34399-34425 tom CLXXXV, k.34426-34444 tom CLXXXV)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu A. P. (1) w punkcie IV.3 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XV.2 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawianej kolizji drogowej z dnia 15 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 15 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) oraz marki N. (...) nr rej. (...).

W świetle zabezpieczonej dokumentacji w postaci akt szkodowych, omawiana kolizja przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki R. (...) R. K. (3) najechał na tył samochodu marki N. (...), prowadzonego przez M. G. (3). Samochód marki R. (...) zarejestrowany był na nazwisko K. K. (2).

Na miejsce zdarzenia, celem zlikwidowania kolizji przybyli funkcjonariusze (...) K. w K. W. C. i M. S. (4), którzy w ramach podjętych czynności sporządzili notatkę urzędową (...). Funkcjonariuszy ci na miejsce tego zdarzenia na prośbę A. P. (1) wysłał (...) M. Ż. (1), który wiedział, że jest to tzw. ustawka. A. P. (1) uwzględnił to w comiesięcznych rozliczeniach z M. Ż. (1).

Szkodę w samochodzie R. (...) w związku z tą ustawką w dniu 15 grudnia 2005 r. w (...) S.A. zgłosił R. K. (3), samochód ten znajdował się wówczas w warsztacie blacharsko – lakierniczym A. P. (1). Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego szkoda została rozliczona jako całkowita a przyznane odszkodowanie wyniosło 5.900 zł, przy czym po potrąceniu należnej składki ubezpieczenia K. K. (2) wypłacono kwotę 5.461 zł.

(...) S.A. (...) w K. wypłaciło w dniu 26 stycznia 2006 r. odszkodowanie w kwocie 5.329 zł na rzecz M. G. (3).

częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX)

częściowo zeznania świadka R. K. (3) (110) (k.27299-27302 tom CXLVI, k.42630-42632 tom CCXXVI)

częściowo zeznania świadka K. K. (2) (111) (k.27303-27305 tom CXLVI, k.42632-42633 tom CCXXVI)

częściowo zeznania świadka M. G. (3) (112) (k.27306-27308 tom CXLVI, k.43010-43012 tom CCXXVIII)

częściowo wyjaśnienia świadka M. S. (4) (179) (k.40082-40083 tom CCXII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37042-37046 tom CXCVII)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k.37086-37090 tom CXCVII )

zeznania świadka S. A. (150) (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35360-35369 tom CLXXXIX, k.35370-35403 tom CLXXXIX)

kopia skierowania pojazdu na dodatkowe badania techniczne dot. K. K. (2) (k.27197 tom CXLVI)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonym:

- A. P. (1) w pkt. IV.4 aktu oskarżenia,

- J. Z. (1) w pkt. XXI.1 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 1 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 1 lutego 2006 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce ustawiana kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez G. L. i N. nr rej. (...), kierowanego przez M. A. (1).

Organizatorem tej „ustawki” był A. P. (1), który uzgodnił czas i miejsce jej zaistnienia, a ponadto likwidację tego zdarzenia z funkcjonariuszami (...) Komendy Miejskiej Policji w K. G. K. (1) i P. L. (1). Skierowanie tych dwóch ostatnich na miejsce wskazanej ustawki A. P. (1) uzgodnił z (...) J. Z. (1), który wiedział o uprzednim zaplanowaniu kolizji. A. P. (1) uwzględnił to w comiesięcznych rozliczeniach z J. Z. (1).

Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami poczynionymi przez jej uczestników, kolizja przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki R. (...) najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki N. (...).

Na miejscu zdarzenia G. K. (1) i P. L. (1) sporządzili notatkę urzędową (...), poświadczającą nieprawdę co do jej okoliczności. W zamian za to otrzymali od A. P. (1) 100 zł, którymi podzielili się po połowie.

Jako sprawca kolizji został w niej ujęty G. L., a jako pokrzywdzona M. A. (1), którzy faktycznie kierowali opisanymi wyżej samochodami.

Szkodę komunikacyjną w samochodzie marki N. (...) z polisy OC w (...) S.A. w dniu 7 lutego 2006 r. zgłosiła M. A. (1). Szkoda została rozliczona jako całkowita, a przyznane odszkodowanie wyniosło 10.200 zł. Część tej kwoty została przelana na rachunek kredytowy M. A. (1) w (...) Banku S.A., gdyż zakup tego pojazdu był kredytowany, a pozostałą kwotę 8.580 zł wypłacono M. A. (1). Natomiast szkodę w pojeździe marki R. (...) z AC w dniu 2 lutego 2006 r. zgłosił G. L.. Wśród dokumentów złożonych przez niego była m.in. faktura za holowanie wystawiona przez (...). Przyznano mu odszkodowanie w kwocie 6.600 zł, z którego potrącono należną składkę w kwocie 484 zł, po czym wypłacono mu kwotę 6.116 zł.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. K. (1) (104) (k.39376-39380 tom CCIX,

k.39381-39391 tom CCIX (a w szczególności k.39388-39389 tom CCIX), k.39412-39419 tom CCIX, k.42531-42534 tom CCXXV)

wyjaśnienia i zeznania świadka P. L. (1) (186) (k.39140-39143 tom CCVII, k.44883-44884 tom CCXXXVII)

zeznania świadka J. U. (k.37114-37123 tom CXCVII)

akta dot. likwidacji szkód komunikacyjnych (k.36140-36181 tom CXCIII, k.36182-36217 tom CXCIII)

materiały niejawne

częściowo wyjaśnienia świadka M. A. (2) z domu W. (199) (k.39448-39452 tom CCIX)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka G. L. (198) (k.39442-39445 tom CCIX, k.44964-44969 tom CCXXXVII, k.44993-44994 tom CCXXXVII).

W związku z tym zdarzeniem:

- P. L. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt XI K 63/14/P, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 marca 2016 r. sygn. akt IV Ka 1022/15

. W wyroku skazującym został zobowiązany na mocy art. 46 § 1 k.k. do częściowego naprawiania szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. kwoty 1.700 zł z tytułu odszkodowania wypłaconego na rzecz M. A. (1) oraz kwoty 1.100 zł z tytułu odszkodowania wypłaconego na rzecz G. L. w związku z wypłatą odszkodowania za szkody powstałe w wyniku ustawionej kolizji z dnia 1 lutego 2006 r. w K. przy zbiegu ulic (...),

- G. K. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P,

- M. A. (1) i G. L. zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 30.06. 2015 r. sygn. akt XI K 63/14/P (dot. też P. K. (2) i A. S. (3)) (k.44845-44853 tom CCXXXVII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17.03.2016 r. sygn. akt IV Ka 1022/15 (k.44851-44853 tom CCXXXVII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu A. P. (1) w punkcie IV.5 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XV.4 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawianej kolizji drogowej z dnia 21 lutego 2006 r. przy zbiegu ul. (...) i ul. (...) w K.

W dniu 21 lutego 2006 r. między godz. (...) a (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki M. (...) nr rej. (...) oraz V. (...) nr rej. (...).

Uczestnikami tej kolizji był P. G. (1), który kierował samochodem marki M. (...) oraz P. L. (2), który kierował samochodem marki V. (...), przy czym pojazd ten zarejestrowany był na nazwisko B. L. (1).

Zdarzenie likwidowali funkcjonariusze (...) K. w K. G. D. i M. S. (4), którzy sporządzili notatkę urzędową (...) dokumentującą przebieg kolizji. Skierowanie tych dwóch ostatnich na miejsce wskazanej ustawki A. P. (1) uzgodnił z (...) (...) M. Ż. (1), który wiedział o uprzednim zaplanowaniu kolizji. A. P. (1) uwzględnił to w comiesięcznych rozliczeniach z M. Ż. (1).

Skutkiem umyślnego spowodowania zdarzenia, a następnie przeprowadzenia przez (...) S.A. (...)w K. postępowania likwidacyjnego w zakresie powstałych szkód, wskazany ubezpieczyciel wypłacił w dniu 7 kwietnia 2006 r. na rzecz B. L. (1) odszkodowanie w kwocie 20.607,43 zł, a nadto przyznał na rzecz P. G. (1) odszkodowanie w kwocie 27.975,31 zł. Z sumy tej potrącono należne składki AC w wysokości 5.595 zł i w konsekwencji ubezpieczyciel w dniach 23 marca 2006 r. i 25 kwietnia 2006 r. wypłacił P. G. (1) pieniądze w łącznej kwocie 22.380,31 zł.

Szkodę w samochodzie marki V. - którego współwłaścicielem był Bank (...) S.A. - w dniu 24 lutego 2006 r. z OC w (...) S.A. zgłosiła B. L. (1). W związku z tym przyznano odszkodowanie w kwocie 20.607,43 zł z dopłatą wynoszącą 94 zł (za badanie techniczne pojazdu) mimo, że w sprawie prowadzono postępowanie wyjaśniające w związku z wątpliwościami dotyczącymi korelacji szkód w obu pojazdach uczestniczących w zdarzeniu (wyniki nie pozwoliły zakwestionować okoliczności powstania szkody). Natomiast szkodę w samochodzie marki M. z AC w (...) S.A. w dniu 24 lutego 2006 r. zgłosił P. G. (1). Wśród przedłożonych przez niego dokumentów była faktura za holowanie wystawiona w dniu 21 lutego 2006 r. przez (...) i tam też zostały dokonane oględziny pojazdu. Szkoda została rozliczona jako częściowa, a przyznane odszkodowanie wyniosło 27.825,31 zł. Tak jak wyżej prowadzone było postępowanie co do korelacji szkód.

wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) (k.25928-25932 tom CXXXIX, k.26271-26275 tom CXLI, k.26366-26367 tom CXLI, k.26393-26394 tom CXLII, k.26418-26420 tom CXLII, k.27270-27271 tom CXLVI, k.27396 tom CXLVI, k.27407-27409 tom CXLVI, k.40900- k.40901 tom CCXVI, k.41065- k.41066 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. D. (177) (k.38790-38793 tom CCVI, k.38795 tom CCVI, k.38798-38799 tom CCVI, k.47256v-47258 tom CCXLIX)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka P. G. (1) (115) (k.27318-27321 tom CXLVI, k.45207-45208 tom CCXXXVIII i k.45277-45279 tom CCXXXIX)

częściowo zeznania świadka B. L. (1) (118) (k.27329-27331 tom CXLVI, k.43016-43017 tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadek P. L. (2) (117) (k.27326-27328 tom CXLVI, k.43017-43018 tom CCXXVIII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37114-37123 tom CXCVII)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k.37086-37090 tom CXCVII)

zeznania świadka S. A. (150) (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.36503-36565 tom CXCIV, k.36566-36668 tom CXCV)

przegląd zdarzenia (k.27204 tom CXLVI)

notatka urzędowa (k.27205 tom CXLVI)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonym:

- A. P. (1) w pkt. V aktu oskarżenia,

- S. S. (1) w pkt. XXXI aktu oskarżenia,

- M. M. (1) w pkt. XLI aktu oskarżenia,

- P. A. (1) w pkt. XLII aktu oskarżenia,

- D. W. w pkt. XLIII.2 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 18 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 18 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki M. (...) nr rej. (...), kierowanego przez D. W., V. (...) nr rej. (...), kierowanego przez M. M. (1) i H. (...) nr rej. (...), kierowanego przez P. A. (1). Do „ustawienia” tej kolizji doszło w następujący sposób:

W dniu 18 lutego 2006 r. A. P. (1) zadzwonił do znanego mu funkcjonariusza (...) (...) KMP w K. A. P. (3) i używając sformułowania „(...)” - co zgodnie ze znaczeniem nadanym temu sformułowaniu przez A. P. (1) oznaczało, że będzie on organizował „ustawkę” – zapytał go, gdzie w związku z tym pełni służbę. A. P. (3) poinformował go, że jest to rejon (...) w K.. Następnie A. P. (1) kazał mu czekać na telefon od niego.

Dla A. P. (3) oznaczało to, że A. P. (1) organizuje kolizję w rejonie, w którym pełni służbę i gdy wszystko będzie przygotowane, da mu znać, aby zlikwidował tę kolizję. A. P. (3) podczas tej rozmowy powiedział A. P. (1), ażeby załatwił wszystko z oficerem (...), w tym w szczególności jego wysłanie na miejsce ustawki celem jej zlikwidowania.

W związku z tym A. P. (1) zadzwonił do (...) (...) KMP w K. S. S. (1) i poprosił go, aby ten skierował do zlikwidowania tej „ustawki” A. P. (3).

Po upływie trzech lub czterech godzin od telefonu A. P. (1), A. P. (3) otrzymał polecenie od oficera (...), aby udał się na ul. (...), celem likwidacji kolizji.

Przed przyjazdem na miejsce kolizji A. P. (1) po raz kolejny zadzwonił do A. P. (3), aby upewnić się, czy na tę kolizję rzeczywiście on został skierowany. A. P. (3) potwierdził A. P. (1), że właśnie jedzie na miejsce z polecenia oficera (...).

Tego dnia A. P. (3) pełnił służbę z A. K. (1), który nie wiedział, że będzie likwidował „ustawianą” kolizję drogową.

Powyższa ustawiana kolizja – według ustalonej wcześniej przez jej uczestników wersji zdarzenia – miała przebiegać w ten sposób, że dojeżdżający do świateł D. W. widząc, że zapaliło się na sygnalizatorze pomarańczowe światło i że zatrzymują się przed nim samochody zaczął hamować, ale było już za późno i w rezultacie najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki H.. Z kolei H. uderzyła w stojącego przed nią V. (...).

A. P. (3) wykonywał na miejscu zdarzenia swoje obowiązki tak, jakby nie wiedział, że przedmiotowa kolizja jest ustawiana, aby nie wzbudzać podejrzeń jej uczestników, iż wie od A. P. (1), że jest to tzw. „ustawka”. Uczestnicy zdarzenia wskazali, że kolizja miała miejsce o godzinie (...).

Samochód należący do D. W. został odholowany przez A. P. (1), który przyjechał lawetą na miejsce kolizji (co wynika także z pozyskanych akt szkodowych z (...) w K.).

M. M. (1) i P. A. (1) uznani zostali za pokrzywdzonych, natomiast D. W. na miejscu kolizji został ukarany mandatem karnym. Wszyscy uczestnicy tej „ustawki” otrzymali na miejscu od interweniujących funkcjonariuszy policji kopię notatki urzędowej pokolizyjnej (...). Notatkę tę sporządził i podpisał A. P. (3), wpisując też w niej imię i nazwisko A. K. (1).

Po zakończeniu służby A. P. (1) zadzwonił do A. P. (3) i umówił się z nim na spotkanie pod (...) przy ul. (...). Tam A. P. (1) za zlikwidowanie „ustawki” przekazał A. P. (3) pieniądze w kwocie 400 zł.

Również tego samego dnia A. P. (1) w zamian za skierowanie A. P. (4) na miejsce „ustawki”, przekazał S. S. (1) pieniądze w kwocie 50 zł.

Samochód V. (...) kierowany w chwili zdarzenia przez M. M. (1) należał do jego matki M. K. (2). Zaraz po zdarzeniu M. M. (1) powiedział M. K. (2), że miał kolizję drogową, w wyniku, której doszło do powstania uszkodzeń w jej samochodzie. Następnie złożył on wniosek o odszkodowanie w (...) w K., przedkładając przy tym uzyskaną kopię notatki urzędowej pokolizyjnej z dnia 18 lutego 2006 r. W dniu 8 maja 2006 r. (...) w K. wypłaciło M. K. (2) odszkodowanie w wysokości 6.019,89 zł. Całą kwotę odszkodowania M. K. (2) przekazała M. M. (1).

Również D. W. po tej kolizji wystąpił do (...) w K. z wnioskiem o odszkodowanie, które zostało mu wypłacone w dniu 19 kwietnia 2006 r. w wysokości 14.900,00 złotych. Składając wniosek przedłożył uzyskaną kopię notatki urzędowej pokolizyjnej z dnia 18 lutego 2006 r.

Także P. A. (1) wystąpił do (...) w K. o wypłatę odszkodowania. Składając wniosek przedłożył on uzyskaną kopię notatki urzędowej pokolizyjnej z dnia 18 lutego 2006 r. W dniu 24 kwietnia 2006 r. w./wym. (...) wypłaciło P. A. (1) odszkodowanie w wysokości 19.973,73 zł.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII,

k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. P. (3) (83) (k.21968-21975 tom CXVIII = k.39797-39804 tom CCXI, a w szczególności

k.21977-21975 tom CXVIII, k.21976-21978 tom CXVIII = k.39878-39880 tom CCXI, k.22021-22024 tom CXVIII, k.22053-22058 tom CXVIII = k.39809-39814 tom CCXI,

k.22101-22106 tom CXIX = k.39815-39820 tom CCXI, k.42323-42326 tom CCXXIV)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. W. (k.40645-40647 tom CCXV)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. A. (1) (k.40599-40604 tom CCXV, k.41968-41970 tom CCXXII)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. M. (1) (k.40632-40636 tom CCXV)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego S. S. (1) (k.47262-47264 tom CCXLIX)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k. 40959-40963/T.CCXVII )

zeznania świadka P. M. (1) (139) (k.36956-36966 tom CXCVII)

akta szkodowe (tom CXCIV: k.36443-36460, k.36461-36502, tom CXCVI: k.36891-36955)

notatka urzędowa z dnia 18.02.2006 r. (k.40606 tom CCXV)

materiały niejawne

A. P. (3) w odrębnym postępowaniu w związku z opisanym zdarzeniem został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. II K 276/09/P za przestępstwo z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 3 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w tej samej konfiguracji osobowej.

dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 09.04.2009 r. sygn. II K 276/09/P (k.22169-22173 tom CXIX)

Szkodę w pojeździe marki M. (...) z AC w (...) S.A. w dniu 3 marca 2006 r. zgłosił D. W.. Z przedłożonej przez niego faktury wynikało, że po tym zdarzeniu jego pojazd został odholowany przez A. P. (1). Zakup tego pojazdu był kredytowany. Szkoda została rozliczona jako całkowita. Przyznano mu odszkodowanie w kwocie 14.900 zł, a ponadto upoważnił on A. P. (1) od odbioru kosztów holowania w wysokości 150 zł. Znamienną informacją była ta, iż D. W. był znany P. M. (1) jako agent ubezpieczeniowy zawierający umowy na rzecz (...) S.A. (ma podpisaną umowę z (...) S.A.), który wraz ze wspólnikiem prowadził działalność pod nazwą (...) s.c. P. M. (1) pracując wcześniej jako kierownik (...) S.A. wraz ze współpracownikami (m.in. ze Z. F. (1)) mieli zastrzeżenia w przypadku tzw. szkód kradzieżowych pojazdów co do jakości pracy agencji (...), gdyż – mimo, iż jako agencja miał on obowiązek, aby przy zawieraniu umowy AC wykonać dokumentację zdjęciową pojazdu z zewnątrz, wewnątrz oraz pola numerowego VIN, w kilku lub kilkunastu zapamiętanych przez P. M. (1) przypadkach wykonano w jego agencji zdjęcia w sposób uniemożliwiający jednoznaczną identyfikację pojazdu. Wątpliwości budziło również zawieranie umów w okresie bezpośrednio poprzedzającym zdarzenia, polegające na kradzieży lub uszkodzeniu pojazdu. Sytuacja była na tyle poważna, że dwukrotnie w obecności Z. F. (1) P. M. (1) przeprowadził rozmowy z ówczesnym dyrektorem (...) S.A. , na rzecz którego pracowała w/w agencja (...), w wyniku czego dyrektor polecił wzmożony nadzór nad pracą tejże agencji. Problemy te zaczęły się w latach 2004 - 2005. P. M. (1) zapamiętał też wątpliwości powstałe w związku z inną zgłoszą przez D. W. szkodą w tym samym pojeździe marki M. (...) (...)(nr rej. (...)) w maju 2007 r., kiedy to stwierdzono brak elementów konstrukcyjnych tego pojazdu, co świadczyło albo o rażącym niedbalstwie przy jego naprawie albo o celowym działaniu polegającym na ich demontażu po to, aby szkoda powstała w wyniku kolizji w pojeździe była większa.

dowód: zeznania świadka P. M. (1) (139) (k.36956-36966 tom CXCVII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVI.1 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 9 lipca 2004 r. u zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 9 lipca 2004 r. o godzinie (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki F. (...) nr rej. (...) kierowanego przez B. M. (1) oraz R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez R. N. (1).

Organizatorami tej ustawki byli B. M. (1) i P. K. (3), którzy czas i miejsce kolizji uzgodnili z R. N. (1).

Samochód F. (...) był zarejestrowany na E. K. (1), zaś samochód R. (...) na tzw. „słupa” R. N. (1).

E. K. (1) nie było na miejscu tej „ustawki”.

B. M. (1) ustawianie tej kolizji uzgodnił telefonicznie z dyżurnym (...) KMP w K. M. Ż. (1), a także telefonicznie poprosił funkcjonariusza (...) KMP w K. G. K. (1) o wykonanie czynności likwidacyjnych na miejscu zdarzenia i sporządzenie stosownej dokumentacji pokolizyjnej. B. M. (1) poinformował G. K. (1), że będzie to „ustawka”.

B. M. (1) dzwoniąc do M. Ż. (1) poprosił go, aby przysłał do likwidacji tej „ustawki” załogę radiowozu w składzie (...).

Do M. Ż. (1) zadzwonił też G. K. (1) prosząc o skierowanie go do tej ustawki.

Zdarzenie to oprócz G. K. (1) likwidował także S. S. (2), który również wiedział, że jest to „ustawiana” kolizja.

Na miejscu „ustawki” B. M. (1) i P. K. (3) wskazali G. K. (1) i S. S. (2) uszkodzenia samochodów jakie mają zakreślić w notatce pokolizyjnej.

Sama kolizja – zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez jej uczestników - przebiegała w ten sposób, że B. M. (1) wziął od swojej teściowej E. K. (1) samochód F. (...) wraz z dokumentami i pojechał nim na miejsce kolizji. Wcześniej po drodze B. M. (1) jedynie śladowo zarysował na F. miejsce, w którym miał on zderzyć się z R. (...). Na skrzyżowanie ulic (...) samochodem R. (...) przyjechał również P. K. (3) razem z R. N. (1). Samochód ten także miał na karoserii obrysowane miejsca, w które miał uderzyć samochód marki F. (...). Do zderzenia się tych pojazdów nie doszło na miejscu tej kolizji.

Notatkę pokolizyjną (...) sporządził i podpisał G. K. (1), wpisując też w niej imię i nazwisko S. S. (2). W notatce tej policjanci zawarli uszkodzenia, które nie pokrywały się z uszkodzeniami do jakich doszło w tych pojazdach w wyniku kolizji. Otóż istniejące wówczas uszkodzenia były w mniejszym rozmiarze niż te, które zostały ujęte w notatce. Samochody F. (...) i R. (...) po tym zdarzeniu zostały „dobite” przez P. K. (3), który w ten sposób doprowadził do powstania uszkodzeń zaznaczonych w notatce pokolizyjnej.

Po zakończeniu czynności policjanci przekazali B. M. (1) i R. N. (1) kopie notatki urzędowej pokolizyjnej, natomiast B. M. (1) przekazał G. K. (1) i S. S. (2) pieniądze w kwocie 400 zł. Następnie policjanci ci podzielili się tą sumą między sobą po połowie.

Również B. M. (1) w zamian za skierowanie G. K. (1) i S. S. (2) do tej „ustawki” przekazał M. Ż. (1) pieniądze w kwocie 50 zł, co miało miejsce na (...) w KMP w K..

Dopiero po „dobiciu” samochodu F. (...) B. M. (1) powiedział swojej teściowej E. K. (1) o tym, że znów celowo ustawił kolizję, w trakcie której uszkodzony został ponownie jej samochód F. (...). Poinformował ją także, że i tym razem będzie musiała odebrać pieniądze z odszkodowania. Po złożeniu wniosku o odszkodowanie i przedłożeniu notatki pokolizyjnej z dnia 13 lipca 2004 r., (...) w K. w dniu 9 sierpnia 2004 r. wypłacił E. K. (1) odszkodowanie w wysokości 9.305,29 zł. E. K. (1) odbierając to odszkodowanie wiedziała, że dotyczy ono tej kolizji. Całe odszkodowanie zatrzymała dla siebie. Również (...) w L. (...) N. w dniu 25 sierpnia 2004 r. wypłacił R. N. (1) odszkodowanie w kwocie 15.562,74 zł. R. N. (1) całą kwotę odszkodowania przekazał P. K. (3).

Natomiast za udział w tej kolizji P. K. (3) dał R. N. (1) pieniądze w kwocie kilkuset złotych.

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (tom CXCIX: k.37144-37152, k.37290-37297, k.37314-37232, k.37355-37365)

wyjaśnienia i zeznania świadka E. K. (1) (164) (

k.38568-38570 tom CCIV, k.38570 tom CCIV, k.38575-3856 tom CCIV, k.46022v-46023v tom CCXLIII)

wyjaśnienia R. N. (1) (168) (

k.38634-38638 tom CCV, k.38641-38644 tom CCV, k.45843v-45845 tom CCXLII),

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. K. (1) (104) (k.39376-39380 tom CCIX,

k.39381-39391 tom CCIX (a w szczególności k.39385-39386 tom CCIX), k.39396-39406, k.39412-39419, k.39426-39430, k.39435-39439, k. 39834-39838 tom CCIX)

zeznania świadka P. M. (1) (k.36956-36966 tom CXCVII)

akt szkodowe (k.33514-33558 tom CLXXX, k.33559-33598 tom CLXXXI)

W związku z tym zdarzeniem:

- R. N. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 września 2009 r. sygn. akt II K 593/09/P,

- E. K. (1) została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt II K 1212/08/P (mocą którego skazani zostali ponadto świadek B. K. (1), świadek P. I., świadek S. K. (5), świadek A. C. (1), świadek A. M. (1), świadek M. C. (1), a ponadto świadek A. W. (1) i świadek M. N. (2)),

- G. K. (1) i S. S. (2) zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21.09.2009 r. sygn. akt II K 593/09/P (k.44732-44734 tom CCXXXVI).

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - (...) w Krakowie z dnia 23.04.2009 r. sygn. akt II K 1212/08/P (k.45990-46000 CCXLIII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVI.2 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 6 grudnia 2005 r. u zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 6 grudnia 2005 r. o godzinie (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez B. M. (1) oraz R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez M. W. (2).

Jej organizatorami byli B. M. (1) i P. K. (3), którzy czas i miejsce kolizji uzgodnili z M. W. (2).

Samochód R. (...) był zarejestrowany na A. M. (1), natomiast R. (...) na tzw. „słupa” M. W. (2).

A. M. (1) nie było na miejscu tej „ustawki”. Natomiast B. M. (1) powiedział mu po tym zdarzeniu jeszcze przed złożeniem przez niego wniosku do ubezpieczyciela o wypłatę odszkodowania, że kolizja ta została „ustawiona”.

B. M. (1) ustawienie tej kolizji uzgodnił z dyżurnym (...) KMP w K. M. Ż. (1). Natomiast wcześniej B. M. (1) zadzwonił do funkcjonariusza (...) (...) KMP w K. G. M., czy może tę „ustawkę” zlikwidować i sporządzić stosowną dokumentację pokolizyjną. G. M. wyraził na to zgodę.

Na miejscu nie doszło do zderzenia się pojazdów i nie były one w żaden sposób zarysowane. Natomiast zostały one po tym zdarzeniu „dobite” przez P. K. (3).

Zdarzenie to oprócz G. M. likwidował także P. B. (2), który wiedział, że była to „ustawiona” kolizja.

Na miejscu „ustawki” B. M. (1) wskazał G. M. uszkodzenia samochodów jakie ma zakreślić w notatce pokolizyjnej. Notatkę pokolizyjną (...) sporządził i podpisał G. M., wpisując też w niej imię i nazwisko P. B. (2). Policjanci ci zbadali także trzeźwość M. W. (2) i B. M. (1), wykonali kartę zdarzenia drogowego tzw. kartę (...) i kartę (...), a także zawarli w notatce uszkodzenia, które nie pokrywały się z rzeczywistym stanem rzeczy. A. M. (1) został uznany za sprawcę kolizji i ukarany mandatem kredytowym w wysokości 300 zł. Wtedy też na miejsce tej kolizji przyjechał B. M. (1), który wręczył G. M. pieniądze w kwocie 300 zł. Następnie G. M. przekazał P. B. (2) z otrzymanej sumy połowę kwoty, a drugą połowę zatrzymał dla siebie. Po zakończeniu czynności G. M. przekazał B. M. (1) i M. W. (2) kopię notatki urzędowej pokolizyjnej.

Ponadto B. M. (1) przekazał M. Ż. (1) pieniądze w kwocie 50 zł.

Dopiero po „dobiciu” obydwóch samochodów przez P. K. (3), A. M. (1) oraz M. W. (2) wystąpili do (...) w K. z wnioskami o wypłatę odszkodowania przedkładając przy tym uzyskane kopię notatki urzędowej pokolizyjnej z dnia 6 grudnia 2005 r.

Przed złożeniem wniosku przez A. M. (1) B. M. (1) zwrócił się do P. B. (3) z prośbą o załatwienie w (...) opisu samochodu marki R. (...) oraz dla P. K. (3) opisu samochodu R. (...). P. B. (3) załatwił mu takie opisy samochodów u pracownika (...). W konsekwencji B. M. (1) wspólnie z P. B. (3) udzielili K. P. (2) - likwidatorowi szkód komunikacyjnych w (...) w K., korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 800 zł, w zamian za dokonanie przez niego oględzin samochodu marki R. (...) i oceny jego stanu technicznego określającej wysokość odszkodowania w sposób uniemożliwiający ujawnienie umyślnego uszkodzenia tego pojazdu i powodujący ustalenie kosztów jego naprawy niewspółmiernych do powstałych uszkodzeń. K. P. (2) takiego opisu dokonał.

W dniu 12 stycznia 2006 r. (...) w K. wypłaciło A. M. (1) odszkodowanie w kwocie 9.595 zł. Całą sumę odszkodowania A. M. (1) przekazał P. K. (3). Z uwagi na to, że koszt naprawy samochodu R. (...) B. M. (1) wyniósł około 3.000 zł, uzyskał on korzyść majątkową w kwocie 6.595 zł.

Również w dniu 6 stycznia 2006 r. (...) w K. wypłaciło M. W. (2) odszkodowanie w wysokości 8.895,05 zł. M. W. (2) całą kwotę odszkodowania przekazał P. K. (3).

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (tom CXCVIII: k.37274-37283, 37290-37297, 37308-37313, k.37324-37329, k.37355-37365, k.37337-37340, tom CC k.37636-37640)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. M. (1) (152) (k.38580-38586, k.38589-38593 tom CCV)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. M. (226) (k.39948-39953, k.39954-39969, k.39970-39988, k.39989-39993, k.39997-40002 tom CCXI)

wyjaśnienia i zeznania świadka P. B. (2) (178) (k.38804-38808 tom CCVI, k.38812-38815 tom CCVI, k.38819-38822 tom CCVI, k.47258v-47260 tom CCXLIX)

częściowo wyjaśnienia P. B. (3) (155) (k.38257-38262, k.38264-38275, k.38276-38285, k.38286-38290, k.38291-38297, k.38302-38305, k.38311-38314 tom CCIII)

zeznania świadka S. K. (4) (k.37021-37024 tom CXCVII)

akta szkodowe (k.34907-34932 tom CLXXXVII, k.34933-34966 tom CLXXXVII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVI.3 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 6 grudnia 2005 r. przy zbiegu ul. (...) w K.

W dniu 6 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki F. (...) nr rej. (...) i R. (...) nr rej. (...).

Organizatorami tej kolizji byli B. M. (1) i P. K. (3).

Samochód marki F. (...) zarejestrowany był na nazwisko teściowej B. E. K., natomiast samochód marki R. (...) na nazwisko K. G. (1), jakkolwiek w istocie należał on do P. K. (3), który uiścił cenę nabycia tego samochodu przez K. G. (1). Ten ostatni bowiem kupił samochód marki R. (...) na prośbę P. K. (3) i dla niego, a następnie na jego prośbę zarejestrował ten samochód na swoje nazwisko.

Organizując wskazaną „ustawkę” B. M. (1) skontaktował się telefonicznie z (...) (...) w K. – M. Ż. (1), celem skierowania przez niego na miejsce kolizji funkcjonariusza (...) KMP w K. W. F. (1). Uprzednio B. M. (1) skontaktował się również telefonicznie z W. F. (1), którego poinformował o planach zorganizowania „ustawki” i prosił o „zlikwidowanie” tego zdarzenia. W. F. (1) wyraził zgodę na przybycie na miejsce wspomnianej kolizji i został skierowany tam przez M. Ż. (1), wiedzącego o umyślnym powodowaniu zdarzenia.

Na miejscu kolizji obecni byli B. M. (1), P. K. (3) i K. G. (1). Przebieg ustawki – zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez uczestników - wyglądał w ten sposób, że samochód marki R. (...) kierowany przez K. G. (1) najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki F. (...) kierowanego przez B. M. (1). Wskazane samochody na skutek takiego zderzenia nosiły niewielkie uszkodzenia, co stało się przyczyną powodowania przez P. K. (3) większego zakresu uszkodzeń, jeszcze przed przybiciem do likwidacji „ustawki” W. F. (1). Pełnił on bowiem tego dnia służbę razem z funkcjonariuszem (...) C. T., który nie wiedział o umyślnym spowodowaniu kolizji.

Podejmując czynności na miejscu tego zdarzenia W. F. (1) sporządził notatkę urzędową dokumentującą kolizję, w której zakreślił uszkodzenia samochodów, wskazane mu przez P. K. (3). W zamian za to otrzymał on następnie od B. M. (1) pieniądze w kwocie 400 zł. B. M. (1) przekazał również M. Ż. (1) pieniądze w kwocie 50 zł.

W przypadku tej „ustawki” zarówno E. K. (1) jak i K. G. (1) nie występowali z wnioskami o przyznanie im odszkodowań. E. K. (1) bowiem w chwili uzyskania od B. M. (1) informacji o zorganizowaniu w/w kolizji odmówiła złożenia takiego wniosku.

wyjaśnień i zeznania świadka K. G. (1) (169) (k.38647-38650 tom CCV, k.38651-38654 tom CCV, k.38658-38661 tom CCV, k.38666-38669 tom CCV, k.38670-38673 tom CCV, k.44498 tom CCXXXV i k.44875-44879 tom CCXXXVII)

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (

k.37153-37161 tom CXCVIII, k.37290-37297, k.37314-37323, k.37355-37365 tom CXCVIII, k.37415-37419 tom CXCIX)

wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (

k.39649-39661 tom CCX, k.39657-39658 tom CCX, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

W związku z tym zdarzeniem:

- K. G. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 września 2009 r. sygn. akt II K 593/09/P,

- W. F. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (dot. też S. S. (2)).

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21.09.2009 r. sygn. akt II K 593/09/P (k.44732-44734 tom CCXXXVI).

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVI.4 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu A. J. (2) w punkcie XXXIII aktu oskarżenia,

- oskarżonemu W. S. (2) w punkcie XXXIV.1 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 24 stycznia 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 24 stycznia 2006 r. o godz. (...)przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) oraz marki R. (...) nr rej. (...).

Inicjatorem kolizji byli P. B. (4), który uzgodnił jej miejsce i czas z A. J. (2), E. R. i W. S. (2). Ponadto zwrócił się z prośbą o likwidację tego zdarzenia do funkcjonariusza (...) KMP w K. G. M., informując go jednocześnie o tym, że będzie to tzw. „ustawka”. G. M. przystał na prośbę P. B. (4), a następnie ustalił z (...) (...) M. Ż. (1), że ten skieruje go na miejsce zaplanowanej kolizji, celem jej likwidacji. M. Ż. (1) wiedział również o tym, że zdarzenie będzie umyślnie spowodowane, jak również jakiej marki samochody będą w nim uczestniczyć.

Na miejscu kolizji obecni byli jej uczestnicy, a mianowicie E. R. i A. J. (2), a nadto P. B. (4) i W. S. (2). Kolizja – zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez jej uczestników - przebiegała w ten sposób, że kierowca samochodu marki R. (...) najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki R. (...).

Podejmujący czynności na miejscu kolizji G. M., pełniący wówczas służbę z D. J., sporządził notatkę urzędową (...), w której poświadczona została nieprawda co skutków i okoliczności zdarzenia. W zamian za to G. M. otrzymał od P. B. (4) pieniądze w kwocie 400 zł. Z tej sumy przekazał następnie D. J. kwotę 150 zł oraz M. Ż. (1) kwotę 100 zł.

W następstwie zorganizowania wskazanej kolizji (...) w K. wypłacił na rzecz E. R. odszkodowanie w kwocie 20.029,66 zł oraz na rzecz D. N. odszkodowanie w kwocie 11.418,33 zł. Szkodę w pojeździe marki R. (...) w dniu 1 marca 2006 r. z OC w (...) S.A. zgłosił D. N. będący właścicielem tego pojazdu. D. N. oświadczył, że będzie naprawiał pojazd we własnym zakresie. Natomiast szkodę w samochodzie R. (...) z AC w (...) S.A. w dniu 2 lutego 2006 r. zgłosiła E. R..

wyjaśnienia oskarżonego A. J. (2) (k.40674-40675 tom CCXV, k.41967v tom CCXXII)

wyjaśnienia oskarżonego W. S. (2) (k.40713-40714 tom CCXV, k.41139 tom CCXV, k.41936v i k.41943-41943v tom CCXXII)

wyjaśnienia i zeznania świadka P. B. (4) (228) (k.40035-40040 tom CCXII, k.45846-45849v tom CCXLII)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. M. (226) (

k.39954-39969 tom CCXI, k.39970-39988 tom CCXI, k.39989-39993 tom CCXII, k.39997-40002 tom CCXII, k.45593-45595v tom CCXL)

zeznania świadka D. N. (234) (k.40090-40092 tom CCXII, k.45596v-45597 tom CCXL)

zeznania świadka P. M. (1) (139) (k.36983-36987 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35956-35983 tom CXCII, k.35984-36004 tom CXCII)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- G. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 8 lutego 2013 r. sygn. akt XI K 798/12/P, zmienionym następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt IV Ka 588/13,

- P. B. (4) oraz E. R. zostali skazani prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt II K 8/17/P.

E. R. w dniu 5 grudnia 2019 r. naprawiła w całości szkodę wyrządzoną tym przestępstwem w łącznej kwocie 31.447,99 zł.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 08.02.2013 r. sygn. akt XI K 798/12/P (k.45566-45574 tom CCXL)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt IV Ka 588/13 (k.45575-45576 tom CCXL)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 08.05.2017 r. sygn. akt II K 8/17/P (k.45672-45688 tom CCXLI – dot. E. R., D. J., K. M. (1), G. D., T. K. (1), P. S. (3))

pismo (...) S.A. (k.47246 tom CCXLIX)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.1 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 19 września 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 19 września 2005 r. około godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki N. (...) nr rej. (...) oraz marki R. (...) nr rej. (...).

Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez jej uczestników i w świetle zabezpieczonej dokumentacji w postaci akt szkodowych, omawiana kolizja miała przebiegać w ten sposób, że kierująca samochodem marki N. (...) R. O. (1) najechała na tył samochodu marki R. (...), prowadzonego przez M. K. (3). Samochód marki R. (...) zarejestrowany był na nazwisko J. K. (3).

Na miejsce zdarzenia, celem zlikwidowania kolizji przybył funkcjonariusz (...) KMP w K. M. B. (2), który w ramach podjętych czynności sporządził notatkę urzędową (...), w której poświadczył nieprawdę co przypadkowych okoliczności zdarzenia. (...) M. Ż. (1) - akceptując likwidację tego zdarzenia przez określonego funkcjonariusza policji - wiedział, że ma do czynienia z ustawioną kolizją drogową.

Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego (...) w K. w dniu 25 października 2005 r. wypłaciło na rzecz R. O. (1) odszkodowanie w kwocie 14.737,90 zł, natomiast w dniu 7 grudnia 2005 r. odszkodowanie w kwocie 255 zł na rzecz J. K. (3).

zeznania świadka J. U. (134) (k.37071-37077, k.37062-37070, k.37041-37046, 37113-37124 tom CXCVII)

częściowo zeznania świadka M. K. (3) (120) (k.27354-27356 tom CXLVI, k.45206-45207 tom CCXXXIX)

częściowo zeznania świadka J. K. (3) (121) (k.27358-27361 tom CXLVI, k.45205-45205v tom CCXXXIX)

częściowo zeznania świadka R. O. (1) (109) (k.27281-27283 tom CXLVI, k.42629-42630 tom CCXXVI)

zeznania świadka S. K. (4) (k.37086-37090 tom CXCVII)

zeznania świadka S. A. (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe (k.34069-34131 tom CLXXXIII, k.34132-34172 tom CLXXXIII)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.2 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 27 września 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 27 września 2005 r. o godz. (...) przy ul. (...) w K. miała miejsce ustawiana kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych O. (...) nr rej. (...) kierowanego przez B. B. (1) i R. (...) o nr rej. (...) kierowanego przez M. J. (1).

Inicjatorem tej kolizji był R. K. (4), który zwrócił się z prośbą o likwidację tego zdarzenia do funkcjonariusza (...) KMP w K. S. S. (2). Tego ostatniego na miejsce kolizji skierował (...) M. Ż. (1). Zarówno S. S. (2), jak i M. Ż. (1) wiedzieli o tym, że kolizja jest umyślnie spowodowana.

Zgodnie z poczynionymi wcześniej ustaleniami B. B. (1) kierując O. (...) nie zachowała bezpiecznej odległości i najechała na tył poprzedzającego ją samochodu R. (...) prowadzonego przez M. J. (1). Na miejsce przybyli funkcjonariusze policji S. S. (2) i W. C., którzy sporządzili notatkę urzędową (...), poświadczając w niej nieprawdę co do okoliczności i skutków zdarzenia.

W zamian za to R. K. (4) przekazał S. S. (2) pieniądze w kwocie 500 zł. Z sumy tej S. S. (2) przekazał następnie W. C. kwotę 250 zł.

Zorganizowanie wskazanej kolizji umożliwiło B. B. (1) wyłudzenie odszkodowania w kwocie 8.700 zł na szkodę (...) w K. oraz M. J. (1) wyłudzenie odszkodowania w kwocie 10.637,17 zł wypłaconego na rzecz M. Ł. na szkodę (...) w K..

W związku z tą ustawką w dniu 30 września 2005 r. w punkcie oględzin (...) S.A. w K. szkodę z AC w pojeździe O. (...) zgłosiła B. B. (1), będąca właścicielką pojazdu. Szkoda została rozliczona jako szkoda całkowita, a odszkodowanie wyniosło 8.700 zł i zostało wypłacone S. K. (6) – upoważnionymi do wypłaty odszkodowania, który prowadził warsztat samochodowy.

częściowo wyjaśnienia B. B. (1) (251) (k.47231-47234 tom CCXLIX)

wyjaśnienia świadka W. C. (247) (k.40266-40269 tom CCXIII, k.40270-40272 tom CCXIII, k.40274 tom CCXIII,

k.40275-40281 tom CCXIII, k.44927-44929 tom CCXXXVII),

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40215-40219, k.40224-40228, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia i zeznania świadka R. K. (4) (246) (częściowo

k.40239-40244 tom CCXIII, k.40245 tom CXIII, k. 40246-40250 tom CCXIII,

k.40251-40256 tom CCXIII, k.40282-40285 tom CCXIII,

k.40286-40289 tom CCXIII, k.40327-40329 tom CCXIII, k.40547-40550 tom CCV,

k.45396-45400 tom CCXXXIX, k.45434-45437 tom CCXL)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. P. (5) (250) (k.40325-40326 tom CCXIII, k.40327-40329 tom CCXIII, k.40330-40331 tom CCXIII, k.40334-40340 tom CCXIII, k.40343-40345 tom CCXIV, k.40394-40396 tom CCXIV, k.40399-40400 tom CCXIV, k.40401-40404 tom CCXIV, k.44924-44926 tom CCXXXVII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka M. J. (1) (253) (k.40553-40556 tom CCXV, k.44931 tom CCXXXVII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37063-37070 tom CXCVII)

zeznania świadka M. F. (2) (141) (k.37091-37097 tom CXCVII)

akta szkodowe (k.34173-34207 tom LXXXIV, k.34208-34302 tom LXXXIV)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- W. C. i S. S. (2) zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P,

- M. J. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt XIV K 594/15/S,

- B. B. (1) została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24 października 2016 r. sygn. akt II K 433/15/N,

- R. K. (4) oraz A. P. (5) zostali skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII dot. też G. K. (1), W. F. (1), M. C. (2))

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 18.12.2015 r. sygn. akt XIV K 594/15/S (k.44898-44899 tom CCXXXVII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24.10.2016 r. sygn. akt II K 433/15/N (k.47235-47236 tom CCXLIX)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.3 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu D. W. w punkcie XLIII.1 aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 30 września 2005 r. przy zbiegu ul. (...) w K.

W dniu 30 września 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki M. (...) nr rej. (...) kierowanego przez J. S. (1) i marki M. (...) nr rej. (...) kierowanego przez D. W..

Inicjatorem kolizji był R. K. (4) i A. P. (6), który zwrócił się z prośbą o likwidację zdarzenia do funkcjonariusza (...) KMP w K. S. S. (2). Tego dnia S. S. (2) pełnił służbę wspólne z G. K. (1). S. S. (2) i G. K. (1) na miejsce kolizji skierował (...) M. Ż. (1). S. S. (2), G. K. (1) i M. Ż. (1) wiedzieli o tym, że kolizja ta jest umyślnie spowodowana.

Zgodnie z ustaleniami uczestników kolizja ta przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki M. (...) nie zachował bezpiecznej odległości i najechał na tył poprzedzającego go samochodu marki M. (...).

W zamian za sporządzenie na miejscu zdarzenia przez S. S. (2) i G. K. (1) notatki urzędowej (...) R. K. (4) przekazał im kwotę 500 zł, którą policjanci podzielili między siebie po połowie.

Po zorganizowaniu tej kolizji (...) S.A. (...) w K. wypłaciło na rzecz D. W. odszkodowanie kwocie 8.897,75 zł oraz (...) w K. odszkodowanie w kwocie 10.400 zł na rzecz J. S. (1).

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) (k.25789-25794, k.25926-25932 tom CXXXIX, k.2626-26275, k.26364-26367 tom CXLI, k.26392-26395, k.26416-26421 tom CXLII, k.27268-27271, k.27394-27396, k.27405-27410 tom CXLVI, k.40907-40909 tom CCXVI)

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (k.245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40215-40219, k.40224-40228, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia i zeznania świadka R. K. (4) (246) (częściowo

k.40239-40244 tom CCXIII, k.40245 tom CCXIII, k. 40246-40250 tom CCXXIII, k.40251-40256 tom CCXIII, k.40282-40285 tom CCXIII,

k.40286-40289 tom CCXIII, k.40327-40329 tom CCXIII, k.40547-40550 tom CCV,

k.45396-45400, k.45434-45437 tom CCXL)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. K. (1) (104) (k.39381-39391 tom CCIX,

k.39396-39406 tom CCIX (w szczególności k.39403-39404 tom CCIX), k.39412-39419, k.39426-39430, tom CCXI k.39834-39838, tom CCXXV k.42531-42534)

zeznania świadka A. Ś. (2) (k.37052-37061 tom CXCVII)

zeznania świadka J. U. (k.37063-37070 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.34303-34360 tom CLXXXIV, k.34361-34398 tom CLXXXIV)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego D. W. (k.40645-40647 tom CCXV)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- G. K. (1) i S. S. (2) zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt (...) K 322/13/P,

- R. K. (4), A. P. (5) i J. S. (1) zostali skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17

(k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.4

aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 30 listopada 2005 r.

przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 30 listopada 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) i marki R. (...) nr rej. (...).

Szczegóły tej kolizji zostały uzgodnione przez P. N. z T. G. (1). Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez nich doszło wówczas do zderzenia samochodu R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez P. N. z samochodem R. (...) nr rej. (...), prowadzonym przez R. G. (2). Na skutek zderzenia pojazdów R. G. (2) miał problem z samodzielnym opuszczeniem pojazdu R. (...), i ostatecznie wydostał się na zewnątrz przez okno z pomocą pozostałych osób.

Samochód R. (...) - na prośbę P. N. – zarejestrowała na siebie uprzednio A. F. (1), będąca jego znajomą.

Przybyłym na miejsce zdarzenia funkcjonariuszom Policji - M. S. (4) i J. S. (2), których do likwidacji kolizji skierował (...) (...) M. Ż. (1) wiedząc, że przedmiotowa kolizja jest ustawką - A. F. (1) oświadczyła, że to ona podczas tego zdarzenia kierowała R. (...). Ze zdarzenia tego w/w funkcjonariusze policji sporządzili notatkę urzędową (...), w której poświadczyli nieprawdę co do przypadkowych okoliczności zdarzenia.

A. F. (1) posłużyła się przedmiotową notatką urzędową przy składaniu wniosku o wypłatę odszkodowania. Ubezpieczyciel tj. (...) w K. wypłacił z tytułu umowy ubezpieczenia AC odszkodowanie w kwocie 20.100 zł. Kwota tego odszkodowania została przez nią przekazana w całości P. N., który przekazał te pieniądze następnie T. G. (1).

R. G. (2) składając wniosek o wypłatę odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia OC, wyłudził odszkodowanie w kwocie 19.348,92 zł na szkodę (...) w K..

Szkodę w pojeździe marki R. (...) w dniu 1 grudnia 2005 r. z AC w (...) S.A. zgłosiła A. B. (5), szkoda ta została zakwalifikowana jako złożona. Odszkodowanie w kwocie 20.100 zł zostało wypłacone na rachunek bankowy w Banku (...), który miał cesję i nie wyraził zgody na wypłatę odszkodowania A. F. (1). Natomiast szkodę w pojeździe marki R. (...) z OC w dniu 5 grudnia 2005 r. w (...) S.A. zgłosił R. G. (2), a wśród złożonych przez niego dokumentów była faktura za holowanie wystawiona przez firmę (...).

wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (

k.39035-39042 tom CCVII, k.39043-39052 tom CCVII, k.39067-39071 tom CCVII, k.39215-39217 tom CCVIII)

wyjaśnienia świadka P. N. (190) (k.39247-39262 tom CCVIII, k.39263-39272 tom CCVIII, k.39292-39295 tom CCVIII, k.39302-39304 tom CCVIII,

k.39305-39308 tom CCVIII)

wyjaśnienia świadka A. B. (5) z domu B. (194) (

k.39343-39346 tom CCVIII, k.39347-39349 tom CCVIII, k.44655-44656 tom CCXXXVI, k.44666-44667 tom CCXXXVI, k.44689 tom CCXXXVI, k.44705-44707 tom CCXXXVI)

częściowo wyjaśnienia świadka R. G. (2) (195) (k.39352-39354 tom CCVIII)

zeznania świadka J. U. (k.37063-37070 tom CXCVII)

wyjaśnienia świadka M. S. (4) (179) (k.40084 tom CCXII)

zeznania świadka J. S. (2) (238) (k.40159-40160 tom CCXII, k.45770v tom CCXLI)

wyjaśnienia świadka M. C. (3) (k.39209 tom CCVIII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.34445-34512 tom CLXXXV, k.34513-34563 tom CLXXXV)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem R. G. (2) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 27 czerwca 2016 r. sygn. akt II K 1550/15/S.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 27 czerwca 2016 r. sygn. akt II K 1550/15/S (k.45062-45064 tom CCXXXVIII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.5 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 8 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 8 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki O. (...) nr rej. (...) kierowanego przez J. M. (2) (będącą żoną G. M.) i marki B. (...) nr rej. (...) kierowanego przez P. M. (2).

G. M. i J. M. (2) znali P. M. (2), przy czym G. M. i P. M. (3) byli kolegami jeszcze z czasów szkolnych, przed tą kolizją spotykali się wspólnie od czasu do czasu, wychodzili też na wspólne spotkania towarzyskie.

W chwili, gdy doszło do tej kolizji G. M. nie pełnił służby. W tym dniu odnotowano natomiast połączenia telefoniczne pomiędzy G. M. a M. Ż. (1) i M. S. (4), którzy wiedzieli, że przedmiotowa kolizja jest ustawką.

Zdarzenie to likwidowali funkcjonariusze policji M. S. (4) oraz M. S. (3).

M. S. (4) i S. i wykonali czynności, po czym sporządzili notatkę urzędową o kolizji drogowej, a jej kopię wydali J. M. (2), której zatrzymali dowód rejestracyjny oraz ukarali ją mandatem 100 zł. W notatce tej została poświadczona nieprawda co do przypadkowych okoliczności tego zdarzenia, jak również jego skutków, bowiem będąc jeszcze na miejscu zdarzenia G. M. wpadł na pomysł, aby spowodować w pojeździe większe uszkodzenia, aby uzyskać wyższe odszkodowanie. W związku z tym udał się samochodem do warsztatu R. K. (4) w Ł. i po drodze najechał na słup elektryczny na ul. (...), powodując większe uszkodzenia, tj. uszkodził maskę i urwał lewe lusterko od strony kierowcy. W sumie uszkodzeniu w tym pojeździe uległ zderzak przedni z lewej strony, lewy reflektor, lewy przedni błotnik, lewe przednie i tylne drzwi i z tymi uszkodzeniami zostawił go do naprawy u R. K. (4) i złożył wniosek do (...) o odszkodowanie, dołączając kopię notatki urzędowej, prawo jazdy żony, swój dowód osobisty i opisał przebieg zdarzenia oraz uszkodzenia, w tym te, które sam świadomie spowodował.

Skutkiem zorganizowania tej kolizji (...) w K. wypłaciło na rzecz P. M. (2) odszkodowanie w kwocie 3.152.08 zł oraz przyznało na rzecz G. M. i J. M. (2) odszkodowanie w kwocie 4.667.03 zł.

częściowo wyjaśnienia świadka G. M. (k.39954-39969 tom CCXI)

częściowo zeznania świadka J. M. (2) (232) (k.45706v-45708 tom CCXLI)

częściowo zeznania świadka P. M. (2) (233) (k.40086-40089 tom CCXII, k.45705-45706 tom CCXLI)

zeznania świadka P. M. (1) (k.36983-36987 tom CXCVII)

akt szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (tom CLXXXIX: k.35182-35216, k.35217-35280)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.6 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu T. K. (2) w punkcie XXXV aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 8 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 8 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki M. (...) nr rej. (...), kierowanego przez R. S. (2) i marki R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez T. K. (2).

Organizatorem tej kolizji był A. P. (5), który zaproponował udział w tym zdarzeniu T. K. (2). Przyczyną spowodowania kolizji była zamysł uzyskania przez T. K. (2) pieniędzy z odszkodowania, na spłacenie przez niego ceny kupna w/w samochodu marki R. (...). Pojazd ten T. K. (2) kupił od A. P. (5). Drugim uczestnikiem tej „ustawki był R. S. (2).

W dalszej kolejności A. P. (5) zwrócił się do R. K. (4), aby ten spowodował przybycie na miejsce kolizji funkcjonariuszy Policji, którzy będą wiedzieli o „ustawce”. R. K. (4) uzgodnił ze S. S. (2), że kolizję zlikwiduje funkcjonariusz (...) K. F.. Ten ostatni wiedział od S. S. (2), że kolizja została wcześniej zaplanowana.

Na miejsce kolizji K. F. skierował M. Ż. (1), który również miał wiedzę co do umyślnego charakteru kolizji. Za zlikwidowanie „ustawki” S. S. (2) przekazał K. F. kwotę 500 zł, jaką otrzymał od R. K. (4).

W następstwie zorganizowania tej kolizji T. K. (2) wyłudził odszkodowanie w kwocie 20.000 zł na szkodę (...) (...) w K.. Natomiast szkodę w pojeździe marki M. (...) z AC w (...) S.A. zgłosił w dniu 10 grudnia 2005 r. R. S. (2), odszkodowanie zostało ustalone na kwotę 11.019,22 zł, przy czym po potrąceniach z tytułu zobowiązań R. S. (2) wobec (...) S.A. wypłacono mu kwotę 7.313,22 zł.

wyjaśnienia oskarżonego T. K. (2) (k.40784-k.40786 tom CCXVI, k.40403-40404 tom CCXIV, k.41936v i 41941v tom CCXXII)

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40215-40219, k.40224-40228, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia i zeznania świadka R. K. (4) (246) (częściowo

k.40239-40244 tom CCXIII, k.40245 tom CCXIII, k. 40246-40250 tom CCXXIII, k.40251-40256 tom CCXIII, k.40282-40285 tom CCXIII,

k.40286-40289 tom CCXIII, k.40327-40329 tom CCXIII, k.40547-40550 tom CCV,

k.45396-45400, k.45434-45437 tom CCXL)

zeznania świadka R. S. (2) (257) (k.44933-44934 tom CCXXXVII)

wyjaśnienia K. F. (248) (tom CCXIII: k.40295-40301, k.40304, k.40308-40309, tom CCXXXVIII k.45100-45101)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37072-37077 tom CXCVII)

zeznania świadka A. Ś. (2) (133) (k.37052-37061 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (tom CLXXXVIII: k.35059-35135, k.35136-35181)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- S. S. (2) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P,

- R. S. (2) wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt XI K 382/12/P, przy czym R. S. (2) naprawił szkodę wyrządzoną tym przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. kwoty 11.019,22 zł w dniu 7 stycznia 2014 r.,

- K. F., R. K. (4) I A. P. (5) zostali skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

pismo (...) S.A. (k.47246 tom CCXLIX)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17

(k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.7 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 8 grudnia 2005 r. przy zbiegu (...)i ulicy (...) w K.

W dniu 8 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu (...) i D. w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) i R. (...) nr rej. (...).

Uczestnikami tej kolizji była M. O. (1) (wówczas W.), która kierowała samochodem marki R. (...) oraz D. K. (2), który kierował samochodem marki R. (...).

Zdarzenie likwidowali funkcjonariusze (...) KMP w K. K. F., który wiedział, że jest to ustawka i T. C. (1). K. F. sporządził notatkę urzędową (...) dokumentującą przebieg kolizji, poświadczając w niej nieprawdę co do przypadkowego charakteru tego zdarzenia. Na miejsce zdarzenia załoga ta została skierowana przez (...) M. Ż. (1), który wiedział, iż jest to tzw. ustawka.

T. C. (1) rozpoczynał wówczas pracę w Policji w (...) i był młodym i niedoświadczonym policjantem, to też nie wiedział, że bierze udział w likwidacji ustawionej kolizji drogowej.

Skutkiem umyślnego spowodowania zdarzenia, a następnie przeprowadzenia przez (...) w K. postępowania likwidacyjnego w zakresie powstałych szkód, wskazany ubezpieczyciel wypłacił w dniu 1 marca 2006 r. na rzecz M. O. (1) odszkodowanie w kwocie 11 269.54 zł, natomiast w dniu 16 lutego 2006 r. wypłacił na rzecz D. K. (2) odszkodowanie w kwocie 10.071 zł. Szkodę w pojeździe marki R. (...) z AC w (...) S.A. w dniu 14 grudnia 2005 r. zgłosiła M. W. (3) (potem O.), przy czym w związku z cesją na rzecz Banku (...) S.A. bank ten wyraził zgodę na wypłatę do jej rąk w/w odszkodowania

częściowo zeznania świadka D. K. (2) (107) (k.27274-27277 tom CXLVI, k.42627-42628 tom CCXXVI)

częściowo zeznania świadka M. O. (1) zd. W. (108) (k.27278-27280 tom CXLVI, k.42628-42629 tom CCXXVI)

częściowo wyjaśnienia K. F. (248) (tom CCXIII: k.40295-40301, k.40304, k.40308-40309, tom CCXXXVIII k.45100-45101)

zeznania świadka T. C. (1) (k.40163-40164 tom CCXII, k.46745-46746 tom CCXLVI)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37072-37077 tom CXCVII)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k.37086-37090 tom CXCVII)

zeznania świadka S. A. (150) (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.34967-34997 tom CLXXXVII, k.34998-35058 tom CLXXXVIII)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.8 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 9 stycznia 2006 r. na ulicy (...) w K.

W dniu 9 stycznia 2006 r. przy ulicy (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez A. S. (3) i R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez J. N..

Po zderzeniu samochodów na miejsce przyjechała załoga radiowozu, w skład której wchodził L. B. (1), któremu T. G. (1) wręczył gotówkę w kwocie 500 zł, w zamian za sporządzenie notatki urzędowej korzystnej dla uczestników zdarzenia oraz poświadczającej to, że przedmiotowe zdarzenie ma charakter przypadkowy. Ze zdarzenia faktycznie została sporządzona notatkę urzędową (...), w której odnotowano m.in., iż uczestnicy kolizji oświadczyli, że doszło do niej o godz. 21.15. Do likwidacji tego zdarzenia w/w załoga policyjna została skierowana przez (...) (...) M. Ż. (1), który wiedział, że jest to tzw. ustawka.

Przedmiotową notatką posłużyli się A. S. (3) i J. N. przy dokonywaniu zgłoszenia szkody u ubezpieczyciela, tj. (...) S.A. w K.. W związku ze zgłoszeniem szkód, które miały powstać w wyniku opisanego zdarzenia ubezpieczyciel wypłacił na rzecz J. N. odszkodowanie w kwocie 14.000 zł, które ten przekazał M. C. (3), zaś na rzecz A. S. (3) wypłacone zostało odszkodowanie w wysokości 6.668 zł.

wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.38994-39004 tom CCVII, k.39005-39021 tom CCVII, k.39026-39034 tom CCVII)

wyjaśnienia świadka M. C. (3) (187) (

k.39150-39157 tom CCVII, k.39160-39171 tom CCVII, k.39172 tom CCVII k.39173-39180 tom CCVIII, k.39186-39191 tom CCVIII, k.39192-39197 tom CCVIII, k.39198-39202 tom CCVIII, k.39203-39212 tom CCVIII, k.39213-39220 tom CCVIII, k.39221-39226 tom CCVIII),

wyjaśnienia i zeznania świadka J. N. (191) (

k.39312-39319 tom CCVIII, k.44649-44650 i k.44668 tom CCXXXVI, k.46311-46313 tom CCXLIV)

wyjaśnienia świadka P. N. (190) (

k.39247-39262 tom CCVIII,

k.39263-39272 tom CCVIII, k.39292-39295 tom CCVIII, k.393(190) 02- (...) tom CCVIII, k.39305-39308 tom CCVIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. S. (3) (192) (k.39322-39330 tom CCVIII, k.44987 tom CCXXXVII, k.44997-44998 tom CCXXXVII)

wyjaśnienia świadka L. B. (1) (200) (tom CCIX:

k.39459-39468, k.39469, k.39470-39475, k.39476-39479, k.39480-39483, k.39498-39492)

zeznania świadka A. Ś. (2) (k.37052-37061 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35626-35657 tom CXCI, k.35658-35692 tom CXCI)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- A. S. (3) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt XIV K 1128/10/S,

- L. B. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie z dnia 15.12.2010 r. sygn. akt XIV K 1128/10/S (k.45173 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17

(k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.9 aktu oskarżenia

[ (...):

(...)

(...)']dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 21 stycznia 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 21 stycznia 2006 r. o godz. (...)przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) oraz marki V. (...) nr rej. (...).

Planując zorganizowanie tej kolizji R. K. (4) i M. F. (3) nakłonili P. M. (4) do zarejestrowania na jej nazwisko samochodu marki V. (...), na co wyraziła ona zgodę. Ponadto R. K. (4) uzgodnił w funkcjonariuszem (...) KMP w K. S. S. (2), że ten zlikwiduje ”ustawkę”. Na miejsce zdarzenia do likwidacji tej ustawki załogę, w skład której wchodził S. S. (2), skierował (...) M. Ż. (1), który wiedział, że kolizja ta jest umyślnie powodowana.

W zamyśle osób uczestniczących w kolizji przebiegała ona w ten sposób, że kierujący samochodem marki R. (...), wyjeżdżając z drogi podporządkowanej nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem marki V. (...). Jakkolwiek wykonujący na miejscu kolizji czynności funkcjonariusze S. S. (2) i J. S. (2), w sporządzonej przez nich notatce urzędowej (...), wskazali, że samochodem marki V. (...) kierowała M. C. (2), a samochodem marki R. (...) P. M. (4), to jednak M. C. (2) i P. M. (4) nie prowadziły tych pojazdów w chwili zdarzenia. P. M. (4) natomiast zgodnie ze wskazaniami udzielonymi jej przez R. K. (4) poinformowała telefonicznie Policję o kolizji. Ponadto policjanci poświadczyli w w/w notatce nieprawdę co do przypadkowego charakteru tego zdarzenia i jego skutków.

W następstwie zaplanowania i zorganizowania tej kolizji (...) w K. wypłacił na rzecz J. C. (2) – właścicielki samochodu marki R. (...) odszkodowanie w kwocie 21.238,97 zł. Szkodę w pojeździe marki R. (...), stanowiącym własność J. C. (2), w dniu 24 stycznia 2006 r. w (...) S.A. z AC z zgłosiła P. M. (4) oraz J. C. (2). Za zgodą banku (...) S.A. (który miał cesję) odszkodowanie w kwocie 21.238,97 zł zostało wypłacone za naprawę pojazdu na wskazane konto. Natomiast (...) w K. przyznało M. C. (2) odszkodowanie w kwocie 26.800 zł, przy czym kwota ta została przelana na podstawie upoważnienia na rachunek P. K. (4) prowadzony w Banku (...).

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40215-40219, k.40224-40228, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia i zeznania świadka R. K. (4) (246) (częściowo

k.40239-40244 tom CCXIII, k.40245 tom CCXIII, k.40246-40250 tom CCXIII,

k.40251-40256 tom CCXIII, k.40282-40285 tom CCXIII,

k.40286-40289 tom CCXIII, k.40327-40329 tom CCXIII,

k.40547-40550 tom CCV, k.45396-45400 tom CCXXXIX, k.45434-45437 tom CCXL),

wyjaśnienia i zeznania świadka P. M. (4) (252 A) (

k.40793-40796 CCXVI, k.44700-44701 tom CCXXXVI)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. C. (2) (252) (

k.40532-40539 tom CCXV, k.40542-40546 tom CCXV, k.40547-40550 tom CCXV, k.45052-45056 tom CCXXXVIII, k.45057-45601 tom CCXXXVIII, k.45104-45107 tom CCXXXVIII)

zeznania świadka J. C. (2) z domu C. (252 B) (k.45101v-45102 tom CCXXXVIII)

zeznania świadka A. Ś. (2) (133) (k.37052-37061 tom CXCVII)

zeznania świadka J. U. (k.134) (k.37099-37104 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35856-35901 tom CXCII, k.35902-35955 tom CXCII)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- M. C. (2) została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII (dot. też W. C., S. S. (2), G. K. (1), W. F. (1)),

- P. M. (4) została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt III K 295/13,

- S. S. (2) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P.

- R. K. (4) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19.12.2013 r. sygn. akt III K 295/13 (k.47260-47288 tom CCXLIX)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17

(k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.10 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 23 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 23 lutego 2006 r. o godz. (...) przy zbiegu (...) i ul. (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki I. (...) nr rej. (...) oraz R. (...) nr rej. (...).

W świetle zabezpieczonej dokumentacji w postaci akt szkodowych, omawiana kolizja przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki I. (...) P. Z. (2) wykonując manewr zmiany pasa ruchu nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu samochodowi marki R. (...), kierowanemu przez M. M. (2).

Na miejsce zdarzenia, celem zlikwidowania kolizji przybyli funkcjonariusze (...) KMP w K. K. S. (1) i M. Z. (3), którzy w ramach podjętych czynności sporządzili notatkę urzędową (...). Funkcjonariuszy tych celem likwidacji kolizji wysłał (...) M. Ż. (1), wiedząc, że jest to tzw. ustawka.

Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego jedynie (...) S.A. przyznało na rzecz M. M. (2) odszkodowanie w kwocie 3.494,70 zł.

częściowo zeznania świadka P. Z. (2) (116) (k.27322-27325 tom CXLVI, k.43015-43016 tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadka M. M. (2) (122) (k.27397-27404 tom CXLVI, k.43018-43020 tom CCXXVIII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37071-37077, k.37062-37070, k.37041-37046, k.37113-37124 tom CXCVII)

zeznania świadka S. K. (4) (143) (k.37086-37090 tom CXCVII)

zeznania świadka S. A. (150) (k.37082-37085 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.36669-36723 tom CXCV)

sprawdzenie karty zdarzenia drogowego (k.27401, k.27403-27404 tom CXLVI)

notatka urzędowa z kolizji drogowej (k.27402 tom CXLVI) M. Z. i K. S. interweniujący funkcjonariusze Policji z (...) KMP

materiały niejawne

M. M. (2) (kierująca samochodem R. (...) nr rej (...)) została skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt II K 143/08/N za usiłowanie oszustwa na szkodę (...) S.A. w związku z ustawioną kolizją drogową z dnia 29 września 2006 r. przy zbiegu ulic (...), w której uczestniczył również J. K. (4) s.M. i J. zd. W. kierujący V. (...). Ponadto ujawniono, że w systemie (...) ((...) (...)) odnotowana jest jeszcze jedna kolizja z jej udziałem z dnia 11 marca 2008 r., podczas której kierowała R. (...) nr rej. (...), a drugim uczestnikiem był P. B. (3), kierujący samochodem R..

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt (...) K 143/08/N (k.45482-45484 tom CCXL)

dane z systemu (...) ((...) (...)) (k.27401-27404 tom CXLVI)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. Ż. (1) w punkcie XVII.11 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 28 lutego 2006 r. przy ul. (...) w K.

W dniu 28 lutego 2006 r. o godz. (...)przy ulicy (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodu osobowego marki R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez P. W. (3).

Informację o zorganizowaniu tej kolizji powziął (...) M. Ż. (1), który do jej likwidacji skierował funkcjonariuszy (...) KMP w K. S. S. (2) i L. B. (1). Wszyscy wskazani funkcjonariusze Policji wiedzieli, że zdarzenie jest tzw. „ustawką”. Tym niemniej S. S. (2) i L. B. (1) sporządzili notatkę urzędową (...), poświadczającą nieprawdę co do okoliczności i skutków kolizji.

Zorganizowanie tej kolizji umożliwiło P. W. (3) wyłudzenie odszkodowania w kwocie 14.300 zł na szkodę (...) w K.. Szkodę w pojeździe marki R. (...) z AC w (...) S.A. w dniu 4 marca 2006 r. zgłosił P. W. (3). Szkoda została rozliczona jako całkowita, przyznano odszkodowanie w kwocie 12.677,33 zł.

wyjaśnienia i zeznania świadka S. S. (2) (245) (tom CCXIII: k.40187-40193, k.40194, k.40195-40203, k.40215-40219, k.40224-40228, k.40229-40233, k.40278-40281, tom CCXXXVIII: k.45096-45100)

wyjaśnienia świadka L. B. (1) (200) (

k.39459-39468 tom CCIX, k.39469 tom CCIX,

k.39470-39475 tom CCIX, k.39476-39479 tom CCIX, k.39480-39483 tom CCIX, k.39489-39492 tom CCIX)

wyjaśnienia świadka P. W. (3) (204) (k.39524-39527 tom CCIX)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37114-37123 tom CXCVII)

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkody komunikacyjnej (k.36854-36890 tom CXCVI)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- S. S. (2) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt (...) K 322/13/P,

- L. B. (1) i P. W. (3) zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt (...) K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17

(k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XX.1 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 30 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 30 grudnia 2005r. przy zbiegu ul. (...) w K. miała miejsce ustawiana kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki S. (...) o nr rej. (...), kierowanego przez L. O. oraz R. (...) o nr rej. (...), kierowanego przez T. G. (3). T. G. (3) i B. P. (2) pozostawali wówczas w związku partnerskim, z którego mają dziecko. Samochód R. (...) formalnie stanowił własność B. P. (2) i został na nią zarejestrowany przez T. G. (3).

Na miejsce zdarzenia do jego likwidacji J. Z. (1) - pełniący w tym czasie służbę na (...) KMP w K. - skierował W. F. (1). Zarówno J. Z. (1), jak i W. F. (1) wiedzieli, że kolizja ta została wcześniej zaplanowana i w konsekwencji została umyślnie spowodowana.

Likwidując wspomnianą ustawioną kolizję W. F. (1) - pełniący wówczas służbę z funkcjonariuszem Żandarmerii Wojskowej A. D. (1), który nie miał świadomości, iż jest to ustawiona kolizja drogowa - sporządził notatkę urzędową (...), poświadczając w niej nieprawdę co do okoliczności i skutków tego zdarzenia, za co otrzymał kwotę 400 zł, z czego po wykonaniu czynności na miejscu kolizji kwotę 100 zł przekazał J. Z. (1). Uczestnicy zdarzenia wskazali, że doszło do niego o godz. (...).

Zaplanowanie i zorganizowanie wskazanej kolizji umożliwiło jej uczestnikom, a mianowicie L. O. (który zgłosił szkodę w pojeździe marki S. (...) z AC w (...) S.A. w dniu 2 stycznia 2006 r.) i T. G. (3) oraz B. P. (2) – jako właścicielce samochodu marki R. (...) - złożenie wniosków o przyznanie i wypłacenie odszkodowań w (...) w K. oraz w (...) S.A. (...) w K..

W dniu 13 lutego 2006 r. (...) w K. wypłaciło L. O. odszkodowanie w wysokości 15.900 zł, natomiast w dniu 9 czerwca 2006 r. (...) (...) w K. wypłaciło B. P. (2) – będącej właścicielką samochodu R. (...) - kwotę 21.700,08 zł.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (

k.39649-39661 tom CCX, k.39662 tom CCX, k.39670-39679 tom CCX,

k.39700-39704 tom CCX, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37072-37077 tom CXCVII)

zeznania świadka R. K. (5) (151) (k.37109-37110 tom CXCVII w zw. z k.47410 tom CCL)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka L. O. (210) (k.39707-39710 tom CCX, k.42581-42582 tom CCXXVI)

częściowo wyjaśnienia świadka T. G. (3) (211) k.39713-39717 tom CCX)

częściowo zeznania świadka B. P. (2) (220) (k.39786-39788 tom CCXXI, k.44929-44930 tom CCXXXVII)

notatka urzędowa (k.39789 tom CCXI)

akta dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35404-35498 tom CXC, k.35499-35539 tom CXC)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- T. G. (3) i L. O. zostali skazani wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17,

- W. F. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (dot. też S. S. (4))

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XX.2 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 19 stycznia 2006 r. przy ul. (...) w K.

W dniu 19 stycznia 2006 r

. o godz.(...) przy ul. (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki R. (...) o nr rej. (...), kierowanego przez M. S. (5) obecnie K. oraz N. (...) nr rej. (...), kierowanego przez P. K. (4).

Podobnie jak w przypadku „ustawionej” kolizji z dnia 30 września 2005 r. zaistniałej w K. przy zbiegu ulic (...), na miejsce tego zdarzenia funkcjonariusza (...) KMP w K. W. F. (1) skierował J. Z. (1), pełniący w tym czasie służbę na (...). I tym razem J. Z. (1) i W. F. (1) wiedzieli, że kolizja ta została wcześniej zaplanowana i w konsekwencji umyślnie spowodowana.

Likwidując wspomnianą kolizję, W. F. (1) - pełniący wówczas służbę z funkcjonariuszem Żandarmerii Wojskowej A. D. (1), sporządził notatkę urzędową (...), poświadczając w niej nieprawdę co okoliczności i skutków tego zdarzenia. Po wykonaniu czynności na miejscu kolizji, W. F. (1) przekazał J. Z. (1) pieniądze w kwocie 100 zł.

W dniu 23 stycznia 2006 r. M. K. (4) wówczas S., złożyła w (...) w K. wniosek o przyznanie odszkodowania, natomiast w dniu 25 stycznia 2006 r. K. K. (4) (i J. K. (5)) złożył taki w wniosek w (...) S.A. w K.. Następnie wskazane powyżej towarzystwa ubezpieczeniowe przyznały odszkodowania w kwotach 17.500 zł na rzecz J. K. (5) i 8.456,90 zł na rzecz S. S. (6). Szkoda w samochodzie marki R. (...) została rozliczona jako całkowita, a przyznane właścicielom tego pojazdu odszkodowanie wyniosło 9.300 zł, przy czym po potrąceniu zaległości wobec (...) S.A. do wypłaty przyznano dla obu właścicieli, tj. M. K. (4) wówczas S. i S. S. (7) kwoty po 4.228,45 zł.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (

k.39649-39661 tom CCX,

k.39684-39688 tom CCX,

k.39689-39690 tom CCX, 39700-39704 tom CCX, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37099-37104 tom CXCVII)

zeznania świadka J. C. (3) (149) (k.37079-37081 tom CXCVII, k.46067v-46068v tom CCXLIII)

częściowo zeznania świadka P. K. (4) (217) (k.39778-39779 tom CCXI, k.43063-43064 tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadka M. S. (5) z domu S. (216) (k.39774-39775 tom CCXI, k.43058-43060 tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadka K. K. (4) (219) (k.39784-39785 tom CCXI, k.43061-43062v tom CCXXVIII)

częściowo zeznania świadka S. S. (6) (217) (k.39781 tom CCXI, k.43060-43061 tom CCXXVIII)

akta dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35735-35766 tom CXCI, k.35767-35855 tom CXCI),

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem W. F. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XX.3 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 31 stycznia 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 31 stycznia 2006 r

. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki H. (...) o nr rej. (...) (własności A. G. (1)), N. (...) o nr rej. (...) (własności P. Ś. (1)) oraz A. o nr rej. (...) (własności K. B. (1)), kierowanych kolejno przez S. M. (3), P. Ś. (1) i G. J. (1).

Z inicjatywą spowodowania tego zdarzenia wyszedł W. F. (1), który zwrócił się do funkcjonariuszy (...) Komendy Miejskiej Policji w K. M. S. (4) i J. S. (3) z prośbą o wykonanie na miejscu tej kolizji czynności służbowych. M. S. (4) i J. S. (3) wyrazili zgodę na wykonanie takich czynności, wiedząc od W. F. (1), że będą likwidować kolizję umyślnie spowodowaną. Do likwidacji tej kolizji M. S. (4) i J. S. (3) skierował (...) (...) Komendy Miejskiej Policji w K. J. Z. (1), który wiedział o tym, że kolizja ta jest tzw. ustawką.

Po uzgodnieniu czasu i miejsca kolizji, M. S. (4) i J. S. (3) udali się w pobliże ulic (...) w K., gdzie S. M. (3), P. Ś. (1) i G. J. (1), kierujący samochodami marki kolejno H. (...) o nr. rej. (...), N. (...) o nr. rej. (...) i A. o nr. rej. (...) doprowadzili celowo do uszkodzenia tych pojazdów.

