Sygn. akt VI Ka 611/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2024 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Agnieszka Telega
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024r.
sprawy H. R. ur. (...) w L.
s. A., A. z domu B.
oskarżonego z art. 278 § 1 kk i in.
z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22
I.
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób, że:
1.
w pkt. I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego przestępstwa z art.
278 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk:
- uznaje oskarżonego H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 14 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwa z art. 278 § 1 kk oraz art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk, przyjmuje że czyny te popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
- uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w okresie od
27 marca 2021r. do 31 marca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki S. (...) o nr. rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. P. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;
- uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 18/19 maja 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki R. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. G. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;
- uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 3/4 lipca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę W. K. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;
- uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w przedziale czasowym od 9 lipca 2021r. do 12 lipca 2021r. w P. woj. (...) przy ul. (...) na terenie zakładu (...) S.A. działając wspólnie i w porozumieniu z P. B. wobec, którego prawomocnie umorzono postępowanie po uprzednim dostaniu się na teren zakładu, przy użyciu piły wyciął katalizator z samochodu ciężarowego marki I. (...) o nr rej. (...)i zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 600 złotych na szkodę (...) S.A. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza;
2.
w pkt. VIII części dyspozytywnej uchyla rozstrzygnięcie dotyczące obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych:
- A. P.;
- A. G.;
- W. K.;
- (...) S.A.;
- A. S.;
- P. J.;
II.
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonego H. R.;
III.
stwierdza, że koszty sądowe w sprawie w części, której umorzono postępowanie wobec oskarżonego H. R. ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego H. R. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze w pozostałej części.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
VI Ka 611/24
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☐ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
----------------------
--------------------------------------------------------------
--------------
--------------
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
----------------------
--------------------------------------------------------------
--------------
--------------
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
-------------------------------------
---------------------------------------------------------------------------
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
------------------------------------
---------------------------------------------------------------------------
.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
1.obraza przepisów prawa materialnego – art. 278 § 1 k.k. polegająca na uznaniu że oskarżeni dopuścili się czynów opisanych w punktach 1, 4, 6, 8, 13, 15 i 18 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwo przewidziane wymienionym przepisem, podczas gdy w czasie orzekania czyny te stanowiły wykroczenia opisane w art. 119 § 1 k.w.;
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
2.obraza przepisów prawa materialnego – art. 12 § 2 k.k. polegająca na objęciu ciągiem wykroczeń przewidzianym w powołanym przepisie czynów wyczerpujących zarówno znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. jak i przestępstw z art. 278 § 1 k.k. podczas gdy art. 12 § 2 k.k. stanowi że odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten kto w warunkach opisanych w tym przepisie popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń;
☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny
3.obraza przepisów prawa materialnego – art. 46 § 1 k.k. polegająca na orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9,14,16,18 podczas gdy czyny te stanowiły usiłowanie popełnienia przestępstwa opisanego w art. 278 § 1 k.k.
☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zarówno zaskarżony wyrok jak i apelacja oskarżyciela publicznego dotyczyły dwóch oskarżonych: H. R. i P. B.. Oskarżony P. B. zmarł w fazie postępowania międzyinstancyjnego w dniu 14.07.2024 r., postępowanie jego dotyczące zostało prawomocnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11.09.2024 r. ( k. 387 ), zaś prokurator na rozprawie odwoławczej w dniu 22.10.2024 r. cofnął apelację w części dotyczącej tego oskarżonego i Sąd Okręgowy na podstawie art. 432 k.p.k. pozostawił bez rozpoznania apelację w części dotyczącej oskarżonego P. B. ( k. 391 ).
Wszystkie trzy podniesione zarzuty dotyczą obrazy prawa materialnego i co do zasady w odniesieniu do oskarżonego H. R. są trafne dlatego omówione zostaną łącznie.
Rację ma skarżący prokurator gdy zarzuca wyrokowi Sądu I instancji obrazę art. 12 § 2 k.k. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sprawca w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej lub takiej samej sposobności lub w podobny sposób
popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Jest to więc specyficzny rodzaj czynu ciągłego w którym poszczególne zachowania sprawcy rozpatrywane oddzielnie stanowiłyby wykroczenia, przy spełnieniu jednak powyższych warunków, w szczególności ze względu na wartość mienia będącego przedmiotem tych czynów – stanowią jedno przestępstwo. Przypomnieć należy, że aktualnie, po zmianie art. 119 § 1 k.w. ustawą z dnia 7.07.2022 r. ( Dz.U. poz.2600 ze zm. ) która weszła w życie w dniu 1.10.2023 r. wykroczeniem jest kradzież rzeczy ruchomej jeżeli jej wartość nie przekracza 800 zł. Oskarżonemu H. R. zarzucono w akcie oskarżenia popełnienie 14 kradzieży w formie usiłowania lub dokonania, zostały one opisane także w części wstępnej zaskarżonego wyroku. Spośród tych 14 czynów w 4 wypadkach – czyny opisane w pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku – wartość skradzionego mienia wynosiła odpowiednio: w trzech pierwszych wypadkach 800 zł. w czwartym 600 zł., czyny te powinny być więc zakwalifikowane z art. 119 § 1 k.w. Pozostałe czyny niewątpliwie stanowiły przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 k.k. W tej sytuacji nie mogła być zastosowana w sprawie instytucja czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k. obejmująca wszystkie zarzucane czyny, słusznie natomiast skarżący podniósł, że w odniesieniu do wskazanych wyżej 10 przestępstw - powinna być zastosowana instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. ( w zarzucie apelacji, zapewne omyłkowo, także czyn z pkt 13 części wstępnej określono jako wykroczenie, choć wartość mienia w tym wypadku przekracza 800 zł. ). Z kolei czyny z pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku stanowiące wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. muszą być w pierwszej kolejności rozważane w kontekście przedawnienia karalności zgodnie z art. 45 § 1 kw., na co również wskazywał skarżący oskarżyciel publiczny w apelacji.
Zasadnie również skarżący zarzucił obrazę art. 46 § 1 k.k. polegającą na orzeczeniu wobec H. R. obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9 i 14 części wstępnej w sytuacji gdy czyny te stanowią usiłowania kradzieży z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i realna szkoda z w wyniku tych czynów nie powstała, co jednoznacznie wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego.
Wniosek
odnośnie oskarżonego H. R. zmiana zaskarżonego wyroku poprzez:
1.uznanie H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku i wymierzenie mu za to po przyjęciu art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 2 lata;
2.umorzenie postępowania odnośnie pozostałych czynów stanowiących w dniu orzekania wykroczenia wobec stwierdzenia ich przedawnienia;
3.orzeczenie obowiązku naprawienia szkody oraz zasądzenie kosztów i opłaty sądowej.
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej zarzuty apelacji w znacznej części były uzasadnione, w szczególności zasadne było przyjęcie, że przypisane oskarżonemu H. R. kradzieże z art. 278 § 1 k.k. z pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. Dodatkowo ciągiem tym zostanie objęte usiłowanie kradzieży z pkt. 14 części wstępnej, czego skarżący prokurator nie dostrzegł. Zasadnie skarżący wnioskuje, aby za powyższy ciąg przestępstw wymierzyć oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, kara ta jest odpowiednia mając na uwadze wymagania prewencji ogólnej i szczególnej. Za niezasadne, zbyt daleko idące w odniesieniu do tego oskarżonego Sąd Okręgowy uznał natomiast warunkowe zawieszenie tej kary na wnioskowany okres próby. Poniżej będzie przedstawiona szersza argumentacja w tym przedmiocie.
Zasadny – zważywszy na treść art. 45 § 1 k.w. - był wniosek o zmianę wyroku poprzez umorzenie postępowania w zakresie czterech czynów z pkt. 1, 4, 6 i 8 części wstępnej którymi oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w.
