Sygn. akt II AKa 334/18
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2021 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA – Rafał Kaniok
Sędziowie: SA – Piotr Schab
SA – Dorota Radlińska (spr.)
Protokolant: Adriana Hyjek
przy udziale Prokuratora Joanny Trzemżalskiej-Wajc
oraz oskarżyciela posiłkowego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta m.st. Warszawy
po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2021 r.
sprawy:
1. J. S. s. J. i S., ur. (...) w W. - oskarżonego z art. 284§1kk i in.
2. P. K., s. A. i E., ur. (...) w W. - oskarżonego z art. 18§3kk w zw z art. 284§1kk i in.
3. E. W. (1), c. M. i H., ur. (...) w W. - oskarżonej z art. 228§3 kk i in.
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońców
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 5 grudnia 2017 r. sygn. akt XIIK 285/16
I. Wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. D. kwotę 1200 /tysiąc dwieście/ złotych + VAT, Kancelaria Adwokacka w W. z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie;
III. Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach przypadających na każdego z nich, w tym opłaty w następujących kwotach- od oskarżonego J. S. 400 /czterysta/ złotych, od oskarżonych P. K. i E. W. (1) po 300 /trzysta/ złotych.
UZASADNIENIE
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
II AKa 334/18
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
5
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2017 roku, sygn. akt XII K 285/16.
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☒ w części
☒
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒
uchylenie
☒
zmiana
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
1. 1.
1. 1
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2. 1.
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
Apelacja obrońcy J. S.
- podnoszący obrazę art. 167 k.p.k. w zw. z art.366§1 k.p.k. w zw. z art. 344a§1 k.p.k.
- podnoszący obrazę art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k.
- błędu w ustaleniach faktycznych będący następstwem naruszenia przepisów procesowych;
- rażąca niewspółmierność kar jednostkowych oraz kary łącznej
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Apelacja obrońcy P. K.
- naruszenia prawa materialnego , tj. art. 18§3 k.k. w zw. z art. 284§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k.
- naruszenie art. 7 k.p.k.;
- błędu w ustaleniach faktycznych;
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Apelacja obrońcy /adw. M. D./ E. W. (1)
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 12 k.k.
-rażącej niewspółmierności kar jednostkowych oraz kary łącznej
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Apelacja obrońcy /adw. A. L./ E. W. (1)
- naruszenie prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k.
-rażącej niewspółmierności kar jednostkowych oraz kary łącznej
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Apelacja oskarżyciela publicznego na niekorzyść E. W. (1)
- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 228§1 k.k. oraz art. 45§1 k.k.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Odnośnie apelacji obrońcy J. S..
Zarzut wskazany przez obrońcę w punkcie 1 apelacji uznać należało za niezasadny w stopniu oczywistym. Żaden z przywołanych przepisów w tym punkcie apelacji nie nakłada na sąd obowiązku poszukiwania i ustalania pokrzywdzonych w sprawie. W przedmiotowej sprawie fakt nie ustalenia osób pokrzywdzonych w zakresie przypisanych oskarżonemu czynów w punktach 1 i 2 wyroku nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niezasadny był także zarzut wskazany w punkcie 2 apelacji. Wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd I instancji nie uchybił przepisowi art. 410 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., tj. nie pominął w ocenie wyjaśnień oskarżonego tych treści, które były dla niego korzystne. Sąd I instancji ocenił całościowo wyjaśnienia oskarżonego. Ocena ta była wysoce profesjonalna i co za tym idzie pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k. Sąd Apelacyjny w całości podzielił rozważania Sądu Okręgowego /str. 50-51 uzasadnienia/ a odnoszące się do świadomości J. S. w zakresie jego zamiaru doprowadzenia S. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Odmienne twierdzenie oskarżonego w tym zakresie Sąd I instancji uznał słusznie za niewiarygodne. Wobec nie stwierdzenia uchybień procesowych, które podnosił obrońca, także wskazywane przez niego uchybienie w postaci błędu w ustaleniach faktycznych nie miało miejsca, a zarzut w tym zakresie uznać należało za chybiony. Jeszcze raz bowiem obrońca kwestionował ustalenie Sądu I instancji w zakresie świadomości i zamiaru bezpośredniego po stronie oskarżonego w zakresie doprowadzenia pokrzywdzonego S. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Jeszcze raz zatem wskazać należy na profesjonalne rozważania Sądu I instancji na stronie 50-51 uzasadnienia w tym zakresie. Uznając stanowisko Sądu Okręgowego za w pełni prawidłowe, tym samym zarzut obrońcy uznać należało za niezasadny. Zarzut sformułowany w punkcie 2 /str. 2 apelacji/ uznać należało także za niezasadny, a okoliczność podnoszona w tym zarzucie nie miała żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Czynność czasownikowa polegała bowiem na wprowadzeniu S. Z. w błąd co do faktycznego stanu prawnego nieruchomości. W tych okolicznościach wartość faktyczna nieruchomości, oraz cena, za którą pokrzywdzony ją nabył nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew twierdzeniom obrońcy w stosunku do oskarżonego brak było podstaw do zastosowania instytucji z art. 60 k.k. Kwestia ta nie została w żadnym razie rozwinięta przez skarżącego poza enigmatycznym stwierdzeniem na stronie 6 apelacji. Wbrew twierdzeniom obrońcy nie doszło także do uchybienia, o którym mowa w punkcie V apelacji /str.2/. Jak wynika z uzasadnienia /str. 65 i następne/ Sąd I instancji przystępując do wymierzenia kar poszczególnym oskarżonym w sposób drobiazgowy wręcz rozważył wszelkie okoliczności dotyczące każdej z osób. Także w stosunku do J. S. Sąd Okręgowy wziął pod uwagę wszystkie okoliczności zarówno obciążające, jak też łagodzące. Zarzut – nawet z daleko idącej ostrożności procesowej- rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych oraz kary łącznej uznać należało jedynie za próbę podważenia prawidłowego rozstrzygnięcia także w zakresie wymierzonych temu oskarżonemu kar.
Odnośnie apelacji obrońcy P. K..
Wszystkie zarzuty także tego obrońcy były bezzasadne.
Zarzut sformułowany w punkcie I.1 apelacji dotyczył czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie IV. 2 wyroku. Skarżący kwestionował zasadność przypisania oskarżonemu tego czynu uznając, iż zachowanie P. K. nie wypełniało znamion przypisanej mu kwalifikacji prawnej. Sąd I instancji w tym zakresie przedstawił szczegółową argumentację poczynając od strony 60 uzasadnienia. Nie widząc potrzeby ponownego jej przytaczania stwierdzić należy, argumentacja ta jest przekonująca, a Sąd Apelacyjny w całości ją podziela. W tych okolicznościach podnoszone zarzuty musiały zostać uznane za niezasadne. Wskazany w punkcie I. 2 apelacji zarzut obrazy art. 7 k.p.k. a odnoszący się do oceny wyjaśnień /błędnie nazwanymi w apelacji zeznaniami/ J. O. także nie był zasadny. Także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych /zarzut I. 3 apelacji/ sformułowany został w oparciu o krytykę oceny wyjaśnień J. O., której dokonał Sąd Okręgowy. Na stronach 36- 37 uzasadnienia Sąd I instancji wskazał swoje stanowisko odnośnie oceny wyjaśnień tego oskarżonego. Lektura uzasadnienia także tego fragmentu prowadzi do wniosku, że dowód z wyjaśnień oskarżonego J. O. oceniony został przez Sąd I instancji zgodnie z przepisem art. 7 k.p.k., zatem ocena ta pozostaje pod ochroną tej normy prawnej. Zarzuty obrońcy w tym zakresie nie były zasadne. Należy także wskazać, że Sąd I instancji przypisując P. K. popełnienie czynu w punkcie IV.2 wyroku – wbrew twierdzeniom obrońcy nie kierował się domniemaniem. Wskazując poszczególne okoliczności /podniesione przez obrońcę w punkcie I.3 apelacji/ Sąd Okręgowy poddał je analizie i w oparciu o zasady logicznego rozumowania wywiódł prawidłowe końcowe wnioski, które zakwestionowane zostały przez obrońcę. Także i w tym zakresie Sąd Apelacyjny nie podzielił stanowiska obrońcy. Zarzut sformułowany w punkcie II apelacji uznać należy za niezasadny w stopniu oczywistym. W zakresie braku świadomości oskarżonego, że podpisanie się cudzym imieniem i nazwiskiem jest bezprawne, tj. odnosząc się do tak postawionego zarzutu przez obrońcę wskazać należy, iż Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji w tym zakresie a przedstawione na stronie 37 uzasadnienia.
