Przejdź do treści

Ustawa

o timeshare

Akt obowiązującyDz.U.2011.1370Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1370.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (15)

Rozdział 1

Przepisy ogólne

1. Ustawa określa zasady i tryb zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem:
1) umów timeshare;
2) umów o długoterminowy produkt wakacyjny;
3) umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego;
4) umów o uczestnictwo w systemie wymiany.
2. Ustawa określa także zasady ochrony konsumentów, z którymi przedsiębiorcy zawierają umowy, o których mowa w ust. 1, prawa i obowiązki przedsiębiorcy i konsumenta będących stronami takich umów oraz skutki odstąpienia przez konsumenta od takich umów.
1. Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.
2. Okres, na jaki została zawarta umowa, ustala się z uwzględnieniem postanowień umowy umożliwiających jej przedłużenie w sposób wyraźny lub dorozumiany, oraz faktycznie dokonanych uzgodnień między stronami co do możliwości dalszego korzystania przez konsumenta z miejsca zakwaterowania.
1. Przez umowę o długoterminowy produkt wakacyjny rozumie się umowę, na podstawie której konsument, odpłatnie, nabywa prawo do otrzymywania rabatów, zniżek lub innych korzyści związanych z zakwaterowaniem, zawartą na okres dłuższy niż rok. Umowa może także przewidywać prawo konsumenta do nabycia usług związanych z podróżą, w szczególności prawo do skorzystania z miejsca zakwaterowania, prawo do nabycia usług transportowych lub do nabycia innych usług.
2. Nie stanowi umowy o długoterminowy produkt wakacyjny umowa, w której głównym świadczeniem przedsiębiorcy nie jest udzielanie konsumentowi zniżek, rabatów lub innych korzyści związanych z zakwaterowaniem.
3. Do określenia okresu, na jaki umowa została zawarta, przepis art. 2 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 4. Definicja umowy pośrednictwa w odsprzedaży praw
Przez umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca zobowiązuje się, odpłatnie, do wykonywania czynności prawnych lub czynności faktycznych zmierzających do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny.
Art. 5. Definicja umowy o uczestnictwo w systemie wymiany
Przez umowę o uczestnictwo w systemie wymiany rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca, odpłatnie, przyznaje konsumentowi dostęp do systemu wymiany, w ramach którego konsument uzyskuje prawo do korzystania z miejsca zakwaterowania lub prawo do nabycia innych usług świadczonych przez przedsiębiorcę, w zamian za umożliwienie innym konsumentom korzystania z miejsca zakwaterowania będącego przedmiotem jego umowy timeshare.
Art. 6. Definicje pojęć użytych w ustawie
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) kodeks dobrych praktyk – kodeks dobrych praktyk w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. Nr 171, poz. 1206);
2) konsument – konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.);
3) miejsce zakwaterowania – miejsce noclegowe, w szczególności budynek, mieszkanie, pokój lub inne pomieszczenie mieszkalne, w tym znajdujące się na statkach pasażerskich, innych jednostkach pływających, w przyczepach samochodowych, domkach turystycznych lub innych obiektach stałych;
4) przedsiębiorca – przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny;
5) trwały nośnik informacji – materiał lub urządzenie służące do przechowywania i odczytywania informacji przekazywanych konsumentowi w związku z umową timeshare, umową o długoterminowy produkt wakacyjny, umową pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umową o uczestnictwo w systemie wymiany, przez czas odpowiedni do celów, jakim informacje te służą oraz pozwalające na odtworzenie tych informacji w niezmienionej postaci;
6) umowy powiązane – zawarte przez konsumenta z przedsiębiorcą, z którym zawarł on umowę timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy o świadczenie usług związanych odpowiednio z umową timeshare lub z umową o długoterminowy produkt wakacyjny; usługi w ramach umów powiązanych mogą być świadczone przez przedsiębiorcę lub przez osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą.
Art. 7. Nieważność postanowień umów mniej korzystnych dla konsumenta
Postanowienia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, zwanych dalej „umową pośrednictwa w odsprzedaży”, umów timeshare, umów o długoterminowy produkt wakacyjny, umów o uczestnictwo w systemie wymiany oraz umów powiązanych, mniej korzystne dla konsumentów niż postanowienia ustawy są nieważne; zamiast nich stosuje się przepisy ustawy.
Art. 8. Stosowanie przepisów kodeksu cywilnego w sprawach nieuregulowanych
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Rozdział 2

