Art. 36. k.p.c. Właściwość w sprawach o należność pełnomocnika

Powództwo o zapłatę należności za prowadzenie sprawy wytoczyć można przed sąd miejsca, gdzie pełnomocnik procesowy sprawę prowadził.

Komentarz do Art. 36. kpc

Art. 36 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) wprowadza szczególną właściwość miejscową sądu w sprawach dotyczących zapłaty należności za prowadzenie sprawy przez pełnomocnika procesowego. Zgodnie z tym przepisem, powództwo o zapłatę wynagrodzenia za usługi świadczone przez pełnomocnika procesowego można wytoczyć przed sąd miejsca, gdzie pełnomocnik tę sprawę prowadził.

Komentarz:

Cel przepisu: Art. 36 k.p.c. ma na celu ułatwienie pełnomocnikom procesowym dochodzenia należności za świadczone usługi. Przepis ten wprowadza wyjątek od ogólnej zasady właściwości miejscowej, która zazwyczaj przewiduje, że powództwo wytacza się przed sąd miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego (art. 27 k.p.c.).
Zakres zastosowania: Przepis ten dotyczy wyłącznie powództw o zapłatę wynagrodzenia za prowadzenie sprawy przez pełnomocnika procesowego. Obejmuje to zarówno adwokatów, radców prawnych, jak i innych pełnomocników, którzy na podstawie przepisów prawa mogą reprezentować strony w postępowaniu cywilnym.
Miejsce prowadzenia sprawy: Kluczowym elementem jest ustalenie miejsca, gdzie pełnomocnik procesowy prowadził sprawę. Może to być miejsce, gdzie odbywały się rozprawy sądowe, gdzie pełnomocnik sporządzał pisma procesowe, czy też miejsce, gdzie pełnomocnik spotykał się z klientem w celu omówienia strategii procesowej. W praktyce, najczęściej będzie to miejsce siedziby sądu, przed którym toczyło się postępowanie, w którym pełnomocnik reprezentował klienta.
Korzyści dla pełnomocników: Przepis ten jest korzystny dla pełnomocników procesowych, ponieważ umożliwia im dochodzenie należności w sądzie, który jest im dobrze znany i w którym często prowadzą sprawy. Może to również zmniejszyć koszty związane z dojazdem do sądu w innej miejscowości.
Ochrona interesów stron: Choć przepis ten jest korzystny dla pełnomocników, nie można zapominać o ochronie interesów stron postępowania. W przypadku, gdy pozwany (klient) mieszka lub ma siedzibę w innej miejscowości, może to stanowić dla niego pewne utrudnienie. Jednakże, ustawodawca uznał, że korzyści płynące z uproszczenia procedury dla pełnomocników przeważają nad potencjalnymi niedogodnościami dla pozwanych.
Praktyczne zastosowanie: W praktyce, pełnomocnik procesowy, który chce skorzystać z tego przepisu, powinien dokładnie udokumentować miejsce, gdzie prowadził sprawę. Może to obejmować przedstawienie dowodów na uczestnictwo w rozprawach, sporządzanie pism procesowych czy inne czynności związane z prowadzeniem sprawy.

Podsumowując, art. 36 k.p.c. wprowadza korzystne rozwiązanie dla pełnomocników procesowych, umożliwiając im dochodzenie wynagrodzenia za świadczone usługi przed sądem miejsca, gdzie sprawę prowadzili. Przepis ten upraszcza procedurę dochodzenia należności i może przyczynić się do szybszego i bardziej efektywnego rozstrzygania sporów dotyczących wynagrodzenia pełnomocników.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

pełnomocnik procesowy

sąd miejsca

Art. 35¹. kpc Art. 37. kpc