Sygn. akt IACz 2190/15
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2015 roku
Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym:Przewodniczący:SSA Paweł Rygiel
Sędziowie:SA Andrzej Struzik
SA Robert Jurga (spr.)po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2015 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnymsprawy z powództwa W. Ś. i R. P. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej ul. (...) w K.
ouchylenie uchwały wspólnoty mieszkaniowej
na skutek zażalenia powoda od zarządzenia Przewodniczącego składu SąduOkręgowego w Krakowie Wydział I Cywilny z dnia 16 lipca 2015 r. sygn. akt I C 1059/15 w przedmiocie zwrotu pozwu postanawia:
uchylić zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zwrócił pozew wskazując, że powodowienie uzupełnili jego braków w terminie. Zawrócił uwagę, że pomimo skutecznego wezwania wdo uzupełniania braków poprzez wskazanie numerów PESEL i adresów powodów,wymienienie wszystkich załączników do pozwu, doręczenie po jednym odpisie załącznikówdo pozwu niewymienionych w pozwie nie usunęli braków. W tym zakresie wskazał, żepowodowie nie wymienili wszystkich złożonych wraz z pozwem załączników, jak też nieprzedłożyli ich odpisów dla drugiej strony. Odwołując się do art. 187 § 1 Kpc w zw. z art. 128§ 1 Kpc podniósł, że do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisyzałączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom, a ponadto, jeżeli w sądzienie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika dla każdego uczestnika.
Zażalenie na zarządzenie złożyli powodowie i zaskarżając je w całości wnieśli o jegouchylenie.
Zarzucili mu naruszenie art. 130 § 1 Kpc i art. 130 § 2 Kpc podnosząc, że powodowienie byli w czasie składania pozwu i wezwania ich do uzupełnienia reprezentowani przez
profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie powodów uzupełnili oni wszystkie braki o jakiezostali wezwani. W tym zakresie podnosili, że wezwanie nie było precyzyjne i w sposóbusprawiedliwiony nie traktowali oni dokumentów przy załączniku zaproszenie jakoodrębnych, gdyż w ich ocenie stanowiły one całość z zaproszeniem. Powodowie podnosili, żewezwanie do uzupełnienia braków winno być jasne i niedwuznaczne w szczególności wsytuacji gdy jest kierowane do osoby niezorientowanej w regulacjach procesowych, bowiemnieprecyzyjne wezwanie nie może wywołać skutku. Niezależnie od tego, czy wskazane wyżejdokumenty zostałyby przez Sąd potraktowane jako odrębne załączniki czy też nie, brak ichwskazania nie powinien skutkować zwrotem pozwu, bowiem bez niego pozew możeotrzymać prawidłowy bieg. W ocenie powodów można ten brak potraktować ewentualniejako niekompletny załącznik, co nie uzasadnia zwrotu pozwu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Apelacyjnego rację mają skarżący podnosząc, że treść skierowanegodo nich wezwania nie była dokładna i nie czyniła zadość wymaganiom art. 130 § 1 Kpc. Nawstępie należy wskazać, że nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy pozew na etapie jegowniesienia niewątpliwie był dotknięty szeregiem braków formalnych, co uzasadniałowezwanie do ich uzupełniania. Niewątpliwie powodowie ustosunkowując się do treściwezwania podjęli próbę ich uzupełnienia, co jednak z uwagi na brak jego zrozumienia, nieprzyniosło spodziewanego rezultatu. Odnosząc się do treści wezwania wskazać należy, żePrzewodniczący wezwał powodów do uzupełnienia braków między innymi poprzezwymienienie wszystkich dołączonych do pozwu załączników oraz doręczenie po jednymodpisie załączników niewymienionych w pozwie. Powodowie, samodzielnie występujący wsprawie, nie dostrzegli, że w ramach tego wezwania Przewodniczący traktował każde zdołączonych do pozwu pism jako odrębny załącznik, wychodząc z założenia, że dokument wpostaci zaproszenia na zebranie wspólnoty wraz załącznikami do niego nie stanowi jednegozałącznika do pozwu. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, iż wymogi formalnepozwu zostały określone w przepisach art. 126 § 1, 2, 3 i 5 Kpc, art. 1261 § 1 Kpc, art. 127Kpc oraz art. 128 § 1 Kpc. Do kwestii załączników odnoszą się wyłącznie przepisy art. 126 §
1 pkt 5 Kpc, który nakazuje wymienienie załączników w piśmie oraz art. 128 § 1 k.p.c., któryobliguje do dołączenia do pisma jego odpisu oraz odpisów jego załączników. Sąd Najwyższyw postanowieniu z 19 grudnia 2006 r. w sprawie V CZ 103/06 - LEX nr 610105 wyraziłpogląd, że określony w art. 128 Kpc obowiązek dołączania odpisów pism i ich załącznikówdotyczy tych pism, co do których przewidziany jest obowiązek doręczenia ichuczestniczącym w sprawie podmiotom. Jako załączniki należy traktować dokumenty, którenie zawierają treści samego pisma procesowego, a zostały przedłożone wraz z tym pismem.Nakaz wymienienia załączników oznacza jedynie konieczność umieszczenia w treści pismaspisu tychże dokumentów, które zostały fizycznie do niego dołączone, zaś obowiązekprzedłożenia odpisów załączników obejmuje te dokumenty, które jako załącznik zostałyprzedłożone. Kwestią kluczową dla przedmiotowego rozstrzygnięcia było to, czy dokumenty
jakie powodowie traktują jako część wspólną zaproszenia na zebranie (k. 6-10), możnatraktować jako jeden załącznik. Argumentem przemawiającym za takim postrzeganiem tegodokumentu przez powodów może być treść samego pozwu, gdzie powodowie odwołując siędo dowodów na poparcie swoich twierdzeń nie wskazują poszczególnych dokumentówzwiązanych zaproszeniem lecz traktują ten dokument w sposób zbiorczy. Również sama treśćzaproszenia oraz dołączonych do niego załączników pozwala na przyjęcie takiego stanowiskaza usprawiedliwione skoro w takiej formie dokumenty te były dostarczane członkomwspólnoty przed podjęciem zaskarżonych uchwał, bowiem dokumenty te miały za zadanieprzygotowanie członków wspólnoty do podjęcia decyzji objętych porządkiem zebrania.Taki stan rzeczy wobec treści wezwania, które jedynie ogólnie wskazuje na brak wymienieniawszystkich załączników dołączonych do pozwu oraz dołączenie po jednym odpisiezałączników nie wymienionych w pozwie, zgodnie z tym co zarzucają skarżący prowadzi domożliwości dwojakiej interpretacji wezwania i co za tym idzie nie czynni zadośćwymaganiom art. 130 § 1 Kpc. Zaznaczenia wymaga, że w aprobowanym przez obecny składSądu Apelacyjnego orzecznictwie wskazuje się, że nieprecyzyjne wezwanie do uzupełnieniabraków formalnych nie może dla strony rodzić negatywnych skutków, w szczególności, gdykierowane jest do osoby niezorientowanej w regulacja procesowych dotyczącychuzupełnienia braków formalnych pism procesowych (zob. post. SN z dnia 24 stycznia 2005r.III UZ 20/04, OSNP 2005, Nr 16 poz. 258 oraz post. SN z 23 listopada 2005r„ II CZ 100/05,niepubl.). W tym stanie rzeczy nie mógł Przewodniczący odwołując się do nieprecyzyjnegowezwania następnie wskazać na brak wykonania obowiązku uzupełniania takich braków i wkonsekwencji dokonać zwrotu pozwu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone zarządzenie przyjmując zapodstawę art. 386 §1 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c.