Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 116 ustawy o finansach publicznych określa sposób ujmowania dochodów i wydatków budżetu państwa w załączniku do ustawy budżetowej. Przepis ten jest kluczowy dla przejrzystości i precyzyjności planowania oraz realizacji budżetu państwa, co ma bezpośrednie przełożenie na efektywność zarządzania finansami publicznymi.

### Dochody budżetu państwa

Zgodnie z pierwszą częścią artykułu, podatkowe i niepodatkowe dochody budżetu państwa ujmuje się według:
1. **Źródeł dochodów** - oznacza to, że dochody są klasyfikowane w zależności od ich pochodzenia, np. podatki dochodowe, podatki od towarów i usług, cła, opłaty administracyjne, dochody z majątku państwowego itp.
2. **Części i działów klasyfikacji budżetowej** - klasyfikacja budżetowa jest systemem podziału dochodów i wydatków budżetowych na określone kategorie, co umożliwia szczegółową analizę i kontrolę finansów publicznych.

### Wydatki budżetu państwa

Druga część artykułu dotyczy wydatków budżetu państwa, które ujmuje się w podziale na:
1. **Części, działy i rozdziały klasyfikacji budżetowej wydatków** - podobnie jak w przypadku dochodów, wydatki są klasyfikowane w sposób umożliwiający ich szczegółową analizę. Części odpowiadają poszczególnym resortom lub jednostkom organizacyjnym, działy - określonym obszarom działalności państwa, a rozdziały - bardziej szczegółowym kategoriom wydatków.
2. **Grupy wydatków** - wydatki są również grupowane według określonych kategorii, co ułatwia ich monitorowanie i kontrolę.

### Wyodrębnienie wydatków

Artykuł 116 wymaga także wyodrębnienia wydatków przeznaczonych na:
1. **Realizację projektów pomocy technicznej programów finansowanych z udziałem środków europejskich** - jest to istotne ze względu na konieczność ścisłego monitorowania i rozliczania środków pochodzących z Unii Europejskiej.
2. **Współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich i wpłat do wspólnych budżetów pomocy technicznej** - współfinansowanie jest często wymagane przy realizacji projektów unijnych, dlatego konieczne jest jego wyraźne wyodrębnienie.
3. **Realizację programów, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d** - odnosi się to do programów finansowanych z innych źródeł, które również wymagają szczegółowego monitorowania.

### Znaczenie przepisu

Art. 116 ustawy o finansach publicznych ma kluczowe znaczenie dla transparentności i efektywności zarządzania finansami publicznymi. Precyzyjna klasyfikacja dochodów i wydatków umożliwia lepsze planowanie budżetowe, kontrolę realizacji budżetu oraz rozliczanie środków publicznych, w tym środków pochodzących z Unii Europejskiej. Przepis ten jest również istotny z punktu widzenia audytu i kontroli finansowej, ponieważ umożliwia szczegółową analizę poszczególnych kategorii dochodów i wydatków.

W praktyce, zastosowanie tego przepisu wymaga od jednostek sektora finansów publicznych dokładnego i systematycznego prowadzenia ewidencji finansowej, co z kolei przyczynia się do zwiększenia przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu środkami publicznymi.

Art. 11a ustawy o finansach publicznych reguluje zasady gromadzenia i wykorzystania dochodów przez państwowe jednostki budżetowe prowadzące działalność oświatową, zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.

#### 1. Gromadzenie dochodów na wydzielonym rachunku

Przepis ten nakłada obowiązek na państwowe jednostki budżetowe, aby dochody uzyskiwane z określonych źródeł były gromadzone na wydzielonym rachunku. Źródła te obejmują:
- spadki, zapisy i darowizny w postaci pieniężnej,
- odszkodowania i wpłaty za utracone lub uszkodzone mienie,
- działalność wykraczającą poza zakres działalności podstawowej, w tym świadczenie usług szkoleniowych i informacyjnych,
- opłaty egzaminacyjne, za wydawanie świadectw i certyfikatów oraz za sprawdzanie kwalifikacji,
- odpłatność za wyżywienie i zakwaterowanie uczniów i młodzieży w bursach i internatach,
- dopłaty bezpośrednie i inne płatności w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej.

