Orzecznictwo

Uzasadnienie II AKa 211/17

Sąd: Sąd powszechny
Data: 10 lipca 2018
Sygnatura: II AKa 211/17
Rodzaj: Uzasadnienie

Sędziowie: Aleksandra Kobeluch, Cienias, Ewelina, Kogo Dotyczy Wniosek, Koto Dotyczy Wniosek, Kryptonim, Mecenas-M-Ce, Nr Tel-Akt Tajne Kancelaria Tajna Poznaniu, Opolu Kwietnia R, Piorun, Pt, Rpkokgp, Sabina, Skała-M-Ce, Tel, Tel., Tel. Albo, Transport, Viii K, Viii K Rpko, W-Wa Czerwca R, W-Wa Grudnia R, W-Wa Kwietnia R, W-Wa Lipca R, W-Wa Listopada R, W-Wa Lutego R, W-Wa Maja R, W-Wa Marca, W-Wa Marca R, W-Wa Października R, W-Wa Sierpnia R, W-Wa Stycznia R, W-Wa Września R, Wniosek, Wniosek Dot. Aleksandra Kobelucha, Wniosek Dot. Norbert Stachowiak, Wniosek Dot. Norberta Stachowiaka, Wniosek Dot. Pawła Sarnowski, Wniosek Nn, Wniosek Z, Wniosek-Paweł, Xviii K Rpko, Xviii K Rpkokgp, Xviii Rpko, Xviiii K Rpko

Powołane przepisy

Ustawa z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnymart. 24; art. 24 ust. 1; art. 24 ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.art. 178; art. 178 ust. 1; art. 31; art. 31 ust. 3; art. 42; art. 42 ust. 2; art. 47; art. 49; art. 5; art. 50; art. 51; art. 51 ust. 2; art. 7; art. 8; art. 8 ust. 1; art. 8 ust. 2
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychart. 10; art. 10 ust. 1; art. 10 ust. 2; art. 8
Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiart. 42; art. 42 ust. 1; art. 42 ust. 3; art. 43; art. 43 ust. 1; art. 43 ust. 3; art. 43 ust. 3 pkt. 31; art. 55; art. 55 ust. 3; art. 56; art. 56 ust. 1; art. 56 ust. 3; art. 70; art. 70 ust. 4
Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiart. 54; art. 54 ust. 1; art. 55; art. 55 ust. 1; art. 55 ust. 3; art. 55 ust. 56; art. 56; art. 56 ust. 1; art. 56 ust. 3; art. 56 § 1; art. 57; art. 57 ust. 1; art. 57 ust. 2; art. 58; art. 58 pkt. 10; art. 58 pkt. 50; art. 58 pkt. 9; art. 58 ust. 1; art. 59; art. 59 ust. 1; art. 59 ust. 2; art. 59 ust. 3; art. 62; art. 62 pkt. 36; art. 62 ust. 1; art. 62 ust. 3; art. 63; art. 63 ust. 1; art. 63 ust. 3; art. 70; art. 70 ust. 4
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policjiart. 14; art. 14 ust. 1; art. 19; art. 19 a; art. 19 ust. 1; art. 19 ust. 13; art. 19 ust. 15; art. 19 ust. 15 a; art. 19 ust. 15 c; art. 19 ust. 15 d; art. 19 ust. 15 e; art. 19 ust. 2; art. 19 ust. 3; art. 19 ust. 4; art. 19 ust. 5 d; art. 19 ust. 8; art. 19 ust. 9; art. 19 § 1; poz. 2067
Ustawa z dnia 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustawart. 3; art. 3 pkt. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym§ 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 108; art. 11; art. 11 pkt. 37; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 115; art. 115 § 2; art. 115 § 4; art. 12; art. 12 pkt. 10; art. 12 pkt. 27; art. 12 pkt. 39; art. 12 pkt. 50; art. 13; art. 13 § 1; art. 13 § 1 pkt. 32; art. 18; art. 18 § 3; art. 229; art. 229 § 1; art. 258; art. 258 pkt. 1; art. 258 pkt. 10; art. 258 pkt. 100; art. 258 pkt. 15; art. 258 pkt. 19; art. 258 pkt. 2; art. 258 pkt. 28; art. 258 pkt. 29; art. 258 pkt. 3; art. 258 pkt. 31; art. 258 pkt. 4; art. 258 pkt. 5; art. 258 pkt. 50; art. 258 pkt. 9; art. 258 § 1; art. 263; art. 263 pkt. 10; art. 263 pkt. 100; art. 263 pkt. 4; art. 263 § 2; art. 280; art. 280 § 2; art. 299; art. 299 § 1; art. 366; art. 366 § 1; art. 37 a; art. 4; art. 4 pkt. 32; art. 4 pkt. 33; art. 4 pkt. 38; art. 4 § 1; art. 45; art. 45 § 1; art. 45 § 2; art. 5; art. 53; art. 53 § 1; art. 53 § 2; art. 56; art. 56 ust. 3; art. 58; art. 58 § 1; art. 60; art. 60 § 2; art. 60 § 3; art. 60 § 4; art. 60 § 6; art. 60 § 6 pkt. 1; art. 60 § 6 pkt. 3; art. 60 § 7; art. 60 § 7 pkt. 26; art. 603; art. 63; art. 63 § 1; art. 64; art. 64 pkt. 10; art. 64 pkt. 12; art. 64 pkt. 50; art. 64 § 1; art. 64 § 2; art. 65; art. 65 pkt. 10; art. 65 pkt. 100; art. 65 pkt. 11; art. 65 pkt. 12; art. 65 pkt. 13; art. 65 pkt. 14; art. 65 pkt. 15; art. 65 pkt. 16; art. 65 pkt. 17; art. 65 pkt. 18; art. 65 pkt. 19; art. 65 pkt. 2; art. 65 pkt. 20; art. 65 pkt. 21; art. 65 pkt. 22; art. 65 pkt. 23; art. 65 pkt. 24; art. 65 pkt. 25; art. 65 pkt. 26; art. 65 pkt. 27; art. 65 pkt. 28; art. 65 pkt. 29; art. 65 pkt. 3; art. 65 pkt. 30; art. 65 pkt. 31; art. 65 pkt. 32; art. 65 pkt. 33; art. 65 pkt. 34; art. 65 pkt. 35; art. 65 pkt. 36; art. 65 pkt. 37; art. 65 pkt. 38; art. 65 pkt. 39; art. 65 pkt. 4; art. 65 pkt. 40; art. 65 pkt. 41; art. 65 pkt. 42; art. 65 pkt. 43; art. 65 pkt. 44; art. 65 pkt. 45; art. 65 pkt. 46; art. 65 pkt. 47; art. 65 pkt. 48; art. 65 pkt. 49; art. 65 pkt. 5; art. 65 pkt. 50; art. 65 pkt. 51; art. 65 pkt. 52; art. 65 pkt. 53; art. 65 pkt. 54; art. 65 pkt. 55; art. 65 pkt. 56; art. 65 pkt. 57; art. 65 pkt. 58; art. 65 pkt. 59; art. 65 pkt. 6; art. 65 pkt. 60; art. 65 pkt. 61; art. 65 pkt. 62; art. 65 pkt. 63; art. 65 pkt. 64; art. 65 pkt. 65; art. 65 pkt. 66; art. 65 pkt. 67; art. 65 pkt. 68; art. 65 pkt. 69; art. 65 pkt. 7; art. 65 pkt. 70; art. 65 pkt. 71; art. 65 pkt. 72; art. 65 pkt. 73; art. 65 pkt. 74; art. 65 pkt. 75; art. 65 pkt. 76; art. 65 pkt. 77; art. 65 pkt. 78; art. 65 pkt. 79; art. 65 pkt. 8; art. 65 pkt. 80; art. 65 pkt. 81; art. 65 pkt. 82; art. 65 pkt. 83; art. 65 pkt. 84; art. 65 pkt. 85; art. 65 pkt. 86; art. 65 pkt. 87; art. 65 pkt. 88; art. 65 pkt. 89; art. 65 pkt. 9; art. 65 pkt. 90; art. 65 pkt. 91; art. 65 pkt. 92; art. 65 pkt. 93; art. 65 pkt. 94; art. 65 pkt. 95; art. 65 pkt. 96; art. 65 pkt. 97; art. 65 pkt. 98; art. 65 pkt. 99; art. 65 § 1; art. 85; art. 86; art. 86 § 1; art. 86 § 2; art. 9; art. 9 § 2; art. 91; art. 91 § 1; art. 91 § 1 pkt. 1; art. 91 § 1 pkt. 2; art. 91 § 2
Ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustawart. 1; art. 1 pkt. 10; art. 1 pkt. 10 lit. b
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu§ 1; § 14; § 14 ust. 2; § 14 ust. 2 pkt. 5; § 16; § 19; § 2; § 2 ust. 1; § 2 ust. 2; § 2 ust. 3
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowychart. 91; art. 91 ust. 1; art. 91 ust. 1 pkt. 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnegoart. 117; art. 117 § 2 a; art. 117 § 3; art. 143; art. 143 § 1; art. 143 § 1 pkt. 7; art. 147; art. 147 § 5; art. 156; art. 156 § 1; art. 167; art. 168 b; art. 169; art. 169 § 1; art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 7; art. 170; art. 170 § 1; art. 170 § 1 pkt. 3; art. 170 § 1 pkt. 5; art. 170 § 3; art. 171; art. 171 § 1; art. 171 § 5; art. 171 § 7; art. 174; art. 175; art. 175 § 2; art. 176; art. 192; art. 192 § 2; art. 193; art. 193 § 1; art. 193 § 2; art. 198; art. 198 § 1; art. 2; art. 2 pkt. 1; art. 2 § 1; art. 2 § 1 pkt. 4; art. 2 § 2; art. 201; art. 22; art. 237 a; art. 24; art. 24 § 2; art. 332; art. 332 § 1; art. 332 § 1 pkt. 2; art. 34; art. 34 § 3; art. 366; art. 366 § 1; art. 367; art. 376; art. 376 § 3; art. 389; art. 389 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 2; art. 392; art. 392 § 1; art. 393; art. 393 § 1; art. 393 § 1 zd. 1; art. 394; art. 394 § 1; art. 394 § 2; art. 4; art. 4 k; art. 402; art. 404; art. 404 § 2; art. 405; art. 410; art. 413; art. 413 § 1; art. 413 § 1 pkt. 2; art. 413 § 1 pkt. 6; art. 414; art. 414 § 1; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 1 pkt. 1; art. 424 § 1 pkt. 2; art. 424 § 2; art. 433; art. 433 § 2; art. 437; art. 437 § 2; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 439; art. 439 § 1; art. 440; art. 442; art. 442 § 2; art. 447; art. 447 § 4; art. 454; art. 455 a; art. 5; art. 5 § 1; art. 5 § 2; art. 6; art. 60; art. 60 § 3; art. 618; art. 618 § 1; art. 618 § 1 pkt. 11; art. 618 § 1 pkt. 12; art. 627; art. 633; art. 636; art. 636 § 2; art. 7; art. 7 k; art. 8; art. 8 § 1; art. 80; art. 85; art. 85 § 1; art. 85 § 2; art. 9; art. 92; § 1
Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracyart. 410
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

Treść orzeczenia

UZASADNIENIE

1. K. K. (1) został oskarżony o to, że:

I. w okresie od końca 2002 roku do 24 lipca 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

II. na przełomie 2002/2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), P. W. (1) i K. R. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał on sam, a P. S. (1) wspólnie z P. W. (1), na polecenie K. R. (1) podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

III. na początku 2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał on sam, a P. S. (1) wspólnie z P. W. (1) podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

IV. w maju 2005 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. T. (1), G. O. i H. W. (1), uczestnicząc w pakowaniu 20.000 tabletek MDMA (ekstazy) koloru niebieskiego ze znaczkiem (...), wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej, które to tabletki M. T. (1) wraz z H. W. (1) sprzedał G. O. za kwotę co najmniej 30.000 złotych, które następnie G. O. zamierzał odsprzedać ze średnim zyskiem 8.400 złotych dotychczas nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji w chwili posiadania wyżej wymienionych narkotyków,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

V. w lutym 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym dotychczas mężczyzną, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5.000 gram marihuany o wartości co najmniej 61.000 złotych w ten sposób, że po uprzednim nabyciu tego narkotyku, na polecenie N. S. (1), sprzedał go nieustalonej osobie,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VI. w okresie od 15 lutego 2006 roku do 23 lutego 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi dotychczas osobami, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5.000 gram marihuany o wartości co najmniej 61.000 złotych w ten sposób, że na polecenie N. S. (1), realizował sprzedaż tego narkotyku, jednakże, gdy udawał się na zaplanowaną uprzednio transakcję sprzedaży tej marihuany nieustalonym osobom, nastąpiło siłowe przejęcie narkotyku przez co najmniej dwóch nieustalonych dotychczas mężczyzn,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VII. w dniu 28 lutego 2006 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...) i B. J. (1) ps. (...), będąc kierowanym przez N. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 28.02.2006 roku na polecenie N. S. (1) ps. (...) odebrał z Dworca PKP przesyłkę z zawartością 9.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 47.970 złotych, którą następnie umieścił we wcześniej ustalonym z N. S. (1) miejscu, które to środki psychotropowe zostały następnie wprowadzone do dalszego obrotu przez N. S. (1), który sprzedał je ustalonym i nieustalonym osobom,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

VIII. w maju 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. T. (1), będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości nieustalonego narkotyku o nieustalonej wartości w ten sposób, że co najmniej od 07 maja 2006 roku, kontaktował się z N. S. (1) w celu nakłonienia M. T. (1), będącego w posiadaniu narkotyku do pilnego przeprowadzenia transakcji, którą ten zaplanował pomiędzy 10 a 11 maja 2006 roku, ponadto sam zobowiązał się do wykonania czynności zmierzających do wprowadzenia tego narkotyku do obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

IX. w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku w P., województwie (...) i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1), P. S. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, co najmniej 250 gramów kokainy o nieustalonej wartości i 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich o nieustalonej wartości, których wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał on sam, na polecenie N. S. (2), przy czym 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro zostało dostarczone przez M. W. (1), a następnie wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a P. W. (1) na polecenie N. S. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku w L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), P. S. (1) i Ł. N. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), przekazał Ł. N. (1), za pośrednictwem innej ustalonej osoby, co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od kwietnia do października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. S. (1), na polecenie N. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał M. T. (1), każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w dniu 17 lipca 2006 roku na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. W. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 2.000 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. W. (1), na polecenie N. S. (1), przygotował do sprzedaży te narkotyki za kwotę 27.600 złotych, które to narkotyki przeznaczone były dla ustalonej osoby,

tj. o przestępstwo z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

X. w okresie od września 2006 roku do kwietnia 2007 roku w P., województwie (...) i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, których wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał on sam na polecenie N. S. (1) na terenie Holandii, a następnie wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a P. W. (1) na polecenie N. S. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

we wrześniu 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał D. I., każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w drugiej połowie 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. S. (1) kilkakrotnie ten narkotyk przekazał R. R. (1) za łączną kwotę co najmniej 4.000 złotych, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), dwukrotnie po 100 gram tego narkotyku jako próbkę przekazał M. B. (1),

na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), przekazał ten narkotyk K. R. (1), który następnie został przez niego wprowadzony do dalszego obrotu,

na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 400 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. S. (1), na polecenie N. S. (1), czterokrotnie sprzedał, każdorazowo po 100 gramów tego narkotyku M. N. (1), za łączną kwotę nie mniejszą niż 5.800 złotych, a on pieniądze te przekazał N. S. (1),

w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku w P. i L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i Ł. N. (1) i innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przekazał osobiście bądź poprzez Ł. N. (1) i inne osoby, na polecenie N. S. (1), ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od listopada 2006 roku do kwietnia 2007 roku w T. i na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), P. S. (1), W. S. (1), P. B. (1), Ł. N. (1) oraz T. M. (1) i ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 23.5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z P. S. (1) wraz z innymi osobami w różnych konfiguracjach osobowych, na polecenie N. S. (1), co najmniej pięciokrotnie te środki odurzające sprzedał ustalonej osobie i T. M. (1) za łączną kwotę co najmniej 218.500 złotych, przy czym czterokrotnie po 5 kg tego narkotyku, a jeden raz 3,5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

w 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (3) i P. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 50 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), co najmniej dziesięciokrotnie te środki odurzające sprzedali S. J., które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

XI. w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. i S. w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), Ł. N. (1) i P. B. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z P. S. (1) co najmniej 27-krotnie te środki odurzające sprzedali Ł. N. (1), przekazując mu je za pośrednictwem P. B. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XII. na przełomie 2006/2007 roku w P. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. B. (1), P. S. (1), K. R. (1) i S. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) polecił P. S. (1) odebrać wyżej wymienione środki psychotropowe od K. R. (1) i M. B. (1), a następnie wykonując polecenie N. S. (1), P. S. (1) sprzedał 100 gram z tych narkotyków M. N. (2) za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazał K. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gram sprzedał on sam S. J. za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcji N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XIII. jesienią 2006 roku w P., w województwie (...), K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), Ł. N. (1), P. W. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał wraz z P. S. (1), a Ł. N. (1) wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnie P. S. (1) dokonał ich przywozu na teren Polski, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XIV. od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku w P., województwie (...), w O., w województwie (...) oraz w K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), P. W. (1) i trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenie N. S. (1) dokonał on sam wraz z P. S. (1) od trzech nieustalonych mężczyzn, a następnie wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski, w ten sposób, że 1 kg kokainy po uzgodnieniu tego przez N. S. (1), został przez K. K. (1) i P. S. (1) dostarczony A. K. (1), który po dokonaniu jego wzmocnienia zwrócił go i następnie K. K. (1) przekazał te środki odurzające nieustalonemu mężczyźnie,

XV. w drugiej połowie 2006 roku w P., K., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, środków odurzających w postaci 450 gram haszyszu, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, a P. S. (1) dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XVI. w dniu 23 października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) i Ł. N. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że M. W. (1) przekazał mu w celu dalszej odsprzedaży Ł. N. (1) 200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XVII. w styczniu 2007 roku w P., województwie (...), K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), W. S. (1), P. W. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dokonał wraz z P. S. (1) i W. S. (1) przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonał on sam wraz z P. S. (1), a W. S. (1) przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózł K. K. (1) przez granicę polsko-niemiecką, za co otrzymał kwotę 300 złotych, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XVIII. na początku 2007 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), P. W. (1), ustalonym mężczyzną oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską łącznie co najmniej 45 kg marihuany za łączną kwotę co najmniej 135.000 euro, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii od dwóch nieustalonych osób wskazanych przez ustalonego mężczyznę dokonał on sam wraz z P. S. (1), a P. W. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, w tym również przez ustalonego mężczyznę i Ł. N. (1),

XIX. w pierwszej połowie 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. M., P. S. (1), M. J. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 87 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenie N. S. (1) dokonał P. S. (1), bądź on sam, a sześciokrotnie przywozu takiego dokonał M. J. (1), a podczas tych przywozów P. M. i P. W. (1) i P. M. prowadzili obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XX. w okresie od maja do lipca 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z S. J. i P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, czterokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej łącznie 20 kg marihuany, w ten sposób, że dwukrotnie wraz z S. J. dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg tego narkotyku, a dwukrotnie sam dokonał nabycia każdorazowo po 5 kg marihuany dla S. J., za pieniądze przekazane mu przez niego za pośrednictwem P. S. (1), który dokonał wymiany tych pieniędzy na walutę euro, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXI. w czerwcu 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany o łącznej wartości około 60.000 euro, w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) wraz z M. W. (1) dokonał ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, a następnie przywozu tych narkotyków na teren Polski dokonał nieustalony mężczyzna, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXII. w czerwcu 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. Ś. (1), I. J. (1), P. M., P. S. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, a M. Ś. (1) wspólnie z I. J. (1), na polecenie P. S. (1), dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a P. M. podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXIII. w czerwcu 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. Ś. (1), I. J. (1), P. W. (1), P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam wraz z nieustalonym mężczyzną, a M. Ś. (1) wspólnie z I. J. (1), na polecenie P. S. (1), wykonującego polecenie N. S. (1) dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXIV. w okresie od czerwca 2007 roku do 24 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, a P. S. (1) na polecenie N. S. (1) polecił M. Ś. (1) przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a P. W. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

w dniu 24 lipca 2007 roku w L., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), A. K. (1) i N. S. (1) oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, przewożąc, na polecenie N. S. (1), ukryte w schowku w samochodzie marki V. (...) ziele konopi w ilości 1001,46g, które przeznaczone były dla A. K. (1), uczestniczył w obrocie znaczna ilością środków odurzających,

XXV. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, a P. S. (1) polecił M. Ś. (1) przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a P. W. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXVI. w dniach 28-29 czerwca 2007 roku w P., w P. i w S., województwie (...) oraz na terenie Holandii, Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii i Belgii dokonał on sam na polecenie N. S. (1) za kwotę około 30.000 euro, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał wraz z P. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXVII. w okresie od czerwca do lipca 2007 roku w P. i M. gm. K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej i wbrew przepisom ustawy, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. O. (1), P. W. (1) i P. S. (1), przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających to jest marihuany, które zostały nabyte przez N. S. (1), P. W. (1), P. S. (1) i przez niego w postaci: pięciu przetworników elektrycznych marki S., sześciu żarówek marki (...), pięciu metalowych ekranów w kształcie prostokąta z ceramiczną oprawką z granitem do żarówek, jednej żarówki P. (...) i dwóch promienników ciepła do zwierząt marki H. typ (...) z przewodami i metalową osłoną,

tj. o przestępstwo z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXVIII. w lipcu 2007 roku w P., w P. i w K., województwie (...) oraz na terenie Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1), P. W. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na jego polecenie i polecenie N. S. – P. S. za kwotę około 120.000 złotych, któremu udzielił instrukcji odnośnie miejsca nabycia i osoby, od której ten narkotyk ma zostać nabyty, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał P. S. (1) wraz z M. Ś. (1), a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 5.000 złotych do podziału z M. Ś. (1) i P. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

2. P. W. (1) został oskarżony o to, że:

XXIX. w okresie od końca 2002 roku do października 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), I. J. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

XXX. na przełomie 2002/2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1) i K. R. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a on sam wspólnie z P. S. (1), na polecenie K. R. (1) podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

XXXI. na początku 2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a on sam wspólnie z P. S. (1), podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

XXXII. od początku 2003 roku do lutego 2004 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1), P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dwudziestokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 100 kg marihuany, które zostały nabyte dla N. S. (1) i A. K. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonał nieustalony mężczyzna, w ten sposób, że sam bądź wspólnie z P. S. (1) podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

XXXIII. latem 2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z W. S. (1), P. S. (1) i ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 10 kg marihuany, które zostały nabyte dla N. S. (1) od ustalonej osoby, a P. S. (1) wskazał W. S. (1) miejsce, do którego ma się udać w Holandii oraz przekazał mu pieniądze na nabycie środków odurzających i numer telefonu do ustalonej osoby, od którego zostały nabyte narkotyki, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez D. I., który sprzedał je nieustalonym osobom, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez rożne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

latem 2003 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o łącznej masie netto 10 kilogramów w ten sposób, że dwukrotnie przekazał D. I. w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego przywozu z Holandii dokonali, działający na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu, P. W. (1), P. S. (1) i W. S. (1) oraz ustalona osoba,

XXXIV. w kwietniu 2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), Ł. M. (1) i W. S. (1) oraz ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, jeden raz usiłował dokonać przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, które miały zostać nabyte od ustalonej osoby dla N. S. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonał Ł. M. (1), którego do tego zadania zwerbował W. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że na terenie Holandii zepsuł się samochód, którym miała być przewożona marihuana, a następnie narkotyki te miały zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXV. w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku w P., województwie (...) i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1), P. S. (1) i K. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, co najmniej 250 gramów kokainy o nieustalonej wartości i 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich o nieustalonej wartości, których wewnątrzwspólnotowego nabycia, na polecenie N. S. (1), na terenie Holandii dokonał K. K. (1), przy czym 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro zostało dostarczone przez M. W. (1), a następnie K. K. (1) wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a on sam na polecenie N. S. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku w L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i Ł. N. (1) brali udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, P. S. (1) wraz z K. K. (1), na polecenie N. S. (1), przekazali Ł. N. (1), za pośrednictwem innej ustalonej osoby, co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od kwietnia do października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brali udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. S. (1), na polecenie N. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał M. T. (1), każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w dniu 17 lipca 2006 roku na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i K. K. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 2.000 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że, na polecenie N. S. (1), przygotował do sprzedaży te narkotyki za kwotę 27.600 złotych, które to narkotyki przeznaczone były dla ustalonej osoby,

XXXVI. w okresie od końca kwietnia 2006 roku do dnia 25 lipca 2006 roku w U. gmina K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (2), K. K. (1), P. M., M. B. (2) i J. B., będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów o szacunkowej wydajności około 10-ciu kilogramów konopi innych niż włókniste,

tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XXXVII. od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku w P., województwie (...), w O., w województwie (...) oraz w K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1) i trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenie N. S. (1) dokonali K. K. (1) i P. S. (1) od trzech nieustalonych mężczyzn, a następnie K. K. (1) wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski, w ten sposób, że 1 kg kokainy po uzgodnieniu tego przez N. S. (1) został przez K. K. (1) i P. S. (1) dostarczony A. K. (1), który po dokonaniu jego wzmocnienia zwrócił go i następnie K. K. (1) przekazał te środki odurzające nieustalonemu mężczyźnie,

XXXVIII. jesienią 2006 roku w P., w województwie (...), K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), Ł. N. (1), K. K. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1) wraz z P. S. (1), a Ł. N. (1) wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnie P. S. (1) dokonał ich przywozu na teren Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XXXIX. w okresie od września 2006 roku do kwietnia 2007 roku w P., województwie (...) i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na polecenie N. S. (1), na terenie Holandii, dokonał K. K. (1), a następnie K. K. (1) wraz z P. S. (1) dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a on sam na polecenie N. S. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

we wrześniu 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że K. K. (1) wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał D. I., każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że K. K. (1) wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), dwukrotnie po 100 gram tego narkotyku jako próbkę przekazali M. B. (1),

na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że K. K. (1) wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), przekazał ten narkotyk K. R. (1), który następnie został przez niego wprowadzony do dalszego obrotu,

na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 400 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że P. S. (1), na polecenie N. S. (1), czterokrotnie sprzedał, każdorazowo po 100 gramów tego narkotyku M. N. (1), za łączną kwotę nie mniejszą niż 5.800 złotych, a on pieniądze te przekazał N. S. (1),

w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku w P. i L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i Ł. N. (1) wraz z innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji K. K. (1) przekazał osobiście bądź poprzez Ł. N. (1) i inne osoby, na polecenie N. S. (1), ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od listopada 2006 roku do kwietnia 2007 roku w T. i na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1), W. S. (1), P. B. (1), Ł. N. (1) i T. M. (1) oraz ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 23.5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że K. K. (1) wraz z P. S. (1), Ł. N. (1), W. S. (1) i P. B. (1), na polecenie N. S. (1), co najmniej pięciokrotnie te środki odurzające sprzedali ustalonej osobie i T. M. (1) za łączną kwotę co najmniej 218.500 złotych, przy czym czterokrotnie po 5 kg tego narkotyku, a jeden raz 3,5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

w 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 50 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że K. K. (1) wraz z P. S. (1), na polecenie N. S. (1), co najmniej dziesięciokrotnie te środki odurzające sprzedali S. J., które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

XL. w styczniu 2007 roku w P., województwie (...), K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1), W. S. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, uczestniczył w dokonaniu przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonali K. K. (1) i P. S. (1), a W. S. (1) przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózł K. K. (1) przez granicę polsko-niemiecką, za co otrzymał kwotę 300 złotych, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XLI. na początku 2007 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1), ustaloną osobą oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską łącznie co najmniej 45 kg marihuany za łączną kwotę co najmniej 135.000 euro, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii od dwóch nieustalonych osób wskazanych przez ustalonego mężczyznę dokonał P. S. (1) wraz z K. K. (1), a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, w tym również przez ustalonego mężczyznę i Ł. N. (1),

XLII. w pierwszej połowie 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (3), M., K. K. (1), M. J. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 70 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenie N. S. (1) dokonał K. K. (1) i P. S. (1), a trzykrotnie przywozu takiego dokonał M. J. (1), w ten sposób, że sam, bądź wspólnie z P. M. podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XLIII. w czerwcu 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. Ś. (1), I. J. (1), K. K. (1), P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1) wraz z nieustalonym mężczyzną, a M. Ś. (1) wspólnie z I. J. (1), na polecenie P. S. (1), wykonującego polecenie N. S. (1) dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XLIV. w okresie od czerwca 2007 roku do 24 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1) i K. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a P. S. (1) na polecenie N. S. (1) polecił M. Ś. (1) przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

w dniu 24 lipca 2007 roku w L., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1), A. K. (1) i N. S. (1) oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, uczestniczyli w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że K. K. (1) i P. S. (1), na polecenie N. S. (1), przewozili ukryte w schowku w samochodzie marki V. (...) ziele konopi w ilości 1001,46g, które przeznaczone były dla A. K. (1)

XLV. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1) i K. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a P. S. (1) polecił M. Ś. (1) przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XLVI. w okresie od czerwca do lipca 2007 roku w P. i M. gm. K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej i wbrew przepisom ustawy, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z M. O. (1), K. K. (1) i P. S. (1), przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających to jest marihuany, które zostały nabyte przez N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1) i przez niego w postaci: pięciu przetworników elektrycznych marki S., sześciu żarówek marki (...), pięciu metalowych ekranów w kształcie prostokąta z ceramiczną oprawką z granitem do żarówek, jednej żarówki P. (...) i dwóch promienników ciepła do zwierząt marki H. typ (...) z przewodami i metalową osłoną,

tj. o przestępstwo z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLVII. w lipcu 2007 roku w P., w P. i w K., województwie (...) oraz na terenie Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), M. Ś. (1), K. K. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na polecenie N. S. (1) i K. K. – P. S. za kwotę około 120.000 złotych, któremu udzielił instrukcji odnośnie miejsca nabycia i osoby, od której ten narkotyk ma zostać nabyty, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał P. S. (1) wraz z M. Ś. (1), a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

XLVIII. w dniu 03 lutego 2004 roku w P., gm. P., działając w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), P. S. (1), W. S. (1), M. B. (1), J. P. i M. K. (2) i nieustalonym mężczyzną, używając przemocy polegającej na biciu i kopaniu po całym ciele, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery i doprowadzeniu w ten sposób do stanu bezbronności T. K., M. P. i H. P., dokonał kradzieży samochodu dostawczego marki M. (...) o nr rej. (...) o wartości 35.000 złotych, w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów o nieustalonej wartości, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu na szkodę K. W. (1) oraz pieniędzy w kwocie 2.500 złotych i trzech telefonów komórkowych marki N. (...), N. (...) i N. (...) o wartości około 1.500 złotych na szkodę M. P., kurtki z portfelem z zawartością dokumentów w postaci dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu marki F. (...) o nr rej. (...), prawa jazdy, polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu, pieniędzy w kwocie około 2.000 złotych, dwóch telefonów komórkowych marki N. (...) i N. (...) o wartości około 1.000 złotych na szkodę H. P., dwóch telefonów komórkowych marki N. (...) i N. (...) o wartości około 1.100 złotych i pieniędzy w kwocie 1.000 złotych na szkodę T. K., stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44.100 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XLIX. w okresie od czerwca do sierpnia 2006 roku w P. na terenie województwa (...), wbrew przepisom ustawy, jeden raz udzielił nieustalonej ilości narkotyków K. N. w postaci marihuany,

tj. o przestępstwo z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485)

3. A. K. (1) został oskarżony o to, że:

L. w okresie od początku 2003 roku do października 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

LI. od początku 2003 roku do lutego 2004 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), P. W. (1), P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dwudziestokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 100 kg marihuany, które zostały nabyte dla niego i N. S. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonał nieustalony mężczyzna, a P. W. (1) i P. S. (1) podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

LII. w dniu 28 lutego 2006 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...) i B. J. (1) ps. (...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 28.02.2006 roku sprzedał N. S. (1) 9.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 47.970 złotych, który to narkotyk został następnie wprowadzony do dalszego obrotu przez B. J. (1) i K. K. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LIII. w dniu 03 marca 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyzną ps. (...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.600 złotych, który to narkotyk następnie został wprowadzony do dalszego obrotu przez B. J. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LIV. w dniu 08 marca 2006 roku w P. oraz w województwie (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz nieustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancję psychotropową w postaci 7.000 gram amfetaminy za kwotę 39.200 złotych, którą odebrał od ustalonego i nieustalonego mężczyzny B. J. (1), a który to narkotyk następnie został wprowadzony do dalszego obrotu przez B. J. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LV. w dniu 28 marca 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...) oraz nieustalonym mężczyzną, działając wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci co najmniej 5.000 gram amfetaminy w ten sposób, że przekazał N. S. (1) próbkę narkotyku o nieustalonej wadze w celu oceny jej jakości przed sfinalizowaniem transakcji,

tj. o przestępstwo z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LVI. w okresie od 06 do 08 maja 2006 roku w K. koło P. w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.600 złotych, który to narkotyk przeznaczony był dla nieustalonej osoby,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LVII. w dniu 11 lipca 2006 roku w K. koło P. w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami w tym jednym o pseudonimie (...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.140 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej dystrybucji dla R. D. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LVIII. w dniu 09 sierpnia 2006 roku w K. koło P. na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...) i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancje psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 27.090 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej dystrybucji dla R. D. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LIX. w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedał N. S. (1) substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 26.750 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej odsprzedaży dla B. J. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LX. w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), K. R. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną i nieustalonym dotychczas mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości nieustalonego rodzajowo narkotyku o wadze 2.000 gram w ten sposób, że po przyjęciu od niego zamówienia, N. S. (1) wydał polecenie K. R. (1), aby wymieniony narkotyk sprzedał bezpośrednio ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXI. w pierwszej połowie 2007 roku w O. i województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że po uzgodnieniu tego z N. S. (1) przyjął od K. K. (1) i P. S. (1) 1 kg kokainy w celu jego wzmocnienia, a po dokonaniu tego, narkotyk ten zwrócił K. K. (1) i P. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXII. w dniu 19 marca 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością nieustalonego narkotyku w ten sposób, że przesłał jego próbkę przesyłka konduktorską N. S. (1), którą z dworca PKP w P. odebrał B. J. (1),

tj. o przestępstwo z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXIII. w dniach 05-06 kwietnia 2007 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...) i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy o wartości 198.000 złotych w ten sposób, że po uprzednim zamówieniu tego narkotyku u N. S. (1) i dostarczeniu go w umówione miejsce przez B. J. (1), został mu on dostarczony przez dwóch nieustalonych mężczyzn dla nieustalonego nabywcy,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXIV. w dniu 24 lipca 2007 roku na terenie województwa (...), (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), P. S. (1) oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi o wadze netto 1001,46 grama w ten sposób, że po uprzednim złożeniu zamówienia umówił się z N. S. (1) na transakcję zakupu wymienionego narkotyku za kwotę 14.100 złotych w okolicach W., która nie została przeprowadzona z uwagi na zatrzymanie w miejscowości L. k/ L. kurierów: K. K. (1) i P. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

4. K. R. (1) został oskarżony o to, że:

LXV. w okresie od końca 2002 roku do 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

LXVI. na przełomie 2002/2003 roku w P., województwie (...), K. oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. W. (1) i P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a P. S. (1) wspólnie z P. W. (1), na jego polecenie podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

LXVII. w dniu 09 listopada 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), będąc przez niego kierowanym, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że przeprowadził transakcję narkotykową z nieustalonym dotychczas mężczyzną, któremu sprzedał 0,5 kg kokainy za kwotę 75.000 złotych, którą wcześniej ustalił z N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXVIII. w dniach od 15 listopada 2006 roku do 17 listopada 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), będąc przez niego kierowanym, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że przeprowadził transakcję narkotykową z nieustalonym dotychczas mężczyzną, któremu sprzedał 5.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 27.600 złotych, którą to cenę wcześniej ustalił z N. S. (1),,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXIX. w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1) i będąc przez niego kierowanym, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną i nieustalonym dotychczas mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości nieustalonego rodzajowo narkotyku o wadze 2.000 gram w ten sposób, że sprzedał go ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXX. na przełomie 2006/2007 roku w P. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1), M. B. (1), M. N. (1) i S. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz z M. B. (1) przekazał wyżej wymienione środki psychotropowe P. S. (1), który je odebrał na polecenie K. K. (1), który wykonywał polecenie N. S. (1), a następnie, wykonując polecenie N. S. (1), P. S. (1) sprzedał 100 gram z tych narkotyków M. N. (2) za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazał K. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gram K. K. (1) sprzedał S. J. za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcji N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXI. na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął od K. K. (1) i P. S. (1) około 5 kg marihuany, którzy przekazali mu te środki odurzające na polecenie N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

5. D. I. został oskarżony o to, że:

LXXII. w okresie od początku 2003 roku do 01 lutego 2004 roku i od 16 kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), przy czym w okresie od 16 kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku działając w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

LXXIII. latem 2003 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o łącznej masie netto 10 kilogramów w ten sposób, że dwukrotnie przyjął od P. W. (1) i P. S. (1) w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego przywozu z Holandii dokonali, działający na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu, P. W. (1), P. S. (1) i W. S. (1) oraz ustalona osoba,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXIV. we wrześniu 2006 roku w P., działając w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o masie netto 20 kilogramów w ten sposób, czterokrotnie przyjął od P. S. (1) i K. K. (1) w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali na polecenie N. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniu P. W. (1), P. S. (1) i K. K. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

6. M. T. (1) został oskarżony o to, że:

LXXV. w okresie co najmniej od maja 2005 roku do lutego 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), I. J. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

LXXVI. w maju 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości nieustalonego narkotyku o nieustalonej wartości w ten sposób, że co najmniej od 07 maja 2006 roku, N. S. (1) nakłaniał go do pilnego przeprowadzenia transakcji odnośnie posiadanego przez niego narkotyku, którą on zaplanował pomiędzy 10 a 11 maja 2006 roku,

tj. o przestępstwo z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXVII. w dniu 21 maja 2005 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), G. O. i H. W. (1), wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci 20.000 tabletek MDMA (ekstazy) koloru niebieskiego ze znaczkiem (...), w ten sposób, że tabletki te zapakowane przez K. K. (1), sprzedał wraz z H. W. (1) G. O. za kwotę co najmniej 30.000 złotych, które następnie G. O. zamierzał odsprzedać ze średnim zyskiem 8.400 złotych dotychczas nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji w chwili posiadania wyżej wymienionych narkotyków,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXVIII. w okresie od kwietnia do października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1), P. W. (1) i nieustalony mężczyzna, w ten sposób, że przynajmniej czterokrotnie przyjął od P. S. (1) każdorazowo po 5 kg tego narkotyku w celu wprowadzenia ich do obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

7. B. J. (1) został oskarżony o to, że:

LXXIX. w okresie od początku 2006 roku do października 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

LXXX. w dniu 25 lutego 2006 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 10.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 53.300 złotych w ten sposób, że w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od N. S. (1) w celu dalszej dystrybucji wymieniony narkotyk, który został przez niego sprzedany nieustalonym osobom, a następnie pieniądze pochodzące z jego sprzedaży przekazał N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXI. w okresie od 28 lutego 2006 roku do 01 marca 2006 roku w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 01.03.2006 roku w celu dalszej dystrybucji zakupił od N. S. (1) za kwotę 6.090 złotych co najmniej 1.000 gram amfetaminy, którą następnie sprzedał dwóm nieustalonym nabywcom,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXII. w dniu 03 marca 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyzną ps. (...), będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że odebrał od ustalonego mężczyzny i nieustalonego mężczyzny substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy, przeznaczona dla N. S. (1), którą następnie od niego zakupił w celu dalszej dystrybucji za kwotę 32.400 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXIII. w dniu 08 marca 2006 roku w P. oraz w województwie (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz nieustalonym dotychczas mężczyzną, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji zakupił od N. S. (1) za kwotę 44.520 złotych substancję psychotropową w postaci 7.000 gram amfetaminy, którą uprzednio odebrał od ustalonego mężczyzny i nieustalonego mężczyzny,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXIV. w okresie od 06 do 08 maja 2006 roku w K. koło P. w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu A. K. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, będąc kierowanym przez N. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) przyjął na przechowanie 5.000 gram amfetaminy o wartości 28.600 złotych, stanowiącej wcześniej przedmiot transakcji bezpośrednio pomiędzy A. K. (1), N. S. (1), a nieustalonymi dotychczas mężczyznami,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXV. w dniu 18 grudnia 2006 roku w P. i w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną dotychczas osobą, będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) zawiózł do lokalu usytuowanego na trasie P.-B. i przekazał nieustalonej dotychczas osobie 7.500 gram amfetaminy o wartości co najmniej 39.825 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXVI. w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji zakupił od N. S. (1) 5.000 gram amfetaminy za kwotę 32.000 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXVII. w dniu 19 marca 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...), będąc kierowanym przez N. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością nieustalonego narkotyku w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) ps. (...) odebrał z Dworca PKP przesyłkę z zawartością próbki tego narkotyku,

tj. o przestępstwo z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXVIII. w dniach 05-06 kwietnia 2007 roku w P. oraz na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z A. K. (1) ps. (...) i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, będąc kierowanym przez N. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy o wartości 198.000 złotych w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) dostarczył ten narkotyk w umówione miejsce, który następnie dwóch nieustalonych mężczyzn dostarczyło dla nieustalonego nabywcy A. K. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

LXXXIX. w lipcu 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął około 1 kg kokainy, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii i przywozu do Polski dokonali działający wspólnie i w porozumieniu N. S. (1), K. K. (1), M. Ś. (1), P. W. (1) i nieustalony mężczyzna,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XC. w dniu 20 lipca 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, udzielił substancji odurzającej w postaci 0,14 gram kokainy K. K. (1), P. S. (1) i nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie (...),

tj. o przestępstwo z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XCI. w dniu 29 października 2007 roku w P., wbrew przepisom ustawy, posiadał środki odurzające w postaci 0,21 gram ziela konopi innego niż włókniste oraz 0,19 gram konopi,

tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485)

8. M. K. (1) został oskarżony o to, że:

XCII. w okresie od początku 2006 roku do 23 października 2006 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (2) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), I. J. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w ten sposób, że brał udział w ukrywaniu korzyści pochodzących z obrotu tymi środkami odurzającymi

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

9. M. S. (1) został oskarżony o to, że:

XCIII. w okresie od końca 2002 roku do 23 października 2006 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (1), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

XCIV. w dniu 29 października 2007 roku w P., bez wymaganego zezwolenia posiadał amunicję do broni palnej w postaci:

121 naboi pistoletowych kal. 9x19 mm,

74 naboje rewolwerowe kal. 38 (...),

257 naboi bocznego zapłonu kal. 5,6 mm (...),

43 alarmowe naboje rewolwerowe kal. 9 mm,

4 gazowe naboje rewolwerowe kal. 9 mm (...),

tj. o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k.

10. M. B. (3) został oskarżony o to, że:

XCV. w okresie od początku 2004 roku do października 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), M.

Ś., S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), I. J. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

XCVI. w dniu 03 lutego 2004 roku w P., gm. P., działając wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), P. S. (1), W. S. (1), P. W. (1), J. P. i M. K. (2) i nieustalonym mężczyzną, używając przemocy polegającej na biciu i kopaniu po całym ciele, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery i doprowadzeniu w ten sposób do stanu bezbronności T. K., M. P. i H. P., dokonał kradzieży samochodu dostawczego marki M. (...) o nr rej. (...) o wartości 35.000 złotych, w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów o nieustalonej wartości, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu na szkodę K. W. (1) oraz pieniędzy w kwocie 2.500 złotych i trzech telefonów komórkowych marki N. (...), N. (...) i N. (...) o wartości około 1.500 złotych na szkodę marcina P., kurtki z portfelem z zawartością dokumentów w postaci dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu marki F. (...) o nr rej. (...), prawa jazdy, polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu, pieniędzy w kwocie około 2.000 złotych, dwóch telefonów komórkowych marki N. (...) i N. (...) o wartości około 1.000 złotych na szkodę H. P., dwóch telefonów komórkowych marki N. (...) i N. (...) o wartości około 1.100 złotych i pieniędzy w kwocie 1.000 złotych na szkodę T. K., stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44.100 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XCVII. w drugiej połowie 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę od P. S. (1), któremu polecił to N. S. (1) i K. K. (1), w celu jego dalszej odsprzedaży, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali, na polecenie N. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniu P. W. (1), P. S. (1), K. K. (1) oraz nieustaleni mężczyźni,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XCVIII. w pierwszej połowie 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę od P. S. (1) i K. K. (1), którym polecił to N. S. (1), w celu jego dalszej odsprzedaży, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali, na polecenie N. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniu P. W. (1), P. S. (1), K. K. (1) oraz nieustaleni mężczyźni,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

XCIX. na przełomie 2006/2007 roku w P. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1), K. R. (1), M. N. (1) i S. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz z K. R. (1) przekazał wyżej wymienione środki psychotropowe P. S. (1), który je odebrał na polecenie K. K. (1), który wykonywał polecenie N. S. (1), a następnie, wykonując polecenie N. S. (1), P. S. (1) sprzedał 100 gram z tych narkotyków M. N. (2) za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazał K. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gram K. K. (1) sprzedał S. J. za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcji N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

11. P. B. został oskarżony o to, że:

C. w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. oraz na terenie województwa (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), I. J. (1), W. S. (1), M. W. (1), M. Ś. (1), S. J., M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

CI. w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. i S. w województwie (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1) i Ł. N. (1), brali udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął od P. S. (1) i K. K. (1) co najmniej 27-krotnie te środki odurzające, a następnie wraz z Ł. N. (1) wprowadził je do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CII. w marcu 2007 roku w T. i na terenie województwa (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), W. S. (1), Ł. N. (1) oraz T. M. (1) i ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 5 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz z W. S. (1), który wykonywał polecenie P. S. (1) i N. S. (1) oraz z Ł. N. (1), sprzedał ustalonemu mężczyźnie i T. M. (1) 5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

12. M. W. (1) został oskarżony o to, że:

CIII. w okresie od kwietnia 2006 roku do czerwca 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), I. J. (1), W. S. (1), M. Ś. (1), S. J., P. B. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

CIV. w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku w P., województwie (...) i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról przynajmniej dziewięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro w ten sposób, że dostarczył w Holandii wyżej opisane narkotyki K. K. (1) i P. S. (1), którzy dokonali ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na polecenie N. S. (1), a następnie P. S. (1) wraz z K. K. (1) dokonali przywozu tych narkotyków na teren Polski, a P. W. (1) na polecenie N. S. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

CV. w okresie od końca kwietnia 2006 roku do dnia 25 lipca 2006 roku w U. gmina K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z P. W. (1), K. K. (1), P. M., M. B. (2) i J. B., będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów o szacunkowej wydajności około 10-ciu kilogramów konopi innych niż włókniste,

tj. o przestępstwo z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CVI. w dniu 23 października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i Ł. N. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że przekazał K. K. (1) w celu dalszej odsprzedaży Ł. N. (1) 200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CVII. w dniu 23 października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że sprzedał nieustalonej dotychczas osobie 400 gram marihuany o wartości hurtowej około 5.600 złotych i wartości detalicznej 8.000 złotych,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CVIII. w czerwcu 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany o łącznej wartości około 60.000 euro, w ten sposób, że na polecenie N. S. (1) wraz z K. K. (1) dokonał ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, a następnie przywozu tych narkotyków na teren Polski dokonał nieustalony mężczyzna, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

13. S. J. został oskarżony o to, że:

CIX. w okresie od drugiej połowy 2006 roku do 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. Ś. (1), M. J. (1), I. J. (1), W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

CX. na przełomie 2006/2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że kupił od K. K. (1) ci najmniej 700 gram amfetaminy za kwotę około 5.600 złotych, w celu dalszej odsprzedaży tych narkotyków, a K. K. (1) dokonywał tej sprzedaży na polecenie N. S. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXI. w 2007 roku w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i P. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, czterokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej łącznie 20 kg marihuany, w ten sposób, że dwukrotnie wraz z K. K. (1) dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg tego narkotyku, a dwukrotnie przekazał P. S. (1) pieniądze w złotych polskich na zakup na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg marihuany, które P. S. (1) wymienił na euro, a wewnątrzwspólnotowego nabycia tych środków odurzających dokonał K. konieczny, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

CXII. w 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że dziesięciokrotnie kupił od P. S. (1) i K. K. (1) łącznie 50 kilogramów marihuany, które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

14. M. Ś. (1) został oskarżony o to, że:

CXIII. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku w P. oraz na terenie województw (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), I. J. (1), W. S. (1), S. J., M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), Ł. N. (1) ps. (...) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

CXIV. w czerwcu 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), I. J. (1), P. M., P. S. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1) wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, w ten sposób, że na polecenie P. S. (1) wspólnie z I. J. (1) dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a P. M. podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to od P. S. (1) kwotę 3.000 zł, z której 500 zł przekazał I. J. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXV. w czerwcu 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), I. J. (1), P. W. (1), P. S. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1) wraz z nieustalonym mężczyzną, w ten sposób, że na polecenie P. S. (1), wykonującego polecenie N. S. (1), wspólnie z I. J. (1) dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 3.000 zł, z której 500 zł przekazał I. J. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

CXVI. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a on sam na polecenie P. S. (1), wykonującego polecenie N. S. (1), przywiózł te narkotyki z Holandii do Polski, a P. W. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując za to wynagrodzenie w kwocie 6.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

CXVII. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku w S. i w P., województwie (...) oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1) i P. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał K. K. (1), a on sam na polecenie P. S. (1), przywiózł te narkotyki z Holandii do Polski, a P. W. (1) podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując za to wynagrodzenie w kwocie 7.500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

CXVIII. w lipcu 2007 roku w P., w P. i w K., województwie (...) oraz na terenie Belgii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1), P. W. (1) i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na polecenie N. S. (1) i K. P. (1) S. za kwotę około 120.000 złotych, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał on sam wraz z P. S. (1), a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 5.000 złotych do podziału z K. K. (1) i P. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

15. Ł. N. (1) został oskarżony o to, że:

CXIX. w okresie od kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. i L. oraz na terenie województwa (...) i (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie: M. B. (1) ps. (...), R. D. (1) ps. (...), D. I. ps. (...), B. J. (1) ps. (...), A. K. (1) ps. (...), K. K. (1) ps. (...), M. K. (1), P. M. ps. (...), K. R. (1) ps. (...), M. S. (1) ps. (...), M. T. (1) ps. (...), P. W. (1) ps. (...), P. S. (1), M. J. (1), I. J. (1), W. S. (1), M. W. (1), M. Ś. (1), S. J., M. N. (1), P. B. (1) i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenie P. oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.

CXX. w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku w L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1) i P. S. (1) brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, przyjął od P. S. (1) i K. K. (1), którzy wykonywali polecenie N. S. (1), za pośrednictwem Ł. P., co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, pochodzące z wewnątrzwspólnotowego nabycia, którego na polecenie N. S. (1) dokonali P. S. (1), K. K. (1), P. W. (1) i M. W. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXXI. w dniu 23 października 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i M. W. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że nabył od K. K. (1) 200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych, którą przekazał mu w celu dalszej odsprzedaży M. W. (1),

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXXII. w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku w P. i L. oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1) i K. K. (1) i innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przekazał osobiście bądź poprzez inne osoby ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, które na polecenie N. S. (1), przekazał mu K. K. (1), pochodzące z wewnątrzwspólnotowego nabycia, którego na polecenie N. S. (1) dokonali P. S. (1), K. K. (1) i P. W. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu, i tak:

w dniu 23 listopada 2006 roku w P., L. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 75.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonemu mężczyźnie,

w dniu 24 listopada 2006 roku w P., L. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 75.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

w dniu 10 grudnia 2006 roku w P. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 0,5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 7.500 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonym dotychczas osobom,

w dniu 11 grudnia 2006 roku w P. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 4 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 60.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonym dotychczas osobom,

w dniu 19 grudnia 2006 roku w P., L. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 11 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 165.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

w dniu 30 stycznia 2007 roku w P., L. i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 2 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 30.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXXIII. w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. i S. w województwie (...) oraz w T., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenie N. S. (1), brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął od P. S. (1) i K. K. (1), za pośrednictwem P. B. (1), co najmniej 27-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 75 kg marihuany, które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu, w tym 4-krotnie wraz z P. S. (1), K. K. (1), W. S. (1) i P. B. (1) przekazał łącznie 20 kilogramów marihuany ustalonemu mężczyźnie i T. M. (1) za łączną kwotę co najmniej 205.500 zł,

tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k.

CXXIV. jesienią 2006 roku w P., w województwie (...), K. i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie N. S. (1), wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1), P. W. (1) i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali K. K. (1) i P. S. (1), a on wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnie P. S. (1) dokonał ich przywozu na teren Polski, a P. W. (1) podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

Sąd Okręgowy w Poznaniu na mocy wyroku z 20 marca 2017 r. (sygn.. akt XVI K 31/10), przyjmując, iż podstawę rozstrzygnięć stanowią przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r.

Odnośnie oskarżonego K. K. (1)

1. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie I, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

2. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie II i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

3. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

4. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie III i za to, na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

5. Na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 800 (osiemset) złotych.

6. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie IV i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 45 (czterdziestu pięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

7. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

8. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach V-VII, przy czym:

w ramach czynów opisanych w punktach V i VI przyjmuje, iż przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to on wydał polecenie sprzedaży narkotyku,

w ramach czynu opisanego w punkcie VII przyjmuje, iż przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to on wydał polecenie odbioru przesyłki, wskazał miejsce jej umieszczenia i wprowadził narkotyki do obrotu,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

9. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

10. Uznał oskarżonego za winnego, opisanego w art. 91 § 1 k.k., ciągu przestępstw z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach IX-X, XIII-XIV, XVII-XXVI, XXVIII z tym, iż przyjął, że:

czynu opisanego w punkcie IX dopuścił się w okresie od kwietnia do października 2006 roku,

500 sztuk sadzonek wskazanych w punkcie IX stanowiło krzewy konopi indyjskich innych niż włókniste,

w ramach czynów opisanych w punktach IX, X, XIII, XIV, XVII, XIX, XXI, XXIII, XXIV, XXVI, XXVIII polecenia wydawał ustalony mężczyzna,

i za ten ciąg przestępstw, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

11. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwóch tysięcy) złotych.

12. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie VIII, z tym, iż przyjął, że przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to z nim kontaktował się oskarżony, zaś z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie: „znacznej ilości” i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

13. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

14. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach XI-XII, XVI z tym, iż w ramach czynu opisanego w punkcie XI wskazał, iż jego przedmiotem była znaczna ilość środków odurzających w postaci łącznie 75 kg marihuany, zaś w ramach czynów opisanych w punktach XI i XII polecenia wydawał ustalony mężczyzna i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

15. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jednego tysiąca) złotych.

16. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXVII, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, który wraz z oskarżonym, P. W. (1) i P. S. (1) nabył te przyrządy, i za to, na podstawie art. 54 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

17. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 100 (stu) złotych.

18. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XV i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 10 (dziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

19. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 400 (czterysta) złotych.

20. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego K. K. (1) kary i wymierzył mu karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

21. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego K. K. (1) wolności w sprawie od dnia 24 lipca 2007r. do dnia 8 września 2010r.

22. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego K. K. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

16.170 (szesnaście tysięcy sto siedemdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie III,

93.000 (dziewięćdziesiąt trzy tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie IX,

91.000 (dziewięćdziesiąt jeden tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie X,

5.300 (pięć tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIII,

1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIV,

3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XV,

9.100 (dziewięć tysięcy sto) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XVII,

21.600 (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XVIII,

212.160 (dwieście dwanaście tysięcy sto sześćdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIX,

69.666 (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XX,

9.100 (dziewięć tysięcy sto ) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXI,

78.375 (siedemdziesiąt osiem tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXII,

9.100 (dziewięć tysięcy sto) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXIII,

18.200 (osiemnaście tysięcy dwieście) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXIV,

128.883 (sto dwadzieścia osiem tysięcy osiemset osiemdziesiąt trzy) złote – z przestępstwa opisanego w punkcie XXV,

2.000 (dwa tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXVI,

1.666 (jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXVIII.

Odnośnie oskarżonego P. W. (1)

23. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

24. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXX i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

25. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

26. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXXI, przestępstw z art. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach XXXII-XXXIII oraz przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXXIV, z tym, iż przyjął, że:

w ramach czynów opisanych w punktach XXXII, XXXIII i XXXIV polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to dla niego m.in. zostały nabyte środki odurzające

i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (cztery) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i karę 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

27. Na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 8000 (osiem tysięcy) złotych.

28. Uznał oskarżonego za winnego, opisanego w art. 91 § 1 k.k., ciągu przestępstw z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach XXXV, XXXVII-XLV, XLVII z tym, iż przyjął, że:

czynu opisanego w punkcie XXXV dopuścił się w okresie od kwietnia do października 2006 roku,

500 sztuk sadzonek wskazanych w punkcie XXXV stanowiło krzewy konopi indyjskich innych niż włókniste,

w ramach czynów opisanych w punktach XXXV, XXXVII-XLIV polecenia wydawał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie XXXVII polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to z nim uzgodniono dostarczenie narkotyku A. K. (1),

i za ten ciąg przestępstw, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 (pięciu) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

29. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych.

30. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXXVI, z tym, iż przyjął, że oskarżonym kierował ustalony mężczyzna i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

31. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych.

32. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XLVI, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, który wraz z oskarżonym, K. K. (1) i P. S. (1) nabył te przyrządy, i za to, na podstawie art. 54 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

33. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 100 (stu) złotych.

34. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XLVIII, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, P. S. (1), W. S. (1), M. B. (1), J. P. i M. K. (2) oraz nieustalonym mężczyzną, że ich działanie przyjęło również formę grożenia natychmiastowym użyciem przemocy, a z opisu czynu wyeliminował doprowadzenie pokrzywdzonych do stanu bezbronności, jak również to, że sprawcy dokonali kradzieży polisy ubezpieczenia OC pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...), dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu marki F. (...) o nr rej. (...) i polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu oraz prawa jazdy i za to, na podstawie art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności.

35. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XLIX i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

36. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 200 (dwieście) złotych.

37. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego P. W. (1) kary i wymierzył mu karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

38. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego K. K. (1) wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 6 września 2010r.

39. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego P. W. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

512.830 (pięćset dwanaście tysięcy osiemset trzydzieści) złotych – z przestępstw opisanych w punktach: XXXI, XXXII, XXXIII, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII,

500 (pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLIII,

1.000 (jeden tysiąc) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLIV,

128.883 (sto dwadzieścia osiem tysięcy osiemset osiemdziesiąt trzy) złote – z przestępstwa opisanego w punkcie XLV,

500 (pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLVII.

Odnośnie oskarżonego A. K. (1)

40. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie L, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

41. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LI, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z P. W. (1), P. S. (1) i dwoma ustalonymi mężczyznami, zaś narkotyki zostały nabyte dla niego i ustalonego mężczyzny i za to, na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

42. Na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 8000 (osiem tysięcy) złotych.

43. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach LII-LIV, LVI-LXI, LXIII, z tym, iż przyjął, że:

w ramach czynu opisanego w punkcie LII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, K. K. (1) ps. (...) i B. J. (1) ps. (...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z B. J. (1) ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyzną ps. (...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIV oskarżony, działał wspólnie i w porozumieniu z B. J. (1) ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz nieustalonym mężczyzną, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVI oskarżony działał z B. J. (1) ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami w tym jednym o pseudonimie (...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie, zaś przeznaczony był on do dalszej dystrybucji dla innego ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie, zaś przeznaczony był on do dalszej dystrybucji dla innego ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z B. J. (1) ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z K. R. (1) ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami nieustalonym dotychczas mężczyzną, a polecenie K. R. (1) wydał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXI uzgodnienia oskarżony dokonał z ustalonym mężczyzną,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, B. J. (1) ps. (...) i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a zamówienia narkotyku dokonał u ustalonego mężczyzny,

oraz (w ramach czynu opisanego w punkcie LXIV) tego, że w dniu 24 lipca 2007r. na terenie województwa (...) i (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1) ps. (...), P. S. (1), ustalonym mężczyzną oraz dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopii innych niż włókniste o wadze netto 1001,46 grama w ten sposób, że złożył u ustalonego mężczyzny zamówienie na ten narkotyk oferując za niego kwotę 14.100 złotych, na skutek czego dokonano nabycia, a następnie przewozu tego narkotyku z Holandii do Polski, i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

44. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 4000 (cztery tysiące) złotych.

45. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LV, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami i nieustalonym mężczyzną oraz, że próbka narkotyku została przekazana ustalonej osobie i za to, na podstawie art. 57 ust. 2 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

46. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

47. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXII, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z B. J. (1) ps. (...) oraz ustalonym mężczyzną, dla którego przeznaczona była przesyłka konduktorska, a także, że ilość narkotyku przygotowywanego do wprowadzenia do obrotu nie była znaczna i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

48. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

49. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wobec oskarżonego A. K. (1) kary i wymierzył mu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 400 (czterystu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

50. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego A. K. (1) wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 23 grudnia 2008r.

51. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego A. K. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

484.000 (czterysta osiemdziesiąt cztery tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LI,

23.985 (dwadzieścia trzy tysiące dziewięćset osiemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LII,

14.300 (czternaście tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIII,

19.600 (dziewiętnaście tysięcy sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIV,

14.300 (czternaście tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVI,

14.070 (czternaście tysięcy siedemdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVII,

13.545 (trzynaście tysięcy pięćset czterdzieści pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVIII,

13.375 (trzynaście tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIX,

99.000 (dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LXIII.

Odnośnie oskarżonego K. R. (1)

52. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

53. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXVI i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

54. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

55. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach LXVII-LXXI z tym, iż:

w ramach czynów opisanych w punktach LXVII, LXVIII oskarżony działał na polecenie ustalonego mężczyzny i będąc przez niego kierowanym i to z nim ustalał cenę narkotyku,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXIX oskarżony działał na polecenie ustalonego mężczyzny i będąc przez niego kierowanym,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, K. K. (1), P. S. (1), M. B. (1), M. N. (1) i S. J., a polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to jemu przekazano pieniądze z obu transakcji,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXI wskazuje, iż jego przedmiotem była znaczna ilość środków odurzających w postaci 5 kg marihuany,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

56. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych.

57. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

58. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego K. R. (1) wolności w sprawie od dnia 30 października 2007r. do dnia 6 września 2010r.

59. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego K. R. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie LXX w wysokości 100 (stu) złotych.

Odnośnie oskarżonego D. I.

60. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...), a także, że w ramach recydywy oskarżony działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 1.02.2004r. do 1.10.2004r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.07.2005r. (sygn. akt III K 1/05) za umyślne przestępstwo podobne, i za to, na podstawie art. 258 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

61. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXIII, z tym, iż przyjął, że polecenie P. W. (1), P. S. (1) i W. S. (1) wydał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 43 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

62. Na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

63. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXIV, z tym, iż przyjął, że polecenie P. W. (1), P. S. (1) i K. K. (1) wydał ustalony mężczyzna, a także, że D. I. działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 1.02.2004r. do 1.10.2004r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.07.2005r. (sygn. akt III K 1/05) za umyślne przestępstwo podobne, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

64. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych.

65. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

66. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego D. I. przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

5.000 (pięć tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LXXIII,

10.000 (dziesięć tysięcy) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie LXXIV.

Odnośnie oskarżonego M. T. (1)

67. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

68. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXVI, z tym iż przyjął, iż czynem kierował ustalony mężczyzna i to on nakłaniał M. T. (1) do pilnego przeprowadzenia transakcji, zaś z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie: „znacznej ilości” i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

69. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

70. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXVII i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 45 (czterdziestu pięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

71. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

72. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXVIII, z tym, iż przyjął, że nabycia środków odurzających dokonali ustalony mężczyzna, K. K. (1), P. S. (1), P. W. (1) i nieustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

73. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

74. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

75. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego M. T. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie LXXVIII w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych.

Odnośnie oskarżonego B. J. (1)

76. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

77. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach LXXX-LXXXVI, LXXXVIII-LXXXIX z tym, iż przyjął, że:

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXX oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego przyjął wymieniony narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXI oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego zakupił narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę, dla którego amfetamina była przeznaczona,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXIII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego zakupił wymieniony narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXIV oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie przyjął narkotyki, będące wcześniej przedmiotem transakcji bezpośrednio pomiędzy A. K. (1), ustalonym mężczyzną i nieustalonymi dotychczas mężczyznami,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXV oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie zawiózł narkotyki,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVI oskarżony zakupił narkotyk od ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVIII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie dostarczył narkotyki w umówione miejsce,

przedmiotem czynu opisanego w punkcie LXXXIX była znaczna ilość środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, a jej nabycia i przywozu dokonali działający wspólnie i w porozumieniu ustalony mężczyzna, K. K. (1), M. Ś. (1), P. W. (1) i nieustalony mężczyzna,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

78. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych.

79. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXXVII, z tym, iż przyjął, że oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę, a ilość narkotyku przygotowywanego do wprowadzenia do obrotu nie była znaczna, i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

80. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

81. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XC, z tym, iż z opisu czynu wyeliminował działanie w zorganizowanej grupie przestępczej, i za to, na podstawie art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

82. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

83. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCI i za to, na podstawie art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

84. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

85. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

86. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego B. J. (1) wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 23 września 2010r.

Odnośnie oskarżonego M. K. (1)

87. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

88. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. K. (1) wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 2 kwietnia 2008r.

Odnośnie oskarżonego M. S. (1)

89. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCIII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

90. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 263 § 2 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCIV i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

91. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

92. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. S. (1) wolności w sprawie od dnia 30 października 2007r. do dnia 10 czerwca 2008r.

Odnośnie oskarżonego M. B. (1)

93. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

94. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCVI, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, P. S. (1), W. S. (1), P. W. (1), J. P. i M. K. (2) oraz nieustalonym mężczyzną, że ich działanie przyjęło również formę grożenia natychmiastowym użyciem przemocy, a z opisu czynu wyeliminował doprowadzenie pokrzywdzonych do stanu bezbronności,, i za to, na podstawie art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

95. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach XCVII i XCVIII, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna oraz ustalony mężczyzna wraz z K. K. (1) i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

96. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

97. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCIX, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1), K. R. (1), M. N. (1) i S. J. oraz ustalonym mężczyzną, który wydawał polecenia, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

98. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

99. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

100. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. B. (1) wolności w sprawie od dnia 7 maja 2008r. do dnia 6 września 2010r.

Odnośnie oskarżonego P. B. (1)

101. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie C, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

102. Uznał oskarżonego (w ramach czynów opisanych wyżej w punktach CI i CII) za winnego tego, że w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku w P. i S. w województwie (...) oraz T., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenie ustalonego mężczyzny, wspólnie i w porozumieniu z P. S. (1), K. K. (1) i Ł. N. (1), brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął od P. S. (1) i K. K. (1) co najmniej 27-krotnie te środki odurzające, a następnie wraz z Ł. N. (1) wprowadził je do dalszego obrotu, w tym w marcu 2007 roku wraz z W. S. (1), który wykonywał polecenie P. S. (1) i ustalonego mężczyzny oraz z Ł. N. (1), sprzedał ustalonemu mężczyźnie i T. M. (1) 5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży, t.j. przestępstwa z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

103. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

104. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

105. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego P. B. (1) wolności w sprawie od dnia 11 czerwca 2008r. do dnia 22 grudnia 2009r.

Odnośnie oskarżonego M. W. (1)

106. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CIII, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

107. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CIV, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

108. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych.

109. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CV, z tym, iż przyjął, że popełnieniem przestępstwa kierował ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

110. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

111. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach CVI i CVII i przyjął, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 10 (dziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

112. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

113. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CVIII, z tym iż przyjął, że polecenie wydał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

114. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

115. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

116. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. W. (1) wolności w sprawie od dnia 10 czerwca 2008r. do dnia 25 maja 2010r.

117. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekał wobec oskarżonego M. W. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

2.800 (dwa tysiące osiemset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CVI,

5.600 (pięć tysięcy sześćset) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CVII.

Odnośnie oskarżonego S. J.

118. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

119. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punkcie CX, z tym, iż w ramach tego czynu przyjął, iż jego przedmiotem była znaczna ilość substancji psychotropowej i punkcie CXII i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

120. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

121. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXI i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

122. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

123. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

124. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego S. J. wolności w sprawie od dnia 11 czerwca 2008r. do dnia 20 marca 2009r.

125. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekał wobec oskarżonego S. J. przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

700 (siedemset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CX,

69.666 (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXI,

174.166 (sto siedemdziesiąt cztery tysiące sto sześćdziesiąt sześć) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXII.

Odnośnie oskarżonego M. Ś. (1)

126. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXIII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

127. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach CXIV i CXV, z tym, iż w ramach tego czynu przyjął, iż polecenie P. S. (1) wydawał ustalony mężczyzna oraz przestępstw z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach CXVI-CXVIII, z tym, iż przyjął, że:

w ramach czynu opisanego w punkcie CXVI polecenie P. S. (1) wydawał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXVIII polecenie całości przestępczego działania wydał ustalony mężczyzna, który również wraz z K. K. (1) wydał polecenie P. S. (1) nabycia narkotyku na terenie Belgii,

a także przyjmuje, iż oskarżony wskazanych czynów dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 26.07.2003r. do 11.02.2005r. i od 5.08.2005r. do 19.12.2006r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 11.02.2005r. (sygn. akt II K 188/04) za umyślne przestępstwo podobne i przyjął, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

128. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

129. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

130. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego M. Ś. (1) wolności w sprawie od dnia 10 czerwca 2008r. do dnia 21 maja 2010r.

131. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekał wobec oskarżonego M. Ś. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXIV,

2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXV,

6.000(sześć tysięcy) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXVI,

7.500 (siedem tysięcy pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXVII,

1.666 (jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXVIII.

Odnośnie oskarżonego Ł. N. (1)

132. Uznał oskarżonego za winnego występku z art. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwisko R. D. (1) ps. (...) i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

133. Uznał oskarżonego za winnego przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach CXX i CXXII oraz przestępstw z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany w punktach CXXI i CXXIII, z tym, iż przyjął, że:

w ramach czynu opisanego w punkcie CXX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, K. K. (1) i P. S. (1), a obrót dotyczył znacznej ilości środków odurzających, zaś polecenie przekazania tych środków wydał P. S. (1) i K. K. (1) ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXXII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, K. K. (1) i innymi osobami, a polecenie nabycia i przekazania środków odurzających wydał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXXIII sprawcy działali na polecenie ustalonego mężczyzny, a także, że łączna wartość czterokrotnie wprowadzanych do obrotu środków odurzających wyniosła 274.000 złotych,

i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

134. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

135. Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXXIV, z tym, iż przyjął, że polecenie wydane zostało przez ustalonego mężczyznę, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

136. Na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz (...) w P.” (...)-(...) P., ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

137. Na podstawie art. 85 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył orzeczone wyżej kary i wymierza oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

138. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego Ł. N. (1) wolności w sprawie od dnia 30 października 2008r. do dnia 21 maja 2010r.

139. Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekał wobec oskarżonego Ł. N. (1) przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXX,

13.750 (trzynaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXXII,

37.500 (trzydzieści siedem tysięcy pięćset) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXXIII,

5.000 (pięć tysięcy) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXXIV.

140. Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. i § 1, § 2 ust. 1, 2 i 3, § 19, § 14 ust. 2 pkt 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 461 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. O. (2) kwotę 14.760 złotych brutto tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu oskarżonemu K. K. (1).

Na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w następujących częściach:

⚫

K. K. (1) w 28/175 części,

⚫

P. W. (1) w 21/175 części,

⚫

A. K. (1) w 15/175 części,

⚫

K. R. (1) w 7/175 części,

⚫

D. I. w 3/175 części,

⚫

M. T. (1) w 4/175 części,

⚫

B. J. (1) w 13/175 części,

⚫

M. K. (1) w 1/175 części,

⚫

M. S. (1) w 2/175 części,

⚫

M. B. (1) w 5/175 części,

⚫

P. B. (1) w 3/175 części,

⚫

M. W. (1) w 6/175 części,

⚫

S. J. w 4/175 części,

⚫

M. Ś. (1) w 6/175 części,

⚫

Ł. N. (1) w 6/175 części,

⚫

T. M. (1) w 1/175 części,

z tym, iż kosztami opinii wydanych w sprawie obciąża wyłącznie oskarżonych, których opinie te dotyczą, zaś kosztami ustanowienia obrońcy z urzędu wyłącznie oskarżonego K. K. (1), a nadto wymierzył oskarżonym opłaty:

⚫

K. K. (1) w kwocie 10.600 złotych,

⚫

P. W. (1) w kwocie 36.600 złotych,

⚫

A. K. (1) w kwocie 48.600 złotych,

⚫

K. R. (1) w kwocie 4.400 złotych,

⚫

D. I. w kwocie 3.200 złotych,

⚫

M. T. (1) w kwocie 3.200 złotych,

⚫

B. J. (1) w kwocie 4.400 złotych,

⚫

M. K. (1) w kwocie 180 złotych,

⚫

M. S. (1) w kwocie 300 złotych,

⚫

M. B. (1) w kwocie 3.200 złotych,

⚫

P. B. (1) w kwocie 800 złotych,

⚫

M. W. (1) w kwocie 10.200 złotych,

⚫

S. J. w kwocie 4.000 złotych,

⚫

M. Ś. (1) w kwocie 1.600 złotych,

⚫

Ł. N. (1) w kwocie 1.800 złotych,

⚫

T. M. (1) w kwocie 1.100 złotych.

Obrońca oskarżonego K. K. (1) zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości, zarzucając:

I. Obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.

1. art. 258 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury zorganizowanej grupy przestępczej N. S. (1), a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wyklucza możliwość przynależności oskarżonego do grupy (...). Ponadto bezprzedmiotowe uznanie, że o fakcie przynależności do ewentualnej grupy wskazywały, nie kryteria subiektywne oskarżonych - chęć i świadomość działania w grupie, postrzeganie przez innych członków grupy, lecz interpretacja dokonana przez sąd w oderwaniu od zeznań i wyjaśnień współoskarżonych,

2. art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego zastosowanie co doprowadziło do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy nie został on nigdy ujęty na wewnątrzwspólnotowym przekraczaniu granicy, zaś jedynym dowodem, który ma powyższą okoliczność potwierdzać są zeznania P. S. (1),

3. art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem w aktach sprawy brak obiektywnego dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony zna N. S. (1) i na jego zlecenie uprawiał na terenie Polski konopie indyjskie w ilości 453 krzewów,

4. art. 19 § 1 ustawy o Policji poprzez nadanie waloru legalności materiałom uzyskanym w ramach kontroli operacyjnej zarządzonej wobec oskarżonego pomimo, iż ww. artykuł nie wymienia czynu penalizowanego przez art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

5. art. 19 ust. 3, 15c, 15d, 15e ustawy o Policji poprzez uznanie, iż możliwym było wykorzystanie całości materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej wobec innych oskarżonych również w stosunku do K. K. (1) podczas gdy zgoda pierwotna i następcza me obejmowała w/w oskarżonego, a łączny okres kontroli przekroczył 6 miesięcy, zaś kolejne postanowienia o zastosowaniu kontroli nie były kontynuacją poprzednich lecz w istocie stanowiły nowe postanowienia, które tak jak poprzednie dotyczyły innej osoby i innych przestępstw.

II. Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który doprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na ustaleniu, że K. K. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez N. S. (1) podczas, gdy z zebranego materiału dowodowego, wynika, że obu oskarżonych łączyły wyłącznie relacje towarzyskie, zaś w aktach sprawy brak jest obiektywnego dowodu pozwalającego na przypisanie sprawstwa,

III. Obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

1. art. 7 k.p.k. polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj.:

oparcie w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonych P. S. (1) wyłącznie w zakresie obciążającym oskarżonego z jednoczesnym pominięciem okoliczności, które w zeznaniach i wyjaśnieniach P. S. (1) były niewiarygodne,

całkowicie jednostronnej oceny zebranych w sprawie nagrań z rozmów telefonicznych uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej, z których nie wynika, by to oskarżony brał udział w transakcjach narkotykowych. Ponadto w sytuacji, gdy sporządzona na potrzeby niniejszej sprawy opinia fonoskopijna nie potwierdza by właściciel numeru telefonu typowany jako K. K. (1), rzeczywiście należał do oskarżonego,

brak logicznej analizy zeznań P. S. (1) w zakresie przedstawionego przez niego „słownika” używanego przez rzekomą grupę przestępczą, albowiem z zebranych stenogramów rozmów telefonicznych wynika, że przedmiotowe określenia nie były przez rozmówców używane,

pominięciu licznych sprzeczności w wyjaśnieniach i zeznaniach P. S. (1) z których wynika, że:

a) można było znać N. S. (1) i nie być członkiem zorganizowanej grupy (protokół z rozprawy z 10 września 2009 roku), co implikuje twierdzenie, że oskarżony nawet zgodnie z zeznaniami P. S. (1) nie uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej (...),

b) raz stwierdza „ szefem grupy był N. S. (1). Ja i K. K. (1) byliśmy kurierami” po to by w innych wyjaśnieniach stwierdzić, że „ K. K. (1) zajmował się dystrybucją, hodowlą i transportem ”

c) „Można było znać N. S. (1), a nie należeć do grupy przestępczej”, co przeczy teorii sądu dotyczącej możliwości znajomości N. S. (1) z wykluczeniem działań przestępnych,

d) że na czele był zatem: N. S. (1), potem według mojej wiedzy był R., później K. K. (1), P. W. (1) i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchii N. S. (1) był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałem, co powoduje, że nie mógł on znać szczegółów ewentualnego funkcjonowania grupy przestępczej, nie mógł znać podziału roli każdej z osób, co sprawia, że nie był w stanie określić, czy K. K. (1) rzeczywiście w takiej grupie działał,

e) r az wskazuje „mnie do grupy zwerbował P. W. (1), miałem grupę kontaktów z W., K. i S. ” k. 4213, podczas gdy następnie zeznaje „ ja kontakt miałem z W. i K. i moja wiedza na temat grupy nie wiązała się z rozmowami z innymi osobami” k 4222 oraz „ K. K. (1) kontaktował się ze S. ” k. 4409

błędną i zbyt daleko idącą interpretacje zeznań świadka P. S. (1) w zakresie wskazującym, że wyjeżdżanie K. K. (1) z P. S. (1) do Holandii, było równoznaczne przewozem narkotyków z Holandii do Polski i działaniem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (...),

bezpodstawnym przyjęciu wyłącznie na podstawie wyjaśnień P. S. (1), że K. K. (1) brał udział w uprawie konopi w U. wie, podczas, gdy właściciela posesji nigdy nie rozpoznała oskarżonego jako osobę pojawiającą się na i w okolicy nieruchomości,

przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości tylko na podstawie podsłuchów z numerów telefonów, z których nie korzystał K. K. (1), co sprawia, że dowód ten jest wątpliwy i powinien zostać potwierdzony dodatkowym źródłem dowodowym, chociażby ekspertyzą fonoskopijną, która nie potwierdziła, by głos zarejestrowany podczas kontroli operacyjnej pochodził od oskarżonego,

2. art 5 k.p.k. naruszenie zasady in dubio pro reo i przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadka P. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winy oskarżonego oraz na podstawie wątpliwych rozmów telefonicznych przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyść K. K. (1),

3. art. 424 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.pk. poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, że K. K. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej N. S. (1) i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnienia P. S. (1) przy jednoczesnym braku, jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki skąd w ogóle w tej grupie pojawił się oskarżony, jaką role pełnił, jak oskarżeni kontaktowali się wzajemnie, kiedy N. S. (1) i w jaki sposób wydawał oskarżonemu polecenia itp.,

4. art. 424 § 2 k.p.k. poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżania w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania.

5. art. 389 § 1 k.p.k., polegającą na nieodczytaniu oskarżonemu na rozprawie, na której składał wyjaśnienia, protokołów wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym,

6. art. 168 b k.p.k. w zw. z art. 19 ustawy o Policji polegającą na dopuszczeniu materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej i oparcie na nich wyrokowania w sytuacji, w której podsłuchy nie dotyczyły oskarżonego K. K. (1), albowiem zarządzenie i zgody następcze nie dotyczyły jego osoby ponadto, gdy nie zostały wypełnione wszystkie podstawy do zastosowania przedmiotowego przepisu,

7. art. 34 § 3 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. poprzez wyłącznie do odrębnego postępowania sprawy N. S. (1) w sytuacji, gdy wobec faktu kierownictwa przez niego całą zorganizowaną grupą przestępczą, nieodzowne było łączne rozpoznanie sprawy, bowiem brak merytorycznej oceny jego zachowań pod kątem ewentualnej winy czy kary uniemożliwiał wyrokowanie, zaś przedłożona przez lekarzy psychiatrów opinia budziła zasadnicze możliwości, tym bardziej, że sąd nawet nie przesłuchał tych biegły podczas rozprawy,

8. art. 410 k.p.k. poprzez posługiwanie się przez sąd w zakresie rozstrzygnięcia stenogramami rozmów telefonicznych wraz z ich opisami sporządzonymi na potrzeby niniejszego postępowania przy jednoczesnym pominięciu zeznań J. U. oraz sporządzonej na potrzeby mniejszej sprawy opinii kryminalistycznej,

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności, która przy ocenie wszystkich okoliczności sprawy okazuje się nadmiernie surowa, zwłaszcza w kontekście niewspółmierności do stopnia i rodzaju winy oskarżonego, w kontekście właściwości i warunków osobistych oskarżonego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego P. W. (1) , zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości w zakresie dotyczącym tego oskarżonego, tj. w punktach 23-39 wyroku, zarzucając:

Odnośnie do punktów 23, 24, 26, 28 wyroku:

a) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadków, w tym w szczególności P. S. (1) i W. S. (1), a nadto nie uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z zeznań tych osób, czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wadliwym przyjęciu, że P. W. (1) pełnił kierującą rolę w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy jak wynika z zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznań P. S. (1), którym Sąd I instancji przyznał przymiot wiarygodności, działania podejmowane przez P. W. (2) nie polegały na wydawaniu poleceń, zlecaniu dokonania konkretnych czynności, nie były związane z działaniami księgowymi, nie zmierzały bezpośrednio do popełniania przestępstw, miały charakter sporadyczny i jedynie pomocniczy, przez co nie można uznać aby przynależał on do zorganizowanej grupy przestępczej, natomiast bliska relacja z N. S. (1) nie wynikała z istotnej roli, którą P. W. (1) rzekomo odgrywał w grupie, a z ich wcześniejszej, wieloletniej znajomości;

b) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 18 §3 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy poczynione przez Sąd I Instancji ustalenia faktyczne jednoznacznie wskazują że P. W. (1) swoimi działaniami wypełnił co najwyżej znamiona pomocnictwa do czynów określonych w punktach 23, 24, 26 i 28 wyroku, albowiem czynności podejmowane przez oskarżonego nie zmierzały bezpośrednio do popełnienia przestępstwa i nie miały wpływu na jego popełnienie, o czym świadczy fakt, że m.in. fakt, że wielokrotnie gdy P. W. (1) nie obserwował przejścia granicznego, także dochodziło do przewozu narkotyków przez granicę;

c) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadka P. S. (1), a nadto nie uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z tych zeznań, czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wadliwym przyjęciu, że P. W. (1) finansował przemyt dodatkowych kilogramów marihuany sprowadzanych przez M. J. (1), na zamówienie oskarżonego Ł. N. (1), podczas gdy ze względu na korzystną sytuację finansową i dysponowanie gotówką pożyczał on „na procent" określone sumy pieniędzy P. S. (1), nie mając wiedzy na jaki cel będą one przeznaczone,

odnośnie do pkt. 30 i 32 wyroku:

d) obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez dokonanie dowolnej oraz nie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, i w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku poprzez uznanie, że (a) oskarżony P. W. (1) działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z M. W. (1), K. K. (1), P. M., M. B. (2) i J. B., będąc kierowanym przez N. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów, (b) po wykryciu plantacji przez Policję zabezpieczono gotowy produkt w ilości 8,5 kg ziela, {c} oskarżony P. W. (1) przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania marihuany, podczas gdy:

w niniejszej sprawie brak jest wiarygodnych dowodów na to, aby oskarżony P. W. (1) brał udział w organizacji a następnie prowadzeniu plantacji uprawy konopi, a tak dokonane ustalenia Sądu są wynikiem niewszechstronnej oceny zgromadzonych dowodów,

wbrew twierdzeniom Sądu, po wykryciu plantacji nie zabezpieczono 8,5 kg „gotowego produktu", gdyż w istocie były to jedynie bezużyteczne odpady, czyli liście, które nie „owocowały", a zatem wyrób całkowicie bezużyteczny, co potwierdził m. in. świadek P. M.,

przedmioty służące do wytwarzania marihuany znalezione zostały u M. O. (1), a jednocześnie brak jest wiarygodnych dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego P. W. (1) co do wskazanego czynu;

odnośnie do punktu 34 wyroku:

e) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadków P. S. (1) i W. S. (1), a nadto niedostateczne uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z zeznań świadków: M. O. (1), T. K., W. M., G. M. (1), W. S. (1), czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na wadliwym przyjęciu, że P. W. (1) był współsprawcą rozboju w dniu 3 lutego 2004 r. w P., w szczególności był jego pomysłodawcą i organizatorem, przekazał P. S. (1) numery telefonów do pokrzywdzonych i wydawał mu w tym zakresie polecenie, ustalił miejsce dokonania napadu i miejsce przechowania skradzionych papierosów, był pośrednikiem w zorganizowaniu do napadu tzw. „ludzi (...)", a także polegający na całkowicie bezpodstawnym pominięciu udziału i roli w ww. napadzie J. H., pomimo, ze jego udział i wiodąca rola wynika z szeregu źródeł dowodowych, również tych uznanych przez Sąd za wiarygodne;

odnośnie do całości wyroku:

f) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 424 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i art. 6 k.p.k., poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób ogólnikowy, wadliwy, z uwagi na brak dokładnego omówienia treści zeznań świadków a jedynie wybiórcze, nieobiektywne omówienie fragmentów tych zeznań z eksponowaniem okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego i pominięciem szeregu niezwykle istotnych dla ustalenia stanu faktycznego twierdzeń tych świadków, a następnie uzasadnianie przyjętych ustaleń tylko na podstawie owych wyselekcjonowanych zeznań w oparciu o niewiadome kryteria, co narusza zasadę obiektywizmu i rzutuje na ocenę prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny zgromadzonego materiału dowodowego;

g) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 168b k.p.k. w zw. z art. art. 47, art. 49, art. 50 i art. 51 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, polegającą na uznaniu w całości za dopuszczalny materiał dowodowy i wykorzystanie go dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie rozmów telefonicznych i wiadomości SMS uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy w odniesieniu do części z nich brak było tzw. zgód następczych, a zastosowanie art. 168b k.p.k. było niedopuszczalne z uwagi na niezgodność tego przepisu z Konstytucją RP, której to oceny Sąd Okręgowy zaniechał,

h) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 168b k.p.k., poprzez jego zastosowanie, w sytuacji, w której prokurator nie podjął decyzji w przedmiocie wykorzystania w niniejszym postępowaniu karnym dowodu w postaci utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej rozmów i wiadomości SMS, co do których nie została przez Sąd wydana tzw. zgoda następcza i równocześnie błędne przyjęcie, że tego rodzaju zgodę można wywodzić z bierności prokuratora i braku wycofania z postępowania przedmiotowych dowodów,

odnośnie do rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw (punkt 39 wyroku):

i) obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną i wewnętrznie sprzeczną ocenę dowodów w zakresie dokumentacji przedstawionej przez P. W. (1) na potwierdzenie legalności pochodzenia środków przeznaczonych na nabycie nieruchomości stanowiącej przedmiot zabezpieczenia majątkowego, które Sąd uznał za wiarygodne, a równocześnie za niestanowiące dowodu przeciwnego w rozumieniu art. 45 §2 k.k., czego konsekwencją była obraza art. 45 §2 k.k. , poprzez niesłuszne zastosowanie domniemania zawartego w tym przepisie, w sytuacji, w której oskarżony przedstawił dowód przeciwny;

odnośnie do rozstrzygnięcia o karze:

j) rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary, poprzez wymierzenie oskarżonemu P. W. (1) rażąco wysokiej kary pozbawienia wolności, niewspółmiernie surowej w relacji do celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, nieodpowiedniej do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, nie uwzględniającej wszystkich zasad i dyrektyw wymiaru kary, a przez to, w odczuciu społecznym, niesprawiedliwej.

W konsekwencji wniósł o:

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 23 (XXIX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego;

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 24 (XXX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie go jako wyczerpującego znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynów objętych punktem 26 (XXXI, XXXII, XXXIII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie ich jako wyczerpujących znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 26 (XXXIV aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynów objętych punktami 28 (XXXV, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XUI, XUII, XLIV, XIV, XLVII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie ich jako wyczerpujących znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 30 (XXXVI aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 32 (XLVI aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 34 (XLVIII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 35 (XLIX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego

⚫

uchylenie pkt. 39 wyroku,

ewentualnie:

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności i orzeczenie ich w dolnej granicy zagrożenia,

ewentualnie:

⚫

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Poznaniu.

Obrońca oskarżonego A. K. (1) zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:

I. Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na rażącym naruszeniu:

1. art. 174 k.p.k. poprzez zastąpienie zeznań świadków treścią notatek urzędowych i oparcie na ich podstawie ważkich ustaleń faktycznych, co do sprawstwa oskarżonego A. K. (1) poprzez zaliczenie w poczet materiału dowodowego notatek urzędowych sporządzonych przez R. R. (3), J. U., P. K., P. G., R. J., które znajdują się w części akt oznaczonych jako „teczki analiz”, co skutkowało naruszeniem zasady bezpośredniości i doprowadziło do dokonania ustaleń w zakresie przebiegu zdarzeń na podstawie notatek urzędowych;

2. art. 6 k.p.k., art. 2 pkt 1 k.p.k. i art. 170 § 3 k.p.k. poprzez nierozpoznanie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego A. K. (1) złożonego na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. o przesłuchanie przed Sądem I Instancji w charakterze świadków funkcjonariuszy policji sporządzających notatki urzędowe w przedmiocie analizy podsłuchów, które znajdują się w części akt oznaczonych jako „teczki analiz”, które to Sąd meritii wbrew zakazowi z art. 174 k.p.k., uznał jako dowody w sprawie i dokonał na ich. podstawie ustaleń faktycznych co do przebiegu zdarzeń, a w szczególności, co do zakamuflowanego języka” oskarżonych w zarejestrowanych rozmowach telefonicznych, co stanowiło naruszenie prawa do obrony oskarżonego A. K. (1), a tym samym poczynienie ustaleń faktycznych na podstawie niedopuszczalnych dowodów, które nie mogą stanowić podstawy wyroku, w postaci notatek urzędowych funkcjonariuszy policji, którzy winni zostać przesłuchani w sprawie w charakterze świadków,

3. art. 7 k.pk. w zw. z art. 192 § 2 k.p.k., art. 167 k.p.k. i art. 366 § 1 k.p.k. poprzez obdarzenie wiarą zeznań P. S. (1) i dokonanie oceny jego zeznań w sposób niepełny, mało wnikliwy, wręcz jednostronny a w szczególności nie przesłuchanie P. S. (1) na rozprawie głównej z udziałem biegłego psychiatry i psychologa pomimo, iż w sprawie istnieją wątpliwości, co do stanu psychicznego, zdolności postrzegania, lub odtwarzania przez P. S. spostrzeżeń, w szczególności z uwagi na treść jego zeznań, w których podaje, że w czasie, o którym zeznaje, zażywał narkotyki: marihuanę i kokainę, łączył również zażywanie narkotyków z alkoholem, czego konsekwencją była wadliwa ocena dowodów,

4. art 167 k.p.k. oraz art. 366 § 1 k.p.k. poprzez niezwrócenie się przez Sąd z urzędu o aktualną kartę kamą odnośnie oskarżonego A. K. (1) i oparcie wyroku na nieaktualnych danych o karalności "oskarżonego, w sytuacji, gdy w sprawach Sądu Rejonowego w Głubczycach o sygn. akt U K 127/04 oraz Sądu Rejonowego w Nysie o sygn. akt II K 456/06 nastąpiło zatarcie skazanie, tym samym Sąd wymierzając karę oskarżonemu A. K. (1), biorąc pod uwagę jego wcześniejszą karalność uwzględnił przestępstwa, co do których przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie nastąpiło zatarcie skazania, skutkiem czego oskarżonemu wymierzono karę rażąco surową,

5. art. 167 k.p.k. oraz art. 366 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie inicjatywny dowodowej i nie zwrócenie się do ewidencji zakładu karnego, w którym aktualnie przebywał A. K. (1) o wskazanie okresów pozbawienia wolności oskarżonego oraz do właściwego aresztu śledczego oraz zakładu karnego, w szczególności do Aresztu Śledczego w S. oraz Aresztu Śledczego w P. z zapytaniem czy a jeśli tak to w jakim okresie oskarżony A. K. (1) przebywał w warunkach izolacji, w szczególności z zapytaniem czy w okresie od marca 2003 roku do września 2004 r. a także od listopada 2004 r. do lutego 2005 r. A. K. (1) przebywał ww. jednostkach penitencjarnych, w sytuacji, gdy w wielu pismach procesowych obrońcy oskarżonego sygnalizowali, iż w okresie objętym zarzutem oskarżony był pozbawiony wolności tym samym nie mógł dopuścić się zarzucanych mu aktem oskarżenia przestępstw, co miało wpływ na dokonane w przedmiotowej sprawie ustalenia faktyczne co do udziału A. K. (1) w przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem przestępstwach,

6. art. 170 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k., art. 167 k.p.k., art. 2 § 2 k.p.k. oraz art. 4 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadka M. K. (3) na okoliczność zdarzeń opisanych w przedstawionych A. K. (1) zarzutach, w szczególności w punktach XCI, XCIY, XCV, XCVII, XCVin, C, CI aktu oskarżenia albowiem M. K. (3), co do którego sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, pozostawał pod tożsamymi zarzutami co A. K. (1), w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami zaś postępowanie prowadzone było przez Prokuraturę Apelacyjną w Poznaniu Wydział V do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji pod sygn. akt AP. V Ds. 18/12, przy czym co istotne przedmiotowe postępowanie wobec M. K. (3) postanowieniem z dnia 06 września 2012 r. zostało umorzone wobec stwierdzenia, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu czynu. Sąd I Instancji bezzasadnie uznał, iż dowód ten w sposób oczywisty zmierza do wydłużenia postępowania i jest nieprzydatny, w sytuacji gdy przeprowadzenie ww. dowodu pozwoliłaby na poczynienie istotnych dla kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego ustaleń, a tym samym pozwoliłoby na dokonanie oceny wiarygodności zeznań świadka P. S. (1) pomawiającego oskarżonego A. K. (1), a co w efekcie realizowałoby podstawowe zadanie procesu karnego - dotarcie do prawdy materialnej,

7. art. 410 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez niezapoznanie się przez Sąd I instancji przy orzekaniu z całokształtem zgromadzonych w mniejszej sprawie dowodów, tj. nie zapoznanie się z uzyskanymi w toku postępowania przygotowawczego materiałami niejawnymi, w szczególności z dokumentami będącymi podstawą zarządzenia podsłuchów, pod kątem legalności wykorzystania materiałów niejawnych uzyskanych w trybie kontroli operacyjnej, a które to dowody ponadto nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej i zaliczone w poczet materiału dowodowego, jak również poprzez nie zapoznanie się przez cały skład sądzący z całością znajdujących się w Kancelarii Tajnej materiałów niejawnych, w konsekwencji czego Sąd I instancji, nie dokonał wszechstronnej oceny wszystkich zgromadzonych w toku postępowania przygotowawczego dowodów, a zaniechanie to naruszyło zasady rzetelnego procesu opartego na zasadzie sprawiedliwości proceduralnej i zasadzie bezpośredniości.

