Art. 296. k.k. Wyrządzenie szkody w obrocie gospodarczym

Orzecznictwo

Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 296 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.

1. Wyrok II AKa 292/18

   27 lutego 2019

   Stan sprawy

   Sprawa dotyczyła działań osób związanych ze spółką z o.o. polegających na zawieraniu niekorzystnych dla niej transakcji. Prezes zarządu sprzedał składnik majątku spółki po cenie niższej od rynkowej, a następnie doprowadzono do dzierżawy tej samej nieruchomości za ekonomicznie nieuzasadniony czynsz. Ustalono też działania związane z utworzeniem podmiotu konkurencyjnego i dalszą dzierżawą nieruchomości na niekorzystnych warunkach oraz wypłatą premii pracownikom w okresie poprzedzającym upadłość. Wobec współdziałających osób sąd odwoławczy skorygował okresy czynów, role sprawców oraz wysokość szkody i wartość nieruchomości. Z materiału wynika, że chodziło o wyrządzenie spółce znacznej albo wielkiej szkody majątkowej.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd częściowo zmienił wyrok. Wobec prezesa utrzymał skazanie za czyn z art. 296 k.k., korygując okres czynu, wysokość szkody do 1.044.128,77 zł oraz wartość rynkową prawa użytkowania wieczystego do 861.300 zł. Wobec współoskarżonego utrzymał odpowiedzialność, ale przyjął, że działał jako pełnomocnik, a nie prezes, zmienił kwalifikację na art. 21 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i 2 k.k., ustalił szkodę na 880.172,70 zł i obniżył grzywnę. Wobec współoskarżonej zmienił kwalifikację na art. 21 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i 2 k.k. oraz ustalił szkodę na 924.128,77 zł. Jedną z oskarżonych uniewinnił. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.

   Uzasadnienie

   Z sentencji wynika, że sąd odwoławczy uznał potrzebę korekty ustaleń co do czasu popełnienia czynów, funkcji jednej z osób, wysokości szkody i wartości nieruchomości, a także kwalifikacji prawnej przez przyjęcie podstawowego i kwalifikowanego typu z art. 296 § 1 i 2 k.k. zamiast § 2 i 3 wobec części oskarżonych. Utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie oznaczało akceptację ustalenia, że niekorzystne transakcje i sposób zarządzania sprawami spółki naruszały obowiązki w obrocie gospodarczym i prowadziły do szkody. Co do osoby uniewinnionej materiał przytoczony w udostępnionym tekście nie pozwala ustalić pełnej argumentacji, poza tym że sąd odwoławczy nie podzielił podstaw przypisania jej pomocnictwa.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

2. Wyrok IV Ka 120/18

   22 maja 2018

   Stan sprawy

   Oskarżonemu zarzucono, że jako osoba zarządzająca sprawami spółdzielni mieszkaniowej, w związku z planowaną inwestycją budowlaną, naruszył wewnętrzne regulacje przy wyborze wykonawcy prac projektowych i przy zawarciu umowy, a następnie doprowadził do zapłaty znacznej kwoty oraz do poniesienia dalszych kosztów przygotowawczych. Zarzuty obejmowały zarówno wyrządzenie szkody, jak i narażenie spółdzielni na bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sąd pierwszej instancji uniewinnił oskarżonego.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający. Zasądził od oskarżyciela subsydiarnego na rzecz oskarżonego zwrot kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze oraz obciążył oskarżyciela kosztami sądowymi za drugą instancję.

   Uzasadnienie

   Z udostępnionego fragmentu wynika, że apelacja koncentrowała się na zarzucie błędnej oceny dowodów oraz niewłaściwego niezastosowania art. 296 § 1 i § 1a k.k. Mimo rozbudowanych zarzutów sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do ingerencji i zaakceptował uniewinnienie. Pełne motywy nie zostały przytoczone w przekazanym materiale, więc nie da się dokładnie ustalić, które konkretne argumenty przesądziły o utrzymaniu wyroku poza tym, że sąd odwoławczy nie podzielił twierdzeń oskarżyciela subsydiarnego co do wyczerpania znamion art. 296 k.k.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

3. Wyrok III APa 35/16

   13 października 2017

   Stan sprawy

   Sprawa cywilna dotyczyła dochodzenia odszkodowania od dwóch byłych żołnierzy funkcyjnych w związku ze szkodą w mieniu Skarbu Państwa. Jeden z pozwanych został wcześniej prawomocnie skazany za czyn z art. 296 § 1 k.k. polegający na niedopełnieniu obowiązków nadzoru nad gospodarstwem pomocniczym, co doprowadziło do znacznej szkody majątkowej. Drugi został skazany za niedopełnienie obowiązków z innego przepisu, który sam przez się nie wymagał powstania szkody. Spór dotyczył tego, w jakim zakresie wyroki karne wiążą sąd cywilny, czy szkoda została wyrządzona umyślnie oraz jaka jest jej wysokość w relacji do odpowiedzialności poszczególnych pozwanych.

   Rozstrzygnięcie

   Sąd apelacyjny zmienił wyrok i zasądził od jednego z pozwanych na rzecz powoda 152.000 zł z odsetkami, oddalając powództwo w pozostałej części wobec niego. Wobec drugiego pozwanego apelację oddalono, co oznaczało brak zasądzenia od niego dochodzonej kwoty. Orzeczono też o kosztach procesu i nieuiszczonych opłatach.

   Uzasadnienie

   Sąd wskazał, że w odniesieniu do osoby skazanej z art. 296 § 1 k.k. sąd cywilny jest związany ustaleniem z wyroku karnego co do popełnienia przestępstwa, w tym co do umyślnego wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Nie można więc przyjąć, że szkoda została wyrządzona nieumyślnie, choć dopuszczalne jest ustalenie jej cywilnoprawnej wysokości na poziomie innym niż wskazany w wyroku karnym, byle nie podważać samego faktu wyrządzenia znacznej szkody. Wobec drugiego pozwanego samo skazanie za niedopełnienie obowiązków nie przesądzało o powstaniu szkody, dlatego konieczne było odrębne jej wykazanie, czego w przekazanym materiale nie wynika, by skutecznie dokonano. Z tego względu odpowiedzialność odszkodowawcza została przypisana tylko osobie skazanej z art. 296 § 1 k.k., i to do ustalonej przez sąd wysokości.

   Pełna treść orzeczenia i uzasadnienia

Zobacz wszystkie wyniki

Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.