Posiedzenie niejawne to forma rozpoznania sprawy lub wykonania określonej czynności procesowej, w której nie uczestniczy publiczność, a sąd albo inny właściwy organ działa bez przeprowadzania jawnej rozprawy. O jego zastosowaniu decyduje przepis ustawy albo, w przypadkach przewidzianych w procedurze, sąd. Posiedzenie niejawne może odbyć się bez udziału stron, lecz nie zawsze oznacza całkowite wyłączenie ich uczestnictwa. Zakres uprawnień stron, możliwość składania wyjaśnień i pism oraz sposób zawiadomienia określają przepisy właściwego postępowania.

Celem tej formy jest przede wszystkim sprawne rozpoznanie spraw, w których przeprowadzenie rozprawy nie jest potrzebne, a także ochrona prywatności, dobra małoletnich lub innych szczególnie chronionych informacji. Posiedzenie niejawne może służyć zarówno wydaniu rozstrzygnięcia, jak i dokonaniu czynności w toku sprawy, na przykład skierowaniu stron do mediacji, rozpoznaniu wniosku albo wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących treści orzeczenia.

Najważniejsze cechy posiedzenia niejawnego to:

- brak publicznego dostępu do jego przebiegu,
- możliwość rozpoznania sprawy bez rozprawy i bez osobistego udziału stron,
- utrwalenie czynności w formie określonej przez przepisy, na przykład notatki urzędowej zamiast protokołu,
- doręczenie albo ogłoszenie rozstrzygnięcia w sposób i w terminie przewidzianym dla danego postępowania.

Szczególną postacią posiedzenia niejawnego jest wysłuchanie dziecka, przeprowadzane w odpowiednio przystosowanym miejscu, z udziałem sędziego i ewentualnie psychologa. W takim przypadku nie rejestruje się przebiegu wysłuchania. Posiedzenia niejawne występują między innymi w postępowaniu cywilnym, upadłościowym, przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz w niektórych postępowaniach administracyjnych i kontrolnych. Ich zastosowanie może wpływać na sposób wydania orzeczenia oraz na początek biegu terminów do jego zaskarżenia.

Art. 148 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie jawności posiedzeń sądowych oraz trybu rozpoznawania spraw przez sąd. Przepis ten jest kluczowy dla zrozumienia zasady jawności postępowania cywilnego oraz wyjątków od tej zasady.

**1. Zasada jawności posiedzeń sądowych**

Zgodnie z art. 148 k.p.c., posiedzenia sądowe są jawne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jawność posiedzeń sądowych jest fundamentalną zasadą postępowania cywilnego, mającą na celu zapewnienie transparentności działania wymiaru sprawiedliwości oraz umożliwienie kontroli społecznej nad jego funkcjonowaniem. Jawność posiedzeń sądowych sprzyja również ochronie praw stron postępowania, gdyż umożliwia publiczne monitorowanie przebiegu procesu.

**2. Rozpoznawanie spraw na rozprawie**

Sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie, co oznacza, że zasadniczo sprawy cywilne powinny być rozpatrywane w trybie rozprawy, czyli w obecności stron i publiczności. Rozprawa sądowa jest podstawową formą rozpoznawania spraw cywilnych, zapewniającą stronom możliwość bezpośredniego przedstawienia swoich argumentów, dowodów oraz udziału w postępowaniu dowodowym.

**3. Możliwość skierowania sprawy na posiedzenie jawne**

Art. 148 k.p.c. przewiduje również możliwość skierowania sprawy na posiedzenie jawne i wyznaczenia rozprawy, nawet jeśli sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że sąd ma prawo zdecydować o przeprowadzeniu rozprawy w trybie jawnym, jeśli uzna to za stosowne, mimo że przepisy przewidują rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Taka decyzja sądu może być podyktowana potrzebą zapewnienia większej transparentności postępowania lub innymi względami proceduralnymi.

**4. Wydawanie postanowień na posiedzeniu niejawnym**

Sąd może również wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Posiedzenie niejawne to posiedzenie, które odbywa się bez udziału stron i publiczności. Wydawanie postanowień na posiedzeniu niejawnym jest dopuszczalne w sytuacjach przewidzianych przez przepisy prawa, np. w sprawach o charakterze formalnym, gdzie nie jest konieczne przeprowadzenie rozprawy.

**Podsumowanie**

Art. 148 k.p.c. wprowadza zasadę jawności posiedzeń sądowych, która jest kluczowa dla transparentności postępowania cywilnego. Jednocześnie przepis ten daje sądowi możliwość skierowania sprawy na posiedzenie jawne oraz wyznaczenia rozprawy, nawet jeśli sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Sąd może również wydawać postanowienia na posiedzeniu niejawnym, co jest istotne dla sprawnego przebiegu postępowania. Przepis ten stanowi wyraz dążenia do równowagi między jawnością postępowania a potrzebą jego efektywności i sprawności.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 216^2 Kodeksu postępowania cywilnego wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące wysłuchania dziecka w postępowaniu cywilnym. Przepis ten ma na celu ochronę dobra dziecka oraz zapewnienie, aby jego wysłuchanie odbywało się w warunkach sprzyjających swobodnej wypowiedzi i poczuciu bezpieczeństwa.

#### 1. Posiedzenie niejawne

Wysłuchanie dziecka odbywa się na posiedzeniu niejawnym. Taka forma posiedzenia ma na celu ochronę prywatności dziecka oraz minimalizowanie stresu związanego z udziałem w postępowaniu sądowym. Posiedzenie niejawne pozwala również na bardziej swobodną i otwartą rozmowę z dzieckiem, co jest kluczowe dla uzyskania wiarygodnych informacji.

#### 2. Przystosowane pomieszczenia

Przepis wymaga, aby wysłuchanie dziecka odbywało się w odpowiednio przystosowanych pomieszczeniach w siedzibie sądu. Jeżeli dobro dziecka tego wymaga, wysłuchanie może odbyć się poza siedzibą sądu. Przystosowane pomieszczenia powinny być zaprojektowane w sposób, który zapewnia dziecku komfort i poczucie bezpieczeństwa. Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki, jakim mają odpowiadać te pomieszczenia.

#### 3. Udział biegłego psychologa

W wysłuchaniu dziecka, oprócz sędziego, może brać udział wyłącznie biegły psycholog. Jego obecność jest uzasadniona w sytuacjach, gdy stan zdrowia, rozwój umysłowy lub wiek dziecka wymagają zapewnienia mu pomocy psychologicznej. Biegły psycholog może również wspierać sędziego w rozpoznaniu potrzeb dziecka podczas wysłuchania. Obecność psychologa ma na celu zapewnienie, że proces wysłuchania będzie przeprowadzony w sposób profesjonalny i z uwzględnieniem specyficznych potrzeb dziecka.

#### 4. Notatka urzędowa

Z przebiegu wysłuchania dziecka sporządza się notatkę urzędową. Przepis wyraźnie zakazuje utrwalania przebiegu wysłuchania za pomocą urządzeń rejestrujących dźwięk albo obraz i dźwięk. Taki zakaz ma na celu ochronę prywatności dziecka oraz minimalizowanie stresu związanego z obecnością urządzeń rejestrujących.

#### 5. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

Minister Sprawiedliwości jest zobowiązany do określenia w drodze rozporządzenia sposobu przygotowania i przeprowadzenia wysłuchania dziecka oraz warunków, jakim mają odpowiadać pomieszczenia przeznaczone do przeprowadzania takich wysłuchań. Rozporządzenie to powinno uwzględniać konieczność zapewnienia swobody wypowiedzi i poczucia bezpieczeństwa wysłuchiwanych dzieci. Jest to istotne, aby standardy przeprowadzania wysłuchań były jednolite i zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie ochrony praw dziecka.

### Podsumowanie

Art. 216^2 Kodeksu postępowania cywilnego wprowadza kompleksowe regulacje mające na celu ochronę dobra dziecka podczas jego wysłuchania w postępowaniu cywilnym. Przepis ten podkreśla znaczenie odpowiednich warunków, profesjonalnej pomocy psychologicznej oraz ochrony prywatności dziecka. Wprowadzenie tych regulacji jest krokiem w kierunku zapewnienia, że proces wysłuchania dziecka będzie przeprowadzany w sposób, który minimalizuje stres i maksymalizuje komfort dziecka, co jest kluczowe dla uzyskania wiarygodnych i wartościowych informacji.

Art. 357 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje zasady uzasadniania i doręczania postanowień sądowych, zarówno tych wydanych na posiedzeniach jawnych, jak i niejawnych. Przepis ten ma na celu zapewnienie przejrzystości postępowania sądowego oraz ochronę praw stron postępowania.

#### 1. Uzasadnianie postanowień ogłoszonych na posiedzeniu jawnym

Zgodnie z art. 357 § 1 k.p.c., sąd uzasadnia postanowienia ogłoszone na posiedzeniu jawnym tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Jest to istotne z punktu widzenia ekonomii procesowej, gdyż nie każde postanowienie wymaga uzasadnienia, co pozwala na przyspieszenie postępowania. Postanowienia te doręcza się tylko stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.

