Sygn. akt: KIO 2317/25
POSTANOWIENIE
Warszawa, dnia 10 lipca 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Robert Skrzeszewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron i uczestników w dniu 10 lipca 2025 r. w Warszawie
odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 9 czerwca 2025 r. przez wykonawcę RDF sp. z
o.o. z siedzibą w Ostrołęce w postępowaniu prowadzonym przez Gmina Wyszków,
postanawia:
1.umorzyć postępowanie odwoławcze,
2.znieść koszty postępowania odwoławczego wzajemnie i nakazać zwrot z rachunku Urzędu Zamówień
Publicznych na rzecz wykonawcy RDF sp. z o.o. z siedzibą w Ostrołęce kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście
tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej uiszczony wpis od odwołania.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:………………………..
Sygn. akt: KIO 2317/25
Uzasadnie nie
Zamawiający: Gmina Wyszków wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą
„Organizacja i obsługa Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych dla mieszkańców gminy Wyszków od 1
sierpnia do 31 grudnia 2025 r.”, numer referencyjny: IPF.271.17.2025.
Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 28 maja 2025 r. pod
numerem: 345560-2025, Numer wydania: Dz.U. S: 102/2025.
W dniu 9 czerwca 2025 r. Odwołujący: RDF sp. z o.o. z siedzibą w Ostrołęce wniósł odwołanie do Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i wobec treści dokumentów zamówienia, w
szczególności postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia, dalej jako „SW Z”, oraz niezgodnych z wymaganiami
wynikającymi z przepisów ustawy projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Zaskarżonym czynnościom i zaniechaniom Zamawiającego Odwołujący zarzucił:
1) naruszenie art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r.,
poz. 1320 wraz ze zm.), zwanej dalej ustawą Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy
Pzp w zw. z art. 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz. 106 j.t. ze zm.), dalej jako
„k.c.” i w zw. z art. 3531 k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp poprzez wprowadzenie kary
umownej za nieosiągnięcie tzw. poziomów recyklingu w § 8 ust. 1 pkt 3 Wzoru Umowy, w sposób nieuwzględniający
wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, tj.:
a) znanego Zamawiającemu problemu słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” (co
przekłada się na udział ok. 60% odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętym przedmiotem zamówienia),
b) uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz
poziomów składowania, uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych poziomów, spadającego popytu na
surowce, czyli odpady podlegające recyklingowi wliczanemu do poziomów recyklingu,
c) wdrożonego w okresie realizacji umowy tzw. „systemu kaucyjnego”, który w sposób niewątpliwy wpłynie na
ilość i morfologię odpadów będących przedmiotem niniejszej umowy, czego konsekwencją jest nałożenie na wykonawcę
niemożliwego do spełnienia obowiązku osiągnięcia poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów
komunalnych wskazanego w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w wysokości 55% w
2025 r., sankcjonowanego obowiązkiem zapłaty kary umownej (§ 8 ust. 1 pkt 3 Wzoru Umowy), co z kolei narusza
zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady
współżycia społecznego, co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową
wycenę oferty, a co zostało szerzej omówione w dalszej części niniejszego odwołania;
2) naruszenie art. 433 pkt 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w
zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 3531 k.c. w zw. z art. 487 § 2 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. oraz w zw. z art. 484 § 1 i 2 k.c.
poprzez ukształtowanie warunków zamówienia w sposób, który narusza równowagę stron umowy i jest sprzeczny z
zasadami współżycia społecznego w zakresie, w jakim Zamawiający formułuje kary umowne w § 8 Wzoru Umowy
(poszczególne kary wskazane w dalszej części odwołania) także za okoliczności niezależne od wykonawcy (niezależne
od prawidłowego wykonywania przez niego umowy), nieproporcjonalne w stosunku do skali uchybienia wykonawcy lub w
oderwaniu od celu, jakiemu służyć powinna kara umowna, co w konsekwencji powoduje powstanie po stronie wykonawcy
zbyt dużego ryzyka kontraktowego.
Mając powyższe na uwadze, wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany
warunków zamówienia w sposób uwzględniający argumentację zawartą w niniejszym odwołaniu, w szczególności
polegającą na dokonaniu:
1) Ad. zarzut z pkt 1 – usunięcia kary umownej określonej w § 8 ust. 1 pkt 3 Wzoru Umowy;
2) Ad. zarzut z pkt 2 – zmniejszenia kar umownych określonych w § 8 ust. 1 pkt 8 -11 Wzoru Umowy o połowę;
zmniejszenia kary łącznej kwoty kar umownych określonej w 8 ust. 5 Wzoru Umowy do 30%;
Odwołujący stwierdził, że opisane powyżej żądania co do zakresu zmian SW Z obejmują także zmiany
dokumentacji przetargowej niewskazane wprost w żądaniu, ale konieczne do wprowadzenia z uwagi na zakres żądania
Odwołującego – tj. zmiany będące konsekwencją żądanych zmian.
Izba zważyła, co następuje.
Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając przedmiotowe odwołanie na posiedzeniu
niejawnym bez udziału stron stwierdziła, że postępowanie odwoławcze należało umorzyć na podstawie przepisu art. 568
pkt.2 ustawy Pzp.
W dniu 10 lipca 2025 r. przed wyznaczoną rozprawą do siedziby Krajowej Izby Odwoławczej wpłynął wniosek
Odwołującego o umorzenie postępowania odwoławczego na zasadzie art.568 pkt 2 ustawy Pzp.
Odwołujący powołał się na okoliczność, iż wprowadzone przez Zamawiającego zmiany treści postanowień SW Z,
skutkują uchyleniem substratu zaskarżenia, na skutek czego dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego, stało się
zbędne.
W ocenie Odwołującego - ziściły się przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 568
pkt 2 ustawy Pzp.
Z powyższych względów Izba postanowiła rozpoznać przedmiotowe odwołanie, biorąc pod uwagę powyższe
stanowisko Odwołującego z wniosku, podzielając w tym względzie jego argumentację i uznając, że tym samym niniejsze
postępowanie odwoławcze stało się zbędne i bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym należy wskazać, że dyspozycja przepisu art.568 pkt 2 ustawy Pzp przewiduje, że Izba
umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało
się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.
Według zapatrywania Izby – dalsze prowadzenie tego postępowania odwoławczego jest zbędne z powodu
dokonanej przez Zamawiającego zaskarżonych postanowień SWZ.
Orzekając o kosztach postępowania Izba wzięła pod uwagę treść przepisu art.574 i 576 ustawy Pzp oraz § 9 ust.
2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów
postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania .
Ze wskazanych przepisów wynika, iż w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości
ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z
art.568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art.568 pkt 2 w związku z art. 553 zd.2 ustawy Pzp orzeczono jak w
sentencji.
Przewodniczący:………………………..