Obowiązki informacyjne przedsiębiorcy

Art. 9. Obowiązek przekazania szczegółowych informacji przed zawarciem umowy
Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi szczegółowe informacje dotyczące takiej umowy, w zakresie określonym w standardowych formularzach informacyjnych, których wzory określają odpowiednio załączniki nr 1 – 4 do ustawy.
1. Informacje, o których mowa w art. 9, dotyczące:
1) umowy timeshare – przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 1 do ustawy;
2) umowy o długoterminowy produkt wakacyjny – przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 2 do ustawy;
3) umowy pośrednictwa w odsprzedaży – przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 3 do ustawy;
4) umowy o uczestnictwo w systemie wymiany – przedsiębiorca przekazuje na standardowym formularzu informacyjnym, którego wzór określa załącznik nr 4 do ustawy.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany przekazać konsumentowi informacje, o których mowa w art. 9, w odpowiednim czasie, umożliwiającym zapoznanie się z ich treścią przed zawarciem umowy.
3. Oferta zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany powinna zawierać informacje, o których mowa w art. 9.
4. Informacje, o których mowa w art. 9, przedsiębiorca przekazuje nieodpłatnie, w sposób jasny i zrozumiały, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji.
5. Informacje, o których mowa w art. 9, powinny być sporządzone, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, informacje powinny być sporządzone w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Informacje nie mogą być sporządzone w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej.
1. Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w art. 9, mogą być dokonywane wyłącznie za zgodą konsumenta bądź w przypadku działania siły wyższej. Zgoda konsumenta na dokonanie zmian nie może być dorozumiana.
2. O zmianach w przekazanych konsumentowi informacjach przedsiębiorca informuje konsumenta na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji. Przepis art. 10 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 12. Pouczenie o odstąpieniu i zakazie żądania świadczeń
Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca, w sposób jasny i zrozumiały, zwraca konsumentowi uwagę na:
1) prawo i termin odstąpienia od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25;
2) zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, określony w art. 34.
Art. 13. Uzupełnienie informacji po zawarciu umowy
Przedsiębiorca, który przed zawarciem umowy nie przekazał konsumentowi wszystkich wymaganych zgodnie z art. 9 informacji, jest obowiązany przekazać je konsumentowi po jej zawarciu.
Art. 14. Odpowiednie stosowanie przepisów do umowy przedwstępnej
Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.
1. W reklamach dotyczących timeshare, długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub dotyczących uczestnictwa w systemie wymiany, przedsiębiorca jest obowiązany informować o miejscu i sposobie otrzymania informacji, o których mowa w art. 9.
2. Przedsiębiorca, który podczas spotkań, w szczególności organizowanych poza lokalem przedsiębiorstwa, przekazuje konsumentowi informacje handlowe dotyczące timeshare, długoterminowego produktu wakacyjnego, pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub dotyczące uczestnictwa w systemie wymiany, albo który na spotkaniach składa konsumentom oferty zawarcia umów timeshare, umów o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży, lub umów o uczestnictwo w systemie wymiany, jest obowiązany w zaproszeniach na spotkania jednoznacznie wskazać na ich handlowy cel i charakter. Przedsiębiorca zapewnia dostęp do informacji, o których mowa w art. 9, przez cały czas trwania takich spotkań.
3. Zawieranie umów timeshare lub umów o długoterminowy produkt wakacyjny nie może być przez przedsiębiorcę przedstawiane jako inwestycja.

Rozdział 3

Zawarcie umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany

1. Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny być zawarte w formie pisemnej, chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany niezwłocznie doręczyć dokument umowy konsumentowi.
3. Umowa powinna być sporządzona, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Jeżeli w państwie tym obowiązuje więcej niż jeden język urzędowy, umowę sporządza się w jednym z tych języków, wybranym przez konsumenta. Umowa nie może być sporządzona w języku niebędącym językiem urzędowym Unii Europejskiej.
1. Umowa timeshare, umowa o długoterminowy produkt wakacyjny, umowa pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowa o uczestnictwo w systemie wymiany powinny określać:
1) imię, nazwisko i adres konsumenta;
2) imię i nazwisko lub nazwę (firmę) przedsiębiorcy, oraz adres jego miejsca zamieszkania lub adres jego siedziby;
3) prawo i termin odstąpienia przez konsumenta od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25;
4) zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, o którym mowa w art. 34;
5) miejsce i datę zawarcia umowy.
2. Postanowienia umowy, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, powinny być przez konsumenta odrębnie podpisane.
1. Informacje, o których mowa w art. 9, stanowią integralną część umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany. W przypadku gdy po przekazaniu konsumentowi tych informacji przedsiębiorca, zgodnie z art. 11, dokonał w nich zmian, zaznacza on w umowie, które informacje i w jaki sposób zostały przez niego zmienione.
2. Do umów, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca dołącza standardowy formularz odstąpienia od umowy, którego wzór określa załącznik nr 5 do ustawy. Przedsiębiorca podaje w formularzu swoje imię i nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres jego miejsca zamieszkania lub adres jego siedziby.
Art. 19. Odpowiednie stosowanie przepisów do umowy przedwstępnej
Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

Rozdział 4

Przepisy szczególne dla umowy timeshare oraz umowy o długoterminowy produkt wakacyjny

Art. 20. Ustanowienie prawa użytkowania w umowie timeshare
W umowie timeshare można ustanowić na rzecz konsumenta prawo użytkowania. Do użytkowania nie stosuje się przepisów art. 254, art. 255, art. 259, art. 260 i art. 266 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
1. Wynagrodzenie należne przedsiębiorcy na podstawie umowy o długoterminowy produkt wakacyjny konsument uiszcza w rocznych, równych ratach.
2. Umowa o długoterminowy produkt wakacyjny może przewidywać prawo do dokonywania, nie wcześniej niż po upływie roku od dnia zawarcia umowy, waloryzacji rat, w celu utrzymania ich realnej wartości.
1. Przedsiębiorca jest obowiązany wezwać konsumenta będącego stroną umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, co najmniej na 14 dni przed ustalonym terminem płatności, do zapłaty każdej kolejnej raty.
2. Konsument, którego nie wezwano do zapłaty zgodnie z ust. 1, do czasu otrzymania wezwania jest zwolniony z obowiązku uiszczania kolejnych rat; zachowuje jednak uprawnienia nabyte na podstawie umowy. Po upływie 30 dni od dnia, w którym powinien otrzymać wezwanie do zapłaty, może on wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym.
3. Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust. 2.
4. Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 2, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia.
1. Konsument będący stroną umowy o długoterminowy produkt wakacyjny może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w art. 22.
2. W przypadku gdy wezwanie, o którym mowa w art. 22, dotyczy zapłaty pierwszej należnej przedsiębiorcy raty, konsumentowi nie przysługuje prawo do wypowiedzenia umowy zgodnie z ust. 1.
3. Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną wypowiedzeniem umowy zgodnie z ust. 1.
4. Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 1, obowiązków, które ograniczałyby prawo do takiego wypowiedzenia.
1. Konsument jest obowiązany do poinformowania przedsiębiorcy, z którym zawarł umowę timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, o zbyciu na rzecz innych konsumentów praw z takich umów, wskazując osoby nabywające te prawa. W przypadku niewykonania tego obowiązku konsument jest obowiązany do naprawienia wynikłej stąd szkody.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zbycie praw, o których mowa w ust. 1, następuje w związku z umową pośrednictwa w odsprzedaży, będącej umową powiązaną.