#### 2. Uzasadnianie postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym

Art. 357 § 2 k.p.c. stanowi, że postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W przypadku stron niezastępowanych przez profesjonalnych pełnomocników, sąd ma obowiązek pouczyć je o możliwości złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia oraz o warunkach, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.

#### 3. Termin na zgłoszenie żądania uzasadnienia

Zarówno w przypadku postanowień ogłoszonych na posiedzeniu jawnym, jak i wydanych na posiedzeniu niejawnym, strona ma tydzień na zgłoszenie żądania sporządzenia uzasadnienia od dnia ogłoszenia lub doręczenia postanowienia. Jest to termin zawity, co oznacza, że jego niedochowanie skutkuje utratą prawa do żądania uzasadnienia.

#### 4. Uzasadnianie z urzędu

Art. 357 § 3 k.p.c. przewiduje sytuacje, w których sąd uzasadnia postanowienie z urzędu. Dotyczy to przypadków, gdy przepis szczególny nakazuje sądowi uzasadnić postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym. W takich sytuacjach postanowienie doręcza się z urzędu z uzasadnieniem.

#### 5. Uzasadnienie dla usprawnienia postępowania

Sąd może z urzędu uzasadnić postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym, jeśli uzna, że pozwoli to na usprawnienie postępowania lub gdy postanowienie dotyczy przyznania zwrotu kosztów osobie niebędącej stroną. W takim przypadku postanowienie z uzasadnieniem doręcza się wszystkim stronom lub osobom, których to postanowienie dotyczy.

#### 6. Zwolnienie z obowiązku zgłoszenia wniosku

Doręczenie przez sąd z urzędu postanowienia z uzasadnieniem wydanego na posiedzeniu niejawnym zwalnia stronę od obowiązku zgłoszenia wniosku o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem.

#### 7. Termin sporządzenia uzasadnienia

Jeżeli przepis szczególny nie nakazuje doręczyć z urzędu postanowienia z uzasadnieniem, sąd sporządza uzasadnienie w terminie tygodnia od dnia wpływu do właściwego sądu wniosku o doręczenie postanowienia z uzasadnieniem, a jeżeli wniosek był dotknięty brakami - od dnia usunięcia tych braków.

#### 8. Postanowienia dotyczące osób trzecich

Postanowień, które odnoszą się wyłącznie do innych osób (świadka, biegłego, osoby trzeciej), nie doręcza się stronom. Osobom, których te postanowienia dotyczą, doręcza się je tylko wówczas, gdy nie były one obecne na posiedzeniu, na którym postanowienia te zostały wydane.

#### 9. Zwięzłe wskazanie powodów rozstrzygnięcia

Sąd może przy wydawaniu postanowienia, nawet niepodlegającego zaskarżeniu, zwięźle wskazać zasadnicze powody rozstrzygnięcia, jeżeli uzna, że pozwoli to na usprawnienie postępowania. Wskazanie to powinno być odróżnione od uzasadnienia postanowienia.

#### 10. Odstąpienie od uzasadnienia

Sąd może odstąpić od uzasadnienia postanowienia podlegającego zaskarżeniu, jeżeli w całości uwzględnia zawarty w piśmie procesowym wniosek strony i podziela argumenty strony przytoczone na jego poparcie. W takim przypadku w postanowieniu należy powołać to pismo, a termin do złożenia zażalenia biegnie od dnia doręczenia tego pisma.

### Podsumowanie

Art. 357 k.p.c. wprowadza szczegółowe zasady dotyczące uzasadniania i doręczania postanowień sądowych, co ma na celu zapewnienie transparentności postępowania oraz ochronę praw stron. Przepis ten uwzględnia różne scenariusze procesowe, co pozwala na elastyczne i efektywne zarządzanie postępowaniem sądowym.

Art. 367^1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczegółowe zasady dotyczące składu sądu w postępowaniu cywilnym, z uwzględnieniem specyfiki spraw oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Przepis ten ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu merytorycznego rozpoznania spraw, które ze względu na swoją wartość lub zawiłość wymagają większej liczby sędziów.

#### Skład sądu w postępowaniu cywilnym

1. **Zasada ogólna: jeden sędzia**
   - Zasadniczo, sąd rozpoznaje sprawę w składzie jednego sędziego. Jest to rozwiązanie mające na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania sądowego.

2. **Wyjątki: skład trzech sędziów**
   - **Sprawy majątkowe o wysokiej wartości przedmiotu zaskarżenia**:
     - Jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia w jednej z wniesionych apelacji przekracza milion złotych, sprawa podlega rozpoznaniu w składzie trzech sędziów. Wysoka wartość przedmiotu zaskarżenia uzasadnia konieczność bardziej wnikliwego i kolegialnego rozpoznania sprawy.
   - **Sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji przez sąd okręgowy jako właściwy rzeczowo**:
     - Sprawy te, z uwzględnieniem pkt 1, również podlegają rozpoznaniu w składzie trzech sędziów. Jest to związane z większą złożonością i wagą spraw rozpoznawanych przez sąd okręgowy.
   - **Sprawy rozpoznawane w pierwszej instancji w składzie trzech sędziów na podstawie art. 47 § 4 k.p.c.**:
     - Art. 47 § 4 k.p.c. przewiduje, że w niektórych przypadkach, ze względu na szczególną zawiłość sprawy lub jej precedensowy charakter, sąd może orzekać w składzie trzech sędziów.

3. **Posiedzenia niejawne**
   - W sprawach podlegających rozpoznaniu w składzie trzech sędziów, sąd może orzekać na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego, z wyjątkiem wydania postanowienia, o którym mowa w art. 224 § 3 k.p.c., lub wyroku. Jest to rozwiązanie mające na celu usprawnienie postępowania, przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego poziomu merytorycznego rozpoznania sprawy.

4. **Uprawnienia prezesa sądu**
   - Ilekroć ustawa przewiduje, że sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w składzie jednego sędziego, prezes sądu może zarządzić rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów, jeżeli uzna to za wskazane ze względu na szczególną zawiłość lub precedensowy charakter sprawy. Jest to mechanizm pozwalający na elastyczne dostosowanie składu sądu do specyfiki danej sprawy, co ma na celu zapewnienie jej rzetelnego rozpoznania.

### Podsumowanie

Art. 367^1 k.p.c. wprowadza elastyczne zasady dotyczące składu sądu w postępowaniu cywilnym, uwzględniając wartość przedmiotu zaskarżenia oraz zawiłość i precedensowy charakter sprawy. Przepis ten ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu merytorycznego rozpoznania spraw, przy jednoczesnym usprawnieniu postępowania sądowego.

Art. 505^17 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi, że rozpoznanie sprawy następuje na posiedzeniu niejawnym. Przepis ten jest częścią regulacji dotyczących postępowania uproszczonego, które zostało wprowadzone do polskiego systemu prawnego w celu przyspieszenia i uproszczenia procedur sądowych w sprawach o mniejszej wartości przedmiotu sporu.

**1. Charakter posiedzenia niejawnego:**

Posiedzenie niejawne oznacza, że rozpoznanie sprawy odbywa się bez udziału stron i ich pełnomocników. Sąd rozstrzyga sprawę na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, który został przedstawiony w pismach procesowych. Tego rodzaju posiedzenie ma na celu przyspieszenie postępowania, eliminując konieczność organizowania rozprawy, co jest czasochłonne i kosztowne.

**2. Zakres zastosowania:**

Art. 505^17 k.p.c. znajduje zastosowanie w postępowaniu uproszczonym, które obejmuje sprawy o wartości przedmiotu sporu nieprzekraczającej określonej kwoty (obecnie 20 000 zł) oraz niektóre kategorie spraw bez względu na wartość przedmiotu sporu, takie jak sprawy o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i użytkowych.

**3. Wyjątki od zasady posiedzenia niejawnego:**

Choć zasadą jest rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, sąd może zdecydować o przeprowadzeniu rozprawy, jeśli uzna to za konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Może to mieć miejsce na przykład, gdy materiał dowodowy jest niekompletny lub gdy istnieją sprzeczności w zeznaniach świadków, które wymagają bezpośredniego przesłuchania.

**4. Znaczenie dla stron postępowania:**

Dla stron postępowania oznacza to, że muszą one szczególnie starannie przygotować swoje pisma procesowe, ponieważ nie będą miały okazji do ustnego przedstawienia swoich argumentów przed sądem. Wszelkie dowody i argumenty muszą być przedstawione na piśmie, co wymaga precyzyjnego i wyczerpującego sformułowania stanowiska w sprawie.

**5. Efektywność postępowania:**

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym przyczynia się do zwiększenia efektywności postępowania sądowego. Sąd może szybciej wydać orzeczenie, co jest korzystne zarówno dla stron, jak i dla samego wymiaru sprawiedliwości, który może w ten sposób lepiej zarządzać swoimi zasobami.

**Podsumowanie:**

Art. 505^17 k.p.c. wprowadza istotne uproszczenie w procedurze cywilnej, umożliwiając rozpoznanie spraw na posiedzeniu niejawnym. Jest to rozwiązanie, które przyczynia się do przyspieszenia postępowania i zmniejszenia jego kosztów. Strony muszą jednak pamiętać o konieczności starannego przygotowania pism procesowych, gdyż nie będą miały możliwości ustnego przedstawienia swoich argumentów przed sądem.

Art. 579^4 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę postępowania w sprawie o udzielenie zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego. Przepis ten wprowadza szczegółowe zasady, które mają na celu zapewnienie ochrony praw dziecka oraz sprawne i skuteczne przeprowadzenie procedury.

#### 1. Wszczęcie postępowania z urzędu

Postępowanie w sprawie o udzielenie zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej wszczyna sąd opiekuńczy z urzędu na podstawie wystąpienia sądu lub innego organu państwa obcego. Oznacza to, że inicjatywa wszczęcia postępowania nie leży po stronie rodziców, opiekunów prawnych ani innych osób zainteresowanych, lecz po stronie sądu opiekuńczego, który działa na podstawie informacji otrzymanych od zagranicznych organów.

#### 2. Właściwość sądu

Przepis precyzuje właściwość sądu opiekuńczego w zależności od miejsca przyszłego sprawowania pieczy zastępczej. Jeżeli zagraniczny organ wskazał konkretnych kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej lub określoną placówkę, właściwy jest sąd opiekuńczy ze względu na miejsce przyszłego sprawowania pieczy zastępczej. W przeciwnym razie, właściwy jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy.

#### 3. Zasięganie opinii

Przed wydaniem zgody sąd zasięga opinii, o której mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Opinia ta jest kluczowa dla oceny, czy umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej jest zgodne z jego dobrem.

#### 4. Wymiana informacji z organami zagranicznymi

Sąd opiekuńczy może zwrócić się do sądu lub innego organu państwa obcego o wszelkie niezbędne dokumenty, opinie i informacje dotyczące dziecka, w szczególności dotyczące jego sytuacji rodzinnej, stanu zdrowia i szczególnych potrzeb. Jeżeli zagraniczny organ nie wskazał sposobu sprowadzenia dziecka do Polski i zasad pokrycia kosztów, sąd opiekuńczy zwraca się o udzielenie takich informacji. Sąd oceni, jakie znaczenie nadać nieudzieleniu informacji.

#### 5. Posiedzenie niejawne i termin rozpoznania wniosku

Sąd opiekuńczy orzeka na posiedzeniu niejawnym, co oznacza, że postępowanie odbywa się bez udziału stron. Rozpoznanie wniosku następuje w terminie miesiąca od dnia jego wpływu do sądu, co ma na celu zapewnienie sprawności postępowania.

#### 6. Doręczenie postanowienia i brak możliwości zaskarżenia

Postanowienie w przedmiocie udzielenia zgody doręcza się sądowi lub innemu organowi państwa obcego oraz organowi, który wydał opinię. Postanowienie to nie podlega zaskarżeniu, co oznacza, że jest ostateczne i nie można od niego odwołać się do wyższej instancji.

#### 7. Wyłączenie niektórych przepisów

Przepis wyłącza stosowanie art. 573, art. 576 oraz art. 577 k.p.c., co oznacza, że nie mają one zastosowania w postępowaniu o udzielenie zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego.

#### 8. Wniosek o stwierdzenie wykonalności

Wniosek o stwierdzenie wykonalności orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej może złożyć także organ centralny tego państwa wyznaczony na podstawie przepisów Konwencji haskiej z 1996 r. Oznacza to, że zagraniczne organy centralne mają prawo do inicjowania procedury stwierdzenia wykonalności orzeczeń dotyczących pieczy zastępczej.

### Podsumowanie

Art. 579^4 k.p.c. wprowadza kompleksową regulację dotyczącą postępowania w sprawie o udzielenie zgody na umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub innego organu państwa obcego. Przepis ten ma na celu zapewnienie ochrony praw dziecka oraz sprawne i skuteczne przeprowadzenie procedury, uwzględniając przy tym współpracę międzynarodową i wymianę informacji między organami różnych państw.

Posiedzenie niejawne

Posiedzenie niejawne - definicja

Posiedzenie niejawne w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego16 przepisów