Zasadnie skarżący wnioskował o utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku naprawienia szkody pokrzywdzonym na podstawie art. 46 § 1 k.k., odnośnie dokonanych przestępstw z art. 278 § 1 k.k., z wyłączeniem wykroczeń i przestępstw jedynie usiłowanych.
Niezasadny był wniosek o zasądzenie od oskarżonego zapłaty kosztów za postępowanie odwoławcze, zasady słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od zapłaty kosztów.
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy wobec oskarżonego H. R. w części w której nie doszło do jego zmiany.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej w tej części należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób że w pkt I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego oskarżonemu przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. uznał że czyny opisane w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 i 14 części wstępnej wyroku popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności
Ponadto w ramach zmiany wyroku Sąd Okręgowy na nowo opisał czyny z pkt 1, 4, 6, 8 części wstępnej wyroku przyjmując kwalifikacje prawne z art. 119 § 1 k.w. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umorzył postępowania o każdy z tych czynów.
Sąd Okręgowy ponadto zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że w pkt VIII części dyspozytywnej uchylił rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty poszczególnych kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych wykroczeniami, a także przestępstwami usiłowania kradzieży w których nie powstała z tego tytułu szkoda.
Zwięźle o powodach zmiany
Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej uznać należało że przyjęta przez Sąd I instancji kwalifikacja z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. była oczywiście błędna, i że czyny oskarżonego H. R. stanowiące w niniejszej sprawie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. popełnione zostały w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. oraz że za ten ciąg zasadne jest wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności. Nie znalazł natomiast Sąd Okręgowy podstaw do zastosowania instytucji z art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. w postaci warunkowego zawieszenia wykonania wyżej wymienionej kary. Podstawowy warunek formalny ku temu zaistniał, gdyż w 2021 r. kiedy oskarżony popełnił wszystkie przypisane mu przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności co jednoznacznie wynika z danych o karalności, niemniej w ciągu kolejnych lat do chwili obecnej był już karany kilkakrotnie, obecnie odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzanie obecnie oskarżonemu H. R. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie osiągnie celów kary, nie zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa, nie będzie także zasadne mając na uwadze społeczne oddziaływanie kary.
Postępowanie o czyny stanowiące wykroczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego prokuratora należało umorzyć ze względu na przedawnienie karalności. Czyny te zastały popełnione odpowiednio: nieustalonego dnia w okresie od 27.03 2021 r. do 31.03.2021 r., w dniach 18/19.05.2021 r., w dniach 3/4.07.2021 r. i nieustalonego dnia w okresie od 9.07 2021 r. do 12.07.2021 r., zaś zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, gdy zaś w ciągu tego roku wszczęto postępowanie, z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu tj. 3 lat od popełnienia wykroczenia. Na dzień orzekania przez Sąd Okręgowy karalność wszystkich wyżej wymienionych wykroczeń uległa przedawnieniu.
Zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie uchylenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz sześciu wymienionych w wyroku pokrzywdzonych wynikała z faktu braku podstawy do zastosowania tego przepisu w odniesieniu do wykroczeń, w szczególności w których nastąpiło przedawnienie karalności i w odniesieniu do przestępstw usiłowania kradzieży gdzie nie zastała wyrządzona szkoda.
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
Bezwzględna przyczyna odwoławcza
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3.1.
Uchylenie i umorzenie postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4.1.
Zasada
ne peius
Zwięźle o powodach uchylenia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
----------------------
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6.
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
III
Na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe w sprawie w części w której umorzone zostało postępowanie wobec H. R. z powodu przedawnienia karalności wykroczeń ponosi Skarb Państwa, w pozostałej części zaś Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił tego oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając że przemawiają za tym zasady słuszności gdyż zmiana wyroku nie nastąpiła z przyczyn leżących po stronie oskarżonego.
7.
PODPIS
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
Oskarżyciel publiczny
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Całość rozstrzygnięcia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☐
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana