Art. 272. k.k. Wyłudzenie podstępem poświadczenia nieprawdy
Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Orzecznictwo
Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 272 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok V K 1026/21
- Stan sprawy
- Oskarżonemu zarzucono działanie ciągłe polegające na wielokrotnym wyłudzaniu poświadczeń nieprawdy w postępowaniach rejestrowych KRS przez składanie wniosków opartych na pozornych umowach sprzedaży udziałów, fikcyjnych uchwałach i oświadczeniach dotyczących zmian właścicielskich oraz obsady organów spółek. Według opisu czynu dokumenty te miały wprowadzać referendarzy sądowych w błąd i prowadzić do wydania postanowień oraz wpisów w KRS niezgodnych z rzeczywistym stanem. Materiał zawiera szeroki opis zarzutów obejmujących wiele spółek i wielu podstawionych nabywców, lecz w udostępnionym fragmencie brak sentencji rozstrzygnięcia i brak ustaleń sądu co do winy.
- Rozstrzygnięcie
- Na podstawie udostępnionego fragmentu nie da się ustalić rozstrzygnięcia co do winy, kwalifikacji prawnej przyjętej w wyroku ani wymiaru kary.
- Uzasadnienie
- Z udostępnionego tekstu wynika jedynie szczegółowy opis zarzutów. Brakuje części zawierającej sentencję oraz uzasadnienie, więc nie można rzetelnie wskazać motywów rozstrzygnięcia sądu.
Wyrok II K 131/21
- Stan sprawy
- Sprawa dotyczyła kilku oskarżonych, którzy wspólnie z innymi osobami uczestniczyli w schemacie polegającym na pozorowanym nabywaniu lokali mieszkalnych wyłącznie po to, aby uzyskać premię gwarancyjną z książeczek mieszkaniowych. W tym celu doprowadzano do sporządzenia aktów notarialnych poświadczających nieprawdę co do rzeczywistego zamiaru zakupu nieruchomości, a następnie przedkładano te akty w banku jako dowód poniesienia wydatków mieszkaniowych. Na tej podstawie uzyskiwano wypłaty nienależnych premii gwarancyjnych. W udostępnionym uzasadnieniu wprost wskazano m.in. na nawiązywanie kontaktu z właścicielem takich lokali, podpisywanie aktów notarialnych nieodzwierciedlających rzeczywistego celu stron oraz wprowadzanie banku w błąd co do poniesienia nakładów na cele mieszkaniowe.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uznał za winnych część oskarżonych i przyjął wobec nich kwalifikację obejmującą także art. 272 k.k. w zbiegu z oszustwem i użyciem dokumentu poświadczającego nieprawdę. Skazanym wymierzono po 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na 2 lata próby oraz po 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł. Dwie osoby uniewinniono. Koszty procesu poniósł Skarb Państwa, a skazanych zwolniono od kosztów i opłat.
- Uzasadnienie
- Sąd ustalił, że akty notarialne nie odzwierciedlały rzeczywistego zamiaru nabycia lokali, lecz miały służyć uzyskaniu świadczeń z książeczek mieszkaniowych. Następnie dokumenty te były używane w banku dla wykazania fikcyjnych nakładów mieszkaniowych, co skutkowało wypłatą nienależnych kwot. Wobec osób skazanych sąd przyjął działanie wspólnie i w porozumieniu, z góry powzięty zamiar oraz krótkie odstępy czasu. Wobec osób uniewinnionych materiał przedstawiony w udostępnionym fragmencie nie pozwala ustalić szczegółowych motywów uniewinnienia.
Wyrok VIII K 166/21
- Stan sprawy
- Sprawa obejmowała udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz liczne czyny związane z ułatwianiem cudzoziemcom pobytu na terytorium Polski wbrew przepisom. Jednemu z oskarżonych zarzucono wielokrotne występowanie jako pełnomocnik i niekiedy także jako pracodawca cudzoziemców w postępowaniach o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. Mechanizm miał polegać na przedkładaniu w urzędzie dokumentów poświadczających nieprawdę co do zatrudnienia, źródła dochodu i miejsca zamieszkania cudzoziemców, mimo że osoby te faktycznie nie pracowały we wskazanych podmiotach. Dokumenty miały podstępnie wprowadzać w błąd funkcjonariuszy publicznych i prowadzić do wydania decyzji administracyjnych poświadczających nieprawdę.
- Rozstrzygnięcie
- W udostępnionym fragmencie brak sentencji wyroku, dlatego nie da się ustalić, czy oskarżonych skazano, uniewinniono albo w jaki sposób zakończono postępowanie.
- Uzasadnienie
- Tekst zawiera jedynie opis zarzutów, w tym sposób działania mający realizować znamiona art. 272 k.k. Brakuje części z rozstrzygnięciem i uzasadnieniem, więc nie można wiarygodnie wskazać powodów, dla których sąd przyjął lub nie przyjął sprawstwa i winy.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.