Art. 58. k.k. Wybór rodzaju kary. Prymat kar wolnościowych

§ 1. Jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary.

§ 2a. Kary ograniczenia wolności w postaci obowiązku, o którym mowa w art. 34 § 1a pkt 1, nie orzeka się, jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają przekonanie, że oskarżony nie wykona tego obowiązku.

Komentarz do Art. 58. kk

Art. 58 Kodeksu karnego stanowi istotny element polskiego systemu prawa karnego, wprowadzając zasadę subsydiarności kary pozbawienia wolności w przypadku przestępstw zagrożonych karą nieprzekraczającą 5 lat. Przepis ten ma na celu promowanie stosowania kar alternatywnych wobec kary pozbawienia wolności, gdy tylko jest to możliwe, co jest zgodne z tendencjami resocjalizacyjnymi i humanitarnymi w nowoczesnym prawie karnym.

Zasada Subsydiarności Kary Pozbawienia Wolności

Przepis art. 58 Kodeksu karnego wprowadza zasadę, że sąd powinien orzekać karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inne kary lub środki karne nie mogą spełnić celów kary. Cele te obejmują zarówno prewencję ogólną i szczególną, jak i resocjalizację sprawcy. W praktyce oznacza to, że sąd powinien rozważyć możliwość zastosowania kar alternatywnych, takich jak kara ograniczenia wolności czy grzywna, zanim zdecyduje się na orzeczenie kary pozbawienia wolności.

Kara Ograniczenia Wolności

Kara ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1, może obejmować różne obowiązki, takie jak praca na cele społeczne czy inne formy aktywności, które mają na celu resocjalizację sprawcy. Jednakże, art. 58 Kodeksu karnego wprowadza istotne ograniczenie w stosowaniu tej kary. Sąd nie może orzec kary ograniczenia wolności, jeżeli stan zdrowia oskarżonego lub jego właściwości i warunki osobiste uzasadniają przekonanie, że oskarżony nie będzie w stanie wykonać nałożonych obowiązków.

Analiza Praktyczna

W praktyce, sądy muszą dokładnie analizować sytuację osobistą oskarżonego, aby ocenić, czy jest on zdolny do wykonania kary ograniczenia wolności. Obejmuje to ocenę stanu zdrowia, zarówno fizycznego, jak i psychicznego, a także innych czynników, takich jak sytuacja rodzinna, zawodowa czy społeczna. W przypadku, gdy sąd uzna, że oskarżony nie jest w stanie wykonać kary ograniczenia wolności, powinien rozważyć inne formy kary, które mogą spełnić cele kary.

Wnioski

Art. 58 Kodeksu karnego jest wyrazem dążenia do humanizacji prawa karnego i minimalizacji stosowania kary pozbawienia wolności, która powinna być stosowana jedynie jako ostateczność. Przepis ten promuje stosowanie kar alternatywnych, które mogą być bardziej efektywne w resocjalizacji sprawcy i mniej obciążające dla systemu penitencjarnego. Jednakże, sądy muszą dokładnie analizować indywidualne okoliczności każdego przypadku, aby zapewnić, że orzeczona kara będzie adekwatna i możliwa do wykonania przez oskarżonego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 17.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ustawa przewidująca

wybór kary

kara pozbawienia wolności

kara ograniczenia wolności

stan zdrowia

właściwości osobiste

warunki osobiste

cele kary

środek karny

przestępstwo

obowiązek wykonania.

Art. 57b.Art. 59.