Dane jednostkowe

Dane jednostkowe to dane odnoszące się do pojedynczej jednostki, rozpatrywane w jednej z dwóch ustawowych postaci: jako dane identyfikowalne albo jako dane nieidentyfikowalne. Oznacza to, że ustawodawca obejmuje tym pojęciem zarówno informacje, które mogą być powiązane z konkretną jednostką, jak i informacje pozbawione takiej możliwości. Są to więc dwa rozłączne sposoby klasyfikowania danych jednostkowych, a nie przesłanki, które muszą wystąpić łącznie.

Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie „o statystyce publicznej.” Jego znaczenie polega na uporządkowaniu terminologii używanej w przepisach dotyczących danych gromadzonych i udostępnianych w ramach zadań publicznych. Dzięki temu można wskazać określoną kategorię informacji bez konieczności każdorazowego opisywania, czy chodzi o dane pozwalające na identyfikację, czy o dane, które takiej identyfikacji nie umożliwiają. Z samej definicji wynika zatem przede wszystkim zakres pojęcia oraz jego wewnętrzny podział.

W praktyce zakwalifikowanie informacji jako danych jednostkowych ma znaczenie przy ustalaniu, jakie przepisy regulują ich udostępnianie i na jakich zasadach odbywa się dostęp do takich danych. Pojęcie to występuje również poza ustawą „o statystyce publicznej.”, między innymi w przepisach dotyczących udostępniania danych z ewidencji kierowców i pojazdów oraz w regulacjach odnoszących się do danych z rejestrów mieszkańców i rejestru PESEL. W tych obszarach służy do określenia rodzaju danych, których udostępnienie może podlegać odrębnym zasadom, w tym zasadom dotyczącym opłat oraz dokumentowania czynności. Hasło nie przesądza samo przez się o dopuszczalności udostępnienia danych ani o wysokości opłaty, lecz wskazuje kategorię informacji, do której odnoszą się właściwe przepisy.