8. art. 156 § 1 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonego A. K. (1), o udostępnienie akt sprany oraz umożliwienie sporządzenia z nich fotokopii przed sporządzeniem uzasadnienia zaskarżonego wyroku i wydanie zarządzenia przez Przewodniczącego XVI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Poznaniu o odmowie wglądu w akta sprawy argumentując, iż przedmiotowe akta sprawy znajdują się poza siedzibą Sądu Okręgowego w Poznaniu, tj. w mieszkaniu sędziego sprawozdawcy, w sytuacji, gdy obrońca wnioskujący o wgląd w akta sprawy zgłosił się do postępowania sądowego na etapie dopiero po wydaniu wyroku skazującego A. K. (1), siedziba Kancelarii mieści się w W. zaś akta przedmiotowej sprawy liczą ponad 400 tomów, co w sposób znaczący uniemożliwiło obrońcy zapoznanie się z całością akt sprawy, co w efekcie naruszyło prawo do obrony oskarżonego A. K. (1),

9. art. 376 § 3 k.p.k., 117 § 2a i 3 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez prowadzenie rozprawy w dniu 24 maja 2011 r. pod nieobecność oskarżonego A. K. (1) pomimo należytego i zgodnego z treścią art. 117 § 2a k.p.k. usprawiedliwienia swojej nieobecności i pomimo złożonego wniosku o odroczenie rozprawy, uznając iż rozprawa będzie prowadzona w zakresie nie dotyczącym bezpośrednio oskarżonego A. K. (1), co nie ograniczy jego prawa do obrony, a następnie przeprowadzenie w toku rozprawy czynności dowodowych dotyczących bezpośrednio zarzutów przypisanych oskarżonemu, tj. odsłuchania nagrań z podsłuchów zarządzonych w toku kontroli operacyjnej, na których to nagraniach znajdowały się rozmowy pomiędzy osobami mającymi popełnić wspólnie i porozumieniu z A. K. (1) przestępstwa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co w konsekwencji rażąco naruszyło prawo oskarżonego do obrony;

10. art. 410 k.p.k. oraz art. 391 § 2 k.p.k. poprzez dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie zeznań świadka P. S. (1), w których pomawia A. K. (1), a złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 25 maja 2008 r. (k. 263-268), które nie zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, tym samym oparcie się w wyroku i dokonanie ustaleń faktycznych na dowodach nieujawnionych w toku rozprawy głównej,

11. art. 413 § 1 pkt 6 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k. przez niedokładne wskazanie w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego:

- w punkcie LV wyroku (piet 45 sentencji wyroku) z art. 57 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zastosowanych przepisów ustawy karnej poprzez niewskazanie czy A. K. (1) miał się dopuścić przestępstwa z art. 55 ust. 3 czy art. 56 ust. 3 ww. ustawy,

- w punkcie LXII wyroku (pkt 47 sentencji wyroku) z art. 57 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r, o przeciwdziałaniu narkomanii, zastosowanych przepisów ustawy karnej poprzez niewskazanie czy A. K. (1) miał się dopuścić przestępstwa z art. 55 ust. 1 czy też 56 ust. 1 ww. ustawy,

a więc zaniechanie dokładnego określenia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co w istotny sposób uniemożliwia kontrolę merytoryczną zaskarżonego wyroku, a tym samym wskazuje, iż zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego,

12. art. 193 § 1 i 2 k.p.k., art 198 § 1 k.p.k. oraz art. 201 k.p.k. poprzez naruszenie podstawowych reguł procesowych dotyczących korzystania z wiedzy specjalnej i opinii biegłych, a przez to brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy wymagających wiedzy specjalnej, co miało wpływ na treść wyroku, a co przejawiało się w szczególności poprzez:

a) przeprowadzenie opinii przez biegłego z zakresu badań fonoskopijnych z dnia 03 kwietnia 2009 r. jedynie na podstawie krótkiego nagrania porównawczego, w którym nieznana osoba przedstawia się jako K., nie zweryfikowanie czy osoba podająca się za A. K. (1) rzeczywiście jest tą osobą za którą się podaje, nie odtworzenie nagrania, w którym nieznana osoba przedstawia się jako A. K. (1) oskarżonemu celem rozpoznania głosu, tym samym nie wyjaśnienie czy nieznana osoba nie podszywa się pod oskarżonego,

a) zaniechanie przeprowadzenia opinii uzupełniającej, w sytuacji, gdy opinia ta jest niepełna i niejasna z uwagi na:

nie wyjaśnienie przez biegłego przesłanek, dla których w dostarczonych rozmowach uznano, iż udział bierze A. K. (1), na jakiej podstawie uznano pełną zgodność,

nierozszerzenie materiału dowodowego o dłuższe wypowiedzi oskarżonego A. K. (1), opisujące dobrze jego możliwości artykulacyjne i zmienność w zakresie parametrów akustycznych, tj. uzyskania wystarczającego materiału porównawczego ok. 30 - 40 minut wypowiedzi, które będzie odpowiednie do modelowania zmienności wewnątrzosobniczej mówcy,

zaniechanie dokonania przez biegłego sprawozdania (uzasadnienia) z jakiego materiału korzystał, tj. czy nagranie, które podlegało analizie przez biegłego stanowiło oryginalny zapis rozmów czy też była to kopia na nośniku rzeczonych rozmów telefonicznych, co powoduje, że brak jest w opinii logicznego wyjaśnienia metodologii badań,

niewskazanie w opinii, ile czasu trwa nagranie, które stanowiło materiał porównawczy do nagrań, w sytuacji, gdy okoliczności będące przedmiotem badania mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wymagają wiadomości specjalnych, tj. zasięgnięcia opinii biegłego, który winień pracować na wystarczająco długim materiale porównawczym, a nie ograniczonego do materiału, w którym nieznana osoba przedstawienia się z imienia i nazwiska, gdzie przekazany materiał dowodowy nie jest wystarczający do wydania jednoznacznej opinii, a co w efekcie ma istotny wpływ na dokonane ustalenia faktyczne w sprawie,

13. art. 168b k.p.k., art. 237a k.p.k. poprzez ich błędne zastosowanie i czynienie ustaleń faktycznych w sprawie na podstawie dowodów z nagrań i stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w wyniku kontroli operacyjnej, które realne istnieć nie powinny i nie jest dopuszczalne ich wykorzystanie, albowiem treść ww. przepisów kodeksu postępowania karnego jest niekonstytucyjna, w efekcie czego naruszono art. 178 ust. 1 Konstytucji RP i art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, ratyfikowanej przez Polskę,

14. art. 168b k.p.k. poprzez uznanie, iż dowody pozyskane w wyniku zarządzonej kontroli operacyjnej innego przestępstwa ściganego z urzędu niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej w stosunku do A. K. (1), zostaną wykorzystane w postępowaniu karnym poprzez przekazanie całości materiałów wraz z aktem oskarżenia i oparcie ustaleń faktycznych w zaskarżonym wyroku, co do których nie uzyskano zgód następczych, na które to nowe dowody prokurator a za nim Sąd I Instancji nie mógł się powołać i wykorzystać w postępowaniu karnym albowiem decyzja prokuratora co do wykorzystywania materiałów z kontroli operacyjnej, powinna być podejmowana w formie postanowienia, za czym przemawiają względy gwarancyjne. Osoba podejrzana jeszcze przed zamknięciem śledztwa lub dochodzenia ma prawo wiedzieć, jakie dowody z kontroli operacyjnej prokurator zamierza przeciwko niej wykorzystać.

15. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. polegającą na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięciu w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie, co przejawiało się, w szczególności przez przyjęcie za w pełni wiarygodne jedynego dowodu obciążającego oskarżonego w postaci pomówienia świadka P. S. (1), pomimo że:

- osoba ta jest osobiście zainteresowana wynikiem niniejszego postępowania, a to z tego powodu, iż eksponując i podwyższając znaczenie i rolę A. K. (1) w ramach opisanych orzeczeniem przestępstw. jednocześnie obniża rangę roli pełnionej przez swoją osobę,

- prowadzone są względem tego świadka inne postępowania o charakterze karnym, których wynik może zależeć od postawy świadka w ramach niniejszego postępowania,

- dotychczasowy przebieg życia świadka wskazuje na konieczność zachowania szczególnej ostrożności przy ocenie jego zeznań, a to z uwagi na fakt, iż jest to osoba oskarżona o wiele przestępstw, w tym udział w zorganizowanej grupie przestępczej, która w toku postępowania sądowego na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. przyznała, się do kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, instrumentalnie traktująca ludzi, z treści zeznań W. S. (1) wynika, iż jest to: „kłamczuch i oszust” a treść uzasadnienia nie wskazuje, jakoby okoliczności te w ogóle były wzięte przez Sąd I Instancji pod uwagę przy ocenie wiarygodności tego świadka,

- zeznania tego świadka nie zostały potwierdzone przez pozostały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności, co do roli i sprawstwa A. K. (1) tym bardziej, że P. S. (1) jak sam zeznał zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym, nigdy nie widział A. K. (1) (przed rozprawą sądową) zaś wiadomości o byciu przez oskarżonego członkiem zorganizowanej grupy przestępczej posiadał jedynie ze słyszenia (informacje przekazywać mieli mu: W. i K.).albowiem w grupie przestępczej miał pełnić rolę jedynie żołnierza wykonującego polecenia innych, przy czym co istotne, nigdy nie miał kontaktu z oskarżonym A. K.,

- zeznania P. S. są sprzeczne z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych a także z zeznaniami pozostałych świadków przesłuchanych w ramach niniejszej sprawy, przy braku dostatecznego i logicznego wyjaśnienia dlaczego należy w powyższym kontekście dać prymat zeznaniom P. S. (1),

jak również nieuwzględnienie przy ocenie dowodów zasad prawidłowego rozumowania, oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

- P. S. szczegółowo składa zeznania w sytuacji, gdy jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, rolę jaką miał pełnić w zorganizowanej grupie przestępczej to był jedynie żołnierz wykonujący polecenia innych osób nad nim przełożonych, miał stać najniżej w hierarchii, w związku z tym nie był informowany o wszystkich poczynaniach grupy i strukturze grupy, nie mógł mieć wiedzy bezpośredniej o podejmowanych na wyższym szczeblu hierarchii decyzjach,

- uznanie, iż A. K. dopuścił się przestępstw w okresie od 2003 - 2007 r. jedynie na podstawie zeznań P. S. (1), w sytuacji, gdy w okresie od 2004 - 2006 r. świadek, jak sam zeznał przebywał w Zakładzie Karnym w P., nadto jak sam zeznał, w grupie (...) był dopiero od 13 kwietnia 2006 r. i w związku z tym nie mógł posiadać bezpośrednim wiedzy na temat przestępstw popełnianych przez A. K. (1) w tym czasie,

16. art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., art. 7 k.p.k. poprzez nieprzyjęcie za podstawę wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie rozprawy, a także nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku wszystkich elementów, które winny w nim się znaleźć, jak również nie odniesienie się do całości materiału dowodowego, co w konsekwencji uniemożliwia merytoryczną kontrolę wyroku przez Sąd Apelacyjny, a także uniemożliwia sformułowanie zarzutów co do wyroku, którego podstawy faktyczne nie są znane, co w konsekwencji narusza prawo oskarżonego do obrony, w szczególności poprzez:

a) ograniczenie się przez Sąd w uzasadnieniu wyroku do ustalenia, że fakt istnienia zorganizowanej grupy przestępczej jest oczywisty i nie budzący wątpliwości, z jednoczesnym wskazaniem, iż, przekonanie takie Sąd wywodzi z doniesień medialnych: „wiedza o ich funkcjonowaniu (grupy przestępczej) w przestępczym półświatku była niemal powszechna i co rusz docierały medialne informacje o (...) grupach (...) (...)” i jednocześnie zaniechanie wskazania w uzasadnieniu wyroku tych elementów stanu faktycznego, z których można wnioskować zaistnienie przesłanek, na podstawie których można ustalić, że A. K. (1) był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej,

b) dokonanie ustaleń, iż członkowie zorganizowanej grupy przestępczej w kontaktach telefonicznych między sobą używali zakamuflowanego słownictwa, przy czym ustalenia te Sąd I Instancji dokonał na podstawie: „zdobytego już doświadczenia zawodowego”, przy jednoczesnym zaniechaniu wskazania z czego wynika doświadczenie zawodowe, tj, wskazanie precyzyjnie z czego dokładnie wywodzi wnioski, w jakich sprawach Sąd I Instancji zetknął się z takim samym słownikiem, jakie grupy przestępcze posługiwały się słownikiem stworzonym przez Sąd I Instancji,

c) błąd logiczny i sprzeczność w uzasadnieniu wyroku poprzez z jednej strony ustalenie, iż A. K. (1) przynależał do zorganizowanej grupy przestępczej a z drugiej strony wskazanie, iż A. K.: zachowywał autonomię” i „nie podlegał hierarchicznie N. S. (1)”,

d) błędne uznanie, iż liczne pytania obrońców oskarżonych, co do przynależności do grupy przestępczej i ich świadomości nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania karnego przez pryzmat ich odpowiedzialności karnej oskarżonych, w sytuacji gdy jest to najistotniejszy czynnik określający członka grupy przestępczej,

e) błędne uznanie, iż grupa przestępcza, do której miał przynależeć A. K. (1) dokonała obrotu środków odurzających w postaci amfetaminy, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego nie wynika taki wniosek zaś z dowodu z zeznań świadka P. S. (1), którego wiarygodność Sąd I Instancji uznał w całości, w żadnym zakresie nie wskazuje, aby grupa (...) handlowała amfetaminą, jednocześnie Sąd meriti nie uzasadnienie swojego stanowiska w żadnym zakresie,

f) Sąd I Instancji błędnie ustalił, iż A. K. (1) przynależał do zorganizowanej grupy przestępczej, w sytuacji,- gdy P. S. (1) w swoich zeznaniach, na których oparł się Sąd I Instancji, na rozprawie w dniu 10 września 2009 r. wymieniając osoby przynależące do zorganizowanej grupy przestępczej „(...) ,,, nie wymienia oskarżonego A. K. (1) i jednocześnie wskazuje, iż posiadał on autonomię,

g) niedokonanie w sprawie ustaleń w oparciu o logiczną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, lecz przyjęcie ustaleń dokonanych przez prokuraturę jako własnych oraz instrumentalne ich powoływanie dla dowiedzenia tez wcześniej skonstruowanych przez urząd prokuratorski, a nie znajdujących odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym,

h) niewskazanie w uzasadnieniu wyroku okoliczności dotyczących indywidualnie oskarżonego A. K. (1), o których mowa w art. 53 § 2 k.k., które Sąd wziąłby pod uwagę przy wymierzeniu temu oskarżonemu kary, takich jak jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, w szczególności fakt jego niekaralności, wywiad środowiskowy oraz długi upływ czasu od popełnienia zarzucanego mu czynu przestępnego,

i) poprzez uznanie, iż A. K. (1) swoim działaniem, w szczególności poprzez złożenie wniosku o odtworzenie przed Sądem I Instancji nagrań z podsłuchów uzyskanych w ramach czynności operacyjnych, utrudniał postępowanie karne i wydłużył przewód sądowy, w sytuacji gdy oskarżony A. K. (1) nie złożył takiego wniosku dowodowego, w efekcie czego Sąd I Instancji wymierzył oskarżonemu rażąco surową karę, naruszając tym samym zasadę indywidualizacji kary,

II. Rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się w wymierzeniu A. K. (1) niewspółmiernie surowej kary łącznej w wymiarze bezwzględnej kary 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy w przypadku uznania jego winy za udowodnioną, okoliczności sprawy, a w szczególności dane osobopoznawcze oskarżonego - wychowuje i utrzymuje rodzinę, w tym dwie dorastające córki oraz rodziców, cierpi na bezdechy, okres jaki upłynął od popełnienia przestępstwa - postępowanie trwało kilkanaście lat, co stanowi swego rodzaju dolegliwość, przemawiają za tym, że cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej zostaną spełnione w przypadku wymierzenia oskarżonemu kary wolnościowej oraz, że taka kara da gwarancję, że oskarżony nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem.

W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w niniejszym wymiarze.

Z kolei obrońca oskarżonego K. R. (1) zaskarżył ww. wyrok w całości, zarzucając;

I. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:

1. art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie w ustalaniu stanu faktycznego tej części dostępnego i przeprowadzonego na rozprawie materiału dowodowego, a w tym również ujawnionych okoliczności sprawy, z których płyną czytelne informacje, które w sposób zasadniczy podważają ustalenia Sądu I instancji, a w tym

•

pominięcie twierdzeń świadka P. S. (1), iż grupa, do której należał, a którą rzekomo miał kierować N. S., a w której szczególna rolę miał pełnić oskarżony K. R., nigdy nie zajmowała się obrotem amfetaminą, albowiem gdyby tak było to on by o tym wiedział (vide: protokoły rozpraw z dnia 30.04.2008r., 08.12.2010r., 09.02.2010r., 22.06.2010r.);

•

pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem do tych twierdzeń świadka P. S., z których wynika, że K. R. nigdy nie groził mu, nigdy nie wydawał żadnych poleceń, nigdy nie był świadkiem żadnych przestępczych zachowań K. R. wobec kogokolwiek, a w szczególności do osób rzekomo uczestniczących w zorganizowanej grupie przestępczej, której ów świadek miał być członkiem, a w której według ustaleń Sądu Okręgowego osk. R. miał pełnić niebagatelną rolę;

•

pominięcie zgromadzonego materiału dowodowego, który w żadnym fragmencie nie potwierdza udziału K. R. w zorganizowanej grupie przestępczej, a w szczególności zeznań świadków S. i S., którzy jednoznacznie wskazali, że nie mieli żadnego kontaktu z osk. R.; pominięcie tej części zeznań P. S., z której wynika, że świadek ten stał na czele własnej grupy przestępczej zajmującej się przemytem środków odurzających; pominięcie tej części zeznań P. S., który przesłuchany na rozprawie na podstawie pytań obrońcy oraz samego oskarżonego K. R. nie potrafił wskazać, żadnego działania oskarżonego, któremu można by przypisać cechę działania przestępczego czy w inny sposób niezgodnego z prawdą;

•

pominięcie tej części zeznań P. S., z których w zakresie czynu LXVL zarzucanego oskarżonemu K. R. o obserwacji przejścia granicznego „dla (...) miał mu powiedzieć osk. K. K., w sytuacji gdy ten nie potwierdza wersji P. S., a jednocześnie sam P. S. nie był w stanie powiedzieć, czy jakiekolwiek środki odurzające były przemycone na teren RP, albowiem P. S. ani nie widział kuriera, ani K. K. nie wskazał mu, że przemyt ten miał się udać;

•

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci postanowienia Prokuratury Krajowej w P. w przedmiocie umorzenia postępowania wobec M. K. (3) o czyny tożsame z czynami stawianymi K. R. (1) w punktach LXVIII LXIX;

2. art 168b k.p.k. w związku z art. 169 § 1 k.p.k. poprzez uznanie za legalny zgromadzony materiał dowodowy w postaci zarejestrowanych rozmów telefonicznych w ramach kontroli operacyjnej co do K. R. (1) i to pomimo tego, że:

a. zgodnie z treścią art. 168b k.p.k. Prokurator nie wystąpił z jakimkolwiek żądaniem określonym jako podjęcie decyzji w przedmiocie wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym,

b. a tym samym nie zgłosił stosownego wniosku dowodowego ze wskazaniem tezy dowodowej w rozumieniu art. 169 §1 k.p.k.,

c. a jednocześnie użycie art. 168b k.p.k. może odbyć się wyłącznie w stosunku do legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 19 ustawy o Policji, co w przypadku przedmiotowej sprawy, w sytuacji gdy kontrola operacyjna była prowadzona pod adresem N. S., nie może mieć miejsca, albowiem osoba ta była kontrolowana z pogwałceniem obowiązujących zasad (terminy, zakres przedłużenia kontroli), co jednoznacznie skutkuje uznaniem, że N. S. nie był legalnie kontrolowany operacyjnie, a w konsekwencji zgromadzony materiał dowodowy w postaci rozmów telefonicznych nie może zostać wykorzystany przeciwko osk. K. R. w trybie określonym w art. 168b k.p.k.

3. art 366 §1 k.p.k. w związku z art 2 §2 k.p.k. poprzez dążenie do wykrycia prawdy materialnej w sprawie, a tym samym nie wyjaśnienie:

a) w oparciu o jakie dowody Sąd I instancji dokonał identyfikacji K. R. (1) jako jednej z osób prowadzących rozmowy telefoniczne zarejestrowane w ramach prowadzonej kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy oskarżony zaprzeczył prowadzeniu tych rozmów, a nie została sporządzona żadna opinia biegłego z zakresu fonoskopii pozwalająca na identyfikację oskarżonego K. R. oraz przypisanie mu prowadzenia poszczególnych rozmów telefonicznych;

b) w oparciu o jakie dowody Sąd dokonał „odkodowania” słownictwa oraz kontekstu prowadzonych rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, albowiem takich ustaleń nie nanoszą ani zeznania P. S. czy też innych świadków przesłuchanych w sprawie ani też również żaden inny dowód przeprowadzony na rozprawie;

c) ani jednym zdaniem nie wyjaśniono, na czym miała polegać czynność sprawcza K. R. polegająca na braniu udziału w przemycie środków odurzających na przełomie 202/2003r.;

d) jak to możliwe, że ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie w zakresie rzekomego funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej N. S. Sąd I instancji dokonuje m.in. o informacje prasowe czy medialne bez podania ich źródła;

4. art. 7 k.p.k. w związku z art. 424 k.p.k. — poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, czego odzwierciedlenie znajduje się w treści uzasadnienia wyroku, to jest:

a) nie wskazano w jakiej części i dlaczego nie dano wiary zeznaniom świadka P. S. (1), zwłaszcza, że narracja tego świadka w zakresie jego twierdzeń, że grupa N. S. nie handlowała amfetaminą była jednoznaczna, a Sąd I instancji był zobowiązany do wykazania w treści uzasadnienia czy i dlaczego uznaje tę wypowiedź za wiarygodną bądź nie;

b) nie wskazano w jakiej części i dlaczego nie dano wiary zeznaniom świadka P. S. (1) zwłaszcza, że świadek ten informację o udziale w przemycie narkotyków na przełomie 2002/2003 oraz udziale w obrocie 5kg marihuany miał mieć od K. K. a ten tego faktu nie potwierdza;

c) zeznań świadka P. S., które według Sądu były wiarygodne, albowiem wyjaśniał chaotycznie, przeskakując z tematu na temat, a zatem nie mogły być narzucane przez funkcjonariuszy CBS, co przeczy słowom samego świadka wypowiedzianym na rozprawie w dniu 08 lipca 2010r., iż „Ja czekałem na sugestie przesłuchujących, co mam mówić podczas kolejnych przesłuchań,

d) dowodu z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, które — niezależnie od kwestii ich procesowej legalności — uznane zostały jako wiarygodny dowód popełnienia przez mojego Mandanta przestępstw, a które czytane mają być zdaniem Sądu w sposób całościowy, a nie jako pojedyncze zdania wyrwane z kontekstu, choć przecież dokonana analiza uzasadnienia wyroku na s. 1-48 pokazuje jasno, że Sąd uzasadnia popełnienie poszczególnych przestępstw właśnie wyrwanymi z kontekstu równoważnikami zdań;

e) zeznań świadka P. M., które z jednej strony zostały uznane za niewiarygodne, ale Sąd I instancji uznał ich zasadność, co do faktu, że przedmiotem działalności grupy były narkotyki, by z drugiej strony przemilczeć fakt, że świadek ten nie znał K. R., nigdy nie miał z nim żadnego kontaktu, ani nie miał świadomości jego rzekomego uczestniczenia w grupie przestępczej;

f) zeznań świadka K. W., które zostały uznane za wiarygodne w zakresie posiadanej przez niego wiedzy o funkcjonowaniu domniemanej grupy przestępczej N. S., w sytuacji gdy Sąd z urzędu winien dokonać ostrożnej oceny zeznań tego świadka z uwagi na inne toczące się procesy z jego udziałem, gdzie zostały wydane wyroki uniewinniające oparte na uznaniu całkowitej niewiarygodności relacji tego świadka;

g) wyjaśnień Ł. N. i zeznań świadków W. S. oraz Ł. M., które miały rzekomo wspierać materiał dowodowy z podsłuchów p/ko K. R., mimo że osoby te nie znały oskarżonego R., nie miały z nim nigdy żadnego kontaktu i nigdy nie podały jakichkolwiek informacji o rzekomej przestępczej działalności oskarżonego R.;

5. art 404 § 2 k.p.k. — poprzez prowadzenie odroczonej rozprawy po ponad rocznej przerwie spowodowanej usprawiedliwioną nieobecnością osk. K. K. w dalszym ciągu, a nie od początku, co miało istotny wpływ na treść wyroku, a zwłaszcza na koncentrację materiału dowodowego, co spowodowało, iż Sądowi I instancji umknęły przy wyrokowaniu podstawowe kwestie płynące choćby z relacji świadka S. (handel amfetaminą), jego zachowanie w trakcie przesłuchań itp.;

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a sprowadzający się do mylnego uznania, iż oskarżony K. R. (1):

1. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było wprowadzanie do obrotu znacznych ilości środków odurzających, przy czym rola oskarżonego miła polegać na dyscyplinowaniu grupy przestępczej, przy czym żaden materiał dowodowy (zarejestrowane rozmowy) ani żaden przesłuchany w sprawie świadek nie potrafił wskazać żadnego konkretnego działania przestępczego oskarżonego;

2. na przełomie 2002/2003 brał udział w przemycie nieznanej ilości środków odurzających w postaci marihuany z Holandii;

3. w dniu 09 listopada 2006r. w P. brał udział w obrocie 0,5 kg kokainy;

4. od 17 — 17 listopada 2006r. przeprowadził transakcję narkotykową przedmiotem której było 5 kg amfetaminy;

5. od 21 do 23 grudnia brał udział kierowany przez N. S. w porozumieniu w A. K. w obrocie 2 kg nieustalonego narkotyku;

6. na przełomie 2006/2007 brał udział w obrocie 800gr amfetaminy;

7. na przełomie 2006/2007 w P. brał udział w obrocie 5kg marihuany.

Wobec powyższego apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego K. R. (1) od zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.

