Art. 37. k.p.c. Właściwość w sprawach o roszczenie z najmu lub dzierżawy nieruchomości

Powództwo o roszczenie ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości wytoczyć można przed sąd miejsca położenia nieruchomości.

Komentarz do Art. 37. kpc

Art. 37 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) stanowi, że powództwo o roszczenie wynikające ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości można wytoczyć przed sąd miejsca położenia nieruchomości. Przepis ten wprowadza szczególną właściwość miejscową sądu, która ma na celu ułatwienie dochodzenia roszczeń związanych z nieruchomościami.

Komentarz:

Zakres zastosowania:
- Przepis ten dotyczy wyłącznie roszczeń wynikających ze stosunku najmu lub dzierżawy nieruchomości. Oznacza to, że obejmuje zarówno roszczenia wynajmującego (np. o zapłatę czynszu), jak i najemcy (np. o zwrot kaucji).
- Nie dotyczy innych roszczeń związanych z nieruchomościami, które nie wynikają bezpośrednio ze stosunku najmu lub dzierżawy, np. roszczeń o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
Właściwość miejscowa:
- Przepis ten wprowadza fakultatywną właściwość miejscową. Oznacza to, że powód ma możliwość wyboru sądu miejsca położenia nieruchomości, ale nie jest do tego zobowiązany. Może również wytoczyć powództwo przed sąd właściwy według ogólnych zasad właściwości miejscowej (np. sąd miejsca zamieszkania pozwanego).
- Wybór sądu miejsca położenia nieruchomości może być korzystny ze względu na bliskość sądu do miejsca, gdzie znajdują się dowody (np. nieruchomość, świadkowie).
Praktyczne znaczenie:
- Przepis ten ma na celu ułatwienie i przyspieszenie postępowania sądowego w sprawach dotyczących najmu i dzierżawy nieruchomości. Sąd miejsca położenia nieruchomości jest zazwyczaj lepiej zorientowany w lokalnych realiach i może sprawniej przeprowadzić postępowanie dowodowe.
- W praktyce, szczególnie w sprawach dotyczących nieruchomości położonych w różnych miejscach, możliwość wyboru sądu może być istotnym narzędziem strategicznym dla stron postępowania.
Związki z innymi przepisami:
- Art. 37 k.p.c. należy interpretować w kontekście innych przepisów dotyczących właściwości miejscowej, w szczególności art. 27-46 k.p.c., które regulują ogólne zasady właściwości miejscowej.
- W przypadku kolizji właściwości miejscowej (np. gdy nieruchomość jest położona na granicy dwóch okręgów sądowych), zastosowanie mogą mieć przepisy dotyczące właściwości przemiennej lub właściwości wyłącznej.

Podsumowując, art. 37 k.p.c. wprowadza istotne ułatwienie dla stron postępowania cywilnego w sprawach dotyczących najmu i dzierżawy nieruchomości, umożliwiając im wytoczenie powództwa przed sąd miejsca położenia nieruchomości. Przepis ten ma na celu przyspieszenie i uproszczenie postępowania, co jest szczególnie ważne w sprawach związanych z nieruchomościami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

powództwo roszczeniowe

stosunek najmu

stosunek dzierżawy

nieruchomość

sąd miejsca

położenie nieruchomości

miejsce

sąd

Art. 36. kpc Art. 37¹. kpc