Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok V ACa 819/12

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
V ACa 819/12
Rodzaj
Wyrok

Sędziowie: Artur Lesiak, Jacek Grela, Mariusz Struski

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt V ACa 819/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 października 2012 r.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Jacek Grela (spr.)

Sędziowie:

SA Artur Lesiak

SO del. Mariusz Struski

Protokolant:

stażysta Aleksandra Ćwiek

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. w Gdańsku na rozprawie

sprawy z powództwa M. S.

przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (...) położonej w T. przy ul. (...)

o uchylenie uchwały

na skutek apelacji pozwanej

od wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu

z dnia 29 czerwca 2012 r. sygn. akt I C 1240/11

I zmienia zaskarżony wyrok:

a w punkcie 1 (pierwszym) w ten sposób, że powództwo oddala,

b w punkcie 2 (drugim) w ten sposób, że zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

I zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Na oryginale właściwe podpisy.

1

Sygn. akt V ACa 819/12

UZASADNIENIE

Powódka M. S. wniosła o uchylenie uchwały numer (...) Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) z dnia 13 czerwca 2011 rokudotyczącej wyrażenia zgody na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych w lokalunr la, ul. (...) w T. oraz zasądzenie od pozwanej na jej rzeczkosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powódka wskazała, iż powyższa uchwała godzi w jej interesy.Powódka mieszka razem z małoletnim synem w wieku szkolnym i syn każdorazowoopuszczając dom będzie narażony na spotkania z osobami nietrzeźwymiopuszczającymi lokal nr la. W uchwale nie wskazano żadnych ograniczeń czasowychdla sprzedaży i podawania alkoholu. Sprzedaż i podawanie alkoholu w godzinachnocnych będzie uciążliwa dla powódki i jej syna albowiem z uwagi na waloryakustyczne budynku oraz hałas dobiegający z lokalu w sposób znaczący utrudniałbędzie zaśnięcie. Podobnie uciążliwy będzie hałas dochodzący sprzed budynku, gdziegoście lokali, w których jest podawany alkohol, powodują znaczny hałas przedlokalem. Z uwagi na zakaz palenia w miejscach publicznych, klienci lokalu będąwychodzić przed budynek celem palenia papierosów. Fakt ten skutkować będzieciągłym przebywaniem osób przed budynkiem, a także zaśmiecaniem chodnika przedbudynkiem. Podniosła też, że osoby nietrzeźwe są częstymi sprawcami wykroczeń iprzestępstw, a w szczególności pobić, a w związku z tym opuszczanie budynku przezmieszkańców, szczególnie w godzinach wieczornych i nocnych związane będzie zestrachem. Dlatego oczywistym jest, że sprzedaż i podawanie alkoholu znacząconarusza interesy powódki wpływając negatywnie na komfort życia i sprowadzającniebezpieczeństwo na mieszkańców.

Powódka podniosła też, że Państwo K. doprowadzili do powstania wspólnotywyłączając ze swojego lokalu kilka lokali, aby łączna ilość lokali wyniosła 7 i doszłodo powstania wspólnoty. Decyzje przekraczające zwykły zarząd są podejmowane

2

wówczas większością głosów, gdyż powódka wcześniej była przeciwna sprzedaży ipodawaniu alkoholu.

