Art. 125. u.f.p. Ujęcie środków własnych UE w ustawie budżetowej

Przepis uchylony z dniem 14 kwietnia 2026 r. Uchylono: art. 125. Podstawa: Ustawa z dnia 27 lutego 2026 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. 2026 poz. 426.

(uchylony)

Komentarz do Art. 125. ufp

Art. 125 ustawy o finansach publicznych reguluje sposób ujmowania środków własnych Unii Europejskiej w polskim budżecie państwa. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności polskiego prawa budżetowego z wymogami unijnymi oraz dla prawidłowego funkcjonowania finansów publicznych w kontekście członkostwa Polski w Unii Europejskiej.

Komentarz do Art. 125 ustawy o finansach publicznych

1. Ujmowanie środków własnych UE w ustawie budżetowej

Art. 125 nakłada obowiązek ujmowania środków własnych Unii Europejskiej w polskiej ustawie budżetowej. Wysokość tych środków jest ustalana w toku procedury budżetowej Unii Europejskiej, co oznacza, że Polska musi dostosować swoje przepisy budżetowe do decyzji podejmowanych na szczeblu unijnym. Procedura budżetowa UE jest skomplikowanym procesem, w którym uczestniczą różne instytucje unijne, takie jak Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej i Parlament Europejski. Wysokość środków własnych, które Polska jest zobowiązana przekazać do budżetu UE, jest wynikiem tego procesu.

2. Rodzaje środków własnych UE

Art. 125 precyzuje, jakie kategorie środków własnych Unii Europejskiej muszą być uwzględnione w polskim budżecie:

Udział we wpływach z ceł, opłat rolnych i cukrowych: Są to tradycyjne środki własne UE, które obejmują wpływy z ceł na towary importowane z krajów trzecich oraz opłaty związane z polityką rolną i cukrową.
Środki obliczone na podstawie podatku od towarów i usług (VAT): Wysokość tych środków jest obliczana zgodnie z metodologią wynikającą z przepisów Unii Europejskiej. Jest to skomplikowany proces, który uwzględnia różne czynniki, takie jak stawki VAT i struktura konsumpcji w poszczególnych państwach członkowskich.
Środki obliczone na podstawie wartości rocznego dochodu narodowego brutto (DNB): Jest to najważniejsza kategoria środków własnych UE, która opiera się na wartości DNB każdego państwa członkowskiego. Wysokość tych środków jest proporcjonalna do zdolności ekonomicznej danego kraju.

3. Odsetki i kary

Do środków własnych Unii Europejskiej zalicza się również odsetki i kary za nieterminowe lub nieprawidłowo naliczone płatności. Jest to mechanizm mający na celu zapewnienie terminowego i prawidłowego przekazywania środków do budżetu UE. Nieterminowe płatności mogą prowadzić do nałożenia odsetek, a nieprawidłowo naliczone płatności mogą skutkować karami finansowymi.

Znaczenie przepisu

Art. 125 ustawy o finansach publicznych jest kluczowy dla zapewnienia, że Polska wywiązuje się ze swoich zobowiązań finansowych wobec Unii Europejskiej. Przepis ten gwarantuje, że środki własne UE są prawidłowo uwzględniane w polskim budżecie, co jest niezbędne dla stabilności finansowej zarówno Polski, jak i całej Unii Europejskiej. Ponadto, precyzyjne określenie kategorii środków własnych oraz mechanizmów ich naliczania i przekazywania zwiększa przejrzystość i przewidywalność finansów publicznych.

Podsumowanie

Art. 125 ustawy o finansach publicznych jest istotnym elementem polskiego prawa budżetowego, który zapewnia zgodność z wymogami unijnymi i wspiera prawidłowe funkcjonowanie finansów publicznych w kontekście członkostwa Polski w Unii Europejskiej. Przepis ten precyzuje, jakie kategorie środków własnych UE muszą być uwzględnione w polskim budżecie oraz w jaki sposób są one naliczane i przekazywane, co ma kluczowe znaczenie dla stabilności finansowej i przejrzystości budżetowej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ustawa budżetowa Unia Europejskaśrodki własnepodatek od towarów

podatek od usług

przepisy unii europejskiej