Odnośnie apelacji obrońcy /adw. M. D./ E. W. (1)
Wskazując zarzut naruszenia art. 12 k.k. w punkcie 1 apelacji obrońca podnosił, że przypisane oskarżonej czyny popełnione zostały przez nią w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Zasadniczo poza stwierdzeniem sformułowanym w zarzucie, autor apelacji nie dokonał rozwinięcia i nie podał jakiejkolwiek argumentacji, która mogłaby chociażby usiłować przekonać, że oskarżona działała ze z góry powziętym zamiarem. W tych okolicznościach brak było podstaw, aby zarzut przedstawiony przez obrońcę uznać za zasadny.
Apelacja wywiedziona przez drugiego z obrońców /adw. A. L./ na korzyść oskarżonej E. W. dotyczyła wysokości orzeczonych wobec niej kar jednostkowych oraz wysokości kary łącznej. Także apelacja pierwszego z obrońców tej oskarżonej w punkcie 2 dotyczyła tej samej kwestii. Wobec powyższego zasadnym będzie łączne odniesienie się do zarzutów apelacyjnych obrońców dotyczących tej samej kwestii. Wskazać zatem należy ponownie, iż Sąd Apelacyjny w całości podzielił stanowisko Sądu I instancji przedstawione na stronach uzasadnienia, poczynając od strony 65 i następnych. Wbrew twierdzeniom obrońców ani jednostkowe kary pozbawienia wolności, ani orzeczona kara łączna nie nosiły cech rażącej niewspółmierności. Wręcz przeciwnie, kary te wymierzone zostały z uwzględnieniem dyrektyw z art. 53 k.k. Sąd Okręgowy także w tym zakresie wykazał daleko idący profesjonalizm, stąd zarzuty apelacyjne jako bezzasadne nie mogły skutecznie doprowadzić do zmiany wyroku także w tej części.
Odnośnie apelacji oskarżyciela publicznego na niekorzyść E. W. (1).
Zarzuty naruszenie prawa materialnego, tj. art. 228§1 k.k. oraz art. 45§1 k.k. nie były zasadne. Prokurator podnosił, że w myśl przepisu art. 115§19 k.k. starszy sekretarz sądowy jest osobą pełniącą funkcję publiczną, a zatem każdy z przypisanych oskarżonej czynów powinien zostać uzupełniony o kwalifikację z art. 228§3 k.k.