Rozdział 5

Odstąpienie od umowy przez konsumenta

1. Konsument ma prawo odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia.
2. Termin, o którym mowa w ust. 1, ulega wydłużeniu:
1) o rok – w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy przedsiębiorca nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowego formularza odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 18 ust. 2;
2) o 3 miesiące – w przypadku gdy w dniu zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy przedsiębiorca nie przekazał konsumentowi, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, w sposób określony w art. 10 ust. 1, wszystkich informacji wymaganych zgodnie z art. 9.
3. W przypadku gdy przedsiębiorca przekazał konsumentowi:
1) przed upływem roku od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, standardowy formularz odstąpienia od umowy, o którym mowa w art. 18 ust. 2 – termin odstąpienia od umowy upływa po 14 dniach od dnia jego otrzymania przez konsumenta;
2) przed upływem 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy lub doręczenia dokumentu umowy, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, w sposób określony w art. 10 ust. 1, wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 9 – termin odstąpienia od umowy upływa po 14 dniach od dnia otrzymania tych informacji przez konsumenta.
Art. 26. Bieg terminu odstąpienia od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany
W przypadku jednoczesnego zawarcia przez konsumenta z tym samym przedsiębiorcą umowy timeshare i umowy o uczestnictwo w systemie wymiany:
1) bieg terminu odstąpienia zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 i 2 od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany rozpoczyna się w dniu doręczenia konsumentowi dokumentu umowy timeshare;
2) przy ustalaniu terminu odstąpienia od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany zgodnie z przepisem art. 25 ust. 3:
a) okres roku, o którym mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1, liczy się od dnia doręczenia dokumentu umowy timeshare,
b) okres 3 miesięcy, o którym mowa w art. 25 ust. 3 pkt 2, liczy się od dnia doręczenia dokumentu umowy timeshare.
Art. 27. Zachowanie obowiązku przedsiębiorcy po upływie terminu odstąpienia
Upływ terminu do odstąpienia przez konsumenta od umowy nie zwalnia przedsiębiorcy z obowiązku, o którym mowa w art. 13.
1. Odstąpienie od umowy następuje przez złożenie przedsiębiorcy, na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji, oświadczenia o odstąpieniu od umowy.
2. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy konsument może złożyć na formularzu, o którym mowa w art. 18 ust. 2.
3. Dla zachowania terminu odstąpienia od umowy wystarczające jest wysłanie oświadczenia o odstąpieniu przed jego upływem.
1. W razie wykonania przez konsumenta prawa odstąpienia od umowy, umowa uważana jest za niezawartą.
2. Konsument nie ponosi żadnych kosztów związanych z odstąpieniem od umowy. Konsument w szczególności nie jest obowiązany do zapłaty wynagrodzenia za usługi wykonane przez przedsiębiorcę przed odstąpieniem od umowy ani do zwrotu korzyści, które przedsiębiorca mógłby uzyskać, gdyby konsument od umowy nie odstąpił.
1. Odstąpienie od umowy timeshare lub od umowy o długoterminowy produkt wakacyjny jest skuteczne także wobec umów powiązanych.
2. Do odstąpienia od umów powiązanych, zgodnie z ust. 1, przepisy art. 29 stosuje się odpowiednio.
1. Jeżeli konsument uiszcza przedsiębiorcy wynagrodzenie z wykorzystaniem, w całości lub w części, kredytu lub pożyczki udzielonych przez przedsiębiorcę albo przez osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą, odstąpienie przez konsumenta od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub od umowy o uczestnictwo w systemie wymiany jest skuteczne także wobec umowy kredytu lub pożyczki.
2. Do odstąpienia od umowy kredytu lub pożyczki, zgodnie z ust. 1, przepisy art. 29 stosuje się odpowiednio.
1. Umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, dotyczące praw konsumenta z umowy timeshare lub praw konsumenta z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, niebędące umowami powiązanymi, zawarte przez konsumenta, rozwiązują się wskutek odstąpienia od umowy timeshare lub od umowy o długoterminowy produkt wakacyjny.
2. Konsument jest obowiązany niezwłocznie poinformować przedsiębiorcę, z którym miał zawarte, niebędące umowami powiązanymi umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, o odstąpieniu od umowy timeshare lub od umowy o długoterminowy produkt wakacyjny. W przypadku niewykonania tego obowiązku konsument jest obowiązany do naprawienia wynikłej stąd szkody.
3. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 2:
1) zwalnia konsumenta z obowiązku zapłaty wynagrodzenia przedsiębiorcy, z którym miał on zawartą umowę pośrednictwa w odsprzedaży;
2) uprawnia konsumenta do otrzymania od przedsiębiorcy, z którym miał on zawartą umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, zwrotu zapłaconego mu wynagrodzenia; wynagrodzenie przedsiębiorca zwraca w kwocie pomniejszonej o wartość spełnionych na rzecz konsumenta świadczeń, z uwzględnieniem okresu, na jaki umowa została zawarta.
Art. 33. Stosowanie przepisów rozdziału do umowy przedwstępnej
Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, do umowy przedwstępnej przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.

Rozdział 6

Zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń określonych w umowie

1) żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie timeshare, umowie o długoterminowy produkt wakacyjny lub umowie o uczestnictwo w systemie wymiany, przed upływem terminu do odstąpienia od umowy;
2) żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie pośrednictwa w odsprzedaży, przed:
a) doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny lub
b) rozwiązaniem umowy.
Art. 35. Zakaz świadczeń z umowy przedwstępnej przed odstąpieniem
Jeżeli konsument zawiera z przedsiębiorcą umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie przedwstępnej przed upływem terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej.
Art. 36. Przykłady świadczeń objętych zakazem
Za żądanie lub przyjmowanie świadczeń, o którym mowa w art. 34 i art. 35, uznaje się w szczególności żądanie lub przyjmowanie od konsumenta:
1) zaliczek;
2) gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;
3) blokady rachunku bankowego;
4) pisemnego oświadczenia o uznaniu długu.

Rozdział 7

Odpowiedzialność przedsiębiorcy za wadliwość przedmiotu świadczenia

1. Przedsiębiorca będący stroną umowy timeshare jest obowiązany utrzymywać miejsce zakwaterowania oraz inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie tej umowy w stanie przydatnym do umówionego użytku przez cały czas trwania umowy, w tym dokonywać napraw i innych nakładów koniecznych.
2. Miejsce zakwaterowania oraz inne obiekty udostępniane konsumentowi uznaje się za przydatne do umówionego użytku, jeżeli są one zgodne z opisem zawartym w umowie. Nieudostępnienie konsumentowi wszystkich obiektów oraz usług, do których miał on uzyskać dostęp, oznacza brak przydatności do umówionego użytku.
Art. 38. Brak obowiązku ponoszenia nakładów przez konsumenta
Jeżeli umowa timeshare nie stanowi inaczej, konsument nie jest obowiązany do ponoszenia nakładów na miejsce zakwaterowania oraz na inne obiekty udostępniane mu na podstawie tej umowy.
Art. 39. Naprawy konieczne na koszt przedsiębiorcy
Jeżeli w czasie trwania umowy timeshare miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie tej umowy wymagają napraw, bez których nie są one przydatne do umówionego użytku, a które zgodnie z umową nie obciążają konsumenta, konsument może wyznaczyć przedsiębiorcy odpowiedni termin do wykonania napraw. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu konsument może dokonać koniecznych napraw na koszt przedsiębiorcy.
1. Jeżeli miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie umowy timeshare mają wady, które ograniczają ich przydatność do umówionego użytku, konsument może żądać odpowiedniego obniżenia wynagrodzenia za czas trwania wad.
2. Jeżeli miejsce zakwaterowania lub inne obiekty udostępniane konsumentowi na podstawie umowy timeshare w chwili wydania ich konsumentowi miały wady, które uniemożliwiają przewidziane w umowie ich używanie, albo jeżeli wady takie powstały później, a przedsiębiorca mimo otrzymanego zawiadomienia nie usunął ich w czasie odpowiednim, albo jeżeli wady usunąć się nie dadzą, konsument może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym.
3. Roszczenie o obniżenie wynagrodzenia z powodu wad, jak również uprawnienie do wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowym nie przysługuje konsumentowi, jeżeli w chwili zawarcia umowy wiedział o wadach.
Art. 41. Wypowiedzenie umowy z powodu wad zagrażających zdrowiu
Jeżeli wady miejsca zakwaterowania lub innych obiektów udostępnianych konsumentowi na podstawie umowy timeshare są tego rodzaju, że zagrażają zdrowiu konsumenta lub innych uprawnionych do korzystania z nich osób, konsument może wypowiedzieć umowę timeshare ze skutkiem natychmiastowym, chociażby w chwili zawarcia umowy wiedział o wadach.
Art. 42. Odpowiednie stosowanie przepisów do umowy o produkt wakacyjny
Do umowy o długoterminowy produkt wakacyjny przewidującej prawo konsumenta do skorzystania z miejsca zakwaterowania lub z innych obiektów udostępnianych mu na podstawie tej umowy przepisy art. 37–41 stosuje się odpowiednio.
Art. 43. Uprawnienia konsumenta uczestniczącego w systemie wymiany
Konsument korzystający z miejsca zakwaterowania na podstawie umowy o uczestnictwo w systemie wymiany wstępuje w wynikające z art. 39 uprawnienia konsumenta, z którego miejsca zakwaterowania korzysta. Uprawnienia wynikające z art. 40 i art. 41 przysługują temu konsumentowi wobec przedsiębiorcy, z którym ma on zawartą umowę o uczestnictwo w systemie wymiany.

Rozdział 8

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 44. Uchylenie art. 270 Kodeksu cywilnego
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) uchyla się art. 270.
Art. 45. Zmiany przepisów o wykroczeniach związanych z timeshare
W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 60uchyla się § 5 i 6;
2) w rozdziale XV po art. 139 dodaje się art. 139a w brzmieniu: „Art. 139a. § 1. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa: 1) zawiera z konsumentem umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, bez zachowania właściwych wymogów, dotyczących jej treści lub formy, 2) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę timeshare, umowę o długoterminowy produkt wakacyjny lub umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, świadczenia przed upływem określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od konsumenta przyjmuje, 3) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, świadczenia przed rozwiązaniem umowy lub przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, lub świadczenie takie przed rozwiązaniem umowy lub przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny od konsumenta przyjmuje, 4) żąda od konsumenta, z którym zawarł umowę przedwstępną, zobowiązującą do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, świadczenia określonego w umowie przedwstępnej przed upływem terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej, lub świadczenie takie przed upływem tego terminu od konsumenta przyjmuje – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny. § 2. Kto zawierając umowę timeshare sprzecznie z treścią nabywanego prawa oświadcza, że przedmiotem umowy jest własność – podlega karze grzywny. § 3. Kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, po upływie określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą – podlega karze grzywny. § 4. Karze określonej w § 3 podlega również ten, kto w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, po upływie określonego w ustawie terminu do odstąpienia od umowy przedwstępnej, zobowiązującej do zawarcia umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, nie przekazuje konsumentowi informacji wymaganych ustawą.”.
Art. 46. Ujęcie prawa z umowy timeshare w księdze wieczystej
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361, z późn. zm.) w art. 16 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) prawo z umowy timeshare, o którym mowa w ustawie z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz. U. Nr 230, poz. 1370).”.

