Art. 910. k.c. Chwila przeniesienia własności nieruchomości

§ 1. Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia. Do takiego obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych.

§ 2. W razie zbycia nieruchomości obciążonej prawem dożywocia nabywca ponosi także osobistą odpowiedzialność za świadczenia tym prawem objęte, chyba że stały się wymagalne w czasie, kiedy nieruchomość nie była jego własnością. Osobista odpowiedzialność współwłaścicieli jest solidarna.

Komentarz do Art. 910. kc

Art. 910 Kodeksu cywilnego reguluje kwestie związane z przeniesieniem własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie oraz konsekwencje prawne takiego przeniesienia. Przepis ten wprowadza kilka istotnych zasad, które mają na celu ochronę interesów zarówno dożywotnika, jak i nabywcy nieruchomości.

Przeniesienie własności z obciążeniem prawem dożywocia:
- Przepis stanowi, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem tej nieruchomości prawem dożywocia. Oznacza to, że nabywca nieruchomości staje się właścicielem, ale jednocześnie nieruchomość jest obciążona prawem dożywocia na rzecz dożywotnika.
- Prawo dożywocia jest prawem rzeczowym ograniczonym, co oznacza, że do jego ustanowienia i wykonywania stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące praw rzeczowych ograniczonych.
Odpowiedzialność nabywcy nieruchomości:
- W razie zbycia nieruchomości obciążonej prawem dożywocia, nabywca ponosi osobistą odpowiedzialność za świadczenia wynikające z tego prawa. Oznacza to, że nowy właściciel nieruchomości jest zobowiązany do spełniania świadczeń na rzecz dożywotnika, takich jak zapewnienie mieszkania, wyżywienia, opieki itp.
- Wyjątek od tej zasady stanowi sytuacja, gdy świadczenia stały się wymagalne w czasie, kiedy nieruchomość nie była własnością nabywcy. W takim przypadku nabywca nie ponosi odpowiedzialności za te świadczenia.
Solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli:
- Jeżeli nieruchomość obciążona prawem dożywocia ma kilku współwłaścicieli, ich odpowiedzialność za świadczenia wynikające z prawa dożywocia jest solidarna. Oznacza to, że każdy ze współwłaścicieli może być zobowiązany do spełnienia całości świadczeń na rzecz dożywotnika, a dożywotnik może dochodzić swoich roszczeń od dowolnego z nich.

Komentarz: Art. 910 Kodeksu cywilnego wprowadza mechanizmy mające na celu zabezpieczenie interesów dożywotnika w przypadku przeniesienia własności nieruchomości. Przepis ten zapewnia, że prawo dożywocia jest skuteczne wobec każdego kolejnego nabywcy nieruchomości, co chroni dożywotnika przed utratą świadczeń, na które się umówił. Jednocześnie, poprzez wprowadzenie solidarnej odpowiedzialności współwłaścicieli, przepis ten zwiększa pewność dożywotnika co do możliwości realizacji jego roszczeń.

Dla nabywców nieruchomości obciążonych prawem dożywocia przepis ten stanowi istotne ostrzeżenie, że nabycie takiej nieruchomości wiąże się z dodatkowymi obowiązkami i odpowiedzialnością. Dlatego przed podjęciem decyzji o nabyciu nieruchomości obciążonej prawem dożywocia, nabywca powinien dokładnie przeanalizować swoje możliwości i gotowość do spełnienia tych obowiązków.

W praktyce, umowy o dożywocie są często stosowane jako forma zabezpieczenia na starość, gdzie starsze osoby przekazują swoją nieruchomość w zamian za dożywotnią opiekę i utrzymanie. Art. 910 Kodeksu cywilnego odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu, że takie umowy są realizowane zgodnie z ich celem i że dożywotnicy są odpowiednio chronieni.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przeniesienie własności

umowa dożywocia

prawo dożywocia

prawo rzeczowe

ograniczone prawo

zbycie nieruchomości

osobista odpowiedzialność

świadczenie objęte

wymagalność świadczenia

solidarna odpowiedzialność

współwłaściciel

Art. 908.Art. 911.