Kredyt

Kredyt to w prawie zobowiązanie polegające na udostępnieniu środków pieniężnych przez kredytodawcę, przede wszystkim bank, na uzgodniony czas i cel, z obowiązkiem ich zwrotu wraz z należnymi odsetkami oraz innymi opłatami. Kredytobiorca korzysta z cudzego kapitału, a kredytodawca ponosi ryzyko związane z jego spłatą. Warunki kredytu określa umowa, która wskazuje między innymi kwotę, walutę, przeznaczenie środków, zasady wypłaty i spłaty, oprocentowanie oraz ewentualne zabezpieczenia.

W polskim prawie kredyt jest przede wszystkim instytucją prawa bankowego. Czynności polegające na udzielaniu kredytów należą do działalności bankowej, a ich wykonywanie podlega wymogom dotyczącym między innymi oceny zdolności kredytowej, treści umowy i ochrony klienta. W zależności od przeznaczenia wyróżnia się między innymi kredyty konsumpcyjne, mieszkaniowe, inwestycyjne, obrotowe i hipoteczne. Kredyt różni się od pożyczki, która może być udzielana także poza działalnością bankową i ma szersze zastosowanie w prawie cywilnym.

Termin występuje również w innych dziedzinach prawa:

• finanse publiczne, gdzie kredyty są źródłem finansowania potrzeb pożyczkowych, w tym deficytu budżetowego jednostki samorządu terytorialnego; ich zaciąganie podlega limitom określonym w ustawie budżetowej i planach finansowych,
• gospodarka publiczna, gdzie kredyty mogą stanowić przychody niektórych państwowych osób prawnych, w tym Wód Polskich, z ograniczeniami wynikającymi z ich planu finansowego,
• prawo funduszy inwestycyjnych, które określa zasady zaciągania przez fundusz inwestycyjny otwarty krótkoterminowych kredytów i pożyczek,
• system wsparcia publicznego, gdzie państwo może dopłacać do oprocentowania kredytów albo gwarantować ich spłatę,
• prawo karne, w którym nierzetelne działania przy uzyskiwaniu kredytu mogą stanowić element oszustwa finansowego.

Kredyt ma zatem znaczenie zarówno jako instrument finansowania osób i przedsiębiorców, jak i jako zobowiązanie podlegające szczególnej kontroli ustawowej.