Rozdział 9

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 47. Stosowanie przepisów dotychczasowych do wcześniejszych umów
Do umów, na podstawie których konsument uzyskuje od przedsiębiorcy prawo do korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku, zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie ustawy uchylanej w art. 49, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 48. Stosowanie przepisów do umów pośrednictwa i uczestnictwa w wymianie
Do zawartych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy umów spełniających cechy umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, mających za przedmiot prawa wynikające z zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umów spełniających cechy umowy timeshare lub umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, stosuje się przepisy niniejszej ustawy dotyczące odpowiednio umów pośrednictwa w odsprzedaży lub umów o uczestnictwo w systemie wymiany.
Art. 49. Utrata mocy ustawy o ochronie nabywców prawa korzystania
Traci moc ustawa z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 74, poz. 855 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959).
Art. 50. Wejście w życie ustawy po upływie 6 miesięcy
Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Załącznik nr 1 WZÓR STANDARDOWY FORMULARZ INFORMACYJNY DOTYCZĄCY UMOWY TIMESHARE

Część 1 Imię i nazwisko lub nazwa (firma), oraz adres miejsca zamieszkania lub adres siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorców, którzy będą stroną umowy: Krótki opis produktu, w tym opis nieruchomości lub innego miejsca zakwaterowania: Określenie treści prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Okres korzystania w każdym roku z miejsca zakwaterowania oraz, w przypadku gdy umowa zawarta jest na czas określony, czas trwania umowy: Data, od której konsument może korzystać z prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Jeżeli umowa dotyczy miejsca zakwaterowania lub innych udostępnianych konsumentowi obiektów będących w budowie – termin, w którym miejsce zakwaterowania oraz obiekty będą gotowe, a usługi związane z korzystaniem z miejsca zakwaterowania będą dostępne: Cena, jaką konsument ma zapłacić za nabycie prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Zwięzły opis dodatkowych kosztów obciążających konsumenta; rodzaj kosztów i określenie ich kwot (np. opłaty roczne, inne opłaty stałe, opłaty specjalne, podatki lokalne): Zestawienie udostępnionych konsumentowi usług związanych z korzystaniem z miejsca zakwaterowania (np. dostarczanie energii elektrycznej, wody, utrzymanie obiektów, wywóz śmieci) oraz określenie kwoty, jaką konsument ma za nie zapłacić: Zestawienie obiektów udostępnionych konsumentowi wraz z miejscem zakwaterowania (np. basen lub sauna): Czy wszystkie opłaty za korzystanie z tych obiektów zostały uwzględnione w wyżej wymienionych kosztach? Jeżeli nie, należy określić, co uwzględniono w kosztach, a co jest dostępne za odrębną opłatą: Czy jest możliwe przystąpienie do systemu wymiany? Jeżeli tak, należy podać nazwę systemu wymiany: Określenie kosztów członkostwa w systemie wymiany oraz kosztów dokonania wymiany: Czy przedsiębiorca zobowiązał się do przestrzegania kodeksu lub kodeksów dobrych praktyk? Jeżeli tak, należy wskazać miejsce, w którym można zapoznać się z ich treścią: Część 2 Informacje ogólne – Konsument ma prawo odstąpić od niniejszej umowy bez podania przyczyny w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia. – Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie, w szczególności zaliczek, pisemnego oświadczenia o uznaniu długu, blokady rachunku bankowego, gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. – Konsument nie jest obowiązany do poniesienia kosztów albo do spełnienia świadczeń innych niż te, które zostały w umowie wymienione. – Zgodnie z przepisami prawa prywatnego międzynarodowego do umowy mogą mieć zastosowanie przepisy innego prawa niż prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu konsumenta, a ewentualne spory mogą być wnoszone do sądów innych niż sądy tego państwa. Podpis konsumenta: Część 3 Dodatkowe informacje 1) INFORMACJE DOTYCZĄCE NABYTEGO PRAWA LUB PRAW – warunki regulujące korzystanie z prawa lub praw będących przedmiotem umowy, określone przepisami prawa państwa lub państw członkowskich Unii Europejskiej, na terytorium których znajduje się nieruchomość lub nieruchomości, z zaznaczeniem, czy warunki te zostały spełnione, oraz które z nich należy jeszcze spełnić: – jeżeli umowa przewiduje prawo do korzystania z miejsca zakwaterowania wybranego z grupy takich miejsc - informacje dotyczące ograniczeń co do możliwości dokonania przez konsumenta takiego wyboru: 2) INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEDMIOTU UMOWY – jeżeli umowa dotyczy tylko jednej wskazanej nieruchomości – dokładny opis tej nieruchomości z określeniem jej położenia; jeżeli umowa dotyczy więcej niż jednej nieruchomości (ang. multi-resorts) – dokładny opis tych nieruchomości i ich położenia; jeżeli umowa dotyczy miejsca zakwaterowania niebędącego nieruchomością – odpowiedni opis miejsca zakwaterowania i jego wyposażenia: – usługi związane z korzystaniem z miejsca zakwaterowania (np. dostarczanie energii elektrycznej, wody, utrzymanie obiektów, wywóz śmieci), do których konsument będzie miał dostęp, oraz warunki, na jakich będzie się to odbywać: – obiekty przeznaczone do wspólnego używania (jeżeli takowe występują), takie jak basen lub sauna, do których konsument będzie miał dostęp, oraz warunki, na jakich będzie się to odbywać: 3) DODATKOWE WYMOGI DOTYCZĄCE MIEJSCA ZAKWATEROWANIA W BUDOWIE (jeżeli umowa ma dotyczyć miejsca zakwaterowania będącego w budowie) – stan zaawansowania prac związanych z budową miejsca zakwaterowania i instalacją urządzeń pozwalających na pełne korzystanie z niego (instalacja elektryczna, wodociągowa, gazowa oraz telefoniczna) oraz stan zaawansowania prac związanych z budową wszystkich innych obiektów, do których konsument będzie miał dostęp: – termin zakończenia prac związanych z budową miejsca zakwaterowania i instalacją urządzeń pozwalających na pełne korzystanie z niego (instalacja gazowa, elektryczna, wodociągowa oraz telefoniczna) oraz określenie terminu ukończenia prac związanych z budową wszystkich innych obiektów, do których konsument będzie miał dostęp: – numer pozwolenia na budowę oraz nazwa i adres właściwego organu lub organów: – zabezpieczenia zakończenia prac mających na celu budowę miejsca zakwaterowania lub zabezpieczenia zwrotu wpłaconych przez konsumenta kwot w przypadku niezakończenia tych prac, ze wskazaniem warunków dotyczących wykonania zabezpieczenia: 4) INFORMACJE DOTYCZĄCE KOSZTÓW – opis wszystkich kosztów związanych z umową timeshare; opis sposobu, w jaki całość kosztów związanych z zawartymi umowami timeshare jest dzielona między wszystkich konsumentów, określenie przypadków i trybu, w jakim możliwe jest ich podwyższenie; sposób obliczenia wysokości opłat związanych z udostępnioną nieruchomością, opłaty nałożone na mocy obowiązujących przepisów (np. podatki i inne podobne opłaty) oraz dodatkowe koszty administracyjne (np. koszty zarządzania, utrzymania obiektów i dokonywania napraw): – informacje o hipotekach, zastawach lub innych obciążeniach na prawie do miejsca zakwaterowania, jeżeli takowe istnieją: 5) INFORMACJE DOTYCZĄCE ROZWIĄZANIA UMOWY – jeżeli zawarto umowy powiązane – informacje dotyczące możliwości rozwiązywania takich umów i skutków ich rozwiązania: – warunki, na jakich umowa może być rozwiązana, skutki rozwiązania umowy i informacje o wszelkich kosztach obciążających konsumenta w związku z jej rozwiązaniem: 6) POZOSTAŁE INFORMACJE – informacje o zasadach administrowania, zarządzania i utrzymywania miejsca zakwaterowania oraz dokonywania w nim napraw, wraz z informacją, czy i na jakich warunkach konsumenci mogą wpływać na decyzje dotyczące takich spraw oraz czy mogą oni mieć udział w ich podejmowaniu: – informacje o możliwości zawarcia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego, informacje o warunkach, na jakich umowa taka może być zawarta oraz o kosztach związanych z dokonaniem na jej podstawie odsprzedaży praw z umowy timeshare: – informacje o języku lub językach, które mogą być używane do komunikacji z przedsiębiorcą w związku z umową, w szczególności w związku z administrowaniem, zarządzaniem i utrzymaniem miejsca zakwaterowania, wprowadzaniem podwyżek opłat oraz przy rozpatrywaniu skarg i wniosków: – informacje o możliwości pozasądowego rozwiązywania sporów, jeżeli istnieje taka możliwość: Potwierdzenie odbioru informacji: Podpis konsumenta:

Załącznik nr 2 WZÓR STANDARDOWY FORMULARZ INFORMACYJNY DOTYCZĄCY UMOWY O DŁUGOTERMINOWY PRODUKT WAKACYJNY

Część 1 Imię i nazwisko lub nazwa (firma), oraz adres miejsca zamieszkania lub adres siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorców, którzy będą stroną umowy: Krótki opis produktu: Określenie treści prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Okres korzystania z prawa lub praw będących przedmiotem umowy oraz, w przypadku gdy umowa zawarta jest na czas określony, czas trwania umowy: Data, od której konsument może korzystać z prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Cena, jaką konsument ma zapłacić za nabycie prawa lub praw będących przedmiotem umowy, w tym wszelkie okresowe koszty mogące wynikać z zakwaterowania, podróży oraz innych nabywanych usług (wymienić nabywane usługi): Harmonogram płatności, określający wysokość równych rat w każdym roku trwania umowy oraz terminy ich płatności: Czy po pierwszym roku trwania umowy możliwa jest waloryzacja wysokości kolejnych rat w celu utrzymania ich realnej wartości, np. przez uwzględnienie inflacji? Zwięzły opis dodatkowych kosztów obciążających konsumenta; rodzaj kosztów i określenie ich kwot (np. roczne składki członkowskie): Zestawienie podstawowych usług udostępnionych konsumentowi (np. zniżka na zakwaterowanie w hotelach, zniżka na przeloty samolotem): Czy wszystkie opłaty za te usługi zostały uwzględnione w wyżej wymienionych kosztach? Jeżeli nie, należy określić, co uwzględniono w kosztach, a co jest dostępne za odrębną opłatą (np. roczna składka członkowska obejmuje pobyt w hotelu przez 3 noce, a wszelkie inne koszty zakwaterowania muszą zostać odrębnie opłacone): Czy przedsiębiorca zobowiązał się do przestrzegania kodeksu lub kodeksów dobrych praktyk? Jeżeli tak, należy wskazać miejsce, w którym można zapoznać się z ich treścią: Część 2 Informacje ogólne – Konsument ma prawo odstąpić od niniejszej umowy bez podania przyczyny w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia. – Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie, w szczególności zaliczek, pisemnego oświadczenia o uznaniu długu, blokady rachunku bankowego, gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. – W terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do zapłaty należnej przedsiębiorcy raty konsument może umowę wypowiedzieć ze skutkiem natychmiastowym. Konsument nie odpowiada za szkodę spowodowaną takim wypowiedzeniem umowy. W przypadku gdy wezwanie do zapłaty dotyczy pierwszej należnej przedsiębiorcy raty, prawo do wypowiedzenia umowy konsumentowi nie przysługuje. Umowa nie może nakładać na konsumenta, na wypadek wypowiedzenia umowy w powyższym trybie, obowiązków, które ograniczałyby prawo do dokonania takiego wypowiedzenia. – Konsument nie jest obowiązany do poniesienia kosztów albo do spełnienia świadczeń innych niż te, które zostały w umowie wymienione. – Zgodnie z przepisami prawa prywatnego międzynarodowego do umowy mogą mieć zastosowanie przepisy innego prawa niż prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu konsumenta, a ewentualne spory mogą być wnoszone do sądów innych niż sądy tego państwa. Podpis konsumenta: Część 3 Dodatkowe informacje 1) INFORMACJE DOTYCZĄCE NABYTEGO PRAWA LUB PRAW – szczegółowy opis przysługujących konsumentowi zniżek, zilustrowany zestawem przykładów pochodzących z niedawnych ofert: – informacje o ograniczeniach w zakresie możliwości korzystania przez konsumenta z nabytego prawa lub praw (np. w przypadku ograniczonej dostępności usług, ofert realizowanych według kolejności zgłoszeń, ograniczeń czasowych związanych ze zniżkami promocyjnymi i specjalnymi): 2) INFORMACJE DOTYCZĄCE ROZWIĄZANIA UMOWY – jeżeli zawarto umowy powiązane – informacje dotyczące możliwości rozwiązywania takich umów i skutków ich rozwiązania: – warunki, na jakich umowa może być rozwiązana, skutki rozwiązania umowy i informacje o wszelkich kosztach obciążających konsumenta w związku z jej rozwiązaniem: 3) POZOSTAŁE INFORMACJE – informacje o języku lub językach, które mogą być używane do komunikacji z przedsiębiorcą w związku z umową, np. przy rozpatrywaniu skarg i wniosków: – informacje o możliwości pozasądowego rozwiązywania sporów, jeżeli istnieje taka możliwość: Potwierdzenie odbioru informacji: Podpis konsumenta:

