Przejdź do treści

Art. 273. k.k. Używanie dokumentów poświadczających nieprawdę - zawierających fałszerstwo intelektualne

Kto używa dokumentu określonego w art. 271 lub 272, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 273 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

  1. Zarządzenie II K 2/24

    Stan sprawy
    Oskarżona, jako położna uprawniona do prowadzenia dokumentacji medycznej, wpisywała w dokumentacji wizyty patronażowe i wizyty edukacji przedporodowej, które w całości albo w części nie odbyły się w podanej liczbie i formie. Następnie przekazywała te dane za pośrednictwem pracodawcy do NFZ. Ustalono kilka takich epizodów dotyczących różnych pacjentek i dzieci; rzeczywiście odbyło się mniej wizyt niż wykazano, a część danych o przebiegu wizyt była niezgodna z rzeczywistością. W wyniku przekazania tych danych doszło do wypłaty nienależnego świadczenia przez NFZ.
    Rozstrzygnięcie
    Sąd uznał oskarżoną za winną czynu zakwalifikowanego z art. 271 § 1 k.k. w zbiegu z art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 § 1 k.k. Nie podzielił kwalifikacji obejmującej oszustwo ani działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ponieważ materiał dowodowy tego nie potwierdził.
    Uzasadnienie
    Sąd oparł ustalenia na zeznaniach pacjentek, dokumentacji medycznej, dokumentach NFZ i pracodawcy oraz zeznaniach osób rozliczających świadczenia. Uznał te dowody za spójne i wzajemnie się potwierdzające. Nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, że wszystkie wizyty odbyły się zgodnie z wpisami. Jednocześnie przyjął, że brak jest dowodów, iż działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, co wykluczyło przypisanie oszustwa, ale nie wyłączało odpowiedzialności za poświadczenie nieprawdy i użycie takiej dokumentacji.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

  2. Wyrok II K 272/19

    Stan sprawy
    Oskarżony w kilku okresach ułatwiał osobom uprawnionym do wystawiania dokumentów sporządzenie licznych faktur VAT poświadczających nieprawdę co do rzekomej sprzedaży oleju napędowego. Przekazywał dane potrzebne do wystawienia tych faktur, dotyczące odbiorców oraz rodzaju, ilości i wartości rzekomych transakcji. Następnie używał tych faktur przez włączenie ich do dokumentacji rachunkowo-księgowej własnej działalności oraz działalności prowadzonej wspólnie z inną osobą, a także przy rozliczeniach podatkowych. Z opisu wyroku wynika, że uczynił z tego stałe źródło dochodu.
    Rozstrzygnięcie
    Sąd uznał oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów obejmujących pomocnictwo do poświadczenia nieprawdy oraz używanie takich faktur i zakwalifikował je z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zbiegu z art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 12 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. Za te czyny wymierzył karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, grzywnę oraz orzekł przepadek korzyści majątkowych.
    Uzasadnienie
    Z udostępnionego fragmentu wynika, że sąd ustalił prowadzenie wskazanych działalności gospodarczych i przypisał oskarżonemu zarówno dostarczanie danych do wystawienia fikcyjnych faktur, jak i ich późniejsze wykorzystanie w księgowości oraz rozliczeniach podatkowych. Materiał źródłowy nie zawiera pełnego wywodu motywacyjnego odnoszącego się szczegółowo do oceny wszystkich dowodów dla czynów z art. 273 k.k., dlatego nie da się dokładniej odtworzyć argumentacji ponad to, że sąd przyjął fikcyjność transakcji i świadome używanie faktur poświadczających nieprawdę.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

  3. Uzasadnienie II AKa 159/20

    Stan sprawy
    Sprawa dotyczyła między innymi posługiwania się dokumentami poświadczającymi nieprawdę przy rejestracji oraz sprzedaży pojazdów sprowadzanych jako wycofane z ruchu, których legalna rejestracja była niedopuszczalna. W opisie aktu oskarżenia wskazano używanie podrobionych dokumentów pochodzenia i zakupu pojazdów oraz dokumentów poświadczających nieprawdę, w szczególności zaświadczeń o badaniach technicznych i dokumentów rejestracyjnych, zarówno wobec urzędów, jak i nabywców pojazdów. Materiał źródłowy przytacza szeroko zarzuty wobec jednego z oskarżonych, ale nie zawiera końcowego opisu rozstrzygnięcia co do konkretnego czynu z art. 273 k.k.
    Rozstrzygnięcie
    Z udostępnionego fragmentu nie da się jednoznacznie ustalić merytorycznego rozstrzygnięcia co do odpowiedzialności za czyny z art. 273 k.k. Wiadomo jedynie, że jest to uzasadnienie sądu apelacyjnego odnoszące się do sprawy wieloosobowej i że sąd odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu.
    Uzasadnienie
    W dostępnym fragmencie sąd odwoławczy szczegółowo wyjaśnił wyłącznie, dlaczego nie sporządził uzasadnienia na formularzu, odwołując się do standardu rzetelnego procesu i potrzeby pełnego odniesienia się do argumentów apelacji. Brakuje natomiast w udostępnionym tekście tej części uzasadnienia, która pozwalałaby wiernie streścić motywy rozstrzygnięcia dotyczące używania dokumentów poświadczających nieprawdę przez konkretnych oskarżonych.

    Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.