Art. 911. k.c. Śmierć jednego z dożywotników

Prawo dożywocia ustanowione na rzecz kilku osób ulega w razie śmierci jednej z tych osób odpowiedniemu zmniejszeniu.

Komentarz do Art. 911. kc

Art. 911 Kodeksu cywilnego reguluje kwestię prawa dożywocia ustanowionego na rzecz kilku osób, precyzując, jak to prawo ulega zmianie w przypadku śmierci jednej z tych osób. Przepis ten ma na celu zapewnienie jasności i stabilności stosunków prawnych związanych z umową dożywocia, a także ochronę interesów zarówno dożywotników, jak i zobowiązanego.

Komentarz do Art. 911 Kodeksu cywilnego:

Charakter prawa dożywocia: Prawo dożywocia jest instytucją prawa cywilnego, która polega na przeniesieniu własności nieruchomości w zamian za dożywotnie utrzymanie. Dożywotnik (osoba, na rzecz której ustanowiono prawo dożywocia) ma prawo do mieszkania, wyżywienia, opieki oraz innych świadczeń określonych w umowie.
Ustanowienie prawa dożywocia na rzecz kilku osób: W praktyce często zdarza się, że prawo dożywocia jest ustanawiane na rzecz więcej niż jednej osoby, np. małżonków lub rodzeństwa. W takim przypadku każda z tych osób ma prawo do świadczeń wynikających z umowy dożywocia.
Zmniejszenie prawa dożywocia w razie śmierci jednej z osób: Art. 911 Kodeksu cywilnego wprowadza zasadę, że w razie śmierci jednej z osób, na rzecz których ustanowiono prawo dożywocia, prawo to ulega odpowiedniemu zmniejszeniu. Oznacza to, że zobowiązany do świadczeń na rzecz dożywotników będzie zobowiązany do ich realizacji w mniejszym zakresie, proporcjonalnie do liczby pozostałych dożywotników.
Odpowiednie zmniejszenie świadczeń: Pojęcie „odpowiedniego zmniejszenia” należy rozumieć jako proporcjonalne obniżenie świadczeń, które byłyby należne zmarłemu dożywotnikowi. Na przykład, jeśli prawo dożywocia było ustanowione na rzecz dwóch osób, a jedna z nich zmarła, zobowiązany będzie świadczył na rzecz pozostałej osoby tylko połowę świadczeń, które byłyby należne obojgu dożywotnikom.
Ochrona interesów stron: Przepis ten chroni interesy zarówno zobowiązanego, jak i pozostałych dożywotników. Zobowiązany nie jest obciążony nadmiernymi świadczeniami po śmierci jednego z dożywotników, a pozostały dożywotnik nadal ma zapewnione świadczenia, które są mu należne.
Praktyczne zastosowanie: W praktyce, zmniejszenie świadczeń może dotyczyć różnych aspektów umowy dożywocia, takich jak zmniejszenie liczby posiłków, ograniczenie opieki czy zmniejszenie powierzchni mieszkalnej udostępnionej dożywotnikowi. Ważne jest, aby zmniejszenie to było proporcjonalne i sprawiedliwe.

Podsumowanie:

Art. 911 Kodeksu cywilnego wprowadza mechanizm odpowiedniego zmniejszenia prawa dożywocia w razie śmierci jednej z osób, na rzecz których prawo to zostało ustanowione. Przepis ten zapewnia równowagę interesów między zobowiązanym a dożywotnikami, umożliwiając proporcjonalne dostosowanie świadczeń do zmieniających się okoliczności. W praktyce, odpowiednie zmniejszenie powinno być realizowane w sposób sprawiedliwy i zgodny z duchem umowy dożywocia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

prawo dożywocia

śmierć osoby

ustanowienie praw

kilka osób

odpowiednie zmniejszenie

Art. 910. kc Art. 912. kc