Załącznik nr 3 WZÓR STANDARDOWY FORMULARZ INFORMACYJNY DOTYCZĄCY UMOWY POŚREDNICTWA W ODSPRZEDAŻY TIMESHARE LUB DŁUGOTERMINOWEGO PRODUKTU WAKACYJNEGO

Część 1 Imię i nazwisko lub nazwa (firma), oraz adres miejsca zamieszkania lub adres siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorców, którzy będą stroną umowy: Krótki opis usług, np. działań marketingowych: Czas obowiązywania umowy: Cena, jaką ma zapłacić konsument za nabycie usług: Zwięzły opis dodatkowych kosztów obciążających konsumenta; rodzaj kosztów i określenie ich kwot (np. podatki lokalne, opłaty notarialne, koszty reklamy): Czy przedsiębiorca zobowiązał się do przestrzegania kodeksu lub kodeksów dobrych praktyk? Jeżeli tak, należy wskazać miejsce, w którym można zapoznać się z ich treścią: Część 2 Informacje ogólne – Konsument ma prawo odstąpić od niniejszej umowy bez podania przyczyny w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia. – Zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie przed doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, lub przed rozwiązaniem umowy. W szczególności zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta zaliczek, pisemnego oświadczenia o uznaniu długu, blokady rachunku bankowego, gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. – Konsument nie jest obowiązany do poniesienia kosztów albo do spełnienia świadczeń innych niż te, które zostały w umowie wymienione. – Zgodnie z przepisami prawa prywatnego międzynarodowego do umowy mogą mieć zastosowanie przepisy innego prawa niż prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu konsumenta, a ewentualne spory mogą być wnoszone do sądów innych niż sądy tego państwa. Podpis konsumenta: Część 3 Dodatkowe informacje – warunki, na jakich umowa może być rozwiązana, skutki rozwiązania umowy i informacje o wszelkich kosztach obciążających konsumenta w związku z jej rozwiązaniem: – informacje o języku lub językach, które mogą być używane do komunikacji z przedsiębiorcą w związku z umową, np. przy rozpatrywaniu skarg i wniosków: – informacje o możliwości pozasądowego rozwiązywania sporów, jeżeli istnieje taka możliwość: Potwierdzenie odbioru informacji: Podpis konsumenta:

Załącznik nr 4 WZÓR STANDARDOWY FORMULARZ INFORMACYJNY DOTYCZĄCY UMOWY O UCZESTNICTWO W SYSTEMIE WYMIANY

Część 1 Imię i nazwisko lub nazwa (firma), oraz adres miejsca zamieszkania lub adres siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorców, którzy będą stroną umowy: Krótki opis produktu: Określenie treści prawa lub praw będących przedmiotem umowy: W przypadku gdy umowa zawarta jest na czas określony, czas trwania umowy: Data, od której konsument może korzystać z prawa lub praw będących przedmiotem umowy: Cena, jaką ma zapłacić konsument z tytułu składek członkowskich związanych z uczestnictwem w systemie wymiany: Zwięzły opis dodatkowych kosztów obciążających konsumenta; rodzaj kosztów i określenie ich kwot (np. opłaty roczne, inne opłaty stałe, specjalne opłaty, podatki lokalne): Zestawienie podstawowych usług udostępnionych konsumentowi: Czy wszystkie opłaty za te usługi zostały uwzględnione w wyżej wymienionych kosztach? Jeżeli nie, należy określić wysokość opłat za poszczególne usługi (np. szacunkowa cena, którą należy zapłacić za poszczególne transakcje wymiany, wraz z wszelkimi opłatami dodatkowymi): Czy przedsiębiorca zobowiązał się do przestrzegania kodeksu lub kodeksów dobrych praktyk? Jeżeli tak, należy wskazać miejsce, w którym można zapoznać się z ich treścią: Część 2 Informacje ogólne – Konsument ma prawo odstąpić od niniejszej umowy bez podania przyczyny w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub od dnia doręczenia dokumentu umowy, jeżeli dzień ten następuje po dniu jej zawarcia. W przypadkach gdy umowa o uczestnictwo w systemie wymiany zawierana jest jednocześnie z umową timeshare, termin do odstąpienia od obydwu umów rozpoczyna się w tym samym dniu (zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy timeshare). – Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie, w szczególności zaliczek, pisemnego oświadczenia o uznaniu długu, blokady rachunku bankowego, gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. – Konsument nie jest obowiązany do poniesienia kosztów albo do spełnienia świadczeń innych niż te, które zostały w umowie wymienione. – Zgodnie z przepisami prawa prywatnego międzynarodowego do umowy mogą mieć zastosowanie przepisy innego prawa niż prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej miejsca zamieszkania lub miejsca zwykłego pobytu konsumenta, a ewentualne spory mogą być wnoszone do sądów innych niż sądy tego państwa. Podpis konsumenta: Część 3 Dodatkowe informacje 1) INFORMACJE DOTYCZĄCE NABYTEGO PRAWA LUB PRAW – objaśnienie zasad funkcjonowania systemu wymiany; wskazanie możliwości i sposobów dokonywania wymiany; określenie wartości, jaką w systemie wymiany przypisano przysługującemu konsumentowi prawu z umowy timeshare, oraz przedstawienie przykładowych możliwości dokonania wymiany: – określenie aktualnej liczby dostępnych miejsc zakwaterowania lub określenie innych usług oferowanych w ramach systemu wymiany; określenie aktualnej liczby członków systemu wymiany; wskazanie wszelkich możliwych ograniczeń co do dostępności miejsca zakwaterowania wybieranego przez konsumenta z grupy takich miejsc (np. w związku ze szczytem sezonu lub potrzebą dokonania rezerwacji z długim wyprzedzeniem); określenie innych ograniczeń w zakresie możliwości dokonania przez konsumenta wyboru miejsca zakwaterowania lub w zakresie nabycia innych usług oferowanych w ramach systemu: 2) INFORMACJE DOTYCZĄCE MIEJSCA ZAKWATEROWANIA – krótki opis nieruchomości oraz ich położenia; jeśli umowa dotyczy miejsc zakwaterowania niebędących nieruchomościami, odpowiedni opis miejsc zakwaterowania; wskazanie na możliwość uzyskania przez konsumenta bardziej szczegółowych informacji: 3) INFORMACJE DOTYCZĄCE KOSZTÓW – informacje o spoczywającym na przedsiębiorcy obowiązku przedstawienia, przed dokonaniem wymiany, w odniesieniu do każdej proponowanej wymiany, informacji o wszelkich dodatkowych opłatach, które poniesie konsument w związku z wymianą: 4) INFORMACJE DOTYCZĄCE ROZWIĄZANIA UMOWY – jeżeli z przedsiębiorcą prowadzącym system wymiany zawarto umowy o świadczenie usług związanych z umową o uczestnictwo w systemie wymiany – informacje dotyczące możliwości rozwiązywania takich umów i skutków ich rozwiązania: – warunki, na jakich umowa może być rozwiązana, skutki rozwiązania umowy i informacje o wszelkich kosztach obciążających konsumenta w związku z jej rozwiązaniem: 5) POZOSTAŁE INFORMACJE – informacje o języku lub językach, które mogą być używane do komunikacji z przedsiębiorcą w związku z umową, np. przy rozpatrywaniu skarg i wniosków: – informacje o możliwości pozasądowego rozwiązywania sporów, jeżeli istnieje taka możliwość: Potwierdzenie odbioru informacji: Podpis konsumenta:

Załącznik nr 5 WZÓR STANDARDOWY FORMULARZ ODSTĄPIENIA OD UMOWY Prawo odstąpienia od umowy Konsument ma prawo odstąpić od umowy bez podania przyczyny w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy. Prawo odstąpienia od umowy przysługuje od dnia .... (wypełnia przedsiębiorca przed przekazaniem formularza konsumentowi). W przypadku gdy konsument nie otrzymał niniejszego formularza przy zawarciu lub doręczeniu dokumentu umowy, ale otrzymał go przed upływem roku od dnia jej zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy, termin odstąpienia od umowy rozpoczyna bieg w dniu otrzymania niniejszego formularza i upływa po 14 dniach od dnia jego otrzymania. Prawo odstąpienia od umowy z tej przyczyny wygasa najpóźniej po upływie roku i 14 dni od dnia jej zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy. W przypadku gdy przy zawarciu lub doręczeniu dokumentu umowy konsument nie uzyskał wszystkich wymaganych ustawą z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz. U. Nr ..., poz. ...) informacji, ale otrzymał je przed upływem 3 miesięcy od dnia jej zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy, termin odstąpienia od umowy rozpoczyna bieg w dniu, w którym konsument otrzymał te informacje, i upływa po 14 dniach od dnia ich otrzymania. Prawo odstąpienia od umowy z tej przyczyny wygasa najpóźniej po upływie 3 miesięcy i 14 dni od dnia jej zawarcia lub doręczenia dokumentu umowy. Aby wykonać prawo odstąpienia od umowy, konsument składa przedsiębiorcy oświadczenie o odstąpieniu od umowy na piśmie lub na innym trwałym nośniku informacji. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy konsument może złożyć na niniejszym formularzu. Konsument nie ponosi żadnych kosztów związanych z odstąpieniem od umowy. Odrębne przepisy mogą przewidywać także inne prawa konsumenta, np. prawo do rozwiązania umowy w przypadku niedostarczenia konsumentowi wszystkich wymaganych w tych przepisach informacji. Zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń określonych w umowie Przed upływem terminu do odstąpienia od umowy zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie. Jeżeli formularz dostarczany jest w związku z umową pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego zakazane jest żądanie lub przyjmowanie od konsumenta jakichkolwiek świadczeń określonych w umowie przed rozwiązaniem umowy lub doprowadzeniem do nabycia lub zbycia przez konsumenta praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt wakacyjny. Zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń obejmuje w szczególności żądanie lub przyjmowanie zaliczek, pisemnego oświadczenia o uznaniu długu, blokady rachunku bankowego, gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych. Oświadczenie o odstąpieniu od umowy

– Do (imię i nazwisko, nazwa (firma), oraz adres miejsca zamieszkania lub adres siedziby przedsiębiorcy: – Niniejszym oświadczam/oświadczamy, że odstępuję/odstępujemyod umowy: – Data zawarcia umowy: – Nazwisko(-a) konsumenta(-ów): – Adres(-y) konsumenta(-ów): – Podpis(-y) konsumenta(-ów)(wyłącznie w przypadku oświadczenia składanego na piśmie): – Data: Potwierdzenie odbioru formularza: Podpis konsumenta: