Art. 100ap. p.r.d. Opłaty za udostępnienie danych ewidencyjnych
1. Wysokość opłaty za udostępnienie danych jednostkowych dotyczących jednej osoby lub jednego podmiotu nie może być wyższa niż 2% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2. Wysokość opłaty za udostępnianie danych z ewidencji do celów komercyjnych i niekomercyjnych określa się według wzoru: O = K x (A + B) + M gdzie: O - łączna kwota opłaty za udostępnienie danych do celów komercyjnych i niekomercyjnych, K - współczynnik wynoszący: a) 1,0 - do celów niekomercyjnych, b) 1,5 - do celów komercyjnych, A - opłata za prace informatyczne, gdzie A = 0,5H1 x Z + 0,5H2 x Z + 0,75H3 x Z + 10H4 x Z + H5 x Z B - opłata za prace eksploatacyjne, gdzie B = 1,5H6 x 10Z + H7 x 10Z + 1,5H8 x 10Z + 0,6H9 x 10Z + 0,5H10 x 10Z M - koszt materiałów eksploatacyjnych doliczany, w przypadku gdy przekroczy 5% wartości usługi, a poszczególne symbole oznaczają: H - ilość godzin przeznaczonych na realizację zadania: H1 - czas trwania prac programowo-projektowych, H2 - czas opracowania dokumentacji programowej, H3 - czas trwania prac analitycznych i projektowych, H4 -czas opracowania nowego programu, H5 - czas opracowania programu z gotowych modułów, H6 - czas wyboru podzbioru z bazy danych, H7 - czas przetwarzania wybranych danych, H8 - czas wykonania tablicy statystycznej, H9 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego do 300 danych jednostkowych, H10 - czas drukowania wykazów z wybranego podzbioru zawierającego powyżej 300 danych jednostkowych, Z - opłatę za udostępnienie danych jednostkowych z ewidencji.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1047.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.