Obrońca oskarżonych A. K. (1), D. I., M. T. (1), B. J. (1), M. K. (1) oraz M. S. (1) zaskarżył w/w wyrok w całości na korzyść wszystkich powyżej wskazanych oskarżonych, zarzucając:

1. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, jakie miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:



art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie tej części dostępnego i przeprowadzonego materiału dowodowego jak również dostępnych okoliczności sprawy, z których płyną czytelne informacje podważające całkowicie ustalenia Sądu Okręgowego w Poznaniu to jest:



pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, tych twierdzeń świadka P. S. (1) artykułowanych w toku postępowania kilkukrotnie, iż grupa do której należał, a która rzekomo miał kierować N. S. (1), nigdy nie handlowała amfetaminą, a gdyby tak było to on by o tym wiedział (vide: protokół przesłuchania z dnia 30 kwietnia 2008 roku; s. 7 protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2009 roku, s. 5 protokołu-rozprawy z dnia 9 lutego 2010 roku, s. 5 protokołu rozprawy z dnia 22 czerwca 2010 roku)



pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, do zawnioskowanego przez niżej podpisanego obrońcę, a następnie zaakceptowanego dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy VIII K 428/13 Sadu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce oraz Sadu Okręgowego w Poznaniu w sprawie XVII Ka 314/14, w których to P. S. (1) oskarżył swoimi zeznaniami P. W. (1) i K. K. (1) o kierowanie pod jego adresem gróźb karalnych w związku z jego zeznaniami w niniejszej sprawie, a które to postępowanie po rozpoznaniu w dwóch instancjach zakończyło się prawomocnym uniewinnieniem K. K. (1) i P. W. (1),



pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, do tych twierdzeń świadka P. S. (1), z których wynika, iż nie zna on i nigdy nie widział M. K. (1) (s. 7 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku) jak również, iż nigdy nie widział i nie poznał A. K. (1), a całą wiedzę na temat rzekomego jego uczestnictwa w jakichkolwiek przestępstwach ma mieć od oskarżonego K. K. (1), który nigdy słów tych nie potwierdził (vide: s, 4, ó i 1 1 protokołu z 10 listopada 2009 roku, s. 4 i 11 protokołu z dnia 9 grudnia 2009 roku, s. 7 protokołu z dnia 2 września 2010 roku)



pominięcie tej części dostępnych informacji, na które zresztą powoływał się Sąd Apelacyjny w Poznaniu w postanowieniu aresztowym w sprawie II AKz 189/09, iż oskarżony A. K. (1) w okresie od marca 2003 roku do lutego 2005 roku przebywał w Zakładzie Karnym w P. i S., a zatem nie mógł popełnić zarzucanego mu przestępstwa w okresie od początku 2003 roku do lutego 2004 roku (pkt 41 wyroku)



pominięcie tej części zeznań świadka P. S. (1), iż w 2002/2003 roku uczestniczył w drobnych rozwozach, dlatego nie czuł się członkiem żadnej grupy (s. 9 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku), co przeczy jego twierdzeniom o dokonywanych w tym okresie czasu rzekomych przemytach na 100 kg marihuany,



pominięcie tej części zeznań P. S. (1), z których wynika, iż "ze Starym (...) nie miał żadnej styczności" (s. 5 protokołu rozprawy z dnia 10 maja 2010 roku), "M. S. (1) to brat N. S. (1), ale nic nie mogę o nim powiedzieć" (s. 7 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku), "M. S. (1) znam, ale rozmawiałem z nim ostatnio około 5 lat temu. Z tego co wiem nie należał on do grupy (...)" (s. 8 protokołu z dnia 25 kwietnia 2008 roku)



pominięcie tej części zeznań świadka P. S. (1), z których wynika, że nigdy nie przekazywał on jakichkolwiek narkotyków D. I., zaś rzekomo miał to czynić K. K. (1), który faktów tych podobnie jak D. I. nie potwierdza,



pominięcie tej części zeznań P. S. (1), z których wynika czytelna informacja, iż nigdy nie był on świadkiem przekazania jakiekolwiek kokainy B. J. (1) (vide: s. 11 protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2009 roku), a całą wiedzę na ten temat miał czerpać od K. K. (1),



pominięcie tej części zeznań P. S. (1), z których wynika, iż rzekomo nabyta za kwotę 200 złotych porcja kokainy o wadze 0,7 grama nigdy nie została ani zważona przez P. S. (1) ani też nie została nabyta, a jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, iż to nie świadek S., ale rzekomo K. K. (1) miał nabywać wspomnianą w zarzucie ilość narkotyku od B. J. (1), to oczywistym pozostaje to, że nie wiemy, od kogo, co i w jakiej ilości zostało przyniesione do samochodu, którym mieli przyjechać P. S. (1), K. K. (1) i trzecia ustalona osoba,



pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym fragmencie nie potwierdza słów P. S. (1), jakoby oskarżony M. T. (1) miał działać w domniemanej grupie przestępczej będąc rzekomo odpowiedzialny za rozwiązania siłowe,



pominięcie tej części zeznań P. S. (1) (s. 9 protokołu rozprawy z dnia 24 marca 2010 roku), z której wynika, iż nie wie on ile w rzeczywistości marihuany miało trafić do M. T. (1) (może 5 kg a może 2-3 kg),



pominięcie tej części zeznań świadka P. S. (1), z której wynika, że transakcji z M. T. (1) miał rzekomo dokonywać w okolicy jego domu na R. (s. 11 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 rokuj, podczas gdy M. T. (1) mieszkał w rzeczywistości na Ś.,



pominięcie tej części zeznań P. S. (1), z której wynika, że jeśli chodzi o kokainę z 3 przemytów to generalnie mogła to być inna substancja, gdyż P. S. (1) jej nie próbował, a jedynie tak mu powiedziano (s. 11-12 protokołu rozprawy z dnia 10 lutego 2010 roku)



pominięcie tej części zeznań świadka P. S. (1), z której wynika, że sam stał na czele "swojej grupy" przemytniczej (s. ó protokołu z dnia 9 lutego 2010 roku),



pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym elemencie (poza P. S. (1)} nie nanosi jakichkolwiek informacji odnośnie oskarżonego J. nawet w kwestiach nie związanych z popełnieniem przestępstw, a zatem trudno jest nie oprzeć się twierdzeniu, iż nie przedstawiono odnośnie tegoż oskarżonego żadnych dowodów jego przestępczej działalności,



pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym elemencie nie nanosi jakichkolwiek informacji odnośnie oskarżonego A. K. (1).



pominięcie przy ocenie sprawstwa z art. 263 § 2 k.k. odnośnie M. S. (1), iż zaraz po cofnięciu mu pozwolenia na broń, broń oskarżonego została przez niego zdana, zaś fakt nie oddania amunicji uznać należało za efekt zwykłego zapomnienia, co nie powinno być pominięte przy ocenie stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu,



art. 168 b k.p.k. w związku z ark 169 § 1 k.p.k. poprzez uznanie za legalnie zgromadzony materiał dowodowy w postaci rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej co do:



oskarżonego A. K. (1) w z kresie zarzutów objętych aktem oskarżenia w punktach LII-LX, LXII-LXIII



oskarżonego M. T. (1) co do zarzutu LXXVI



oskarżonego B. J. (1) co do zarzutów LXXX- LXXXVIII



oskarżonego M. K. (1) co do zarzutu XCII,



oskarżonego M. S. (1) co do zarzutu XCIII, i to pomimo tego, że:

- zgodnie z treścią art. 168 b k.p.k. Prokurator nie wystąpił z jakimkolwiek żądaniem określonym jako "podjęcie decyzji w przedmiocie wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym",

- a tym samym nie zgłosił stosownego wniosku dowodowego ze wskazaniem tezy dowodowej w rozumieniu art. 169 § 1 k.p.k.,

- użycie art. 168 b k.p.k. musi odbyć się w stosunku do legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej zgodnie z przepisami art 19 ustawy o Policji, co w przypadku przedmiotowym odnośnie kontroli prowadzonej pod adresem N. S. (1) nie może być mowy, albowiem był kontrolowany "z pogwałceniem wszystkich przepisów przez prawie 2 lata i 6 miesięcy, zaś tylko w dwóch przypadkach była mowa o "przedłużeniu” kontroli o kolejne 3 miesiące, co pokazuje, że tenże był legalnie kontrolowany w okresie ewentualnie od 26 października 2005 roku do dnia 26 kwietnia 2006 roku



naruszenie treści art. 414 § 1 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. poprzez nie wydanie wyroku uniewinniającego co do punktu 70 wyroku (odpowiednik zarzutu LXXVII aktu oskarżenia- uczestnictwa w obrocie w dniu 21 maja 2005 roku 20.000 tabletek ekstazy) odnoszącego się do M. T. (1), albowiem został on prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie XVI K 187/14 (po wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie 11 AKa 198/16), w którym uznano go za winnego czynu ciągłego w rozumieniu art. 12 kk dotyczącego uczestnictwa w obrocie od maja 2005 roku do 14 września 2005 roku 80.000 tabletek ekstazy]



art. 366 § 1 k.p.k. w związku z art. 2 § 2 k.p.k. poprzez nie dążenie do wykrycia prawdy materialnej w sprawie a tym samym nie wyjaśnienie:



w oparciu o jakie dowody Sąd dokonuje "odkodowania” słownictwa zawartego w uznanych za legalne rozmowach z zarejestrowanych podsłuchów, albowiem ustaleń takich nie nanoszą ani zeznania P. S. (1) (vide: s. 4 protokołu rozprawy z dnia 9 lutego 2010 roku, s. 5 protokołu z dnia 22 czerwca 2010 roku) ani również żaden inny dowód w sprawie, przy czym Sąd słusznie w tym względzie "pominął dowód z dokonanych analiz a tym samym zeznań w trybie art. 174 kpk świadka J. U., o czym świadczy zapis na s. 171 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, oraz na s. 64-71, gdzie wskazano, na podstawie jakich dowodów Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie,



ani jednym zdaniem, na czym miała 'polegać czynność sprawcza oskarżonego A. K. (1) polegająca na braniu udziału w obrocie 1 kg kokainy sprowadzająca się do jej "wzmocnienia", a przede wszystkim czy znajduje się ona w katalogu czynności opisanej w art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,



ani jednym zdaniem w oparciu o co Sąd przyjmuje, iż oskarżony M. S. (1) utrzymywał kontakty towarzyskie z funkcjonariuszami organów ścigania w tym m.in. z K. D., mimo że taka osoba w ogóle nie została przesłuchana w niniejszym postępowaniu w charakterze świadka choćby celem zweryfikowania hipotez Sądu,



ani jednym zdaniem, w oparciu o co i na jakiej podstawie prawnej przyjęło kwalifikację prawną z art. 64 § 2 k.k. w odniesieniu do oskarżonego M. T. (1), tym bardziej, że kwalifikacja taka nie figurowała nawet w akcie oskarżenia,



ani jednym zdaniem, skoro w ocenie Sądu M. K. (1) miał brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej "ukrywając korzyści pochodzące z obrotu środkami odurzającymi", nie wyjaśniono:



na podstawie jakich dowodów wyprowadzono wniosek, iż M. K. (1) miał mieć wiedzę, że pieniądze na zakup samochodów, które według oskarżenia miały być przez niego rejestrowane, pochodziły z nielegalnych źródeł (zamiar popełnienia przestępstwa),



dlaczego w takim wypadku nie przedstawiono oskarżonemu K. zarzutu z art. 299 § 1 k.k. ?



dlaczego dla wykazania udziału M. S. (1) w rzekomej zorganizowanej grupie przestępczej, w której udział przypisano temu oskarżonemu w okresie od końca 2002 roku do 23 października 200ó roku, ma świadczyć rozmowa telefoniczna, pomijając aspekt jej nielegalności, z dnia 28 grudnia 2006 roku na temat "kto ma pod sobą L."?, skoro toczyła się po dniu, w którym jak należy rozumieć M. S. (1) miał już nie uczestniczyć w strukturach przestępczych,



jak to możliwym, że ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie w zakresie rzekomego funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej N. S. Sąd dokonuje m.in. o "informacje medialne"?



dlaczego, skoro miała funkcjonować rzekomo zorganizowana grupa przestępcza, jedynie A osoby miały mieć rzekomo "kamuflowane" imiona z obawy przed podsłuchiwaniem rozmów (N. S. (1), P. W. (1), K. K. (1) i P. S. (1)- vide: s. 13 protokołu rozprawy z dnia 10 maja 2010 roku), a takowych nie mieli mieć inni domniemani członkowie grupy jak A. K. (1), D. I., M. T. (1), B. J. (1) czy M. K. (1))?



art. 7 k.p.k. w związku z art. 424 k.p.k. poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, czego materialnym dowodem jest uzasadnienie zaskarżonego wyroku, to jest:



zeznań świadka P. S. (1) uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek fen wyraźnie zeznaje, iż grupa przestępcza, do której miał rzekomo należeć nigdy nie handlowała amfetaminą, a zatem Sąd był zobowiązany do wykazania w uzasadnieniu czy i dlaczego uznaje tę wypowiedź za wiarygodną,



zeznań świadka P. S. (1) uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianych A. K. (1) (LI, LXI, LXIV) miał mieć od K. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,



zeznań świadka P. S. (1) uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianych D. I. (LXXIV) miał mieć od K. K. (1), który faktu lego nie potwierdza,



zeznań świadka P. S. (1) uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianych B. J. (1) (LXXXVIII-XC) miał mieć od K. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,



zeznań świadka P. S. (1), które według Sądu były wiarygodne, albowiem wyjaśniał chaotycznie, przeskakując z tematu na temat, a zatem nie mogły być narzucone przez funkcjonariuszy CBS (s. 142 uzasadnienia), co przeczy słowom samego P. S. (1) wypowiedzianym na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 roku (s. 6 protokołu), iż "Ja czekałem na sugestie przesłuchujących, co mam mówić podczas kolejnych przesłuchań."



dowodu z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, które, niezależnie od kwestii ich legalności, uznane zostały jako "wiarygodny dowód popełnienia poszczególnych przestępstw", a które czytane mają być zdaniem Sądu w sposób całościowy a nie jako pojedyncze zdania wyrwane z kontekstu, choć przecież dokładana analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku na s. 1-48 pokazuje jasno, że sąd uzasadnia popełnienie przestępstw właśnie ”równoważnikami zdań" wyrwanymi z kontekstu, na dodatek przepisując uzasadnienie aktu oskarżenia,



zeznań świadka P. M., które z jednej strony zostały przez Sąd uznane za niewiarygodne, ale Sąd uznał ich zasadność, co do faktu, iż przedmiotem działalności oskarżonych były narkotyki, by. z drugiej strony przemilczeć fakt, iż P. M. jako osoba zaangażowana w proceder handlu narkotykami nie miała żadnego pojęcia na temat oskarżonych A. K. (1), D. I., M. T. (1), B. J. (1) czy M. K. (1) (vide: s. 5 i 7 protokołu rozprawy z dnia 27 stycznia 2012 roku),



zeznań świadka K. W. (3), które zostały uznane za wiarygodne w zakresie posiadanej przez .niego wiedzy o funkcjonowaniu domniemanej grupy przestępczej N, S., w sytuacji gdy Sąd zdaje się nie dostrzegać ewidentnych konfabulacji tegoż świadka, który za jednego z szefów tej grupy uznaje osobę A. K. (4) (s. 5 i 6 protokołu rozprawy z dnia 30 marca 2011 roku), a która to osoba w ogóle nie była w zainteresowaniu Organów Ścigania, albowiem wobec niej nie tylko, że nie postawiono żadnych zarzutów, w tym kierowania grupą zbrojną, ale nawet nie widziano konieczności przesłuchania tej osoby w charakterze świadka,



wyjaśnień Ł. N. (1), zeznań świadka W. S. (1), Ł. M. (1), które rzekomo miały wspierać materiał dowodowy z podsłuchów przeciwko oskarżonym K., I., T., J. i K., mimo iż osoby te na żadnym etapie postępowania nie podawały żadnych informacji na temat jakiejkolwiek działalności przestępczej wspomnianych powyżej oskarżonych,zeznań świadka M. B. (4), które uznane zostały za wiarygodne w zakresie zarzutu obrotu 20.000 tabletek ekstazy zarzucanych M. T. (1), a co do których pominięto, że są to tabletki ekstazy z tego samego okresu, co te objęte wskazanym odrębnym postępowaniem także z M. B. (4), o czym świadczy choćby fakt, że M. B. (4) pouczono o możliwości odmowy składania fałszywych zeznań (s. 14 protokołu z rozprawy z dnia 22 marca 2011 roku)



zeznań świadka G. O., który nie rozpoznał M. T. jako osoby sprzedającej mu 20.000 tabletek ekstazy, ale osobę podobna do T. C., a mimo tego jego zeznania stały się podstawę do dokonania ustaleń w sprawie M. T. i K. K. (sic!),



zeznań świadka H. W. (2), która została uznana w znacznej mierze za niewiarygodna, albowiem zdaniem Sądu pomogła ukryć majtek A. K. rejestrując na siebie z polecenia M. K. (1) samochód B. (...) w sytuacji gdy nikt H. W. (2) nie postawił nigdy zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 299 kk w formie współsprawstwa lub pomocnictwa, co jednoznacznie pokazuje, że kupiła ona legalnie samochód za pieniądze pożyczone od ojca, zaś zachowanie M. K. można uznać jedynie w kategoriach, za które służyła H. W. podstawa do wytoczenia powództwa o odszkodowanie lub bezpodstawne wzbogacenie,



całości materiału dowodowego przez pryzmat rzekomych kontaktów M. S. (1) z funkcjonariuszami Policji, co miało mieć wpływ na wymiar kary (s. 210-21 1 uzasadnienia), z którego w żadnym fragmencie nie wynika ów kontakt z funkcjonariusz ami Policji (podkr. apel.), a który co najistotniejsze przekładał by się na długotrwałe funkcjonowanie grupy przestępczej,



art. 404 § 2 k.p.k. poprzez prowadzenie odroczonej rozprawy po ponad rocznej przerwie spowodowanej nieobecnością oskarżonego K. (zatrzymanego do innej sprawy na terenie Wielkiej Brytanii) w dalszym ciągu a nie od początku, co miało istotny wpływ na treść wyroku, a zwłaszcza na skoncentrowanie materiału dowodowego w dużej bliskości z wydaniem wyroku w sprawie, co spowodowało, iż Sądowi umknęły przy wyrokowaniu ewidentne kwestie chociażby płynące z zeznań świadka S., jak choćby to, że grupa do której miał należeć nigdy nie handlowała amfetaminą,



art. 167 k.p.k. w związku z art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. poprzez:



nie przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka M. K. (3), który miał postawione tożsame zarzuty z oskarżonym A. K. (1) a miał być rzekomo osobą będącą rzekomo bezpośrednim dostawcę narkotyków do P. i to pomimo tego, że przystępując do rozpoznania przedmiotowej sprawy i zapoznając się z aktami choćby przez pryzmat art. 366 § 1 kpk Sąd a quo od samego początku wiedział o konieczności przesłuchania tej osoby na rozprawie niejako "z urzędu"



art. 1 67 k.p.k. w związku z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez:



nie przeprowadzenie na rozprawie dowodu w charakterze świadka A. K. (4) na okoliczność ustalenia prawdziwości twierdzeń świadka W., iż miał on współkierować razem z N. S. zorganizowaną grupą przestępczą, a to celem zweryfikowania wiarygodności zeznań świadka W.,



nie przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadka M. O. (3), na okoliczność ustalenia prawdziwości twierdzeń M. B. (4), zgodnie z którymi miał on być jednym z członków rzekomej grupy przestępczej kierowanej rzekomo przez N. S. (1), a nadto miał być rzekomo wspólnikiem M. T. w handlu tabletkami ekstazy, a to celem zweryfikowania wiarygodności zeznań M. B. (4),



nie przeprowadzenie dowodu z informacji w Urzędu Miasta O. i G. (Wydziały Komunikacji) na okoliczność ustalenia, ile samochodów marki M. (...) litry diesel rok prod. (...) koloru niebieskiego było rejestrowanych w 2003 roku i czy wśród właścicieli była osoba o imieniu W. celem jej przesłuchania na rozprawie odnośnie rzekomych przemytów w 2003 i 2004 roku

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a sprowadzający się do mylnego uznania, iż:



oskarżeni A. K. (1) i M. K. (1) uczestniczyli w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci amfetaminy i to mimo braku jakichkolwiek dowodów w tej mierze, albowiem zarówno P. S. (1), jak i żadne inne osobowe źródło dowodowe, a nadto zarejestrowane rozmowy telefoniczne nie dają najmniejszych podstaw ku takim ustaleniom,



oskarżeni M. T. (1) i oskarżony D. I. uczestniczyli w obrocie znacznych ilości marihuany, mimo braku jakichkolwiek dowodów wskazujących na podstawę takich zarzutów w rozumieniu art. 332 § 1 pkt 2 k.p.k.,



oskarżony A. K. (1) uczestniczył w okresie 2003- luty 2004 w wewnątrzwspólnotowym nabyciu 100 kg marihuany, mimo iż w okresie od marca 2003 do września 2004 roku przebywał w Zakładach Karnych w ramach tymczasowego aresztowania, P. S. (1) w tym okresie nigdy nie widział i nie poznał oskarżonego K. a nawet osoby, która miała być właśnie A. K. (1), a nadto od wiosny 2003 roku według twierdzeń P. S. (1) A. K. (1) miał zostać "pominięty" przy tych rzekomych przemytach przez N. S. (1),



oskarżeni B. J. (1) i A. K. (1) mieli uczestniczyć w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy, mimo iż z żadnego dostępnego materiału dowodowego osobowego ani rozmów telefonicznych nie sposób wyprowadzić takich informacji,



oskarżony B. J. (1) uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy mimo iż z dostępnego materiału dowodowego w postaci zeznań P. S. (1) wynika, iż rzekomy fakt przekazania tegoż narkotyku B. J. (1) ma wynikać z informacji, jakie P. S. (1) uzyskał od K. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,



A. K. (1) miał uczestniczyć w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy poprzez jej "wzmocnienie", mimo iż ani nie wskazuje na to żaden dostępny dowód w sprawie a nadto trudno jest uznać w świetle art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii aby jakiekolwiek wzmocnienie (bez względu na to jak to miało nos Ig pić), stanowiło znamię "uczestnictwa w obrocie".



oskarżeni B. J. (1), M. T. (1) i D. I. uczestniczyli w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej rzekomo przez N. S. (1), mimo braku od strony dowodowej wskazania świadomości (istnienia zamiaru) uczestnictwa w jakichkolwiek strukturach przestępczych,



oskarżeni A. K. (1) i M. K. (1), jako osoby zamieszkałe w oddali od miasta P., uczestniczyli w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej rzekomo przez N. S. (1) mimo braku jakichkolwiek dowodów w tym względzie, przy czym sam Sąd zauważa, że oskarżony K. miał mieć rzekomo jakąś swoją grupą ludzi odpowiadającą za przestępstwa na terenie O. i w żaden sposób nie podlegać N. S. (1), zaś M. K. (1) jak twierdzi sam Sąd Okręgowy, miał być zależny od A. K. (1).

Wskazując na powyższe, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych A. K. (1), D. I., M. T. (1), B. J. (1), M. K. (1) popełnienia stawianych im zarzutów oraz M. S. (1) od popełnienia czynu opisanego w punkcie XCIII aktu oskarżenia i uznania go winnym popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie XCIV i wymierzenia, na podstawie art. 263 § 2 k.k. w związku z art. 37 a k.k. kary 5.000 grzywny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.

Obrońca oskarżonego M. B. (1) zaskarżyła powołany wyrok w jego pkt. 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99 i 100, zarzucając:

1. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. przez brak wskazania w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, na jakich dowodach Sąd oparł się przypisując oskarżonemu udział w zorganizowanej grupie przestępczej, na jakiej podstawie przypisał mu rolę „zapewnienia posłuszeństwa zarówno innych członków grupy, jak i dbałości o pozycję grupy w świecie przestępczym" oraz że jej cechą była „niezwykła istotność dla prawidłowego funkcjonowania grupy działań wykonywanych przez M. S.”.

2. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżony M. B. (1) w okresie od początku 2004 roku do października 2007 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu i przywozie do Polski oraz województw (...) i (...) wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych oraz, że jego rola w tej grupie polegała na „zapewnieniu posłuszeństwa zarówno innych członków grupy, jak i dbałości o pozycję grupy w świecie przestępczym" oraz , że jej cechą była „niezwykła istotność dla prawidłowego funkcjonowania grupy działań wykonywanych przez M. S.";

3. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., którą miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżony M. B. (1) w dniu 3 lutego 2004 roku w P. działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, P. S. (1), W. S. (1), P. W. (1), J. P. i M. K. (2) oraz nieustalonym mężczyzną, używając przemocy (..) oraz grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery dokonał kradzieży samochodu dostawczego marki M. {..), w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu, pieniędzy i trzech telefonów komórkowych, kurtki z portfelem z zawartością dokumentów pieniędzy, telefonów komórkowych - stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44 100 zł, tj. przestępstwa z art. 280 § 2 k.k. w związku art. 65 § 1 k.k.;

4. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżony M. B. (1) w drugiej połowie 2006 roku oraz w pierwszej połowie 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie marihuany w ilości dwukrotnie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę (.,) na polecenie ustalonego mężczyzny oraz na polecenie ustalonego mężczyzny i K. K. (1), tj. czyn z art. 56 ustęp 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z art. 65 § 1 k.k., 64 § 2 k.k. oraz art. 91 § 1 k.k.;

5. Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżony M. B. (1) na przełomie 2006 i 2007 roku w P. i w P. działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z K. K. (1), P. S. (1), K. R. (1), M. N. (1) i S. jakubowskim oraz ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz z K. R. (1) przekazał wyżej wymienione środki psychotropowe P. S. (1), który je odebrał na polecenie K. K. (1), który wykonywał polecenie N. S. (1), a następnie P. S. (1) sprzedał 100 gram tych narkotyków, pozostałą zaś część . sprzedał K. K. (1) przekazując kwotę z tych transakcji N. S. (1), tj. czyn z art. 56 ustęp 3 cytowanej ustawy w związku z art. 64 § 2 k.k. w związku z art. 65 § 1 k.k..

Powołując się na powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w innym składzie.

Drugi obrońca oskarżonego M. B. (1) zaskarżył wyrok w punktach 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100 oraz 145 sentencji wyroku, zarzucając:

1. obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj,:

1.1. art. 168b k.p.k. poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie za wartościowy materiał dowodowy zarejestrowanych rozmów telefonicznych i wiadomości sms w ramach kontroli operacyjnej również w zakresie, w jakim brak jest tzw. zgód następczych w stosunku do niektórych oskarżonych, podczas gdy w momencie zarządzania kontroli oraz skierowania aktu oskarżenia tzw. zgody następcze były wymagane dla legalności przedmiotowych dowodów, a nadto brak jest stosownej decyzji Prokuratora co do wykorzystania tych materiałów zgodnie z art. 237a k.p.k. oraz art. 168b k.p.k.;

1.2. art. 7 k.p.k. w zw., z art. 410 k.p.k. w następstwie przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i zastosowania w jej miejsce dowolnej oceny, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w zakresie oceny:

a) wyjaśnień P. S. (1) złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie poprzez uznanie ich za wiarygodne w zakresie w jakim obciążają one M. B. (1), podczas gdy wyjaśnienia te stanowią jedynie bezpodstawne pomówienia, które nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach czy to o charakterze pośrednim czy bezpośrednim, a nadto wbrew stanowisku Sądu I Instancji nie sposób uznać ich za logiczne, spójne i tym samym wiarygodne, w szczególności w zakresie, w jakim współoskarżony wskazał na:

- istnienie zorganizowanej grupy przestępczej,

- udział w zorganizowanej grupie przestępczej M. B. (1),

- udział M. B. (1) w rozboju w dniu 3 lutego 2004 r. w P.,

- udział M. B. (1), na przełomie 2006/2007 r. w P. i w P. - w obrocie amfetaminą o masie 800 gramów,

- udział M. B. (1), w drugie połowie 2006 r. w P. - w obrocie marihuaną o masie 100 gramów, udział M. B. (1) w pierwszej połowie 2007 roku w P. - w obrocie marihuaną o masie 100 gramów,

b) zeznań P. S. (1) złożonych na rozprawie w zakresie, w jakim oskarżony wskazał na motyw swojego działania w postępowaniu przygotowawczym, a związany z chęcią ujawnienia faktu znajomości z M. B. (1) celem skorzystania z przywilejów określonych w art. 60 § 3 k.p.k. (sic), podczas gdy oskarżony nie miał- żadnych powodów, aby przemilczeć na przesłuchaniu w dniu 25 kwietnia 2008 roku faktu znajomości z M. B. (1), albowiem w sposób swobodny i spontaniczny (co potwierdza analiza treści protokołu z dnia 25 kwietnia 2008 roku) opisał osoby, które według niego wchodziły w skład grupy, w tym także osoby, które stały od P. S. (1) wyżej w „hierarchii" (N. S. (1), P. W. (1), K. K. (1) - przyp. aut.), a także osobę, która budziła postrach w grupie (Karot R. - przyp. aut.), co oznacza, iż nie obawiał się ze strony tychże osób zemsty czy odwetu i tym samym nie miał realnych powodów aby ukrywać fakt znajomości (akurat) z M. B. (1), a ponadto został w dniu 25 kwietnia 2008 r. pouczony o treści art. 60 § 3 i 4 k.k. i oświadczył przy tym, że zrozumiał treść tych przepisów; zatem P. S. (1) już tego dnia posiadał wiedzę o konieczności ujawnienia wszystkich informacji na temat procederu i osób w nim uczestniczących, celem skorzystania z dobrodziejstw powołanych wyżej przepisów;

c) wyjaśnień i zeznań W. S. (1) poprzez uznanie ich za logiczne, spójne i konsekwentne, a tym samym za wiarygodne i przydatne dla poczynienia ustaleń co do rzekomego udziału M. B. (1) w rozboju w P. w dniu 3 lutego 2004 r, podczas gdy świadek w trakcie okazania w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie nie rozpoznał oskarżonego jako jednego ze sprawców rozboju, a nadto, wbrew stanowisku Sądu I Instancji, nie sposób uznać zeznań tego świadka za spójne i wzajemnie się uzupełniające z zeznaniami P. S. (1) i pokrzywdzonych przedmiotowym przestępstwem rozboju;

d) zeznań M. B. (4) złożonych na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. w zakresie, w jakim świadek rozpoznał M. B. (1) jako członka „grupy D." o pseudonimie (...), podczas gdy w zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 13 marca 2008 r. świadek ten, zeznając na okoliczność znanych mu członków przedmiotowej zorganizowanej grupy przestępczej, nie wspomniał o mężczyźnie o pseudonimie (...) ani o oskarżonym, jak również na okazanej mu tablicy poglądowej nr II nie rozpoznał na zdjęciu M. B. (1);

1.3. art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, na podstawie jakich dowodów Sąd I Instancji ustalił okres działania oskarżonego M. B. (1) w zakresie przypisanego mu czynu XCV, t., udziału w zorganizowanej grupie przestępczej;

2. błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, poprzez błędne uznanie, iż:

- oskarżony M. B. (1) w okresie objętym zarzutem XCV brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej,

- oskarżony M. B. (1) w dniu 3 lutego 2004 r. w P., działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną, P. S. (1), W. S. (1), P. W. (1), J. P. i M. K. (2), dopuścił się przestępstwa rozboju w typie kwalifikowanym, działając w zorganizowanej grupie przestępczej,

- oskarżony M. B. (1) w drugiej połowie 2006 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów,

- oskarżony M. B. (1) w pierwszej połowie 2007 roku w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów,

- oskarżony M. B. (1) na przełomie 2006/2007 roku w P. i w P., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), K. K. (1), P. S. (1), K. P. (2), M. N. (1) i S. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy,

podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do poczynienia takich ustaleń, a pojawiające się w tym zakresie istotne wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego zgodnie z art. 5 § 2 k.p.k.;

3. na podstawie art. 447 § 4 k.p.k. naruszenie art. 34 § 3 k.p.k. poprzez niezasadne wydanie postanowienia o wyłączeniu do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przeciwko N. S. (1), podczas gdy postawione pozostałym oskarżonym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez N. S. (1), jak również zarzuty wskazujące na popełnienie przez niektórych oskarżonych przestępstw wspólnie i w porozumieniu z N. S. (1), przemawiają za łącznym rozpoznaniem sprawy przeciwko wszystkim oskarżonym.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.

Natomiast z daleko posuniętej ostrożności procesowej, w razie nie podzielenia przez Sąd Odwoławczy powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

4. rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny, środka karnego w postaci nawiązki oraz kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności i 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych, będącą następstwem:

—

art. 53 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 2 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary nie uwzględniającej wszystkich okoliczności wiążących się z poszczególnymi ustawowymi' dyrektywami wymiaru kary, w szczególności okoliczności popełnienia zarzucanych przestępstw, a nadto kierowanie się w głównej mierze dyrektywą prewencji generalnej;

—

art. 53 § 2 k.k. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary nie uwzględniającej zachowania się oskarżonego po popełnieniu zarzucanych przestępstw oraz warunków osobistych oskarżonego, w tym przede wszystkim okoliczności, iż oskarżony ma na utrzymaniu dziecko, a osiągane przez niego dochody stanowią główne źródło utrzymania rodziny;

—

art. 58 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r, poprzez jego niezastosowanie skutkujące wymierzeniem oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności, mimo, iż w okolicznościach niniejszej sprawy orzeczenie kar jednostkowych pozbawienia wolności z zastosowaniem warunkowego zawieszenia jej wykonania, byłoby wystarczające dla osiągnięcia celów kary.

Mając na względzie wskazane zarzuty, wnoszę o:

—

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec M. B. (1) za poszczególne czyny jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny w niższym wymiarze, z zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary;

—

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec M. B. (1) kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Obrońca oskarżonego P. B. (1) zaskarżył w/w wyrok w całości (co do tego oskarżonego, tj. w punktach 101-105 i 145), zarzucając:

1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie :

a) art. 4 k.p.k., polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,

b) art. 5 § 2 k.p.k., polegającą na tłumaczeniu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

c) art. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

d) art. 424 § 1 k.p.k., polegającą na zaniechaniu wskazania, które fragmenty zeznań świadków P. S. (1) i W. S. (1) wskazują na sprawstwo osk. P. B. (1) i na dokonaniu oceny materiału dowodowego w sposób kompleksowy, „grupowy" bez odniesienia zeznań głównych świadków oskarżenia do osoby osk. P. B. (1), oraz będący jej skutkiem

2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że osk. P. B. (1) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz że brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających.

Podnosząc w/w zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk. P. B. (1) od wszystkich postawionych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Na wypadek nieuwzględnienia w/w zarzutów i wniosków zarzucił wyrokowi :

3. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie :

a) art. 4 k.p.k., polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,

b) art. 5 § 2 k.p.k., polegającą na tłumaczeniu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

c) art. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu wadliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego co do długości okresu, w jakim miał działać osk. P. B. (1), ilości przypisanych mu dostaw narkotyków oraz jego sytuacji osobistej i rodzinnej,

4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że osk. P. B. (1) ma na utrzymaniu tylko 1 dziecko oraz że jego udział w zorganizowanej grupie przestępczej i udział w obrocie środkami odurzającymi miał miejsce w w okresie od października 2006 roku do 24.7.2007 r.,

5. rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonych osk., P. B. (1).

Podnosząc te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, że przypisane oskarżonemu czyny miały miejsce przez okres 8 miesięcy na przełomie lat 2006-2007, że osk. P. B. (1) przyjął środki odurzające co najmniej 12 razy, a ich łączna waga wynosiła co najmniej 45 kg i obniżenie wymierzonych osk. P. B. (1) kar jednostkowych pozbawienia wolności do: za przestępstwo z art. 258 § 1 kk - 8 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 56 ust. 3 upn - 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat.

Obrońca oskarżonego S. J. zaskarżył wskazany powyżej wyrok w części dotyczącej oskarżonego, tj. w zakresie punktów 118 - 125 wyroku, w całości, zarzucając:

1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, w tym:

a) art. 2 §2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez naruszenie wymogu opierania wszelkich rozstrzygnięć na prawdziwych ustaleniach faktycznych, a więc takich, które zostały udowodnione, tj. wykazane wiarygodnymi dowodami,

b) art. 4 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego w postaci uznanych przez Sąd orzekający za częściowo wiarygodne treści zeznań złożonych przez świadków - P. S. (1) i W. S. (1), kwestionujących udział oskarżonego S. J. w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1), a to w sytuacji braku innych dowodów zgromadzonych w sprawie mających w/w okoliczność potwierdzać,

c) art. 5 §2 k.p.k. w zw. z ark 410 k.p.k., poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu w punktach CIX, CX CXI, CXII wyroku czynów na niekorzyść oskarżonego,

d) art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 kp..k. polegające na dowolnej, sprzecznej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz z zasadami prawidłowego rozumowania ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż:

istniała zorganizowana grupa przestępcza, kierowana przez N. S. (1), której członkiem był oskarżony S. J.,

oskarżony S. J. w okresie objętym zarzutem brał udział z organizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez N. S. (1), wykonywał jego polecenia, dokonując przewozu 20 kg narkotyków z Holandii do Polski oraz zajmując się dystrybucją narkotyków w postaci amfetaminy i marihuany na terenie Polski, a to w sytuacji gdy brak jest dowodów to potwierdzających,

d) art. 424 §1 k.p.k .uniemożliwiające kontrolę instancyjną poprzez lakoniczne wskazanie, na jakiej podstawie Sąd przypisał oskarżonemu S. J. sprawstwo w zakresie przypisanych mu czynów, a opisanych w punktach CIX, CX CXI, CXII wyroku,

2. błąd w ustaleniach faktycznych - będący rezultatem powyższych naruszeń prawa procesowego, w zakresie ustalenia, iż oskarżony popełnił zarzucane mu w punktach CIX, CX, CXI, CXII wyroku przestępstwa, pomimo braku ku temu wystarczających podstaw w materiale dowodowym sprawy.

Wskazując powyższe podstawy, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu w punktach CIX, CX, CXI, CXII wyroku czynów, ewentualnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Niezależnie od powyższego, działając z daleko posuniętej ostrożności procesowej, powyższemu wyrokowi zarzucił także rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się wymierzeniem oskarżonemu kary łącznej w wymiarze 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy kara ta jest karą rażąco niewspółmiernie surową, i przy założeniu uwzględnienia tego zarzutu - wniósł o złagodzenie oskarżonemu wymierzonej kary.

Obrońca oskarżonego M. W. (1) zaskarżył wyrok w całości w zakresie odnoszącym się do tego oskarżonego, zarzucając:

I. Obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1. Art. 5 k.k. poprzez zastosowanie wobec oskarżonego polskiej ustawy karnej w sytuacji, gdy wszelkie działania które opisywał P. S. (1) mogły być podejmowane na terenie Holandii co wyklucza możliwość stosowania polskiej ustawy,

2. art. 258 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury zorganizowanej grupy przestępczej N. S. (1), a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, wyjaśnienia M. W. (1), P. S. (1) prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej. Co więcej skazanie oskarżonego w sytuacji, gdy nigdy nie został on nigdy rozpoznany przez P. S. (1), zaś ten nigdy nie wskazał na nazwisko W. wyjaśniając na temat osoby o imieniu M..

3. art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem czyn ten może zostać popełniony z zamiarem bezpośrednim, a oskarżony potwierdził, że nie zna nikogo z oskarżonych oprócz K. K. (1), z którym jeździł tylko z Polski do Holandii, w której następnie zostawał celem spotkania się rodziną. W aktach sprawy brak dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony zna wskazany przez prokuraturę słownik, którym posługiwała się grupa przestępcza S.. Wśród zwrotów i wyrażeń wskazanych przez prokuraturę na które powołuje się sąd brak słowa „kawior”.

4. art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem w aktach sprawy brak dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony zna N. S. (1) i na jego zlecenie uprawiał na terenie Polski konopie indyjskie w ilości 453 krzewów,

5. art. 19 § 1 ustawy o Policji poprzez nadanie walom legalności materiałom uzyskanym w ramach kontroli operacyjnej zarządzonej wobec pomimo iż ww. artykuł nie wymienia czynu penalizowanego przez art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

6. art. 19 ust. 3, 15c, 15d, 15e ustawy o Policji poprzez uznanie, iż możliwym było wykorzystanie całości materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej wobec innych oskarżonych również w stosunku do M. W. (1) podczas gdy zgoda następcza również go nie obejmowała; a sąd w sposób za każdym razem wyrażał zgodę w postaci postanowień na stosowanie podsłuchów de novis, w sytuacji gdy kolejne czynności powinny być wydane w formie zarządzenia i stanowić kontynuację poprzednich,

II. Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który doprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na:

1. Ustaleniu, że osoba o imieniu M. wskazywana przez P. S. (1) to M. W. (1) w sytuacji, gdy oskarżony nigdy nie został wskazany przez współpodejrzanego z nazwiska, a ponadto nie został wskazany na tablicach poglądowych.

2. ustaleniu, że M. W. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od kwietnia 2006 r. do czerwca 2007 r. w sytuacji, gdy pierwsza z rozmowa telefoniczna pomiędzy K. K. a oskarżonym miała miejsce dnia 16 października 2006 roku a zdaniem Sądu po tej rozmowie nie doszło do żadnej transakcji narkotykowej na co ma wskazywać rozmowa z 21 października 2006 r. co w istotny sposób dowodzi, że oskarżony nie mógł działać w jakiejkolwiek grupie przed październikiem 2006, a we wcześniejszym okresie brak dowodu na kontakt telefoniczny oskarżonego z K. K. (1),

3. ustaleniu, że M. W. (1) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz przemytach narkotyków z Holandii co najmniej 9 krotnie w sytuacji, gdy z żadnego dowodu nie wynika, że przywoził narkotyki do Polski, uprawiał konopie, czy też brał udział w obrocie środków odurzających, zaś fakt kontaktów towarzyskich z innymi oskarżonymi nie może stanowić podstawy do skazania. Tym bardziej, że w tym okresie zgodnie z zeznaniami P. S. (1), którym Sąd dał wiarę wynika, że M. W. (1) jeździł tylko z Polski do Holandii razem z K. K. (1), a nie z Holandii do Polski jako kurier, co stoi w sprzeczności z uzasadnieniem aktu oskarżenia, że M. W. (1) był członkiem grupy, która uczestniczyła przede wszystkim w przywozie środków odurzających z zagranicy do Polski, co również w zakresie ilości przewożonych narkotyków nie zostało potwierdzone żadnym obiektywnym dowodem.

III. obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.:

1. art. 7 k.p.k. polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj.:

przyjęcie, że wyjaśnienia oskarżonego M. W. (1) należy zweryfikować negatywnie bowiem rażą naiwnością, w sytuacji, w której są one logiczne i spójne w zakresie współpracy oskarżonego z K. K. (1) który na terenie Holandii z racji obywatelstwa pełnił rolę tłumacza,

oparcie się w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonych P. S. (1) oraz podsłuchach, na które organ uzyskał zgodę na numery telefonów, którymi nie posługiwał się oskarżony M. W. (1), co sprawia, że dowód ten nie mógł być wykorzystany na rzecz oskarżonego,

pominięciu części wyjaśnień P. S. (1) z których jasno wynika, że można było znać N. S. (1) i nie być członkiem zorganizowanej grupy (protokół z rozprawy z 10 września 2009 roku), co implikuje twierdzenie, że oskarżony nawet zgodnie z zeznaniami P. S. (1) nie uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej (...),

błędnej interpretacji wyjaśnień S. który powiedział, że na czele był zatem: N. S. (1) potem według mojej wiedzy był R., później K. K. (1), P. W. (1) i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchii. N. S. (1) był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałem co powoduje, że nie mógł on podejmować decyzji kogo rekrutuje do grupy przestępczej, nie mógł dokonywać podziału roli każdej z osób, a jego wyjaśnienia wykluczają możliwość udziału w tej grupie M. W. (1), skoro oskarżony nie znał się z N. S. (1),

błędnej oceny przez Sąd, że każda rozmowa telefoniczna z K. K. (1) dotycząca sprzedaży m.in. kawioru, tak naprawdę dotyczyła narkotyków, a zdaniem sądu niemożliwym było korzystanie z usług K. K. jako osoby prowadzącej warsztat samochodowy czy też niemożliwym było wykonanie telefonu do K. K. (1) w celach stricte towarzyskich. Dodatkowo w sytuacji, gdy żaden współoskarżony nigdy nie użył sformułowania „kawior” określając marihuanę, co również potwierdza sąd, nie systematyzując w słowniku tego słowa jako określenie marihuany,

błędną i zbyt daleko idącą interpretacje zeznań świadka P. S. (1) w zakresie wskazującym, że wyjeżdżanie przez W. z K. K. (1) i P. S. (1) do Holandii, co było równoznaczne, z posiadaniem przez M. W. (1) wiedzy, że w drodze powrotnej K. K. (1) będzie przewozić narkotyki z Holandii do Polski i działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (...), pomimo, że w aktach sprawy brak informacji kiedy, jak i z kim M. W. (1) wracał do Polski,

przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości tylko na podstawie podsłuchów z numerów telefonów, z których nie korzystał M. W. (1) co sprawia, że dowód ten jest wątpliwy i powinien zostać potwierdzony dodatkowym źródłem dowodowym, chociażby ekspertyzą fonoskopijną,

brak merytorycznej oceny przez sąd i pominięcie faktu, że M. W. (1) nigdy nie przekazywano środków na zakup narkotyków, co sprawia że nie mógł on się domyślać, co było przedmiotem przewozu do Polski,

2. art. 5 k.p.k. naruszenie zasady in dubio pro reo i przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadka P. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winy W. oraz na podstawie wątpliwych rozmów telefonicznych przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyść M. W. (1),

3. art. 424 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, że M. W. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej N. S. (1) i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnienia P. S. (1) przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki dlaczego nagle pojawiła si^ w grupie potrzeba zaangażowania M. W. (1) i jaką role pełnił, bowiem przyjazdy z Polski do Holandii do rodziny nie potwierdzają faktu pełnienia roli kuriera w grupie przestępczej N. S. (1), którego nie zna, nigdy nie widział i z którym nigdy nie rozmawiał M. W. (1),

4. art. 24 § 2 k.p.k. poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżenia w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania.

5. art. 389 § 1 k.p.k., polegającą na nieodczytaniu oskarżonemu na rozprawie, na której składał wyjaśnienia, protokołów wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym, a tym samym uniemożliwieniu ustosunkowania się oskarżonemu do ich treści.

6. art. 168 b k.p.k. w zw. z art. 19 ustawy o Policji polegającą na dopuszczeniu materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej i oparcie na nich wyrokowania w sytuacji, w której podsłuchy nie dotyczyły oskarżonego M. W. (1), albowiem zarządzenie i zgody następcze nie dotyczyły jego osoby ponadto, gdy nie zostały wypełnione wszystkie podstawy do zastosowania przedmiotowego przepisu,

7. art. 34 § 3 k.p.k. w zw. Z art. 193 k.p.k. poprzez wyłącznie do odrębnego postępowania sprawy N. S. (1) w sytuacji, gdy wobec faktu kierownictwa przez niego całą zorganizowaną grupą przestępczą, nieodzowne było łączne rozpoznanie sprawy, bowiem brak merytorycznej oceny jego zachowań pod kątem ewentualnej winy czy kary uniemożliwiał wyrokowanie, zaś przedłożona przez lekarzy psychiatrów opinia budziła zasadnicze możliwości, tym bardziej, że sąd nawet nie przesłuchał tych biegły podczas rozprawy.

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, która przy ocenie wszystkich okoliczności sprawy okazuje się nadmiernie surowa, zwłaszcza w kontekście niewspółmierności do stopnia i rodzaju winy oskarżonego, w kontekście właściwości i warunków osobistych oskarżonego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego S. J. zaskarżył w całości wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, zarzucając:

• obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, polegające na:

naruszeniu art. 413 § 1 pkt. 2 k.p.k. poprzez niewskazanie przez Sąd pierwszej instancji w komparycji wyroku wszystkich dat rozpoznania niniejszej sprawy i pominięcie terminów rozprawy, które odbyły się w szczególności w dniach 26.04.2012r., 27.06.2012r., 19.12.2012r., 08.01.2013r., 31.01.2013r., 12.03.2013r., 22.03.2013r.

1. 28.11.2013r., 06.12.2013r., 17.12.2013r., 20.10.2013 r„ 20.10.2014 r., 10.12.2014 r.,09.02.2015r.,10.03.2015r., 13.04.2015r.,21.05.2015r., 22.06.2015 r., 11.08.2015 r, 02.10.2015 r., 30.10.2015r., 01.12.2015 r., 29.12.2015 r., 02.02.2016 r., 25.02.2016 r., 24.03.2016 r., 24.03.2016 r.,22.04.2016r., 13.05.2016 r., 23.06.2016 r 16.08.2016r., 18.10.2016 r., 02.12.2016 r., 05.01.2017 r., 06.02.2017 r., 06.03.2017 r., 20.03.2017 r.

2. naruszeniu art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 § 1 k.p.k. i art 7 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok powtórzył (powielił) w uzasadnieniu tj. części dotyczącej ustalenia stanu faktycznego, treść aktu oskarżenia oraz treści zeznań świadków, w szczególności świadka P. S. (1) złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz przedstawił uzasadnienie aktu oskarżenia w zakresie ustaleń faktycznych oraz treści zeznań świadków jako własne ustalenia,

3. naruszeniu art. 410 k.p.k. w zw. z art. 393 § 1 k.p.k. i art. 14 ust 1 i art. 19 ust. 1, 2, 3 i 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, poprzez oparcie zaskarżonego wyroku i zaliczenie w poczet materiału dowodowego nagrań sporządzonych w ramach czynności operacyjnych, pomimo braku postanowienia Sądu o zarządzeniu prowadzenia tych czynności bądź ich zatwierdzeniu,

4. naruszeniu art. 168 b k.p.k. poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie za wartościowy materiał dowodowy zarejestrowanych rozmów telefonicznych i wiadomości sms w ramach kontroli operacyjnej również w zakresie, w jakim brak jest zgód następczych, podczas gdy w momencie zarządzania kontroli oraz skierowania aktu oskarżenia tzw. zgody następcze były wymagane dla legalności przedmiotowych dowodów, a nadto brak jest stosownej decyzji oskarżyciela publicznego co do wykorzystania tych materiałów zgodnie z art. 237 a k.p.k. oraz z art. 168b k.p.k.

5. naruszeniu art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. polegające na oparciu przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego wyroku na dowodach, które nie zostały ujawnione w toku przewodu sądowego,

6. naruszeniu art. 410 k.p.k. w z zw. z art. 7 k.p.k., polegające na tym, iż Sąd wyrokując w niniejszej sprawie pominął istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie tj. oparł wyrok na niepełnym materiale dowodowym, w szczególności który nie został ujawniony na rozprawie,

7. naruszeniu 410 k.p.k. w zw. z art. 394 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i 7 k.p.k. poprzez zaniechanie ujawnienia i zaliczenia w poczet materiału dowodowego protokołów i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, konsekwencją czego było wydanie wyroku w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy, z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów znajdujących się w aktach postępowania,

8. naruszeniu art. 410 k.p.k. w zw. z art. 393 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 7 k.p.k. i art. 392 k.p.k., poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonego na podstawie rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej, w sytuacji, gdy rozmowy te nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej w procesowo przewidziany sposób,

9. naruszeniu art. 175 § 2 k.p.k. w zw. z art. 42 ust. 2 Konstytucji w ten sposób, że Sąd I instancji dowód z nagrań rozmów ujawnił bez ich odczytywania oraz odsłuchania, co nie tylko uniemożliwiło oskarżonemu realizację swoich uprawnień wynikających z art. 175 § 2 k.p.k., ale również z art. 42 ust 2 Konstytucji stanowiącego o prawie do obrony. Powyższe uchybienie - w ocenie skarżącego - doprowadziło również do naruszenia art. 6 ust 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, wedle którego każdy dowód musi być przeprowadzony w obecności oskarżonego, podczas publicznej rozprawy w celu umożliwienia przedstawienia argumentów przeciwnych.

10. naruszeniu art. 167 k.p.k. i art. 391 § 1 k.p.k. i art. 366 k.p.k.. i art. 410 k.p.k. w zw. z art 393 § 1 k.p.k. i art. 143 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 7 k.p.k. i art 392 k.p.k., poprzez zaniechanie przez Sąd pierwszej instancji odtworzenia w obecności świadka W. S. (1) nagrania protokołu przesłuchania z dnia 1 lipca 200§'r., oraz odczytania wyjaśnień wynikających z protokołu eksperymentu procesowego z dnia 22 lipca 2008 r. oraz odtworzenia jego nagrania,

11. naruszeniu art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 kk i art. 7 k.p.k. i art. 6 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i art. 9 k.p.k. poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu przez Sąd pierwszej instancji ustalenia treści pisma z dnia 7 kwietnia 2008 r. P. S. (1), które zostało przesłane do Prokuratury Krajowej (k.129 t. o. P. S. (1)), a także treści wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, Wydział III Karny z dnia 11.02.2011 r., sygn. III K 113/09 oraz nieuwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez obrońcę w toku przewodu sądowego, zmierzających do wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, a także nie przeprowadzenia dowodu z dokumentów znajdujących się na kartach, w szczególności opinii fonoskopijnej (k. 1734-1795), uzupełniającej opinii fonoskopijnej (k 1859-1869), dokumentów zgromadzonych w teczce osobowej M. Ś. (1) (to nr 16), kwestionariusza wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez zawodowego kuratora sądowego z dnia 05.08.2016 r. i umowy o pracę (k.015183-015186- tom. 77), karty karnej dot. oskarżonego S. J. (kl6183-tom 82), postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia 6 września 2012 r. względem M. K. (3) (k.15549-15559- tom 79), protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia przez świadka P. S. (1) oraz postanowienia o wszczęciu dochodzenia (k.12331- 12337- tom 63), wyroku Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 16.12.2013 r., sygn. VIII K 428/13 wraz z uzasadnieniem oraz wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. XVII Ka 314/14 (k.14719-14730- tom. 75) i w tym zakresie nie ujawnienia,

12. naruszeniu art 410 k.p.k. w zw. z art. 171 § 1 i 5 i 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., poprzez uwzględnienie zeznań świadka W. S. (1) złożonych w postępowaniu przygotowawczym i daniu im bezkrytycznej wiarygodności, w sytuacji, w której świadkowi W. S. (1) przed złożeniem wyjaśnień okazano spisany protokół jego przesłuchania,

13. naruszeniu art. 405 k.p.k. w zw. z art. 367 k.p.k. i art. 4 k.p.k. i 7 k.p.k. polegającego na zaniechaniu przez Sąd pierwszej instancji zapytania się stron czy wnoszą o uzupełnienie postępowania dowodowego, co uniemożliwiło oskarżonemu realizację prawa do obrony,

14. naruszeniu art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i 7 k.p.k., polegającego na tym, iż Sąd wyrokujący dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu,

15. naruszeniu art 424 k.p.k. w zw. z art.4 i art. 5 i art. 7 i 8 k.p.k., poprzez sporządzenie przez Sąd pierwszej instancji uzasadnienia wyroku niezgodnie z wymogami ustawy, w sposób lakoniczny oraz pobieżny, przyjmując za podstawę tylko i wyłącznie okoliczności przemawiające za prawidłowością wersji aktu oskarżenia, przy jednoczesnym zaniechaniu rozważenia okoliczności wersji przeciwnej i okoliczności oraz dowodów korzystnych dla oskarżonego,

16. naruszeniu art. 5 § 1 i 2 k.p.k., w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k.,, poprzez rozstrzygnięcie przez Sąd pierwszej instancji wynikających z zeznań świadków wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego,

17. naruszeniu art. 5 § 2 k.p.k. poprzez nie zastosowanie zasady in dubio pro reo i nie rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na korzyść oskarżonego S. J.,

18. naruszeniu art. 4 i 7, 5 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci, zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych i bezzasadne przyjęcie, iż pozbawione są one przymiotu wiarygodności w zakresie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a także nie odniesienie się do kluczowych dowodów na korzyść oskarżonego.

19. naruszeniu art. 442 § 2 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. i art. 6 k.p.k.: w zw., z art. 167 k.p.k. - poprzez bezzasadne ograniczenie postępowania dowodowego i zaniechanie przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości z urzędu/w tym przesłuchania wszystkich nagrań z kontroli operacyjnej,

20. naruszeniu art. 7, art 92 i art 410 k.p.k. i art 366 § 1 k.p.k. poprzez wyrokowanie o winie i sprawstwie oskarżonego przez Sąd pierwszej instancji na podstawie wyłącznie części okoliczności ujawnionych w sprawie i zaniechanie przez członków składu orzekającego zapoznania się z materiałem dowodowym, w tym materiałem dowodowym w postaci zapisów dźwiękowych, przekazanym przez oskarżyciela publicznego,

21. naruszeniu art 424 § 1 i art 433 § 2 k.p.k. oraz art 392 § 1, art 393 § 1, art 394 § 2 k.p.k. w zw. z art. 19 ust 3 ustawy o Policji i art 143 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., a także naruszenie art 169 i 170 § 1 k.p.k. przez sporządzenie uzasadnienia niezawierającego wszystkich niezbędnych elementów, zaliczenie w poczet materiału dowodowego stenogramów z podsłuchów, bez przeprowadzenia bezpośredniego odsłuchania tych nagrań, i nieodtworzenia całości zebranego w sprawie materiału niejawnego, lecz jedynie jego fragmentów, a także brak realnej możliwości zapoznania się przez skład orzekający z treścią materiałów niejawnych, które Sąd odwoławczy zdecydował się dołączyć do materiału dowodowego tejże sprawy.

22. naruszeniu art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. i art 7 k.p.k. poprzez zbiorcze powołanie dowodów w uzasadnieniu skarżonego wyroku, bez ich indywidualnego wyodrębnienia w odniesieniu do konkretnych faktów dotyczących oskarżonego S. J., co uniemożliwia ustalanie, na podstawie których dowodów Sąd ustalił (lub nie ustalił) poszczególne fakty składające się na podstawę faktyczną skarżonego wyroku,

23. naruszeniu art 176, art 393 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. i art 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k. i art. 5 k.p.k., polegającym na tym, iż Sąd wyrokując w niniejszej sprawie pominął istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie tj. oparł wyrok na niepełnym materiale dowodowym poprzez oparcie wyroku nie na wszystkich

24. naruszeniu art 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. i 7 k.p.k. i art. 424 § 1 i 2 k.p.k., polegającym na tym, iż Sąd wyrokujący dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu, poprzez błędne przyjęcie, że oskarżony S. J. dopuścił się zarzucanych mu czynów, a także by działał umyślnie w zamiarze bezpośrednio kierunkowym i nieuzasadnienie przez Sąd pierwszej w tym zakresie stanowiska, na podstawie jakich dowodów przyjął w tym zakresie rozstrzygnięcie, nie wskazał, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a także nie wyjaśnił podstawy prawnej wyroku.

25. naruszeniu art 424 § 1 i 2 k.p.k. polegającym na braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności dotyczących zamiaru i rodzaju winy, w ramach przypisanego oskarżonemu kwalifikacji prawnej czynów oraz sporządzenie jego w sposób lakoniczny i wewnętrznie sprzeczny, a także nierzetelny.

⚫

na podstawie art. 447 § 4 k.p.k. naruszenie art. 34 § 3 k.p.k. i art. 22 k.p.k. poprzez niezasadne wydanie postanowienia o wyłączeniu do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przeciwko N. S. (1), podczas gdy postawione pozostałym oskarżonym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej w świetle aktu oskarżenia pozostają w ścisłym związku z zarzutami postawionymi oskarżonemu N. S. (1), przemawiają za łącznym rozpoznaniem sprawy przeciwko wszystkim oskarżonym,

⚫

na podstawie art. 447 § 4 k.p.k. naruszenie art, 401 k.p.k. i art. 402 k.p.k. i art 404 k.p.k. poprzez niezasadne wydanie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia przez Sąd pierwszej instancji o nieuwzględnieniu wniosku obrońców o prowadzenie rozprawy od początku

⚫

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne przyjęcie, ze oskarżony dopuścił się zarzucanych czynów oraz bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym, podczas gdy okoliczności ujawnione w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji przemawiają za przyjęciem braku winy oskarżonego,

nadto z dalece posuniętej ostrożności procesowej, jedynie na wypadek, gdyby Sąd Apelacyjny w Poznaniu nie podzielił powyższych zarzutów,

•

dodatkowo zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu S. J. w wymiarze jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny, środka karnego w postaci nawiązki oraz kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 60 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

Stawiając tak sformułowane zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie w całości oskarżonego S. J. od zarzucanych mu czynów, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca oskarżonego M. Ś. (1) zaskarżam ww. wyrok w całości w zakresie dotyczącym M. Ś. (1), zarzucając;

I. obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1. art. 258 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury grupy N. S. (1) oraz podgrupy kierowanej przez P. S. (1) a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, a w szczególność wyjaśnienia M. Ś. (1) i całokształt zeznań P. S. (1) prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej.

2. art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem czyn ten może zostać popełniony z zamiarem bezpośrednim, a oskarżony nie miał wiedzy i świadomości, że przewozi narkotyki.

II. Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, którydoprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na:

1. Ustaleniu, że M. Ś. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od czerwca 2007 r. do 24 lipca 2007 r. w sytuacji, gdy P. S. (1) wskazuje, iż pierwszy wyjazd oskarżonego do Holandii miał miejsce w połowie czerwca 2007 r. co w istotny sposób skraca ewentualny czasu udziału oskarżonego w przewozach marihuany z Holandii (o których nie miał jednak świadomości),

2. Ustalenie, że M. Ś. (1) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz przemytach narkotyków z Holandii co najmniej 7 krotnie w sytuacji, gdy z wyjaśnień P. S. (1) oraz pozostałych dowodów wynika, że miesięcznie wyjazdów było od 3 do 4, zaś M. Ś. (1) zgodnie z zeznaniami P. S. (1) pełni rolę kuriera od połowy czerwca 2007 r., co sprawia, że mógł uczestniczyć w ewentualnych działaniach P. S. (1) około miesiąca, co z kolei wyklucza możliwość dokonania 7 przewozów narkotyków. Tym bardziej, że w tym okresie zgodnie z zeznaniami P. S. (1) miały odbywać się przemyty dla N. S. (1), a skoro te z udziałem M. Ś. (1) miały być poza świadomością (...), to nie jest wiadome, kto i w jakich ilościach miał przewozić właśnie dla niego narkotyki w tym okresie.

III. obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1. art. 7 k.p.k. polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj:

przyjęcie, że wyjaśnienia oskarżonego M. Ś. (1) budzą wątpliwości w sytuacji, w której są one logiczne i spójne w zakresie współpracy oskarżonego z P. S. (1) z zeznaniami S., które to Sąd uznał za wiarygodne, oparcie się w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonych P. S. (1),

pominięciu części wyjaśnień P. S. (1) z których jasno wynika, że M. Ś. (1) nie brał udziału z grupie N. S. (1) (protokół z 10 września 2010 roku),

błędnej interpretacji wyjaśnień S. który powiedział, że na czele był zatem: N. S. (1), potem według mojej wiedzy był Rosi, później K. K. (1), P. W. (1) i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchii. N. S. (1) był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałem co powoduje, że nie mógł on znać szczegółów i mieć wiedzy na temat ewentualnych działań (...) dotyczących przewozu i handlu substancjami odurzającymi (protokół z dnia 10 listopada 2010 roku), zaś jego wyjaśnienia wykluczają możliwość udziału w tej grupie M. Ś. (1), skoro oskarżony nie znał się z N. S. (1), pominięciu przez Sąd zapisu z protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2010, w którym S. wskazał, że generalnie był potrzebny jakiś kierowca, bo J. nie dojechał, a K. K. (1) miał wszystko załatwione w Holandii i to ja wpadłem żeby zwerbować M. Ś. (1). Nie pamiętam czy M. Ś. (1) mówiłem, ze będzie jeździł na tzw. nasze lewizny, co powoduje, że M. Ś. (1) przewożąc na zlecenie osobę nie miał wiedzy, że również przewozi środki odurzające, gdyż jego zlecenie dotyczyło tylko transportu pasażerów, a nie towarów. Jednocześnie Sąd pominął zapis ze strony 5521 zeznań P. S. (1) ja obawiałem się jechać po kokainę do A.. Przy pierwszym spotkaniu z M. Ś. (1) nie mówiłem mu, że będzie musiał przewieźć ja przez granice. Ja planowałem to sam zrobić, co również potwierdza tezę, że M. Ś. (1) nie miał wiedzy, że przy transporcie w aucie w schowku znajdują się drzew Im konopi, narkotyki, czy inne środki odurzające, które potwierdzają, że P. S. (1) nie informował w jakim tak naprawdę celu jedzie oskarżony do Holandii, a rzekome poinformowanie M. Ś. (1) o konieczności przemytu kokainy jest przez telefon jest nielogiczne, a z historia połączeń telefonicznych P. S. (1) przeczy w ogóle takim kontaktom w okresie zarzutów,

Pominięcie przez Sąd wyjaśnień P. S. (1) na k. 160 i nie wzięcie ich w ogóle pod uwagę, podczas gdy z wyjaśnień tych wynika, że „K. K. (1) w czerwcu 2007 r. planował wyjazd po marihuanę, a kierowcą i bezpośrednio kurierem był M. Ś. (1)”, co sprawia, że wyjaśnienia te są wewnętrznie sprzeczne, albowiem zgodnie z wyjaśnieniami na k. 173 to P. S. (1) zwerbował M. Ś. (1) do udziału w przemycie, a on sam nie opisuje sytuacji, w której K. K. (1) i M. Ś. (1) mieli kontakt ze sobą, a tym bardziej planowali razem przemyt,

błędnej interpretacji przez Sąd, że niemożliwym jest uzyskanie wynagrodzenia w kwocie 2.400 zł za sam przewóz osób z Holandii do Polski przy uwzględnieniu kosztów paliwa, ilości przejechanych kilometrów, noclegu, amortyzacji auta oraz czasu poświęconego na dojazd,

bezkrytyczne przyjęcie wybranych zeznań świadka P. S. (1) w zakresie obciążającym oskarżonego i uznaniu ich za w pełni wiarygodne przy jednoczesnym pominięciu zeznań S. w kwestii potwierdzającej fakt, że Ś. nie miał wiedzy, że przewozi narkotyki, nie wiedział, że działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.

Pominięcie sprzeczności w wyjaśnieniach P. S. (1) zgodnie z którymi M. Ś. (1) miał uczestniczyć w przewozach z uwagi na rezygnację I. J. (1) podczas, gdy I. J. (1) towarzyszył oskarżonemu podczas wyjazdów do Holandii przynajmniej dwukrotnie,

Przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości na podstawie zeznań i wyjaśnień P. S. (1) w sytuacji, w której sąd kilkukrotnie w zakresie innych osób nie daje wiary (vide str. 137 wyroku w zakresie M. B., k.139 w zakresie przewozu 1 kg narkotyków przez K. K.), co sprawia, że wiarygodność świadka jest wątpliwa dla samego sądu i winna implikować szczególną ostrożność przy ocenie składanych wyjaśnień i zeznań,

Brak merytorycznej oceny zeznań P. S. (1) w zakresie z ilości wyjazdów M. Ś. (1) do Holandii, albowiem świadek był w stanie szczegółowo opisać trzy wyjazdy oskarżonego (dwa razy do Holandii, raz po odbiór samochodu do Belgii), co sprawia, że pozostałe wyjazdy oskarżonego mogą budzić poważne wątpliwości tym bardziej, że zeznania świadka S. były bardzo obszerne w zakresie każdej z osób uczestniczących z zdarzeniu, a nielogicznym jest dlaczego P. S. (1) nie potrafił określić czasu i dokładnych okoliczności pozostałych wyjazdów.

Brak merytorycznej oceny przez sąd i pominięcie faktu, że M. Ś. (1) nigdy nie przekazywano środków na zakup narkotyków, a jednocześnie w tym zakresie brak jakichkolwiek zeznań P. S. (1) co do okoliczności, kto w tym czasie dokonywał nabycia narkotyków, za jaką dokładnie kwotę, (tym bardziej, że narkotyki te miały być kupowane poza świadomością N. S. (1))

2. art. 5 k.p.k. naruszenie zasady in dubio pro reo i przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadka P. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winy Ś. przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyść Ś.,

3. art. 424 § 2 k.p.k. poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, że M. Ś. (1) działał w zorganizowanej grupie przestępczej N. S. (1) i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnienia P. S. (1) przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki dla której P. S. (1) zaangażował do udziału w przewozach M. Ś. (1), skoro jako przewodnik dalej towarzyszył mu I. J. (1), który rzekomo zrezygnował, co miało być powodem zaangażowania w proceder M. Ś. (1),

4. Art. 424 § 2 k.p.k. poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżania w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania,

IV. obrazę przepisów prawa materialnego

1. art. 258 § 1 k.k. poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury grupy N. S. (1) oraz podgrupy kierowanej przez P. S. (1) a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, a w szczególność wyjaśnienia M. Ś. (1) i całokształt zeznań P. S. (1) prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej, brak znajomości jej członków poza P. S. (1), który sam wskazywał, że M. Ś. (1) wyjeżdżał na tzw. (...), które nie miały żadnego związku z grupą przestępczą N. S. (1),

2. art. 55 ust. 3 i art. 56 ust, 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu

Obrońca oskarżonego Ł. N. (1) zarzucił:

1. mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów prawa materialnego polegająca na niezastosowaniu art. 53 k.5 k.k. poprzez uznaje, iż obstrukcyjna postaw pozostałych oskarżonych jest okolicznością obciążającą także Ł. N. (1),

2. mająca wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów prawa procesowego polegająca na niezastosowaniu art. 5§2 k.p.k. poprzez rozstrzygniecie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

3. mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający ba przyjęciu, iż czyny zarzucane Ł. N. (1) były popełniane w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,

4. mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż wyjaśnienia oskarżonego P. S. (1), korzystającego z dobrodziejstwa art. 603 k.k., stanowić mogą wiarygodna podstawę do ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie,

5. mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż istniała zorganizowany sposób komunikowania pomiędzy członkami zorganizowanej grupy przestępczej oparty o zrozumiały dla członków grupy slang, składający się z określeń, słów i zwrotów, któremu można przypisać określone znaczenia w sposób niebudzący wątpliwości.

Mając powyższe na względzie wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnianie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznają.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Odnosząc się do poszczególnych apelacji obrońców oskarżonych należy zauważyć, że znacząca część z nich zawiera zbieżne zarzutu, które mogą być omówione w sposób zbiorczy, aby nie powielać stanowiska zajętego w tych tematach przez Sąd II instancji. Dotyczy to zwłaszcza oceny materiałów uzyskanych w toku zarządzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych [dalej te czynności będą nazywane również- kontrolą operacyjną], prowadzonych w oparciu o unormowania ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w tym sposobu ich uzyskania, ujmując tę kwestię od strony formalnej, mającą w konsekwencji przełożenie na możliwość procesowego wykorzystania tych materiałów jako dowodów w sprawie oraz zwłaszcza oceny wyjaśnień, później zeznań P. S. (1), które miały istotny wpływ na poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne, w konsekwencji na proces subsumcji i kierunek oraz zakres zastosowanej represji karnej oraz materiał dowodowy, w tym osobowy, potwierdzający relacje w/w osoby, wzmacniający jego wiarygodność. Mankamenty formalne odnoszące się do możliwości procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku czynności operacyjno- rozpoznawczych, które miały znaczenie dowodowe i przesądziły o części ustaleń faktycznych, musiały doprowadzić do wydania wyroku reformatoryjnego w odniesieniu do pewnej znaczącej puli zarzutów postawionych części oskarżonym. Również zarzuty odnoszące się do oskarżonych M. K. (1) oraz M. S. (1), dotyczące ich udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się obrotem narkotykami i czerpaniem z tego procederu zyskami, okazały się zasadne, prowadząc do wydania wyroku reformatoryjnego w stosunku do nich.

Ustosunkowując się do pierwszej z tych powyżej zasygnalizowanych kwestii, należy na wstępie zauważyć, że Sąd I instancji, do problemu związanego z możliwością procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku zarządzonych i przeprowadzonych czynnościach operacyjno- rozpoznawczych tzw. kontrolach operacyjnych, prowadzonych w oparciu o przepisy ustawy z 6 kwietnia 1990 o Policji (Dz. U t.j. z 2107 r., poz. 2067, dalej- ustawa o Policji) odniósł się nad wyraz lapidarnie, nie przeanalizował złożoności tego problemu, w kontekście całego postępowania karnego, mając jednocześnie na względzie liczne nowelizacje przepisów ustawy o Policji, jak i procedury karnej.

Problematykę powyższą poruszają apelacje obrońców oskarżonych: K. K. (1), P. W. (1), A. K. (1), M. T. (1), B. J. (1), M. K. (1), M. S. (1), K. R. (1), M. B. (1), M. W. (1), S. J..

Apelujący, nawiązujący do tej problematyki, zasadniczo mają słuszność co do naruszenia art. 168b k.p.k. oraz kluczowej roli w przedmiocie uzyskania tzw. zgód następczych sądu, jako warunków formalnie koniecznych do możliwości procesowego (dowodowego) wykorzystania materiałów uzyskanych w odniesieniu do osób nieobjętych żadnymi postanowieniami sądu, będącymi początkowymi podstawami prawnymi czynności operacyjno- rozpoznawczych, prowadzonych w oparciu o art. 19 ust. 1 ustawy o Policji. Jednocześnie należy zauważyć, że brak zarzutów, odnoszących się do tej problematyki w pozostałych apelacjach, nie oznacza, że nie ma to znaczenia dla tych oskarżonych, których obrońcy nie zauważyli problemów proceduralnych z tym związanych, a Sąd I instancji poczynił ustalenia faktyczne, w odniesieniu do tych oskarżonych właśnie wyłącznie w oparciu o materiał uzyskany w toku czynności operacyjno- rozpoznawczych. Orzeczenie reformatoryjne zasadniczo znajduje swoje podstawy w art. 440 k.p.k., który mówi o innych naruszeniach prawa, ale naruszeniach o charakterze rażącym, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. ,, Te inne naruszenia prawa powinny być więc porównywalne z bezwzględnymi przesłankami odwoławczymi” (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2013 r., III KK 2013/12). Naruszenie rażące to naruszenie wyraźne, bezsporne, bardzo duże, podstawowe, określenie ,,rażące” odnosi się do uchybień oczywistych, poważnych, jaskrawych. Owo rażące naruszenie prawa, odnosi się do kwestii związanych z ustaleniami faktycznymi dotyczącymi przestępstw, których przypisanie poszczególnym oskarżonym odbyło się wyłącznie w oparciu o materiał uzyskany w toku zarządzonych i przeprowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych, co z kolei było następstwem przeprowadzenia niedopuszczalnych dowodów, w postaci materiałów uzyskanych w drodze kontroli operacyjnej i związanych z nimi stenogramów odzwierciedlających zarejestrowane rozmowy telefoniczne pomiędzy oskarżonymi, bez uzyskania tzw. zgód następczych sądu- o czym będzie szerzej w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W efekcie prowadziło to do zmiany zaskarżonego wyroku (wydania wyroku uniewinniającego), w odpowiednim zakresie, wobec oskarżonych: K. K. (1), A. K. (1), K. R. (1), M. T. (1), B. J. (1), M. K. (1), M. S. (1), M. B. (1), M. W. (1), Ł. N. (1), przy czym w odniesieniu do wspomnianych oskarżonych M. K. (1) i M. S. (1) brak było również innych dowodów wskazujących na słuszność postawionych im zarzutów, od których zostali prawomocnie uniewinnieni.

Co do formalnych przesłanek dowodowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjno- rozpoznawczych, Sąd I instancji w praktyce zasadniczo odwołał się tylko do brzemienia art. 168 b k.p.k. oraz uchwały Sądu Najwyższego [dalej SN] z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I KZP 10/16, z czego finalnie czerpał formalne podstawy [błędne] do procesowego, następnie dowodowego, wykorzystania tego materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej. Ta powierzchowność, niewłaściwe odczytanie normy prawnej zawartej w tym przepisie oraz nieprawidłowe wyciagnięcie wniosków z wspomnianej uchwały SN doprowadziły do wydania błędnego rozstrzygnięcia w szerokim zakresie. Ważkość tego problemu wynika, sama w sobie, z konstatacji, że aż co do 32 zarzucanych przestępstw, ich przypisanie, poszczególnym oskarżonym, odbyło się w oparciu o materiał uzyskany w toku zarządzonych i przeprowadzonych kontroli operacyjnych. Miało to miejsce w stosunku do oskarżonych: K. K. (1), w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt V, VI, VII, VIII aktu oskarżenia, A. K. (1), w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt LII, LIII, LIV, LV, LVI, LVII, LVIII, LIX, LX, LXII, LXIII aktu oskarżenia, K. R. (1) w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt LXVII, LXVIII, LXIX aktu oskarżenia, M. T. (1) w odniesieniu do przestępstw opinanych w pkt LXXVI aktu oskarżenia, B. J. (1) w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII, LXXXVIII aktu oskarżenia, M. K. (1) w odniesieniu do przestępstwa z pkt XCII aktu oskarżenia, M. W. (1) co przestępstw opisanych w pkt CVI, CVII aktu oskarżenia, Ł. N. (1) w odniesieniu do przestępstwa z pkt CXXI aktu oskarżenia. Los tych skazań miał istotne znaczenie dla kształtu zaskarżonego wyroku, oczywiście w relacji do wskazanych wyżej oskarżonych.

Aby ów problem prawny dokładnie rozwikłać, zastępując w tym zakresie Sąd I instancji, należy odnieść się do uwarunkowań formalnych, zawartych w ustawie o Policji, na moment uzyskiwania tych materiałów, moment wniesienia aktu oskarżenia przez prokuratora, co miało miejsce w 15 maju 2009 r. oraz fazę wyrokowania przez Sąd I instancji.

W przedmiotowej sprawie kontrole operacyjne prowadzone były przez Policję w okresie od 5 listopada 2005 r. do 26 stycznia 2008 r. W dacie początkowej tego okresu, jak i w dacie końcowej tego okresu, obowiązywała ustawa z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w której były regulowane kwestie warunków formalnych przeprowadzenia kontroli operacyjnej. Otóż, w art. 19 ust. 1 pkt 5 tejże ustawy wskazano, że: ,,Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia dowodów ściganych z oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw: ... nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu środkami odurzającymi lub substancjami psychotropowymi albo ich prekursorami,… gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego albo na pisemny wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną”. Zgodnie z art. 19 ust. 2 tejże ustawy: ,, Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu na siedzibę składającego wniosek organu Policji”. Z kolei, w art. 19 ust. 3 ustawy o Policji wskazano, że: ,, W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Komendant Główny Policji lub komendant wojewódzki Policji może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego miejscowo sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania”. Do 20 września 2006 r. obowiązywał art. 19 ust. 4 ustawy o Policji, w którym wskazano, że: ,, Sąd okręgowy może zezwolić, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, na odstąpienie od zniszczenia materiałów, o których mowa w ust. 3, jeżeli stanowią one dowód lub wskazują na zamiar popełnienia przestępstwa, dla wykrycia którego na podstawie przepisów ustawowych może być prowadzona kontrola operacyjna lub czynności operacyjno-rozpoznawcze”. Uchylenie tego przepisu nastąpiło na mocy art. 1 pkt 10 lit. b ustawy z 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 206 r., nr 158, poz. 1122). W art. 19 ust. 8 wskazano, że: ,, Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli”. Natomiast w art. 19 ust. 9 ustawy o Policji wskazano, że: ,, W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 8”. W art. 19 ust. 13 wskazano, że: ,, Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona”. Natomiast w art. 19 ust. 15 ustawy o Policji wskazano, że: ,, W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Policji lub komendant wojewódzki Policji przekazuje właściwemu prokuratorowi wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej, w razie potrzeby z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepisy art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego”. Świadomie przytoczono przepisy tego aktu prawnego we fragmentach, które mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie, aby wykazać, że w literalnym brzmieniu tych przepisów nie znajdziemy przepisów, z których na poziomie wykładni językowej, dałoby się wskazać jednoznaczne unormowania, które kreowałyby określony tok postępowania w odniesieniu do materiałów uzyskanych w toku zarządzonej i przeprowadzonej kontroli operacyjnej, ale odnoszących się do osób innych niż osoby wskazane w postanowieniach o jej zarządzeniu, co wyznaczało granice podmiotowe kontroli operacyjnej lub do przestępstw innych niż wymienionych w tych postanowieniach, wyznaczających pierwotne granice przedmiotowe stosowania tych czynności niejawnych, mających przecież charakter wyjątkowy. O wyjątkowości kontroli operacyjnej świadczy choćby zapis z art. 19 ust. 1 ustawy o Policji, w którym wyraźnie wskazano, że czynności operacyjno- rozpoznawcze stosuje się ,, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne”, a więc w tej przesłance zawarto okoliczności ocenne, które sąd za nim je zarządzi ich przeprowadzenie, musi odpowiednio ocenić. Innymi słowy, kontrola operacyjna jest środkiem do pozyskania dowodów o charakterze wyjątkowym i znajduje zastosowanie dopiero kiedy inne środki dowodowe okażą się niewystarczające albo specyfika danej sprawy będzie w wysokim stopniu wskazywać, że ewentualne inne wcześniejsze środki dowodowe będą niewystarczające lub nieefektywne w ,,walce z przestępczością”, o której mowa właśnie w art. 19 ust. 1 ustawy o Policji. Niemniej, brak takiego wyraźnego unormowania nie kreowało, nawet wówczas, luki w prawie, pozwalającej na procesowe wykorzystanie materiałów, uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, ale przekraczających granicę podmiotowe lub przedmiotowe, wyznaczone stosownym postanowieniem sądu wydanym w oparciu o art. 19 ust. 8 i 9 ustawy o Policji, mającym charakter pierwotny. Tym bardziej, że ,,zasada pierwszeństwa wykładni językowej nie powinna prowadzić do wniosku, iż interpretatorowi wolno jest całkowicie ignorować wykładnię systemową lub funkcjonalną” (M. Zieliński: Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2002, s. 275). Przede wszystkim zauważyć trzeba, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że ,, interpretatorowi wolno odstąpić od językowego sensu przepisu, zwłaszcza wówczas, gdy jest on ewidentnie sprzeczny z fundamentalnymi wartościami konstytucyjnymi, a z istotnych powodów uchylenie przepisu byłoby w danym momencie niemożliwe lub niecelowe, bądź też gdy wykładnia językowa prowadzi do rozstrzygnięcia, które w świetle powszechnie akceptowanych wartości musi być uznane za rażąco niesłuszne, niesprawiedliwe, nieracjonalne lub niweczące racje ustawowe interpretowanego przepisu (L. Morawski: op. cit., s. 78)”. Po pierwsze, wykładnia systemowa ( argumentum a rubica)- czyli argumentacja z miejsca oznacza możliwości odwołania się od miejsca przepisu w systemie prawa, tworzy domniemanie, że przepis w danym akcie prawnym nie jest umiejscowiony przypadkowo, lecz wynika z racjonalnego działania prawodawcy. Dyrektywy interpretacyjne wykładni systemowej, nakazują aby wszystkie normy powinny być interpretowane w sposób zgodny z zasadami prawa, a interpretując normy należy mieć na względzie przed wszystkim zasady konstytucji, interpretacja norm prawa polskiego powinna być zgodna z normami prawa międzynarodowego publicznego oraz normy prawa wewnętrznego powinny być interpretowane w zgodzie z normami prawa europejskiego, a nadto nie należy interpretować przepisów tak aby były one sprzeczne z innymi przepisami, nie wolno interpretować przepisów prawa w sposób prowadzący do luk. Przenosząc te dyrektywy na grunt przedmiotowej sprawy, należy dojść do wniosku, że wyżej wskazane przepisy ustawy o Policji, muszą uwzględniać z jednej strony aspekty i sposoby wkraczania władzy państwowej w prywatność jednostki, w jej konstytucyjnie unormowane wolności komunikowania się i ochrony związanej ze sferą prywatną. W konsekwencji czynności te jako z natury rzeczy niejawne (także wobec zainteresowanego), ingerujące w prawa i wolności jednostki, gwarantowane konstytucyjnie (art. 47 i art. 49 Konstytucji RP), traktatowo (art. 2, art. 3 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej), konwencyjnie (art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności), nie mogą być prowadzone w warunkach dających Policji szeroki margines uznaniowości, przy ograniczonych gwarancjach dla praw osoby poddanej tym czynnościom, a także okrojonej kontroli zewnętrznej, zwłaszcza sądowej. W konsekwencji, prowadzić to musiało do przyjęcia, że konieczna jest zgoda następcza sądu w odniesieniu do materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, wykraczającej poza granice podmiotowe lub przedmiotowe, wyznaczone pierwotnym postanowieniem sądu, na mocy którego zarządzono taka kontrolę operacyjną. Po drugie, również wynik wykładni funkcjonalnej prowadzi do takich samych rezultatów. Wykładnia funkcjonalna- obejmuje ona zbiór dyrektyw, które są niejednorodne z punktu przepisów prawa, odwołują się do funkcji, roli, celu jaki ma spełnić akt normatywny podejmowany przez prawodawcę. Dyrektywy tej wykładni każą odwoływać się do tego, co chciał osiągnąć prawodawca wydając dany akt, bądź musimy brać pod uwagę system wartości obowiązujący w prawie. Musimy ustalić jakie normy są akceptowane w danym społeczeństwie. W ramach tej wykładni mówi się o wykładni celowościowej. Wykładnia celowościowa (teleologiczna)- nakazuje odwoływanie się do celu regulacji prawnej ( ratio legis). Skoro ustawodawca zdecydował się, że w odniesieniu do przestępstw, zawartych we wspomnianym zamkniętym katalogu, w art. 19 ust. 1 ustawy o Policji, w odniesieniu do danej osoby, konieczna jest zgoda sądu, sprawującego rolę organu kontrolującego zasadność jej prowadzenia, poprzez ocenę czy: ,, inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne”, to również taka decyzja sądu musi być uzyskana w odniesieniu do innych osób lub innych przestępstw. W przeciwnym razie doszłoby do szerokiej dowolności uzyskiwania materiałów z przeprowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych, pozostających poza jakąkolwiek kontrolą niezależnego organu.

Konkludując, artykuł 19 ust. 1 ustawy o Policji, z jednej strony, zawiera zamknięty katalog przestępstw, w celu zapobieżenia którym, uzyskania i utrwalenia dowodów, wykrycia ich, ustalenia sprawców, sąd na wniosek uprawnionego podmiotu może w drodze postanowienia zarządzić kontrolę operacyjną, i po drugie, taka zgoda sądu musi być wyraźna w odniesieniu do podmiotu. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie problem nie sprowadza się do kwestii, czy kontrola operacyjna mogła być prowadzona do określonych zachowań, a sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy kontrola operacyjna dostarczająca materiał wobec osób nieobjętych pierwotną, jak i następczą zgodą sądu [wobec jej braku], może być w stosunku do nich procesowo wykorzystany. Gdyby przyjąć inne rozwiązanie, sprowadzające się do uznania, że taki materiał można procesowo wykorzystać, a więc poza kontrolą sądu, torpedowałoby to ustawowe założenie, że zarządzenie takiej kontroli ograniczone zostało tzw. klauzulą subsydiarności, bowiem jest ona, zgodnie z ustawą o Policji, dopuszczalna tylko wtedy, gdy inne środki okazały się bezskuteczne lub zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne. Z przepisu art. 19 ust. 15 ustawy o Policji, w którym wskazano, że ,, w przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli przekazywane są właściwemu prokuratorowi z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego”, nie da się wyinterpretować uprawnienia do procesowego wykorzystania materiałów z kontroli operacyjnej uzyskanych wobec osób nieobjętych pierwotnym postanowieniem o zarządzeniu kontroli operacyjnej, bowiem w przeciwnym wypadku, po prostu, doszłoby do obejścia ustawy, tym bardziej, że zgodnie z art. 7 Konstytucji RP ,,organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa”.

Potwierdzeniem tych wyników interpretacyjnych jest linia orzecznicza. Praktyka sądowa była w tej materii jasna i konsekwentna. Jako przykład, trzeba odwołać się do uchwały Sądu Najwyższego z 27 lipca 2006 r., w której wskazano, że: ,, niedopuszczalne jest bezpośrednie posłużenie się w celu uzyskania zezwolenia na pociągniecie do odpowiedzialności karnej sądowej materiałem zgromadzonym w toku kontroli operacyjnej prowadzonej wobec innej osoby i wówczas, gdy zarzucanym czyn sędziemu nie mieści się w katalogu przestępstw, w odniesieniu do których kontrola operacyjna może być stosowana” (SNO 35/06, LEX nr 471767). Innymi słowy, wykorzystanie w postępowaniu sądowym, jako dowodów, materiałów uzyskanych w czasie podsłuchu operacyjnego, dopuszczalne jest w odniesieniu do osoby, która była objęta odpowiednią zgodą sądu. Jako istotne i wręcz kluczowe wydaje się postanowienie SN z 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt I KZP 6/07, OSNKW 2007/5/37, w którym wyraźnie wskazano, że: "Uzyskane dowody pozwalające na wszczęcie postępowania karnego lub mające znaczenie dla toczącego się postępowania karnego" (art. 19 ust. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) to dowody popełnienia przestępstw określonych w art. 19 ust. 1 tej ustawy”. W tym samym postanowieniu wyrażono również pogląd, że: ,, uzyskane w czasie kontroli operacyjnej dowody popełnienia przestępstw- określonych w art. 19 ust. 1 ustawy o Policji- przez inną osobę niż objęta postanowieniem wydanym na podstawie art. 19 ust. 1 tej ustawy albo popełnionych wprawdzie przez osobę nim objętą, ale dotyczące przestępstw innych niż wskazane w tym postanowieniu, mogą być wykorzystane w postępowaniu przed sądem (art. 393§1 zd. 1 k.p.k.), pod warunkiem, że w tym zakresie zostanie wyrażona zgoda na przeprowadzenie kontroli operacyjnej (art. 19 ust. 3 stosowany odpowiednio)” [podkreślenie Sądu Apelacyjnego- dalej SA]. Pozostając w kontrze do powyższych orzeczeń, doszłoby do dziwnej sytuacji, niedającej się zaakceptować, w której, w efekcie przeprowadzonej kontroli operacyjnej, jednocześnie uzyskanoby materiał dający się wykorzystać procesowo, w stosunku do osoby, wobec której sąd wydał stosowne postanowienie i na dodatek, realizując wymóg ustawowy, uprzednio oceniając, czy zaszły ku temu przesłanki oraz jednocześnie uzyskanoby materiał, dający się wykorzystać procesowo, w stosunku do osoby, wobec której sąd nie wydał stosownego postanowienia, tym samym uprzednio nie ocenił, czy zaszły ku temu przesłanki. Taki stan rzeczy nie mógł być do zaakceptowania, albowiem inaczej powstałaby sytuacja identyczna jak z legalnym podsłuchem osoby, ale co do osób lub przestępstw nieobjętych postanowieniem sądu, zezwalającym na kontrolę operacyjną, co niweczyłoby chronienie praw obywatelskich i w praktyce eliminowałoby to sądową kontrolę nad ingerowaniem w ich istotę. Przepis art. 19 ustawy o Policji przewidujący tzw. kontrolę operacyjną, prowadzi do działań ingerujących bezpośrednio w sferę praw i wolności obywatela. Niezwykle istotne jest więc przeprowadzanie tych czynności w sposób w pełni zgodny z przepisami prawa. Warto przytoczyć wyrok Sądu Apelacyjnego [dalej SA] w Białystoku z 18 marca 2010 r., II AKA 18/10, Legalis, który wskazał,: ,, że wartości chronione przez art. 5 i art. 7 Konstytucji RP (ochrona wolności i praw człowieka i obywatela oraz zasada Państwa Prawnego), a w szczególności nałożone przez ustawę zasadniczą w art. 9 zobowiązanie, że Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego, czyni niedopuszczalne wykorzystywanie przez organy państwowe – pod jakąkolwiek postacią oraz w jakiejkolwiek formie i celu – informacji o obywatelach, które są pozbawione atrybutu legalności. Gwarancją przestrzegania tych wartości jest zakaz wykorzystywania takiej wiedzy, nawet w sposób pośredni, do później procesowej jej legalizacji”. Dalej: ,,Dowody z kontroli operacyjnej jako ingerujące w swobodę komunikowania się i inne związane z tym wartości konstytucyjne w zasadzie nie mogą stanowić dowodu, który można wykorzystać w postępowaniu karnym, chyba że spełnione zostaną wymogi legalizujące takie działania, ustalone w art. 19, co wyłożone zostało w pozostawieniu SN z 26 kwietnia 2007 r.– I KZP 6/07 (zob. postanowienie SA w Krakowie z 6 listopada 2007 r., II AKZ 528/07, Legalis). Wykorzystywanie zgromadzonych w toku kontroli operacyjnej materiałów jest dopuszczalne jedynie w zakresie wyznaczonym w postanowieniu sądu o zarządzeniu kontroli. Nie będzie więc możliwe wykorzystanie dowodowe materiałów dotyczących innego przestępstwa niż zostało wskazane w postanowieniu o zarządzeniu kontroli operacyjnej, nawet gdyby należało do wymienionych w katalogu z art. 19 ust. 1 przestępstw, ani też materiałów dotyczących innej osoby niż ta, wobec której sąd zarządził kontrolę operacyjną ( K. Grzegorczyk, Glosa do postanowienia SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 6/07, WPP 2008, Nr 4, s. 154; odmiennie zob. M. Gabriel-Węglowski, Glosa do postanowienia SN z 26.4.2007 r., I KZP 6/07, Prok. i Pr. 2009, Nr 2, s. 156). Słusznie więc SA w Rzeszowie w wyroku z 21 października 2010 r., II AKa 91/10, wskazał, że: ,,nie jest możliwe wykorzystanie materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej w stosunku do oskarżonych, gdyż żadne z postanowień wydanych w trybie art. 19 nie dotyczyło tych osób. W toku postępowania nie wydano postanowienia na podstawie art. 19 ust. 2 wobec oskarżonych, ani nie uzyskano zgody następczej na stosowanie kontroli operacyjnej wobec tych podejrzanych”.

Już w toku trwającego przedmiotowego procesu, uległy zmianie uwarunkowania formalne, dotyczące przeprowadzenia czynności operacyjno- rozpoznawczych, i to na poziomie ustawowym. Na mocy art. 3 pkt 1 ustawy z 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r., nr 53, poz. 273), która weszła w życie 11 czerwca 2011 r., znowelizowano ustawę z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, poprzez dodanie art. 19 ust. 15a, w którym była mowa, że ,,wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas stosowania kontroli operacyjnej jest dopuszczalne wyłącznie w postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w stosunku do którego jest dopuszczalne stosowanie takiej kontroli przez jakikolwiek uprawniony podmiot”. Również dodano art. 19 ust. 15c i 15d, w których mowa była, że: ,, Jeżeli w wyniku stosowania kontroli operacyjnej uzyskano dowód popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę operacyjną, popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola operacyjna, innego niż objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej, albo popełnionego przez inną osobę, o zgodzie na jego wykorzystanie w postępowaniu karnym orzeka postanowieniem sąd, który zarządził kontrolę operacyjną albo wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, na wniosek prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 15 d. Wniosek, o którym mowa w ust. 15c, prokurator kieruje do sądu nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez organ Policji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej kontroli ”. Przepisy te były niczym innym jak usankcjonowaniem praktyki orzeczniczej i ta nowelizacja miała charakter klasyfikacyjny i kategoryzacyjny, zwłaszcza w odniesieniu do organów ścigania, które nie uwzględniały stanowiska judykatury, czego przykładem jest niniejsza sprawa i treść aktu oskarżenia, który powyższych niuansów nie zauważał. Trzeba przypomnieć, że w przedmiotowej sprawie, materiał dowodowy uzyskany w ramach czynności operacyjnych, został pozyskany w okresie od 5 listopada 2005 r. do 26 stycznia 2008 r. W tej sytuacji można przyjąć, że prowadzącemu postępowanie przygotowawcze, jako podmiotowi fachowemu, znane było powyższe orzeczenie. Tym samym istniały przesłanki formalne, wyznaczone owym stanowiskiem judykatury, aby ewentualne zarzuty, odnoszące się do innej osób, nieobjętej pierwotnym postanowieniem sądu, zarządzającym kontrolę operacyjną, były wykazywane innymi dowodami, a nie wyłącznie materiałem uzyskanym w toku kontroli operacyjnej, skoro nie uzyskano, do takiej innej osoby, zgody następczej sądu na wykorzystanie tych materiałów w sensie procesowym. Oczywiście taka sytuacja formalna prowadzi do pewnej merytorycznej sprzeczności, za którą nie odpowiada organ stosujący prawo, która sprowadza się do przyjęcia, że w odniesieniu wykazania słuszności zarzutu odnoszącego się do osoby objętej postanowieniem sądu zarządzającym kontrolę operacyjną, niejako może ,,wystarczyć” materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej, natomiast w odniesieniu do innych osób, nie ujętych w postanowieniu sądu zarządzającym kontrolę operacyjną, materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej, nie może być dowodem na wykazanie słuszności zarzutu stawianego tej innej osobie, jeżeli wobec niej nie uzyskano wspomnianej zgody następczej sądu. Na dodatek, do takiej konsekwencji dochodzi mimo, że materiał pozyskany wobec osoby objętej postanowieniem sądu o zarządzeniu tych czynności niejawnych, zawiera oczywisty materiał odnoszący się do innej osoby, ale nieobjętej stosownym orzeczeniem sądu. W realiach przedmiotowej sprawy, nie było możliwe zniszczenie dowodów dotyczących przestępstw popełnionych przez taką inną osobę, uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, albowiem materiał ten służył do wykazania słuszności zarzutów popełnienia przestępstw przez osobę objętą postanowieniem sądu, zarządzającym kontrolę operacyjną. Co prawda, taki stan rzeczy, w ujęciu formalnym prowadził, jak już wyżej wskazano, do niejakiego dualizmu w ocenie charakteru prawnego i mocy dowodowej materiałów pochodzących z kontroli operacyjnej, w zależności od tego kogo taka kontrola operacyjna dotyczy i czy była uprzednia podstawa prawna do jej prowadzenia (w postaci pierwotnego postanowienia sądu o kontroli operacyjnej) albo czy uzyskano zgodę następczą sądu na wykorzystanie materiału pozyskanego w toku kontroli operacyjnej, odnoszącego się do osoby nieobjętej tym pierwotnym postanowieniem sądu o kontroli operacyjnej. Znamienne jest to tym bardziej, że już na etapie konstruowania aktu oskarżenia, pochodzącego z 15 maja 2009 r., jego autor powinien był przeprowadzić swoistą ,,selekcję” materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej i je zrelatywizować na dwóch niejako poziomach pod kątem możliwości ich wykorzystania procesowego. Pierwszy poziom selekcji, odnośnie materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, dotyczył zarzutu [ów] kierowanych wobec osób objętych postanowieniami sądu zarządzającymi wobec nich kontrolę operacyjną. Z kolei, drugi poziom selekcji, powinien odnosić się do przestępstw (zarzutów ich popełnienia) w odniesieniu do osób nie objętych postanowieniami sądu zarządzającymi kontrole operacyjne, na dodatek w stosunku, do których nie uzyskano zgód następczych na procesowe wykorzystanie uzyskanych materiałów odnoszących się do nich. W konsekwencji, implikowało to niedopuszczalność traktowania takiego materiału, uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, jako dowodu, który mogłyby być samoistnym źródłem dowodowym postawienia oskarżonym zarzutów, bowiem wykraczało to poza granice podmiotowe postanowienia sądu zezwalającego na przeprowadzenie tych czynności niejawnych. Inna praktyka, na moment stawiania odpowiednych zarzutów poszczególnym podejrzanym oraz na moment skierowania aktu oskarżenia, była po prostu niewłaściwa i formalnie niedopuszczalna. Ta formalna niedopuszczalność, istniejąca także na moment wniesienia aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie, dla przypomnienia, co miało miejsce 15 maja 2009 r., rodzi dalsze konsekwencje procesowe i powinna była prowadzić do umorzenia postępowania przygotowawczego w odniesieniu do podejrzanych o przestępstwa, których zasadność była wykazana tylko w oparciu o materiał uzyskanych w toku kontroli operacyjnych, bez uzyskania uprzedniej albo następczej zgody sądu na prowadzenie tych czynności niejawnych. Art. 168b k.p.k., dodany do procedury karnej, ustawą z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 438) ma nowatorski charakter, ponieważ jak się wydaje, ,,na pierwszy rzut oka”, konwaliduje w swojej istocie czynności dowodowe, które były nieskuteczne pod rządami ustawy dawnej, czyniąc je skutecznymi pod rządami ustawy nowej. Dotychczas w ,,nowych” przepisach ustawodawca z reguły zamieszczał przepis decydujący o skuteczności czynności procesowych zgodnie z przepisami obowiązującymi w czasie ich przeprowadzenia, poza sferą legislacji pozostawała natomiast, sygnalizowana wyżej, kwestia konwalidacji czynności nieskutecznych. Nawet hipotetyczne uznanie, iż zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej, zwaną inaczej „zasadą chwytania w locie”, przepis art. 168b k.p.k. ma zastosowanie w postępowaniach, które zostały zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że przepis ten stanowi podstawę umożliwiającą wykorzystanie w charakterze dowodu materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściem w życie. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia SN z 28 marca 2018 r. (sygn. akt I KZP 14/17): ,,Zasada bezpośredniego działania ustawy nowej polega wszak na zastosowaniu nowego przepisu merytorycznego do przyszłych, tj. zachodzących od jego wejścia w życie faktów prawnych należących do sytuacji będących w toku. Z tego też powodu wskazuje się, iż zasada ta w istocie jest wariantem podstawowej (wyjściowej) reguły prawa intertemporalnego, jaką jest zasada tempus regit actum, zgodnie z którą „skutki zdarzeń prawnych należy oceniać na podstawie ustawy, która obowiązywała w czasie, w którym to zdarzenie nastąpiło” (T. Pietrzykowski, Podstawy prawa intertemporalnego. Zmiany przepisów a problemy stosowania prawa, Warszawa 2011, s. 99, 78). W przypadku bezpośredniego działania ustawy nowej, każdy z faktów zachodzących na gruncie sytuacji nawiązanej pod rządami prawa dawnego wywołuje więc własne skutki prawne i podlega ocenie w świetle przepisów obowiązujących w czasie, w którym zaszedł. Należy przy tym wskazać, że zasadę tempus regit actum uważa się za podstawowy wyznacznik sposobu działania prawa, także wówczas, gdy dana kwestia nie jest unormowana przepisem przejściowym, jako swoistego rodzaju domniemane rozstrzygnięcie intertemporalne. Dotyczy to również, stanowiącej jej wariant, zasady bezpośredniego działania ustawy nowej. W powyższym kontekście, warto zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 maja 2004 r., SK 39/03 (OTK-A 2004, nr 5, poz. 40). W orzeczeniu tym Trybunał wskazał: „ fakt, że w jakimś zakresie ustawodawca nie wypowiada się wyraźnie co do kwestii intertemporalnej (stosowania ustawy do sytuacji zapoczątkowanych przed wejściem w życie ustawy), bynajmniej nie oznacza istnienia luki w prawie. Ustawodawca, nie regulując wyraźnie kwestii intertemporalnej, otwiera drogę do tego, aby w danej sytuacji stosować zasadę tempus regit actum. Tak więc wobec braku wyraźnej regulacji intertemporalnej kwestia międzyczasowa i tak będzie rozstrzygnięta, tyle że na korzyść zasady bezpośredniego stosowania ustawy nowej, od momentu wejścia jej w życie do stosunków nowo powstających i tych, które trwając w momencie wejścia w życie ustawy - nawiązały się wcześniej”. Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, należy zauważyć, iż niewątpliwie ustawodawca w ustawie z 11 marca 2016 r. nie rozstrzygnął wyraźnie kwestii stosowania przepisu art. 168b k.p.k., na gruncie postępowań zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., ani też kwestii stosowania tego przepisu do materiału operacyjnego zgromadzonego przed tą datą. Ta konstatacja prowadzić może do wniosku, że przepis art. 168b k.p.k., zgodnie z zasadą tempus regit actum (czas rządzi czynnością prawną) i bezpośredniego działania ustawy nowej, ma zastosowanie w postępowaniach zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., ale wyłącznie co do faktów zaistniałych od dnia 15 kwietnia 2016 r. tj. od daty wejścia w życie ustawy z 11 marca 2016 r. Przy tej interpretacji, nie budziłoby wątpliwości, że w oparciu o przepis art. 168b k.p.k. można wykorzystać w charakterze dowodu materiały z kontroli operacyjnej przeprowadzonej po 14 kwietnia 2016 r., oczywiście nie wykraczając poza zamknięty katalog przestępstw definiowany w art. 19 ust. 1 ustawy o Policji, mając na względzie względy gwarancyjne, oraz po wydaniu zgody [decyzji] przez prokuratora na procesowe wykorzystanie takiego materiału. Reguła tempus regit actum uniemożliwia zastosowanie art. 168b k.p.k. do materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściem w życie. Przeprowadzenie kontroli operacyjnej i uzyskanie na jej podstawie określonego materiału stanowi bowiem- w myśl wskazanej reguły - fakt, a jego dowodowe wykorzystanie w toku postępowania karnego jest wyłącznie skutkiem tego faktu, a nie nowym zdarzeniem podlegającym regulacjom prawnym obowiązującym w czasie jego zaistnienia. Oznacza to, że wprowadzenie materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej jako dowodów do postępowania karnego, winno następować na podstawie przepisów obowiązujących w czasie, w którym kontrola ta była dokonywana. Rozstrzygając problem możliwości stosowania art. 168b k.p.k. do materiałów z kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściem w życie należy mieć na uwadze i to, że materiał kontroli operacyjnej przeprowadzonej niezgodnie z ustawowymi warunkami, czy też niespełniający warunków, z którymi ustawa wiąże możliwość jego dowodowego wykorzystania jest nielegalny i wobec tego nie może być wykorzystany jako dowód w sprawie, czyli inaczej mówiąc jest objęty zakazem dowodowym (zob. szerzej Z. Kwiatkowski, Zakazy dowodowe w procesie karnym, Katowice 2001, s. 294 i n.; D. Szumiło - Kulczycka, Czynności operacyjno - rozpoznawcze i ich relacje do procesu karnego, Warszawa 2012, s. 156 i n.). O tym zaś, ,, czy określona czynność (rezultat czynności) jest objęta zakazem dowodowym winny bez wątpienia decydować przepisy z chwili jej dokonania. Tylko wówczas bowiem możliwe jest realne zapewnienie ochrony dobra, dla którego urzeczywistnienia ów zakaz został ustanowiony, przestrzeganie zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przezeń prawa oraz zapobieżenie możliwości tworzenia przepisów prawnych dla potrzeb konkretnego postępowania karnego” (vide: uzasadnienie postanowienie SN z 28 marca 2018 r., I KZP 14/17). Nadto, w doktrynie wskazuje się, iż „co do zasady zmiany prawa dowodowego powinny być objęte zakazem retrospektywnego stosowania w toczących się postępowaniach jurysdykcyjnych" (W, Wróbel, Zasady intertemporalne w prawie karnym procesowym, Kraków 2017, s. 181). Regułę tę jej zwolennicy uważają jednak za niebudzącą wątpliwości tylko w przypadku, gdy nowe regulacje są niekorzystne dla oskarżonego. Na konieczność stosowania, przy podejmowaniu decyzji o możliwości procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, przepisów obowiązujących w chwili jej przeprowadzenia, wskazał również Sąd Najwyższy w wyroku z 3 lipca 2013 r., w sprawie V KK 412/12, LEX nr 1341288.

W przedmiotowej sprawie, kontrolę operacyjną prowadzono pod rządami ustawy o Policji w brzmieniu nadanym przez ustawy: z 1 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 169, poz. 1411), z 21 lipca 2006 r. (Dz.U. Nr 158, poz. 1122), z 29 czerwca 2007 r. (Dz. U. Nr 140, poz. 981), więc w czasie, kiedy było niemożliwe dowodowe wykorzystanie materiałów zebranych w drodze kontroli operacyjnej w postępowaniach karnych w stosunku do osób nieobjętych pierwotną zgodą sądu na zarządzenie, co owszem nie wynikało wprost z przepisów prawa, ale praktyka sądowa była formułowana na podstawie poglądów wyrażanych w judykatach SN, wcześniej cytowanych. Linia orzecznicza od 2007 r., tj. od czasu wydania postanowienia z 26 kwietnia 2007 r. (1 KZP 6/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 37) była konsekwentna i aprobowana przez sądy powszechne i zdecydowaną większość przedstawicieli doktryny. Trzeba przypomnieć, że przepis art. 19 ust. 15a ustawy o Policji, który wyraźnie wyłączał dopuszczalność wykorzystania materiału operacyjnego, pozyskanego w efekcie przekroczenia granic przedmiotowych lub podmiotowych wyznaczonych postanowieniem sądu zarządzającego takie czynności niejawne, został dodany do ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji dopiero 11 czerwca 2011 r., kiedy weszła w życie ustawa z 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 53, poz. 273). Ta nowelizacja miała charakter bardziej klasyfikacyjny niż normatywny, gdyż „sankcjonowała ona jedynie wypracowaną w orzecznictwie i co ważniejsze ustabilizowaną konstrukcję”, na co wskazuje treść uzasadnienia projektu ustawy wprost powołującego się na postanowienie SN z 26 kwietnia 2007 r. (I KZP 6/07)”. Ustawodawca, wprowadzając zmiany m.in. w kodeksie postępowania karnego na mocy ustawy z 11 marca 2016 r., jako podstawową regułę intertemporalną przyjął zasadę tempus regit actum, jest przepis art. 20 tej ustawy. Zgodnie z nim ,, czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych”. Regulacja ta nie może jednak stanowić wystarczającej podstawy do rozstrzygnięcia analizowanego problemu intertemporalnego. Kontrola operacyjna, która miała miejsce przed wejściem w życie art. 168b k.p.k. nie może być bowiem potraktowana jako czynność procesowa i z tej racji art. 20 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. nie ma do niej zastosowania. Czynność procesowa zaś, jaką niewątpliwie było ujawnienie materiałów z kontroli operacyjnej przez Sąd Okręgowy na rozprawie głównej w trybie art. 394 § 2 k.p.k. i wprowadzenie ich w ten sposób do podstawy wyrokowania, miała miejsce 13 czerwca 2016 r., a więc już po wejściu w życie ustawy z 11 marca 2016 r., co samo w sobie nie może prowadzić do uznania, że materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej przy przekroczeniu granic podmiotowych, został skutecznie konwalidowany i przestał być objęty zakazem dowodowym, zyskując charakter procesowy, bowiem w oparciu o art. 168b k.p.k. nie można ,,uzdrawiać” czegoś co było wcześniej niedopuszczalne i to na poziomie ustawowym.

Reasumując, art. 168b k.p.k., wprowadzony do procedury karnej ustawą z 11 marca 2016 r., nie ma zastosowania w odniesieniu do materiału operacyjnego, uzyskanego przed 1 lipca 2015 r. z naruszeniem przepisów ustawy o Policji (a przed 11 czerwca 2011 r. uzyskanego wbrew praktyce sądowej, będącej wynikiem właściwej interpretacji), polegającym na podmiotowym lub przedmiotowym przekroczeniu granic przeprowadzonych czynności operacyjno– rozpoznawczych wyznaczonych postanowieniem uprawnionego sądu, będącym podstawą prawną do ich przeprowadzenia.

W toku prowadzonego postępowania karnego, w fazie postępowania przygotowawczego, w jego ramach, jak i poza jego ramami, były prowadzone liczne kontrole operacyjne, polegające na podsłuchu i rejestracji rozmów telefonicznych oraz odczytywaniu wiadomości tekstowych, w toku których uzyskano liczny materiał, który finalnie został wykorzystany w toku procesu, również przez Sąd I instancji. Poniżej wymieniono orzeczenia sądów, na mocy których były prowadzone kontrole operacyjne, zachowując ich chronologie, które zasadniczo dotyczyły (odwołując się treści tych orzeczeń zawartych w aktach jawnych): ,,zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez N. S. (1) ps. (...), a która podejrzewana jest o produkcję amfetaminy i ekstazy oraz prowadzanie wymienionych środków odurzających do obrotu na skalę hurtową, sprowadzanie marihuany z Holandii do Polski, a więc o przestępstwa z art. 258 k.k., art. 53, 55, 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii” lub ,,uzyskania i utrwalenia materiału dowodowego na poczet przyszłego postępowania karnego, będącego podstawą przedstawienia zarzutów figurantowi oraz innym członkom grupy”. Były to postanowienia:

1. Sąd Okręgowy w Warszawie (dalej będzie używany skrót: SO W-wa) z 5 listopada 2005 r., VIII K 580/RPKO/2291, wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 155/4//05- kryptonim C. (dalej będzie używana tylko nazwa kryptonimu), kontrola operacyjna wyznaczona na okres 3 miesiące (dalej będzie używany skrót: 3 m-ce), odnośnie tel. (...) (dalej będzie cytowany numer telefonu),

2. SO W-wa 7 listopada 2005 r., VIII K 2291/05, wniosek dot. N. S. (1), wniosek 155/4/05, C., 3 m-ce, tel. (...),

3. SO W-wa 8 lutego 2006 r., XVIII K 242/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 130/1/06- kryptonim C., 3 m-ce, tel. (...),

4. SO W-wa 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 180/1/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

5. SO W-wa 24 marca 2006 r., VIII K 580/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 369/1/06- (...) 3 m-ce, tel. (...) (albo 508 838 458),

6. SO W-wa 28 kwietnia 2006 r., XVIII K 863/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 117/2/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

7. SO W-wa 23 czerwca 2006 r., VIII K 1182/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 355/2/06- (...) 3 m-ce, tel. (...),

8. SO W-wa 9 czerwca 2006 r., XVIII K 1097/ (...)- wniosek dot. R. D. (1)- wniosek 289/2/06- D., 3 m-ce, tel. (...),

9. SO W-wa 12 lipca 2006 r., VIII K 1275/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 27/3/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

10. SO W-wa 17 lipca 2006 r., VIII K 1297/ (...)- wniosek dot. K. K. (1)- wniosek 45/3/06- K., 3 m-ce, tel. (...),

11. SO W-wa 19 lipca 2006 r., VIII K 1305/ (...)- wniosek dot. R. D. (1)- wniosek 49/3/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

12. SO W-wa 23 sierpnia 2006 r., XVIII K 1492/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 184/3/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

13. SO W-wa 19 września 2006 r., VIIII K 1706/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 323/3/06, (...), 3 m-ce, tel. (...),

14. SO W-wa 19 września 2006 r., VIIII K 1707/ (...)- wniosek dot. P. W. (1)- wniosek 324/3/06, P., 3 m-ce, tel. (...),

15. SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1718/ (...)- wniosek dot. P. W. (1)- wniosek 338/3/06- P. 1, 3 m-ce, tel. (...),

16. SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1719/ (...)- wniosek M. S. (1), wniosek 339/3/06, C., 3 m-ce, tel. (...),

17. SO W-wa 4 października 2006 r., XVIIII K 1818/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 4/2/06- (...) 2, 3 m-ce, tel. (...),

18. SO W-wa 9 października 2006 r., XVIIII K 1835/ (...), wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 13/4/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

19. SO W-wa 10 października 2006 r., XVIII K 1921/ (...)- wniosek dot. M. T. (1)- wniosek 79/4/06/- Ł.- 3m-ce, tel. (...),

20. SO W-wa 17 października 2006 r., XVIII K 1895 (...)- wniosek dot. K. K. (1)- 73/4/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

21. SO W-wa 19 października 2006 r., XVIII K 1940/ (...)- wniosek dot. K. K. (1)- 100/4/06- (...) m-ce, tel. (...),

22. SO W-wa 6 listopada 2006 r., VIII K 2072/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- 184/4/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

23. SO W-wa 6 listopada 2006 r., VIII K 2073/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- 185/4/06- (...), 3 m-ce, tel. (...),

24. SO W-Wa 16 listopada 2006 r., VIII K 2145/ (...), wniosek 237/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

25. SO W-wa 8 grudnia 2006 r., XVIII K 2344/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- 365/4/06- (...) m-ce, tel. (...),

26. SO W-Wa 8 grudnia 2006 r., XVIII (...), wniosek 373/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

27. SO W-Wa 20 grudnia 2006 r., XVIII (...), wniosek 454/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

28. SO W-wa 21 grudnia 2006 r., XVIII K 2478/ (...)- wniosek dot. M. S. (1)- wniosek 462/4/06- C., 3 m-ce, tel. (...),

29. SO W-wa 15 stycznia 2007 r., XVIII K 45/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 49/1/07- (...), 3 m-ce, tel. (...),

30. SO W-Wa 15 stycznia 2007 r., (...), wniosek 51/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

31. SO W-Wa 22 stycznia 2007 r., (...), wniosek 100/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

32. SO W-Wa 22 stycznia 2007 r., (...), wniosek 101/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne w Kancelarii (...) SA w P.,

33. SO W-wa 9 lutego 2007 r., VIII K 236/ (...), wniosek 246/1/07- wniosek dot. R. D. (2)- 3 m-ce, tel. (...),

34. SO W-wa 26 lutego 2007 r., VIII K 353/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 348/1/07- E. 1- 3 m-ce, tel. (...),

35. SO W-wa 26 lutego 2007 r., XVIII K 355/ (...), wniosek 351/1/07, koto dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel – akt tajne Kancelaria (...) SA w P.,

36. SO W-wa 27 lutego 2007 r., VIII K 369/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 349/1/07- 3 m-ce, E. 2, tel. (...),

37. Sąd Okręgowy w Opolu postanowienie z 22 marca 2007 r., PT 25/07- wniosek 24/1/07/2, wniosek N/N, Transport, 3 m-ce, tel. (...),

38. SO W-wa 23 marca 2007, XVIII K 554/ (...)- wniosek dot. R. D. (1)- wniosek 553/1/07- S.- 3 m-ce, tel. (...),

39. SO W-wa 28 marca 2007 r., XVIII K 584/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 698/07- E. 3- 3- m-ce, tel. (...),

40. SO W-wa 29 marca 2007 r., XVIII K 613/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 611/07- E. 4, 3 m-ce, tel. (...),

41. Sąd Okręgowy w Opolu 4 kwietnia 2007 r., PT 31/07, wniosek 3/2/07/2, wniosek N/N, Transport, 3 m-ce, tel. (...),

42. SO W-wa 5 kwietnia 2007 r., VIII K 662/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 14/2/07- I.- 3m-ce, tel. (...),

43. Sąd Okręgowy w Opolu 13 kwietnia 2007 r., PT 37/07, wniosek 7/2/07/Z, N/N, 3 m-ce, Transport 2, tel. (...),

44. SO W-wa 17 kwietnia 2007 r., VIII K 715/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)-65/2/07- J.- 3m-ce, tel. (...),

45. Sąd Okręgowy w Opolu 23 kwietnia 2007 r., PT 42/07, wniosek 13/2/07/Z, Transport 3, A. K. (1), 3 m-ce, tel. (...),

46. SO W-wa 30 kwietnia 2007 r., VIII K 802/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 158/2/07- M.- 3 m-ce, tel. (...),

47. SO W-wa 30 kwietnia 2007 r., VIII K 803/ (...)- wniosek dot. K. K. (1)- wniosek 159/2/07- Arab- 3 m-ce, tel. (...),

48. SO W-wa 9 maja 2007 r., XVIII K 845/ (...), wniosek dot. P. S. (1), wniosek 202/2/07, P., 3 m-ce, tel. (...),

49. SO W-wa 21 maja 2007 r., XVIII K 923/ (...), wniosek N/N, wniosek 282/2/07, S., 3 m-ce, tel. (...),

50. SO W-wa 24 maja 2007 r., XVIII K 954/ (...), wniosek dot. N. S. (1), wniosek 305/2/07, (...), 3 m-ce, tel. (...),

51. SO W-wa 25 maja 2007 r., XVIII K 1318/ (...), wniosek dot. N. S. (1), wniosek 146/3/07, (...), 3 m-ce, tel. (...),

52. SO W-wa 6 czerwca 2007 r., VIII K 1018/ (...), wniosek dot. A. K. (1), wniosek 381/2/07, S. 1, 3 m-ce, tel. (...),

53. SO W-wa 22 czerwca 2007 r., VIII K 1107/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 475/2/07- Lustro – 3 m-ce, tel. (...),

54. SO W-wa 22 czerwca 2007 r., VIII K 1108/ (...)- wniosek dot. B. J. (1)- wniosek 476/2/07, Mecenas– 3 m-ce, tel. (...),

55. SO W-wa 9 lipca 2007 r., XVIII K 1207/ (...)- wniosek dot. A. K. (1)- wniosek 33/3/07, S.- 3 m-ce, tel. (...),

56. SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1230/ (...)- wniosek dot. A. K. (1)- wniosek 58/3/07- T.- 3m-ce, tel.(...),

57. SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1229/ (...), wniosek dot. B. J. (1)- wniosek 57/3/07- Słaby- 3 m-ce, tel. (...),

58. SO W-wa 25 lipca 2007 r., XVIII K 1317/ (...)- wniosek dot. B. J. (1)- wniosek 145/3/07, S., 3 m-ce, tel. (...),

59. SO W-wa 28 sierpnia 2007 r., VIII K 1448/ (...)- wniosek dot. A. K. (1)- wniosek 276/3/07, S., 3 m-ce, tel. (...),

60. SO W-wa 18 października 2007 r., VIII K 1762/ (...)- wniosek dot. A. K. (1), wniosek 93/4/07- P., 3 m-ce, tel. (...),

61. SO W-wa 18 października 2007 r., VIII K 1759/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 90/4/07- T., 3 m-ce, tel. (...),

62. SO W-wa 26 października 2007 r., VIII K 1820/ (...)- wniosek dot. N. S. (1)- wniosek 152/4/07- I., 3 m-ce, tel. (...).

Aby powyższe informacje usystematyzować podmiotowo, należy wskazać, że poszczególne kontrole operacyjne były prowadzone wobec oskarżonego N. S. (1) , które wymieniono w pkt: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 12, 13, 17, 18, 22, 23, 25, 29, 34, 36, 39, 40, 42, 44, 46, 50, 51, 53, 61, 62 powyższego zestawienia (łącznie wydano wobec niego 28 zgód). Te czynności niejawne były prowadzone wobec oskarżonego K. K. (1) kontrole operacyjne zostały wskazane w pkt: 10, 20, 21, 47 tego zestawienia. W stosunku do oskarżonego P. W. (1) owe kontrole zostały wskazane w pkt: 14, 15 powyższego zestawienia. W stosunku do oskarżonego A. K. (1) prowadzone wobec niego kontrole operacyjne zostały wymienione w pkt: 45, 52, 55, 56, 59, 60 zestawienia. Wobec oskarżonego B. J. (1) prowadzone wobec niego kontrole operacyjne wymieniono w pkt 54, 57, 58 powyższego zestawienia. W stosunku do oskarżonego M. S. (1) oraz oskarżonego M. T. (1) , prowadzone wobec nich kontrole operacyjne zostały wskazane odpowiednio w pkt 16, 28 i pkt 19 w/w zestawienia. Wobec P. S. (1) w pkt 48 wskazano kontrole operacyjną prowadzoną w stosunku do niego. Z kolei w stosunku do R. D. (1) w pkt 8, 11, 33, 38 powyższego zestawienia wymieniono owe kontrole operacyjne prowadzone wobec niego. W stosunku do niespersonalizowanej osoby (osób) były prowadzone kontrole wskazane w pkt 37, 41, 43, 49 powyższego zestawienia. Natomiast kontrole operacyjne (chodzi o 7 takich kontroli, wskazane w pkt 24, 26, 27, 30, 31, 32, 35 powyższego zestawienia), oparte zostały na wnioskach uprawnionego organu oraz postanowieniach właściwego sądu i w tych postanowieniach wskazano kogo dotyczyły te wnioski, pod jakimi kryptonimami były prowadzone czynności niejawne oraz numery telefonów objęte kontrolą. Z treści tych postanowień nie wynika, jak i z faktu braku ich ,,odtajnienia”, aby dotyczyły one któregoś z oskarżonych, co jest oczywiście do sprawdzenia w aktach niejawnych, przechowywanych w Kancelarii Tajnej tutejszego Sądu. Tymczasem treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach tych siedmiu czynności operacyjnych oraz numery podsłuchiwanych telefonów znajdują się w aktach jawnych- w teczkach O.– Obiekt (...): (...)- tel. (...), (...) (...), (...)-(...), (...)- (...), (...)- (...), (...)- (...), (...)- (...) (!). Jak już wyżej szeroko wyjaśniono, z przyczyn formalnych, materiał dowodowy, uzyskany w toku tych czynności operacyjnych, nie da się wykorzystać procesowo, i co za tym idzie, dowodowo, w odniesieniu do oskarżonych, wobec barku ,,zgód następczych sądu”. Gwoli przypomnienia, art. 168b k.p.k., wprowadzony do procedury karnej ustawą z 11 marca 2016 r., nie ma zastosowania w odniesieniu do materiału operacyjnego, uzyskanego przed 1 lipca 2015 r. z naruszeniem przepisów ustawy o Policji (a przed 11 czerwca 2011 r. uzyskanego wbrew praktyce sądowej, będącej wynikiem właściwej interpretacji), polegającym na podmiotowym lub przedmiotowym przekroczeniu granic przeprowadzonych czynności operacyjno– rozpoznawczych wyznaczonych postanowieniem uprawnionego sądu, będącym podstawą prawną do ich przeprowadzenia. Tym samym możliwość jego procesowego wykorzystania była nad wyraz ograniczona, a tych ograniczeń Sąd I instancji nie zauważył. Natomiast kwestię te zauważył prokurator byłej Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu (sprawa o sygn. akt Ap V Ds. 12/12, k. 15.549- 15.559), prowadzący postępowanie przygotowawcze przeciwko M. K. (3), podejrzanemu o przestępstwo z art. 258 §1 k.k., oraz o przestępstwa z art. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U z 2012 r., nr 124 ) w zw. z art. 65§1 k.k. Otóż, na mocy postanowienia z 6 września 2012 r., w powyższej sprawie doszło do umorzenia postępowania przygotowawczego w stosunku do podejrzanego M. K. (3) wobec jednoznacznego stwierdzenia, że podejrzany nie popełnił zarzucanych mu przestępstw. W uzasadnieniu tego orzeczenia klarownie wskazano, że: ,,z poczynionych ustaleń, dokonanych na postawie przeprowadzonej analizy materiałów (stenogramów) z kontroli rozmów telefonicznych, które były prowadzone pod kryptonimami: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), C., P., (...), (...), P., M., (...) wynikało, że w skład grupy, którą kierował N. S. (1), wchodziły niżej wymienione osoby: M. B. (1), R. D. (1), D. I., B. J. (1), A. K. (1), M. K. (3), K. R. (1), M. S. (1), M. T. (1), P. W. (1), K. K. (1), M. K. (1), P. M., M. T. (3), M. T. (1), P. W. (1), P. S. (1), M. J. (1), M. Ś. (2), S. J., W. S. (1), M. W. (1), P. B. (1), M. N. (1), I. J. (1), Ł. N. (1), P. B. (1) Ł. N. (3), A. R. (1)”. Z dalszej części uzasadnienia wynika, że: ,, na podstawie zarejestrowanych rozmów telefonicznych stwierdzono udział M. K. (3) w transakcjach w dniach: 3, 8 marca, 6 maja, 11, 17 lipca, 23 grudnia 2006 r. (podsłuchy były realizowane m.in. w tych datach- przypis SA ), których przedmiotem była amfetamina… udział w opisanych transakcjach został ustalony jedynie w oparciu o rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnych zarządzonych na inne osoby niż M. K. (3) .” Z tych stwierdzeń wynika, że M. K. (3) miał być członkiem zorganizowanej grupy przestępczej, której działalność jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, a wymienione transakcje były objęte działalnością tej zorganizowanej grupy przestępczej, materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej był zdobyty w ramach kontroli operacyjnych realizowanych na potrzeby niniejszego postępowania karnego. Podstawą tego umorzenia postępowania karnego były unormowania uchwalone

Tekst jest bardzo długi i został skrócony. Pełną wersję znajdziesz w bazie źródłowej.

Powołane sygnatury

I KZP 6/07, II AKa 107/15, II AKa 113/14, II AKa 137/14, II AKa 159/13, II AKa 198/16, II AKa 250/15, II AKa 33/17, II AKa 334/16, II AKa 403/12, II AKa 57/17, II AKa 58/13, II AKa 64/12, II AKa 98/12, III K 98/15, SK 39/03, SNO 35/06, V KK 12/12, V KK 412/12, AP V Ds 18/12

Uzasadnienie liczy 799 702 znaki.

Dokument w bazie źródłowej

Wróć do listy orzeczeń