Sygn. akt II AKa 167/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 grudnia 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSA Zbigniew Kapiński
Sędziowie SA Dorota Tyrała
SO del. Katarzyna Capałowska (spr.)
Protokolant: Adriana Hyjek
przy udziale prokuratora Anny Adamiak
po rozpoznaniu 14 grudnia 2020 r.
sprawy
J. S. (1), syna K. i J., ur. (...)
oskarżonego z art.13§1 kk w zw. z art.148§1 kk w zb. z art.157§1 kk w zw. z art.64§1 kk w zw. z art.11§2 kk, art.207§1 kk w zw. z art.64§1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 26 marca 2020 r. sygn. VK 241/19;
1. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
2. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa;
3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. – Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 ( siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23 % VAT tytułem obrony z urzędu oskarżonego J. S. (1) w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
II AKa 167/20
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
2
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 26 marca 2020 r. sygn. VK 241/19
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☒ na niekorzyść
☒ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym.
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
I. Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy:
1. Co do czynu 1:
Obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodniej oceny materiału dowodowego polegającej na błędnym przyznaniu waloru wiarygodności zeznaniom K. Ż., w sytuacji, gdy była ona jedynym świadkiem zdarzenia z dnia 11 maja 2019 roku a mając na uwadze relacje panujące pomiędzy oskarżonym a świadkiem należy wskazać, że jej zeznania nie powinny być uznanie za wiarygodne i obiektywne, albowiem zależało jej na pogrążeniu byłego konkubenta, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego poprzez uznanie, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonej;
Co do czynu 2:
Obrazę art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodniej oceny materiału dowodowego polegającej na błędnym braku przyznaniu wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie opisu zachowania K. Ż., które także spełniały przesłanki czynu niedozwolonego określonego w art. 207 § 1 k.k., a w konsekwencji błędnym ustaleniu stanu faktycznego poprzez wskazanie na jednostronność działań oskarżonego.
II. Zarzut apelacji prokuratora:
- rażącej niewspółmierności kary wymierzonej przez Sąd I instancji wobec oskarżonego J.
S. wskutek niedostatecznego uwzględnienia stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów zabronionych, rodzaju i rozmiaru naruszonych dóbr, okoliczności i sposobem zachowania sprawcy, jak również z uwagi na zasady prewencji indywidualnej i generalnej oraz potrzebę kształtowania społecznej świadomości prawnej, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego za czyn z art. 13 § I kk w zw. z art. 148§ I kk w zb. z art. 157§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk kary 12 lat pozbawienia wolności, zaś za czyn z art. 207§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk kary 1 roku pozbawienia wolności i kary łącznej 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena ogólnych dyrektyw wymiaru kary, jak również zasada prewencji indywidualnej i generalnej, stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz potrzeba kształtowania społecznej świadomości prawnej oceniane zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego prowadzą do wniosku, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności łagodzące, zaś orzeczona kara winna być karą surowsza.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Ad. I. Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy okazały się niezasadne. Sąd I instancji w sposób prawidłowy ocenił i omówił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i w drodze analizy tego materiału dowodowego w sposób prawidłowy wysnuł wnioski prowadzące do ustalenia stanu faktycznego.
Na wstępie zaznaczyć należy, że nie każdy z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności wynikających z dowodów, lub wadliwych ustaleń faktycznych. Zarzuty przedstawione w apelacji obrońcy de facto ( gdyby je uznać ) sprowadzałyby się do tego, że jedynym dowodem wiarygodnym w sprawie miałyby być wyjaśnienia oskarżonego i to z pominięciem pierwszych wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz z pominięciem zeznań świadków przesłuchanych w sprawie. Z jakich przyczyn Sąd Okręgowy część wyjaśnień oskarżonego uznał za linię obrony oskarżonego zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu judykatu Sądu I instancji. Sąd ten w sposób jasny wytłumaczył z jakiej przyczyny dał wiarę K. Ż., podkreślił, że jej relacja znajduje potwierdzenie w zeznaniach innych świadków ( w tym zupełnie niezainteresowanych w sprawie jak np. sąsiadka A. B. czy interweniująca policjantka – A. K. (1)), a zeznania pokrzywdzonej w zestawianiu z zeznaniami innych świadków, dołączonymi dokumentami stanowią logiczny ciąg wydarzeń ( nawet gdy o niektórych faktach zeznaje tylko pokrzywdzona). Elementy te świadczą o tym , iż Sąd Okręgowy wywiązał się z obowiązku nałożonego nań w art. 7 kpk.
Przypomnieć należy, iż zamiar oskarżonego odnośnie zarzutu kwalifikowanego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 §1 kk i in. został ustalony nie tylko w oparciu o zeznania pokrzywdzonej, jej córki i N. K.. Funkcjonariusz policji A. K. zeznała o okolicznościach zatrzymania oskarżonego: ( vide: T. I k. 68 v-69), że J. S. w chwili zatrzymania przyznał, że ugodził konkubinę nożem, bo go zdradzała, dodał, że ma nadzieję , „ że zdechnie w szpitalu” a on będzie miał satysfakcję. Słowa te jasno obrazują sferę wolitywną działań oskarżonego i zamiaru jaki mu przyświecał.
Ad. II/ Również zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu – wskazany w apelacji prokuratora okazał się niezasadny. W wywodach omawiających wymiar orzeczonej kary Sąd I instancji przeanalizował wszystkie argumenty wskazywane przez prokuratora w wywodzonym środku odwoławczym. Fakt, iż wszystkie argumenty przywoływane przez oskarżyciela zostały rozważone przez Sąd Okręgowy – czyni ten środek odwoławczy jedynie polemiką. Sąd wziął pod uwagę społeczną szkodliwość czynów oskarżonego, rozmiar wyrządzonej szkody na życiu i zdrowiu oraz dobru rodziny, zachowania agresywne oskarżonego, jego wielokrotną uprzednią karalność. Kary jednostkowe orzeczone w wyroku i kara łączna są adekwatne do stopnia zawinienia oraz zgodne z dyrektywami prewencji ogólnej i szczególnej. Dodać można, że ( dzięki postawie pokrzywdzonej) przestępstwo z art. 148 § 1 kk zakończyło się w formie stadialnej usiłowania ( udolnego). Nadto dla realizacji swojego zamiaru oskarżony nie snuł uprzednio misternej intrygi i nie czynił profesjonalnych przygotowań.
Wniosek
I. Wniosek apelacji obrońcy:
O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
II. Wniosek apelacji prokuratora:
O zmianę wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 25 lat pozbawienia wolności.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Wnioski obu apelacji o zmianę wyroku ( alternatywnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania) okazały się niezasadne z tych samych przyczyn, dla których stwierdzono niezasadność zarzutów apelacyjnych.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Wyrok skazujący oskarżonego oraz wymiar kar jednostkowych oraz orzeczonej kary łącznej.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Ponieważ zarzuty zawarte w apelacjach obrońcy i prokuratora okazały się niezasadne, zatem nie było przyczyny dla której wyrok Sadu Okręgowego miałby ulec zmianie lub zostać uchylony.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
4.1.
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6. Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2 i 3.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 624 §1 kpk z uwagi na fakt, iż oskarżony nie posiada dochodów oraz jest pozbawiony wolności – zwalniając w postępowaniu odwoławczym J. S. (1) od ponoszenia kosztów sądowych, a wydatkami obciążając Skarb Państwa.
O kosztach obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego w postępowaniu odwoławczym Sąd orzekł na podstawie art. 618 §1 pkt.11 kpk.
7. PODPIS
Dorota Tyrała Zbigniew Kapiński Katarzyna Capałowska
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
obrońca
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok skazujący
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒
Uchylenie ( wniosek alternatywny)
☒
zmiana
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
2
Podmiot wnoszący apelację
prokurator;
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Orzeczenie o karze
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☐ na korzyść
☒ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
Uchylenie ( wniosek alternatywny)
☒
zmiana