W odpowiedzi na pozew, pozwana wniosła o oddalenie powództwa,uzasadniając między innymi, że nieuzasadnione są twierdzenia powódki dotyczącezarówno formalnej strony funkcjonowania wspólnoty mieszkaniowej jak iewentualnych zagrożeń wynikających z planowanej w budynku działalnościgospodarczej. Nowy podział lokali wynika tylko i wyłącznie z chęci poprawy ichfunkcjonowania przez właścicieli i nie ma nic wspólnego z treścią zaskarżonejuchwały. Powódka kilka lat temu podjęła suwerenną decyzję o zakupie lokalumieszkalnego w budynku położonym przy ul. (...). Zdawała sobiesprawę, że lokalizacja ta oprócz niewątpliwych korzyści związanych zzamieszkiwaniem w centrum miasta, niesie za sobą również pewne dolegliwościwynikające z bezpośredniego sąsiedztwa sektora handlowego i usługowego, miałaświadomość, że w budynku znajdują się inne lokale, w tym o charakterze użytkowym,których przeznaczenie na przestrzeni lat może się zmienić. Nietrafne są argumentyjakoby sprzedaż i podawanie alkoholu w jednym z lokali użytkowych utrudniło życiejej i synowi. Lokal usytuowany jest w piwnicach bez jakiejkolwiek styczności ześcianami mieszkania powódki. Jego adaptacja odbyła się z poszanowaniemrygorystycznych przepisów budowlanych dot. akustyki. Prowadzona tam działalnośćnie będzie miała żadnego wpływu na zwiększenie emisji hałasu w mieszkaniupowódki, tym bardziej, że na (...) starówce lokale z wyszynkiem alkoholuznajdują się praktycznie pod każdym budynkiem, a związana z tym obecność naulicach dużej liczby osób w porze nocnej jest w tym miejscu normą. Powódkazapomina, że planowany lokal będzie miał odrębne i niezależne wejście i w żadensposób nie będzie łączył się z klatką schodową użytkowaną przez powódkę i jejrodzinę. Ponadto, funkcjonowanie tego typu lokali odbywa się w takich godzinach,które wykluczają, aby małoletni syn powódki spotykał kogokolwiek z jego bywalcóww drodze do i ze szkoły.

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2012 r., zapadłym w sprawie o sygn. akt I C1240/11, Sąd Okręgowy w Toruniu:

3

1 uchylił uchwałę numer (...) Wspólnoty Mieszkaniowej (...) położonejw T. przy ul. (...) z dnia 13 czerwca 2011 r.,

2 zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 397zł (trzysta dziewięćdziesiątsiedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Podjęte rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy uzasadnił w następujący sposób:Powódka M. S. w 2003r. nabyła lokal mieszkalny położony w T. ulicy (...). Na skutek zmian własnościowych i podziału lokalinależących do rodziny K. powstała Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicyWielkie (...) w T.. Na parterze budynku znajduje się sklep obuwniczy, napierwszym piętrze kancelaria notarialna, na drugim piętrze mieszkanie powódki, natrzecim są kwatery przeznaczone pod wynajem, a na poddaszu są dwa lokalemieszkalne należące do Państwa K., a zajmowane przez lokatorów zkwaterunku. W piwnicy budynku powstał lokal muzyczny (...).

Uchwałą nr (...) z dnia 13 czerwca 2011 r. Wspólnota Mieszkaniowa wyraziłazgodę na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych w lokalu nr la w T. przyul. (...). Powódka była przeciwna uchwale.

Pomieszczenie piwniczne, w którym jest prowadzony lokal muzyczny zostałozaadaptowane zgodnie z obowiązującymi przepisami budowlanymi między innymidot. akustyki. Właściciele lokalu uzyskali wszystkie wymagane zgody na prowadzenietego rodzaju działalności. Lokal usytuowany jest w piwnicach bez jakiejkolwiekstyczności ze ścianami mieszkania powódki. Do lokalu jest odrębne wejście, bezstyczności z klatką schodową, z której korzysta rodzina powódki.

Ulica (...)znajduje się na Starówce, w pobliżu znajduje się bardzo dużailość lokali o podobnym przeznaczeniu i funkcjonujących w podobnych godzinach,czyli od godziny 18.00 do godziny 2-5 rano w piątki, soboty, a w pozostałe dni krócej.W większości tych lokali prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych. Wbezpośrednim sąsiedztwie znajduje się cukiernia (...), w której podawany jestalkohol. Cukiernia czynna jest do godziny 21.00-22.00. Powódka mieszka zmałoletnim synem i partnerem.

4

(...) w lokalu nr la przy ul. (...) w T. rozpoczął swojefunkcjonowanie w listopadzie 2011 r. W lokalu jest podawany alkohol.

W nocy z dnia 11 na 12 lutego 2012r. doszło do pobicia dwóch żołnierzyamerykańskich przed lokalem (...). Wcześniej jeden ze sprawców pobiciaprzebywał w Klubie 21 i spożywał tam alkohol. W tymże lokalu przebywali też pobiciżołnierze.

Do mieszkania powódki dobiegają odgłosy z lokalu (...), słychać muzykę, gwar,krzyki. Pod budynkiem zbiera się młodzież, palą papierosy. Były przypadkizanieczyszczania drzwi wejściowych do budynku. Powódka zgłaszała to PaństwuKondziella. Inni użytkownicy budynku nie zgłaszali podobnych uwag.

