Art. 261. k.p.c. Prawo odmowy zeznań

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.

§ 1. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub tym samym stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia, a także stron umowy o wspólnym pożyciu i krewnych tych osób w linii prostej oraz ich rodzeństwa. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa albo umowy o wspólnym pożyciu lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód lub rozwiązanie umowy o wspólnym pożyciu.