Art. 75. Zaliczka na koszty postępowania

Sędzia-komisarz, w razie potrzeby, może zażądać od wierzyciela, na którego wniosek ogłoszona została upadłość, złożenia zaliczki na koszty dalszego postępowania.

Komentarz do Art. 75.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał, że sędzia-komisarz mógł zażądać od wierzyciela złożenia zaliczki na koszty dalszego postępowania upadłościowego. Takie żądanie mogło zostać skierowane tylko w razie potrzeby, a więc nie miało następować automatycznie w każdym postępowaniu. Regulacja odnosiła się do wierzyciela, na którego wniosek ogłoszono upadłość. Oznaczało to, że przepis wiązał możliwość żądania zaliczki z jego wcześniejszym wnioskiem o ogłoszenie upadłości. Sędzia-komisarz oceniał, czy w toku dalszego postępowania zachodziła potrzeba uzyskania takiej zaliczki. Zaliczka miała służyć pokryciu kosztów dalszego postępowania. Przepis nie określał jej wysokości, terminu złożenia ani szczegółowych skutków niezłożenia. Z jego treści wynikało natomiast, że sędzia-komisarz mógł wystąpić z żądaniem, lecz nie musiał tego robić, a obowiązek wpłaty zaliczki powstawał w związku z takim żądaniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.