W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Przedstawiony stan faktyczny był w zasadzie bezsporny. Sporne było jedynie, czy wmieszkaniu powódki słychać odgłosy z lokalu, czy otoczenie jest zanieczyszczaneprzez gości klubu oraz czy podawanie w lokalu alkoholu narusza interes powódki.Okoliczności sporne zostały ustalone na podstawie przesłuchania stron oraz aktsprawy karnej toczącej się przed Sądem Rejonowym w Toruniu pod sygnaturą(...)

Za wiarygodne Sąd meriti uznał zeznania obu stron postępowania. Przesłuchany wcharakterze strony pozwanej T. K. przyznał, że powódka zgłaszałauwagi dotyczące przypadków zanieczyszczania otoczenia budynku, ale wskazał, żeinni użytkownicy budynku nie zgłaszali takich zastrzeżeń. Przyznał też, że doszło dozdarzenia opisywanego przez prasę z udziałem amerykańskich żołnierzy.

Następnie, Sąd a quo wskazał, że powódka oparła swoje roszczenie na podstawie art.25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz.903 ze zm.). W myśl powołanej normy, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę dosądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokalialbo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lubw inny sposób narusza jego interesy.

Powódka twierdzi, że uchwała nr (...) narusza jej interes. Powódka mieszka zmałoletnim dzieckiem, które będzie narażone na spotkania z osobami nietrzeźwymi

5

opuszczającymi lokal będący przedmiotem uchwały. W lokalu nie ma żadnychograniczeń czasowych dla sprzedaży i podawania alkoholu. Zdaniem Sądu I instancji,sprzedaż i podawanie alkoholu w godzinach nocnych może być z całą pewnościąuciążliwa dla powódki i jej rodziny. Nawet spełnianie wszystkich wymogów prawabudowlanego, dotyczących akustyki, nie zabezpieczy przed hałasem dobiegającymprzez otwarte zwłaszcza latem okna. Zdaniem Sądu a quo, nie sposób nie podzielićobaw powódki, że wychodzący z lokalu goście po spożyciu alkoholu będą palićpapierosy, hałasować, zanieczyszczać otoczenie budynku. Trafny okazał się argumentpowódki, że osoby nietrzeźwe są częstymi sprawcami wykroczeń i przestępstw, a wszczególności pobić. Do takiego zdarzenia doszło w nocy z 11 na 12 lutego 2012r.,kiedy to najpierw w Klubie 21 doszło do konfliktu między gośćmi, a później dopobicia przed lokalem. Zdarzenie to znalazło swój finał przed sądem, został bowiemwniesiony akt oskarżenia. Genezą zajścia było spożywanie alkoholu w lokalu (...).Zdaniem Sądu meriti, nie ma wątpliwości, że jest zupełnie inna sytuacja dlamieszkańców, gdy w budynku funkcjonują różne lokale użytkowe, ale nie mamożliwości spożywania alkoholu, a inna, gdy taka możliwość istnieje. Alkohol jestzawsze źródłem różnych niewłaściwych, a nawet przestępczych zachowań, co właśniewydarzyło się w nocy z 11 na 12 lutego 2012r. Zdarzenie to potwierdziło wszystkieobawy powódki. Powódka nabywając mieszkanie wiedziała, że Starówka to miejsce,gdzie toczy się nocne życie, jest głośno, ale wiedziała również, że w jej budynku niesprzedaje i nie podaje się alkoholu. Zgoda na sprzedaż i podawanie alkoholudiametralnie zmienia sytuację. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że takiezdarzenia jak w nocy z 11 na 12 lutego najczęściej zdarzają się w bezpośredniejbliskości lokali, w których serwowany jest alkohol, a osoby wychodzące z takichlokali zachowują się znacznie głośniej niż inni. Przed lokalami gromadzą się osobywchodzące, wychodzące, czy palące papierosy. Jest to zawsze uciążliwe dlamieszkańców, szczególnie w godzinach wieczornych i nocnych. Dlatego oczywistymjest - podkreślił Sąd I instancji - że powódka mająca małoletnie dziecko czuje sięzagrożona , sprzedaż i podawanie alkoholu narusza interesy powódki i może wpływaćnegatywnie na komfort jej życia.

6

W ocenie Sądu a quo, zasadny jest zarzut powódki, że uchwała nr (...) narusza jejinteres. Mając na uwadze powyższe, powództwo na mocy art. 25 ust. 1 ustawy z dnia24 czerwca 1994r. z późn. zm. o własności lokali, zostało uwzględnione.

1 kosztach orzeczono na mocy art. 98 k.p.c.

Powyższe rozstrzygnięcie w całości zaskarżyła apelacją pozwana i zarzucając:

1 naruszenie przepisu prawa materialnego, w szczególności art. 140 kodeksucywilnego w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy o własności lokali poprzez jego niezastosowanie

1 poprzez uchylenie uchwały wspólnoty, ograniczenie części jej członków w realizacjiw pełni ich prawa własności;

1 naruszenie przepisu prawa materialnego, w szczególności art. 25 ust. 1 ustawy owłasności lokali poprzez błędną jego subsumpcję;

2 naruszenie przepisu prawa materialnego, w szczególności art. 5 k.c. w zw. z art. 1ust. 2 ustawy o własności lokali poprzez jego niezastosowanie;

3 naruszenie przepisu prawa procesowego, mające istotny wpływ na treśćrozstrzygnięcia, w szczególności art. 233 § 1 k.p.c. poprzez oparcie rozstrzygnięcia nasubiektywnych odczuciach strony powodowej, a nie na zgromadzonym w sprawiemateriale dowodowym;

4 sprzeczność istotnych ustaleń faktycznych ze zgromadzonym w sprawie materiałemdowodowym polegającą na:

a bezpodstawnym przyjęciu, że w nocy do mieszkania powódki dobiegają odgłosy zlokalu (...), chociaż wskazana okoliczność nie znajduje potwierdzenia w materialedowodowym, a wręcz przeciwnie istnieją dowody wskazujące na profesjonalnewyciszenie lokalu;

b bezpodstawnym przyjęciu, że drzwi wejściowe są zanieczyszczane przez bywalcówlokalu (...), chociaż wskazana okoliczność nie znajduje potwierdzenia w materialedowodowym;

c bezpodstawnym przyjęciu, że w klubie nie ma żadnych ograniczeń czasowych dlapodawania alkoholu, chociaż w decyzji administracyjnej znajdującej się w aktachzostało to wyraźnie sprecyzowane;

7

a bezpodstawnym przyjęciu, że dziecko powódki będzie narażone na kontakt zosobami znajdującymi się pod wpływem alkoholu, chociaż działalność lokalu jestnastawiona na godziny nocne, a wtedy dziecko znajduje się w domu pod opiekąrodziców;wniosła o:

1/ zmianę wyroku i oddalenie powództwa, ewentualnie o:

2/ przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:

Apelacja pozwanej okazała się uzasadniona.

1 W pierwszej kolejności, zaznaczyć należy, że w istocie, w znakomitej większości,poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne nie są sporne. Zatem, Sąd adquem przyjmuje je jako własne. Spornym okazało się ostatnie ustalenie Sądu meriti (k.138 akt) oraz konsekwencje prawne tego stanu rzeczy.

Otóż, w istocie, zgodzić się należy z apelującą - mając na względzie subsydiamycharakter dowodu z zeznań stron - przy konsekwentnym zaprzeczeniu ze stronypozwanej, że wątpliwym się wydaje wykazanie i udowodnienie przez powódkę tego,że do jej mieszkania dobiegają odgłosy z lokalu (...), słychać muzykę, gwar,krzyki, że pod budynkiem zbiera się młodzież, palą papierosy, wreszcie, że byłyprzypadki zanieczyszczania drzwi wejściowych do budynku.

Powódka jedynie potwierdziła to, o czym napisała w pozwie i kolejnych pismachprocesowych. Oczywiście, przypadek pobicia żołnierzy amerykańskich jest bezsporny.Z kolei, zdjęcia z monitoringu niewiele są w stanie potwierdzić. Z drugiej strony,istnieje bezsporny fakt, że poza powódką inni użytkownicy przedmiotowego budynku(np. także pracownicy kancelarii notarialnej) nie zgłaszali do zarządcy jakichkolwiekuwag, co do porządku wokół budynku.

Tymczasem przypomnieć należy, że w myśl art. 227 k.p.c. przedmiotemdowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.

Powszechnie przyjmuje się w doktrynie, że fakty mające znaczenie prawne dzielą sięna trzy grupy:

1 fakty prawotwórcze,

2 fakty tamujące powstanie prawa,

3 fakty niweczące prawo.

(por. T. Wiśniewski „Przebieg procesu cywilnego” Warszawa 2009 str. 188).

Z reguły, fakty prawotwórcze zobowiązana jest wykazać i udowodnić stronapowodowa, natomiast, fakty tamujące powstanie prawa i fakty niweczące prawo,winna wykazać i udowodnić strona pozwana. Oczywiście, w okolicznościach danejsprawy, może wystąpić modyfikacja rozkładu ciężaru dowodu.

W przedmiotowej sprawie, powódka zobowiązana była wykazać faktprawotwórczy w postaci szeroko rozumianego naruszania przez gości Klubu 21porządku wokół przedmiotowego budynku.

Zdaniem Sądu ad quem, powódka - wbrew odmiennemu stanowisku Sądu I instancji -nie sprostała temu obowiązkowi.

Należy zauważyć, że strona powodowa - jako materiał dowodowy - zaproponowałabezsporną okoliczność pobicia amerykańskich żołnierzy, nieczytelne zdjęcia zmonitoringu oraz swoje zeznania.

Jednocześnie, należy podkreślić, że jednym ze sposobów obrony pozwanego wprocesie jest zaprzeczenie. Pozwana skorzystała z takiej możliwości już w odpowiedzina pozew (k. 12-14 akt).

Ponadto, pozwana jednoznacznie podniosła, że powódka nie udowodniła swoich racji,a inni użytkownicy nie zgłaszali w tym zakresie żadnych uwag.

W rezultacie, słuszne okazało się stanowisko apelującej - wbrew odmiennemupoglądowi Sądu Okręgowego - że powódka nie wykazała i nie udowodniładochodzonego roszczenia. Nie sprostała ona obowiązkowi wypływającemu z regułyrozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.). Prawidłowo podniosła skarżąca, że wprzedmiotowej sprawie Sąd a quo dopuścił się sprzeczności poczynionych ustaleń ztreścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Niewłaściwym było - co jużpodkreślono powyżej - poczynienie ustaleń dotyczących szeroko rozumianegonaruszania porządku domowego przez gości Klubu 21, w istocie, w oparciu tylko owypowiedzi powódki.

9

1 Niezasadność roszczenia powódki wynikała ponadto z właściwej interpretacjiodpowiednich przepisów ustawy o własności lokali.

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (jednolity tekst Dz. U. Nr 80 z 2000 r. poz. 903 ze zm.), powoływanej w dalszej częściuzasadnienia jako „ustawa”, właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu zpowodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeślinarusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w innysposób narusza jego interesy.

Jak wynika z treści pozwu, jak i uzasadnienia Sądu I instancji, podstawy uchyleniarzeczonej uchwały powódka upatrywała w tym, że godziła ona w jej interesy.

W związku z tym, należało dokonać wykładni pojęcia „uchwały naruszającej winny sposób interesy właściciela lokalu”.

Trzeba podkreślić, że dotychczas, zarówno w judykaturze, jak w literaturzeprzedmiotu, niewiele miejsca poświęcono temu zagadnieniu.

Bezspornie, muszą tu decydować kryteria obiektywnie. Poza tym, podejmowane przezwspólnotę mieszkaniową uchwały, muszą godzić interesy większości z interesamiposzczególnych właścicieli. Zatem, bardzo często dochodzi do takiej sytuacji, jak wniniejszej sprawie, że po jednej stronie występuje interes wspólnoty, wyrażony treściąpodjętej uchwały, zaś z drugiej strony indywidualny interes danego właścicielawyodrębnionego lokalu.

Wskazano już powyżej, że w istocie, powódka nie wykazała i nie udowodniła takichokoliczności, które mogłyby uzasadniać tezę, że zaskarżona uchwała narusza jejinteresy.

Jednakże, przyjmując nawet, że powódka zdołałaby wykazać te okoliczności, to wocenie Sądu Apelacyjnego i tak jej żądanie nie zasługiwało na uwzględnienie.Oczywiście, nie można tracić z pola widzenia faktu, że wprawdzie przedmiotowauchwała jest wyrazem woli wspólnoty mieszkaniowej, to w rzeczywistości, podjętazostała nie w interesie wspólnoty, ale na rzecz właścicieli Klubu 21. Zatem, de facto,wystąpiła polaryzacja interesów powódki z jednej strony i właścicieli klubu z drugiejstrony.

10

Zdaniem Sądu ad quem, wbrew odmiennemu stanowisku powódki, okolicznościami odużym znaczeniu są te, które wskazują i potwierdzają fakt, że właściciele Klubu 21legitymują się wszelkimi niezbędnymi pozwoleniami umożliwiającymi improwadzenie klubu co do zasady. Zatem, (...) prowadzony jest legalnie. Dotyczyto również prowadzenia działalności w porze nocnej. Nasuwa się wobec tego wniosek,że bez względu na sprzedaż alkoholu, w klubie i tak mogą przebywać goście oróżnych porach dnia i nocy.

Po drugie, lokalizacja budynku, w którym znajduje się klub, jak i mieszkanie powódki,świadczy o tym, że jest to obręb (...) starówki, gdzie odbywa się permanentnyruch przechodniów, gdzie w pobliżu znajduje się wiele lokali, w tym takżedystrybuujących alkohol, gdzie tzw. „życie nocne” stanowi swoistą normę. Nasuwa siętu nieodparty wniosek, że bez względu na zakres usług świadczonych przez (...),w sąsiedztwie budynku i tak będzie spory ruch, będzie słyszalny gwar, hałas. Nie jestrównież wykluczone, że będą się zdarzały awantury, bójki czy pobicia. Tym bardziej,że w pobliżu znajdują się lokale, w których jest sprzedawany alkohol.

Po trzecie, charakter i przeznaczenie lokali w omawianym budynku mają równieżznaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Otóż, w budynku tym na parterze znajduje sięsklep obuwniczy, na pierwszym piętrze kancelaria notarialna, na drugim piętrzemieszkanie powódki, na trzecim są kwatery przeznaczone pod wynajem, a napoddaszu są dwa lokale mieszkalne należące do Państwa K., a zajmowaneprzez lokatorów z kwaterunku. W piwnicy budynku powstał lokal muzyczny (...).Dodać trzeba, że z treści informacji z KRS, dołączonej do apelacji, a nieznanej w tokupierwszoinstancyjnego postępowania, wynika, że lokal zajmowany przez powódkęstanowi siedzibę (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (k. 149 akt),zajmującą się bardzo szeroką działalnością gospodarczą (k. 152 akt).

Z powyższego wynika, że przedmiotowy budynek, bardziej ma charakter użytkowy,niż mieszkalny.

Po czwarte, nie można również tracić z pola widzenia okoliczności, że inne jestwejście do Klubu 21 i inne do klatki schodowej. Ponadto, klub spełnia odpowiedniewymagania co do akustyki. Z kolei, imprezy organizowane w klubie zabezpieczane sąpracownikami ochrony.

11

W konsekwencji, mając na względzie przywołane powyżej okoliczności, Sądodwoławczy doszedł do przekonania, że w tym konkretnym przypadku, intereswłaścicieli Klubu 21, znajdujący akceptację w treści zaskarżonej uchwały, podjętejprzez zdecydowaną większość głosów, winien mieć pierwszeństwo, przedzindywidualizowanym, subiektywnym interesem powódki. Charakter przedmiotowegobudynku i jego lokalizacja, świadczą o tym, że (...) niejako wpisał się w strukturętętniącego życiem Starego Miasta T.. W istocie, powódka godziła się bądź winnaprzewidzieć taką sytuację, nabywając lokal w takim budynku i w takim miejscu.

W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., orzekł,jak w punkcie I a sentencji.

Konsekwencją takiego stanowiska było rozstrzygnięcie o kosztach postępowania,zarówno pierwszoinstancyjnego, jak i odwoławczego.

O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 108 § 1 i 98 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 1 i 2 wzw. z § 11 ust. 1 pkt. 1 w zw. z § 5 i § 11 ust. 1 pkt. 1 w zw. z § 5 w zw. z § 13 ust. 1pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawieopłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztównieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).Na koszty te składało się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej w kwocie 197 zł (wtym 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa), gdy chodzi o pierwszą instancję i wkwocie 135 zł, za instancję odwoławczą.

Powołane sygnatury

I C 1240/11