Na miejscu zdarzenia J. S. (3) odebrał od uczestników oświadczenia co do przebiegu zajścia ustalając, że jego sprawcą jest S. M. (3). M. S. (4) natomiast przeprowadził badania wspomnianych uczestników na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Następnie J. S. (3) sporządził notatkę urzędową dokumentującą kolizję, nakładając przy tym razem z M. S. (4) na S. M. (3) mandat w kwocie 350 zł. W czasie podejmowania przez w/w funkcjonariuszy wskazanych czynności, na miejscu zdarzenia był również obecny W. F. (1), który za „zlikwidowanie” zdarzenia przekazał M. S. (4) i J. S. (3) pieniądze w kwotach po 200 zł.

Zorganizowanie w/w kolizji drogowej, w tym sporządzenie przez M. S. (4) i J. S. (3) notatki urzędowej z dnia 31 stycznia 2006 r., poświadczającej nieprawdę co do faktu i okoliczności zdarzenia, umożliwiło P. Ś. (1), S. M. (3) i G. J. (1) zainicjowanie postępowań odszkodowawczych przeprowadzonych przez (...) w K..

Warto odnotować, że notatka urzędowa zawierała błędy. Odnotowano w niej bowiem, że samochodem marki A. kierował K. J. (1) (szwagier B. J. (1) z domu K.) a nie G. J. (1) (jej obecny mąż), tymczasem z relacji uczestników wynikało, że samochodem tym miał kierować G. J. (1). G. J. (1) nie potrafił wyjaśnić, dlaczego w notatce urzędowej jako kierujący A. został wpisany K. J. (1), będący jego bratem, który w tym czasie nie miał jeszcze prawa jazdy. Ponadto w tejże notatce jako właściciel pojazdu został wpisany K. B. (1), a była to osoba, od której G. J. (1) kupił ten samochód – jak to określił – dla swojej żony B. J. (1) z domu K., przy czym nie zdążył go jeszcze przerejestrować.

Szkodę w pojeździe marki H. (...) (własności A. G. (1)) z AC w (...) S.A. w dniu 28 lutego 2006 r. zgłosił S. M. (3), a szkoda ta została rozliczona jako szkoda całkowita. Natomiast szkodę w pojeździe marki N. (...) (własności P. Ś. (1)) w dniu 13 lutego 2006 r. z OC w (...) zgłosił P. Ś. (1), zaś szkodę w pojeździe marki A., stanowiącym własność K. B. (1) z OC w (...) S.A. w dniu 7 lutego 2006 r. zgłosił G. J. (1). Odszkodowanie przyznano w wysokości 5.678,39 zł. P. Ś. (1), S. M. (3) i G. J. (1) występując o odszkodowania do (...) w K., przedłożyli notatkę urzędową z tego zdarzenia drogowego. W tych okolicznościach (...) S.A. przyznało i wypłaciło w dniach 27 lutego 2006 r., 9 marca 2006 r. i 3 kwietnia 2006 r. odszkodowania w kwotach: 5.678,39 zł, 19.327,07 zł i 15.800,00 zł odpowiednio na rzecz B. K. (2) (obecnie J.), P. Ś. (1) i A. G. (1).

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (k.39649-39661 tom CCX, k.39670-39679 tom CCX, k.39680-39683 tom CCX, k.39689-39690 tom CCX, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

wyjaśnienia świadka M. S. (4) (179) (

k.38825-38831 tom CCVI, k.38834-38839 tom CCVI, k.38842-38845 tom CCVI, k.40082-40085 tom CCVII, k.47157-47158 tom CCXLVIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. S. (3) (208) (

k.39634-39642 tom CCX, k.44419-44422 tom CCXXXV)

wyjaśnienia i zeznania świadka S. M. (3) (215) (k.39768-39772 tom CCX,

k.43722-43726 tom CCXXXI, k.43727-43733 tom CCXXXI

, k.43737-43739 tom CCXXXI)

częściowo wyjaśnienia świadka G. J. (1) (213) (k.39745-39750 tom CCX, k.43448-43450 tom CCXXX, k.43451 tom CCXXX)

częściowo wyjaśnienia P. Ś. (1) (k.39721-39728 tom CCX, k.39732-39735 tom CCX, k.39738-39742 tom CCX)

zeznania świadka P. M. (1) (k.36956-36966 tom CXCVII)

akta dot. likwidacji szkód komunikacyjnych (k.36005-36033 tom CXCII, k.36034-36081 tom CXCII, k.36082-36139 tom CXCII)

notatka urzędowa (k.39765 tom CCX)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem:

- S. M. (3) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt II K 1065/13/P,

- M. S. (4) został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 września 2009 r. sygn. akt II K 593/09/P,

- J. S. (3) i P. Ś. (1) został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P, częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17,

- W. F. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (dot. też S. S. (4), W. F. (1),

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21.11.2013 r. sygn. akt II K 1065/13/P (k.43705- 43708 tom CCXXXI)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21.09.2009 r. sygn. akt II K 593/09/P (k.44732-44734 tom CCXXXVI)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XX.4 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 13 lutego 2006 r. przy ul. (...) w K.

W dniu 13 lutego 2006 r. o godz. (...) przy ulicy (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki O. (...) nr rej. (...) i N. (...) nr rej. (...) .

W organizowaniu tej kolizji udział wzięli R. W. (2), M. W. (4), T. F. i T. G. (1), który uzgodnił likwidację tego zdarzenia z funkcjonariuszem (...) KMP w K. G. K. (1).

B. M. (1) poinformował G. K. (1) o tym, że kolizja będzie umyślnie spowodowana.

Przebieg ustawki wyglądał w ten sposób, że kierujący samochodem marki O. (...) T. F. wykonując manewr skrętu w lewo, nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu najeżdżającemu z przeciwka samochodowi marki N. (...) kierowanego przez M. W. (4), a zarejestrowanego na R. W. (2).

Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami na miejsce kolizji celem jej likwidacji przybył funkcjonariusz Policji G. K. (1) wraz z M. W. (1), który wiedział o umyślnym charakterze zdarzenia. Do tego zdarzenia skierował ich (...) (...) Komendy Miejskiej Policji w K. J. Z. (1), wiedząc o tym, że kolizja ta jest „ustawką”. Obecna na miejscu kolizji R. W. (2) oświadczyła przed policjantami, że to ona kierowała samochodem marki N. (...), co nie polegało na prawdzie.

Po wykonaniu przez G. K. (1) i M. W. (1) czynności związanych z likwidacją kolizji, w tym sporządzeniu przez G. K. (1) notatki urzędowej, T. G. (1) przekazał G. K. (1) pieniądze w kwocie 500 zł. Z tej sumy G. K. (1) przekazał następnie kwotę 200 zł M. W. (1) i kwotę 100 zł J. Z. (1).

Po zorganizowaniu kolizji R. W. (2) i T. F. złożyli w (...) w K. wnioski o przyznanie im i wypłacenie odszkodowań. W dniu 22 marca 2006 r. wskazany ubezpieczyciel wypłacił na rzecz R. W. (2) odszkodowanie z polisy OC w kwocie 12.900 zł, a w dniu 24 marca 2006 r. odszkodowanie z polisy AC w kwocie 8.100 zł na rzecz T. F..

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia złożone przez świadka T. G. (1) (129) (

k.39043-39052 tom CCVII, k.39053-39060 tom CCVII, k.39088-39084 tom CCVII, k.39213-39220 tom CCVIII),

k.39043-39052 tom CCVII)

wyjaśnienia świadka M. W. (4) (183) (tom CCVII: k.39081-39087, k.39088-39094, k.39095-39100, k.39104-39109, tom CCXXIX: k.43327-43330, k.43331- 43339, k.43340-43348, k.43349-43357, k.43375-43378, k.43383-43380, tom CCXXX k.43550-43555)

wyjaśnienia świadka R. W. (2) (184) (k.43327-43330 tom CCXXIX)

częściowo wyjaśnienia świadka T. F. (185) (k.39128-39132 tom CCVII)

wyjaśnienia i zeznania G. K. (1) (104) tom CCIX: k.39376-39380, k.39381-39391, k.39396-39406, k.39412-39419, k.39426-39430, tom CCXI

k.39834-39838, tom CCXXV k.42531-42534)

wyjaśnienia i zeznania M. W. (1) (84=221) (k.39834-39838 tom CCXI, k.39839 tom CCXI,

k.39840-39851 tom CCXI)

zeznania świadka G. K. (2) (144) (k.36995v-36997 tom CXCVII, k.46061v-46062 CCXLIII)

akta dot. likwidacji szkód (k.36371-36402 tom CXCIV, k.36403-36442 tom CXCIV)

materiał niejawny

W związku z tym zdarzeniem:

- M. W. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24 stycznia 2012 r. sygn. akt II K 749/11/P,

- G. K. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P.

dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 24.01.2012 r. sygn. akt II K 749/11/P (k.43116-43123 tom CCXXVIII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XXI.2 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 8 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 8 lutego 2006 r

. o godz. (...)przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki B. (...) nr rej. (...) i N. (...) nr rej. (...), kierowanych przez K. T. i M. B. (3).

Na miejsce tego zdarzenia funkcjonariusza (...) KMP w K. L. B. (1) skierował J. Z. (1), pełniący w tym czasie służbę na (...). J. Z. (1) wiedział, że kolizja ta została wcześniej zaplanowana i w konsekwencji umyślnie spowodowana.

Likwidując przedmiotową kolizję, L. B. (1) - pełniący wówczas służbę z funkcjonariuszem Straży Miejskiej w K. P. D. (2), który nie wiedział, że jest to ustawka - sporządził notatkę urzędową (...), poświadczając w niej nieprawdę co okoliczności i skutków tego zdarzenia.

W dalszej kolejności M. B. (3) wspólnie M. W. (5) - właścicielem samochodu marki N. (...) - złożyli w (...) S.A. (...) w K. wniosek o przyznanie i wypłacenie odszkodowania. K. T. natomiast w toku postępowania likwidacyjnego prowadzonego w (...) w K., złożył pisemne oświadczenie, iż to on kierował samochodem marki B. (...) w chwili kolizji, przy czym wyzyskując błąd pracowników tego ubezpieczyciela co do okoliczności zdarzenia, zataił przed nimi rzeczywisty przebieg kolizji. W dniu 28 marca 2006 r. (...) S.A. (...) w K. wypłacił na rzecz P. K. (5) – właściciela samochodu B. (...) - odszkodowanie w kwocie 12.677,30 zł, natomiast w dniu 14 marca 2006 r. (...) S.A. (...) w K. wypłaciło odszkodowanie w kwocie 8.492 zł na rzecz M. W. (5).

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

częściowo wyjaśnienia świadka L. B. (1) (200) (tom CCIX: k.39459-39468, k.39469, k.39470-39475, k.39480-39483, k.39489-39492, tom CCXXXIX: k.45352-45364, k.45365-45471)

zeznania świadka P. D. (3) (207) (k.39582-39584 tom CCX, k.45000-45001 tom CCXXXVII)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37114-37123 tom CXCVII)

zeznania świadka A. Ś. (2) (133) (k.37052-37061 tom CXCVII)

zeznania świadka M. W. (5) (205) (k.39575-39577 tom CCX, k.45128-45130 tom CCXXXVIII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka M. B. (3) (202) (k.39502-39505 tom CCIX, k.44996-44997 tom CCXXXVII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka K. T. (201) (k.39495-39499 tom CCIX, k.44995-44996 tom CCXXXVII)

akta dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.36297-36331 tom CXCIII, k.36332-36370 tom CXCIV)

kopia notatki urzędowej (k.39581 tom CCX)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XXI.3 aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 8 lutego 2006 r. u zbiegu ulic (...).

W dniu 8 lutego 2006 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki P. (...) nr rej. (...) i R. (...) nr rej. (...) (stanowiącym faktycznie własność M. C. (3), a zarejestrowanym na J. N.).

Kolizja została uzgodniona przez M. C. (3) z T. G. (1), któremu M. C. (3) przekazał 1.000 zł na opłacenie policjantów likwidujących kolizję.

W czasie zdarzenia samochodem marki P. nr rej. (...) kierowała M. K. (5), natomiast samochodem marki R. (...) kierował J. N..

Przybyli na miejsce omawianej kolizji funkcjonariusze (...) Komendy Miejskiej Policji w K. G. D. i M. W. (1), zostali skierowaniu do likwidacji tego zdarzenia przez (...) J. Z. (1), który wiedział o umyślnym spowodowaniu tej kolizji.

G. D. i M. W. (1) - wykonując czynności na miejscu zdarzenia - sporządzili notatkę urzędową dokumentująca kolizję (...) poświadczającą nieprawdę co do przypadkowego charakteru tego zdarzenia i jego skutków, a następnie T. G. (1) przekazał G. D. pieniądze w kwocie 500 zł. G. D., podobnie jak J. Z. (1), miał wiedzę co do przestępczego charakteru zdarzenia.

Na skutek zorganizowania przedmiotowej kolizji J. N. wraz z M. C. (3) doprowadzili (...) w K. do niekorzystnego rozporządzenie mieniem w kwocie 17.350 zł, a nadto M. K. (5) wyłudziła odszkodowanie w kwocie 2.200 zł na szkodę tegoż ubezpieczyciela. Szkodę komunikacyjną w pojeździe marki R. (...) z polisy OC w dniu 9 lutego 2006 r. w (...) S.A. zgłosił J. N.. Szkoda została rozliczona jako całkowita. Natomiast szkodę w pojeździe marki P. z AC w dniu 14 lutego 2006 r. zgłosiła M. K. (5). Szkoda ta również została rozliczona jako całkowita, przyznano jej odszkodowanie w kwocie 2.200 zł, z czego 280 zł przelano na rachunek wskazany przez (...) Bank (który miał cesję), a pozostała kwotę 1.920 zł na rzecz M. K. (5).

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia T. G. (1) (129) (częściowo k.39007 tom CCVII, k.39022-39025 tom CCVII, k.39043-39052 tom CCVII, k.42745-42746 tom CCXXVI)

wyjaśnienia M. C. (3) (187) (

k.39160-39171 tom CCVII, k.45040-45041 tom CCXXXVIII, k.45048-45050 tom CCXXXVIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. N. (191) (k.39312-39319 tom CCVIII, k.44649-44650 i k.44668 tom CCXXXVI, k.46311-46313 tom CCXLIV)

wyjaśnienia świadka G. D. (177) (k.38788-38794 tom CCVI, k.38795 tom CCVI, k.38796-38800 tom CCVI, k.47256-47258 tom CCXLIX)

częściowo wyjaśnienia M. K. (5) (193) (k.39333-39335 tom CCVIII, k.44670 tom CCXXXVI, k.44704-44705 tom CCXXXVI)

zeznania świadka J. U. (134) (k.37114-37123 tom CXCVII)

akta dot. likwidacji szkód (k.36218-36254 tom CXCIII, k. 36255-36296 tom CXCIII)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem G. D. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt II K 8/17/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt II K 8/17/P (k.45672-45688 tom CCXLI)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XXII aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 14 stycznia 2004 r. przy zbiegu (...) i ulicy (...) w K.

W dniu 14 stycznia 2004 r. o godz. (...) przy zbiegu (...) i ul. (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki F. (...) nr rej. (...) i S. (...) nr rej. (...), kierowanych przez A. C. (2) i T. K. (1).

Inicjatorem zorganizowania tej „ustawki” był P. K. (3), który był rzeczywistym właścicielem samochodów marki F. (...) i S. (...), pomimo tego, że pojazdy te były zarejestrowane odpowiednio na nazwiska A. C. (2) i T. K. (1). Organizatorem tego zdarzenia był również B. M. (1), który zwrócił się telefonicznie do (...) w K. – J. Z. (1), celem skierowania przez niego na miejsce kolizji funkcjonariusza (...) KMP w K. W. K. (4). Uprzednio B. M. (1) kontaktował się również telefonicznie z W. K. (4), którego informował o planach zorganizowania „ustawki” i prosił o „zlikwidowanie” tego zdarzenia. W. K. (4) wyraził zgodę na przybycie na miejsce wspomnianej kolizji i został skierowany tam przez J. Z. (1), wiedzącego o umyślnym powodowaniu zdarzenia.

Na miejscu „ustawki” obecni byli P. K. (3), T. K. (1) i A. C. (2), przy czym do zderzenia się samochodów marki F. (...) i S. (...) w ogóle nie doszło i pojazdy te nie nosiły żadnych uszkodzeń.

Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami na (...) i ul.(...) przybył funkcjonariusz policji W. K. (4), który tego dnia pełnił służbę wspólnie z T. C. (2). W ramach realizowanych przez w/w policjantów czynności, W. K. (4) sporządził notatkę urzędową dokumentującą zdarzenie, a następnie B. M. (1) przekazał mu w zamian za wykonanie tej czynności pieniądze w kwocie 200 zł. Następnie W. K. (4) z pieniędzy otrzymanych od B. M. (1) przekazał T. C. (2) kwotę 100 zł.

Ponadto po zorganizowaniu kolizji B. M. (1) przekazał pieniądze w kwocie 50 zł J. Z. (1), w zamian za skierowanie przez niego ma miejsce „ustawki” W. K. (4).

W dalszej kolejności A. C. (2) i T. K. (1) wystąpili do (...) w K. z wnioskami o przyznanie i wypłacenie odszkodowań. W dniach 17 marca 2004 r. i 15 kwietnia 2004 r. wskazane powyżej (...) wypłaciło na rzecz A. C. (2) odszkodowanie w kwocie 8.400 zł oraz na rzecz T. K. (1) odszkodowanie w kwocie 4.646,67 zł.

Zarówno A. C. (2) jak i T. K. (1) przekazali następnie kwoty odszkodowań w całości P. K. (3), otrzymując od niego pieniądze po 500 zł każdy za ich udział w kolizji.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka T. K. (1) (159)

(k.38458-38462 tom CCIV, k.38463-38466 tom CCIV, k.38472-38476 tom CCIV, k.38483-38486 tom CCIV)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. C. (2) (156) (

k.38346-38357 tom CCIII, k.38362-38365 tom CCIII, k.38372-38376 tom CCIII, k.38383-38387 tom CCIII, k.38394-38397 tom CCIII, k.38398-38402 tom CCIII, k.45849v-45852 tom CCXLII)

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (k.24311-24319 tom CXXXI = k.37144-37152 tom CXCVIII, k.37162-37172 tom CXCVIII, k.37308-37313 tom CXCVIII, k.37330-37336 tom CXCVIII, k.37334-37335 tom CXCVIII, k.37341-37346 tom CXCVIII, k.37355-37365 tom CXCVIII, k.37415-37419 tom CXCIX, k.37605-37609 tom CC, k.37618-37621 tom CC, k.37622-37635 tom CC)

W. K. (4) (98) (k.24700-24705 tom CXXXII=k.39589-39594 tom CCX, k.39598-39603 tom CCX, k.39606-39610 tom CCX, k.39611-39614 tom CCX, k.39619-39623 tom CCX, k.39627-39630 tom CCX, k.42534-42536 tom CCXXV)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka T. C. (2) (180) (k.38848-38854 tom CCVI, k.45519-45520v tom CCXL)

zeznania świadka M. F. (2) (141) (k.36999-37001 tom CXCVII)

notatka urzędowa z dnia 14 stycznia 2004 r. (...)

akta szkodowe (...) w K. (k.33317-33353 tom CLXXX, k.33354-33384 tom CLXXX)

W związku z tym zdarzeniem:

- T. C. (2) został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 27 grudnia 2011 r. sygn. akt XI K 710/10/P,

- A. C. (2) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2012 r. sygn. akt XI K 874/11/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 27.12.2011 r. sygn. akt XI K 710/10/P (k.44382-44403 tom CCXXXIV)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30.10.2012 r. sygn. akt IV Ka 573/12 (k.44404-44406 tom CCXXXIV)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2012 r. sygn. akt XI K 874/11/P (k.45983-45988 tom CCXLIII)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w pkt. XXIII aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 13 stycznia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 13 stycznia 2005 r. o godzinie (...)przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki F. (...) nr rej. (...), kierowanego przez J. B. (2) z d. W. i R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez M. P. (2).

Jej organizatorami byli B. M. (1) i P. K. (3), którzy czas i miejsce kolizji uzgodnili z J. B. (2) z domu W..

B. M. (1) ustawiając tę kolizję skontaktował się telefonicznie z funkcjonariuszem (...) KMP w K. W. F. (1), którego zapytał czy może zlikwidować „ustawianą” kolizję i sporządzić z niej stosowną dokumentację pokolizyjną. W. F. (1) zgodził się na to, informując jednocześnie B. M. (1), że winien on spowodować jego skierowanie do tej kolizji przez (...) KMP w K.. W tej sytuacji B. M. (1) zatelefonował do J. Z. (1), pełniącego wówczas służbę na (...), któremu powiedział wprost, że potrzebuje do zlikwidowania „ustawianej” kolizji W. F. (1).

Zdarzenie to oprócz W. F. (1) likwidowała także E. A. (2), która jednak nie wiedziała, że była to „ustawiana” kolizja.

Na miejscu „ustawki” P. K. (3) wskazał W. F. (1) zakres uszkodzeń samochodów jakie ma on zaznaczyć w notatce pokolizyjnej. Samochody marki F. (...) i R. (...) przed przyjazdem na miejsce zdarzenia były obrysowane w miejscach, gdzie miało dojść do uszkodzeń. Na miejscu kolizji nie doszło jednak do zderzenia się pojazdów. Dopiero po zdarzeniu były one później „dobijane” przez P. K. (3).

W trakcie czynności W. F. (1) odebrał od M. P. (2) oświadczenie odnośnie przyczyn i przebiegu kolizji, a także zbadał go na alkomacie. M. P. (2) okazał także W. F. (1) dokumenty, tj. swoje prawo jazdy i dowód rejestracyjny samochodu R. (...).

W świetle sporządzonej dokumentacji sprawcą tej kolizji była J. B. (3), która została ukarana mandatem. Notatkę urzędową pokolizyjną (...) sporządził i podpisał W. F. (1), wpisując też w niej imię i nazwisko E. A. (2).

Po zakończeniu służby W. F. (1), tego samego dnia spotkał się z B. M. (1), który przekazał mu kwotę 400 zł w zamian za likwidację tej „ustawki”. Natomiast B. M. (1) odebrał od niego kopie dwóch notatek pokolizyjnych. Ponadto tego samego dnia B. M. (1) przekazał J. Z. (1) pieniądze w kwocie 50 zł za skierowanie do tej „ustawki” W. F. (1).

Po „dobiciu” obydwóch samochodów przez P. K. (3), J. B. (3) oraz M. P. (2) wystąpili do (...) w K. z wnioskami o wypłatę odszkodowania, przedkładając przy tym uzyskane kopie notatki pokolizyjnej z dnia 13 stycznia 2005 r. W dniu 18 lutego 2005 r. (...) S.A. (...) w K. wypłacił M. P. (2) odszkodowanie w kwocie 16.300 zł. Całą sumę odszkodowania M. P. (2) przekazał P. K. (3). Natomiast M. P. (2) za wzięcie udziału w tej kolizji otrzymał od P. K. (3) pieniądze w kwocie 400 zł.

Szkoda zgłoszona w pojeździe marki R. (...) z polisy OC w (...) S.A. została rozliczona jako szkoda całkowita. Szkoda zgłoszona w (...) S.A. z polisy AC w pojeździe marki F. (...) stanowiącym własność Z. B. została rozliczona również jako całkowita. Samochód F. (...) był własnością Z. B., na którego był też zarejestrowany. Po upływie jakiegoś czasu od tej kolizji J. B. (3) powiedziała swojemu teściowi Z. B., że miała kolizję drogową w wyniku, której jego samochód został uszkodzony. J. B. (3) nie powiedziała Z. B., że była to ustawiana kolizja. W dniu 1 marca 2005 r. (...) w K. wypłacił Z. B. odszkodowanie w wysokości 8.650 zł. Z. B. osobiście odebrał te pieniądze, po czym całą kwotę przekazał J. B. (3) na pokrycie kosztów naprawy samochodu. Z tej sumy J. B. (3) przekazała P. K. (3) część pieniędzy na naprawę F. (...), ale nie pamięta w jakiej wysokości. Natomiast pozostałe pieniądze zatrzymała dla siebie.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. P. (2) (153) (

k.37400-37405 tom CXCIX, k.38318-38329 tom CXCIX, k.38334-38338 tom CXCIX, k.38339-38342 CCIII, k.46277-46280 tom CCXLIV)

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (k.37162-37172 tom CXCVIII, k.37173-37184 tom CXCVIII, k.37290-37297 tom CXCVIII, k.37314-37323 tom CXCVIII, k.37355-37365 tom CXCVIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka J. B. (2) (obecnie B.) (161) (

k.38515-38524 tom CCIV, k.38525-38527 tom CCIV, k.38531-38534 tom CCIV, k.38535-38538 tom CCIV, k.44498 tom CCXXXV)

wyjaśnienia świadka W. F. (1) (209) (

k.39649-39661 tom CCX)

protokół wizji lokalnej (k.37185-37265 odpis k.37266-37273 tom CXCVIII)

notatka urzędowa z dnia 13.01.2005 r. (...)

zeznania świadka P. M. (1) (k.36956-36966 tom CXCVII)

akta szkodowe (...) S.A. (k.33664-33707 tom CLXXXI, k.33708-33747 tom CLXXXI)

J. B. (3) w dniu zdarzenia nosiła nazwisko W., które przyjęła w dniu 30 czerwca 2007 r. zawierając związek małżeński z A. B. (6).

W związku z tym zdarzeniem J. B. (3) została skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 27 grudnia 2011 r. sygn. akt XI K 710/10/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 27 grudnia 2011 r. sygn. akt XI K 710/10/P (k.44382-44406 tom CCXXXIV dot. też T. C. (2), J. G. (2), K. S. (3), J. B. (4), K. K. (5), J. P. (2), I. B. (1), W. D.)

odpis wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt IV Ka 573/12 (k.44404-44406 tom CCXXXIV)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w punkcie XXIV aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 1 lutego 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 1 lutego 2005 r

. o godzinie (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów marki R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez K. G. (1) i R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez T. K. (1).

Wskazana kolizja zorganizowana została przez B. M. (1), P. K. (3), T. K. (1) i K. G. (1), przy udziale funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w K., a mianowicie J. Z. (1) i W. F. (1).

Likwidację tej „ustawki” B. M. (1) uzgodnił uprzednio telefonicznie z W. F. (1), przy czym jego skierowanie na miejsce zdarzenia ustalił on wcześniej z (...) (...) KMP w K. J. Z. (1), który wiedział, że ma do czynienia z ustawką.

Zgodnie z poczynionymi przez uczestników kolizji ustaleniami, ustawka przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki R. (...) K. G. (1) najechał przodem tego pojazdu na tył poprzedzającego do samochodu marki R. (...) prowadzonego przez T. K. (1).

Następnie na miejsce zdarzenia przybyli funkcjonariusze policji W. F. (1) i G. P. (1), który sporządził notatkę urzędową dokumentującą kolizję.

W zamian za likwidację przez omawianej kolizji B. M. (1) przekazał W. F. (1) pieniądze w kwocie 400 zł, a nadto udzielił korzyści majątkowej w kwocie 50 zł J. Z. (1), w zamian za skierowanie przez niego W. F. (1) na miejsce zdarzenia. Pieniądze przekazane policjantom B. M. (1) otrzymał od P. K. (3).

Zorganizowanie tej kolizji umożliwiło T. K. (1) wyłudzenie odszkodowania w kwocie 11.170,52 zł na szkodę (...) w K., natomiast K. G. (1) odszkodowania w kwocie 11.447,50 na szkodę tegoż ubezpieczyciela.

dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.27457-27458 tom CXLVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

wyjaśnienia świadka B. M. (1) (88) (

k.37274-37283 tom CXCVIII, k. 37445-37449, k. 37450-37457, k.37480-37526 tom CXCIX = k.37527-37573 tom CXCIX)

wyjaśnienia świadka K. G. (1) (169) (k.38648-38650 tom CCV, k.38651-38654 tom CCV, k.38658-38661 tom CCV,

k.38666-38669 tom CCV, k.38670-38673 tom CCV)

wyjaśnienia świadka W. F. (1) (209) (k.39691-39694 tom CCX)

wyjaśnienia i zeznania świadka T. K. (1) (159) (

k.38472-38476 tom CCIV, k.38483-38486 tom CCIV)

zeznania świadka S. K. (4) (k.37031-37034 tom CXCVII)

akta szkodowe (k.33748-33783 tom CLXXXII, k.33784-33822 tom CLXXXII)

W związku z tym zdarzeniem:

- W. F. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P,

- K. G. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 września 2009 r. sygn. akt II K 593/09/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21.09.2009 r. sygn. akt II K 593/09/P (k.44732-44734 tom CCXXXVI)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu J. Z. (1) w punkcie XXV aktu oskarżenia

W dniu 2 listopada 2005 r. o godzinie (...) na ul. (...)

w K. doszło do kolizji drogowej z udziałem samochodu marki A. (...) o nr rej. (...), kierowanego przez P. K. (6), który – po wyjściu z placówki (...) Banku (...) S.A. przy ul. (...) - wykonując manewr cofania uderzył w znajdującą się z tyłu pojazdu wolnostojącą na chodniku skrzynkę telekomunikacyjną, powodując jej wyrwanie z mocowania i otarcie lakieru, po czym - ignorując ten fakt - oddalając się z miejsca zdarzenia naruszył ponadto przepisy prawa o ruchu drogowych, łamiąc zakaz jazdy samochodem po chodniku biegnącym wzdłuż ul. (...) oraz przejeżdżając przez podwójną linię ciągłą po wykonaniu manewru skrętu w lewo na ul. (...) w kierunku ul. (...).

Bezpośrednim świadkiem tej sytuacji był J. K. (6), który odnotował markę i numer rejestracyjny pojazdu, którym kierował P. K. (6), a następnie bezpośrednio po zdarzeniu zawiadomił o nim telefonicznie policję. J. K. (6) obawiał się, że uszkodzona skrzynka telekomunikacyjna może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa przechodniów, korzystających z opisanego chodnika.

Na miejsce kolizji udali się wówczas funkcjonariusze policji z (...) KMP w K., Z. C. (1) i T. Ż.. T. Ż. wykonał szkic miejsca zdarzenia oraz dokumentację fotograficzną. Natomiast Z. C. (1) rozpytał J. K. (6) na okoliczność przebiegu tego zdarzenia, a uzyskaną relację zawarł w sporządzonej przez siebie Notatce Urzędowej z dnia 2 listopada 2005 r. (...) w rubryce

„Dokładny opis wypadku”, odnotowując w niej również m.in. markę i numer rejestracyjny pojazdu sprawcy podane przez świadka. We wspomnianej notatce urzędowej Z. C. (1) opisał przebieg zdarzenia w następujący sposób:

„nn kierujący samochodem marki A., jadąc po chodniku wzdłuż ul. (...), a następnie wykonując manewr cofania najechał na skrzynkę telekomunikacyjną, uszkadzając ją, następnie kontynuując jazdę po chodniku wykonał manewr skrętu w lewo na ul. (...) w kierunku ul. (...), przejeżdżając przez linię podwójną ciągłą. Sprawca oddalił się z miejsca zdarzenia. Przebieg zdarzenia przyjęto od świadka”. J. K. (6) nie śledził czynności wykonywanych na miejscu przez funkcjonariuszy policji, natomiast swoimi wielokrotnie powtarzanymi uwagami, iż sprawca wykroczeń zaparkował pojazd na chodniku na wysokości przejścia dla pieszych zirytował Z. C. (1), który ustalił – o czym poinformował wówczas swojego rozmówcę - iż w/w przejście zostało zlikwidowane natomiast na jezdni pozostało po nim oznakowanie poziome nie usunięte przez pracowników (...) w K..

Wobec stwierdzonych wykroczeń w sprawie tej pod (...) wszczęte zostało postępowanie wyjaśniające w trakcie, którego czynności realizował Z. C. (1). Dysponując numerem rejestracyjnym samochodu marki A., Z. C. (1) w bazie (...) ustalił, iż właścicielem w/w pojazdu jest (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.. W dniu 3 listopada 2005 r. do (...) Sp. z o.o. skierowane zostało w tej sprawie pismo zawierające wniosek o ustalenie użytkownika tego pojazdu ze wskazaniem, że

(...) KMP w K. prowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie kolizji drogowej zaistniałej w dniu 2 listopada 2005 r. przy ul. (...) w K., gdzie nn kierujący samochodem marki A. (...) nr rej. (...) spowodował zdarzenie i odjechał z jego miejsca”. Tego samego dnia (...) Sp. z o.o. w W. poinformowała, że użytkownikiem pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) na podstawie umowy leasingowej jest (...) Sp.

z o.o. z siedzibą w K. ul. (...). Po ustaleniu przez Z. C. (1), że sprawcą opisanych wyżej wykroczeń jest P. K. (6), został on wezwany do stawiennictwa w dniu 15 listopada 2005 r. w KMP w K. w celu wykonania z jego udziałem czynności. W tych okolicznościach w dniu 10 listopada 2005 r. P. K. (6) skontaktował się telefonicznie ze swoim znajomym J. Z. (1), będącym funkcjonariuszem policji ze (...) KMP w K., i poprosił go o sprawdzenie czego dotyczy przedmiotowe wezwanie. Kiedy J. Z. (1) ustalił, że sprawę P. K. (6) prowadzi Z. C. (1), w dniu 14 listopada 2005 r. zadzwonił bezpośrednio do niego, a następnie poinformował go, że P. K. (6) jest jego dobrym znajomym i poprosił o jego łagodne potraktowanie.

Faktycznie w dniu 15 listopada 2005 r. do KMP w K. zgłosił się osobiście P. K. (6), od którego Z. C. (1) przyjął pisemne oświadczenie o treści:

„W dniu 2 listopada 2005 r. wjechałem na chodnik przy ul. (...), chcąc zawrócić nie zobaczyłem skrzynki elektrycznej, w którą cofając uderzyłem. Wyjeżdżając z chodnika skręciłem w prawo, a w międzyczasie byłem w Banku (...). Odjechałem, ponieważ nie wiedziałem co mam zrobić ze skrzynką, natomiast nosiłem się z zamiarem powiadomienia o zaistniałym zdarzeniu policji. Jestem świadom popełnionego wykroczenia i przyjmuję mandat w wysokości 150 zł.” Treść tego oświadczenia nie korespondowała z faktycznym przebiegiem zdarzenia. W oświadczeniu tym okoliczności zdarzenia zostały ujęte jedynie wycinkowo, tj. w takim zakresie, aby wysokość mandatu nałożonego przez Z. C. (1) na P. K. (6) nie budziła wątpliwości przełożonych, a w przypadku powzięcia takich wątpliwości przez przełożonych Z. C. (1), mógł on ewentualnie tłumaczyć zaistniałą sytuację istnieniem dwóch różnych wersji zdarzenia.

Zaraz po uzyskaniu od P. K. (6) w/w pisemnego oświadczenia, Z. C. (1) - bez konsultacji ze swoimi przełożonymi, tj. R. M. (1) i R. B. - nałożył na P. K. (6) mandat karny serii (...) w wysokości 150 zł.

Z. C. (1) był wówczas cenionym funkcjonariuszem policji i cieszył się zaufaniem ze strony w/w przełożonych. W związku z tym otrzymując - po zakończeniu danego postępowania przez Z. C. (1) - do weryfikacji akta tej sprawy – tak jak w przypadku innych prowadzonych przez niego - w/w przełożeni ograniczali się jedynie do konfrontowania popełnionego wykroczenia / wykroczeń ujętych w notatce urzędowej sporządzanej na zakończenie postępowania z wysokością mandatu karnego nałożonego na sprawcę.

Z. C. (1) miał tego świadomość, w związku z tym w tejże notatce, a zatem w Notatce Urzędowej o wypadku (kolizji drogowej) z dnia 15 listopada 2005 r. (...) w rubryce

„Krótki opis zdarzenia (…)” odnotował on jedynie:

„kierujący samochodem marki A. (...) podczas manewru cofania najechał na skrzynkę telekomunikacyjną” a w rubryce

„Stan trzeźwości sprawcy (ewent. innych uczestników)” zawarł informację:

„Kierującego nie zastano na miejscu zdarzenia”. Tym samym, w sposób świadomy i celowy Z. C. (1) pominął pozostałe istotne okoliczności dotyczące przebiegu zdarzenia, mające znaczenie prawne takie, jak:

- jazda samochodem po chodniku wzdłuż ul. (...),

- wykonanie manewru skrętu w lewo na ul. (...) w kierunku ul. (...) i przejechanie przez linię podwójną ciągłą,

- oddalenie się z miejsca zdarzenia.

W tych okolicznościach tak R. M. (1), jak również A. B. (7) nie zakwestionowali wysokości mandatu karnego nałożonego przez Z. C. (1) na P. K. (6).

W czasie, kiedy doszło do nałożenia przedmiotowego mandatu karnego, tryb związany z nakładaniem mandatów określały ustawy Kodeks wykroczeń oraz Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, a także rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 24 listopada 2003 r. w sprawie wysokości grzywien nakładanych w drodze mandatów karnych za wybrane rodzaje wykroczeń, czyli taryfikator. Z kolei sytuacja kumulacji naruszeń przepisów z ustawy prawo o ruchu drogowym znajdowała swoje odzwierciedlenie co do trybu postępowania w rozporządzeniu MSWiA z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy (...).

Stosownie do w/w przepisów w rozważanych okolicznościach zdarzenia z udziałem P. K. (6):

- wysokość mandatu karnego w przypadku jazdy wzdłuż po chodniku pojazdem silnikowym – zgodnie z taryfikatorem – wynosiła 250 zł, a zatem była ściśle określona i nie podlegała dyskusji,

- z kolei kolizja związana z uszkodzeniem skrzynki telekomunikacyjnej, będąca następstwem manewru cofania winna zostać zakwalifikowana m.in. z art. 86 § 1 k.w., który pozwalał na nałożenie mandatu karnego w wysokości od 20 zł do 500 zł oraz 6 punktów karnych,

- za naruszenie podwójnej linii ciągłej poprzez wykonanie manewru zawracania należało na podstawie art. 92 § 1 k.w. nałożyć mandat w wysokości 200 zł i 5 punktów karnych, a zatem wysokość mandatu była ściśle określona i nie podlegała dyskusji,

- oddalenie się z miejsca kolizji nie było skodyfikowane w ustawie prawo o ruchu drogowym, natomiast jest okolicznością zaostrzającą wymiar kary.

Wprawdzie ustalenie ostatecznej wysokości mandatu karnego jest wynikiem indywidualnej oceny funkcjonariusza policji, niemniej jednak jest on zobligowany przestrzegać w/w uregulowania oraz brać pod uwagę okoliczności sprawy, stopień zagrożenia bezpieczeństwa, jak również status materialny sprawcy.

Wysokość mandatu karnego w przypadku P. K. (6) nie powinna być zatem niższa aniżeli kwota 250 zł.

