Art. 12. Pouczenie o odstąpieniu i zakazie żądania świadczeń

Przed zawarciem umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany przedsiębiorca, w sposób jasny i zrozumiały, zwraca konsumentowi uwagę na:

1) prawo i termin odstąpienia od umowy zgodnie z przepisami art. 24 i art. 25;

2) zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, określony w art. 34.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa obowiązek informacyjny przedsiębiorcy poprzedzający zawarcie określonych umów. Dotyczy on umowy timeshare, umowy o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy pośrednictwa w odsprzedaży oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany. Przedsiębiorca ma zwrócić konsumentowi uwagę na wskazane kwestie w sposób jasny i zrozumiały, a więc informacja powinna być przedstawiona tak, aby konsument mógł zapoznać się z jej treścią przed zawarciem umowy.

Zakres wymaganej informacji obejmuje dwa elementy:

prawo konsumenta do odstąpienia od umowy oraz termin wykonania tego prawa, zgodnie z art. 24 i art. 25;
zakaz żądania lub przyjmowania od konsumenta świadczeń, określony w art. 34.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że jeszcze przed zawarciem umowy konsument powinien zostać wyraźnie poinformowany zarówno o możliwości odstąpienia i związanym z nią terminie, jak i o ograniczeniu dotyczącym świadczeń. Obowiązek ten obejmuje wszystkie cztery rodzaje umów wymienione w przepisie. Nie chodzi wyłącznie o przekazanie informacji o samej umowie, lecz o zwrócenie szczególnej uwagi na uprawnienie konsumenta oraz zakaz wskazany w art. 34. Przepis wyznacza tym samym minimalny zakres informacji, które przedsiębiorca ma przedstawić przed zawarciem umowy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1370.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

konsumenci

umowy

Art. 11.Art. 13.