§ 24. Współczynniki korygujące uwzględniane przy zastosowaniu metody wskaźników szacunkowych gruntów

1. Przy zastosowaniu metody wskaźników szacunkowych gruntów uwzględnia się współczynniki korygujące dla następujących cech:

1) w odniesieniu do nieruchomości rolnych - dogodność dojazdu, kulturę rolną, wielkość zanieczyszczeń środowiska, występowanie urządzeń melioracyjnych, występowanie infrastruktury utrudniającej agrotechnikę, trudność uprawy, strukturę przestrzenną użytków gruntowych;

2) w odniesieniu do nieruchomości leśnych - stopień degradacji siedliska leśnego, szkodliwe oddziaływanie przemysłu na drzewostan, masowe występowanie szkodników, położenie w stosunku do głównych dróg, możliwość przemieszczenia drewna do miejsca odbioru transportem mechanicznym, dogodność dojazdu, rodzaje gruntów przyległych, walory rekreacyjne, strefę zagrożenia pożarowego terenów leśnych.

2. Współczynniki, o których mowa w ust. 1, ustala rzeczoznawca majątkowy na podstawie analizy rynku.

Komentarz do § 24.

§ 24 omawia zastosowanie metody wskaźników szacunkowych gruntów przy wycenie nieruchomości rolnych i leśnych, uwzględniając współczynniki korygujące dla różnych cech tych nieruchomości. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia prawidłowego oszacowania wartości nieruchomości, co ma bezpośredni wpływ na transakcje rynkowe, opodatkowanie oraz inne aspekty prawne związane z obrotem nieruchomościami.

Nieruchomości Rolne

W odniesieniu do nieruchomości rolnych, § 24 wskazuje na konieczność uwzględnienia następujących cech:

Dogodność dojazdu - łatwość dostępu do nieruchomości, co wpływa na jej atrakcyjność i wartość.
Kultura rolna - stan upraw i jakość gleby, co ma bezpośredni wpływ na potencjał produkcyjny nieruchomości.
Wielkość zanieczyszczeń środowiska - poziom zanieczyszczeń, który może ograniczać możliwości uprawy i wpływać na wartość nieruchomości.
Występowanie urządzeń melioracyjnych - obecność systemów nawadniających i odwadniających, które mogą zwiększać wartość nieruchomości.
Występowanie infrastruktury utrudniającej agrotechnikę - obecność elementów infrastruktury, które mogą utrudniać prowadzenie działalności rolniczej.
Trudność uprawy - stopień trudności związany z uprawą ziemi, co może wpływać na koszty i efektywność produkcji.
Struktura przestrzenna użytków gruntowych - układ i rozmieszczenie różnych typów użytków gruntowych, co może wpływać na efektywność zarządzania nieruchomością.

Nieruchomości Leśne

W odniesieniu do nieruchomości leśnych, § 24 wymienia następujące cechy:

Stopień degradacji siedliska leśnego - stan zdrowotny lasu, co wpływa na jego wartość i potencjał produkcyjny.
Szkodliwe oddziaływanie przemysłu na drzewostan - wpływ działalności przemysłowej na stan drzewostanu.
Masowe występowanie szkodników - obecność szkodników, które mogą zniszczyć drzewostan i obniżyć wartość nieruchomości.
Położenie w stosunku do głównych dróg - dostępność komunikacyjna, co wpływa na koszty transportu drewna.
Możliwość przemieszczenia drewna do miejsca odbioru transportem mechanicznym - łatwość transportu drewna, co wpływa na koszty i efektywność eksploatacji lasu.
Dogodność dojazdu - podobnie jak w przypadku nieruchomości rolnych, łatwość dostępu do nieruchomości.
Rodzaje gruntów przyległych - charakterystyka sąsiednich gruntów, co może wpływać na wartość nieruchomości.
Walory rekreacyjne - potencjał rekreacyjny nieruchomości, co może zwiększać jej wartość.
Strefę zagrożenia pożarowego terenów leśnych - ryzyko pożarowe, które może wpływać na wartość i ubezpieczenie nieruchomości.

Rola Rzeczoznawcy Majątkowego

Współczynniki korygujące, o których mowa w § 24, ustala rzeczoznawca majątkowy na podstawie analizy rynku. Rzeczoznawca majątkowy musi więc posiadać odpowiednią wiedzę i doświadczenie, aby prawidłowo ocenić wpływ poszczególnych cech na wartość nieruchomości. Analiza rynku powinna obejmować badanie aktualnych trendów, cen transakcyjnych oraz innych czynników wpływających na wartość nieruchomości.

Znaczenie Przepisu

Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia rzetelnej i obiektywnej wyceny nieruchomości rolnych i leśnych. Umożliwia uwzględnienie specyficznych cech tych nieruchomości, co pozwala na dokładniejsze oszacowanie ich wartości. Jest to istotne zarówno dla właścicieli nieruchomości, jak i dla potencjalnych nabywców oraz instytucji finansowych.

Podsumowanie

§ 24 w sprawie wyceny nieruchomości wprowadza szczegółowe wytyczne dotyczące uwzględniania współczynników korygujących przy wycenie nieruchomości rolnych i leśnych. Przepis ten podkreśla rolę rzeczoznawcy majątkowego w procesie wyceny i wymaga od niego przeprowadzenia szczegółowej analizy rynku. Dzięki temu możliwe jest dokładniejsze oszacowanie wartości nieruchomości, co ma istotne znaczenie dla różnych aspektów prawnych i ekonomicznych związanych z obrotem nieruchomościami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju i Technologii, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1832.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

metoda wskaźników

współczynnik korygujący

nieruchomość rolna

dogodność dojazdu

kultura rolna

zanieczyszczenie środowiska

urządzenie melioracyjne

infrastruktura agrotechniczna

trudność uprawy

struktura przestrzenna

użytek gruntowy

nieruchomość leśna

degradacja siedliska

oddziaływanie przemysłu

masowe występowanie

szkodnik leśny

położenie dróg

przemieszczenie drewna

transport mechaniczny

rodzaj gruntu

walor rekreacyjny

strefa zagrożenia

teren leśny

analiza rynku

rzeczoznawca majątkowy

§ 23.§ 25.