#### 2. Decyzja o utworzeniu rachunku

Decyzję o utworzeniu wydzielonego rachunku podejmują kierownicy państwowych jednostek budżetowych, po uzyskaniu zgody organu prowadzącego szkołę. Jest to istotne, ponieważ zapewnia kontrolę i zgodność z polityką finansową organu prowadzącego.

#### 3. Przeznaczenie dochodów

Dochody zgromadzone na wydzielonym rachunku mogą być przeznaczone na:
- sfinansowanie wydatków bieżących i majątkowych,
- cele wskazane przez darczyńcę,
- remont lub odtworzenie mienia w przypadku dochodów z odszkodowań i wpłat za utracone lub uszkodzone mienie.

Ważnym ograniczeniem jest zakaz przeznaczania tych dochodów na finansowanie wynagrodzeń osobowych. Ma to na celu zapewnienie, że środki te będą wykorzystywane na cele bezpośrednio związane z działalnością jednostki budżetowej, a nie na pokrycie kosztów osobowych.

#### 4. Obowiązki informacyjne

Organ prowadzący szkołę ma obowiązek opracowania zestawienia dochodów i wydatków finansowanych z tych dochodów na podstawie informacji otrzymanych od kierowników jednostek budżetowych. Zestawienie to jest przekazywane Ministrowi Finansów zgodnie z przepisami dotyczącymi prac nad projektem ustawy budżetowej. Jest to kluczowe dla zapewnienia przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu środkami publicznymi.

### Podsumowanie

Art. 11a ustawy o finansach publicznych wprowadza szczegółowe zasady dotyczące gromadzenia i wykorzystania dochodów przez państwowe jednostki budżetowe prowadzące działalność oświatową. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że środki te są wykorzystywane w sposób przejrzysty i zgodny z przeznaczeniem, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania finansami publicznymi w sektorze oświaty.

Art. 130 ustawy o finansach publicznych reguluje zasady udzielania dotacji przedmiotowych, które są środkami przeznaczonymi na dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług, kalkulowane według stawek jednostkowych. Przepis ten ma na celu wsparcie określonych sektorów gospodarki oraz zapewnienie transparentności i efektywności w gospodarowaniu środkami publicznymi.

#### 1. Definicja i cel dotacji przedmiotowych

Dotacje przedmiotowe są środkami finansowymi przeznaczonymi na dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług. Kalkulowane są one według stawek jednostkowych, co oznacza, że wysokość dotacji jest ściśle powiązana z ilością wyprodukowanych wyrobów lub świadczonych usług. Celem tych dotacji jest wsparcie przedsiębiorców oraz podmiotów wykonujących zadania na rzecz rolnictwa, co ma na celu m.in. stabilizację rynku, poprawę konkurencyjności oraz wspieranie określonych sektorów gospodarki.

#### 2. Podstawa prawna udzielania dotacji

Dotacje przedmiotowe mogą być udzielane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów Unii Europejskiej, z uwzględnieniem zasady równoprawności. Oznacza to, że przepisy krajowe muszą być zgodne z regulacjami unijnymi, a wszystkie podmioty ubiegające się o dotacje muszą być traktowane na równych zasadach.

#### 3. Ustawa budżetowa i rola Ministra Finansów

Ustawa budżetowa ustala kwoty i przedmiot dotacji przedmiotowych. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, ustala stawki dotacji oraz określa szczegółowy sposób i tryb ich udzielania i rozliczania. Rozporządzenie to musi uwzględniać łączne kwoty dotacji na poszczególne cele określone w ustawie budżetowej oraz zapewniać jawność i przejrzystość gospodarowania środkami budżetu państwa.

#### 4. Specjalne przypadki dotacji

Art. 130 przewiduje również szczególne przypadki dotacji przedmiotowych, które są regulowane przez odpowiednich ministrów w porozumieniu z Ministrem Finansów:
- **Dotacje na rzecz rolnictwa**: Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rozwoju wsi ustalają stawki dotacji oraz szczegółowy sposób i tryb ich udzielania i rozliczania.
- **Dotacje do podręczników szkolnych**: Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania ustala stawki oraz sposób i tryb udzielania i rozliczania dotacji.
- **Dotacje do posiłków sprzedawanych w barach mlecznych**: Minister Finansów ustala stawki oraz sposób i tryb udzielania i rozliczania dotacji.