Za takie załatwienie sprawy przez Z. C. (1) zarówno J. Z. (1), jak i Z. C. (1) nie otrzymali żadnej korzyści majątkowej lub osobistej. Natomiast w związku z zaniżeniem wysokości mandatu karnego przez Z. C. (1) do kwoty 150 zł, przy braku zaistnienia co do tego przesłanek, taką korzyść majątkową bez wątpienia uzyskał P. K. (6).

dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1) (k.28035-2804 tom CL, k.40931-40933 tom CCXVII, k.41174-41176 tom CCXVII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka Z. C. (1) (k.27731-27736 tom CXLVIII, k.28078-28081 CL, k.43204-43206 tom CCXXIX, k.43273v-43280 tom CCXXIX)

częściowo wyjaśnienia i zeznania P. K. (6) (126) (k.27747-27752 tom CXLVIII, k.43211-43212 tom CCXXIX, k.43236-43239 tom CCXXIX, k.43281-43282v tom CCXXIX)

częściowo zeznania świadka J. K. (6) (123) (k.27695-27696 tom CXLVIII, k.43064v-43068 tom CCXXVIII i k.45598-45604 tom CCXL)

zeznania świadka A. M. (2) (87) (k.27648-27650 tom CXLVIII, k.42346-42347 tom CCXXIV)

zeznania świadka Z. Ż. (124) (k.27710-27711 – odpis k.27714-27715 tom CXLVIII, k.46711v-46712 tom CCXLVI i k.47255v-47256 tom CCXLIX)

zeznania świadka R. M. (1) (127) (k.28058-28063 tom CL, k.43068-43069 tom CCXXVIII)

zeznania świadka A. B. (7) (128) (k.28066-28068 tom CL, k.43069v-43070v tom CCXXVIII)

zeznania świadka R. B. (99) (k.25301-25306 tom CXXXVI,

k.28074-28077 tom CL, k.42564-42565 tom CCXXV)

protokół oględzin akt kontrolnych (...) w tym dokumentu w postaci notatki urzędowej z dnia 02.11.2005 r. (...) oraz notatki urzędowej z dnia 15.11.2005 r. (...) (k.27621-27643 tom CXLVIII)

notatka urzędowa z dnia 02.11.2005 r. (k.27634 tom CXLVIII)

notatka urzędowa z dnia 15.11.2005 r. (k.27641 tom CXLVIII)

mandat karny serii (...) z dnia 15.11.2005 r. (k.28083 tom CL)

krata rejestracyjna (k.28087 tom CL)

informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy (...) (k.28088-28089 tom CL)

biling połączeń przychodzących i wychodzących numeru telefonu komórkowego (...) użytkowanego przez J. Z. (1) (k.27776-27782 tom CXLVIII)

materiały niejawne

Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział XIV K. w K. z dnia 4 maja 2009 r. sygn. akt XIV K 989/08/S, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 29 października 2009 r. sygn. akt IV Ka 848/09, Z. C. (1) został prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 271 § 3 k.k. i art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. polegające na tym, że

„w dniu 15 listopada 2005 r. w K., woj., (...), będąc funkcjonariuszem Komendy Miejskiej Policji w K. i działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez P. K. (6), nie dopełnił swoich obowiązków w ten sposób, że poświadczył nieprawdę w notatce urzędowej (...) o kolizji drogowej zaistniałej w dniu 2 listopada 2005 r. w K. na ul. (...) z udziałem samochodu osobowego marki A. (...) nr rej. (...) kierowanego przez P. K. (6), poprzez pominięcie istotnych okoliczności mających znaczenie prawne co do przebiegu tego zdarzenia takich, jak wykonanie manewru skrętu w lewo na ul. (...) w kierunku ul. (...) i przejechanie przez linię podwójną ciągłą oraz oddalenie się z miejsca zdarzenia, a także zaniżył do kwoty 150 zł nałożony na P. K. (6) mandat karny nr (...), w związku z prowadzonym przez niego postępowaniem o wykroczenie drogowe (...) dotyczącym kierowania przez P. K. (6) samochodem marki A. (...) i naruszenia przepisów w zakresie niezastosowania się do znaku w postaci podwójnej linii ciągłej i uszkodzenia skrzynki telekomunikacyjnej, czym działał na szkodę interesu publicznego”.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział XIV Karny w K. z dnia 04.05.2009 r. sygn. akt XIV K 989/08/S (k.42660-42660v tom CCXXVI)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 29.10.2009 r. sygn. akt IV Ka 848/09 (k.42660c tom CCXXVI - k.27736A-27741 tom CXLVIII)

Z kolei przeciwko P. K. (6) przed Sądem Rejonowym dla Krakowa – (...) w Krakowie odrębne postępowanie karne toczyło się pod sygn. XI K 573/11w sprawie o przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 231 § 2 k.k. popełnione w tej samej konfiguracji osobowej.

dowód: zeznania świadka P. K. (6) (k.43281-43282v tom CCXXIX)

Brak jest podstaw do podważania zdolności świadka Z. C. (1) do złożenia

(...) wiarygodnych zeznań. Natomiast zeznania świadka J. K. (6) nie spełniają kryteriów (...) wiarygodności i należy je traktować z dużą ostrożnością

dowód: opinia (...) dotycząca (...) wiarygodności zeznań świadka Z. C. (1) (k.43669 tom CCXXXI)

opinia (...) dotycząca (...) wiarygodności zeznań świadka J. K. (6) (k.45727 tom CXLI) (k.45727 tom CXLI)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu S. K. (1) w punkcie XXVIII aktu oskarżenia dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 9 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 9 grudnia 2005 r. o godz. (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce ustawiona kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...), kierowanego przez R. Z. i marki O. (...) nr rej.(...), kierowanego przez P. N., który zarejestrowany był na D. S. (1), ale faktycznie należał do M. C. (3).

Kolizję tę zorganizował wraz z M. C. (3) T. G. (1), który za pośrednictwem S. K. (1) zapewnił udział w jej likwidowaniu W. F. (1). S. K. (1) wiedział, że kolizja ta jest tzw. „ustawką”.

Zgodnie z poczynionymi uprzednio ustaleniami, do zderzenia pojazdów doszło w sposób celowy.

Przybyłemu na miejsce funkcjonariuszowi Policji W. F. (1), T. G. (1) przekazał w zamian za sporządzenie notatki urzędowej pieniądze w kwocie 500 zł. Przedmiotową kolizję W. F. (1) likwidował wspólnie z M. S. (6). Obaj funkcjonariusze wiedzieli, że likwidują ustawianą kolizję. W. F. (1) podzielił się z kolegą pieniędzmi otrzymanymi od T. G. (1).

Ze zdarzenia została sporządzona notatka urzędowa (...), którą następnie sprawcy kolizji posłużyli się przy składaniu wniosków o wypłatę odszkodowania. R. Z. został uznany za winnego spowodowania tej kolizji, za co został ukarany mandatem w kwocie 400 zł.

W dniu 13 grudnia 2005 r. szkodę w pojeździe marki O. (...) z polisy OC sprawcy zgłosił P. N., natomiast w dniu 14 grudnia 2005 r. R. Z. zgłosił szkodę z polisy AC w pojeździe marki R. (...). (...) S.A. (...) w K. zostało doprowadzone do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłatę odszkodowania z polisy AC w kwocie 12.900 zł (szkoda całkowita) oraz w kwocie 7.946,19 zł z tytułu umowy OC.

dowód: wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129)

(k.31831-31839=k.38985-38993 tom CCVI,

k.39026-39034 tom CCVI, k. 39061-39066 tom CCVII,

k.39067-39071 tom CCVII, k. 39072-39078 tom CCVII)

wyjaśnienia M. C. (3) (187) (k.39150-39157 tom CCVII,

k.39160-39171 tom CCVII, k.39172 tom CCVII, k.39173-39180 tom CCVIII, k.39186-39191 tom CCVIII,

k.39198-39202 tom CCVIII,

k.39203-39212 tom CCVIII, k.39213-39220 tom CCVIII,

k.39221-39226 tom CCVIII)

wyjaśnienia świadka R. Z. (196) (k.39357-39363 tom CCVIII, k.39364-39366 tom CCVIII, k.44655 i k.44672 i k. 44684-44685 tom CCXXXVI, k.44998-45000 tom CCXXXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (tom CCX:

k.39649-39661, k.39662, k.39670-39679, k.39680- 39683, k.39684-39686, k.39689-39690, k.39691-39694, k.39697-39699, k.39700-39704, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. S. (6) (235) (k.40105-40111 tom CCXII, k.45521-45522 tom CCXL)

odczytane wyjaśnienia zmarłego świadka P. N. (190) (

k.39247-39262 tom CCVIII, k.39263-39272 tom CCVIII, k.39292-39295 tom CCVIII, k.39302-39304 tom CCVIII, k.39305-39308 tom CCVIII)

zeznania świadka D. S. (1) (197) (k.39367-39370 tom CCVIII, k.44707-44708 tom CCXXXVI)

zeznania świadka R. K. (5) (151) (k.37105-37111 tom CXCVII ).

akta szkodowe dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (k.35281-35307 tom CLXXXIX, k.35308-35359 tom CLXXXIX)

materiały niejawne

W związku z tym zdarzeniem W. F. (1) został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 4 września 2013 r. sygn. akt II K 322/13/P.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 04.09.2013 r. sygn. akt II K 322/13/P (k.43924-43977 tom CCXXXII)

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonemu W. S. (2) w punkcie XXXIV.2 aktu oskarżenia,

- oskarżonemu B. Ś. (1) w punkcie XXXVII aktu oskarżenia,

dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 23 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 23 lutego 2006 r. o godzinie (...), przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki R. (...) nr rej. (...) kierowanego przez B. Ś. (1) i marki S. (...) nr rej. (...) kierowanego przez A. O. (1).

Inicjatorem kolizji byli P. B. (4) , który zwrócił się z prośbą o likwidację tego zdarzenia do funkcjonariusza (...) Komendy Miejskiej Policji w K. G. M., informując go jednocześnie o tym, że będzie to tzw. „ustawka”.

G. M. przystał na prośbę P. B. (4), a następnie ustalił z (...)

P. W. (1), że ten skieruje go na miejsce zaplanowanej kolizji, celem jej likwidacji. P. W. (1) wiedział również o tym, że zdarzenie będzie umyślnie spowodowane, jak również jakiej marki samochody będą w nim uczestniczyć.

P. B. (4) planując wcześniej zorganizowanie tej kolizji zwrócił się do znanej mu A. O. (1), aby ta zarejestrowała na swoje nazwisko samochód marki S. (...). Natomiast samochód m-ki R. (...) zarejestrował na swoje nazwisko B. Ś. (1) na prośbę W. S. (2). To W. S. (2) w porozumieniu w P. B. (4) nakłonił B. Ś. (1) do udziału w opisywanej kolizji.

Na miejscu zdarzenia obecni byli jej uczestnicy, a mianowicie B. Ś. (1) i A. O. (1), a nadto P. B. (4) i W. S. (2).

Wykonujący natomiast na miejscu kolizji czynności G. M., sporządził notatkę urzędową (...) i w zamian za to otrzymał od P. B. (4) pieniądze w kwocie 400 zł. Z tej sumy G. M. przekazał następnie D. J. kwotę 150 zł i P. W. (1) kwotę 100 zł.

Skutkiem doprowadzenia do umyślnego spowodowania przedmiotowej kolizji (...) S.A. w S. (...) w K. wypłaciło w dniach 7 kwietnia 2006 r. i 21 marca 2006 r. na rzecz A. O. (1) i B. Ś. (1) odszkodowania w kwotach 9 400.00 zł i 23 143.00 zł. A. O. (1) całość odszkodowania przekazała P. B. (4), a ten przekazał jej kwotę 500 zł.

dowód: wyjaśnienia oskarżonego B. Ś. (1) (k.41936v i k.41943v tom CCXXII, k.40654-40657 tom CCXV)

wyjaśnienia i zeznania świadka G. M. (226) (k.39948-39953, k.39954-39969 tom CCXI, k.39970-39988 tom CCXI, k.39989-39993 tom CCXII, k.39997-40002 tom CCXII, k.45593-45595v tom CCXL)

wyjaśnienia i zeznania świadka P. B. (4) (228) (k.40035-40040 tom CCXII, k.45846-45849v tom CCXLII)

wyjaśnienia oskarżonego W. S. (2) (k.40713-40714 tom CCXV, k.41139 tom CCXV, k.41936v i k.41943-41943v tom CCXXII)

częściowo wyjaśnienia i zeznania świadka A. O. (1) (230) (k.40066-40067 tom CCXII, k.45595v-45596 tom CCXL)

k.25770-25777 tom CXXXVIII, k.40970-40975 tom CCXVII, k.41023-41027 tom CCXVII, k.42008-42012v tom CCXXIII)

zeznania świadka S. K. (4) (k.36988-36994 tom CXCVII)

akta szkodowe (tom CXCVI: k.36790-36825, k.36826-36853)

materiały niejawne

Odnośnie czynu zarzucanego:

- oskarżonej A. F. z domu H. w punkcie XXXIX aktu oskarżenia,

- oskarżonemu T. Ł. w punkcie XL aktu oskarżenia,

Dotyczącego ustawionej kolizji drogowej z dnia 1 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K.

W dniu 1 grudnia 2005 r. o godzinie (...) przy zbiegu ulic (...) w K. miała miejsce „ustawiana” kolizja drogowa z udziałem samochodów osobowych marki M. (...) nr rej. (...), kierowanego przez J. B. (5), marki N. (...) nr rej. (...), kierowanego przez A. H. (1) (obecnie F.) oraz marki H. (...) nr rej. (...), kierowanego przez T. Ł..

Przedmiotową ustawkę zorganizował P. Ś. (1), który znał pozostałych jej uczestników, i osobiście nakłonił do udziału w tym procederze J. B. (5). Zachęcając kolegę do udziału w ustawce, P. Ś. (1) stwierdził, że w ten sposób może on zarobić, przy czym jego zyskiem miała być różnica pomiędzy wysokością uzyskanego odszkodowania a faktycznymi kosztami naprawy pojazdu uczestniczącego w tej ustawce, jak również że w kolizji tej będą uczestniczyły w sumie trzy pojazdy oraz że wcześniej wszystko będzie uzgodnione, w tym również z policjantem, który przyjedzie na miejsce ustawki w celu jej likwidacji, wiedząc, że jest to ustawka. Z kolei na miejscu zdarzenia bezpośrednio przed kolizją w swobodnej rozmowie ze wszystkimi jej uczestnikami, P. Ś. (1) wskazał im wprost w jakiej kolejności mają jechać poszczególne auta i w jaki sposób ma dojść do ich zderzenia.

Zgodnie z tymi wytycznymi, do których dostosowali się uczestnicy, kolizja ta przebiegała w ten sposób, że kierujący samochodem marki M. (...) nie zachował bezpiecznej odległości od poprzedzającego go i wykonującego manewr skrętu samochodu marki N. (...), w następstwie czego celowo najechał na tył tego pojazdu. Natomiast samochód marki N. (...) uderzył wówczas w przód jadącego z naprzeciwka samochodu marki H. (...).

Do likwidacji omawianej kolizji P. W. (1) – również zgodnie z poczynionymi wcześniej ustaleniami - skierował funkcjonariusza (...) KMP w K. W. F. (1), który pełnił tego dnia służbę z funkcjonariuszem Żandarmerii Wojskowej A. D. (1). P. W. (1) i W. F. (1) wiedzieli o tym, że przedmiotowa kolizja została umyślnie spowodowana, natomiast A. D. (1) takiej wiedzy nie miał. J. B. (5) został ukarany mandatem i punktami karnymi jako sprawca. W. F. (1) sporządził notatkę pokolizyjną.

Zorganizowanie opisanej kolizji umożliwiło J. B. (5), A. H. i T. Ł. wyłudzenie odszkodowań w kwotach 9.400 zł, 19.170,52 zł i 13.350 zł na szkodę (...) w Ł. (...)w K..

dowód: wyjaśnienia i zeznania świadka J. B. (5) ( (...)) (

k.40723-40728 tom CCXVI, k.40729-40730 tom CCXVI, k.40733-40736 tom CCXVI, k.44698-44700 tom CCXXXVI)

wyjaśnienia i zeznania świadka W. F. (1) (209) (

k.39649-39661 tom CCX, k.39662, k.39670-39679, k.39680-39683, k.39684-39686, k.39689-39690, k.39691-39694, k.39697-39699, k.39700-39704 tom CCX, k.44041v-44045 tom CCXXXIII)

wyjaśnienia świadka P. W. (1) (83 A) (

k.24083-24096 tom CXXX, k.24628-24633 tom CXXXII, k.24724-24727 tom CXXXII, k.24811-24813 tom CXXXIII, k.24842-24847 tom CXXXIII, k.25564-25568 tom CXXXVII, k.25758-25761 tom CXXXVIII, k.25770-25777 tom CXXXVIII, k.40970-40975 tom CCXVII, k.41023-41027 tom CCXVII, k.42008-42012v tom CCXXIII)

częściowo wyjaśnienia P. Ś. (1) (212) (k.39738-39742 tom CCX)

zeznania świadka S. K. (4) (k.37125-37128 tom CXCVII)

akta dotyczące likwidacji szkód komunikacyjnych (tom CLXXXVI: k.34630-34660, k.34661-34692, k.34693-34721)

częściowo wyjaśnienia oskarżonej A. H. (1) z domu H. (k.40755-40757 tom CCXVI)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego T. Ł. (k.40742-k.40743 tom CCXVI)

materiały niejawne

W związku z w/w zdarzeniem:

- J. B. (5) i P. W. (1) zostali prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt III K 295/13,

- P. Ś. (1) prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt (...) K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII), częściowo zmienionym (co do obowiązków naprawienia szkody) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

dowód: odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19.12.2013 r. sygn. akt III K 295/13 (k.47260-47288 tom CCXLIX)

odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II K 154/13/P (k.45138-45154 tom CCXXXVIII)

odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 05.04.2018 r. sygn. akt IV Ka 1341/17 (k.47394-47396 tom CCL)

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu G. S. (2) w punkcie XXXII

W okresie od dnia 21 marca 2005 r. do dnia 15 czerwca 2005 r. T. G. (1), A. N. (1), T. N., funkcjonariusze KPP w W. L. S., M. B. (4) i W. S. (3), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz uzyskania odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia, uczestniczyli w powodowaniu zdarzenia, będącego podstawą wypłaty odszkodowania, tj. tzw. „ustawianej kolizji” drogowej, zaistniałej przy ulicy (...) w W. z udziałem samochodów marki D. (...) nr rej. (...) (należącego do rodziców A. K. (2) Z. i W. Z. (2)) kierowanego przez W. S. (3) oraz R. (...) nr rej. (...) (stanowiącego własność T. G. (1)) kierowanego przez T. N..

dowód: wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.31718-31724 tom CLXXI= k.38977-38983 tom CCVII, k.31821-31829 tom CLXXVI, k.31831-31839=k.38985-38993 tom CLXXI, k.32023-32036 tom,

k.32779-32784 tom CLXXVI, k.32786-32787 tom CLXXVI, k.32798-32805 tom CLXXVI, k.32900-32907 tom CLXXVII, k.38984 tom CCVII, k.38994-39004 tom CCVII, k.39005-39007 tom CCVII – odpis k.39022-39025 tom CCVII, k.39026-39034 tom CCVII, k.39035-39042 tom CCVII, k.39043-39052 tom CCVII, k.39053-39060 tom CCVII, k.39061-39066 tom CCVII, k.39067-39071 tom CCVII, k.39072-39078 tom CCVII, k.39088- 39094 tom CCVII, k.39213-39220 tom CCVII, k.42610-42612 tom CCXXVI, k.42633-42639 tom CCXXVI, k.42709-42712 tom CCXXVI, k.42748-42749 tom CCXXXVI, k.42988-42994 tom CCXXVIII)

wyjaśnienia i zeznania świadka A. N. (1) (130) (k.32021-32022 tom CLXXII, k. (...)- (...) tom CLXXII, k.32117 tom CLXXIV, k.32260 tom CLXXIII, k.43774-43778 i k.43607-43618 tom CCXXXI, k.43784v-43786v tom CCXXXI)

wyjaśnienia i zeznania świadka L. S. (132) (k.32052-32054 tom CLXXII, k.43622-42643 tom CCXXX, k.43654-43656 tom CCXXXI)

wyjaśnienia i zeznania świadka M. B. (4) (131) (k.32057-32059 tom CLXXII, k.43592-43618 tom CCXXXI, k.43651-43654 tom CCXXXI)

wyjaśnienia i zeznania świadka T. N. (135) (

k.32814-32819 tom CLXXVI=k.44320-44326 tom CCXXXIV, k.44158-44162 tom CCXXXIII, k.44167-44168 tom CCXXXIII, k.44170-44180 tom CCXXXIII, k.44182-44199 tom CCXXXIII, k.44212-44214 tom CCXXXIV, k.44216-44 tom CCXXXIV, k.44257-44262 tom CCXXXIII,

k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44270-44280 tom CCXXXIV, k.44284-44296 tom CCXXXIV, k.44299-44303 tom CCXXXIV, k.44307-44310 tom CCXXXIV,

k.44312-44317 tom CCXXXIV, k.44758-44763 tom CCXXXVI, k.44767-44770 tom CCXXXVI, k.44773-44777 tom CCXXXVI, k.44798-44803 tom CCXXXVI, k.44817 tom CCXXXVII, k.44834-44842 tom CCXXXVI, k.44824-44829 tom CCXXXVII, k.44834-44842 tom CCXXXVI, k.44357-44361 tom CCXXXIV i k.44881-44883 tom CCXXXVII)

wyjaśnienia i zeznania świadka W. S. (3) (137) (k.32870—32877 tom CLXXVII, k.43662 tom CCXXXI oraz k.43911-43913v tom CCXXXII, k.43812-43826 i k.43834-43849 tom CCXXXII, k.43894-43899 tom CCXXXII)

zeznania świadka A. Ś. (2) (133) (k.32457-32458 tom CLXXV)

zeznania świadka J. U. (134) (k.43909-43910v tom CCXXXII)

kopia akt szkody (...) S.A. (...) (R.) (k.31972-32015 tom CLXXII)

kopia akt szkody (...) S.A. (...) (D. (...)) (k.32060-32112 tom CLXXIII)

Inicjatorem tej kolizji był T. G. (1), który zorganizował do niej wskazane samochody, uzgodnił uprzednio jej czas i miejsce z wyżej wymienionymi osobami, po czym udzielił funkcjonariuszom (...) Komendy Miejskiej Policji w W. L. S. i M. B. (4) korzyść majątkową w postaci pieniędzy każdemu z osobna w kwocie po 200 zł, tj. łącznie 400 zł, celem skłonienia ich do przekroczenia swoich uprawnień i niedopełnienia obowiązków w zamian za zlikwidowanie tej kolizji oraz sporządzenie w dniu 21 marca 2005 r. dokumentacji dotyczącej tego zdarzenia, w tym w postaci notatki urzędowej (...), poświadczającej nieprawdę co do skutków i okoliczności kolizji.

Następnie w dniu 25 marca 2005 r. T. G. (1) posłużył się w/w dokumentacją dotyczącą tej kolizji, zgłaszając w (...) w K. żądanie naprawienia powstałej rzekomo w jej wyniku szkody, wprowadzając w ten sposób pracowników ubezpieczyciela w błąd co do zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wypłaty odszkodowania.

dowód: wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.31718-31724 tom CLXXI= k.38977-38983 tom CCVII, k.31821-31829 tom CLXXVI, k.31831-31839=k.38985-38993 tom CLXXI, k.32023-32036 tom,

wyjaśnienia i zeznania świadka T. N. (135) (

k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44270-44280 tom CCXXXIV, k.44284-44296 tom CCXXXIV, k.44299-44303 tom CCXXXIV, k.44307-44310 tom CCXXXIV,

kopia akt szkody (...) S.A. (...) (R.) (k.31972-32015 tom CLXXII)

Ponadto T. G. (1) zwrócił się do znanego mu G. S. (2), będącego likwidatorem szkód komunikacyjnych i rzeczoznawcą w (...) w K., aby wykonał dla niego „pozytywne oględziny” oraz sporządził „dobrą wycenę” samochodu R. (...) nr rej. (...), tj. aby opisał uszkodzone elementy i określił wartość szkody na jak najwyższym pułapie, co pozwoli mu uzyskać jak najwyższą wysokość odszkodowania. T. G. (1) powiedział G. S. (2), że za zrobienie „dobrego opisu oględzin” i przyjęcia jak najwyższej wyceny szkody a następnie odszkodowania otrzyma od niego w zamian pieniądze.

Jeszcze przed wykonaniem tych oględzin T. G. (1) dał G. S. (2) kartkę, na której napisał jakie części w tym samochodzie powinien uwzględnić, opisując je jako uszkodzone. T. G. (1) wiedział, że G. S. (2) będzie umiał ująć to w dokumentacji z oględzin w odpowiedni sposób, kwalifikując je jako podlegające naprawie, bądź wymianie, a ponadto lakierowaniu. T. G. (1) chciał, aby G. S. (2) - który według niego wiedział jak to zrobić najlepiej – wykonał swoje czynności jako rzeczoznawca, a zatem wykonał odpowiedni opis uszkodzeń w protokole oględzin, aby szkoda została ukształtowana w jak najkorzystniejszy sposób dla T. G. (1).

Zapisy poczynione przez T. G. (1) wskazywały na to, że oględziny mają doprowadzić do wyliczenia szkody, która była naprawiana do wartości R. (...). Wtedy też naprawa tego pojazdu miała być zrobiona na fakturę VAT, co pozwalało powiększyć odszkodowanie o jakieś 40 %. W przeciwnym razie przyznane odszkodowanie byłoby o połowę mniejsze.

Sposób w jaki T. G. (1) załatwiał oględziny z G. S. (2) wskazuje,

że musiał on wiedzieć jaką szkodę likwiduje i że robi to niezgodnie z jej stanem rzeczywistym.

T. N. niejednokrotnie był świadkiem tego, jak T. G. (1) robił wszystko aby G. S. (2) wykonywał oględziny samochodów biorących udział „w ustawianych kolizjach drogowych”. Od T. G. (1) wiedział, że stawka wynagrodzenia rzeczoznawcy, który dokonywał tzw. „pozytywnych oględzin” wynosiła od 5 % do 10 % wysokości wyliczonego odszkodowania.

dowód: wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.31718-31724 tom CLXXI= k.38977-38983 tom CCVII, k.31821-31829 tom CLXXVI, k.31831-31839=k.38985-38993 tom CLXXI, k.32023-32036 tom,

wyjaśnienia i zeznania świadka T. N. (135) (

k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44264-44268 tom CCXXXIV, k.44270-44280 tom CCXXXIV, k.44284-44296 tom CCXXXIV, k.44299-44303 tom CCXXXIV, k.44307-44310 tom CCXXXIV,

W dniu 31 marca 2005 r. G. S. (2) jako referent ds. m.in. likwidacji szkód komunikacyjnych w (...) w K. dokonał w obecności T. G. (1) w warsztacie samochodowym należącym do A. P. (1), znajdującym się w K. na ul. (...) oględzin uszkodzonego samochodu marki R. (...) nr rej. (...) i oceny uszkodzonych części oraz zespołów w/w pojazdu, określającej wysokość odszkodowania, opisując w protokole oględzin uszkodzonego pojazdu uszkodzone części i zespoły pojazdu do naprawy oraz do wymiany wskazane na kartce papieru przekazanej mu przez T. G. (1) i ustalając koszty jego naprawy niewspółmierne do powstałych uszkodzeń, a także uniemożliwiając ujawnienie umyślnego uszkodzenia tego pojazdu w wyniku tzw. „ustawianej kolizji drogowej”. Wyniki dokonanych oględzin i sporządzonej wyceny szkody przez G. S. (2) były zgodnie z oczekiwaniem T. G. (1) dla niego korzystne. Na tej podstawie została następnie ustalona wysokość odszkodowania.

W zamian za powyższe działania T. G. (1) pod budynkiem (...) w K. znajdującym się w pobliżu ulicy (...) wręczył G. S. (2) korzyść majątkową w postaci pieniędzy w kwocie 1.103 zł stanowiącej 5% wypłaconego w dniach 11 maja 2005 r. i 15 czerwca 2005 r. T. G. (1) odszkodowania z tytułu OC łącznie w kwocie 22.053,83 zł.

W następstwie swojego działania G. S. (2) swoim zachowaniem ułatwił T. G. (1) wyłudzenie odszkodowania na szkodę (...) w K. wyrządzając także szkodę majątkową temu (...)

dowód: wyjaśnienia świadka T. G. (1) (129) (k.31718-31724 tom CLXXI= k.38977-38983 tom CCVII, k.31821-31829 tom CLXXVI, k.31831-31839=k.38985-38993 tom CLXXI, k.32023-32036 tom,

zmiana warunków umowy o pracę (k.32421 tom CLXXIV)

Z akt szkodowych (...) dotyczących kolizji z dnia 21 marca 2005 r. przy ul. (...) w W. z udziałem A. N. (1) (wskazanej jako kierująca samochodem marki D. (...) nr (...)) i T. G. (1) (wskazanego jako kierujący samochodem marki R. (...) nr rej. (...)) wynika, że:

Na okładkach akt widnieje skrót o treści (...), z czego należy wnioskować, że szkoda ta została przy zgłoszeniu przydzielona K. W. (1), który był likwidatorem.

Oględzin pojazdu marki R. (...) dokonał w terenie (na okładkach zapis: „oględziny”) G. S. (2) (protokół oględzin – k.16), który wykonał też dokumentację fotograficzną oraz kosztorys w systemie (...) (k.18-19).

Operat wykonał natomiast K. W. (1) i wyliczył szkodę jako całkowitą (k.36 i k.38).

Zadaniem K. W. (1) – po otrzymaniu akt szkodowych od G. S. (2) lub innego pracownika – było ustalenie odpowiedzialności, wyliczenie szkody oraz sporządzenie operatu zawierającego wysokość odszkodowania.

W aktach szkody znajdują się ponadto faktury przedłożone przez T. G. (1) (k.25, k.26 i k.35).

Wysokość kosztów naprawy tego pojazdu nie została jednak uprzednio zatwierdzona przez (...) (k.27-34), a faktury i kosztorys wpłynęły do (...) w tej samej dacie, tj. w dniu 29 kwietnia 2005 r. Z kosztorysu nie wynika też kto miał dokonać naprawy tego pojazdu. Z faktury z k.35 wynika, że miała to być firma (...).

Porównując kwotę z kosztorysu sporządzonego przez (...) (albo przez T. G. (1) albo A. P. (1)) – tj. kwotę 21.906,42 zł – z wartością pojazdu wyliczoną przez G. S. (2) - tj. 25.023 zł, w zaokrągleniu 25.000 zł – należy stwierdzić, że koszty jego naprawy były bliskie wartości tego pojazdu.

K. W. (1) podjął wówczas decyzję o rozliczeniu tej szkody jako całkowitej i w systemie (...) dokonał wyliczenia tej szkody, przyjmując:

- wcześniej wyliczoną przez G. S. (2) wartość pojazdu,

- zakres uszkodzeń pojazdu z protokołu jego oględzin sporządzonego przez G. S. (2),

A wówczas system – z uwzględnieniem w/w danych – wyliczył wartość proponowanej szkody całkowitej na kwotę 11.794 zł.

K. W. (1) sporządził następnie operat na kwotę 11.794 zł (k.38), który sprawdziła likwidator (...) M. D. (1), a zatwierdził z upoważnienia dyrektora (...) kierownik (...)

A. C. (3).

Następnie w dniu 11 maja 2005 r. czekiem wypłacono T. G. (1) kwotę 11.794 zł.

T. G. (1) złożył jednak odwołanie od decyzji przyznającej mu kwotę 11.794 zł.

Odwołanie to zostało uwzględnione, na skutek czego dokonano kolejnej wypłaty na jego rzecz – uzupełniającej wypłaty odszkodowania, obejmującej kwotę naprawy według przedłożonych faktur pomniejszonej o kwotę 11.794 zł (która uprzednio została już wypłacona). T. G. (1) w ten sposób w dniu 15 czerwca 2005 r. otrzymał wypłatę czekiem kolejnej kwoty, tj. kwoty 10.259,83 zł.

T. G. (1) otrzymał zatem łącznie odszkodowanie w wysokości 22.053,83 zł.

dowód: akta szkodowe - kopia akt szkody (...) S.A. (...) (R.) (k.31972-32015 tom CLXXII)

Z kolei szkodę w pojeździe marki D. (...) w dniu 30 marca 2005 r. w (...) S.A. zgłosiła A. N. (1) (szkoda z AC). Szkoda ta została rozliczona jako szkoda całkowita, a odszkodowanie wyniosło 7.300 zł, z której potrącono kwotę 844 zł (ratę składki polisy AC), w związku z tym wypłacono K. i W. Z. (2) faktycznie kwotę 6.456 zł (po 3.228 zł).

dowód: zeznania świadka J. U. (134) (k.43909-43910v tom CCXXXII)

L. S. i M. B. (4) zostali skazani w związku z tą ustawką prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II K 1117/12, zmienionym następnie (co do obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami) wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 listopada 2014 r. sygn. akt IV Ka 722/14.

dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wieliczce z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt II K 1117/12 i odpis wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 24 listopada 2014 r. sygn. akt IV Ka 722/14 (k.47250-472 tom CCXLIX)

Dane o karalności oskarżonych:

A. P. (1) w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie był osobą niekaraną, natomiast na etapie wyrokowania był osobą karaną. Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt II K 154/13/P został skazany za przestępstwo z art. 298 § 1 k.k. i art. 2229 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych.

dowód: dane o karalności (k.23434 tom CXXVII, k.47244 tom CCXLIX)

M. Ż. (1) zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.27332 tom CXLVI, k.47231 tom CCXLIX)

J. Z. (1) zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.28922 tom CLVk.47232 tom CCXLIX)

S. K. (1) zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.30732 tom CLXIV, k.47233 tom CCXLIX)

S. S. (1) zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.31623 tom CLXX, k.47234 tom CCXLIX)

A. H. (1) z domu H. w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie była osobą karaną, natomiast na etapie wyrokowania była osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (tom CCXVI k.40811-40812, k.40813-40814, k.40825-40829, tom CCXLIX k.47226)

T. Ł. zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą karaną. Na etapie wyrokowania był osobą skazaną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 21 lutego 2019 r. sygn. akt II K 1854/18/K za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata oraz karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 15 złotych.

dowód: dane o karalności (k.40807-40808, k.40809-40810, k.40832 tom CCXVI)

M. M. (1) w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie był osobą niekaraną, natomiast w chwili wyrokowania był osobą karaną, tj. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – (...) w Krakowie z dnia 6 listopada 2019 r. sygn. akt II K 1027/18/K został skazany za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i 2 lata ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym.

dowód: dane o karalności (k.40801-40802 tom CCXVI i k.47233 tom CCXLIX)

D. W. zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.40799-40800 tom CCXVI, k.47230 tom CCXLIX)

G. S. (2) zarówno w chwili wniesienia aktu oskarżenia w tej sprawie, jak również na etapie wyrokowania był osobą niekaraną.

dowód: dane o karalności (k.32910 tom CLXXVII, k.47235 tom CCXLIX)

Na etapie postępowania przygotowawczego z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do poczytalności (związane z faktem podjęcia leczenia bądź to (...) bądź też (...)) badaniom (...) poddano oskarżonych:

- S. S. (1),

- J. Z. (1),

- S. K. (1),

- G. S. (2),

- A. H. (1) z domu H..

Na podstawie wyników opinii (...) należy stwierdzić, że w przypadku oskarżonych S. S. (1), J. Z. (1), S. K. (1), G. S. (2) i A. H. (1) z domu H. nie stwierdza się choroby (...) w rozumieniu (...).

W czasie popełnienia zarzucanych im i przypisanych w tej sprawie przestępstw w/w oskarżeni mieli w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania ich znaczenia

i pokierowania swoim postępowaniem, a tym samym nie zachodzą warunki do zastosowania instytucji z art. 31 § 1 k.k. i art. 31 § 2 k.k.

W aktualnym stanie zdrowia w/w oskarżeni byli zdolni do udziału w toczącym się przeciwko nim postępowaniu karnym i stawania przed Sądem, jak też mogą odbywać karę w zakładzie karnym.

dowód: opinie (...) (k.31679-31681 tom CLXX, k.28958-28960 tom CLV, k.30777-30785 tom CLXV, k.33077-33082 tom CLXXVIII, k.40766-40700 tom CCXVI)

Na etapie postępowania sądowego w związku z uzasadnionymi wątpliwościami co do jego (...) badaniu (...) został natomiast poddany oskarżony T. Ł..

Na podstawie wyników opinii (...) należy stwierdzić, że w przypadku oskarżonego T. Ł. nie stwierdza się choroby (...) w rozumieniu (...). Natomiast rozpoznano u niego (...).

W czasie zarzucanego mu czynu miał on zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, a zatem nie zachodzą warunki z art. 31 § 1 k.k. i art. 31 § 2 k.k.

W aktualnym stanie zdrowia w/w oskarżony był zdolny do udziału w toczącym się przeciwko nim postępowaniu karnym i stawania przed Sądem.

dowód: opinia (...) dotycząca oskarżonego T. Ł. (k.41904-41906 tom CCXXII)

A. P. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 9.509,97 zł,

- 2016 r. 7.174,06 zł,

- 2017 r. 9.647,95 zł,

- 2018 r. 3.268,91 zł,

- 2019 r. 5.706,52 zł.

M. Ż. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 47.275,56 zł,

- 2016 r. 48.841,54 zł,

- 2017 r. 49.321,10 zł,

- 2018 r. 57.663,52 zł,

- 2019 r. 60.298,29 zł.

J. Z. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 68.129,29 zł,

- 2016 r. 73.518,59 zł,

- 2017 r. 71.475,96 zł,

- 2018 r. 69.977,23 zł,

- 2019 r. 73.476,23 zł.

S. K. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 103.876,74 zł,

- 2016 r. 99.669,17 zł,

- 2017 r. 107.813,95 zł,

- 2018 r. 118.614,61 zł,

- 2019 r. 103.840,12 zł.

S. S. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 37.796,16 zł,

- 2016 r. 37.943,86 zł,

- 2017 r. 38.098,20 zł,

- 2018 r. 39.072,84 zł,

- 2019 r. 41.297,90 zł.

G. S. (2) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. „0” zł,

- 2016 r. 883,73 zł,

- 2017 r. „0” zł,

- 2018 r. „0” zł,

- 2019 r. brak deklaracji podatkowych.

A. J. (2) w rozliczeniach podatkowych wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2016 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2017 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2018 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2019 r. brak deklaracji podatkowych.

W. S. (2) w rozliczeniach podatkowych wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2016 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2017 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2018 r. 0,09 zł,

- 2019 r. 0,11 zł.

T. K. (2) w rozliczeniach podatkowych wykazał dochód w kwocie za:

- (...) za 2015 r. 63.208,82 zł,

- (...) za 2016 r. 68.709,92 zł,

- (...) za 2017 r. 75.445,52 zł,

- za 2018 r. w (...) 93.543,22 zł oraz w (...) 62.009,29 zł,

- za 2019 r. w (...) 96.888,49 zł oraz w (...) 65.520,85 zł.

B. Ś. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 19.331,28 zł,

- 2016 r. 20.531,28 zł,

- 2017 r. 22.331,28 zł,

- 2018 r. 23.531,28 zł,

- 2019 r. 24.848,46 zł.

A. H. (1) z domu H. w rozliczeniach podatkowych wykazała dochód w kwocie za:

- 2015 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2016 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2017 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2018 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2019 r. brak deklaracji podatkowych.

T. Ł. w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 15.004,80 zł,

- 2016 r. 3.448,80 zł,

- 2017 r. 16.788,22 zł,

- 2018 r. 21.722,84 zł,

- 2019 r. 9.086,61 zł.

M. M. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) (informacja o dochodach z systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych k.47377-47381 tom CCL) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 14.749,81 zł,

- 2016 r. 16.015,50 zł,

- 2017 r. 12.761,25 zł,

- 2018 r. 3,37 zł,

- 2019 r. brak deklaracji podatkowych.

P. A. (1) w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. „0” zł,

- 2016 r. „0” zł,

- 2017 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2018 r. brak deklaracji podatkowych,

- 2019 r. brak deklaracji podatkowych.

D. W. w rozliczeniach podatkowych (...) wykazał dochód w kwocie za:

- 2015 r. 17.915,00 zł,

- 2016 r. 20.865,00 zł,

- 2017 r. 23.860,36 zł,

- 2018 r. 6.941,25 zł,

- za 2019 r. w(...) 48.251,16 zł oraz w (...) 1.623 zł.

dowód: informacja o dochodach z systemu teleinformatycznego ministra właściwego do spraw finansów publicznych (CCL: k.47293-47298, k.47300-47304, k.47311-47315, k.47317-47325, k.47327-47331, k.47335-47339, k.47341-47345, k.47347-47351, k.47353-47357, k.47359-47363, k.47365-47369, k.47371-47375, k.47383-47387, k.47389-47393)

Wyjaśnienia oskarżonych

Wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1)

Na rozprawie oskarżony A. P. (1) nie przyznał się do popełnienia któregokolwiek z zarzucanych mu czynów i oświadczył, że będzie składał wyjaśnienia. Po czym wyjaśnił:

„Nie wiem dlaczego w tej sprawie jestem oskarżony. Nikomu nie odbierałem żadnej roboty. Przyjeżdżałem na kolizję i proponowałem poszkodowanemu, czy chce holowanie. Byłem jedynym holownikiem w K., który świadczył swoje usługi bezgotówkowo. To wszystko co mam do wyjaśnienia.”, a zatem de facto odmówił składania wyjaśnień, natomiast ustosunkował się do wyjaśnień, które złożył na etapie postępowania przygotowawczego (k.41958-41959 i k.41960v-41962v tom CCXXII).

Podczas pierwszego przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego (k.15829-15832 tom LXXXVII) oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu wówczas czynów (k.15702-15755 tom LXXXVII: I czyn z art. 258 § 1 k.k., II czyn – przekazywanie informacji o zdarzeniach drogowych, III ustawka z dnia 13 stycznia 2006 r. przy (...) (zarzut IV.1 aktu oskarżenia) oraz ustawka z dnia 18 lutego 2006 r. przy zbiegu ulic (...) (zarzut pkt. V aktu oskarżenia) i złożył wyjaśnienia, w których wskazał, iż prawdą jest, że nawiązał kontakt z tymi wszystkimi funkcjonariuszami KMP w K., którzy pełnili służbę na (...), a zostali wskazani w zarzucie, tj. P. W. (1), M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), D. A. (1), S. S. (1) oraz T. S. (1) – choć nie wie czy T. S. (1) był funkcjonariuszem Policji, ale wie, że był zatrudniony na (...). Nie pamięta w jakiej kolejności nawiązał kontakt z w/w funkcjonariuszami, jak również kiedy. Po nawiązaniu kontaktu zaproponował im, że w zamian za przekazywanie przez nich informacji o zdarzeniach drogowych – kolizjach czy wypadkach będzie wypłacał im pieniądze, a oni się na to godzili i przekazywali mu takie informacje za pośrednictwem telefonu komórkowego bądź to za pomocą smsów lub w zwykłej rozmowie. Nie pamiętał od kiedy przekazywali mu te informacje, ale „przecież wszystko jest napisane w zarzucie”. W tym celu przekazał im telefon komórkowy na kartę – nie pamiętał marki telefonu ani jego numeru, jak również któremu konkretnie funkcjonariuszowi przekazał ten aparat. Jest pewny, że wszyscy ci wymienieni funkcjonariusze przekazywali mu informacje o zdarzeniach i wszystkim im przekazywał pieniądze. Wypłacał im pieniądze jedynie za takie informacje, w następnie których holował on pojazdy do siebie na warsztat. Tam w zależności od stanu pojazdu albo naprawiał pojazd, albo przeznaczany był do kasacji. Za jedną taką informację wypłacał pieniądze w stawce 100 zł, zwykle raz na miesiąc w łącznej kwocie ok. 300-400 zł, zwykle gdzieś na mieście w trakcie spotkania z konkretnym funkcjonariuszem Policji. Nie wypłacał pieniędzy za informacje o kolizjach i wypadkach, gdy nie wymagane było holowanie pojazdu na warsztat. Informacje te przekazywali oni bezpośrednio jemu a nie jego pracownikom. Po uzyskaniu takiej informacji A. P. (1) przekazywał ją swoim pracownikom, a czasami sam jechał na miejsce zdarzenia. Najpierw przekazywali oni informacje na jego telefon komórkowy, który miał zarejestrowany na swoja firmę, o numerze (...), a potem również na drugi numer, gdyż kupił telefon komórkowy na kartę – przy czym nie pamiętał jego numeru. Nie wie czy funkcjonariusze ci przekazywali takie informacje również innym firmom holowniczym, pomocom drogowym.

Jeśli chodzi o ustawiane kolizje, A. P. (1) przyznał, że załatwiał ustawianie kolizji dla zainteresowanych osób, którzy dysponowali samochodami biorącymi udział w tych ustawkach, przy czy zastrzegł, że nie pamięta nazwisk tych osób, jak również czy były one właścicielami tych pojazdów. O miejscu ustawki informował za pośrednictwem telefonu komórkowego (...) (...) KMP w K. i on wiedział, że kolizja, o której go informuje jest ustawiona, dlatego na miejsce zdarzenia kierował zaufane załogi radiowozów. Nie pamięta nazwisk tych (...) – ale na pewno byli to policjanci spośród tych, którzy informowali go o zaistniałych zdarzeniach drogowych, o których wcześniej już mówił, nie jest w stanie powiedzieć czy chodzi o nich wszystkich, ale na pewno o część z nich. Nie pamiętał nazwisk też tych zaufanych policjantów. Rola A. P. (1) w tych ustawkach sprowadzała się do poinformowania (...) o miejscu takiej kolizji, a jego zadaniem było wysłanie na jej miejsce policjantów, którzy o tej ustawce wiedzieli, którzy spisywali na miejscu dokumentację. Nie wie czy oni wpisywali rzeczywiste uszkodzenia pojazdów, gdyż nigdy nie zapoznawał się z tą dokumentacją. Czasami te uczestniczące pojazdy holował do siebie na warsztat, ale nie po to, żeby je naprawić, tylko po to, żeby następnie zostały tam przeprowadzone oględziny danego pojazdu. Przeprowadzał je rzeczoznawca, ale nie wie czy wiedział on, że kolizja była ustawiona. Przypuszcza, że osoby, dla których organizował ustawkę przedstawiały dokumenty z kolizji ubezpieczycielom. Za każdą ustawkę otrzymywał od osób, które dysponowały tymi pojazdami, i dla których załatwiał ją pieniądze w kwocie 400 zł.

A. P. (1) nie pamiętał ile w miesiącu otrzymywał informacji o kolizjach lub wypadkach oraz ile kolizji ustawił.

Nie pamiętał również okoliczności kolizji wymienionych w zarzutach. Są to jedne z tych kolizji, które załatwił. Nie pamiętał okoliczności kolizji, o których informacje przekazali mu (...), a które zostały wymienione w zarzutach.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wyjaśnił, że nie podtrzymuje odczytanych wyjaśnień. Nigdy nie ustawiał kolizji. Złożył wówczas tej treści wyjaśnienia, gdyż stwierdził, że jak się przyzna to zostanie wypuszczony z aresztu. Wszystkie te okoliczności wymyślił. Nic więcej nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania z dnia 16 lutego 2007 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.15946-15950 tom LXXXVIII) A. P. (1) wyjaśnił, że zna T. G. (1) od ok. 6-7 lat, a poznał go gdzieś na drodze przy kolizji drogowej, gdyż on tak jak oskarżony prowadził firmę świadczącą pomoc drogową, ale nie pamiętał pod jaką nazwą. T. G. (1) przekazywał mu informacje o kolizjach, gdy sam nie był w stanie udać się na miejsce. Przekazywał mu takie informacje, gdy dostał tzw. cynk, ale nie wie od kogo uzyskiwał je, T. G. (1) nigdy nie powiedział mu skąd ma informację o konkretnej kolizji. A. P. (1) również przekazywał informacje o kolizjach drogowych w sytuacji, gdy nie mógł udać się na miejsce konkretnych kolizji. Nigdy nie prowadził z nim wspólnych interesów, i nigdy nie przekazywali oni sobie nawzajem pieniędzy za te informacje. Liczyli, że każdy z nich „odrobi” przekazaną mu informację poprzez przekazanie informacji. Około roku temu (przesłuchanie z dnia 16 lutego 2007 r.) pokłócił się z T. G. (1) o to kto ma jako pierwszy świadczyć pomoc na miejscu kolizji. Czasami T. G. (1) – kiedy byli razem na miejscu kolizji – zwracał się do A. P. (1), aby odstąpił mu do holowania któryś z uczestniczących w niej pojazdów, na co A. P. (1) nie chciał się zgodzić. Nie prowadził z T. G. (1) wspólnych interesów z policjantami z (...) i (...) i jakimikolwiek innymi policjantami. T. G. (1) nie wskazał mu nigdy żadnego policjanta, z którym mógłby nawiązać współpracę, ponieważ A. P. (1) był dla niego konkurencją. Nie utrzymywał z nim kontaktów towarzyskich. W tej części wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) korespondowały z wyjaśnieniami złożonymi przez T. G. (1), przesłuchiwanego na etapie postępowania przygotowawczego w charakterze osoby podejrzanej.

A. P. (1) wskazał, że nie wie na jakich konkretnie stanowiskach byli zatrudnieni policjanci w KMP, którzy przekazywali mu informacje o kolizjach, wie że przyjmowali zgłoszenia na nr 997 i 112. Poznał ich dlatego, że był na liście holowników świadczących usługi dla KMP i w związku z tym niejednokrotnie dostarczał do KMP pokwitowania z parkingów policyjnych, gdy holował na nie pojazd. Nie ma żadnej wiedzy na temat struktury jednostek Policji w K. oraz czy były objęte jakąś reorganizacją. Wiedział, że w KMP w K. istnieje (...) i dowiedział się tego od tych policjantów, z którymi nawiązał kontakt, wskazanych w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów. Nie wie na jakich zasadach działał (...), nikt mu na ten temat nic nie mówił. Wie jedynie, że na (...) były przyjmowane telefoniczne zgłoszenia o zdarzeniach drogowych, które miały miejsce na terenie K.. On jechał tylko na takie zdarzenia, które miały miejsce na terenie dzielnicy (...). Nie wie od kogo dowiedział się o przyjmowaniu na (...) zgłoszeń telefonicznych o kolizjach – wydaje mu się, że od jednego z policjantów, który przekazywał cynki o zdarzeniach drogowych, ale nie wie który to był konkretnie policjant. W okresie poprzedzającym przekazywanie mu tych informacji przez policjantów z (...), nie znał bliżej żadnych policjantów, tj. znał tylko z widzenia tych policjantów, którzy podejmowali interwencje podczas różnych kolizji, gdy był wzywany do pomocy i tam ich spotykał. To on wyszedł z inicjatywą nawiązania współpracy z funkcjonariuszami (...) KMP w K., gdy dostarczał do KMP pokwitowania za parkowanie pojazdów. Wykluczył sytuację odwrotną. Nie pamięta, z którym funkcjonariuszem jako pierwszym skontaktował się w sprawie przekazywania mu informacji o kolizjach w zamian za określone sumy pieniędzy. Pamięta, że na ten temat rozmawiał z jednym policjantem – nie pamięta jego imienia i nazwiska, a on poinformował pozostałych o tym, że mają mu przekazywać cynki. Nie ustalał z nim ile będzie kosztowało przekazywanie informacji o jednej kolizji, ponieważ nie wiedział czy będzie zabierał samochód na warsztat lub czy będzie holował pojazd. Ustalił z nim jedynie, że będzie przekazywał 100 zł tylko wtedy, gdy po uzyskaniu informacji o kolizji i udaniu się na miejsce zabierał jakiś pojazd do siebie na warsztat, albo gdy holował go we wskazane miejsce. Pieniądze za informacje o kolizjach – w razie zabierania samochodu na warsztat, lub holowania – przekazywał z osobna osobiście każdemu funkcjonariuszowi policji po uprzednim umówieniu się z nim gdzieś na mieście. Takie przekazanie pieniędzy odbywało się mniej więcej raz w miesiącu i wówczas przekazywał pieniądze w kwocie 300-400 zł. aby umówić się w tym celu zawsze dzwonił do niego ze swojego telefonu komórkowego, który miał na kartę. Często zmieniał karty, ponieważ nie chciał dzwonić do nich zbyt często z jednego numeru. Telefonował do policjantów na ich telefony komórkowe, przy czym nie pamiętał tych telefonów – miał je zapisane gdzieś na kartce i nie pamięta gdzie przechowywał tę kartkę.

Gdy po raz pierwszy przekazywał pieniądze każdemu z policjantów za informacje, każdy z nich kontaktował się z nim telefonicznie, dzwoniąc do niego na jego telefon komórkowy.

Oskarżony A. P. (1) (już pod nieobecność swojego obrońcy) wskazał, że wyraża zgodę na jego przesłuchanie pod nieobecność obrońcy. Kiedy policjanci telefonowali do niego po raz pierwszy, aby przekazał im pieniądze za informacje o zdarzeniach dawali mu numery swoich telefonów i uzgadniali z nim spotkanie. Po spotkaniu z konkretnym policjantem wiedział komu przekazuje pieniądze, gdyż wcześniej poznał nazwiska policjantów z (...), kiedy podbijali mu oni pieczątki na kwitach parkingowych.

Prawdą jest, że otrzymywał od policjantów z (...) grafiki służb, ale nie pamięta ilu z nich to robiło. Odbywało się to zwykle podczas spotkania gdzieś na mieście. Były mu one potrzebne po to, żeby wiedział, który z policjantów danym dniu pełnił służbę i który przekazuje mu informacje o kolizji.

Zna policjantów z (...), którzy przyjeżdżali na zdarzenia. Nie jest w stanie podać ich nazwisk, ale gdyby zobaczył któregoś z tych policjantów na pewno przypomniałby sobie jego imię i nazwisko. W swoim telefonie o nr (...) miał zapisanych kilka numerów do policjantów.

Odnośnie kontaktów z T. G. (1) A. P. (1) dodał, że zanim się pokłócili przekazywali sobie nawzajem informacje o cynkach dotyczące kolizji drogowych. Wie, że T. G. (1) miał je od policjantów, którzy wchodzili w skład radiowozów, które udawały się na miejsce kolizji, ale oskarżony nie wie od których konkretnie. Powiedział mu o tym T. G. (1). A. P. (1) otrzymywał takie cynki od policjantów z (...). W tych okolicznościach T. G. (1) był na ich miejscu zwykle po A. P. (1), gdyż on otrzymywał informacje o niej wcześniej z (...). Bywały też sytuację, że załoga przekazała informację T. G. (1) wcześniej niż (...) A. P. (1), i wówczas to T. G. (1) był na miejscu wcześniej aniżeli. Na tym właśnie tle doszło do konfliktu między nimi, bo jednak A. P. (1) z reguły był tam wcześniej i T. G. (1) chciał go wyeliminować z rynku. To też T. G. (1) przekazał na (...) informacje o rzekomo zaistniałej kolizji u zbiegu ul. (...) w K.. A. P. (1) został o niej poinformowany przez funkcjonariusza (...) i informację tę przekazał swojemu pracownikowi A. J. (1), który udał się na miejsce. Tam okazało się, że kolizji nie było, ale jakiś dziennikarz zrobił zdjęcie A. J. (1) w samochodzie i to zdjęcie z artykułem ukazało się w gazecie (...).

A. P. (1) wiedział, że T. G. (1) uczestniczy w ustawianych kolizjach. Dla A. P. (1) było to oczywiste, ponieważ niejednokrotnie po otrzymaniu przez niego informacji o konkretnej kolizji udawał się na jej miejsce i stwierdzał, że jest tam już T. G. (1), a jego zdaniem nie mógł tam przybyć przed nim, gdyby nie uczestniczył w jej ustawianiu, ponieważ były takie przypadki, że te ustawki były blisko jego (...) potrzebował zaledwie 10-15 minut, żeby dojechać na miejsce. Była nawet taka sytuacja, że kolizja była bardzo blisko jego zakładu, więc A. P. (1) dojechał tam w ciągu 4-5 minut.

A. P. (1) już(...) lat świadczy usługi holownicze w ramach pomocy drogowej i bez trudu potrafi odróżnić prawdziwą kolizję od ustawianej. Na ustawiona kolizję może wskazywać np. chociażby to, że jej uczestnikami jest dwoje młodych osób, które prowadziły nowe samochody. Zwykle w ustawkach uczestniczą nowe samochody, gdyż można wówczas uzyskać wysokie odszkodowania. Właśnie dlatego że T. G. (1) był na miejscu kolizji wcześniej niż A. P. (1) a uczestniczyły w niej nowe pojazdy, A. P. (1) wnioskował, że jest to ustawka. Wtedy ustawka musiała być zgłoszona pod nr 112 lub 997 na (...), stąd też A. P. (1) otrzymywał informację o kolizji. Wie, że T. G. (1) miał możliwość ustawiania kolizji, gdyż współpracował załogami radiowozów, które likwidowały ustawiane kolizje. Od samego T. G. (1) wie, że informacje o kolizjach miał przekazywanie od funkcjonariuszy wchodzących w skład załóg radiowozów i oczywiste jest, że mógł współpracując z nimi ustawiać konkretne kolizje. Na ustawkę wskazywał też zakres uszkodzeń pojazdów. W przypadku ustawianych kolizji uszkodzenia są oczywiście większe, aby można było uzyskać większe odszkodowanie. Nigdy z T. G. (1) nie prowadził wspólnie jednej firmy, natomiast były czasami takie przypadki, że T. G. (1) przywoził A. P. (1) do warsztatu uszkodzone pojazdy do remontu.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich i dodał, że T. G. (1) chciał go wyeliminować z rynku. Porobił mu zdjęcia i od tego zaczęło się wszystko. T. G. (1) załatwił, że A. P. (1) otrzymywał „lewe” informacje od funkcjonariuszy policji i zgłosił to w W..

Podczas kolejnego przesłuchania z dnia 8 marca 2007 r. (k.16006-16010 tom LXXXVIII), oskarżony A. P. (1) wyjaśnił, że nie prowadził żadnych zapisków, w których odnotowałby kwoty jakie ma przekazać poszczególnym funkcjonariuszom za przekazanie informacji o kolizjach drogowych. Wypłacał im pieniądze jedynie w tych wypadkach, gdy holował samochód. O tym, którym funkcjonariuszom ma przekazać pieniądze wiedział z grafików służb, które otrzymywał od policjantów. Otrzymywał je np. od M. Ż. (1), S. K. (1) i D. A. (1) z (...). A. P. (1) prosił ich o przekazanie takich grafików i mu je przekazywali podczas różnych spotkań na mieście. Nie wszystkie informacje o kolizjach otrzymywał od policjantów, czasami przekazywali mu je również jego znajomi, których nie potrafił wskazać.

Po okazaniu mu zabezpieczonych podczas przeszukania dokumentów: grafików służb (...) (...) na miesiąc: III 2004 r. i XI 2006 r., grafików służb stanowiska kierowania KMP w K. – (...) VIII 2006 r., zestawienia telefonów funkcjonariuszy Policji (…) A. P. (1) wyjaśnił, że na grafiku za III 2004 r. naniósł pismem ręcznym litery od jakich zaczynają się nazwy poszczególnych dni tygodnia, a w rubryce dotyczącej S. K. (1) zakreślił 2 razy drukowane (...) i (...) przy danym dniu, bo w danych dniach miał on służbę (...). Nie pamięta dlaczego zakreślił kółkiem te litery, ale mogło być tak, że w ten sposób odnotował sobie to, że S. K. (1) zamienił się w tym dniu z innym funkcjonariuszem. Czasami bowiem oni informowali go, że w danym (...) nie będą pełnili służby mimo, że co innego wynikało z grafika, bo zamienili się służbami. Na grafiku służby M. Ż. (1) czerwonym pisakiem wpisał drukowaną literę (...) mimo, że z grafika nie wynikało, że w tej dacie(...) będzie on pełnił służbę nocną, bo przypuszczalnie powiedział mu on o tym, że w tej dacie będzie miał służbę nocną. Grafik z XI 2006 r. też otrzymał od któregoś z funkcjonariuszy, ale nie pamięta od którego, bo w tym okresie również otrzymywał od nich informacje o kolizjach i w zamian za to przekazywał im pieniądze. Nie ma na nim żadnych jego adnotacji. Ten proceder przekazywania mu informacji trwał w okresie przedstawionym w zarzutach, tj. od stycznia 2004 r. aż do chwili jego zatrzymania w dniu 6 lutego 2007 r.

Na grafiku VIII 2006 r. A. P. (1) naniósł pismem ręcznym pod kolejnymi datami pierwszą literę dnia tygodnia, a ponadto oznaczenia o treści: „8”, „20”, które oznaczają godz. 8.00 i 20.00, bo od tej godziny w poszczególnych dniach funkcjonariusze rozpoczynali służbę. W tym grafiku przy T. S. (1) przy dacie (...) zakreślił długopisem godzinę ósmą, ale nie pamięta dlaczego. Na drugiej jego stronie flamastrem koloru pomarańczowego i długopisem koloru niebieskiego zapisane są kolejno nr tel. (...), ale nie wie kto je zapisał i czy jest to jego pismo, i do kogo należą te numery telefonów. Nad niemi są też zapisy słowne, ale dla niego nieczytelne. Nie wie czy to jego pismo.

Jeśli chodzi o zestawienie numerów telefonów funkcjonariuszy KMP w K., którzy wchodzili w skład załóg radiowozów, to ma to zestawienie od dłuższego czasu, tj. od ok. 3 lat, nie wie od kogo nie dostał, na pewno od jakiegoś policjanta pracującego w drogówce. A. P. (1) poprosił o przekazanie mu takiego zestawienia, ponieważ chciał mieć nr policjantów, do których mógłby zadzwonić w razie zatrzymania go przez policje do kontroli drogowej, gdyż jeździł do zdarzenia, o którym został poinformowany z dużą prędkością, bo liczył się dla niego czas i chciał dojechać na miejsce przed konkurencją. Chciał w takiej sytuacji móc zadzwonić do któregoś z nich, aby wpłynął na zatrzymujących go policjantów celem wymierzenia niższego mandatu. Nie pamięta czy były takie przypadki, że dzwonił w takiej sytuacji. Spośród tych policjantów znał G. D., A. D. (2), J. D. (2), D. D. (3), P. L. (1) i T. Ż., których poznał przy różnych zdarzeniach drogowych, do których oni przyjeżdżali, a on często był przed nimi. Ponieważ ich znał, uznał, że może do nich w takiej sytuacji zadzwonić i poprosić o pomoc. Innych z tego zestawienia może znać z widzenia a nie z nazwiska, z różnych kolizji drogowych, do których przyjeżdżali. Przy nazwisku D. D. (3) dopisał pismem ręcznym nr tel. kom. (...), bo albo zmienił nr albo miał jeszcze jeden nr. Na k.4 tego zestawienia na odwrocie zapisał pismem ręcznym 2 nr: (...), ale nie pamięta kto nimi dysponował i dlaczego je zapisał.

Nie zawsze otrzymywał grafiki służb od policjantów na (...), ale wiedział w jakim cyklu odbywa się służba na (...), tj. że jeżeli dany funkcjonariusz pełnił służbę w ciągu dnia od 8 do 20, to kolejną służbę następnego dnia rozpoczynał od godz. 20.00. Jeśli miał służbę na noc tj. od 20.00 do 8.00, to następną miał po 48 h od godz. 8.00. Dlatego wiedział komu ma przekazać pieniądze za otrzymana wiadomość o kolizjach.

Ponadto niejednokrotnie dzwonił na telefony komórkowe konkretnych funkcjonariuszy i dopytywał kiedy mają służbę. Mógł sobie wówczas obliczyć po jakim czasie konkretny policjant przychodzi na kolejną służbę i który z nich przekazuje mu informacje o kolizji. W przypadku zamiany przez policjantów godzin służby – oni zwykle informowali go o tym telefonicznie.

Po okazaniu grafików (...) KMP w K. na II 2007 r. – zakreślił na nim pomarańczowym flamastrem nazwisko D. A. (1) oraz oznaczenia godzin w kolejnych dniach w jakich miał on pełnić służbę. Przy nazwisku J. Z. (1), P. W. (1) i S. K. (1) zakreślił czerwonym pisakiem godz. rozpoczęcia służb w konkretnych datach dla swojej wygody, aby grafik był bardziej czytelny. W rubryce dot. daty (...) przy nazwisku C. R. zakreślił godz. (...), a symbol (...) oznacza, że pełnił on służbę w zastępstwie na (...). Zaznaczył, że on nie przekazywał mu żadnych informacji o kolizjach, nie przekazywał mu żadnych pieniędzy i w ogóle go nie zna.

Na kolejnych grafikach kolorem czerwonym A. P. (1) zakreślił nazwiska T. U. i A. S. (4), ponieważ ok. 2 tygodni przed jego zatrzymaniem umówił się z nimi telefonicznie na mieście – nie pamięta gdzie konkretnie, na rozmowę w sprawie przekazywania mu przez nich informacji o kolizjach w zamian za pieniądze. Rozmowę odbył z każdym z nich z osobna i oni przystali na propozycję. Nie przekazali mu jednak żadnych informacji i nie wypłacił im żadnych pieniędzy, ponieważ 06.02.2007 r. został zatrzymany. Z A. S. (4) i T. U. nawiązał kontakt z własnej inicjatywy i nikt mu ich nie polecał. Znał ich wcześniej z widzenia. Nie pamięta skąd miał do nich numery telefonów. Do A. S. (4) miał telefon zapisany w pamięci swojego telefonu, który został zatrzymany.

Jeśli chodzi o grafiki (...) KMP w K. za II 2007 r. – otrzymał je od D. A. (1) 2 lub 3 dni przed jego zatrzymaniem na stacji (...) w K.. Umówił się z nim telefonicznie na przekazanie grafików.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wyjaśnił, że nie podtrzymuje ich i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania z dnia 28 czerwca 2007 r. (k.21137-21139 tom CXIV) A. P. (1) wyjaśnił, że jeśli chodzi o kolizję z dnia 18 lutego 2006 r., która została ujęta w pkt III postanowienia o przedstawieniu zarzutów (zarzut pkt. V aktu oskarżenia) została ona ustawiona. Zapamiętał tę ustawkę, ponieważ gdy przyjechał na miejsce jej organizowania zauważył, że jakiś nieznany mężczyzna robił zdjęcia. Był on zatrudniony w (...). Nie pamięta dla kogo zorganizował tę ustawkę, ale na pewno wcześniej zadzwonił do S. S. (1) i poprosił go o skierowanie do jej likwidacji funkcjonariuszy, którzy będą wiedzieć, że likwidują ustawkę. S. S. (1) skierował do niej znanego A. P. (1) A. P. (3). A. P. (1) powiedział na miejscu A. P. (3), że jest to ustawka i później za jej likwidację przekazał mu pieniądze w kwocie 100-150 zł, nie pamięta dokładnej kwoty, ale na pewno w tym przedziale, ponieważ zwykle za ustawiane kolizje takie kwoty przekazywał funkcjonariuszom z radiowozów. Przekazał mu je albo na miejscu kolizji albo gdzieś na mieście w K. tam gdzie się z nim umówił. S. S. (1) za skierowanie do tej ustawki A. P. (3) przekazał 50 zł – razem z pieniędzmi jakie przekazywał mu za udzielenie przez niego informacji o kolizjach. Nie pamięta z kim A. P. (3) pełnił wówczas służbę i czy ten drugi policjant wiedział, że likwiduje ustawioną kolizję. Nie pamięta szczegółów, ponieważ w ciągu dnia otrzymywał „tysiące” telefonów i nie był w stanie zapamiętać na dłużej kto i z jaką sprawą do niego dzwonił. Kiedy telefonował to S. S. (1) odnośnie ustawki z dnia 18 lutego 2006 r. nie powiedział mu wprost, że chodzi o skierowanie konkretnego policjanta do ustawki, ale dla S. S. (1) wiadomym było, że jest to ustawka, ponieważ A. P. (1) wskazywał ulice, przy których ustawka będzie organizowana i marki samochodów, jakie będą w niej uczestniczyć. Kiedy bowiem dzwonił do (...) (...) KMP w K. z prośbą o skierowanie do kolizji konkretnych policjantów i mówił gdzie ona będzie miała miejsce i jakie samochody będą w niej brały udział, była to dla (...) wskazówka, że chodzi o ustawkę. Nie pamięta jakie osoby kierowały samochodami podczas ustawek. Nigdy tych osób nie znał. Jego rola przy organizowaniu ustawek ograniczała się do załatwienia policjantów do likwidacji ustawek. Nie wie czy później jakieś osoby występowały do firm ubezpieczeniowych o wypłatę odszkodowania z ustawek, które organizował choć przypuszcza, że po to się je organizuje. S. S. (1) pieniądze za przekazywanie informacji o kolizjach i za kierowanie do ustawek konkretnych policjantów przekazywał zawsze w umówionym miejscu na mieście. Nie jest w stanie wskazać innych policjantów, których do likwidacji ustawek kierował S. S. (1). Po okazaniu planszy ze zdjęciami – rozpoznał on mężczyznę na zdjęciu nr 1 jako S. S. (1) i wskazał, że pozostałych osób nie zna.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień oskarżony wyjaśnił, że ich nie podtrzymuje i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania z dnia 4 lipca 2007 r. (k.21484-21488 tom CXVI) oskarżony wyjaśnił, że od ok. 6-7 lat zna T. G. (1), ponieważ tak jak on prowadził on firmę holowniczą i zdarzało się, że po prostu spotykał go przy okazji jakiejś kolizji. Ok. 3 lat temu zwrócił się do niego z propozycją, żeby holował on pojazdy z kolizji do warsztatu A. P. (1) do naprawy. T. G. (1) zgodził się na to. Za holowanie takie T. G. (1) wystawiał A. P. (1) faktury na kwoty 150-200 zł i na ich podstawie A. P. (1) wypłacał mu pieniądze za wykonaną usługę. Prawdą jest, że niejednokrotnie A. P. (1) przekazywał T. G. (1) informacje po kolizjach zaistniałych w K., o których wcześniej dowiedział się do (...) z (...) KMP w K.. W zamian za to T. G. (1) przywoził do warsztatu A. P. (1) samochody do naprawy z tych kolizji, o których go właśnie informował. A. P. (1) nigdy nie informował T. G. (1) o tym, że organizuje ustawki, jak również o takiej ustawianej kolizji, o której wiedział, że jest to ustawka, ponieważ wychodził z założenia, że T. G. (1) nie powinien wiedzieć o tym, że A. P. (1) bierze udział w organizowaniu ustawek. Nie powiedział mu też o tym, że informacje o kolizjach, które miały miejsce na terenie K. A. P. (1) ma od (...) i od których konkretnie z (...), ale T. G. (1) o tym wiedział. A. P. (1) współpracował na opisanych zasadach z T. G. (1) przez ok. 6 miesięcy, po czym zerwał tę współpracę, ponieważ zorientował się, że T. G. (1) postępuje z nim nieuczciwie, bo dochodziło do sytuacji, że gdy A. P. (1) przekazał T. G. (1) informację o kolizji, on udawał się na miejsce, po czym informował A. P. (1), że jej uczestnicy zrezygnowali z jego usług, podczas gdy w rzeczywistości holował te pojazdy do naprawy do innych warsztatów. Nie było takich sytuacji, aby funkcjonariusze (...) podczas nieobecności A. P. (1) w K. za jego wiedzą przekazywali informacje o kolizjach bezpośrednio T. G. (1). Innym powodem zerwania współpracy było to, że on za holowanie pojazdu do warsztatu A. P. (1) do naprawy zażądał od niego 10 % od kosztorysu ustalonego przez firmę ubezpieczeniową, a A. P. (1) na to się nie zgodził.

Jeśli chodzi o ustawki rola A. P. (1) polegała na uzgadnianiu z (...) (...) KMP w K. skierowania do ich likwidacji załóg radiowozów. Wówczas nie mówił wprost przez telefon dyspozytorom, że chodzi o ustawki, ale mówił gdzie będzie miała ustawka i jakie marki samochodów będą w niej brały udział. A. P. (1) nie mówił dyspozytorom, którzy funkcjonariusze Policji mają przyjechać do danej ustawki, natomiast czasami (...) dawali mu numery telefonów do policjantów, którzy mieli przyjechać do ustawki. Dysponując tymi telefonami A. P. (1) mógł – co zresztą robił – zatelefonować do nich i spytać jak długo mają czekać na ich przyjazd do ustawki. Czasami zdarzało się, że na przyjazd radiowozu czekali nawet i kilka godzin. Nie przypomina sobie nazwisk (...) z (...) KMP w K., z którymi ustalał przyjazd radiowozów do ustawianych kolizji.

Po okazaniu mu postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia 31 stycznia 2007 r. i zadaniu pytania odnośnie tego, z którymi osobami wskazanymi w tym postanowieniu a będącymi policjantami uzgadniał on kierowanie załóg do likwidacji ustawianych kolizji, A. P. (1) wskazał: P. W. (1), M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1) i S. S. (1). Wskazał, że nie uzgadniał tego z D. A. (1), chociaż go zna i on tak jak P. W. (1), M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1) i S. S. (1) przekazywał mu informacje o kolizjach drogowych. Nie zna bliżej T. S. (1), z którym skontaktował go D. A. (1). T. S. (1) również przekazywał mu informacje na temat kolizji z tego co pamięta dwa razy za pomocą smsa. A. P. (1) nigdy z T. S. (1) nie miał bezpośredniego kontaktu i nie przekazał mu za to pieniędzy. Przez około 2 miesiące przekazywał D. A. (1) za przekazywane przez niego informacje o kolizjach dwa razy pieniądze w kwotach od 200 do 300 zł, tj. w takim przedziale w zależności od tego czy holował pojazd z tej kolizji do swojego warsztatu do naprawy. Po upływie tych 2 miesięcy współpracy z D. A. (1) powiedział mu, że nie chce, aby on i T. S. (1) przekazywali mu informacje o kolizjach, gdyż oni byli (...) na (...) i przekazywane przez nich informacje dublowały się z informacjami, które uzyskiwał od (...) (...). Przyjmował kalkulację po 50 zł od jednego holowania. Na tych zasadach wypłacał pieniądze również pozostałym policjantom za te informacje , tj. P. W. (1), J. Z. (1), M. Ż. (1), S. K. (1) i S. S. (1).

Po okazaniu tablic poglądowych A. P. (1) na planszy nr 1 rozpoznał D. A. (1)- zdjęcie nr 2. Na planszy nr 2 S. K. (1) – zdjęcie nr 1. Na planszy nr 3 P. W. (1) – zdjęcie nr 2. Na planszy nr 4 J. Z. (1) – zdjęcie nr 1. Na planszy nr 6 nikogo a tam znajdował się wizerunek T. S. (1). Rozpoznane osoby to funkcjonariusze z (...) KMP w K., którzy przekazywali mu informacje o kolizjach drogowych, a ponadto – poza D. A. (1) – na jego prośbę kierowali do likwidacji ustawianych kolizji załogi radiowozów.

Wśród okazanych mu wizerunków nie było M. Ż. (1), którego jest w stanie rozpoznać dodając, że na jego prośbę około 4 lat temu przez okres roku lub 2 lat A. P. (1) zatrudniał u siebie w warsztacie jego syna S. Ż. (1) jako kierowcę lawety, a w tej części jego wyjaśnienia miały wsparcie w wyjaśnieniach oskarżonego M. Ż. (1). Ponadto telefonował do S. K. (1) z informacją, że zgłosi się do niego celem odbycia praktycznego kursu nauki jazdy znajoma T. G. (1), a w tej części jego wyjaśnienia miały wsparcie w wyjaśnieniach T. G. (1).

A. P. (1) wskazał, że nie pamięta nazwisk funkcjonariuszy Policji, którzy byli kierowani przez (...) (...) KMP w K. do likwidowania ustawianych kolizji. Możliwie, że gdyby okazano mu jakieś dokumenty z tych kolizji mógłby sobie przypomnieć te nazwiska. W załogach tych był co najmniej jeden funkcjonariusz, który wiedział, że likwiduje ustawioną kolizję. Ponadto A. P. (1) na miejscu mówił jednemu funkcjonariuszowi, że chodzi o ustawkę, a po wykonaniu przez niego czynności przekazywał mu pieniądze w kwocie 100 zł za sporządzenie dokumentacji, ale nie wie co policjanci tam wpisywali. Nigdy żadnemu z policjantów nie mówił, że mają wpisać w dokumentację inne zakresy uszkodzeń od tych, które faktycznie wystąpiły.

Po okazaniu kserokopii notatki urzędowej z dnia 1 lutego 2006 r. dotyczącej kolizji przy ul. (...) (zarzut IV.4 z aktu oskarżenia A. P. (1), A. P. (1) zarzut XXI.1 z aktu oskarżenia J. Z. (1)) A. P. (1) wyjaśnił, że kojarzy jednego z interweniujących wówczas funkcjonariuszy – (P.) L., który został skierowany na jego prośbę przez (...) (...) do ustawianych kolizji i jemu wypłacał pieniądze we wspomnianej kwocie 100 zł. A. P. (1) nie był natomiast w stanie ani potwierdzić, ani wykluczyć, że ta właśnie kolizja była również ustawiona.

Spośród wymienionych podczas tego przesłuchania funkcjonariuszy Policji: M. S. (4), P. G. (2), J. S. (4), M. S. (6), S. S. (2), G. M., K. F., G. D., L. B. (1), M. B. (2), W. F. (1) i W. A. P. wskazał, że S. S. (2), G. D. i W. K. (4) byli kierowani na jego prośbę przez funkcjonariuszy (...) KMP w K. do ustawianych kolizji, i na ich miejscu informował ich, że są to ustawki i wypłacał im pieniądze w kwotach po 100 zł, ale nie jest w stanie sobie przypomnieć i opisać tych ustawionych kolizji, do których przyjechali, jak również innych ustawionych kolizji likwidowanych z udziałem innych policjantów.

A. P. (1) ponadto wskazał, że uściśla swoje wyjaśnienia i wskazuje, że (...) przekazywał pieniądze w łącznej kwocie za informacje o kolizjach i za kierowanie przez nich na jego prośbę funkcjonariuszy do ustawianych kolizji w kwotach w przedziale 200-300 zł co miesiąc. W tej kwocie uwzględniał po 50 zł od każdego skierowania przez (...) policjantów do ustawek.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień A. P. (1) wskazał, że nie podtrzymuje ich i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania z dnia z 28 maja 2008 r. (k.22072-22079 tom CXIX) A. P. (1) przyznał się do zarzucanych mu w punkcie IV i V przestępstw (których popełnienie dodatkowo zarzucono mu wówczas postanowieniem z dnia 27 maja 2008 r. – k.22067-22068 tom CXIX – pkt IV przekazanie inf. o zdarzeniu drogowym z dnia 10.11.2005 r. na (...)przez M. W. (1) i A. P. (3) w K. w zamian za korzyść majątkową (czyn z pkt. III aktu oskarżenia A. P. (1)) oraz pkt V ustawka z dnia 18 lutego 2006 r. przy ul. (...) w K. z udziałem S. S. (1), A. P. (3), M. M. (1), P. A. (1) i D. W. (zarzut z pkt V aktu oskarżenia A. P. (1)). W złożonych wyjaśnieniach wskazał, że jeśli chodzi o zdarzenie z pkt. IV nie przypomina sobie w ogóle tego zdarzenia, ale nie wyklucza, że faktycznie w dniu 10 listopada 2005 r. mógł odholować samochód marki T. (...) po wcześniejszym otrzymaniu informacji od M. W. (1) i A. P. (3). Zna jedynie z widzenia A. P. (3), nie kojarzy M. W. (1), ale nie wyklucza, że kiedyś mógł mieć z nim kontakt. Nie pamięta, który z tych policjantów zadzwonił do niego w tym dniu i przekazał mu tę informację. Policjanci przekazywali mu takie informacje zawsze telefonicznie. Nie pamięta czy był na miejscu tego zdarzenia i czy osobiście odholował ten pojazd. Nie przypomina sobie w ogóle tego zdarzenia z uwagi na upływ czasu i dużą ilość zgłoszeń dotyczących holowania pojazdów. Na pewno nie mógł przekazać M. W. (1) i A. P. (3) pieniędzy po 100 zł, czyli łącznie 200 zł, gdyż za przekazanie jednej takiej informacji płacił danemu funkcjonariuszowi jedynie 50 zł. Jeśli już, to mógł dać któremuś z tych policjantów – ale nie pamięta któremu – tylko 50 zł, tj. temu, który przekazał mu informację, a nie jednemu i drugiemu. Nie pamięta kiedy i gdzie miałby to zrobić. Po okazaniu notatki urzędowej z dnia 10 listopada 2005 r. (...) nadal nie przypominał sobie tego zdarzenia. Nic mu nie mówią dane G. A. i podczas okazania nie byłby w stanie rozpoznać tej osoby.

Natomiast odnośnie ustawki z pkt. V wskazał, że nie zna M. M. (1), P. A. (1), D. W. i M. K. (2). Nic mu te nazwiska nie mówią, nie przypomina sobie, żeby z nimi rozmawiał, nie jest w stanie ich rozpoznać. Nie wyklucza, że z miejsca kolizji odholował któryś z pojazdów, ale nie pamięta tego. Nie pamięta w jakich okolicznościach doszło do niej. Faktycznie zorganizował ją, tj. wcześniej uzgodnił jej miejsce i czas, ale nie pamięta kto go o to poprosił i z kim to uzgadniał. Mógł to uzgodnić z którymś z uczestników tej kolizji. Nie pamięta marek pojazdów, biorących w niej udział, ale musiały być to te wskazane w postanowieniu o uzupełnieniu zarzutów z dnia 27 maja 2008 r. Na pewno w dniu tej kolizji zadzwonił – ale nie pamięta z jakiego numeru - do (...) S. S. (1) i poprosił o skierowanie do jej zlikwidowania A. P. (3), i za to przekazał S. S. (1) 50 zł, ale nie pamięta gdzie i kiedy wręczył mu te pieniądze, natomiast na pewno nie miało to miejsca w dniu kolizji. A. P. (3) za zlikwidowanie tej kolizji dał nie więcej niż 150 zł, na pewno nie 400 zł jak wskazano w zarzucie. Z odszkodowań wypłaconych właścicielom poszczególnych pojazdów A. P. (1) nie otrzymał od nikogo żadnych pieniędzy, ale za zorganizowanie tej kolizji dostał pieniądze, ale nie pamięta w jakiej kwocie i od kogo. Jak już wyjaśnił, za załatwienie takiej kolizji otrzymywał nie więcej niż 400 zł. W związku z tym nie wyklucza, że za zorganizowanie takiej kolizji mógł dostać 400 zł. Po okazaniu notatki urzędowej z dnia 18 lutego 2006 r. (...) wyjaśnił, że opisuje ona tę kolizję (o której wyjaśnił już poprzednio i podczas tego przesłuchania). Nie przypomina sobie innych okoliczności dotyczących tego zdarzenia.

Ponadto A. P. (1) wskazał, że od około 10 lat do teraz posiada numer tel. (...) na abonament.

Nie zna natomiast nr (...) i (...) i (...).

Nie wie kogo ma zapisanego w swojej książce telefonicznej jako (...), (...), T., A P.. Miał w niej wpisane nr do poszczególnych policjantów, ale nie potrafił ich zidentyfikować, nie pamiętał czy wpisywał ich pod imionami, nazwiskami czy np. pod jakąś nazwą. Nie nadawał tym policjantom, którzy z nim współpracowali pseudonimów, ksyw.

A. P. (1) wskazał, że na pewno któremuś z policjantów (...) KMP przekazał telefon komórkowy do przekazywania informacji o zdarzeniach drogowych wymagających holowania. Był to jeden aparat telefoniczny marki (...), nie pamięta modelu, na kartę, nie pamięta numeru. W przekazanym aparacie był wpisany numer, aby policjanci mogli się w ten sposób z nim bezpośrednio kontaktować. Numer, na który policjanci przekazywali mu informacje był cały czas taki sam, nie zmieniał go.

Na okazanej tablicy poglądowej nr I rozpoznał aparat fotograficzny nr 2 ((...)) jako ten, który miał nr (...) i był cały czas w jego posiadaniu do czasu zabezpieczenia przez Policję.

Na okazanej tablicy poglądowej nr II rozpoznał aparat nr 4 ((...)), jako ten co do którego wydaje mu się, że przekazał go policjantom na (...), ale nie jest tego pewny, zakupił go w komisie. Nie wie czy komórka, którą przekazał policjantom miała zdjęty (...). Poza 1 aparatem nie przekazywał dla konkretnego policjanta żadnego innego, aby mu przekazywał informacje.

A. P. (1) wskazał, że T. S. (1) poznał poprzez D. A. (1), tj. nigdy go nie poznał, a jedynie wiedział, że on również przekazywał mu informacje o zaistniałych zdarzeniach drogowych wysyłając sms, nie pamięta czy kiedykolwiek zadzwonił też. D. A. (1) zapytał go czy T. S. (1) też może przekazywać mu informacje, a A. P. (1) na to się zgodził. Nie pamiętał jaki numer mu wówczas podał. Nie pamięta w jakim czasie T. S. (1) przekazywał mu informacje – wydaje mu się, że przez krótki okres czasu, a ponieważ sms od T. S. (1) pokrywały się z smsami od policjantów z (...) zrezygnował z jego informacji, o czym poinformował D. A. (1). Nigdy nie spotkał się i nie rozmawiał z T. S. (1) i nie przekazywał mu nigdy żadnych pieniędzy za informacje – jest tego pewny. Ponieważ przesłuchiwany wcześniej wyjaśnił co innego na ten temat, A. P. (1) wskazał – po odczytaniu tamtego fragmentu – że na pewno nie płacił T. S. (1), a wcześniej wyjaśnił, że płacił wszystkim policjantom, ponieważ liczył, że zostanie zwolniony i nie będzie aresztowany, ale w kolejnych wyjaśnieniach powiedział, że T. S. (1) nie dostał żadnych pieniędzy od niego. Natomiast nie wie czy D. A. (1) przekazywał T. S. (1) pieniądze za przekazywanie informacji, nigdy z nim na ten temat nie rozmawiał i nie ma na ten temat żadnej wiedzy. Nie jest w stanie wskazać ile informacji mógł mu przekazać T. S. (1) – na pewno nie była to duża ilość, gdyż ich współpraca trwała krótko. A. P. (1) nie przekazał T. S. (1) i D. A. (1) żadnego aparatu telefonicznego i żadnej karty do przekazywania informacji. Przekazał tylko jeden aparat na (...). Żadnych dodatkowych aparatów nie przekazywał poszczególnym policjantom. Na pewno przekazywał pieniądze za informacje D. A. (1). Nie wyklucza, że mógł mieć wgląd w grafik służby T. S. (1), ale nie jest w stanie wskazać ile takich grafików mógł otrzymać – otrzymywał je bezpośrednio od D. A. (1). Nie wie czy T. S. (1) wiedział komu przekazuje informacje i czy powiedział mu o tym D. A. (1). Na pewno nie przekazywał żadnych pieniędzy T. S. (1) poprzez D. A. (1) i nie było żadnej odrębnej kwoty przeznaczonej dla T. S. (1). D. A. (1) przekazywał pieniądze tylko za informacje, które dostawał od niego. Nigdy nie mówił mu, aby z tych przekazanych pieniędzy D. A. (1) przekazał jakąś kwotę innemu policjantowi, np. T. S. (1). W tym miejscu należy wskazać, że w tej części wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) były chwiejne i zmienne, a na szczerość zdobył się dopiero podczas kolejnego przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 11 czerwca 2008 r., kiedy to została przeprowadzona jego konfrontacja z D. A. (1) (k.22090-22091 tom CXIX).

W zależności od tego ile informacji dany policjant mu przekazał w ciągu miesiąca, otrzymywał odpowiednią kwotę, tj. 200-300 zł. Wysokość tej kwoty ustalał w oparciu o grafik służby dotyczący danego policjanta, tj. w zależności od tego ile służb w danym miesiącu miał dany policjant, to adekwatnie do tej ilości i ilości przekazywanych informacji przekazywał mu odp. kwotę. Nie zaznaczał w tych grafikach, że na danej służbie otrzymał informację. Tę kwotę ustał na tzw. oko. Jeśli dany policjant miał mniej służb to przyjmował, że musiał mu przekazać mniej informacji i przekazywana mu kwota była pomniejszana do 50 zł, ale nie mniej niż 50 zł. Jeśli miał dużo służb – przekazywał mu 200-300 zł. Jeśli w danym miesiącu nie miał służb – nic mu nie dawał.

A. P. (1) wskazał, że nie zna numerów: (...). Wydaje mu się że nr (...) jest numerem, który przekazał policjantom z (...) wraz z aparatem telefonicznym, ale nie jest pewny. Numer (...) to numer prywatny należący do jego pracownika – blacharza M. L. (1).

Na pewno przekazał aparat telefoniczny policjantom na (...) wraz z kartą z limitem na 50 zł. Potem co jakiś czas – nie pamięta ile razy – doładowywał tę kartę, kiedy spotkał się z danym policjantem, tj. przekazywał doładowanie tej karty i przekazywał mu pieniądze za informacje. To znaczy sam nigdy nie doładowywał tej karty, tylko robili to policjanci. Karta cały czas była ta sama, on nie zmieniał tej karty i nie przekazywał policjantom żadnych nowych kart. Nie wie czy policjanci ci zmieniali karty. Do dzisiaj żaden z policjantów nie oddał mu tego telefonu wraz z tą kartą i nie wie co się z nimi stało.

Nie pamięta czy także na jego numer telefonu (...) policjanci przekazywali informacje, ale nie wyklucza tego. Nie wie czy przekazywali mu informacje również z innych aparatów.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wskazał, że ich nie podtrzymuje oraz że nie przekazywał policjantom żadnego telefonu.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego z dnia 11 czerwca 2008 r. - konfrontacja z D. A. (1) – (k.22090-22091 tom CXIX) oskarżony A. P. (1) wyjaśnił, że zna D. A. (1), który był policjantem w KMP i przekazywał mu informacje, w zamian za co A. P. (1) przekazywał mu pieniądze. Mogło być tak, jak wyjaśnił D. A. (1) i że mógł mu przekazać aparat telefoniczny zarówno dla niego, jak i dla T. S. (1) do przekazywania mu informacji, ale nie pamięta okoliczności przekazania im tych aparatów. Nie wyklucza też, że poprzez D. A. (1) mógł przekazywać pieniądze dla T. S. (1) w kwotach od 150-300 zł, ale nie pamięta okoliczności ich przekazywania. Dlatego też w tym zakresie nie podtrzymał swoich poprzednich wyjaśnień (tj. w zakresie dotyczącym T. S. (1)). Nie wie dlaczego wcześniej wyjaśnił inaczej, ale może to wytłumaczyć tym, że takich zdarzeń było bardzo dużo i nie pamięta dzisiaj okoliczności dotyczących przekazywania mu informacji przez policjantów, w tym przez T. S. (1) i D. A. (1) oraz okoliczności przekazywania im pieniędzy przez niego za te informacje. Przyznał się ostatecznie do tego, że za pośrednictwem D. A. (1) przekazywał pieniądze T. S. (1) w zamian za przekazywanie mu przez niego informacji, ale nie pamięta jak długo, w jakich kwotach i jaka to mogła być łącznie kwota. Mogło być tak, że przekazał D. A. (1) aparaty telefoniczne zarówno dla niego, jak i dla T. S. (1). A. P. (1) zaznaczył, że nie miał i nie ma konfliktu z D. A. (1). Tym wyjaśnieniom jako korespondującym z zebranym w tej sprawie materiałem dowodowym, a zatem z wyjaśnieniami i zeznaniami złożonymi przez świadka D. A. (2) (81) (k.15764-15766 tom LXXXVII, k.15901-15913 tom LXXXVIII, k.15910-15912 tom LXXXVIII, k.21942-21944 tom CXVIII, k.22061-22065 tom CXIX, k.22088-22091 tom CXIX, k.23236-23242 tom CXXV, k.23249-23250 tom CXXV, k.42268-4242272 tom CCXXIV, k.42273-42274 tom CCXXIV, k.42281-42284 tom CCXXIV) oraz wyjaśnieniami i zeznaniami złożonymi przez świadka T. S. (1) (45) (k.13022-13023 tom LXXI, k.15774-15778 tom LXXXVII, k.22016-22017 tom CXVIII, k.22037-22047 tom CXVIII, k.42454-42455 tom CCXXV, k.42461v-42464 tom CCXXV, k.22016-22017 tom CXVIII, k.22037-22047 tom CXVIII, k.42454-42455 tom CCXXV, k.42461v-42464 tom CCXXV) należało dopiero dać wiarę.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wskazał, że ich nie podtrzymuje i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania w dniu 9 czerwca 2008 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.22097-22098 i k.22099 tom CXIX) – podczas konfrontacji z M. W. (1) - oskarżony wyjaśnił, że zna siedzącego obok M. W. (1) – funkcjonariusza (...) K. w K. ze zdarzeń drogowych – kolizji i wypadków. Nie wyklucza, że mógł przekazać M. W. (1) kwotę 100 zł za przekazaną informację dotyczącą T. (...) tak, jak wyjaśnił M. W. (1) i w tej części nie podtrzymał swoich poprzednich wyjaśnień. W pozostałej części podtrzymał dotychczasowe wyjaśnienia.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie A. P. (1) wskazał, że nie podtrzymuje ich i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania w dniu 9 czerwca 2008 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.22104-22105 tom CXIX) – podczas konfrontacji z A. P. (3) – oskarżony wyjaśnił, że zna A. P. (3) funkcjonariusza (...) KMP w K. ze zdarzeń drogowych – kolizji i wypadków. Nie wyklucza, że mógł przekazać A. P. (3) kwotę 100 zł za przekazaną informację dotyczącą T. (...), a także za zlikwidowanie ustawionej kolizji drogowej kwoty 400 zł, a w pozostałym zakresie podtrzymuje swoje dotychczasowe wyjaśnienia.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wskazał, że nie podtrzymuje ich i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 30 listopada 2009 r. (k.22137-22146 tom CXIX) oskarżony wyjaśnił, że podtrzymuje dotychczasowe wyjaśnienia, a następnie w odpowiedzi na pytania – po okazaniu dowodów rzeczowych zabezpieczonych w dniu 6 lutego 2007 r. podczas przeszukań pomieszczeń mieszkalnych przy ul. (...), odzieży i podręcznych przedmiotów A. P. (1) oraz samochodu M. (...) nr (...):

- nr 45: w kopertach zawiadomienia z (...) odnośnie wypłat odszkodowań z naprawy samochodów, za części i robociznę, holowania pojazdów w ramach rachunków przedstawionych przez niego tym firmom, ponieważ dany klient, dla którego wykonywał naprawę upoważniał go do załatwiania wszelkich formalności zw. z naprawa, lub holowaniem i odbiorem odszkodowania, które pokrywało wszelkie koszty związane z holowaniem oraz naprawą pojazdu. Nie mają one związku z przedstawionymi mu zarzutami, i na ich podstawie nie może przedstawić żadnych dodatkowych okoliczności związanych z tą sprawą.

- nr 51: okazane kserokopie dowodów rejestracyjnych pojazdów, które uczestniczyły w kolizjach drogowych, ale nie jest w stanie powiedzieć w których, które klienci uzyskali w (...) po zatrzymaniu im dowodów rej. przez Policję, celem przedłożenia firmom ubezpieczeniowym. Nie mają związku z tą sprawą.

- nr 50: bilet miesięczny i legitymacja do tego biletu na nazwisko M. D. (2) – być może należą do jego klienta, które celem zabezpieczenia w biurze wyjął z pojazdu, a potem nikt się po nie nie zgłosił.

- nr 44: kopie grafika służb stanowiska kierowania KMP w K. – (...) na VIII 2006 r. – nie pamięta kiedy, gdzie i od którego funkcjonariusza otrzymał go, a osób tam wymienionych zna T. S. (1) i A. S. (4), który jeden raz naprawiał u niego samochód R. – wymiana tylnej szyby, która był pęknięta - zdaje się w 2006 r., zapłaci za naprawę i wówczas właśnie go poznał. Spotkał się z A. S. (4) przed zatrzymaniem, i zaproponował mu współpracę polegającą na przekazywaniu informacji o zdarzeniach drogowych pozwalających na holowanie pojazdu do jego warsztatu z miejsca kolizji, nie mówił że w zamian będzie dostawał pieniądze, bo najpierw chciał go wysądować, i S. się zgodził, ale nie zdążył przekazać żadnej, ponieważ A. P. (1) został zatrzymany. Za przekazywanie informacji na pewno otrzymywałby pieniądze. Nie wie co oznaczają gwiazdki przy Z. G. i T. S. (1) – to nie on je naniósł. Natomiast zaznaczył poszczególne dni tygodnia, aby wiedzieć kiedy T. S. (1) będzie miał służbę, a na odwrocie własnoręcznie nakreślił zapiski i nr tel. (...) – ale nie wie czyje są i co znaczy zapis (...), a drugiego wyrazu nie był w stanie odczytać.

Nie potrafił wskazać, któremu policjantowi przekazał aparat telefoniczny, aby mogli oni przekazywać mu informacje o zdarzeniach drogowych. Na pewno jeden taki aparat na kartę dał D. A. (1), nie pamięta jego marki i on mu go już nie zwrócił. Nie pamięta czy innym policjantom też dał aparaty telef.

Za przekazywanie informacji płacił D. A. (1), M. Ż. (1), J. Z. (1), P. W. (1), S. K. (1) i S. S. (1), ale nie pamięta gdzie dochodziło do spotkań z nimi, kiedy przekazywał im pieniądze, było to gdzieś na mieście, nie pamięta kto organizował te spotkania – on czy policjanci. Pieniądze przekazywał każdemu z nich z osobna w banknotach o nominale 50 zł, a kwoty w przedziale 200-300 zł raz na 2 lub 3 miesiące. Nie wie ile razy zapłacił im i jakie były to sumarycznie kwoty. Nigdzie tego nie zapisywał, więc tego nie pamięta.

Na miejsca zdarzeń drogowych wskazanych w informacjach przekazywanych przez policjantów, z których holowane były pojazdy, A. P. (1) jeździł sam bądź wysyłał tam swojego pracownika – A. J. (1). Jeździły tam jego dwa firmowe samochody: S. nr rej. nie pamięta i M. (...) nr rej. (...), którym jeździł na miejsce zdarzeń tylko A. P. (1). A. J. (1) i pozostali jego pracownicy nie wiedzieli, że policjanci przekazują mu informacje za pieniądze, z których holowane były pojazdy.

Płacił policjantom tylko za te informacje, w wyniku których dochodziło do holowania pojazdu do jego warsztatu a następnie do jego naprawy. Zawsze naprawa ta była przez niego fakturowana. Z reguły naprawa kończyła się wystawieniem faktury, ale czasami klient chciał zapłacić za naprawę jedynie na paragon fiskalny, ale było tak rzadko. Nie płacił w przypadku holowania pojazdu w inne miejsce wskazane przez klienta, albo gdy sholował do swojego warsztatu, ale następnie klient rezygnował z naprawy. P. wykonaniu naprawy wystawiał fakturę VAT na konkretną osobę fizyczną lub na daną firmę, a jej kopię przekazywał klientowi, a oryginał oddawał do (...), kopię też żonie B. P. (3), która zajmowała się księgowością w jego firmie. Nie miał i nie ma (...), które zajmowałoby się księgowością jego firmy.

Żaden inny policjant poza wymienionymi nie przekazywał mu informacji o zdarzeniach drogowych. Nie pamięta w jaki sposób nawiązał współpracę z w/w policjantami.

Na dane służbie policjant przekazywał mu 2-3 informacje, ale było też tak, że żadnej.

Wśród zabezpieczonych u niego dowodów rzeczowym (dowód rzeczowy nr 43) znajdował się również grafik służb (...) (...) oraz grafiki (...) (...) (...) w K. w tym za luty 2007 r. (dowód rzeczowy nr 34), z wymienionymi w nich nazwiskami (...): S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1), J. Z. (1), M. Ż. (1) i D. A. (1), którzy przekazywali mu – jak wskazał podczas tego przesłuchania – informacje o zdarzeniach drogowych w zamian za pieniądze.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony wskazał, że częściowo podtrzymuję je, tzn. w części, w której wskazał konto firmowe i opisał sytuację z dowodami osobistymi wydanymi na nazwisko W. K. (5) i E. H., będących właścicielami pojazdów, które na ich zlecenie holował. W pozostałej części natomiast nie podtrzymał odczytanych wyjaśnień.

Podczas przesłuchania w dniu 1 grudnia 2009 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.22150-22165 tom CXIX) oskarżony A. P. (1) w dalszym ciągu odnosił się do okazywanych mu dowodów rzeczowych, zabezpieczonych podczas przeszukań. Wśród nich były również notatniki z jego zapiskami i grafikami służb dotyczącymi: S. K. (1), J. Z. (1), M. Ż. (1) (ps. (...)), P. W. (1), S. S. (1) (ps. (...)), którzy – jak wskazał – w zamian za otrzymane od niego pieniądze przekazywali mu informacje o zdarzeniach drogowych, A. K. (3) – będącej żoną S. K. (1), której samochód był naprawiany w jego warsztacie, z którą jako pracownicą Wydziału Ksiąg Wieczystych kontaktował się w sprawie wypisu z (...), D. A. (1) – który w zamian za pieniądze przekazywał mu informacje o zdarzeniach drogowych.

Wśród tych zapisków był również zawierający numery telefonów z adnotacjami o treści (...) oraz (...) – oskarżony A. P. (1) stwierdził jedynie, że nie jest w stanie nic więcej na ich temat powiedzieć.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień oskarżony wskazał, że podtrzymuje odczytane wyjaśnienia tylko w części, w której dotyczą one okazanych mu wówczas wyciągów bankowych oraz kserokopii dowodów rejestracyjnych, a w pozostałej części nie podtrzymał tych wyjaśnień.

Podczas przesłuchania z dnia 11 kwietnia 2011 r. (k.23188-23193 tom CXXIV) – po okazaniu pisma ZUS odnośnie zatrudnionych przez niego pracowników – A. P. (1) opisał tych pracowników: I. B. (2) – pracował na blacharni, B. B. (2) – kierowca holownik, M. D. (2) – mógł być uczniem, Z. F. (2) – uczeń lakierni, S. J. (1) – lakiernik, S. J. (2) – uczeń lakiernik, A. J. (1) – jeździł po części, J. K. (7) – nie pamięta, J. K. (8) – mógł być uczniem, M. L. (1) – blacharz, M. G. (4) – mechanik, M. M. (4) – być może uczeń, N. D. – uczeń, P. P. (7) – uczeń, S. P. – blacharz, T. P. – nie pamięta, P. P. (8) - nie pamięta, J. R. (1) - nie pamięta, J. R. (2) - nie pamięta, Ł. S. - nie pamięta, M. S. (7) – lakiernik, D. S. (2) – blacharz, S. Ż. (1) – syn M. Ż. (1), zmiennik jeździł na pomocy drogowej, Ż. Z. – lakiernik, a B. Ż. nie pamiętał.

Wskazał, że jego żona nie zatrudniała żadnych pracowników.

Do holowania pojazdów z kolizji, w przypadku których dostawał informacje od policjantów lub też holował pojazdy z ustawianych kolizji jeździł głównie on, ale były też przypadki, że wysyłał A. J. (1).

Wskazał, że pamięta treść odczytanych my wyjaśnień z dnia 7 lutego 2007 r. i 28 maja 2008 r. w tym w szczególności odnośnie telefonu komórkowego, który miał przekazać (...) na (...). Tym razem A. P. (1) zaprzeczył, aby wręczył M. Ż. (1), J. Z. (1), S. S. (1), P. W. (1), S. K. (1), D. A. (1) i T. S. (1) aparaty telefoniczne służące do przekazywania mu informacji o zdarzeniach drogowych i wskazał, że nie wie z jakich aparatów korzystali oni przekazując mu takie informacje, co jednak nie polegało na prawdzie, gdyż po pierwsze nie korespondowało z treścią wyjaśnień, które złożył uprzednio (już w roku pierwszego przesłuchania w tej sprawie), jak również z wyjaśnieniami oskarżonych M. Ż. (1) i J. Z. (1), złożonymi przez nich na etapie postępowania przygotowawczego, a nadto z relacją D. A. (1) i T. S. (1), jak również materiałami niejawnymi.

Podczas tego przesłuchania A. P. (1) był również pytany o kwestię kontaktów z rzeczoznawcą majątkowym – oskarżonym G. S. (2) i w ogóle kwestię likwidacji szkód w (...) w K.. A. P. (1) wyjaśnił wówczas ostrożnie, że bardzo rzadko był obecny podczas oględzin, które odbywały się w jego warsztacie. Wskazał, że z rzeczoznawcami mógł mieć natomiast kontakt podczas oględzin, które odbywały się przed siedzibą w/w (...) na ul. (...) w K., a następnie przy ul. (...) w K., gdzie zawoził uszkodzone samochody swoich klientów. Wskazał, że zna G. S. (2), natomiast zaprzeczył, aby uzgadniał z nim kiedykolwiek kalkulację szkody odbiegającą od rzeczywistości. Ma świadomość tego, że G. S. (2) został w tej sprawie zatrzymany wtedy, kiedy i on, ale nie wie pod jakimi zarzutami pozostaje. Odnośnie T. G. (1) wyjaśnił z kolei, iż jest to konfident i to za jego sprawą oskarżony ma teraz problemy i po raz pierwszy w tym postępowaniu A. P. (1) zaprzeczył, aby organizował ustawki. A. P. (1) wskazał, że nic nie wie na temat znajomości pomiędzy T. G. (1) a G. S. (2) i okoliczności, w których rozliczał on szkody w (...) w K..

Po odczytaniu tych wyjaśnień A. P. (1) wskazał, że nie podtrzymuje ich i nic nie ma do dodania.

Podczas przesłuchania w dniu 18 maja 2011 r. na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony A. P. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (odmówił również złożenia podpisu pod treścią uzupełnionych i zmienionych zarzutów – k.23311-23329 tom CXXV), a ponadto oświadczył, że nie podtrzymuje dotychczas złożonych wyjaśnień, a ich treść wynikała z szoku w jakim pozostawał w związku z jego zatrzymaniem w tej sprawie (k.23332 tom CXXV). A. P. (1) wyjaśnił, że nie zgadza się z treścią ogłoszonego mu postanowienia o zmianie i uzupełnieniu zarzutów z dnia 17 maja 2011 r., dlatego odmówił złożenia podpisu na tym postanowieniu, ale chce się ustosunkować do zarzutów (nie przyznał się do popełnienia przestępstwa z pkt. I - art. 258 § 3 k.k. oraz z pkt. II - że otrzymywał informacje o zdarzeniach drogowych).

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień oskarżony wskazał, że podtrzymuje je, tzn. faktycznie był w szoku i dlatego złożył takie wyjaśnienia.

Przesłuchany w dniu 29 listopada 2011 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.23495 tom CXXVI) A. P. (1) nie przyznał się do żadnego z przedstawionych mu zarzutów (postanowienie o zmianie i uzupełnieniu z dnia 27 listopada 2011 r. – k.23470-23492 tom CXXVI) – nie podtrzymał dotychczas złożonych wyjaśnień w tych fragmentach, w których przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Wskazał, że wcześniej złożył kłamliwe wyjaśnienia, gdyż myślał, że jak się przyzna zostanie uchylone stosowane wobec niego tymczasowe aresztowanie.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień A. P. (1) oświadczył, że nie podtrzymuje ich, nic nie ma do dodania i nie będzie odpowiadał na żadne pytania.

Ocena wyjaśnień oskarżonego A. P. (1)

Przystępując do oceny wiarygodności wyjaśnień złożonych w tej sprawie przez oskarżonego A. P. (1) należy wskazać, że już podczas pierwszego przesłuchania zdecydował się on na współpracę z organami ścigania w tym sensie, że zaczął ujawniać okoliczności przestępczego procederu, polegającego na uzyskiwaniu w sposób sprzeczny z prawem informacji o zdarzeniach drogowych, w tym w szczególności tych, w przypadku których istniała perspektywa świadczenia przez niego usług holowniczych i nie tylko, jak również polegającego na organizowaniu tzw. ustawek, a wszystko to w ramach zorganizowanej grupy, składającej się z zaufanych osób, które wskazał z imienia i nazwiska.

Odnośnie działalności zorganizowanej grupy przestępczej oraz przekazywania informacji o zdarzeniach drogowych w szczególności na uwagę i wiarygodność zasługiwały wyjaśnienia (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.16006-16010 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX), w których A. P. (1) wskazał, iż prawdą jest, że nawiązał kontakt z tymi wszystkimi funkcjonariuszami KMP w K., którzy pełnili służbę na (...), a zostali wskazani w zarzucie, a zatem M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1), D. A. (1) oraz T. S. (1) – przy czym zastrzegł on, że nie wie czy T. S. (1) był funkcjonariuszem Policji, ale wie, że był zatrudniony na (...) a po nawiązaniu kontaktu zaproponował im, że w zamian za przekazywanie przez nich informacji o zdarzeniach drogowych – kolizjach i wypadkach będzie wypłacał im pieniądze, na co oni zgodzili się, a następnie odpłatnie przekazywali mu takie informacje („cynki”) za pośrednictwem telefonu komórkowego bądź to w formie wiadomości tekstowych sms lub w rozmowie oraz że w tym celu przekazał im telefon komórkowy. A. P. (1) nie krył, że to on wyszedł z inicjatywą nawiązania współpracy z funkcjonariuszami (...) KMP w K., a w tej części jego wyjaśnienia miały wsparcie w wyjaśnieniach oskarżonych M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1) i D. A. (1). A. P. (1) nie pamiętał natomiast, z którym funkcjonariuszem jako pierwszym skontaktował się w tej sprawie, natomiast pamiętał, że na ten temat rozmawiał z jednym policjantem, który o poczynionych ustaleniach poinformował pozostałych.

Odnośnie wysokości wynagrodzenia A. P. (1) początkowo wskazał, że za jedną taką informację wypłacał im pieniądze w stawce 100 zł, i zwykle czynił to raz na miesiąc w łącznej kwocie ok. 300-400 zł. W tym twierdzeniu był konsekwentny zarówno podczas pierwszego jak i kolejnych przesłuchań w tej sprawie (dopóki przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów). Potem wskazał, że przyjmował kalkulację po 50 zł od jednego holowania, co nie zmieniało faktu, iż wypłata na koniec miesiąca wynosiła 300-400 zł i na tych zasadach wypłacał pieniądze wszystkim policjantom za przekazywane informacje, tj. J. Z. (1), M. Ż. (1), S. K. (1), S. S. (1) i P. W. (1).

Cenną informacją była ta, że proceder przekazywania mu informacji trwał w okresie przedstawionym w zarzutach, tj. od stycznia 2004 r. aż do chwili jego zatrzymania w dniu 6 lutego 2007 r.

Ponadto prawdą jest, że A. P. (1) otrzymywał od policjantów z (...) grafiki służb. Przy czym o ile początkowo twierdził on, że nie pamięta ilu z nich to robiło, ostatecznie wskazał, że otrzymywał je od M. Ż. (1), S. K. (1) i D. A. (1) z (...). Odbywało się to zwykle podczas spotkania gdzieś na mieście. Ponadto wyjaśnił że były mu one potrzebne, ażeby wiedział, który z policjantów danym dniu pełnił służbę i który przekazuje mu informacje o kolizji, przy czym na bieżąco weryfikował - w szczególności w rozmowie z poszczególnymi oskarżonymi - na ile zawarte w tych grafikach dane są aktualne, gdyż wiedział, że zdarzały się sytuacje, iż funkcjonariusze zamieniali się dyżurami.

Z kolei odnośnie tzw. ustawek jako wiarygodne należało ocenić w szczególności wyjaśnienia (k.15829-15832 tom LXXXVII, k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.16006-16010 tom LXXXVIII, k.21137-21139 tom CXIV, k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX), w których – zresztą już podczas pierwszego przesłuchania w tej sprawie – A. P. (1) przyznał, że załatwiał ustawianie kolizji dla zainteresowanych osób, którzy dysponowali samochodami biorącymi udział w tych ustawkach. O miejscu ustawki A. P. (1) informował za pośrednictwem telefonu komórkowego (...) (...) K. w K., który wiedział, że kolizja, o której go informuje jest ustawiona, i dlatego na miejsce zdarzenia kierował zaufane załogi radiowozów. Podczas następnych przesłuchań A. P. (1) wskazał wprost, że (...) tymi byli: M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1), S. S. (1) i P. W. (1). A. P. (1) wskazał, że takich uzgodnień nie czynił natomiast z D. A. (1), który tak jak P. W. (1), M. Ż. (1), J. Z. (1), S. K. (1) i S. S. (1) przekazywał mu informacje o kolizjach drogowych. A. P. (1) opisał też na czym polegała jego rola wskazując, że sprowadzała się ona do poinformowania (...) o miejscu takiej kolizji, z kolei zadaniem (...) było wysłanie na jej miejsce policjantów, którzy o tej ustawce wiedzieli, którzy sporządzali na miejscu dokumentację. Za każdą ustawkę otrzymywał od osób, które dysponowały tymi pojazdami, i dla których załatwiał ją pieniądze w kwocie 400 zł.

Znamienne w jego wyjaśnieniach było stwierdzenie, iż czasami holował do siebie na warsztat pojazdy uczestniczące w ustawkach, ale nie robił tego po to, ażeby je naprawić, tylko po to, ażeby następnie zostały tam przeprowadzone oględziny danego pojazdu, a takie oględziny przeprowadzał rzeczoznawca. Oskarżony nie chciał jednak ujawnić czy rzeczoznawca ów wiedział, że dany pojazd uczestniczył w ustawionej kolizji drogowej. Z drugiej strony oskarżony przyznawał, że nawet on – jako osoba, która już od 8 lat świadczy usługi holownicze w ramach pomocy drogowej - bez trudu potrafi odróżnić prawdziwą kolizję od ustawianej. Dodał, że na ustawioną kolizję wskazywał chociażby fakt, iż jej uczestnikami jest dwoje młodych osób, które prowadziły nowe samochody. Zwykle w ustawkach uczestniczyły bowiem nowe samochody, gdyż można było wówczas uzyskać wysokie odszkodowania. Ponadto w przypadku ustawianych kolizji uszkodzenia były oczywiście większe, ażeby można było uzyskać większe odszkodowanie.

Początkowo A. P. (1) wskazał, że nie pamięta nazwisk funkcjonariuszy Policji, którzy byli kierowani przez (...) (...) KMP w K. do likwidowania ustawianych kolizji, ale jednocześnie zastrzegł, że możliwie, że gdyby okazano mu jakieś dokumenty z tych kolizji mógłby sobie przypomnieć te nazwiska i faktycznie następnie wskazał w/w policjantów z nazwisk, a byli to S. S. (2), G. D. i W. K. (4), a jego wyjaśnienia w tej części znalazły potwierdzenie w ich depozycjach. Dodał, że policjanci ci byli kierowani na jego prośbę przez funkcjonariuszy (...) KMP w K. do likwidacji ustawianych kolizji, i na ich miejscu informował ich, że są to ustawki i wypłacał im pieniądze w kwotach rzędu po 100 zł. Stwierdził też, że z całą pewnością w załogach kierowanych do takich zdarzeń był co najmniej jeden funkcjonariusz policji, który wiedział, że likwiduje ustawioną kolizję.

A. P. (1) ponadto uściślił swoje wyjaśnienia w kwestii wynagrodzenia, które w zamian za to przekazywał (...) z (...) wskazując, że wynagrodzenie to – tj. po 50 zł od każdego skierowania przez (...) policjantów do ustawek - doliczał do tego, które otrzymywali oni za przekazywanie informacji o kolizjach.

Jako wiarygodny materiał dowodowy należało także uznać wyjaśnienia A. P. (1) w części, w której opisał okoliczności i przebieg współpracy z D. A. (1) i T. S. (1) (k.21484-21488 tom CXVI, k.22072-22079 tom CXIX, k.22090-22091 tom CXIX, k.22137-22146 tom CXIX, k.22150-22165 tom CXIX) w sposób zgodny z ich relacją. A. P. (1) przyznał, że nie znał bliżej T. S. (1), z którym skontaktował go D. A. (1) i który również przekazywał mu informacje na temat kolizji, bowiem nigdy z T. S. (1) nie miał bezpośredniego kontaktu i osobiście nie przekazał mu też za to pieniędzy, natomiast korzystał z pośrednictwa D. A. (1).

W tych częściach wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1) miały wsparcie w materiale dowodowym zebranym w tej sprawie, w szczególności w wyjaśnieniach i zeznaniach P. W. (1), D. A. (1), T. S. (1) i częściowo w wyjaśnieniach oskarżonych M. Ż. (1), S. S. (1), S. K. (1), J. Z. (1), materiale niejawnym, a w przypadku ustawianych kolizji drogowych również relacji osób w nich uczestniczących opisanych szczegółowo przy ocenie materiału dowodowego odnoszącego się do tych zdarzeń.

Wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1)

Na rozprawie oskarżony M. Ż. (1) nie przyznał się do popełnienia któregokolwiek z zarzucanych mu czynów i odmówił złożenia wyjaśnień, natomiast ustosunkował się do wyjaśnień złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, które zostały mu wówczas odczytane (k.41936 tom CCXXII).

Z kolei na etapie postępowania przygotowawczego, będąc po raz pierwszy przesłuchany w tej sprawie w dniu 6 lutego 2007 r. (k.25791-25793 tom CXXXIX) - postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 31 stycznia 2007 r. k.25782-25787 tom CXXXIX - oskarżony M. Ż. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia.

Wskazał, że w KMP pracuje od początku jej powstania, czyli od 1999 r. Przez cały ten okres pracował w charakterze (...). Od dnia 1 lutego 2003 r. pracował w siedzibie KMP w K. na ul. (...) w K. na (...). Również wówczas pełnił funkcję (...). Następnie stwierdził, że jest gotów udzielić odpowiedzi na pytania przesłuchującego.

Przyznał, że zna J. Z. (2), gdyż w jego zakładzie córka oskarżonego naprawiała swój samochód. Wiedział, że prowadzi on warsztat samochodowy i pojechał tam do niego z córką we wrześniu lub październiku 2006 r. Przyznał, że zakład ten był jednym z wielu, który znajdował się na liście firm, którym policja zlecała holowanie pojazdów. Dodał, że lista ta była mu znana z czasów, kiedy pracował jeszcze przy ul. (...) w K. w (...) KWP w K.. W tym okresie czasu, tj. jesienią 2006 r. M. Ż. (1) mógł się skontaktować telefonicznie kilka razy w sprawie naprawy samochodu jego córki – B. Ł.. Wskazał, że chodziło o drobne naprawy, m.in. wymiany uszczelki pod głowicą silnika. Wskazał, że z tego co pamięta pojazd ten przez dwa dni był w warsztacie J. Z. (2). Następnie samochód ten został przez nich odebrany, córka zapłaciła należność i odjechali stamtąd. Nie miał więcej kontaktów z J. Z. (2) – ani osobistych ani telefonicznych. Przyznał, że wie, że J. ma brata – W.. Zaprzeczył, aby miał z nim do czynienia. Przyznał również, że zna M. Z. (1), będącą żoną J. Z. (2), gdyż ten przedstawił mu ją. Zaprzeczył natomiast, aby miał z nią poza tym kontakt. Zaprzeczył też, aby J. Z. (2) kontaktował się z nim telefonicznie i prosił go o przekazanie informacji np. o rozmieszczeniu patroli lub grafików służb. Wskazał nawet, że nie było takiej możliwości, aby tego typu informacje uzyskał on od niego.

M. Ż. (1) wskazał, że w pracy – jako (...) (...) w K. w K. – używał telefonów służbowych, jak również swojego prywatnego telefonu komórkowego o nr (...) (telefon na abonament), który został zabezpieczony w czasie przeszukania jego mieszkania. Zaprzeczył, aby w swojej pracy używał innych prywatnych telefonów komórkowych. Jego syn P. ((...).) ma telefon na abonament o nr (...). Wskazał, że z telefonu syna w ogóle jednak nie korzystał.

Przyznał, że zna A. P. (1). Wskazał, że podobnie jak w przypadku J. Z. (2) wie, że firma (...) była na liście przewoźników, którym policja mogła zlecać holowanie pojazdów, a z listą tą zetknął się w (...) KWP w K. przy ul. (...). Przyznał też, że w przez okres jednego roku w (...) pracował jego syn – S. Ż. (1). Wskazał, że zna osobiście A. P. (1), który był nawet na ślubie jego syna – S. Ż. (1).

Zaprzeczył, aby znał T. G. (1), jak również, aby kontaktował się z nim osobiście lub telefonicznie.

Wskazał, że zna S. S. (2), który był policjantem, aby obecnie jest chyba zawieszony w czynnościach.

Wskazał, że dodatkowo – w odniesieniu do zarzutu tzw. ustawianych kolizji - wyjaśnia, że zdarzały się takie sytuacje, że otrzymywał telefony, aby gdzieś przysłać radiowóz. W takich przypadkach przeważnie dzwonili policjanci, prosząc o przyspieszenie załatwiania interwencji – konkretnego zdarzenia, aby nie musieli na miejscu długo czekać. Zdarzały się bowiem przypadki, że z uwagi na dużą ilość zdarzeń radiowozy nie były w stanie obsłużyć ich bez konieczności dłuższego oczekiwania. Wówczas w miarę możliwości oskarżony uwzględniał takie prośby i wysyłał radiowóz na miejsce.

Wyjaśnił, że na (...) w KMP w K. była taka zasada, że zgłoszenia o zdarzeniach przyjmowane były przez (...), którzy zajmowali pomieszczenie za ścianą. Następnie (...) wprowadzał informację o zdarzeniu do komputera, po czym – jeśli zdarzenie dotyczyło (...) – było kierowane automatycznie do niego.

Jedyne połączenia telefoniczne, w których M. Ż. (1) bezpośrednio odbierał zgłoszenia o zdarzeniach pochodziły od (...) z (...) w K. i dotyczyły zdarzeń z udziałem środków transportowych tego (...).

Po odczytaniu tych wyjaśnień, na rozprawie oskarżony M. Ż. (1) podtrzymał je w całości oświadczając, że nie ma nic do dodania.

Podczas przesłuchania w dniu 12 kwietnia 2007 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.25928-25932 tom CXXXIX) M. Ż. (1) wskazał, że przyznaje się do czynów opisanych w punkcie I (udział w zorganizowanej grupie przestępczej - art. 258 § 1 k.k.), (...) (przekazywanie informacji firmom holowniczym), i IV (zdarzenie z dnia 14 września 2005 r. dotyczące przekazania S. K. (1) informacji odnośnie punktów karnych T. C. (3)) w/w postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia 31 stycznia 2007 r. (k.25782-25787 tom CXXXIX). Jeśli zaś chodzi o czyn z punktu III (udział w 15 ustawionych kolizjach drogowych z dnia: 8 grudnia 2005 r., 21 stycznia 2006 r., 19 września 2005 r., 27 września 2006 r., 30 września 2006 r., 13 listopada 2005 r., 14 listopada 2005 r., 15 grudnia 2005 r., 13 stycznia 2006 r., 24 stycznia 2006 r., 21 lutego 2006 r., 22 i 23 lutego 2006 r., 28 lutego 2006 r.) w/w postanowienia wskazał, że kierując załogi radiowozów na miejsce konkretnych zdarzeń przypuszczał, że niektóre kolizje mogą być ustawione.

M. Ż. (1) wyjaśnił, że od około 4 lat zna J. i W. Z. (1), przy czym J. poznał wcześniej aniżeli W., jakkolwiek zaznaczył, że nie pamięta już w jakich okolicznościach, a w szczególności poprzez kogo. Z kolei W. Z. (1) poznał nieco później poprzez J. Z. (2). Następnie dodał, że J. Z. (2) poznał w związku z wykonywanym przez siebie zawodem policjanta i zajmowania stanowiska (...) na (...) K. w K.. Przypomniał sobie, że firma (...) mogła być ujęta na liście Prezydenta Miasta K., na której znajdowały się firmy holownicze, mające prawo holowania pojazdów na terenie miasta K.. Podkreślił, że zarówno on, jak i inni (...) – w razie uzyskania informacji o kolizji i potrzebie holowania – mieli obowiązek powiadamiać firmy holownicze umieszczone na wspomnianej liście. Dodał, że wydaje mu się, że właśnie w takich okolicznościach dowiedział się o firmie (...). Następnie zaś doszło do nawiązania kontaktu z J. Z. (2) i W. Z. (1). Podkreślił, że nadal nie przypomina sobie jednak w jakich okolicznościach doszło do nawiązania przez niego pierwszego kontaktu z tymi mężczyznami.

M. Ż. (1) przyznał, że prawdą jest, iż przekazywał J. Z. (2) informacje o kolizjach drogowych w zamian za pieniądze, które otrzymywał osobiście od niego. Wskazał, że takie informacje najczęściej przekazywał J. Z. (2), przy czym zdarzało się, że telefon odbierał W. Z. (1) i wówczas to jego informował o konkretnej kolizji. Podkreślił, że nigdy nie zdarzyło się, aby tego rodzaju informacje przekazał jakiejkolwiek kobiecie, która byłaby zatrudniona w firmie (...). M. Ż. (1) przyznał, że znał M. Z. (1), która – jak wskazał – z tego co wie jest żoną J. Z. (2). Jeszcze raz podkreślił, że nigdy nie przekazywał jej informacji o kolizjach. Po czym dodał, że informacje o kolizjach drogowych przekazywał J. lub W. Z. (1) telefonując do nich z telefonu komórkowego, który znajdował się na (...). Telefon ten przekazał mu osobiście J. Z. (2). Zaznaczył, że nie pamięta już numeru tego telefonu. Wskazał, że – z tego co pamięta – telefon ten zawsze działał, w związku z tym przypuszcza, że był na abonament.

M. Ż. (1) wyjaśnił, że z propozycją przekazywania przez niego informacji o kolizjach drogowych w zamian za pieniądze wyszedł J. Z. (2), natomiast on zgodził się na to. Ustalił następnie z J. Z. (2), że w razie przekazania mu informacji o konkretnej kolizji drogowej i holowania przez (...) samochodu na warsztat do naprawy M. Ż. (2) będzie otrzymywał pieniądze w kwocie 150 zł. Dodał, że w późniejszym okresie kwota ta uległa podwyższeniu do kwoty 200 zł. Przekazywanie przez niego J. Z. (2) informacji o kolizjach miało zapewnić mu przybycie na miejsce takiego zdarzenia przed innymi firmami holowniczymi.

M. Ż. (1) wskazał, że informacje o kolizjach zaczął przekazywać J. Z. (2) po upływie około 1,5 roku od poznania J..

Przyznał też, że o otrzymaniu aparatu telefonu komórkowego od J. Z. (2) poinformował też innych (...) z (...), tj.: J. Z. (1), S. S. (1), P. W. (1), S. K. (1), którzy następnie również przekazywali – korzystając z tego telefonu – J. Z. (2) informacje o kolizjach drogowych. M. Ż. (1) wskazał, m że wie to z rozmów, które prowadził z w/w oskarżonymi. Wskazał, że przypuszcza, że oni również otrzymywali z tego tytułu pieniądze.

M. Ż. (1) wyjaśnił, że informacje o kolizjach przekazywał tylko w drodze rozmów telefonicznych, nigdy natomiast nie wysyłał smsów. Podkreślił przy tym, że nawet nie wie jak się wysyła smsy.

Przyznał, że przekazywał J. Z. (2) informacje o kolizjach z pominięciem zasad, jakie obowiązywały na (...). W przypadku uzyskania – za pośrednictwem od (...) – informacji o kolizji drogowej i potrzebie holowania, był zobowiązany do poinformowania o konieczności holowania (...) – z tego co pamięta – (...), który następnie kierował do danej kolizji konkretnego holownika zrzeszonego w tym Stowarzyszeniu.

M. Ż. (1) wskazał, że – z tego co wie – (...) nie należała do tego (...).

Dodał, że bywały takie przypadki, że pomimo, iż powiadomił ze wspomnianego aparatu telefonicznego J. Z. (2) o danym zdarzeniu drogowym, czasami informował o takim samym zdarzeniu wskazanego (...) z (...). M. Ż. (1) wskazał, że czynił tak wówczas, gdy na miejsce takiego zdarzenia udała się załoga radiowozu, która przekazywała mu później informację o konieczności zabezpieczenia pojazdu do badań stanu technicznego lub dla właściciela. Wówczas taki pojazd był holowany przez firmę holowniczą skierowaną na miejsce przez (...) (...) mimo, że J. Z. (2) był już wcześniej na miejscu. Ponadto (...) (...) informował o kolizji dopiero wówczas, gdy wcześniej przekazał informację o niej Z., także wówczas, gdy uczestnik zdarzenia zażyczył sobie holownika skierowanego przez policję.

M. Ż. (1) wyjaśnił, że nigdy nie wiedział czy J. Z. (2) – po uzyskaniu od niego informacji o kolizji – holował samochód do zakładu naprawy z danego konkretnego zdarzenia. Nie był więc zorientowany ile pieniędzy powinien mu wypłacić. Podkreślił, że pieniądze przekazywał mu zawsze J. Z. (2) a czynił to w różnych terminach. Zawsze był wówczas sam, a odbywało się to w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego M. Ż. (1), tj. w okolicach (...). J. Z. (2) zawsze dzwonił do niego wcześniej i umawiał się z nim na spotkanie w celu przekazania pieniędzy. Czasami przekazywał mu pieniądze co dwa tygodnie, co miesiąc i były to kwoty rzędu 300-400 zł.

M. Ż. (1) wskazał, że podczas przekazywania mu pieniędzy przez J. Z. (2) nigdy nie było przy tym J. Z. (1). Wskazał też, że na pewno nigdy nie otrzymał pieniędzy od W. Z. (1) ani od M. Z. (1).

Dodał, że tylko raz miał miejsce taki przypadek, że oddał swój pojazd do naprawy do (...). Chodziło o samochód jego córki B. (Ł.) marki D. (...). Oddał go do naprawy w sierpniu ubiegłego roku (przesłuchanie z dnia 12 kwietnia 2007 r.) – chodziło o awarie uszczelki pod głowicą silnika. Przyznał, że z ta samą awarię wcześniej pojazd ten oddał do naprawy do (...), ten jednak nie zlikwidował tej usterki, dlatego zdecydował się oddać samochód do

(...)

. Za przeprowadzenie tej naprawy jego córka B. zapłaciła A. P. (1) 400 zł, natomiast J. Z. (2) – 500 zł. Stwierdził ponadto, że w związku z oddaniem samochodu córki do naprawy mógł być w (...) góra 2-3 razy.

Odnośnie aparatu telefonicznego od J. Z. (2) M. Ż. (1) wskazał ponadto, że w jego książce telefonicznej ujęta była pozycja (...), pod którą znajdował się numer telefonu, na który dzwonił przekazywał informacje o zdarzeniach, przy czym zastrzegł, że nie pamięta już tego numeru.

Kiedy kończył pracę na zmianie w (...) (jako (...) (...)), wspomniany telefon pozostawiał w szufladzie biurka dla pozostałych (...). Na tym sam tym stanowisku (...) ds. (...), oprócz niego służbę pełniło na poszczególnych zmianach czterech innych (...), tj. P. W. (1), S. S. (1), J. Z. (1) i S. K. (1). M. Ż. (1) stwierdził – że tak jak już wyjaśnił – wszyscy oni wiedzieli o tym telefonie i dzwonili z niego do J. Z. (2) z informacjami o kolizjach. Bywały takie przypadki, że czasami w zastępstwie na stanowisko (...) ds. (...) (...) był kierowany inny funkcjonariusz. Wówczas M. Ż. (1) telefon otrzymany od J. Z. (2) umieszczał w ostatniej szufladzie między różnymi dokumentami typu stare grafiki służb i zarządzenia. Nie chciał bowiem, że aby ten funkcjonariusz, który pełnił służbie w zastępstwie zobaczył ten telefon.

M. Ż. (1) wyjaśnił ponadto, że jeszcze przed podjęciem służby na (...) wchodził w skład załóg radiowozów, które były kierowane do różnych zdarzeń drogowych, w tym kolizji, celem likwidacji kolizji. Często zdarzały się takie przypadki, że na podstawie okoliczności na miejscu zdarzenia domyślał się, że takie konkretne zdarzenie było „ustawiane”. Świadczył o tym charakter uszkodzeń pojazdów, biorących udział w zdarzeniu w porównaniu ze śladami np. rozbitego szkła, które miało pochodzić z samochodów. Stwierdzone bowiem na miejscu uszkodzenia wskazywały, że na skutek kolizji nie doszło do rozbicia jakichkolwiek elementów szklanych pojazdów np. reflektorów lub szyb, i dla oskarżonego jednoznacznie wynikało, że rozbite szkło znajdujące się obok pojazdów zostało ewidentnie przez kogoś rozsypane. Inną okolicznością wskazującą na tzw. „ustawkę” było to, że brały w niej udział nowe samochody dobrych marek i były w niewielkim stopniu uszkodzone. Gdy następnie został skierowany do pracy w (...) czasami dostawał telefony od różnych innych policjantów z prośbą, aby na miejsce zdarzenia skierował – jak to określali rozmówcy –

„mądrych funkcjonariuszy”, a chodziło o to, żeby funkcjonariusze ci przeprowadzili czynności szybko na miejscu zdarzenia, żeby osoby biorące udział w zdarzeniu nie musiały długo czekać na ich zakończenie. Oskarżony M. Ż. (1) miał się wówczas domyślać, że chodzi o „ustawianą” kolizję. Celem uzyskania odszkodowania od ubezpieczyciela. Podkreślił, że nie jest jednak w stanie wskazać konkretnych funkcjonariuszy, którzy telefonowali do niego z taką propozycją. Po takich telefonach, oskarżony kierował na miejsce zdarzenia zwykle funkcjonariuszy policji wchodzących w skład radiowozu z (...) pod warunkiem, że wiedział, iż dani policjanci będą w stanie sprawnie zlikwidować to zdarzenie. Podkreślił zarazem, że nie jest w stanie wskazać z imienia i nazwiska tych funkcjonariuszy (tzw.

„mądrych policjantów”), których zwykle kierował na miejsce zdarzenia. Zastrzegł jednak, że w dalszej części wyjaśnień wskaże tych policjantów, których kierował na miejsce zdarzenia, gdy otrzymywał telefon od A. P. (1), który prosił go o takich

„mądrych policjantów”.

Odnosząc się do zarzutu z punktu IV aktu oskarżenia w/w postanowienia, M. Ż. (1) wskazał, że przypomina sobie telefon otrzymany od S. K. (1), który prosił go o sprawdzenie punktów karnych jakiejś osoby, tj. T. C. (4). Musiał wówczas pełnić służbę na (...). Wskazał, że kiedy otrzymał ten telefon mógł telefonować do (...), aby sprawdzić punkty karne tej osoby, a następnie przekazać informację S. K. (1), który zadzwonił do niego ponownie. Mogło też być tak, że S. K. (1) zadzwonił do niego po raz drugi, a wtedy mógł mu powiedzieć na odczepnego, że interesująca go osoba nie ma punktów karnych bez uprzedniego sprawdzenia (...). Stwierdził, że aby sprawdzić czy dana osoba ma punkty karne musiał dzwonić do (...).

Odnośnie D. A. (1) i T. S. (1), M. Ż. (1) stwierdził, że nie utrzymywał z nim bliższych kontaktów, nie wie czy przekazywali oni informacje o kolizjach drogowych firmom holowniczym. Czemu jednak nie można do końca dać wiary w świetle zebranego w tej sprawie materiału dowodowego, w tym niejawnego.

M. Ż. (1) przyznał, że informacje o kolizjach przekazywał nie tylko J. i W. Z. (1), ale również telefonicznie A. P. (1), którego poznał dużo wcześniej aniżeli J. i W. Z. (1). Zna go od 7-8 lat. Jeszcze przed podpisaniem przez policję z (...) umów o holowanie pojazdów, A. P. (1) jako jeden z holowników miał podpisaną umowę z policją dotyczącą wykonywania usług holowania. Informacje o kolizjach drogowych M. Ż. (2) zaczął przekazywać A. P. (1) po upływie około co najmniej 6 miesięcy od podjęcia takiej współpracy z firmą (...). Zapewnił, że nigdy wcześniej nie spotkał się z A. P. (1), aby uzgodnić na jakich warunkach będzie mu przekazywał takie informacje. Natomiast w pewnym momencie dowiedział się od jednego z kolegów z (...) przy czym wskazał, że mógł być to J. Z. (1), S. K. (1) lub P. W. (1), że na stanowisku jest drugi telefon właśnie od A. P. (1), z którego mogą mu przekazywać informacje o kolizjach. Od tych w/w kolegów dowiedział się również, że za jedną przekazaną informację A. P. (1) będzie przekazywał pieniądze w kwocie od 50 do 100 zł. Wskazał, że nie wiedział czy przekazanie pieniędzy w tych kwotach było uzależnione od tego czy sholował pojazd na zakład do naprawy. W tym drugim telefonie – tj. tym przekazanym przez A. P. (1) – w książce telefonicznej był zapis (...) albo (...), pod którymi widniał numer telefonu, na który telefonował przekazując P. informacje o kolizjach drogowych. Zaznaczył jednak, że nie pamięta tego numeru. Wskazał, że kiedy A. P. (1) chciał wypłacić mu pieniądze, wcześniej telefonował do niego i umawiał spotkanie w pobliżu domu oskarżonego. Zwykle wypłacał mu kwoty rzędu 100-150 zł w odstępach od miesiąca do dwóch miesięcy. Aparat telefoniczny otrzymany od A. P. (1) był przechowywany również w szufladzie biurka w (...). Z rozmów jakie prowadził ze S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1) i J. Z. (1) wynikało, że oni również przekazują informacje o kolizjach A. P. (1). Podobnie jak w przypadku J. Z. (2) i W. Z. (1), w przypadku A. P. (1), M. Ż. (1) nie wiedział nigdy ile ma on przekazać mu pieniędzy za udzielone informacje o kolizjach. Podkreślił, że nigdy nie prowadził na ten temat żadnych zapisków.

Odnośnie grafików służb M. Ż. (1) wyjaśnił, że nigdy nie przekazywał ich ani Z. ani A. P. (1). Nie wie czy również czy J. Z. (1), S. K. (1), P. W. (1) i S. S. (1) przekazywali takie grafiki.

Przyznał, że czasami, kiedy pełnił służbę na (...) A. P. (1) telefonował do niego na przekazaną przez niego komórkę i prosił o skierowanie na miejsce kolizji tzw. „mądrych policjantów”. Niejednokrotnie on wprost mówił, ze chce, aby do kolizji przyjechał W. K. (4). Wówczas na jego prośbę kierował do kolizji załogę radiowozu, w skład której wchodził W. K. (4). M. Ż. (1) przyznał, że domyślał się, że chodzi o „ustawioną” kolizję, a nadto na ustawienie kolizji wskazywały inne okoliczności takie, jak wiedza A. P. (1) o miejscu zdarzenia czy też pełnienie służby przez W. K. (4) w pobliżu miejsca kolizji. A. P. (1) telefonując do niego z prośbą o przesłanie mu do zdarzenia „mądrych policjantów” poza W. K. (4) nie wskazywał nazwisk innych policjantów.

M. Ż. (1) przyznał, że zna T. G. (1). Zaprzeczył, aby kiedykolwiek przekazywał mu informacje o kolizjach drogowych i otrzymywał od niego pieniądze.

Odnośnie zarzutu z punktu III w/w postanowienia dotyczącego ustawianych kolizji, M. Ż. (1) wskazał, że chciałby zakończyć w tym dniu składanie wyjaśnień, deklarując zarazem, że dalsze wyjaśnienia w tej części złoży w innym terminie (godz. 14.55).

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień z etapu postępowania przygotowawczego oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich.

Podczas przesłuchania w dniu 2 lipca 2007 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.26271-26275 tom CXLI) oskarżony M. Ż. (1) oświadczył, iż chce kontynuować swoje dotychczasowe wyjaśnienia.

Wskazał, że jego syn S. Ż. (1) był zatrudniony – z tego co pamięta – w latach 2003-2004 w (...) w charakterze kierowcy. Przeważnie jeździł lawetą do różnych zdarzeń drogowych, a czasami jeździł również samochodem osobowym i wówczas – z tego co wie – zajmował się zaopatrzeniem (...). Przyznał też, że A. P. (1) zatrudnił jego syna, dlatego że oskarżony o to go poprosił.

Odnośnie zarzutu opisanego w punkcie III postanowienia o przedstawieniu zarzutów, tj. udziału w tzw. „ustawianych” kolizjach, M. Ż. (1) wskazał, że jego rola w tych zdarzeniach sprowadzała się do tego, że po uzyskaniu – na jego telefon komórkowy o nr (...) – informacji o przybliżonym czasie i miejscu planowanej „ustawki” kierował do takiego zdarzenia tzw. „mądrych policjantów”. Wskazał, że z tego co sobie przypomina, najczęściej kierował wówczas załogę radiowozu, w skład której wchodził W. K. (4), innych załóg sobie nie przypomina, jak również drugiego z funkcjonariuszy, który interweniował z W. K. (4). Wskazał, że – z tego co sobie przypomina - nie informował wówczas W. K. (4) o tym, że kieruje go do „ustawianej” kolizji. Natomiast wydaje mu się, że A. P. (1) uzgadniał wcześniej z tym policjantem, że będzie on likwidował konkretną „ustawkę”. Wniosek ten wysnuł stąd, że zdarzały się sytuacje, że A. P. (1) – telefonując do niego – mówił mu wprost, że chce, aby oskarżony skierował do likwidacji konkretnej „ustawki” W. K. (4).

Informacje o tym, że będą organizowane „ustawki” otrzymywał telefonicznie kilka razy od A. P. (1). Nie otrzymywał takich informacji od innych osób (k.26271 tom CXLI). W toku jednak tego samego przesłuchania wskazał, że informacje o „ustawianych” kolizjach otrzymywał nie tylko od A. P. (1), ale również od funkcjonariuszy policji. Rozbieżności w swoich wyjaśnieniach tłumaczył tym, iż pierwotnie źle zrozumiał pytanie przesłuchującego i odniósł to pytanie tylko do „ustawek” organizowanych przez A. P. (1). Następnie dodał, że informacje takie otrzymywał też od: G. M., S. S. (2) - z tego co pamięta – jeden raz od policjanta o nazwisku B., który wchodził w skład załogi radiowozu z L. B. (1) i możliwie, że ten ostatni również mówił mu, że będą „ustawki”. Wskazał, że wie, że jest też policjant K. F., ale nigdy nie miał z nim bezpośredniego kontaktu. Nie wykluczył, że mógł on dzwonić do niego, kiedy pełnił służbę w (...), ale nie pamięta tego i nie przypomina sobie, czy informował go o „ustawkach”. Wskazał, że zna G. M., ponieważ jest policjantem w służbie od około 8-10 lat i – z tego co sobie przypomina – informował go jedynie o takich zdarzeniach, które już zaistniały, a nie o „ustawkach” i prosił, aby M. Ż. (1) skierował go do likwidacji takich zdarzeń. Wskazał, że wynikało to z tego, że w ciągu dnia było bardzo dużo zdarzeń i wówczas M. dzwonił do niego, że może obsługiwać część kolizji, a działo się tak wówczas, gdy w konkretnym momencie nie przeprowadzał innych czynności. Dodał, że G. M. zwykle w czasie powierzonych mu obowiązków miał zlecone przeprowadzanie kontroli autobusów, busów – w tym przeprowadzanie kontroli stanu technicznego pojazdów, tj. nie należał do tej grupy funkcjonariuszy, którzy likwidowali kolizje drogowe. Podkreślił, że z uwagi na to, że pełniąc służbę na (...) niejednokrotnie w ciągu dnia otrzymywał dużo telefonów o kolizjach, nie zawsze wiedział, że otrzymuje zgłoszenie o „ustawione” kolizji. Były takie przypadki, że od policjantów otrzymywał informacje o kolizji, która już zaistniała i którą miał wyświetloną na monitorze po przyjęciu zgłoszenia od (...). Dodał, że policjantom chodziło wówczas o przyspieszenie skierowania ich do konkretnej kolizji. Kiedy otrzymywał informacje od w/w funkcjonariuszy policji o tych „ustawianych” kolizjach, wówczas oni informowali go o czasie i miejscu przyszłej kolizji, o markach samochodów, które będą w niej brały udział. Kiedy otrzymał od nich informację o „ustawionej” kolizji, wówczas kierował na jej miejsce do jej likwidacji albo tego funkcjonariusza, od którego miał zgłoszenie, albo inną załogę radiowozu, która w danym miejscu pełniła służbę w rejonie organizowanej „ustawki”. Nadmienił, że „ustawiane” kolizje organizowane były w tych miejscach, gdzie wiadomym było dla policjantów ustawiających kolizję, jacy funkcjonariusze policji pełnią tam służbę w danym dniu, rejonie lub na danej trasie. Wówczas policjanci likwidujący dane zdarzenie wiedzieli, że jest to „ustawiona” kolizja. M. Ż. (1) kierując innych policjantów od tych, którzy informowali go o „ustawkach”, nigdy nie mówił im, że jadą do „ustawianej” kolizji, ale oni musieli wiedzieć o tym, bo zwykle byli informowani o tym przez policjanta organizującego „ustawkę”. M. Ż. (1) wyjaśnił, że kierując załogi radiowozów do zdarzeń drogowych, nie tylko „ustawianych” kolizji, musiał uwzględniać również i to, że były takie załogi, które określano mianem „flagowych”, które nie były kierowane do żadnych zdarzeń z uwagi na to, że w ich skład wchodzili zwykle początkujący w służbie policjanci, nie mający jeszcze doświadczenia. Informacje o takich „flagowych” radiowozach M. Ż. (1) miał od dowódcy plutonu w (...) (...), który uprzedzał po odprawie, że nie powinien funkcjonariuszy z tych radiowozów wysyłać do żadnych zdarzeń, ponieważ nie wywiążą się we właściwy sposób ze swoich obowiązków. Istniała bowiem obawa, że coś sknocą na miejscu zdarzenia. Informacje o takich flagowych radiowozach mieli również policjanci organizujący „ustawiane” kolizje i z łatwością – z uwagi na niewielką ilość radiowozów w terenie – mogli ustalić kto konkretnie będzie likwidował „ustawioną” przez nich kolizję. Za kierowanie policjantów do „ustawionych” kolizji – o których informowali go inni funkcjonariusze policji – M. Ż. (1) nigdy nie otrzymał od tych policjantów żadnych pieniędzy. Natomiast czasami w ramach rewanżu był przez nich zapraszany na wódkę lub piwo. Bywały również i takie przypadki, że kończyło się tylko na obietnicach, że wypije z nimi wódkę lub piwo. Wskazał, że nie wie czy inni (...) (...) KMP w K. uczestniczyli w „ustawianych” kolizjach – nigdy z nimi na ten temat nie rozmawiał. Nie wie dla kogo policjanci ci organizowali takie „ustawiane” kolizje. Z informacji, które mu przekazali wiedział jedynie, że nie są właścicielami pojazdów, które uczestniczyły w takich „ustawianych” kolizjach. Informacje o „ustawionych” kolizjach przekazywane mu były przez policjantów w tym samym okresie czasu co przez A. P. (1) (k.26273-26275 tom CXLI).

Przyznał, że kiedy A. P. (1) przekazywał mu informację o przybliżonym miejscu i czasie przyszłej kolizji oczywistym dla niego było to, że chodzi o „ustawkę”. Wskazał, że nie przypomina sobie, czy wcześniej rozmawiał tak ogólnie z A. P. (1), że ten będzie w przyszłości telefonował do niego z prośbą o skierowanie przez niego konkretnych policjantów do „ustawianych” kolizji. A. P. (1) telefonował do niego z taką prośbą zwykle wtedy, gdy oskarżony M. Ż. (1) pełnił służbę na (...) K. w K.. A. P. (1) był zorientowany, kiedy M. Ż. (1) wypada służba na (...), ponieważ – jak się domyślał oskarżony – liczył sobie, który z (...) w danym dniu ma służbę. Kiedy M. Ż. (1) wysyłał w takich wypadkach, tj. do „ustawek”, W. K. (4) ten albo policjant pełniący z nim służbę meldował oskarżonemu drogą radiową lub elektroniczną o zakończeniu interwencji na miejscu „ustawki”, niemniej jednak ani ze strony M. Ż. (1), ani ze strony osoby nadającej taki meldunek nie padała wówczas informacja, że interwencja dotyczyła „ustawianej” kolizji. M. Ż. (1) zaprzeczył, aby kiedykolwiek uzgadniał z A. P. (1), że za kierowanie policjantów na jego prośbę do „ustawek” będzie otrzymywał pieniądze. M. Ż. (1) stwierdził, że wydaje mu się, że jeżeli w czasie takiej „ustawianej” kolizji doszło do uszkodzenia samochodów i A. P. (1) holował te pojazdy do siebie na warsztat, wówczas przekazywał mu z tytułu takiej „ustawki” pieniądze wliczone do ogólnej sumy, jaką od niego otrzymywał za przekazywanie mu informacji o kolizjach drogowych – w przypadku holowania pojazdów przez A. P. (1) do siebie na warsztat. Dodał, że nie wie czy A. P. (1) i W. K. (4) rozliczali się z tego tytułu, że W. K. (4) likwidował „ustawione” przez A. P. (1) kolizje. Nie wie też dlaczego A. P. (1) organizował „ustawiane” kolizje – nigdy z nikim na ten temat nie rozmawiał. Wydaje mu się, że robił to po to, aby wyłudzić odszkodowanie od ubezpieczyciela, albo po to, aby przeprowadzić remont samochodu na koszt firmy, w której ubezpieczona była osoba uznana za sprawcę „ustawki”. Telefony od A. P. (1) z prośba o kierowanie „mądrych policjantów” do „ustawek” zaczął otrzymywać pod koniec 2004 r. i otrzymywał je od niego przez okres 2005 r. i 2006 r. Nie potrafił stwierdzić ile razy na prośbę A. P. (1) do „ustawek” kierował W. K. (4), jak również nie był w stanie wskazać konkretnych „ustawek”, do których skierował W. K. (4). Nie kojarzył żadnych charakterystycznych okoliczności towarzyszących tym prośbą, które sprawiłyby, że konkretna „ustawka” utknęłaby w jego pamięci. Czasami dzwoniący do niego A. P. (1) informował go samochody jakiej marki będą brały udział w danej „ustawione” kolizji. Po otrzymaniu informacji od A. P. (1) o danej „ustawce” M. Ż. (1) nie wpisywał w bazie danych (...) od razu żadnych danych dotyczących zdarzenia, czekał natomiast ma zgłoszenie od jednego z uczestników „ustawionej” kolizji. Takie zgłoszenie najpierw wpływało do (...) (...), który rejestrował konkretną kolizję, a następnie M. Ż. (1) otrzymywał zgłoszenie wpisanego już do systemu zdarzenia, które wyświetlało mu się na monitorze. Wówczas mógł się zorientować, która ze zgłoszonych kolizji jest „ustawioną” kolizją, o której wcześniej informował go A. P. (1). Zapisy w bazie danych (...) dotyczące „ustawianych” kolizji M. Ż. (1) umieszczał dopiero po tym, gdy uzyskał informację od załogi radiowozu o zakończeniu interwencji. Wtedy załoga radiowozu informowała go o markach pojazdów, biorących udział w zdarzeniu, numerach rejestracyjnych tych pojazdów, nazwiskach i imionach uczestników kolizji i sposobie zakończenia interwencji, tzn. czy i na kogo nałożono mandat.

M. Ż. (1) wskazał, że po przeanalizowaniu całej sytuacji, przyznaje się jednak do popełnienia czynu opisanego w punkcie III postanowienia o przedstawieniu zarzutów, natomiast nie jest w stanie szczegółów odnieść się do poszczególnych przypadków opisanych w tym punkcie. Potwierdził, że wskazane przez niego osoby przekazały mu informacje o „ustawionych” kolizjach i prosiły o skierowanie do nich policjantów. Ogólnie – tj. od A. P. (1) i policjantów - takich informacji o „ustawionych” kolizjach M. Ż. (1) mógł otrzymać w przedziale od 20 zł do 30 zł. Od J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) nie otrzymywał natomiast telefonów z prośbą o kierowanie policjantów do „ustawionych” kolizji. Nie zna T. G. (1).

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień z etapu postępowania przygotowawczego na rozprawie oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich.

Podczas przesłuchania w dnia 6 czerwca 2008 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.26366-26367 tom CXLI) – postanowienie o uzupełnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów (k.26362-26363 tom CXLI postawiono mu wówczas zarzut udziału w ustawionej kolizji drogowej z dnia 9 lipca 2004 r. przy zbiegu ulic (...), uczestnicy: B. M. (1), G. K. (1), S. S. (2), R. N. (1)) - M. Ż. (1) wskazał, że treść ogłoszonego zarzutu zrozumiał – przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu jedynie częściowo, po czym wyjaśnił, że ma na myśli to, że być może była taka sytuacja, że G. K. (1), S. S. (2) lub B. M. (1) telefonowali do niego, ażeby skierował konkretnych policjantów do „ustawionych” kolizji mówiąc przy tym, że chodzi o „ustawkę”. Stwierdził, że nie może wykluczyć, że tak było w przypadku tego zdarzenia, które zostało ujęte w postanowieniu o uzupełnieniu zarzutów, które mu ogłoszono przed tym przesłuchaniem. Stwierdził, że nie pamięta tego, w ogóle nie jest w stanie przypomnieć sobie tego zdarzenia. Być może, że było tak, jak opisane jest to w zarzucie, tj. że wiedział, że jest to ustawka i skierował do tej kolizji K. i S.. Zaprzeczył stanowczo, żeby za to przyjął od kogokolwiek pieniądze. Jeśli kierował policjant ów do „ustawionych” kolizji, to zawsze było tak – jak wcześniej już wyjaśniał – że osoba, która o to prosiła obiecywała mu w zamian za to postawić wódkę. Wskazał, że zna B. M. (1), G. K. (1) i S. S. (2). Nie zna natomiast P. K. (3) i R. N. (1), których nazwiska są ujęte w zarzucie. Wskazał, że były takie sytuacje, że B. M. (1) telefonował do niego na (...) lub też przychodził bezpośrednio do niego, gdy również pełnił, służbę i prosił o skierowanie konkretnych policjantów do obsłużenia konkretnej kolizji. Zwykle nie mówił, że chodzi o ustawki, ale dla M. Ż. (1) oczywistym było w 95 %, że chodzi o kolizje umyślnie spowodowane. Z tego co pamięta zwykle prosił go o skierowanie do takich konkretnych kolizji G. K. (1) i S. S. (2). Nie przypomina sobie, aby prosił o skierowanie innych funkcjonariuszy. Kojarzył jedynie i nie wykluczał, że mógł on również prosić o skierowanie do takiej kolizji W. K. (4). Nie przypomniał sobie, aby G. K. (1) i S. S. (2) prosili go o skierowanie ich do obsłużenia konkretnych kolizji w przypadku, gdy wcześniej prosił go już o to B. M. (1). Wskazał, że nigdy nie przyjął jakichkolwiek pieniędzy za skierowanie policjantów do kolizji. Pamiętał, że raz przyjechał do niego do (...) KMP G. K. (1) i dał mu butelkę wódki 0,7 l, ale nie przypomniał sobie za co – przypuszcza, że za obsłużenie przez niego jakiejś kolizji – niekoniecznie ustawionej. Była natomiast taka zasada, że od policjantów nie przyjmowało się pieniędzy. Nie przypomina sobie tego konkretnego zdarzenia, które wskazane zostało w ogłoszonym mu przed tym przesłuchaniu zarzucie.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich.

Podczas przesłuchania w dniu 23 marca 2010 r. na etapie postępowania przygotowawczego (k.26393-26394 tom CXLII) oskarżony M. Ż. (1) wyjaśnił, iż do ogłoszonych mu tego dnia zarzutów, których treść zrozumiał przyznaje się częściowo i złożył krótkie wyjaśnienia. Wskazał, że nie pamięta już tej sytuacji opisanej w postanowieniu z dnia 23 marca 2010 r. o uzupełnieniu zarzutów (k.26389-26390 tom CXLII chodziło o ustawioną kolizję drogową z dnia 6 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K. z udziałem B. M. (1), P. K. (3), K. G. (1), W. F. (1)), w przypadku której na prośbę B. M. (1) miał skierować policjantów do ustawionej kolizji. Wskazał, że może natomiast potwierdzić, że na były takie sytuacje, że na prośbę B. M. (1) kierował policjantów do likwidacji kolizji i wiedział, że były one ustawione. Zaprzeczył natomiast, aby dostawał za to od B. M. (1) pieniądze, stwierdził, że zwykle dostawał wtedy od niego jakieś piwo. Jest natomiast taka możliwość, że M. mógł dawać F. lub innemu policjantowi pieniądze z przeznaczeniem do ich przekazania dla niego (M. Ż. (1)), ale żadne pieniądze nigdy do niego nie dotarły. Zaznaczył, że poza B. M. (1) i W. F. (1), nie zna innych osób, które zostały wskazane w ogłoszonym mu w dniu tego przesłuchania zarzutach. Na tym zakończył wyjaśnienia.

Po odczytaniu tych wyjaśnień z etapu postępowania przygotowawczego na rozprawie oskarżony oświadczył, że ich nie podtrzymuje.

Podczas kolejnego przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 24 maja 2010 r. (k.26418-26420 tom CXLII) M. Ż. (1) oświadczył, że zrozumiał treść ogłoszonych mu zmienionych i uzupełnionych zarzutów (k.26399-26415 tom CXLII dot. czynu z art. 258 § 1 k.k. oraz przekazywania informacji o konkretnych zdarzeniach drogowych (...) przyznał się do popełnienia przestępstw opisanych w punkcie I i II postanowienia o zmianie i uzupełnieniu zarzutów z dnia 28 kwietnia 2010 r. Podtrzymał w całości złożone dotychczas w tym postępowaniu wyjaśnienia. Oświadczył, że nie chce składać uzupełniających wyjaśnień, ale udzielił odpowiedzi na pytania prokuratora.

Natomiast wyraził wątpliwość czy faktycznie wziął udział w grupie przestępczej co zarzucono mu w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2010 r.

Tylko jeden raz korzystał z usług (...) tj. naprawiał tam samochód marki D. (...) nr rej. (...) córki B. Ł. – z tego co pamięta - latem 2006 r., który uległ awarii w centrum K.. Zadzwonił wówczas do J. Z. (2), który w odpowiedzi przysłał swoją pomoc drogową, która przewiozła go lawetą do warsztatu Z., gdzie samochód ten został naprawiony za kwotę rzędu 400-600 zł. Za naprawę osobiście J. Z. (2) zapłaciła jego córka – B. Ł.. Oskarżony M. Ż. (1) był obecny przy tym. Wymieniona została wówczas uszczelka pod głowicą. Poza tą naprawą ani on ani inni członkowie jego rodziny nie dokonywali żadnych napraw w (...). Nie pamiętał czy w okresie objętym zarzutami posiadał samochód, jeżeli tak – był to F. (...).

Wskazał, że nic mu nie mówi M. Z. (1). Na pewno nie miał kontaktu z taką osobą. Jeżeli już, to kontaktował się telefonicznie i tylko poprzez rozmowy telefoniczne, nigdy poprzez sms-y z J. Z. (2). Nie wyklucza, że mógł też rozmawiać z W. Z. (1).

Przyznał, że zna jednego kierowcę (...), który nazywa się B. P. (1). Wskazał, że w objętym zarzutami okresie nie utrzymywał z nim jednak żadnych kontaktów.

M. Ż. (1) podtrzymał wyjaśnienia, w których stwierdził, że telefon, z którego przekazywał informacje J. Z. (2) otrzymał od J. Z. (2) i odbyło się to - z tego co pamięta - gdzieś na mieście w K.. Nie pamiętał jednak jakiej był marki i jaki był numer telefoniczny, z którego przekazywał mu informacje. Telefon ten mógł być początkowo na abonament, a później na kartę. Nigdy nie uzupełniał stanu konta karty znajdującej się w tym telefonie.

Nie pamiętał w jakich okolicznościach mógł powiedzieć J. Z. (1) – i jeżeli już to zrobił to tylko jemu powiedział – że na (...) znajduje się telefon od

(...)

Z., z którego należy mu przekazywać informacje. Z kolei odnośnie pozostałych osób, tj. P. W. (1), S. S. (1), S. K. (1), to o tym telefonie mogli dowiedzieć się od

(...)

Z., bądź też na zasadzie jeden od drugiego. Oskarżony M. Ż. (1) zaprzeczył, aby to on powiedział o tym telefonie pozostałym osobom.

Wskazał, że wie, że policjanci wymienieni w punkcie I postanowienia z dnia 28 kwietnia 2010 r. również przekazywali informacje J. Z. (2).

W odpowiedzi na pytania prokuratora wskazał, że nie wie w jaki sposób na (...) znalazł się drugi aparat telefoniczny, który należał do oskarżonego A. P. (1). Nie pamiętał jakiej był on marki. Wydaje mu się, że mógł być to telefon marki (...). Tak też mogło być w przypadku telefonu J. Z. (2). Z tego co kojarzył telefon A. P. (1) był na kartę. Obydwa telefony, tj. J. Z. (2) i A. P. (1) znajdowały się w jeden z czterech szuflad na (...) i były dostępne dla wszystkich. Szuflada ta zawsze była otwarta. Również w tym pomieszczeniu, gdzie znajdowała się ta szuflada z telefonami swoją służbę pełnili S. S. (1), S. K. (1), P. W. (1), J. Z. (1), G. K. (3) i jeszcze jeden policjant, którego nie mógł sobie przypomnieć, który był (...) i czasami pracował na (...) na tzw. skoczka. Policjant ten pracował dodatkowo jako instruktor nauki jazdy i mieszkał gdzieś koło W..

Z numerów (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), jedynie zna numer (...), który należał do A. P. (1). Nie wykluczył, że na ten numer mógł przekazywać informacje A. P. (1).

Pieniądze otrzymywał od J. Z. (2) i A. P. (1) zawsze gdzieś na mieście w K.. Wcześniej umawiał się z nimi w danym miejscu, gdzie następnie od nich otrzymywał pieniądze.

Zaprzeczył, aby kiedykolwiek przekazywał J. Z. (2) lub A. P. (1) grafiki służby. Nigdy nie było żadnych rozmów telefonicznych pomiędzy nim, J. Z. (3), bądź też A. P. (1) odnośnie tego kto w danym dniu pełni służbę na (...).

Przekazując informację o zdarzeniu drogowym podawał J. Z. (2), bądź A. P. (1) nazwy ulic, na których dane zdarzenie zaistniało. Mogło się też zdarzyć, ale sporadycznie, że podawał też marki pojazdów.

Był umowny podział terytorialny. Zdarzenia drogowe zaistniałe na (...) obsługiwał A. P. (1), zaś zdarzenia z (...), w (...) i częściowo w (...), tj., z jej lewej części obsługiwał J. Z. (2). (...) była umowna granicą decydującą o tym, czy informacje oskarżony M. Ż. (1) przekazywał J. Z. (2) czy też A. P. (1).

Na pewno poza nim informacje o zdarzeniach drogowych przekazywali J. Z. (2) i A. J. (3) Z., S. S. (1), P. W. (1), S. K. (1). Natomiast oskarżony M. Ż. (1) nie wie ani też nie słyszał nic na temat tego, aby inni policjanci również przekazywali informacje tym osobom.

Po odczytaniu tych wyjaśnień z etapu postępowania przygotowawczego oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 27 maja 2011 r. (k.27270-27271 tom CXLVI) oskarżony M. Ż. (1) stwierdził, że treść ogłoszonych mu przed przesłuchaniem zmienionych i uzupełnionych zarzutów zrozumiał (k.27248-27271 tom CXLVI dot. czynu z art. 258 § 1 k.k. oraz przekazywania informacji o konkretnych zdarzeniach drogowych (...)) M. Ż. (1) przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw, w których mowa w punkcie I i II postanowienia o zmianie i uzupełnieniu zarzutów z dnia 25 maja 2011 r. Ponadto oświadczył, że podtrzymuje w całości złożone dotychczas wyjaśnienia.

Dodał, że (...) konkurowali ze sobą i nie wiedzieli o tym, że oskarżony M. Ż. (1) oraz pozostali oficerowie, o których mowa w zarzutach przekazywali im informacje, co czynili w zależności od miejsca zaistnienia zdarzenia drogowego, o czym już wyjaśnił we wcześniejszych wyjaśnieniach. Zaprzeczył, aby przekazywał A. P. (1) grafiki służby, ale mogło być tak, że telefonicznie informował A. P. (1), kiedy on bądź inny (...) (...) ma służbę a chodziło o tych (...), którzy tak jak on także przekazywali informacje A. P. (1), czyli S. S. (1), S. K. (1), P. W. (1) i J. Z. (1). Poza okolicznością przekazywania grafików zgadza się z pozostałymi okolicznościami opisanymi w punkcie I postanowienia z dnia 25 maja 2011 r.

Odnośnie zarzutów opisanych w punkcie II postanowienia z dnia 25 maja 2011 r. dodał, że zgadza się z okolicznościami opisanymi tam za wyjątkiem tego, że jeżeli już to samochód, który naprawiał córce w (...) mógł zostać naprawiony za mniejszą kwotę niż ta, która powinna być zapłacona za jego naprawę. Z racji upływu czasu i nie prowadzenia żadnych zapisków nie potrafił powiedzieć jaką ilość informacji przekazał (...) oraz jaką kwotę pieniędzy przyjął od (...) w zamian za przekazane informacje, ale nie wyklucza, że mogły być to ilości informacji oraz kwoty, o których mowa w tych zarzutach. Na pewno nie przekazywał informacji T. G. (1), a także nic nie wie na temat tego, aby informacje o zdarzeniach drogowych przekazywali mu inni policjanci, w tym D. A. (1). Dodał, że nigdy nie naprawiał żadnego samochodu u A. P. (1).

Oskarżony M. Ż. (1) stwierdził wówczas, że po wyjaśnieniu jego sprawy chce skorzystać z instytucji z art. 335 k.p.k. i zgadza się na skierowanie przez prokuratora do sądu wniosku o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie względem niego kary.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony oświadczył, że nie podtrzymuje ich.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 18 listopada 2011 r. (k.27396 tom CXLVI) oskarżony M. Ż. (1) stwierdził, że treść ogłoszonych mu przed przesłuchaniem zarzutów zrozumiał. Przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011 r. o zmianie i uzupełnieniu zarzutów (k.27362-27392 tom CXLVI – ujęte zostały w zasadzie wszystkie zarzuty objęte następnie aktem oskarżenia w tej sprawie) M. Ż. (1) podtrzymał dotychczas złożone wyjaśnienia. Wskazał, że nie ma nic więcej do dodania i nie będzie nic więcej wyjaśniał. Dodał, że chce się dobrowolnie poddać karze i chciałby, aby była to kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Po odczytaniu na rozprawie tych wyjaśnień oskarżony oświadczył, że podtrzymuje je w całości.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego w dniu 25 listopada 2011 r. (k.27407-27409 tom CXLVI) oskarżony M. Ż. (1) oświadczył, że chce skorzystać z instytucji z art. 335 k.p.k. i zgadza się na skierowanie przez prokuratora do sądu wniosku o wydanie wyroku skazującego z orzeczeniem względem niego:

- za I czyn z art. 258 § 1 k.k. – kary jednego roku pozbawienia wolności,

- za II czyn z art. 228 § 3 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 266 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. – kary trzech lat pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 100 zł każda, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczenie przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionych przestępstw w łącznej kwocie 22.200 zł,

- za III czyn z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 65 k.k. – karu dwóch lat pozbawienia wolności,

- za IV czyn z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary jednego roku pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 100 zł każda, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczenie przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 150 zł,

- za czyn V z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary jednego roku pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 100 zł każda, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczenie przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 50 zł,

- za czyn VI z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary jednego roku pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 100 zł każda, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczenie przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 50 zł,

- za czyn VII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn VIII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn IX z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary jednego roku pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 100 zł każda, a na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczenie przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w kwocie 100 zł,

- za czyn X z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XI z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XIII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XIV z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XV z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XVI z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XVII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

- za czyn XVIII z art. 298 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 100 zł każda,

kary łącznej czterech lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący lat osiem, kary łącznej grzywny w wysokości 400 stawek dziennych po 100 zł każda.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony oświadczył, że podtrzymuje je w całości.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego (k.40900- k.40901 tom CCXVI) w dniu 12 grudnia 2011 r. oskarżony M. Ż. (1) wskazał, że w dalszym ciągu podtrzymuje swoje wszystkie dotychczasowe wyjaśnienia oraz zgodę na skierowanie wniosku w trybie art. 335 k.p.k., a nadto dozoru.

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony oświadczył, że podtrzymuje je w całości.

Podczas przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego (k.41065- k.41066 tom CCXVII) w dniu 17 stycznia 2012 r. oskarżony wskazał, że zrozumiał treść zarzutów. Przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2012 r. o zmianie i uzupełnieniu postanowień o zmianie, uzupełnieniu i przedstawieniu zarzutów – k.41032-41062 tom CCXVII - ujęte zostały wszystkie zarzuty objęte następnie aktem oskarżenia w tej sprawie) M. Ż. (1) oświadczył, że podtrzymuje swoje dotychczasowe wyjaśnienia, wskazał, że nic więcej nie ma do dodania i odmówił składania wyjaśnień. Wskazał, że nadal chce skorzystać z instytucji z art. 335 k.p.k. (wniosek ten został też wówczas sformułowany).

Po odczytaniu tych wyjaśnień na rozprawie oskarżony oświadczył, że podtrzymuje je w całości.

Na kolejnym terminie rozprawy oskarżony M. Ż. (1) wskazał, że na rozprawie w dniu 30 września 2014 r. zostały odczytane jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Teraz prostuje jednak swoje dotychczasowe oświadczenie, tj. oświadczenie z poprzedniego terminu rozprawy, tj. oświadcza, że jednak nie podtrzymuje wyjaśnień, które złożył na etapie postępowania przygotowawczego, za wyjątkiem wyjaśnień, które złożył w dniu 6 lutego 2007 r., tj. w dniu, w którym został zatrzymany w tej sprawie. Po czym swoje wystąpienie zakończył stwierdzeniem, iż to wszystko co chciał wyjaśnić dodatkowo (k.41956v tom CCXXII).

Ocena wyjaśnień oskarżonego M. Ż. (1)

Wprawdzie oskarżony M. Ż. (1) przeczył, aby przekazywał grafiki służb przedstawicielom firm holowniczych, z którymi „współpracował”, a zatem oskarżonemu A. P. (1) czy też J. Z. (2), wskazując zarazem, że w rozmowie z nimi mógł natomiast przekazywać im informacje, który z (...) pełni służbę danego dnia, niemniej jednak jego wyjaśnienia w tej części nie korespondowały z zebranym w tej sprawie materiałem dowodowym. Z wyjaśnień oskarżonego A. P. (1) wprost wynikało, że otrzymywał on od policjantów z (...) grafiki służby, a odbywało się to zwykle podczas spotkania gdzieś na mieście, a wśród funkcjonariuszy, którzy przekazywali mu te grafiki obok S. K. (1) i D. A. (1) z (...) wymienił również M. Ż. (1) (k.15946-15950 tom LXXXVIII, k.16006 tom LXXXVIII). Oskarżony A. P. (1) wyjaśnił też jak duże znaczenie miały one dla niego, gdyż na tej podstawie ustalał, który z policjantów w danym dniu pełnił służbę i przekazuje mu informacje o zdarzeniach drogowych, mógł też planować ustawki. Z wyjaśnień oskarżonego A. P. (1) wynikało, że na bieżąco starał się weryfikować to na ile grafiki służby zawierają aktualne informacje, a to w związku z faktem, iż funkcjonariusze zamieniali się służbami.

Wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) dotyczące kwestii przekazywania firmom holowniczym informacji o zdarzeniach drogowych - w tym tych z którymi związana była perspektywa świadczenia przez te firmy usług holowniczych i nie tylko – zasługiwały na wiarę w części, w której zdecydował się on opisać ten proceder, tak jak i zasady w oparciu, o które działała zorganizowana grupa, do której przynależał (k.25928-25932 tom CXXXIX, k.26271-26275 tom CXLI, k.26418-26420 tom CXLII, k.27270-27271 tom CXLVI, k.27396 tom CXLVI, k.27407-27409 tom CXLVI, k.40900- k.40901 tom CCXVI, k.41065- k.41066 tom CCXVII). Początkowo oskarżony M. Ż. (1) (k.25791-25793 tom CXXXIX) niechętnie wypowiadał się na ten temat, jakkolwiek przyznał, że zna zarówno J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) z (...) (przyznał też, że jego córka B. Ł. naprawiała tam swój samochód), jak również oskarżonego A. P. (1) (u którego z kolei pracował jego syn – S. Ż. (1), a A. P. (1) był nawet na jego ślubie). Podczas kolejnego przesłuchania (k.25928-25932 tom CXXXIX) M. Ż. (1) nie krył już natomiast, że przekazywał J. Z. (2) informacje o kolizjach drogowych w zamian za pieniądze, które otrzymywał osobiście od niego. Wskazał, że takie informacje najczęściej przekazywał J. Z. (2), przy czym zdarzało się, że telefon odbierał W. Z. (1) i wówczas to jego informował o konkretnej kolizji, a telefonował w tej sprawie korzystając z telefonu komórkowego, który znajdował się na (...). M. Ż. (1) nie krył, że telefon ten przekazał mu osobiście J. Z. (2). Przyznał też, że po otrzymaniu aparatu telefonicznego od J. Z. (2) poinformował o tym innych (...) z (...), tj.: J. Z. (1), S. S. (1), P. W. (1), S. K. (1), którzy następnie również przekazywali – korzystając z tego telefonu – J. Z. (2) informacje o kolizjach drogowych. M. Ż. (1) wskazał, że wie to z rozmów, które prowadził z w/w oskarżonymi. Wskazał, że przypuszcza, że oni również otrzymywali z tego tytułu pieniądze. Kiedy kończył pracę na zmianie w (...) (jako (...) (...)), wspomniany telefon pozostawiał w szufladzie biurka dla pozostałych (...). Na tym samym stanowisku (...) ds. (...), oprócz niego służbę pełniło na poszczególnych zmianach czterech innych (...), tj. P. W. (1), S. S. (1), J. Z. (1) i S. K. (1). M. Ż. (1) stwierdził – że tak jak już wyjaśnił – wszyscy oni wiedzieli o tym telefonie i dzwonili z niego do J. Z. (2) z informacjami o kolizjach. Bywały takie przypadki, że czasami w zastępstwie na stanowisko (...) ds. (...) (...) był kierowany inny funkcjonariusz. Wówczas M. Ż. (1) telefon otrzymany od J. Z. (2) umieszczał w ostatniej szufladzie między różnymi dokumentami typu stare grafiki służb i zarządzenia. Nie chciał bowiem, ażeby funkcjonariusz, który pełnił służbę w zastępstwie zobaczył ten telefon. W tej części jego wyjaśnienia należało uznać za szczere, ponadto korespondowały one z wyjaśnieniami oskarżonego J. Z. (1), który również opisał sytuacje, w których telefony otrzymane od A. P. (1) i J. Z. (2) znajdujące się na (...) były chowane przed innymi osobami.

Odnośnie uzyskiwanego z tego tytułu wynagrodzenia M. Ż. (1) nie krył, że otrzymywał takie, natomiast różnie określał jego wysokość. Początkowo twierdził, że z J. Z. (2) ustalił, że w razie przekazania mu informacji o konkretnej kolizji drogowej i holowania przez firmę (...) samochodu na warsztat do naprawy M. Ż. (2) będzie otrzymywał pieniądze w kwocie 150 zł. Dodał, że w późniejszym okresie kwota ta uległa podwyższeniu do kwoty 200 zł. Ostatecznie M. Ż. (1) wyjaśnił, że nigdy nie wiedział czy J. Z. (2) – po uzyskaniu od niego informacji o kolizji – holował samochód do zakładu do naprawy z danego konkretnego zdarzenia, nie był więc zorientowany ile pieniędzy powinien otrzymać. Podkreślił natomiast, że pieniądze przekazywał mu zawsze J. Z. (2), a czynił to w różnych terminach w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego M. Ż. (1), tj. w okolicach W.. Czasami przekazywał mu pieniądze co dwa tygodnie, co miesiąc i były to kwoty rzędu 300-400 zł. W tej części jego wyjaśnienia korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego S. K. (1).

M. Ż. (1) zdawał sobie sprawę, że przekazywanie przez niego J. Z. (2) informacji o kolizjach miało zapewnić mu przybycie na miejsce takiego zdarzenia przed innymi firmami holowniczymi.

M. Ż. (1) nie krył również, że miał świadomość tego, że postępując w ten sposób łamał zasady jakie obowiązywały na (...). W przypadku uzyskania – za pośrednictwem (...) – informacji o kolizji drogowej i potrzebie holowania, był bowiem zobowiązany do poinformowania o konieczności holowania (...) – z tego co pamięta – (...), który następnie kierował do danej kolizji konkretnego holownika zrzeszonego w tym Stowarzyszeniu. M. Ż. (1) wskazał, że – z tego co wie – firma (...) nie należała do tego (...).

M. Ż. (1) nie krył też, że informacje te przekazywał również A. P. (1), którego znał dużo dłużej aniżeli Z.. Zapewnił, że nigdy wcześniej nie spotkał się z A. P. (1), aby uzgodnić na jakich warunkach będzie mu przekazywał takie informacje. Natomiast w pewnym momencie dowiedział się od jednego z kolegów z (...) przy czym wskazał, że mógł być to J. Z. (1), S. K. (1) lub P. W. (1), że na stanowisku jest drugi telefon właśnie od A. P. (1), z którego mogą mu przekazywać informacje o kolizjach. Od tych w/w kolegów dowiedział się również, że za jedną przekazaną informację A. P. (1) będzie przekazywał pieniądze w kwocie od 50 do 100 zł. Wskazał, że nie wiedział czy przekazanie pieniędzy w tych kwotach było uzależnione od tego czy sholował on pojazd na zakład do naprawy. W tym drugim telefonie – tj. tym przekazanym przez A. P. (1) – w książce telefonicznej był zapis (...) albo (...), pod którymi widniał numer telefonu, na który telefonował przekazując P. informacje o kolizjach drogowych. Wskazał, że kiedy A. P. (1) chciał wypłacić mu pieniądze, wcześniej telefonował do niego i umawiał spotkanie w pobliżu domu oskarżonego. Zwykle wypłacał mu kwoty rzędu 100-150 zł w odstępach od miesiąca do dwóch miesięcy. Aparat telefoniczny otrzymany od A. P. (1) był przechowywany również w szufladzie biurka w (...). Z rozmów jakie prowadził ze S. K. (1), S. S. (1), P. W. (1) i J. Z. (1) wynikało, że oni również przekazują informacje o kolizjach A. P. (1). Podobnie jak w przypadku J. Z. (2) i W. Z. (1), w przypadku A. P. (1), M. Ż. (1) nie wiedział nigdy ile ma on przekazać pieniędzy za udzielone przez niego informacje o kolizjach. Podkreślił, że nigdy nie prowadził na ten temat żadnych zapisków. W tej części jego wyjaśnienia korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonych J. Z. (1) i S. K. (1). Natomiast z wyjaśnień oskarżonego A. P. (1) wynikało, że przekazał on wspomniany telefon najprawdopodobniej oskarżonemu M. Ż. (1).

Odnośnie tzw. ustawek, a zatem ustawianych kolizji drogowych jako zasługujące na wiarę należało ocenić wyjaśnienia oskarżonego M. Ż. (1) złożone przez niego podczas drugiego i kolejnych przesłuchań na etapie postępowania przygotowawczego (k.25928-25932 tom CXXXIX, k.26271-26275 tom CXLI, k.26366-26367 tom CXLI, k.26393-26394 tom CXLII, k.26418-26420 tom CXLII, k.27270-27271 tom CXLVI, k.27396 tom CXLVI, k.27407-27409 tom CXLVI, k.40900- k.40901 tom CCXVI, k.41065- k.41066 tom CCXVII). Dopiero podczas drugiego przesłuchania M. Ż. (1) odniósł się w rzeczowy sposób do tej kwestii, przy czym jego wyjaśnienia były wówczas ogólnikowe, natomiast na zakończenie przesłuchania wskazał, że odnośnie zarzutu z punktu III w/w postanowienia dotyczącego ustawianych kolizji, chciałby zakończyć w tym dniu składanie wyjaśnień, deklarując zarazem, że dalsze wyjaśnienia w tej części złoży w innym terminie i faktycznie tak zrobił. Podczas tego drugiego przesłuchania M. Ż. (1) wskazał, że jako policjant już z pewnym doświadczeniem zawodowym był w stanie na miejscu danej kolizji zorientować się co do tego zdarzenie to zostało „ustawione”. Świadczył o tym charakter uszkodzeń pojazdów, biorących udział w zdarzeniu w porównaniu ze śladami np. rozbitego szkła, które miało pochodzić z samochodów. Stwierdzone bowiem na miejscu uszkodzenia wskazywały, że na skutek kolizji nie doszło do rozbicia jakichkolwiek elementów szklanych pojazdów np. reflektorów lub szyb, i dla oskarżonego jednoznacznie wynikało, że rozbite szkło znajdujące się obok pojazdów zostało ewidentnie przez kogoś rozsypane. Inną okolicznością wskazującą na tzw. „ustawkę” było to, że brały w niej udział nowe samochody dobrych marek.

M. Ż. (1) przyznał, że gdy następnie został skierowany do pracy w (...) czasami dostawał telefony od różnych innych policjantów z prośbą, aby na miejsce zdarzenia skierował – jak to określali rozmówcy –

„mądrych funkcjonariuszy”. W tej części jego wyjaśnienia korespondowały z wyjaśnieniami oskarżonego A. P. (1), przy czym o ile M. Ż. (1) nie zdobył się na szczerość wskazując co rozumie pod pojęciem

„mądrzy funkcjonariusze”, o tyle A. P. (1) nie pozostawiał co do tego żadnych złudzeń. Chodziło bowiem nie o to, aby – jak twierdził M. Ż. (1) – sprawnie zlikwidowali oni dane zdarzenie drogowe, ale o to, że wiedząc, że mają do czynienia z ustawką nie robili problemów i sporządzili dokumentację pokolizyjną tak, jakby była to przypadkowa kolizja drogowa, opisując uszkodzenia pod dyktando uczestników lub organizatorów ustawek, na wyrost, albo bardzo oględnie, co dawało pole do dalszych zachowań sprzecznych z prawem (tzw. dobijanie samochodów uczestniczących w ustawkach).

M. Ż. (1) wyjaśnił, że w takich wypadkach na miejsce zdarzenia kierował zwykle funkcjonariuszy policji wchodzących w skład radiowozu z (...) pod warunkiem, że wiedział, iż dani policjanci będą w stanie sprawnie zlikwidować to zdarzenie. Ostatecznie M. Ż. (1) przypomniał sobie, że do grona policjantów kierowanych do tego rodzaju zdarzeń należał w szczególności W. K. (4) wskazywany w tym postępowaniu przez również przez A. P. (1). Podczas trzeciego przesłuchania (k.26271-26275 tom CXLI) M. Ż. (1) już bardzo szczegółowo opisał ten proceder oraz swoją rolę w tymże. Odnośnie zarzutu opisanego w punkcie III postanowienia o przedstawieniu zarzutów, tj. udziału w tzw. „ustawianych” kolizjach, M. Ż. (1) wskazał bowiem w szczególności, że jego rola w tych zdarzeniach sprowadzała się do tego, że po uzyskaniu – na jego telefon komórkowy o nr (...) – informacji o przybliżonym czasie i miejscu planowanej „ustawki” kierował do takiego zdarzenia tzw.

„mądrych policjantów”. Celem organizowania ustawek – w jego ocenie - było wyłudzenie odszkodowania od ubezpieczyciela, albo też przeprowadzenie remontu samochodu na koszt firmy, w której ubezpieczona była osoba uznana za sprawcę „ustawki”. Telefony od A. P. (1) z prośbą o kierowanie

„mądrych policjantów” do „ustawek” zaczął otrzymywać pod koniec 2004 r. i otrzymywał je od niego przez okres 2005 r. i 2006 r. Wskazał, że z tego co sobie przypomina, najczęściej kierował wówczas załogę radiowozu, w skład której wchodził W. K. (4), innych załóg sobie nie przypominał, jak również drugiego z funkcjonariuszy, który interweniował z W. K. (4). Wskazał, że – z tego co sobie przypomina - nie informował wówczas W. K. (4) o tym, że kieruje go do „ustawianej” kolizji. Natomiast wydaje mu się, że A. P. (1) uzgadniał wcześniej z tym policjantem, że będzie on likwidował konkretną „ustawkę”. Wniosek ten miał z kolei wysnuć stąd, że zdarzały się sytuacje, że A. P. (1) – telefonując do niego – mówił mu wprost, że chce, aby oskarżony skierował do likwidacji konkretnej „ustawki” W. K. (4). Przyznał też, że informacje o tym, że będą organizowane „ustawki” otrzymywał telefonicznie kilka razy od A. P. (1). Następnie w toku tego samego przesłuchania wskazał, że informacje o „ustawianych” kolizjach otrzymywał nie tylko od A. P. (1), ale również od funkcjonariuszy policji. Rozbieżności w swoich wyjaśnieniach tłumaczył tym, iż pierwotnie źle zrozumiał pytanie przesłuchującego i odniósł to pytanie tylko do „ustawek” organizowanych przez A. P. (1). Następnie dodał, że informacje takie otrzymywał też od: B. M. (1), G. M., S. S. (2) - z tego co pamięta – jeden raz od policjanta o nazwisku B., który wchodził w skład załogi radiowozu z L. B. (1) i możliwie, że ten ostatni również mówił mu, że będą „ustawki”. Wskazał, że w tym kontekście kojarzy też policjanta K. F.. Dodał, że kiedy otrzymywał informacje od w/w funkcjonariuszy policji o tych „ustawianych” kolizjach, wówczas oni informowali go o czasie i miejscu przyszłej kolizji, o markach samochodów, które będą w niej brały udział. Kiedy otrzymał od nich informację o „ustawionej” kolizji, wówczas kierował na jej miejsce do jej likwidacji albo tego funkcjonariusza, od którego miał zgłoszenie, albo inną załogę radiowozu, która w danym miejscu pełniła służbę w rejonie organizowanej „ustawki”. Nadmienił, że „ustawiane” kolizje organizowane były w tych miejscach, gdzie wiadomym było dla policjantów ustawiających kolizję, jacy funkcjonariusze policji pełnią tam służbę w danym dniu, rejonie lub na danej trasie. Wówczas policjanci likwidujący dane zdarzenie wiedzieli, że jest to „ustawiona” kolizja. M. Ż. (1) kierując innych policjantów od tych, którzy informowali go o „ustawkach”, nigdy nie mówił im, że jadą do „ustawianej” kolizji, ale oni musieli wiedzieć o tym, bo zwykle byli informowani o tym przez policjanta organizującego „ustawkę”. W tej części jego wyjaśnienia miały wsparcie w wyjaśnieniach oskarżonego A. P. (1), jak również B. M. (1), G. M., S. S. (2), K. F.. M. Ż. (1) wyjaśnił ponadto, że kierując załogi radiowozów do zdarzeń drogowych, nie tylko „ustawianych” kolizji, musiał uwzględniać również i to, że były takie załogi, które określano mianem „flagowych”, które nie były kierowane do żadnych zdarzeń z uwagi na to, że w ich skład wchodzili zwykle początkujący w służbie policjanci, nie mający jeszcze doświadczenia. Informacje o takich „flagowych” radiowozach M. Ż. (1) miał od dowódcy plutonu w (...) (...), który uprzedzał po odprawie, że nie powinien funkcjonariuszy z tych radiowozów wysyłać do żadnych zdarzeń, ponieważ nie wywiążą się we właściwy sposób ze swoich obowiązków. Informacje o takich flagowych radiowozach mieli również policjanci organizujący „ustawiane” kolizje i z łatwością – z uwagi na niewielką ilość radiowozów w terenie – mogli ustalić kto konkretnie będzie likwidował „ustawioną” przez nich kolizję.

Oskarżony wskazał, że za kierowanie policjantów do „ustawionych” kolizji – o których informowali go inni funkcjonariusze policji – nigdy nie otrzymał od tych policjantów żadnych pieniędzy. Natomiast czasami w ramach rewanżu był przez nich zapraszany na wódkę lub piwo. Bywały również i takie przypadki, że kończyło się tylko na obietnicach, że wypije z nimi wódkę lub piwo. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na wyjaśnienia oskarżonego A. P. (1), że wynagrodzenie (...) za skierowanie odpowiednich policjantów do likwidacji ustawki doliczał on do wynagrodzenie, które przekazywał mu w zamian za udzielanie informacji o zdarzeniach drogowych, a zatem działalność M. Ż. (1) nie odbywała się bezinteresownie. Ostatecznie M. Ż. (1) stwierdził, że wydaje mu się, że jeżeli w czasie takiej „ustawianej” kolizji doszło do uszkodzenia samochodów i A. P. (1) holował te pojazdy do siebie na warsztat, wówczas przekazywał mu z tytułu takiej „ustawki” pieniądze wliczone do ogólnej sumy, jaką od niego otrzymywał za przekazywanie mu informacji o kolizjach drogowych – w przypadku holowania pojazdów przez A. P. (1) do siebie na warsztat. Następnie wskazał, że ogólnie – tj. od A. P. (1) i policjantów – w przypadku takich informacji o „ustawionych” kolizjach M. Ż. (1) mógł otrzymać w przedziale od 20 zł do 30 zł. Od J. Z. (2), W. Z. (1) i M. Z. (1) nie otrzymywał natomiast telefonów z prośbą o kierowanie policjantów do „ustawionych” kolizji.

M. Ż. (1) nie potrafił stwierdzić ile razy na prośbę A. P. (1) do „ustawek” kierował W. K. (4), jak również nie był w stanie wskazać konkretnych „ustawek”, do których skierował W. K. (4). Nie kojarzył żadnych charakterystycznych okoliczności towarzyszących tym prośbom, które sprawiłyby, że konkretna „ustawka” utkwiłaby w jego pamięci. Czasami dzwoniący do niego A. P. (1) informował go samochody jakiej marki będą brały udział w danej „ustawione” kolizji. Po otrzymaniu informacji od A. P. (1) o danej „ustawce” M. Ż. (1) nie wpisywał w bazie danych (...) od razu żadnych danych dotyczących zdarzenia, czekał natomiast ma zgłoszenie od jednego z uczestników „ustawionej” kolizji. Takie zgłoszenie najpierw wpływało do (...) (...), który rejestrował konkretną kolizję, a następnie M. Ż. (1) otrzymywał zgłoszenie wpisanego już do systemu zdarzenia, które wyświetlało mu się na monitorze. Wówczas mógł się zorientować, która ze zgłoszonych kolizji jest „ustawioną” kolizją, o której wcześniej informował go A. P. (1). Zapisy w bazie danych (...) dotyczące „ustawianych” kolizji M. Ż. (1) umieszczał dopiero po tym, gdy uzyskał informację od załogi radiowozu o zakończeniu interwencji. Wtedy załoga radiowozu informowała go o markach pojazdów, biorących udział w zdarzeniu, numerach rejestracyjnych tych pojazdów, nazwiskach i imionach uczestników kolizji i sposobie zakończenia interwencji, tzn. czy i na kogo nałożono mandat.

W toku kolejnych przesłuchań (w szczególności k.26366-26367 tom CXLI i k.26393-26394 tom CXLII) M. Ż. (1) – stojąc pod zarzutem udziału w konkretnych ustawkach (w szczególności w ustawionej kolizji drogowej z dnia 9 lipca 2004 r. przy zbiegu ulic (...), uczestnicy: B. M. (1), G. K. (1), S. S. (2), R. N. (1) oraz w ustawionej kolizji drogowej z dnia 6 grudnia 2005 r. przy zbiegu ulic (...) w K. z udziałem B. M. (1), P. K. (3), K. G. (1), W. F. (1)) odniósł się do szczegółowych kwestii, a jego wyjaśnienia korespondowały z zebranym w tej sprawie materiałem dowodowym.

Wyjaśnienia oskarżonego J. Z. (1)

Oskarżony J. Z. (1) na rozprawie nie przyznał się do popełnienia któregokolwiek z zarzucanych mu czynów. Odmówił składania wyjaśnień, jak również odpowiedzi na jakiekolwiek pytania, natomiast ustosunkował się do wyjaśnień, które złożył na etapie postępowania przygotowawczego, które zostały mu odczytane (41953v-41956v tom CCXXII).

Podczas pierwszego przesłuchania w tej sprawie w dniu 6 lutego 2007 r. (k.27451-27458 tom CXLVII) oskarżony wskazał, że przyznaje się do uczestniczenia w zjawiskach, które zostały opisane w przedstawionych mu zarzutach, po czym złożył wyjaśnienia.

Wskazał, że w Policji jest zatrudniony od września 1990 r., przy czym cały czas pracował w tej samej jednostce Policji, która zmieniała swoją nazwę i terytorialny zakres działania. Około trzech lat temu uruchomiono (...), gdzie natychmiast rozpoczął służbę. Do jego zadań na (...) należało przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach drogowych. Najczęściej było tak, że inny funkcjonariusz przyjmował telefoniczne zgłoszenia na numery alarmowe, po czym odnotowywał to w komputerze. Odnotowanie informacji w komputerze – o ile dotyczyło zdarzeń drogowych – automatycznie wyświetlało się na ekranie jego monitora. W tej sytuacji zadaniem oskarżonego było przeanalizowanie jakości zdarzenia i skierowanie na miejsce jego zaistnienia odpowiednich sił i środków. Czasami zdarzało się, że osoba zainteresowania – korzystając z publicznego i dość powszechnie znanego w K. numeru telefonu – zgłaszała zdarzenia drogowe bezpośrednio do niego. Wówczas to on wprowadzał niezbędne zapisy do komputera oraz kierował na miejsce stosowne siły. Najrzadziej zdarzały się takie sytuacje, że osoba zgłaszająca zdarzenie drogowe po połączeniu się z (...) nie życzyła sobie rozmowy z nim a bezpośredniego kontaktu z (...) (...). Wówczas to oskarżony przyjmował zgłoszenie, odpowiadał na pytania, dokonywał odnotowania zgłoszenia w komputerze i dysponował odpowiednimi siłami. Identycznie sytuacja wyglądała kiedy przyjmujący zgłoszenie nie wiedział jak zakwalifikować dane zdarzenie, tj. czy jako kolizję czy uszkodzenie mienia. Poza opisanymi zgłoszeniami były też zgłoszenia od specjalistycznych służb takich jak pogotowie, straż pożarna, itp. Wówczas taką informację oskarżony przyjmował osobiście. Na (...) były cztery stanowiska, w którym stanowisko nr 2 dotyczyło (...). Działania wszystkich stanowisk koordynowała osoba na stanowisku (...). Dyżurny (...) realizował zgłoszenia dotyczące wszystkich zdarzeń drogowych z terenu całego miasta. Na stanowisku (...) zatrudnionych było początkowo pięć osób. Czterech z nich ma stałe zmiany, tzn. współpracowało z tymi samymi osobami na stanowiskach pozostałych (...), a piąta osoba była w rezerwie i obsadzała te służby, które pozostawały nie obsadzone z racji zdarzeń losowych lub zbytniego kumulowania godzin pracy. Od samego początku na stanowisku (...) poza oskarżonym zatrudniony był M. Ż. (1), S. S. (1), P. W. (1) i S. K. (1). Niekiedy zastępował ich w sytuacjach losowych jako szósty pracownik G. K. (3). D. A. (1) zatrudniony był jako operator. Od pół roku pracuje on jako (...) odpowiedzialny za któryś z komisariatów. Dawniej było tak, tj. przed powstaniem (...) oraz w pierwszym okresie jego funkcjonowania, że w sytuacji otrzymania informacji o zdarzeniu drogowym, do którego koniecznym było holowanie pojazdu oskarżony informował jednego z pomocników zajmujących się holowaniem a odnotowanego na liście takich podmiotów przekazanych z Urzędu Miasta. Jakiś czas po uruchomieniu (...) zmienione zostały te zasady. Od tej pory po otrzymaniu zgłoszenia o zdarzeniu - i to nie tylko o zdarzeniu drogowym - do którego konieczne jest holowanie, (...) (...) wprowadzał stosowne dane do komputerowej książki holowania, po czym powiadamiano osobę dyżurującą w (...), podając mu niezbędne dane. Wspomniane (...) reprezentowało podmiot, który zrzeszał kilkunastu holowników, którzy wygrali przetarg na holowania w mieście. Wspomniany (...) w (...) sam wyznaczał osobę, która jechała na miejsce zdarzenia. Zasada była taka, że zobligowani oni byli do przybycia na miejsce zdarzenia do pół godziny od otrzymania zlecenia.

Prawdopodobnie w tym samym roku, w którym uruchomiono stanowisko (...

Tekst jest bardzo długi i został skrócony. Pełną wersję znajdziesz w bazie źródłowej.

Uzasadnienie liczy 1 529 968 znaków.

Dokument w bazie źródłowej