Art. 49. Tajemnica komunikowania się

Zapewnia się wolność i ochronę tajemnicy komunikowania się. Ich ograniczenie może nastąpić jedynie w przypadkach określonych w ustawie i w sposób w niej określony.

Komentarz do Art. 49.

Przepis zapewnia wolność komunikowania się oraz ochronę tajemnicy komunikowania się. Oznacza to, że te wartości podlegają ochronie. Sama treść przepisu nie wskazuje szczegółowych form tej wolności ani sposobów ochrony tajemnicy. Ustanawia natomiast ogólną zasadę, zgodnie z którą komunikowanie się i związana z nim tajemnica powinny być wolne i chronione. Ograniczenie tej wolności lub ochrony jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy przewiduje je ustawa. Nie wystarczy więc samo istnienie podstawy ustawowej. Ustawa musi również określać sposób, w jaki ograniczenie może nastąpić. Oba wymagania wynikają bezpośrednio z przepisu: ograniczenie musi dotyczyć przypadku określonego w ustawie oraz zostać wprowadzone w sposób określony w tej ustawie. Sformułowanie „jedynie” podkreśla, że ograniczenia nie mogą być wprowadzane w sposób dowolny ani poza warunkami wskazanymi w ustawie. Przepis nie opisuje konkretnych przypadków ograniczeń. Wymaga jednak, aby każdy taki przypadek oraz sposób jego zastosowania wynikały z ustawy. Dzięki temu zakres dopuszczalnej ingerencji ma być określony w akcie ustawowym, a nie pozostawiony bez wskazania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.