#### 5. Zasady udzielania i rozliczania dotacji

Rozporządzenia wydawane przez odpowiednich ministrów muszą określać formę składania wniosków, sposób informowania o ich przyjęciu lub odrzuceniu, warunki przekazywania i rozliczenia dotacji oraz termin zwrotu dotacji. Wszystkie te elementy mają na celu zapewnienie transparentności i efektywności w gospodarowaniu środkami publicznymi.

#### 6. Uwagi końcowe

Art. 130 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym przepisem regulującym zasady udzielania dotacji przedmiotowych. Jego celem jest wsparcie określonych sektorów gospodarki oraz zapewnienie transparentności i efektywności w gospodarowaniu środkami publicznymi. Przepis ten wymaga ścisłej współpracy między różnymi ministerstwami oraz zgodności z regulacjami unijnymi, co ma na celu zapewnienie równoprawności i uczciwości w przyznawaniu dotacji.

Art. 146 ustawy o finansach publicznych reguluje procedurę przekazywania informacji budżetowych oraz sporządzania planów finansowych przez jednostki podległe dysponentom części budżetowych. Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności działań finansowych jednostek sektora publicznego z ustawą budżetową.

### Komentarz:

1. **Obowiązek dysponentów części budżetowych**:
   - Dysponenci części budżetowych mają obowiązek przekazania jednostkom podległym informacji o kwotach dochodów i wydatków, w tym wynagrodzeń, w terminie 10 dni roboczych od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej.
   - Termin ten jest stosunkowo krótki, co ma na celu szybkie rozpoczęcie realizacji budżetu i zapewnienie płynności finansowej jednostek podległych.

2. **Zakres przekazywanych informacji**:
   - Informacje przekazywane przez dysponentów muszą obejmować szczegółowe kwoty dochodów i wydatków, co pozwala jednostkom podległym na precyzyjne planowanie swoich działań finansowych.
   - W szczególności, uwzględnienie wynagrodzeń jest istotne ze względu na konieczność zapewnienia środków na bieżące funkcjonowanie jednostek oraz realizację ich zadań statutowych.

3. **Obowiązek jednostek podległych**:
   - Jednostki podległe, po otrzymaniu informacji od dysponentów, są zobowiązane do sporządzenia planów finansowych.
   - Plany te muszą być zgodne z ustawą budżetową, co oznacza, że jednostki muszą uwzględniać wszelkie ograniczenia i wytyczne wynikające z ustawy budżetowej.

4. **Znaczenie zgodności z ustawą budżetową**:
   - Zgodność planów finansowych z ustawą budżetową jest kluczowa dla zapewnienia prawidłowego i efektywnego zarządzania środkami publicznymi.
   - Niezgodność planów finansowych z ustawą budżetową może prowadzić do naruszenia dyscypliny finansów publicznych, co wiąże się z odpowiedzialnością prawną dla osób odpowiedzialnych za sporządzenie tych planów.

5. **Konsekwencje naruszenia przepisów**:
   - Niewywiązanie się z obowiązku przekazania informacji w terminie przez dysponentów części budżetowych może skutkować opóźnieniami w realizacji budżetu przez jednostki podległe.
   - Sporządzenie planów finansowych niezgodnych z ustawą budżetową może prowadzić do sankcji administracyjnych oraz odpowiedzialności dyscyplinarnej.

### Podsumowanie:

Art. 146 ustawy o finansach publicznych nakłada na dysponentów części budżetowych oraz jednostki podległe konkretne obowiązki mające na celu zapewnienie zgodności działań finansowych z ustawą budżetową. Przepis ten jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania sektora publicznego, zapewniając transparentność i efektywność w zarządzaniu środkami publicznymi. Dysponenci oraz jednostki podległe muszą ściśle przestrzegać określonych terminów i wymogów, aby uniknąć potencjalnych konsekwencji prawnych.

o finansach publicznych

Art. 161 ustawy o finansach publicznych reguluje kwestie związane z zaciąganiem zobowiązań na okres dłuższy niż rok budżetowy w ramach realizacji współpracy rozwojowej na terytoriach uznanych za strefę działań wojennych. Przepis ten ma na celu zapewnienie elastyczności i ciągłości finansowania projektów rozwojowych w trudnych warunkach, jakimi są strefy działań wojennych.

#### 1. Zaciąganie zobowiązań na okres dłuższy niż rok budżetowy

Pierwsza część artykułu stanowi, że zobowiązania mogą być zaciągane na okres dłuższy niż rok budżetowy, pod warunkiem że wydatki niezbędne na obsługę tych zobowiązań są ujęte w ustawie budżetowej. Jest to kluczowy element, który zapewnia, że długoterminowe zobowiązania są planowane i kontrolowane w ramach budżetu państwa, co ma na celu uniknięcie niekontrolowanego wzrostu zadłużenia publicznego.

#### 2. Środki niewygasające

Druga część artykułu odnosi się do środków niewykorzystanych w ramach zaciągniętego zobowiązania wieloletniego. Środki te nie podlegają zwrotowi do dnia 31 grudnia danego roku budżetowego i są traktowane jako środki niewygasające, które muszą być zwrócone najpóźniej do dnia 30 czerwca kolejnego roku. Taka regulacja pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie środkami finansowymi, co jest szczególnie istotne w kontekście realizacji projektów w strefach działań wojennych, gdzie mogą wystąpić nieprzewidziane opóźnienia i trudności.

#### 3. Wytyczne Rady Ministrów

Trzecia część artykułu upoważnia Radę Ministrów do wydawania, w drodze rozporządzenia, wytycznych dotyczących zasad zaciągania zobowiązań na okres dłuższy niż rok budżetowy. Wytyczne te mogą określać:
- Podmioty uprawnione do dokonywania określonych rodzajów wydatków.
- Szczegółowy sposób dokonywania tych wydatków.
- Szczegółowy sposób i termin sporządzania informacji z wykonania wydatków oraz jednostki obowiązane do ich sporządzania.

#### 4. Uwzględnienie właściwości podmiotów realizujących zadania

Ostatnia część artykułu nakłada na Radę Ministrów obowiązek uwzględnienia właściwości podmiotów realizujących zadania oraz zakresu tych zadań przy wydawaniu rozporządzenia. Jest to istotne, aby wytyczne były adekwatne do specyfiki działań i podmiotów zaangażowanych w realizację współpracy rozwojowej w strefach działań wojennych.

### Podsumowanie

Art. 161 ustawy o finansach publicznych wprowadza mechanizmy umożliwiające elastyczne i skuteczne zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na współpracę rozwojową w strefach działań wojennych. Przepis ten zapewnia, że zobowiązania są planowane i kontrolowane w ramach budżetu państwa, a jednocześnie pozwala na elastyczne zarządzanie środkami niewykorzystanymi. Upoważnienie Rady Ministrów do wydawania wytycznych dodatkowo zapewnia, że zasady zaciągania zobowiązań będą dostosowane do specyfiki realizowanych zadań i podmiotów zaangażowanych w ich realizację.

Art. 172 ustawy o finansach publicznych reguluje procedurę przenoszenia planowanych dochodów i wydatków budżetowych w przypadku zniesienia lub przekształcenia ministerstwa, a także innych organów, urzędów i jednostek organizacyjnych podległych Prezesowi Rady Ministrów lub ministrowi, bądź przez nich nadzorowanych.

#### Ustęp 1
W ustępie 1 tego artykułu przewidziano, że w razie zniesienia lub przekształcenia ministerstwa, Prezes Rady Ministrów ma uprawnienie do przenoszenia planowanych dochodów i wydatków budżetowych między częściami budżetu państwa. Kluczowym elementem tego przepisu jest zachowanie przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej. Oznacza to, że choć dochody i wydatki mogą być przenoszone, ich cel musi pozostać zgodny z pierwotnym przeznaczeniem określonym w ustawie budżetowej. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności i odpowiedzialności finansowej państwa.

#### Ustęp 2
Ustęp 2 rozszerza kompetencje Prezesa Rady Ministrów, umożliwiając mu określenie kwot wynagrodzeń dla nowo utworzonego lub przekształconego ministerstwa w podziale na części i działy budżetu państwa. Ta regulacja jest istotna, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowanie struktury wynagrodzeń do nowej organizacji ministerstwa, co może być konieczne w przypadku zmian strukturalnych.

#### Ustęp 3
Ustęp 3 stanowi, że przepisy ustępów 1 i 2 stosuje się również w przypadku zniesienia lub przekształcenia innych organów, urzędów i jednostek organizacyjnych podległych Prezesowi Rady Ministrów albo ministrowi lub przez nich nadzorowanych. Oznacza to, że mechanizmy przenoszenia dochodów i wydatków oraz określania kwot wynagrodzeń mają zastosowanie nie tylko do ministerstw, ale także do szerokiego spektrum jednostek administracji publicznej. Jest to istotne dla zapewnienia spójności i jednolitości w zarządzaniu finansami publicznymi w sytuacjach reorganizacyjnych.

### Wnioski
Art. 172 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym narzędziem umożliwiającym elastyczne zarządzanie budżetem państwa w sytuacjach reorganizacyjnych. Przepisy te zapewniają, że mimo zmian strukturalnych, przeznaczenie środków publicznych pozostaje zgodne z ustawą budżetową, co jest fundamentalne dla zachowania transparentności i odpowiedzialności finansowej. Ponadto, możliwość określania kwot wynagrodzeń dla nowych lub przekształconych jednostek pozwala na dostosowanie struktury wynagrodzeń do nowych realiów organizacyjnych, co jest istotne dla efektywnego funkcjonowania administracji publicznej.

Art. 182 ustawy o finansach publicznych reguluje procedurę kontroli wykonania ustawy budżetowej przez Sejm oraz określa obowiązki Rady Ministrów w zakresie przedstawienia rocznego sprawozdania z wykonania budżetu. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

#### 1. Kontrola Sejmu nad wykonaniem ustawy budżetowej

Pierwszy akapit art. 182 wskazuje, że wykonanie ustawy budżetowej podlega kontroli Sejmu. Jest to fundamentalna zasada, która podkreśla rolę Sejmu jako organu kontrolującego działalność Rady Ministrów w zakresie realizacji budżetu państwa. Kontrola ta jest niezbędna dla zapewnienia transparentności i odpowiedzialności w zarządzaniu finansami publicznymi.

#### 2. Termin i adresaci sprawozdania

Rada Ministrów ma obowiązek przedstawić Sejmowi oraz Najwyższej Izbie Kontroli roczne sprawozdanie z wykonania ustawy budżetowej do dnia 31 maja roku następnego. Termin ten jest kluczowy, ponieważ umożliwia Sejmowi i NIK terminowe przeprowadzenie analizy i oceny wykonania budżetu.

#### 3. Zakres sprawozdania

Art. 182 szczegółowo określa, jakie elementy powinno zawierać roczne sprawozdanie:

- **Dochody i wydatki związane z zadaniami z zakresu administracji rządowej realizowanymi przez jednostki samorządu terytorialnego oraz inne zadania zlecone jednostkom samorządu terytorialnego odrębnymi ustawami.**
- **Zbiorcza informacja o wykonaniu budżetów jednostek samorządu terytorialnego.**
- **Ocena realizacji scenariusza makroekonomicznego.**
- **Informacja o wykonaniu wydatków w układzie zadaniowym.**

#### 4. Szczegółowość sprawozdania

Sprawozdanie powinno zawierać szczegółowe informacje dotyczące:

- Wyniku sektora instytucji rządowych i samorządowych.
- Dochodów i wydatków wynikających z zamknięć rachunków budżetu państwa.
- Przychodów i kosztów państwowych funduszy celowych, agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budżetowej oraz innych jednostek wymienionych w art. 9 pkt 14.

#### 5. Dodatkowe informacje dołączane do sprawozdania

Do sprawozdania dołącza się również:

- Omówienie wykonania budżetu państwa z uwzględnieniem różnic między wielkościami uchwalonymi a wykonanymi.
- Informację o realizacji wydatków, które nie wygasły z upływem roku budżetowego.
- Omówienie wielkości środków własnych Unii Europejskiej.
- Informacje dotyczące otrzymanych i wydatkowanych środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3.
- Informację o realizacji kwoty wydatków obliczonej zgodnie z art. 112aa ust. 1 albo art. 112d ust. 3 oraz kwoty limitu wydatków, o którym mowa w art. 112aa ust. 3.
- Informację o różnicy pomiędzy wykonanymi wydatkami na zakup sprzętu wojskowego a wartością dokonanych dostaw sprzętu wojskowego.