Z racji tej, że Sąd I instancji przyjmując odmienne stanowisko w tym zakresie wyeliminował tę kwalifikację z przypisanych oskarżonej czynów w pisemnych motywach wyroku kwestię tę, czyli swoje stanowisko szeroko uargumentował /str. 63-65 uzasadnienia/. Sąd Apelacyjny w całości argumentację tę podzielił. Argumentując przeciwne do oskarżyciela publicznego stanowisko Sąd I instancji wskazał na orzeczenia sądów administracyjnych. Dodać należy, iż w tym przedmiocie zapadły kolejne orzeczenia, które korespondują w treści z orzeczeniami przywołanymi przez Sąd Okręgowy. Dla przykładu zatem wskazać należy, iż także w orzeczeniach wydanych w sprawach o sygn.- IISA/Gi 90/20, IISA/Go 447/20 oraz II SA/Wa 1155/16 stanowisko dotyczące pracowników sądów w ujęciu art. 115§19 k.k. zostało ponownie potwierdzone. Reasumując stwierdzić należy, iż Sąd Apelacyjny podziela zarówno stanowisko Sądu Okręgowego, jak też ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych w tym przedmiocie. Tym samym uznając argumentacją prokuratora jako nieprzekonująca. Co więcej wymienione przez prokuratora na stronie 7 apelacji osoby, które dotychczas uznawane są przez sądy powszechne i Sąd Najwyższy - za pełniące funkcję publiczną w żadnym razie ani kompetencjami, ani poprzez ogólnie wykonywane czynności nie wykazują nawet podobieństwa z czynnościami, które wykonuje starszy sekretarz sądowy. W szczególności prokurator wymienił: ordynatora szpitala, dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, prezesa spółdzielni mieszkaniowej, nauczyciela akademickiego, naczelnika wydziału kredytów i zastępcę dyrektora oddziału banku oraz inne osoby na podobnym poziomie kompetencyjnym. Ani fakt posiadania statusu urzędnika, ani też posiadanie wyższego wykształcenia zajmując to stanowisko nie może przesądzać o tym, że starszy sekretarz sądowy jest osobą pełniącą funkcję publiczną.
Sąd Apelacyjny nie podzielił także stanowiska prokuratora zarzucającego Sądowi I instancji uchybienie art. 45§1 k.k. Istotnie zgodnie z przepisem tej normy prawnej – korzyść majątkowa osiągnięta z popełnienia przestępstwa ulega przepadkowi. Nie ulega jednak wątpliwości, że okoliczność ta, tj. uzyskanie korzyści majątkowej powinno zostać w sposób nie budzący żadnych wątpliwości ustalone przez sąd. Co więcej w realiach przedmiotowej sprawy okoliczność ta stanowić powinna element ustaleń faktycznych. Tymczasem ani w treści przypisanych oskarżonej czynów, ani też w ustalonych przez Sąd I instancji stanach faktycznych okoliczność ta nie znalazła miejsca. W punkcie V.1 wyroku Sąd I instancji ustalił, iż oskarżona działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie wskazując jednak czy korzyść taką i w jakiej wysokości uzyskała. Brak jednoznacznego ustalenia Sądu w tym zakresie, oraz zarzutu prokuratora kwestionującego ustalenia faktyczne w tym zakresie nie dał podstaw do zmiany orzeczenia poprzez zastosowanie wobec oskarżonej instytucji z art. 45§1 k.k.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
- wyrok w zaskarżonej części,
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
- wobec nie uwzględnienia zarzutów apelacyjnych
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6. Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II
zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. D. kwotę 1200 /tysiąc dwieście/ złotych + VAT, Kancelaria Adwokacka w W. z tytułu zwrotu kosztów obrony z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie;
III
zasądzono od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w częściach przypadających na każdego z nich, w tym opłaty w następujących kwotach- od oskarżonego J. S. 400 /czterysta/ złotych, od P. K. i E. W. (1) po 300 /trzysta/ złotych.
7. PODPIS
Rafał Kaniok
Piotr Schab Dorota Radlińska
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca osk. J. S.
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.12.2017r. sygn. akt XII K 285/16
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☒
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒
uchylenie
☒
zmiana
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
2
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca osk. P. K.
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.12.2017r. sygn. akt XII K 285/16
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
3
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca /adw. M. D./ osk. E. W. (1)
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.12.2017r. sygn. akt XII K 285/16
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☒
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
4
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca /adw. A. L./ osk. E. W. (1)
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.12.2017r. sygn. akt XII K 285/16
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
5
Podmiot wnoszący apelację
Prokurator na niekorzyść osk. E. W. (1)
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 05.12.2017r. sygn. akt XII K 285/16
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☒
co do winy
☐
co do kary
☒
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana