Sygn. akt VIII U 3310/16
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2017 roku.
Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.O. Zofia Kubalska
Protokolant – sekretarz sądowy Ewelina Parol
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 roku w Lublinie
sprawy E. M. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L.
o świadczenie przedemerytalne
na skutek odwołania E. M. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.
z dnia 8 września 2016 roku znak (...)
zmienia zaskarżona decyzję i ustala E. M. (1) prawo do świadczenia przedemerytalnego od 2 lipca 2016 roku.
Sygn. akt VIII U 3310/16
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 8 września 2016 roku odmówił E. M. (1) prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu swego stanowiska organ rentowy wskazał, iż wnioskodawca spełnia warunki przyznania tego świadczenia wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jednolity: Dz. U z 2013 roku, poz. 170, ze zmianami),-zwaną dalej ustawą o świadczeniach przedemerytalnych, jednak jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe (decyzja – k. 83 akt ZUS).
Odwołanie od tej decyzji złożył E. M. (1) i wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Wskazał, że łącznie jego udziały w nieruchomościach rolnych nie przekraczają 2 ha przeliczeniowych.(k. 4 a.s.).
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 3 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Wnioskodawca urodził się (...).
W dniu 1 lipca 2016 roku E. M. (1) zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z wnioskiem o przyznanie świadczenia przedemerytalnego (k. 1-3 akt ZUS).
W chwili składania wniosku wnioskodawca nie pracował. Wcześniej, był zatrudniony na podstawie umowy o pracę, w okresie od 2 marca 2015 roku do 12 grudnia 2015 roku, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku cieśli u E. P. (2) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) w L.. Stosunek pracy rozwiązał sie na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 kodeksu pracy, w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (k. 74 akt ZUS).
W dniu 15 grudnia 2015 roku został zarejestrowany w ewidencji osób bezrobotnych prowadzonej przez Powiatowy Urząd Pracy w Ł.. Od dnia 15 grudnia 2015 roku do dnia 31 lipca 2016 roku otrzymywał zasiłek dla bezrobotnych. W okresie referencji nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudniania lub innej pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych (zaświadczenie z dnia 11 sierpnia 2016 roku– k. 71 akt ZUS)
Organ rentowy dokonał sprawdzenia okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Do uprawnień uwzględnił łącznie 39 lat, 6 miesięcy i 2 dni (raport – k. 82 akt ZUS).
Wnioskodawca jest współwłaścicielem mieruchomości rolnych. E. M. (1) jako współwłaścicielowi przysługuje udział:
-w 4/6 nieruchomości gruntowej, której powierzchni wynosi 0,0970 ha przeliczeniowego,
-w 8/168 gospodarstwa rolnego , które powierzchnia wynosi 2,4243 ha przeliczeniowego
-w 4/84 we własności nieruchomości rolnej, której powierzchnia wynosi 0,3668 ha przeliczeniowego
-w 1/21 we własności nieruchomości rolnej, której powierzchnia wynosi 0,4542 ha przeliczeniowego (zaświadczenie z dnia 25 sierpnia 2015 roku k. 75 akt ZUS).
Sąd obdarzył wiarą zgromadzone w sprawie dowody nieosobowe w postaci dokumentów. Nie były kwestionowane przez strony, nie budziły również żadnych wątpliwości Sądu.
Odwołanie jest zasadne.
Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 29 w/w ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 roku za przyczyny dotyczące zakładu pracy uznaje się:
a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,
b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych,
c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,
d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.
Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Trzeba podnieść, że celem unormowania art. 2 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych jest zapewnienie wsparcia socjalnego osobom, które utraciły źródło utrzymania nie ze swojej winy, a z uwagi na wiek nie są w stanie skutecznie konkurować na rynku pracy - do dnia nabycia przez te osoby uprawnień emerytalnych.
Należy zauważyć, iż bezsporne w przedmiotowej sprawie było to, iż odwołujący E. M. (1) spełnia przesłanki przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Ubezpieczony rozwiązał stosunku pracy z E. P. (2) z powodu likwidacji stanowiska pracy zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 kodeksu pracy w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U. z 2016 r. poz. 1474), u którego był zatrudniony nie krócej niż 6 miesięcy, ukończył 60 lat oraz uzyskał okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat.
Jak wynika z ustalonego w przedmiotowej sprawie stanu faktycznego E. M. (2) po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, nadal jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna oraz w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych skarżący nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie pozostawało to, czy udział wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości rolnej przekracza 2 ha przeliczeniowe i tym samym, czy wypełnił negatywną przesłankę z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Stosownie bowiem do tego przepisu prawo do świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem nabycia prawa własności lub objęcia w posiadanie (samoistne lub zależne) nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2 ha przeliczeniowe albo współwłasności nieruchomości rolnej, jeżeli udział przekracza 2 ha przeliczeniowe.
Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości rolnych w częściach ułamkowych, która to współwłasność jest uregulowana jest w art. 197–221 k.c. Charakteryzuje się tym, że każdemu ze współwłaścicieli przysługuje udział w prawie własności określony ułamkiem. Prawo własności całej rzeczy przysługuje niepodzielnie wszystkim współwłaścicielom, ale udział jest prawem, które należy wyłącznie do danego współwłaściciela.
Wykładnia art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych prowadzi do wniosku, że na udziały w nieruchomości osoby uprawnionej do świadczenia emerytalnego określone ułamkiem, nie może przypadać więcej niż 2 ha przeliczeniowe.
Przekładając powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy, wskazać, że na udziały ułamkowe wnioskodawcy w nieruchomościach rolnych przypadka 0,118 ha przeliczeniowego, a zatem jest to mniejsza powierzchnia od wynikającej z przepisu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych i nie ma on zastosowania do ubezpieczonego.
Tym samym, w ocenie Sądu E. M. (1) spełniła wszystkie warunki do przyznania tego świadczenia.
W związku z tym Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił wnioskodawcy prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia następującego po dniu złożenia wniosku tj. od 2 lipca 2016 roku