Art. 220. k.k.w. Kwota wolna od egzekucji

Ze środków pieniężnych otrzymywanych przez tymczasowo aresztowanego nie podlega egzekucji kwota do wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę, niezbędna na pokrycie kosztów przejazdu z aresztu śledczego do miejsca zamieszkania i na utrzymanie w ciągu najbliższych dni po zwolnieniu. Przepis art. 126 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 220. kkw

Art. 220 Kodeksu Karnego Wykonawczego reguluje kwestię egzekucji środków pieniężnych otrzymywanych przez tymczasowo aresztowanego. Zgodnie z tym przepisem, do wysokości połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę nie podlega egzekucji kwota, która jest niezbędna na pokrycie kosztów przejazdu z aresztu śledczego do miejsca zamieszkania oraz na utrzymanie w ciągu najbliższych dni po zwolnieniu. Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy tymczasowo aresztowany otrzymuje środki pieniężne w trakcie pobytu w areszcie.

Natomiast art. 126 Kodeksu Karnego Wykonawczego stanowi ogólne zasady egzekucji środków pieniężnych od osadzonych. W przypadku, gdy nie ma wystarczających środków na pokrycie zobowiązań, egzekucja może być ograniczona lub zawieszona.

W praktyce oznacza to, że tymczasowo aresztowany ma prawo zachować część otrzymywanych środków pieniężnych na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z powrotem do miejsca zamieszkania i utrzymaniem po zwolnieniu, a kwota ta nie podlega egzekucji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 127.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

środki

pieniężne

tymczasowo aresztowany

egzekucja

kwota

minimalne wynagrodzenie

praca

koszty

przejazd

areszt śledczy

miejsce zamieszkania

utrzymanie

przepis

art. 126

stosowanie.

Art. 219.Art. 221.