#### 6. Wyjątki

W roku, o którym mowa w art. 112d ust. 3, do sprawozdania nie dołącza się informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 6 i 6a. Jest to specyficzny wyjątek, który należy uwzględnić przy sporządzaniu sprawozdania.

#### 7. Zbiorcza informacja o wykonaniu budżetów jednostek samorządu terytorialnego

Zbiorcza informacja powinna zawierać:

- Zestawienie dochodów według ważniejszych źródeł.
- Zestawienie wydatków według działów i ważniejszych rodzajów wydatków.
- Zestawienie przychodów i kosztów samorządowych zakładów budżetowych.
- Omówienie wykonania budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
- Kwotę nadwyżki albo deficytu jednostek samorządu terytorialnego.

#### 8. Informacja o wykonaniu wydatków w układzie zadaniowym

Powinna zawierać:

- Omówienie realizacji Wieloletniego Planu Finansowego Państwa.
- Omówienie i zestawienie planowanych i poniesionych wydatków oraz planowanych i osiągniętych wartości mierników stopnia realizacji celów.

#### 9. Dodatkowe sprawozdania

Rada Ministrów dołącza również:

- Sprawozdanie dotyczące przestrzegania zasady, że kwota państwowego długu publicznego nie może przekroczyć 60% wartości rocznego produktu krajowego brutto.
- Informację dotyczącą długu, poręczeń i gwarancji sektora finansów publicznych.

### Podsumowanie

Art. 182 ustawy o finansach publicznych jest kluczowym przepisem zapewniającym transparentność i odpowiedzialność w zarządzaniu finansami publicznymi. Określa on szczegółowe obowiązki Rady Ministrów w zakresie sprawozdawczości budżetowej oraz rolę Sejmu i Najwyższej Izby Kontroli w procesie kontroli wykonania budżetu. Przestrzeganie tych przepisów jest niezbędne dla utrzymania zaufania publicznego do instytucji państwowych i skutecznego zarządzania środkami publicznymi.

Art. 2 ustawy o finansach publicznych zawiera definicje kluczowych terminów używanych w ustawie, co jest niezbędne dla prawidłowego zrozumienia i stosowania jej przepisów. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych definicji zawartych w tym artykule.

#### 1. Minister Finansów
Definicja „Ministra Finansów” obejmuje trzy różne funkcje: ministra właściwego do spraw budżetu, ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw instytucji finansowych. Jest to istotne, ponieważ różne aspekty finansów publicznych mogą być zarządzane przez różne osoby lub departamenty w ramach Ministerstwa Finansów, co pozwala na bardziej specjalistyczne podejście do poszczególnych zadań.

#### 2. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego
W definicji tej uwzględniono również wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Jest to ważne, ponieważ różne formy zarządzania mogą występować w różnych jednostkach samorządu terytorialnego, a wszystkie te formy muszą być objęte przepisami ustawy.

#### 3. Układ zadaniowy
Układ zadaniowy to zestawienie wydatków budżetu państwa lub kosztów jednostki sektora finansów publicznych według funkcji państwa. Definicja ta podkreśla konieczność opisu celów zadań i podzadań oraz mierników realizacji tych celów. Jest to kluczowe dla przejrzystości i efektywności wydatkowania środków publicznych.

#### 4. Odrębne ustawy
Przez „odrębne ustawy” rozumie się ustawy inne niż ustawa o finansach publicznych oraz ustawa budżetowa. Jest to istotne dla zrozumienia, że przepisy dotyczące finansów publicznych mogą być również zawarte w innych aktach prawnych.

#### 5. Środki europejskie
Definicja ta odnosi się do środków wymienionych w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5d ustawy. Jest to ważne, ponieważ środki europejskie stanowią istotne źródło finansowania wielu projektów publicznych w Polsce.

#### 6. Organizacje pozarządowe
Definicja ta obejmuje organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Jest to istotne dla zrozumienia, które podmioty mogą korzystać z finansowania publicznego na cele pożytku publicznego.

#### 7. Jednostka w dziale
Przez „jednostkę w dziale” rozumie się jednostkę sektora finansów publicznych podległą lub nadzorowaną przez ministra kierującego określonym działem administracji rządowej. Definicja ta jest kluczowa dla zrozumienia struktury zarządzania finansami publicznymi.

#### 8. Dysponent części budżetowej
Definicja ta obejmuje kierowników jednostek oraz organy wymienione w art. 139 ust. 2, właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów oraz kierowników państwowych jednostek organizacyjnych. Jest to istotne dla określenia, kto jest odpowiedzialny za dysponowanie poszczególnymi częściami budżetu państwa.

#### 9. Scenariusz makroekonomiczny
Scenariusz makroekonomiczny to realistyczne prognozy makroekonomiczne, obejmujące założenia dotyczące podstawowych wielkości makroekonomicznych oraz celów dotyczących deficytu i długu sektora instytucji rządowych i samorządowych. Jest to kluczowe dla planowania i realizacji polityki fiskalnej państwa.

### Podsumowanie
Art. 2 ustawy o finansach publicznych zawiera precyzyjne definicje kluczowych terminów, które są niezbędne dla prawidłowego zrozumienia i stosowania przepisów ustawy. Definicje te zapewniają jasność i przejrzystość, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania finansami publicznymi.

Art. 44 ustawy o finansach publicznych określa fundamentalne zasady dotyczące ponoszenia wydatków publicznych przez jednostki sektora finansów publicznych. Przepis ten ma na celu zapewnienie racjonalnego i efektywnego gospodarowania środkami publicznymi, co jest kluczowe dla utrzymania stabilności finansów publicznych oraz zaufania obywateli do instytucji publicznych.

### 1. Cele i wysokości wydatków publicznych

Pierwszy akapit art. 44 wskazuje, że wydatki publiczne mogą być ponoszone wyłącznie na cele i w wysokościach ustalonych w:
- ustawie budżetowej,
- uchwale budżetowej jednostki samorządu terytorialnego,
- planie finansowym jednostki sektora finansów publicznych.

Oznacza to, że każda jednostka sektora finansów publicznych musi działać w ramach określonych budżetów i planów finansowych. Jest to mechanizm kontrolny, który ma zapobiegać niekontrolowanemu wydatkowaniu środków publicznych.

### 2. Zasady dokonywania wydatków

Drugi akapit art. 44 podkreśla, że jednostki sektora finansów publicznych muszą dokonywać wydatków zgodnie z przepisami dotyczącymi poszczególnych rodzajów wydatków. Oznacza to, że każda kategoria wydatków ma swoje specyficzne regulacje, które muszą być przestrzegane.

### 3. Kryteria wydatkowania środków publicznych

Trzeci akapit wprowadza trzy kluczowe zasady, które muszą być przestrzegane przy dokonywaniu wydatków publicznych:
- **Celowość i oszczędność**: Wydatki powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, co oznacza, że muszą być one uzasadnione i minimalizować koszty.
- **Najlepsze efekty z danych nakładów**: Wydatki powinny być dokonywane w sposób, który zapewnia uzyskanie najlepszych efektów z danych nakładów, co oznacza optymalizację kosztów i korzyści.
- **Optymalny dobór metod i środków**: Wydatki powinny być dokonywane w sposób, który zapewnia optymalny dobór metod i środków służących osiągnięciu założonych celów.

### 4. Terminowość realizacji zadań

Czwarty akapit podkreśla, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób umożliwiający terminową realizację zadań. Oznacza to, że jednostki sektora finansów publicznych muszą planować i realizować swoje wydatki w taki sposób, aby zadania były wykonane zgodnie z harmonogramem.

### 5. Zaciągnięte zobowiązania

Piąty akapit wskazuje, że wydatki publiczne muszą być dokonywane w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań. Jest to zasada, która ma na celu zapewnienie, że jednostki sektora finansów publicznych będą w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań finansowych.

### 6. Zasady zawierania umów

Ostatni akapit art. 44 odnosi się do zasad zawierania umów przez jednostki sektora finansów publicznych. Wskazuje on, że umowy dotyczące usług, dostaw lub robót budowlanych muszą być zawierane na zasadach określonych w przepisach o zamówieniach publicznych, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Jest to mechanizm, który ma na celu zapewnienie transparentności i konkurencyjności w procesie zamówień publicznych.

### Podsumowanie

Art. 44 ustawy o finansach publicznych wprowadza szereg zasad i mechanizmów mających na celu zapewnienie racjonalnego i efektywnego gospodarowania środkami publicznymi. Przepis ten jest kluczowy dla utrzymania stabilności finansów publicznych oraz zaufania obywateli do instytucji publicznych. Przestrzeganie tych zasad jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania sektora finansów publicznych i realizacji jego zadań.

Art. 119v Ordynacji podatkowej reguluje kwestie wynagrodzenia oraz zwrotu kosztów podróży i noclegów dla członków Rady, przewodniczącego oraz sekretarza Rady. Przepis ten jest istotny z punktu widzenia transparentności i sprawiedliwości wynagradzania osób zaangażowanych w prace Rady, a także zapewnienia im odpowiednich warunków do wykonywania swoich obowiązków.

1. **Wynagrodzenie za udział w posiedzeniach Rady**:
   - Przewodniczącemu oraz sekretarzowi Rady przysługuje wynagrodzenie za każdy miesiąc, w którym odbyło się posiedzenie Rady. Jest to stałe wynagrodzenie, niezależne od liczby posiedzeń w danym miesiącu.
   - Członkom Rady przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach Rady, w tym za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii. Wynagrodzenie to jest uzależnione od faktycznego udziału w pracach Rady oraz wykonania konkretnych zadań.

2. **Podział wynagrodzenia za sporządzenie projektu uzasadnienia**:
   - Sposób podziału wynagrodzenia za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii między członków Rady wskazuje przewodniczący Rady. Przepis ten daje przewodniczącemu pewną swobodę w podziale wynagrodzenia, co może być korzystne w kontekście motywowania członków Rady do efektywnej pracy.

3. **Zwrot kosztów podróży i noclegów**:
   - Członkom Rady przysługuje zwrot kosztów podróży i noclegów obejmujący świadczenia przewidziane w przepisach o należnościach przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, w tym diety i ryczałty. Przepis ten zapewnia członkom Rady pokrycie kosztów związanych z ich udziałem w pracach Rady, co jest istotne dla zapewnienia im odpowiednich warunków do wykonywania swoich obowiązków.

4. **Uchybienie terminowi**:
   - W przypadku wydania opinii z uchybieniem terminu określonego w art. 119i § 5, członkowi Rady, który przyczynił się do uchybienia temu terminowi, nie przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii. Przepis ten ma na celu dyscyplinowanie członków Rady i zapewnienie terminowego wykonywania ich obowiązków.

5. **Rozporządzenie Ministra Finansów**:
   - Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego Rady, sekretarza Rady oraz członka Rady za uczestniczenie w posiedzeniach Rady, biorąc pod uwagę zakres ich obowiązków.
   - Minister określi również łączne wynagrodzenie dla członków Rady za sporządzenie projektu uzasadnienia stanowiska zawartego w opinii w indywidualnej sprawie, uwzględniając szacunkowo nakład pracy niezbędny do przygotowania uzasadnienia opinii, a także mając na uwadze, aby wysokość tego wynagrodzenia nie przekraczała dwukrotności kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej.
   - Minister określi warunki i tryb zwrotu kosztów podróży i noclegów przysługującego członkom Rady w związku z poniesieniem tych kosztów w ramach udziału w pracach Rady oraz sposób obliczania wysokości albo maksymalną kwotę tego zwrotu, biorąc pod uwagę racjonalność ponoszonych kosztów podróży i noclegów.

Podsumowując, art. 119v Ordynacji podatkowej w sposób kompleksowy reguluje kwestie wynagrodzenia i zwrotu kosztów dla członków Rady, przewodniczącego oraz sekretarza Rady. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawiedliwego wynagradzania za pracę oraz pokrycie kosztów związanych z udziałem w pracach Rady, co jest kluczowe dla efektywnego funkcjonowania tego organu.

Ustawa budżetowa

Ustawa budżetowa w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)1 przepis

o finansach publicznych14 przepisów

Ordynacja podatkowa1 przepis