Art. 148. k.k. Zabójstwo
§ 1. Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 10 albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.
§ 2. Kto zabija człowieka:
1) ze szczególnym okrucieństwem,
2) w związku z wzięciem zakładnika, zgwałceniem albo rozbojem,
3) w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie,
4) z użyciem materiałów wybuchowych, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 15 albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.
§ 3. Karze określonej w § 2 podlega, kto jednym czynem zabija więcej niż jedną osobę lub był wcześniej prawomocnie skazany za zabójstwo oraz sprawca zabójstwa funkcjonariusza publicznego popełnionego podczas lub w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych związanych z ochroną bezpieczeństwa ludzi lub ochroną bezpieczeństwa lub porządku publicznego.
§ 4. Kto zabija człowieka pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 5. Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w § 1, 2 lub 3, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15.
Orzecznictwo
Znaleziono 1 969 orzeczeń dotyczących art. 148 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II AKa 20/25
- Stan sprawy
- Oskarżony był sądzony za zabójstwo. W postępowaniu przygotowawczym przyznał się do zbrodni i opisał okoliczności zdarzenia, a następnie zmienił wersję i obciążył inną osobę. Sąd odwoławczy ustalił dodatkowo, że wskazana przez oskarżonego osoba nie dopuściła się zabójstwa. Z materiału wynikało też, że opinia z zakresu medycyny sądowej nie pozwalała jednoznacznie określić wzrostu sprawcy, jego pozycji ani przesądzić, czy działał jeden sprawca i jedno narzędzie, czy więcej; nie wykluczała jednak wersji jednego sprawcy i jednego noża.
- Rozstrzygnięcie
- Utrzymano w mocy wyrok skazujący sądu pierwszej instancji oraz zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał apelację obrońcy za bezzasadną. Przyjął, że wcześniejsze wyjaśnienia oskarżonego są wiarygodne, a późniejsza zmiana wersji i obciążenie innej osoby były nielogiczne. Zeznania tej osoby oceniono jako spójne i logiczne, a wynik badania poligraficznego nie został uznany za miarodajną podstawę oceny wiarygodności. Nie stwierdzono naruszenia prawa do obrony, ponieważ oskarżony został pouczony o uprawnieniach, korzystał z tłumacza i również przed sądem potwierdził przyznanie się oraz wyraził żal. Oddalenie wniosków o opinię uzupełniającą i badania poligraficzne uznano za prawidłowe, gdyż opinia medyczna nie mogła dać kategorycznych odpowiedzi na stawiane pytania, a badania poligraficzne po długim czasie od zdarzenia miały znikomą wartość poznawczą. Sąd nie dopatrzył się też uchybień w ocenie dowodów ani podstaw do zastosowania zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Wyrok II AKa 148/25
- Stan sprawy
- Oskarżonemu zarzucono i przypisano, że działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia, zadał pokrzywdzonemu kilka ciosów nożem w klatkę piersiową, udo i inne części ciała. Spowodował liczne rany kłute i cięte, w tym obrażenia klatki piersiowej oraz przecięcie tętnicy udowej, co doprowadziło do zgonu. Sąd pierwszej instancji wymierzył karę 25 lat pozbawienia wolności i zasądził zadośćuczynienia na rzecz bliskich zmarłego.
- Rozstrzygnięcie
- Utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji oraz zwolniono oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego.
- Uzasadnienie
- Z udostępnionego fragmentu wynika jedynie, że apelację wniesiono na korzyść oskarżonego i kwestionowano przede wszystkim ustalenie zamiaru bezpośredniego oraz prawidłowość przeprowadzenia i oceny części dowodów, w tym nagrań, zeznań świadka i opinii biegłych dotyczących poczytalności. Pełne motywy oddalenia tych zarzutów nie zostały w przekazanym tekście przedstawione, więc nie da się ich dokładnie odtworzyć bez uzupełnienia materiału. Pewne jest tylko, że sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów apelacji i pozostawił skazanie za zabójstwo bez zmian.
Wyrok II AKa 68/25
- Stan sprawy
- Sprawa dotyczyła zaplanowanych działań prowadzących do zabójstw rodziców jednej z oskarżonych. Najpierw podjęto próbę pozbawienia ich życia przez podanie ciasta z polewą zmieszaną z lekiem weterynaryjnym, lecz dawka okazała się zbyt mała, by uśpić pokrzywdzonych i umożliwić dalsze działania. Następnie zorganizowano użycie samodziałowej broni palnej z tłumikiem i amunicją. Jedna z oskarżonych oddała dwa strzały do matki, powodując śmiertelne obrażenia, a potem poleciła drugiej oskarżonej przejęcie broni i oddanie strzałów do ojca, co również doprowadziło do jego śmierci. Trzeci oskarżony przygotował i przekazał broń bez zezwolenia. W sprawie występowały też zarzuty związane ze zbezczeszczeniem zwłok przez użycie larw owadów do niszczenia tkanek miękkich.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd odwoławczy częściowo zmienił wyrok. Wobec jednej oskarżonej połączył zachowania dotyczące usiłowania i dokonania zabójstw w jeden czyn, wyeliminował ustalenie o działaniu bez powodu, przyjął kwalifikację obejmującą usiłowanie oraz dokonanie zabójstw kwalifikowanych i wymierzył karę dożywotniego pozbawienia wolności; jednocześnie uniewinnił ją od zarzutu zbezczeszczenia zwłok. Wobec drugiej oskarżonej analogicznie połączył zachowania w jeden czyn, wyeliminował ustalenie o działaniu bez powodu, zmienił kwalifikację i wymierzył karę 11 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, a także uniewinnił ją od zarzutu zbezczeszczenia zwłok. Wobec trzeciego oskarżonego przyjął jeden czyn pomocnictwa do zabójstwa i nielegalnego posiadania broni, eliminując ustalenie o motywacji zasługującej na szczególne potępienie, i wymierzył karę 13 lat pozbawienia wolności; następnie orzekł karę łączną 13 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.
- Uzasadnienie
- Z udostępnionego materiału wynika, że sąd odwoławczy skorygował przede wszystkim opis i kwalifikację prawną czynów, uznając odpowiednie zachowania za jeden czyn zabroniony oraz eliminując z opisu element działania bez powodu, a wobec pomocnika także motywację zasługującą na szczególne potępienie. Jednocześnie utrzymał zasadnicze ustalenia co do planowego charakteru działań, podziału ról, użycia leku i broni oraz skutku śmiertelnego wobec obojga pokrzywdzonych. W przekazanym fragmencie nie ma pełnego wywodu uzasadniającego uniewinnienia od zarzutów dotyczących zbezczeszczenia zwłok ani szczegółowych motywów wymiaru kar, więc tych elementów nie można ustalić dokładniej bez dalszej części uzasadnienia.
Zobacz wszystkie wyniki (1 969)
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.