Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 16 października 2024 r., sygn. KIO 3711/24

Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data
Sygnatura
KIO 3711/24
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Anna Wojciechowska

Powołane przepisy

  • Prawo zamówień publicznych
  • Kodeks cywilny

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 3711/24

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 16 października 2024 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Anna Wojciechowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 16 października 2024 r. odwołania wniesionego do

Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 7 października 2024 r. przez wykonawcę FCC Podhale sp. z o.o. z siedzibą

w Nowym Targu w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gminę Raba Wyżna

postanawia:

1. umorzyć postępowanie odwoławcze;

2. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy FCC Podhale sp.

z o.o. z siedzibą w Nowym Targu kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy)

uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby

Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie -Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodniczący: ……………………………..

Sygn. akt KIO 3711/24

Uzasadnienie

Zamawiający – Gmina Raba Wyżna - prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu

nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz. U.

2023 r., poz. 1605 z późn. zm. – dalej „ustawa pzp”), pn. „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych od

właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, położonych na terenie Gminy Raba Wyżna w okresie od

01.01.2025 r. do 31.12.2025 r.”, Oznaczenie sprawy: ZP.271.16.2024. Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w

Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 27 września 2024 r., Numer publikacji ogłoszenia: 583817-2024, Numer

wydania Dz.U. OJ S 189/2024.

W dniu 7 października 2024 r. odwołanie wniósł wykonawca FCC Podhale sp. z o.o. z siedzibą w Nowym Targu – dalej

Odwołujący. Odwołujący wniósł odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i wobec treści dokumentów

zamówienia, w szczególności postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej jako „SWZ”), opisowi przedmiotu

zamówienia (dalej jako „OPZ”) oraz niezgodnych z wymaganiami wynikającymi z przepisów ustawy projektowanych

postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego, co zostało wskazane w części wstępnej oraz w uzasadnieniu

odwołania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 99 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art.

5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610 j.t. ze zm.), dalej jako „k.c.” i w zw.

z art. 353(1) k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy pzp poprzez dokonanie opisu przedmiotu

zamówienia w sposób kreujący obowiązek wykonawcy, który jest niemożliwy do zrealizowania. Obowiązkiem tym

jest osiągnięcie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych

wskazanych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: „poziomu recyklingu”),

który ustawodawca nakłada na Zamawiającego, a który to obowiązek, na podstawie postanowień § 14 ust. 2 pkt 4

wzoru umowy oraz § 4 ust. 1 pkt 5 wzoru umowy Zamawiający przenosi na wykonawcę, pomimo, że wykonawca

nie jest adresatem normy prawnej określonej w ww. przepisie ustawy (nie posiada uprawnień do egzekwowania od

mieszkańców prawidłowego segregowania odpadów) oraz z pominięciem faktów, zgodnie z którymi:

a) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852) – powoduje, że od 1 stycznia 2025 roku ma zacząć obowiązywać

system kaucyjny w Polsce, który pozbawi

wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu,

natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu.

Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on

na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez Wykonawcę;

b) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa

odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;

c) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia

i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych

poziomów, spadającego popytu na surowce,

z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazał, że Zamawiający określił OPZ w zakresie dot. obowiązku

osiągnięcia rocznych poziomów recyklingu w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na

podstawie postanowień § 14 ust. 2 pkt 4 wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku, co

stanowi naruszenie zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania

wykonawców, a także zasady współżycia społecznego, co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk

kontraktowych i prawidłową wycenę oferty;

ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej za niezasadny):

2. naruszenie przepisu art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy pzp w z art. 353(1) k.c. oraz

art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie

przez wykonawcę tzw. poziomów recyklingu tj. postanowień § 14 ust. 2 pkt 4 wzoru umowy oraz § 4 ust. 1 pkt 5

wzoru umowy, w wysokości rażąco wysokiej, z pominięciem przez Zamawiającego, że:

1) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852) – powoduje, że od 1 stycznia 2025 roku ma zacząć obowiązywać

system kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają

kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu

kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób

realizacji usługi jest trudny do przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu

przez Wykonawcę;

2) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa

odpadów w całym strumieniu – około 50% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;

3) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia

i recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych

poziomów, spadającego popytu na surowce,

W takich okolicznościach, nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 14 ust. 2 pkt

4 wzoru umowy stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest

sprzeczne z zasadami współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy

jednoczesnym ograniczonym wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku;

3. art. 455 ust. 1 pkt 1 ustawy pzp w zw. z art. 99 ust. 1 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy pzp i art. 17 ust. 1 ustawy

pzp poprzez nieprawidłowe dokonanie opisu przedmiotu zamówienia, w sytuacji, gdy na mocy ustawy dnia 13 lipca

2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r., poz. 1852,

dalej jako: „nowelizacja u.g.o.”) od 1 stycznia 2025 r. wejdzie w życie tzw. system kaucyjny. Zmiany, które ww. akt

prawny wprowadzi, mają kluczowe znaczenie dla określenia sposobu organizacji realizacji usługi, ponieważ

przekładają się bezpośrednio na wielkość przedmiotu zamówienia. System kaucyjny obejmuje jednorazowe butelki

z tworzyw sztucznych o pojemności do 3 litrów, szklane butelki wielokrotnego użytku do 1,5 litra oraz metalowe

puszki o pojemności do 1 litra., trudno jest w chwili obecnej ustalić jakie konsekwencje wywoła system kaucyjny na

realizacje przedmiotowego zamówienia, jednak, aby móc dokonać modyfikacji zmiany umowy w sposób

odpowiadający konsekwencjom tej ustawy, konieczne jest wprowadzenie do postanowień wzoru umowy

odpowiedniej regulacji dopuszczającym zmianę postanowień umowy. Brak takich postanowień powoduje

naruszenie równowagi stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przerzuca na

wykonawcę wszystkie ryzyka związane ze zmianą warunków realizacji zamówienia, których wykonawca

(składając ofertę) nie jest w stanie przewidzieć – powyższe powoduje, że dokonanie opisu przedmiotu zamówienia

nastąpiło w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący i nieprecyzyjny, który narusza zasady efektywności,

zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców;

4. art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 ustawy pzp w zw. z art. 436 pkt 4 lit. b ustawy pzp w zw. z art. 16 pkt 1, 3 ustawy

pzp, art. 8 ust. 1 ustawy pzp w zw. z art. 353[1] KC, art. 58 § 1 i 2 KC oraz art. 5 KC poprzez sformułowanie w:

a) § 15 ust. 7-8 projektowanych postanowień umowy, klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:

1) podstawą do waloryzacji wynagrodzenia jest zmiana cen paliwa: oleju napędowego i/lub benzyny

bezołowiowej lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, jeżeli wartość zmiany cen materiałów lub kosztów

wymienionych w pierwszym tirecie będzie wyższa lub niższa –

według ceny paliwa: oleju napędowego i/lub benzyny bezołowiowej ogłoszonej przez PKN ORLEN w dniu składania

wniosku o zmianę wysokości wynagrodzenia umownego o co najmniej 30% od ceny paliwa: oleju napędowego i/lub

benzyny bezołowiowej ogłoszonej przez PKN ORLEN w dniu składania oferty. Ustalenie tak wysokiego progu

procentowego - 30%, powoduje, że klauzula waloryzacyjna w normalnych realiach, zgodnie ze znanymi w chwili

ogłoszenia postępowania prognozami gospodarczymi, nie będzie mogła być zastosowana, zatem tak ustalony poziom

wskaźnika czyni postanowienia § 15 ust. 7-8 wzoru umowy klauzulą pozorną;

2) zmiana wynagrodzenia na skutek przeprowadzenia waloryzacji następować powinna od czasu, w którym

Wykonawca rozpoczął ponosić podwyższone koszty realizacji usługi, na skutek zaistnienia wzrostu kosztów, a nie

tak jak uregulowano w § 15 ust. 7 lit. d wzoru umowy od następnego okresu rozliczeniowego licząc od dnia

zawarcia aneksu do umowy;

3) Zamawiający w taki sposób ukształtował klauzulę waloryzacyjną, że nie wynika z jej treści obowiązek

przeprowadzenia waloryzacji – a jedynie jak napisał Zamawiający: „dopuszcza” zmiany – zatem Zamawiający w

tak podanej klauzuli przewiduje możliwość, ewentualność zmiany, podczas gdy z klauzuli waloryzacyjnej wynikać

powinno, że w sytuacji zaistnienia przesłanek do zmiany wynagrodzenia – strony zobowiązane są do odpowiedniej

zmiany wynagrodzenia umownego, zmiana ma charakter niejako automatyczny, bez względu na wolę stron;

4) Pierwsza waloryzacja możliwa jest w 7 miesiącu trwania umowy;

5) Maksymalny wzrost wynagrodzenia na skutek waloryzacji to 10% wartości netto wynagrodzenia, podczas gdy

maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia powinna wynosić 20% wartości netto wynagrodzenia;

b) § 15 ust. 1-6 wzoru umowy - klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:

1) Zamawiający w taki sposób ukształtował klauzulę waloryzacyjną, że nie wynika z jej treści obowiązek

przeprowadzenia waloryzacji – a jedynie „dopuszczenie” zmiany – Zamawiający napisał wprost: „jeżeli uzna za

uzasadnione” – zatem możliwość, ewentualność zmiany, podczas gdy z klauzuli waloryzacyjnej wynikać powinno,

że w sytuacji zaistnienia przesłanek do zmiany wynagrodzenia – strony zobowiązane są do odpowiedniej zmiany

wynagrodzenia umownego;

2) Zmiana wynagrodzenia na skutek przeprowadzenia waloryzacji następować ma zgodnie z § 15 ust. 6 wzoru

umowy, od zawarcia aneksu, podczas gdy zmiana wynagrodzenia następować powinna od czasu, w którym

Wykonawca rozpoczął ponosić podwyższone koszty realizacji usługi, na skutek zaistnienia wzrostu kosztów;

Z tych powodów Zamawiający dokonał naruszenia wskazanych powyżej przepisów i ukształtował klauzulę waloryzacyjną

w sposób uniemożliwiający dokonanie prawidłowej i zgodnej z celem przepisów ustawy pzp zmiany wysokości

wynagrodzenia wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia w

przypadku, gdy umowa w sprawie zamówienia publicznego, której przedmiotem są usługi, została zawarta na okres

dłuższy niż 6 miesięcy. Ponadto Zamawiający ukształtował warunki zamówienia w sposób, który narusza równowagę

stron umowy, nie zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przerzuca na wykonawcę ryzyka związane, ze

zmianą kosztów wykonania przedmiotu zamówienia w sposób sprzeczny z regulacją ustawy pzp. Tak sformułowana

klauzula prowadzi do obejścia przepisów prawa i czyni klauzulę waloryzacyjną pozorną.

5. art. 99 ust. 1 i ust. 4 ustawy pzp, art. 16 pkt 1) i 3) ustawy pzp, art. 17 ust. 1 i 2 ustawy pzp, poprzez dokonanie

opisu przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny, niewyczerpujący, który nie pozwala oszacować

kosztów realizacji usługi z uwagi na umieszczenie w § 14 ust. 2 pkt 12 wzoru umowy kary umownej za „za każdy

inny przypadek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, w wysokości 3 000,00 zł (słownie: trzy tysiące

złotych)”, bez jednoczesnego podania jednoznacznego i wyczerpującego opisu konkretnej sytuacji, która uprawnia

Zamawiającego do nałożenia tak wysokiej kary umownej.

W oparciu o wyżej wskazane zarzuty Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu:

1. W zakresie zarzutu nr 1 – nakazanie Zamawiającemu wykreślenie kar umownych ustanowionych na

podstawie postanowień § 14 ust. 2 pkt 4 wzoru umowy;

2. W zakresie zarzutu nr 2 – nakazanie Zamawiającemu obniżenie wysokości kar umownych ustanowionych na

podstawie postanowień §14 ust. 2 pkt 4 wzoru umowy do poziomu maksymalnie 5% wartości kary jaką zapłacić

ewentualnie będzie musiał Zamawiający w przypadku nieosiągnięcia poziomów recyklingu.

3. W zakresie zarzutu nr 3 – wprowadzenia do § 10 wzoru umowy postanowień określających zasady

wprowadzenia zmian do umowy w związku z niemożliwymi do przewidzenia w momencie składania oferty

skutkami wejścia w życie systemu kaucyjnego od 1 stycznia 2025 r., możliwość zmiany obejmować musi: ilości

odbieranych odpadów, harmonogramu odbioru odpadów, liczby pojazdów przeznaczonych do realizacji

zamówienia oraz zmiany wynagrodzenia wykonawcy;

4. W zakresie zarzutu nr 4 – wykreślenie postanowień § 15 ust. 7-8 wzoru umowy i zastąpienie ich brzmieniem:

1) Ceny jednostkowe, określone w ofercie Wykonawcy, w następnych latach trwania Umowy, podlegać będą

waloryzacji o wysokość wskaźnika inflacji za kwartał poprzedni (ostatni kwartał 2024 r.), opublikowanego w

Monitorze Polskim przez Prezesa GUS, w przypadku, gdy wysokość tego wskaźnika przekroczy 2%. Stanowić to

będzie różnicę pomiędzy wskaźnikiem inflacji za kwartał poprzedni a wartością 2%. Pierwsza waloryzacja nastąpić

będzie mogła po upływie pierwszych 3 miesięcy realizacji Umowy, w sytuacji, gdy inflacja za ostatni kwartał 2024 r.

będzie wyższa o więcej niż 2% w stosunku do inflacji z I kwartału 2025 r.

2) Zrewaloryzowane ceny jednostkowe obowiązywać będą od pierwszego dnia następnego miesiąca po

urzędowym ogłoszeniu wskaźnika inflacji w Monitorze Polskim i wprowadzone zostaną aneksem do Umowy.

3) Wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia pisemnego o wprowadzenie waloryzacji. Zamawiający jest

zobowiązany do dokonania waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w

uprawniających do składania wniosku o waloryzację wynagrodzenia umownego.

4) Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to 20% wysokości wynagrodzenia netto.

5) Wykonawca jest zobowiązany do składania wniosków o waloryzację wynagrodzenia w okresach

miesięcznych. Zamawiający po otrzymaniu wniosku analizuje go i po akceptacji podnosi wartość wynagrodzenia.

Wykonawca, którego wynagrodzenie zostało zmienione wskutek zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z

realizacją umowy wraz z wnioskiem, o którym mowa powyżej składa oświadczenie o braku udziału

podwykonawców w realizacji niniejszej umowy. W przypadku, gdy przy realizacji niniejszej umowy będą brali udział

podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania zmiany wynagrodzenia przysługującego

podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów

dotyczących zobowiązania podwykonawcy, o ile spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 439 ust. 5

ustawy. Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania powyższej zmiany w terminie do 30 dni od dnia.

6) Strona Umowy, która otrzyma wniosek o waloryzację wynagrodzenia zobowiązana będzie w ciągu 7 dni do

udzielenia odpowiedzi czy wyraża zgodę na waloryzację, czy wymaga uzupełnienia wątpliwości, brak stanowiska

Strony w terminie 7 dni Strony Umowy uznają za wyrażenie zgody na wnioskowane warunki waloryzacji opisane

we wniosku waloryzacyjnym. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu wniosku waloryzacyjnego w

ciągu 7 dni od jego otrzymania Strona Umowy zobowiązana jest do wskazania jakich informacji jeszcze

potrzebuje, aby uwzględnić wniosek lub wskazać wątpliwości, na które druga Strona Umowy musi odpowiedzieć w

ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma z tymi informacjami. Odmowa wyrażenia zgody na waloryzację wymaga

szczegółowego uzasadnienia faktycznego na

piśmie. Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia na skutek waloryzacji to 20% wartości wynagrodzenia umownego

brutto.

5. W zakresie zarzutu nr 4 – wykreślenie postanowień § 15 ust. 1-6 wzoru umowy i zastąpienie ich brzmieniem:

1) Zamawiający zobowiązany jest do waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zaistnienia przesłanek

wskazanych w art. 436 pkt 4 lit b ustawy pzp;

2) Zmiany wynagrodzenia umownego obowiązywać będą od daty wejścia w życie przepisów prawa

powodujących wzrost kosztów realizacji umowy;

6. W zakresie zarzutu nr 5 – wykreślenie postanowień § 14 ust. 2 pkt 12 wzoru umowy.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej ustalił i

zważył, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy z dnia 11

września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, tj. odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od

niego wpis. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy pzp, które skutkowałyby odrzuceniem

odwołania.

Izba stwierdziła, że w terminie wynikającym z art. 525 ust. 1 ustawy pzp do postępowania odwoławczego nie zgłosił

przystąpienia żaden wykonawca.

W dniu 16 października 2024 r. wpłynęła do Krajowej Izby Odwoławczej odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający

oświadczył, że uwzględnia wniesione odwołanie w całości. Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że pismo

uwzględniające odwołanie zostało złożone prawidłowo i podpisane przez osobę umocowaną, w konsekwencji czego

uznała, że odwołanie zostało skutecznie uwzględnione przed otwarciem rozprawy.

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, iż zachodzą podstawy do umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art.

522 ust. 1 ustawy pzp, zgodnie z którym w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów

przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności

stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod

warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. W

takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia,

zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym.

Zamawiający uwzględnił w całości zarzuty odwołania, natomiast po jego stronie nie przystąpił w terminie do

postępowania odwoławczego żaden wykonawca, co wyczerpuje

dyspozycję ww. przepisu i obliguje Izbę do umorzenia postępowania odwoławczego. Powyższe powoduje zakończenie

postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na postawie art. 557 i 575 ustawy z dnia 11 września 2019 r. –

Prawo zamówień publicznych oraz § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020

r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu

pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437 ze zm.), nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego zwrotu

z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.

Przewodniczący: ……………………..

Uzasadnienie liczy 20 701 znaków.

Dokument w bazie źródłowej