Postanowienie II CZ 138/12

Sygn. akt II CZ 138/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2007 r., wydanym w sprawie z wniosku J. K. przy uczestnictwie R. J. i innych, o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r., zażalenia uczestnika postępowania R. J. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13 maja 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 13 maja 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę R. J. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku J. K. o zasiedzenie, zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z 14 czerwca 2007 r., w której skarżący 2 domagał się oddalenia apelacji wnioskodawczyni – J. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z 19 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podał, że skarga R. J. nie została oparta na którejś spośród wymienionych w art. 401, 4011 i 403 k.p.c. podstaw. Zdaniem Sądu, powołanie się na nowe okoliczności faktyczne może uzasadniać wznowienie postępowania w przypadku wskazania, w jakim zakresie ich uwzględnienie może wpłynąć na zmianę podstawy orzeczenia. W zażaleniu na postanowienie z 13 maja 2011 r. R. J. zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 524 § 1 k.p.c. poprzez jego pominięcie i niezastosowanie w sprawie; - art. 410 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie; - art. 403 § 2 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 12 § 2 i art. 524 § 1 k.p.c. Skarżący stwierdził, że już po rozpoznaniu sprawy wykrył środki dowodowe mające wpływ na jej wynik, z których nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu z powodu ich zaginięcia. Skarżący wskazał, że odnalazł umowę spółki sporządzoną 1 kwietnia 1983 r., która miała stanowić istotny dowód w sprawie o zasiedzenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W art. 401, art. 4011 i art. 403 k.p.c. ustawodawca wymienił podstawy, na których można oprzeć skargę o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania. Ze względu na nadzwyczajny charakter tego środka zaskarżenia od wnoszącego skargę o wznowienie postępowania wymaga się nie tylko wskazania okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, ale też wykazania, że podstawa taka rzeczywiście istnieje, a podane okoliczności uzasadniają jej powołanie (por. wyrok Sądu Najwyższego z 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, Lex nr 334985 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z 6 marca 2009 r., II CZ 9/09, Lex nr 746171 i z 3 lutego 2011 r., II UZ 47/10, Lex nr 844755). Okoliczności takie nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie. Skoro uczestnik twierdzi, że już po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie o zasiedzenie odnalazł dokumenty mające znaczenie dla jej wyniku, a mianowicie umowę, której był stroną, to oznacza to, że w czasie trwania tego postępowania miał on świadomość zawarcia umowy i istnienia 3 dokumentu ją stwierdzającego. Mógł też wskazać na istnienie dowodu, na który teraz się powołuje jeszcze przed sądem I instancji. Dowód wskazany przez uczestnika w skardze o wznowienie postępowania nie jest zatem nowym dowodem w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. W orzecznictwie trafnie zwraca się uwagę, że podstawa wznowienia postępowania przewidziana tym przepisem dotyczy okoliczności, które w postępowaniu prawomocnie zakończonym nie tylko były nieujawnione, ale były nieujawnialne z braku wiedzy o nich (wyrok Sądu Najwyższego z 22 lipca 2010 r., I CSK 601/09, Lex nr 737247). W taki sposób nie można kwalifikować okoliczności przytaczanych przez uczestnika. Gdyby nawet uznać, że okoliczność powoływana przez uczestnika i mający ją wykazać dokument mają charakter nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., to uzasadnienie zażalenia nie zmierza do zakwestionowania stanowiska Sądu Okręgowego wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, że nowe okoliczności wskazane przez uczestnika nie mogłyby wpłynąć na treść ustaleń istotnych z punktu widzenia przesłanek stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości. Zdaniem Sądu, z kserokopii przedłożonej umowy, nie wynika, aby spółki prowadzone z udziałem W. J. wniosły zakład kamieniarski. Oceny tej okoliczności nie można uznać za przedwczesną na etapie badania przesłanek dopuszczalności skargi, gdyż także na tym etapie konieczna jest ocena powoływanych przez stronę faktów i oferowanych przez nią środków dowodowych z punktu widzenia ich znaczenia dla prawomocnego rozstrzygnięcia sądu w zakończonym procesie. Uprawnienie sądu do tego rodzaju oceny znajduje podstawę w tym fragmencie art. 403 § 2 k.p.c., w którym za podstawę skargi uznaje się okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, „które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy", a nie jakikolwiek twierdzenia i dowody powoływane przez skarżącego. Takiego rozumienia przepisu nie podważają orzeczenia przytoczone dodatkowo przez uczestnika. Reasumując stwierdzić trzeba, że skarga uczestnika o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie, a zatem trafnie została odrzucona zaskarżonym postanowieniem Sądu Okręgowego. 4 Zważywszy na powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji