Przejdź do treści
Kodeks karny.

Art. 9. k.k. Strona podmiotowa czynu. Umyślność i nieumyślność

§ 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
§ 2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
§ 3. Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność, którą ustawa uzależnia od określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał albo mógł przewidzieć.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 17.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

czyn zabroniony
czyn zabroniony popełniony nieumyślnie
sprawca czynu zabronionego
umyślnie popełnić czyn zabroniony
zamiar popełnienia czynu zabronionego
prawo karne
przewidywanie możliwości popełnienia czynu zabronionego
zamiar popełnienia czynu zabronionego
godzić się na możliwość popełniania czynu zabronionego
nieumyślnie popełnienie czynu zabronionego
niezachowanie ostrożności
niezachowanie ostrożności wymaganej w danych okolicznościach
czyn zabroniony popełniony umyślnie
surowsza odpowiedzialność
kodeks karny
art. 9 kk
następstwa czynu zabronionego
przewidzenie czynu zabronionego