Art. 183. k.k. Nieodpowiednie postępowanie z odpadami

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 183 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Uzasadnienie II K 789/22

   5 czerwca 2023

   Stan sprawy

   Ustalono, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, bez wymaganych zezwoleń związanych z gospodarowaniem odpadami. Na jednej nieruchomości zdeponowano odpady po farbach, lakierach, klejach i podobnych substancjach oraz zanieczyszczone opakowania; część odpadów płynnych usunięto bezpośrednio do wykopu w gruncie wykonanym w budynku gospodarczym. Biegły stwierdził obecność odpadów niebezpiecznych, w tym toksycznych i szkodliwych pochodnych toluenu, oraz negatywny wpływ na glebę i wody gruntowe, mogący powodować obniżenie ich jakości w znacznych rozmiarach. Na innej posesji ujawniono beczki i pojemniki z odpadami, lecz według opinii biegłego sposób ich przechowywania w dniu oględzin nie stwarzał zagrożenia dla życia, zdrowia ani środowiska, ponieważ były osłonięte i składowane na utwardzonym podłożu. Ustalono też zanieczyszczenie innej działki odpadami niebezpiecznymi rozlanymi na powierzchni około 150 m2; badania wykazały przekroczenia dopuszczalnych wartości w glebie i cieczy oraz chemiczną tożsamość próbek z obu miejsc. W materiale wskazano, że oskarżeni przyznali się do jednego z czynów, a do drugiego się nie przyznali.

   Rozstrzygnięcie

   Z przekazanego fragmentu wynika, że sąd uznał za udowodnione sprawstwo w zakresie nielegalnego gospodarowania odpadami i zanieczyszczenia środowiska na dwóch nieruchomościach. Dokładne rozstrzygnięcie co do kary i pełnej kwalifikacji prawnej końcowego wyroku nie wynika z udostępnionego tekstu.

   Uzasadnienie

   Sąd oparł ustalenia przede wszystkim na protokołach oględzin, kontrolach inspekcji ochrony środowiska, zeznaniach świadków, częściowo na wyjaśnieniach oskarżonych oraz na opiniach biegłego z zakresu chemii i inżynierii środowiska. Kluczowe znaczenie miała opinia biegłego odróżniająca miejsce, gdzie same beczki i pojemniki były przechowywane bez stwierdzonego zagrożenia, od miejsca, gdzie odpady płynne zostały usunięte wprost do gruntu i spowodowały realne zagrożenie oraz obniżenie jakości gleby i wód gruntowych. Sąd odrzucił twierdzenia sprzeczne z wynikami badań, w tym zaprzeczenie udziałowi w wylaniu odpadów oraz twierdzenie o ponoszeniu zasadniczych kosztów usunięcia odpadów.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok VI Ka 1124/17

   21 czerwca 2018

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła wykorzystania na działce odpadów pochodzących z działalności związanej z odzyskiem zużytych źródeł światła. Odpady miały postać fragmentów szkła z aluminiowymi końcówkami, fragmentów aluminium oraz tworzyw sztucznych zawierających metale ciężkie, w tym rtęć, nikiel, molibden, antymon i ołów. Według ustaleń sądu odwoławczego zostały one użyte do wykonania podsypek i zagęszczenia wykopów, a więc do gospodarowania odpadami niezgodnie z nakazem ustawowym. Materiał dowodowy nie potwierdził jednak, aby sposób postępowania z odpadami powodował zagrożenie wymagane dla przestępstwa z art. 183 § 1 k.k.; wskazywał jedynie na zagrożenie dla wody i gleby o mniejszym nasileniu.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd odwoławczy uchylił wyrok skazujący za przestępstwo z art. 183 § 1 k.k., przyjął, że czyn stanowi wykroczenie z ustawy o odpadach, a następnie umorzył postępowanie z powodu przedawnienia karalności wykroczenia. Kosztami obciążono Skarb Państwa i zasądzono zwrot kosztów obrony.

   Uzasadnienie

   Sąd odwoławczy uznał, że sąd pierwszej instancji dowolnie zinterpretował opinie biegłych i na ich podstawie przyjął jedynie hipotetyczne, a nie wykazane, istotne zagrożenie dla środowiska. Podkreślono, że z licznych próbek tylko nieliczne wykazały nieznaczne przekroczenia, a biegli oceniali zagrożenie jako niewielkie i nieistotne z punktu widzenia znamion przestępstwa. Wyniki badań gruntu, wód gruntowych i testów wymywalności nie uzasadniały wniosku o możliwości istotnego obniżenia jakości wody lub powierzchni ziemi. Zachowanie oceniono więc jako naruszenie zasad gospodarowania odpadami, ale nie jako przestępstwo z art. 183 § 1 k.k.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Wyrok II K 342/14

   5 czerwca 2017

   Stan sprawy

   Sąd pierwszej instancji ustalił, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, składował na działce odpady pochodzące z procesu odzysku zużytych źródeł światła, zużytego sprzętu elektronicznego, elektrycznego i opakowań. Były to sproszkowane substancje różnego koloru, pokruszone szkło z widocznymi aluminiowymi końcówkami i elementami elektronicznymi. Odpady zawierały metale ciężkie, w tym ołów, miedź, cynk, nikiel, molibden, antymon i rtęć. Ustalono, że na działkę wysypano co najmniej 27 ton odpadu szklanego, a zanieczyszczenia były wymywane do gruntu i wód gruntowych. Odpady składowano wbrew przepisom ustawy o odpadach i w sposób mogący spowodować istotne obniżenie jakości wody i powierzchni ziemi.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd uznał oskarżonego za winnego czynu z art. 183 § 1 k.k. i wymierzył karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby. Orzeczono także obowiązek poniesienia części kosztów sądowych.

   Uzasadnienie

   Sąd dał wiarę przede wszystkim zeznaniom sąsiadów obserwujących wysypywanie odpadów, dokumentacji z oględzin, wynikom kontroli oraz opiniom biegłych i badań laboratoryjnych. Nie uwierzył wyjaśnieniom oskarżonego, że odpady mogły pochodzić z dawnego wysypiska albo zostały podrzucone przez osoby trzecie, wskazując na brak potwierdzenia tych twierdzeń i na bezpośredni związek oskarżonego z prowadzonymi pracami. Za istotne uznano także to, że oskarżony, z racji funkcji i wiedzy, powinien był rozpoznać, że użyty materiał nie spełnia wymogów bezpiecznego odpadu szklanego i że został wykorzystany niezgodnie z warunkami dopuszczalnego odzysku.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.