Art. 299. k.k. Pranie pieniędzy

Orzecznictwo

Znaleziono 86 orzeczeń dotyczących art. 299 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Wyrok III K 99/26

   18 maja 2026

   Stan sprawy

   Oskarżona, prowadząc działalność związaną z projektowaniem i wyposażaniem wnętrz, została uznana za uczestniczącą w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się m.in. legalizowaniem środków pochodzących z oszustwa związanego z platformą działającą w modelu piramidy finansowej. W zakresie art. 299 k.k. przypisano jej pomocnictwo do prania pieniędzy przez przyjmowanie gotówki oraz przelewów pochodzących z przestępstwa za projekt i wyposażenie apartamentu formalnie należącego do innej osoby, choć faktycznie finansowanego przez rzeczywistych beneficjentów tych środków. Ustalone zachowania obejmowały przyjęcie gotówki na zapłatę za wyposażenie, przyjęcie wielokrotnych przelewów na własny rachunek od podmiotu będącego jedynie nominalnym płatnikiem, dalsze transferowanie tych środków na opłacenie zamówionych rzeczy, a także późniejsze przyjęcie kolejnej gotówki i przekazanie osobie trzeciej rzeczy oraz pieniędzy pochodzących ze sprzedaży elementu wyposażenia. Sąd przyjął, że oskarżona miała wiedzę o pozornym charakterze własności lokalu i o przestępnym pochodzeniu finansowania, a jej działania ułatwiały ukrycie rzeczywistych dysponentów środków.

   Rozstrzygnięcie

   Oskarżoną uznano za winną dwóch czynów pomocnictwa do prania pieniędzy. Za pierwszy wymierzono rok ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy społecznej, za drugi osiem miesięcy ograniczenia wolności z takim samym obowiązkiem. Następnie połączono te kary z karą za udział w zorganizowanej grupie przestępczej i orzeczono karę łączną dziewięciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby oraz dozór kuratora.

   Uzasadnienie

   Sąd przyjął, że oskarżona nie była jedynie zwykłym wykonawcą usługi, lecz działała ze świadomością, że formalny właściciel i formalny płatnik nie byli rzeczywistymi dysponentami środków i nieruchomości. Znaczenie miało przyjmowanie pieniędzy w gotówce i na rachunek od podmiotów nominalnych oraz dalsze dokonywanie płatności w taki sposób, aby rzeczywisty beneficjent pozostał nieujawniony. Sąd uznał, że takie zachowania obiektywnie ułatwiały utrudnienie stwierdzenia przestępnego pochodzenia środków, ich wykrycia i zajęcia, co wypełnia znamiona pomocnictwa do czynu z art. 299 § 1 k.k. Materiał nie pozwala na szersze odtworzenie motywów wymiaru kary poza tym, że sąd zastosował nadzwyczajne złagodzenie.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok III K 437/25

   23 lutego 2026

   Stan sprawy

   Oskarżony został uznany za uczestnika zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się przywozem i obrotem znaczną ilością środków odurzających oraz ukrywaniem środków pochodzących z tego procederu. W zakresie art. 299 k.k. przypisano mu, że działając wspólnie z innymi osobami, przy wykorzystaniu szeregu rachunków bankowych prowadzonych dla niego i innych osób, przyjął pieniądze pochodzące z obrotu narkotykami w łącznej kwocie co najmniej 3.284.048,19 zł, a następnie przekazywał je dalej ustalonym i nieustalonym osobom za pomocą przelewów, kodów blik oraz wypłat gotówkowych. Ustalenia wskazują, że jego rola polegała na wykonywaniu czynności ukierunkowanych na zamaskowanie źródła tych środków.

   Rozstrzygnięcie

   Oskarżonego uznano za winnego czynu z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. Wymierzono mu karę roku i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 stawek dziennych po 50 zł. Orzeczono też przepadek równowartości korzyści majątkowej w kwocie 3284 zł. Następnie połączono tę karę z karą za udział w zorganizowanej grupie przestępczej i wymierzono karę łączną roku i dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności.

   Uzasadnienie

   Sąd wskazał, że wina i sprawstwo nie budziły wątpliwości, co znalazło wyraz w uwzględnieniu wniosku o skazanie bez przeprowadzania pełnego postępowania dowodowego. Za podstawę przyjęto analizę sprzętu elektronicznego, rachunków bankowych, przepływów finansowych oraz zeznania świadków. Z ustaleń wynikało, że oskarżony działał w ramach podziału ról w zorganizowanej grupie i wykorzystywał wiele rachunków do przyjmowania środków z handlu narkotykami oraz ich dalszego rozprowadzania. Sąd uznał, że takie operacje służyły zamaskowaniu źródła pieniędzy i mogły znacznie utrudnić ich wykrycie lub zajęcie, co odpowiada znamionom art. 299 § 1 i 5 k.k.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Wyrok II AKa 317/23

   24 lipca 2025

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła dwóch oskarżonych skazanych za pranie pieniędzy pochodzących z oszustwa na szkodę banku. Jedna z oskarżonych, wykorzystując dostęp pracowniczy, doprowadzała do wypłat środków na własne rachunki i rachunki córki, a następnie przeznaczała pieniądze m.in. na zakup nieruchomości, dalsze przelewy, wypłaty gotówki, zakupy kartą, spłaty zajęć oraz lokaty. Druga oskarżona przyjmowała na własne rachunki środki przekazywane przez matkę, następnie dokonywała dalszych przelewów, wypłat gotówkowych, zakupów, lokat oraz przyjmowała darowizny nieruchomości i nabywała nieruchomości. Sąd odwoławczy badał zarzuty, że działania córki nie stanowiły prania pieniędzy, lecz co najwyżej paserstwo, oraz oceniał prawidłowość przyjęcia kwalifikacji z art. 299 k.k. i ustalenia osiągnięcia znacznej korzyści majątkowej.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd apelacyjny utrzymał skazanie obu oskarżonych za czyn z art. 299 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., ale wyeliminował z opisu przypisanych czynów ustalenie o osiągnięciu znacznej korzyści majątkowej i w konsekwencji zmienił kwalifikację z art. 299 § 1 i 6 k.k. na art. 299 § 1 k.k. Wobec pierwszej oskarżonej wymierzył za ten czyn karę roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny, a następnie orzekł nową karę łączną. Wobec drugiej oskarżonej wymierzył karę dziewięciu miesięcy pozbawienia wolności oraz 80 stawek dziennych grzywny, utrzymując warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres próby z dozorem i obowiązkiem informowania kuratora. Uchylił także jedno z rozstrzygnięć dotyczących obowiązku naprawienia szkody.

   Uzasadnienie

   Sąd apelacyjny uznał, że nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut, iż zachowanie drugiej oskarżonej nie realizowało znamion art. 299 § 1 k.k. Podkreślił, że miała ona świadomość przestępczego źródła bardzo dużych środków uzyskanych przez matkę i współdziałała z nią w lokowaniu tych pieniędzy. Jako istotne wskazano jej rozeznanie co do wcześniejszych problemów finansowych matki, ochronę wpływów przed egzekucją przez użyczenie rachunku, a następnie nagłą zmianę sytuacji majątkowej i finansowanie licznych nieruchomości oraz innych wydatków. To, że operacje były wykonywane na prawdziwych kontach i przy użyciu autentycznych danych, nie wyłączało prania pieniędzy, skoro służyły dalszemu lokowaniu, transferowaniu i przekształcaniu środków mogącemu utrudnić ustalenie ich pochodzenia. Jednocześnie sąd odwoławczy skorygował zastosowanie typu kwalifikowanego, uznając, że brak podstaw do utrzymania ustalenia o osiągnięciu znacznej korzyści majątkowej jako elemencie przypisanego czynu.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki (86)

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.