Wprowadzenie do obrotu

„Wprowadzenie do obrotu” to pojęcie określające pierwsze przekazanie określonego przedmiotu użytkownikowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Definicja tego terminu znajduje się w ustawie „Prawo o ruchu drogowym” i odnosi się do trzech rodzajów przedmiotów: pojazdu, przedmiotu wyposażenia albo części.

Dla uznania danego przekazania za wprowadzenie do obrotu znaczenie mają następujące elementy:

• musi dojść do przekazania przedmiotu użytkownikowi, czyli osobie, która ma go używać;
• przekazanie może nastąpić odpłatnie, a więc za wynagrodzeniem, albo nieodpłatnie;
• musi to być pierwsze takie przekazanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Oznacza to, że definicja nie koncentruje się wyłącznie na sprzedaży. Obejmuje również przekazanie bez pobierania opłaty, jeżeli dany pojazd, przedmiot wyposażenia lub część po raz pierwszy trafia do użytkownika w Polsce. Istotne jest także miejsce i kolejność zdarzenia: chodzi o pierwsze przekazanie na wskazanym terytorium, a nie o każde późniejsze przekazanie tego samego przedmiotu.

W ustawie pojęcie to służy do określenia momentu, w którym dany przedmiot zostaje udostępniony użytkownikowi w sposób objęty ustawową definicją. Ma więc znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy konkretne przekazanie należy traktować jako wprowadzenie do obrotu. Przy analizie danego przypadku trzeba sprawdzić, co zostało przekazane, komu, czy przekazanie było odpłatne lub nieodpłatne oraz czy nastąpiło po raz pierwszy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.