Sygn. akt:KIO 2275/26
POSTANOWIENIE
Warszawa, dnia 27 maja 2026 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący:Mateusz Paczkowski
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 27 maja 2026 r. w Warszawie w sprawie odwołania wniesionego do Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 12 maja 2026 r. przez wykonawcę FCC Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Zabrzu
w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Gmina Bytom
przy udziale uczestników po stronie odwołującego:
A.wykonawcy REMONDIS Górny Śląsk Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej,
B.wykonawcy Przedsiębiorstwo Techniki Sanitarnej ALBA Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie
postanawia:
1.odrzucić odwołanie na podstawie art. 528 pkt 3) ustawy Prawo Zamówień Publicznych,
2.kosztami postępowania obciążyć wykonawcę FCC Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Zabrzu i zaliczyć w poczet
kosztów postępowania odwoławczego uiszczoną przez wykonawcę kwotę 15 000 zł 00 gr (piętnaście tysięcy
złotych zero groszy) tytułem wpisu od odwołania.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:………….…….…
Sygn. akt:KIO 2275/26
UZASADNIENIE
Gmina Bytom (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych od
właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie miasta Bytom” (znak postępowania: PA.271.2.3.2026). Wartość
szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 30 kwietnia 2026 r. pod numerem 30002-2026.
W dniu 12 maja 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w przedmiotowym postępowaniu złożył
wykonawca FCC Polska Sp. z o. o. z siedzibą w Zabrzu (dalej: „Odwołujący”).
Odwołanie złożono wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i wobec treści dokumentów zamówienia, w szczególności
postanowień Specyfikacji Warunków Zamówienia, dalej jako „SW Z”, „OPZ” i oraz niezgodnych z wymaganiami
wynikającymi z przepisów ustawy projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
1. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 433
pkt. 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071),
dalej jako „k.c.” i w zw. z art. 5 k.c. w zw. z art. 353¹ k.c. w zw. z art. 387 § 1 k.c. w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp
poprzez dokonanie opisu przedmiotu zamówienia w sposób kreujący obowiązek wykonawcy, który jest niemożliwy do
zrealizowania. Obowiązkiem tym jest osiągnięcie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu
odpadów komunalnych wskazanych w art. 3b ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej:
„poziomu recyklingu”), który ustawodawca nakłada na Zamawiającego, a który to obowiązek, na podstawie postanowień §
3 ust. 1 pkt 5 i § 10 oraz § 26 ust. 1 pkt 29 wzoru umowy Zamawiający przenosi na wykonawcę, pomimo, że wykonawca
nie jest adresatem normy prawnej określonej w ww przepisie ustawy (nie posiada uprawnień do egzekwowania
od mieszkańców prawidłowego segregowania odpadów) oraz ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że
w takim przypadku Zamawiający obarczył wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których
mowa w art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z
2025 r. poz. 733.), dalej jako: „u.c.p.g”, pod rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej
w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi (art. 471 k.c.) oraz art. 433 pkt 2 i 3 ustawy
Pzp. Ponadto z uwagi na fakt, że:
a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma
być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotowego przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności
jest ustanowienie kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części
strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy;
b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku zaczął
obowiązywać system kaucyjny w Polsce, który pozbawił wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które
mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu
kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Długofalowe skutki wejścia w życie systemu kaucyjnego na
sposób realizacji usługi są trudne do określenia, a przekładają się na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez
Wykonawcę;
c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w
całym strumieniu – około 60% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;
d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co
bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i
recyklingu przez Wykonawcę;
e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości
objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych;
f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i
recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych
poziomów, spadającego popytu na surowce,
z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 26 ust. 1 pkt 29 wzoru umowy
obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dot. osiągnięcia
rocznych poziomów recyklingu w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na podstawie § 26
ust. 1 pkt 29 wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w sposób rażąco wygórowany i
nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary umownej za okoliczności, za które
Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, a ponadto w pkt 13.4 OPZ przerzucił na Wykonawcę
odpowiedzialność za dobór instalacji do zagospodarowania odpadów w zakresie osiągnięcia poziomów, zatem de facto
obciążył go odpowiedzialnością za działania podmiotu trzeciego, na którego procesy technologiczne i wydajność odzysku
Wykonawca nie ma żadnego wpływu, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 ustawy Pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz
równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji, proporcjonalności oraz równego
traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art. 5 k.c., co uniemożliwia wykonawcom prawidłowe
skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko zestawienie określonego w § 26 ust. 1 pkt 29
wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem określonym w § 3 ust. 1 pkt 5 i w § 10 wzoru umowy,
pkt 13.4., pkt 14 OPZ oraz z znanym Zamawiającemu na zasadzie faktu notoryjnego stanu faktycznego, zgodnie z
którym nie jest możliwe osiągnięcie poziomów recyklingu (dane z poprzednich lat), powoduje, że wykonawca obciążany
został odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia
na wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie
od niezależnych od Wykonawcy, co czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do
przedmiotu zamówienia.
ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej za niezasadny):
2. art. 433 pkt 2, 3 ustawy Pzp w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w z art. 353¹ k.c. oraz art. 5 k.c. w
zw. z art. 483 § 1 k.c. poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez
wykonawcę tzw. poziomów recyklingu tj. postanowień § 26 ust. 1 pkt 29 wzoru umowy, bez uwzględnienia przez
Zamawiającego okoliczności takich jak, to że:
a) poziomy recyklingu liczone są dla Zamawiającego z wielu rożnych źródeł, z których jednym tylko jest umowa jaka ma
być realizowana w wyniku rozstrzygnięcia przedmiotoweg przetargu, rażącym naruszeniem zasady proporcjonalności
jest ustanowienia kary umownej liczonej od całości kary jaką ma zapłacić Zamawiający, a nie tylko od tej części
strumienia odpadów, która stanowi przedmiot umowy
b) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku zaczął
obowiązywać system kaucyjny w Polsce, który pozbawił wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które
mają kluczowe znaczenie w osiągnięciu poziomu recyklingu, natomiast Zamawiający odpady pochodzące z „systemu
kaucyjnego” może wliczyć do swojego poziomu recyklingu. Długofalowe skutki wejścia w życie systemu kaucyjnego na
sposób realizacji usługi są trudne do określenia, a przekładają się na możliwości osiągnięcia poziomów recyklingu przez
Wykonawcę;
c) istnieje problem słabej jakości selektywnej zbiórki odpadów komunalnych „u źródła” – największa grupa odpadów w
całym strumieniu – około 60% to odpady zmieszane, z których możliwe jest odzyskanie ok 2-3%;
d) mieszkańcy mogą kompostować odpady ulegające biodegradacji w przydomowych kompostownikach, co
bezpośrednio wpływa na ograniczenie możliwości osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i
recyklingu przez Wykonawcę;
e) Wykonawca nie ma wpływu na to, jakie odpady zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli nieruchomości
objętych gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych;
f) z najnowszych uwarunkowań prawnych w zakresie rocznych poziomów przygotowania do ponownego użycia i
recyklingu oraz poziomów składowania, zmienionych uwarunkowań prawnych co do metodologii wyliczenia tych
poziomów, spadającego popytu na surowce – wysokich wymagań recyklerów, co do odpadów podlegających
recyklingowi.
Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do
prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę
odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów recyklingu, o których mowa w art. 3b ust. 1 u.c.p.g. pod rygorem nałożenia
kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności
nie ponosi (art. 471 k.c.) czyli o jednoczesnym naruszeniu art. 433 pkt 2,3 ustawy Pzp. W takich okolicznościach,
nałożenie na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 26 ust. 1 pkt 29 wzoru umowy stanowi
nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami
współżycia społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy recyklingu przy jednoczesnym ograniczonym
wpływie wykonawcy na osiągane poziomy recyklingu i odzysku.
3. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp, art. 17 ust.1 ustawy Pzp, z art. 134 ust. 1 pkt 4 i pkt 20 ustawy
Pzp, art. 431 ustawy Pzp, art. 433 pkt 2 i pkt 3 ustawy Pzp, art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 k.c., art. 3531 k.c., art.
387 § 1 k.c. w zw. z art. 471 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 473 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 3b ust. 2a u.c.p.g.
poprzez wprowadzenie do opisu przedmiotu zamówienia i wzoru umowy obowiązku osiągnięcia poziomów
nieprzekraczających poziomów składowania określonych w art. 3b ust. 2a ustawy ucpg (dalej: "poziomy składowania")
oraz poprzez zastrzeżenie na rzecz zamawiającego rażąco wygórowanych kar umownych w § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru
umowy za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomu składowania, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 5 i § 10 oraz pkt 13.4.
i pkt 14 OPZ ze wskazaniem, że naruszenie przepisu polega na tym, że w takim przypadku Zamawiający obarczył
wykonawcę odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a u.c.p.g. pod
rygorem nałożenia kary umownej, co świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które
dłużnik odpowiedzialności nie ponosi i narusza art. 471 k.c. oraz art. 433 pkt 2 i 3 ustawy Pzp. Ponadto z uwagi na fakt,
że:
a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz
warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów
komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze rozporządzenia
upoważniony został w art. 3b ust. 4 u.c.p.g. Minister właściwy ds. klimatu;
b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po
poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania,
c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art. 3b
ust. 2a ucpg;
d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli
nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego;
e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system
kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie
w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do
przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów składowania przez Wykonawcę;
z powyżej wskazanych powodów Odwołujący wskazuje, że Zamawiający określił w § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru umowy
obowiązek zapłaty kary umownej za niewykonanie obowiązku spoczywającego de facto na gminie a dotyczącego
osiągnięcia rocznych poziomów składowania w sposób niemożliwy do zrealizowania przez wykonawcę, a do tego na
podstawie postanowień § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru umowy ustanowił kary umowne za niewykonanie tego obowiązku w
sposób rażąco wygórowany i nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz ustanowił obowiązek zapłaty kary
umownej za okoliczności, za które Wykonawca nie może ponosić odpowiedzialności, a ponadto w pkt 13.4 OPZ
przerzucił na Wykonawcę odpowiedzialność za dobór instalacji do zagospodarowania odpadów w zakresie osiągnięcia
poziomów, zatem de facto obciążył go odpowiedzialnością za działania podmiotu trzeciego, na którego procesy
technologiczne i wydajność odzysku Wykonawca nie ma żadnego wpływu, co stanowi naruszenie art. 433 pkt 2,3 ustawy
Pzp w zw. z art. 471 k.c. oraz równowagi kontraktowej stron umowy oraz zasady zachowania uczciwej konkurencji,
proporcjonalności oraz równego traktowania wykonawców, a także zasady współżycia społecznego art. 5 k.c., co
uniemożliwia wykonawcom prawidłowe skalkulowanie ryzyk kontraktowych i prawidłową wycenę oferty. Już tylko
zestawienie określonego w § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru umowy opisu kary umownej w zestawieniu z obowiązkiem
określonym w § 3 ust. 1 pkt 5 i § 10 wzoru umowy oraz pkt 13.4. i pkt 14 OPZ powoduje, że wykonawca obciążany został
odpowiedzialnością za nienależyte wykonanie umowy oraz ryzykiem kar umownych, których podstawa nałożenia na
wykonawcę powstanie nawet przy dochowaniu przez wykonawcę najwyższej staranności, z powodów całkowicie od
niezależnych od Wykonawcy, jednocześnie działanie takie narusza art. 16 ustawy Pzp, gdyż obowiązek nałożony na
wykonawcę pozostaje nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia i jako taki narusza zasadę uczciwej konkurencji, co
czyni zaskarżone postanowienia dokumentacji przetargowej nieproporcjonalnymi do przedmiotu zamówienia.
ewentualnie (w przypadku uznania zarzutu wskazanego w pkt 3 powyżej za niezasadny)
4. art. 433 pkt 2 i 3 ustawy Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 4 i 20 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w z art.
3531 k.c. oraz art. 5 k.c. w zw. z art. 483 § 1 k.c. poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych za
nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów składowania w § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru umowy, w wysokości rażąco
wygórowanej bez uwzględnienia przez Zamawiającego okoliczności takich jak, to że:
a) brak jest przepisów prawnych regulujących sposób obliczania poziomu składowania odpadów komunalnych oraz
warunków zaliczania masy składowanych odpadów komunalnych i odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów
komunalnych do masy odpadów komunalnych poddanych składowaniu, a do określenia których w drodze rozporządzenia
upoważniony został w art. 3b ust. 4 u.c.p.g. Minister właściwy ds. klimatu;
b) przeważający udział frakcji odpadów zmieszanych w strumieniu odpadów objętych przedmiotem zamówienia, które po
poddaniu ich procesom przetwarzania w instalacjach komunalnych w większości wymagają składowania;
c) to na zamawiającym ciąży obowiązek osiągnięcia poziomów składowania odpadów komunalnych zgodnie z art. 3b
ust. 2a u.c.p.g.;
d) wykonawca nie ma wpływu na jakość odpadów, które zostaną wytworzone przez mieszkańców i właścicieli
nieruchomości w ramach realizacji zamówienia publicznego;
e) ustawa z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1852 z późn. zm.) – powoduje, że od 1 października 2025 roku obowiązuje system
kaucyjny w Polsce, który pozbawi wykonawców przedmiotowego zamówienia odpadów, które mają kluczowe znaczenie
w osiągnięciu poziomu. Wpływ wejścia w życie systemu kaucyjnego na sposób realizacji usługi jest trudny do
przewidzenia, a przekłada się on na możliwości osiągnięcia poziomów składowania przez Wykonawcę;
Na wszystkie te okoliczności wykonawca nie ma wpływu (poza podejmowaniem akcji zachęcających mieszkańców do
prawidłowej segregacji, których skuteczność jest ograniczona), a mimo to Zamawiający obarczył wykonawcę
odpowiedzialnością za osiągnięcie poziomów składowania, o których mowa w art. 3b ust. 2a u.c.p.g. pod rygorem
nałożenia kary umownej. Świadczy to o nałożeniu kary umownej w oderwaniu od okoliczności, za które dłużnik
odpowiedzialności nie ponosi i naruszeniu art. 471 k.c. i art. 433 pkt 2,3 ustawy Pzp. W takich okolicznościach, nałożenie
na wykonawcę kary umownej w takiej wysokości jak ta, wskazana w § 26 ust. 1 pkt 30 wzoru umowy stanowi nadużycie
prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia
społecznego z uwagi na wpływ Zamawiającego na poziomy składowania przy jednoczesnym ograniczonym wpływie
wykonawcy na osiągane poziomy składowania.
5. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu zamówienia i ustalenie
podstaw do wykluczenia z udziału w Postępowaniu z pominięciem przesłanek wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10
ustawy Pzp, tj. umożliwienie wzięcia udziału w Postępowaniu tym wykonawcom, którzy w wyniku lekkomyślności lub
zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że
nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na
decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub
nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Powyższe stawia na równi w tym
postępowaniu wykonawców, którzy dopuścili się ww. czynów z wykonawcami, którzy w sposób transparentny i uczciwy
traktują Zamawiających w postępowaniach, co może powodować naruszenie uczciwej konkurencji i równego traktowania
wykonawców.
6. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy Pzp w zw. z art. 16 w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z
art. 3531 k.c., art. 58 k.c., art. 5 kc w zw. z art. 484 § 2 w zw. z art. 483 kc i art. 473 § 1 kc poprzez sformułowanie
postanowień dotyczących kar umownych w sposób nadużywający swobody Zamawiającego do kształtowania
postanowień umownych, uniemożliwiający wykonawcy prawidłowe oszacowanie ryzyk związanych z realizacją umowy
oraz mogący prowadzić do niczym nieuzasadnionego wzbogacenia się Zamawiającego, poprzez wprowadzenie w § 26
wzoru umowy kar umownych na w ilości i wysokości nieodpowiadającej potencjalnej szkodzie i realiom rynkowym
podczas gdy przewidziane kary umowne oraz limit kar umownych są rażąco wygórowane, co prowadzi na naruszenia
zasad kontraktowania i bezpodstawnie wzbogaca Zamawiającego, a w konsekwencji jest nadmiernym i
nieproporcjonalnym obciążeniem Wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji zamówienia, naruszającym równowagę
stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców.
7. art. 99 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp i art. 471 k.c. i art. 387 k.c. w zw. z art. 6 k.c. poprzez
opisanie przedmiotu zamówienia w pkt 7.19 OPZ (stanowiącym Załącznik nr 1 do Umowy) oraz projektowanych
postanowień umownych w § 2 ust. 7 wzoru umowy w taki sposób, że na wykonawcę nałożony został niemożliwy do
wykonania obowiązek usunięcia pojemników z nieruchomości w terminie 15 dni roboczych od dnia wygaśnięcia,
rozwiązania lub odstąpienia od umowy, co nie jest obiektywnie realne i możliwe, a jednocześnie Zamawiający zastrzegł,
że w przypadku gdy wykonawca nie odbierze pojemników w powyższym terminie to Zamawiający je usunie a kosztami
obciąży wykonawcę, co stanowi nadużycie prawa podmiotowego przez Zamawiającego i prowadzi do przerzucenia
na Wykonawcę nieoszacowanego ryzyka kontraktowego, uniemożliwiając rzetelne przygotowanie oferty i oczekując
realizacji świadczenia niemożliwego.
8. art. 439 ust. 1 i 2 pkt 2, 4 ustawy Pzp oraz art. 436 pkt 4 lit. b) ustawy Pzp w zw. z art. 16 pkt 1, 3 ustawy Pzp, art. 8
ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 3531 k.c., art. 58 § 1 i 2 k.c. oraz art. 5 k.c. poprzez sformułowanie w § 21 i § 25 wzoru
umowy wykonawczej klauzuli waloryzacyjnej, zgodnie z którą:
1) zastosowanie mechanizmu waloryzacji wskazanego w § 25 wzoru umowy możliwe jest dopiero, gdy suma
wskaźników waloryzacyjnych, o których mowa w § 25 ust. 1 pkt 5 wzoru umowy przekroczy 2 %;
2) wynagrodzenie zostanie zwaloryzowane (zwiększone lub obniżone) o wskaźnik, który zostanie wyliczony jako suma
miesięcznych wskaźników zmiany cen towarów i usług konsumpcyjnych miesiąc do miesiąca (zamieszczonych w
części tabeli „Poprzedni miesiąc = 100”) z okresu 6 miesięcy przed wnioskiem o waloryzację, publikowanych przez GUS
(tabele „Miesięczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych od 1982 roku”), za każde pełne 6 miesięcy po
rozpoczęciu realizacji odbioru i zagospodarowania odpadów, z uwzględnieniem pkt 3) (przy pierwszej waloryzacji) lub
przy każdej kolejnej waloryzacji, z zastrzeżeniem, iż waloryzacja wynagrodzenia dotyczyć będzie miesiąca następnego
po dacie złożenia lub nadania w placówce pocztowej wniosku o waloryzację wynagrodzenia w terminie, o którym mowa
w ust. 8,
3) maksymalna wartość zmian wynagrodzenia wykonawcy jaką dopuszcza Zamawiający w efekcie zastosowania
niniejszych postanowień wynosi 15%;
4) powyższa zmiana nastąpi na pisemny wniosek Wykonawcy;
5) Zamawiający dopuszcza pierwszą waloryzację nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia rozpoczęcia realizacji
zamówienia;
6) Zamawiający dopuszcza wielokrotną zmianę wynagrodzenia w trakcie trwania umowy w cyklicznych okresach
wielokrotności pełnych 6 miesięcy w czasie trwania umowy licząc od dnia rozpoczęcia realizacji zamówienia, gdy suma
wskaźników, o jakich mowa § 25 ust. 1 pkt 5) wzoru umowy przekroczy odpowiednio 2%;
7) Zamawiający nie uwzględnił we wzorze umowy waloryzacji wynagrodzenia wykonawcy w zakresie części zamówienia
objętej prawem opcji, podczas gdy przepisy ustawowe nie różnicują pod tym względem zakresu zamówienia, a taka
waloryzacja powinna być wprost określona również dla zamówienia opcjonalnego;
8) Zamawiający ukształtował w § 21 wzoru umowy mechanizm waloryzacji wynagrodzenia w związku z art. 436 pkt 4 lit.
b) tiret drugie ustawy Pzp w sposób ograniczający możliwość waloryzacji wynagrodzenia wyłącznie do pracowników
otrzymujących wynagrodzenie nie wyższe niż minimalne albo stawkę godzinową nie wyższą niż minimalną, z
pominięciem pozostałych pracowników Wykonawcy.
W konsekwencji powyższego waloryzacja będzie możliwa, jeżeli wskaźnik waloryzacyjny obliczony według modelu, który
Zamawiający wskazał w umowie, przekroczy +/- 2%, co powoduje, że klauzula waloryzacyjna w normalnych realiach,
zgodnie ze znanymi w chwili ogłoszenia Postępowania prognozami gospodarczymi, nie będzie mogła być zastosowana.
Zatem tak ustalony poziom wskaźnika czyni postanowienia w § 25 wzoru umowy postanowieniami pozornymi. Z tych
powodów Zamawiający dokonał naruszenia wskazanych powyżej przepisów i ukształtował klauzulę waloryzacyjną w
sposób uniemożliwiający dokonanie prawidłowej i zgodnej z celem przepisów ustawy pzp zmiany wysokości
wynagrodzenia wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia w
przypadku, gdy umowa w sprawie zamówienia publicznego, której przedmiotem są usługi, została zawarta na okres
dłuższy niż 6 miesięcy.
W rezultacie Zamawiający ukształtował warunki zamówienia w sposób, który narusza równowagę stron umowy, nie
zapewnia ekwiwalentności świadczeń stron umowy i przerzuca na wykonawcę ryzyka związane, ze zmianą kosztów
wykonania przedmiotu zamówienia w sposób sprzeczny z regulacją ustawy Pzp. Tak sformułowana klauzula prowadzi
do obejścia przepisów prawa i czyni klauzulę waloryzacyjną pozorną.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:
1. W zakresie zarzutu nr 1 - 4 nakazanie Zamawiającemu wykreślenie kar umownych w przypadku braku osiągnięcia
poziomów recyklingu i składowania ustanowionych na podstawie postanowień § 3 ust. 1 pkt 5, § 10, § 26 ust. 1 pkt 29 i
pkt 30 wzoru umowy oraz postanowień pkt 13.4. i pkt 14 OPZ;
lub ewentualnie
2. W zakresie zarzutu nr 1 - 4 nakazanie Zamawiającemu obniżenie wysokości kar umownych ustanowionych na
podstawie postanowień § 26 ust. 1 pkt 29 i pkt 30 wzoru umowy do poziomu maksymalnie 0,1% wartości kary jaką
zapłacić ewentualnie będzie musiał Zamawiający w przypadku nieosiągnięcia poziomów recyklingu w odniesieniu tylko do
tej masy odpadów, która pochodzić będzie z realizacji przedmiotu zamówienia i którą faktycznie zapłaci Zamawiający.
Tak, aby warunkiem obowiązku zapłaty kary umownej było jej wcześniejsze zapłacenie przez Zamawiającego oraz
wykreślenie postanowień § 3 ust. 1 pkt 5 i § 10 wzoru umowy oraz pkt 13.4. i pkt 14 OPZ;
3. W zakresie zarzutu nr 5 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień rozdziału X ust. 2, rozdziału XII ust. 12 i ust.
15 SW Z w taki sposób aby zamawiający uwzględnił w nich podstawę do wykluczenia z udziału w postępowania
wykonawcy, wobec którego zachodzą przesłanki określone w art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy Pzp.
4. W zakresie zarzutu nr 6 nakazanie Zamawiającemu zmianę we wzorze Umowy postanowień przewidujących rażąco
wygórowane kary umowne a także odpowiedzialność wykonawcy za opóźnienie, tj. obniżenie wysokości kary umownej w
postanowieniach zawartych w § 26 ust. 1 wzoru umowy. Odwołujący proponuje obniżenie wysokości kar umownych
odpowiednio o 50%.
5. W zakresie zarzutu nr 7 nakazanie Zamawiającemu zmianę Opisu przedmiotu zamówienie i opisanie przedmiotu
zamówienia w pkt 7.19 OPZ oraz zmianę § 2 ust. 7 wzoru umowy w taki sposób, aby Wykonawca mógł zrealizować
usługę w sposób prawidłowy tj. poprzez wskazanie realnego terminu na usunięcie po zakończeniu usługi pojemników.
Proponowany termin to 60 dni.
6. W zakresie zarzutu nr 8 nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień § 1a, § 21 i § 25 wzoru umowy
wykonawczej, tak aby odpowiadała następującym warunkom:
a. Wynagrodzenie może być waloryzowane nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia rozpoczęcia realizacji
odbioru i zagospodarowania odpadów. W przypadku rozpoczęcia realizacji odbioru i zagospodarowania odpadów w
pierwszym dniu miesiąca wówczas miesiąc zawarcia umowy wlicza się do 3 pełnych miesięcy, o których mowa w
ustępach niniejszego paragrafu. Jeżeli rozpoczęcie realizacji odbioru i zagospodarowania odpadów nastąpi w innym dniu
danego miesiąca, wówczas do pełnych 3 miesięcy, o których mowa w ustępach niniejszego paragrafu do waloryzacji
uwzględnia się następny miesiąc,
b. Waloryzacja odbywać się będzie w cyklicznych okresach wielokrotności pełnych 3 miesięcy w czasie trwania umowy
licząc od dnia rozpoczęcia realizacji odbioru i zagospodarowania odpadów, z uwzględnieniem lit. a. Jeżeli przed
zakończeniem umowy nie nastąpi okres pełnych 3 miesięcy waloryzacja nie przysługuje,
c. Wynagrodzenie zostanie zwaloryzowane (zwiększone lub obniżone) o wskaźnik, który zostanie wyliczony jako suma
miesięcznych wskaźników zmiany cen towarów i usług konsumpcyjnych miesiąc do miesiąca (zamieszczonych w
części tabeli „Poprzedni miesiąc = 100”) z okresu 3 miesięcy przed wnioskiem o waloryzację, publikowanych przez GUS
(tabele „Miesięczne wskaźniki cen towarów i usług konsumpcyjnych od 1982 roku”), za każde pełne 3 miesiące po
rozpoczęciu realizacji odbioru i zagospodarowania odpadów, z uwzględnieniem lit. a. (przy pierwszej waloryzacji) lub
przy każdej kolejnej waloryzacji, z zastrzeżeniem, iż waloryzacja wynagrodzenia dotyczyć będzie miesiąca następnego
po dacie złożenia lub nadania w placówce pocztowej wniosku o waloryzację wynagrodzenia w terminie, o którym mowa
w lit. d.,
d. Wynagrodzenie Wykonawcy zostanie zmienione na pisemny wniosek Zamawiającego lub Wykonawcy, który zostanie
złożony lub nadany w placówce pocztowej w terminie do 30 dni od dnia upływu 3 pełnych miesięcy uprawniających do
waloryzacji wynagrodzenia. Niniejsza zasada odnosi się także do wniosków dotyczących kolejnych waloryzacji.
e. Waloryzacja wynagrodzenia Wykonawcy będzie dopuszczalna wówczas, gdy suma wskaźników, o jakich mowa w lit.
c. przekroczy odpowiednio 0,5%,
f. Pierwsza waloryzacja nastąpić będzie mogła po upływie pierwszych 3 miesięcy realizacji
g. Zrewaloryzowane ceny jednostkowe obowiązywać będą od pierwszego dnia następnego miesiąca po urzędowym
ogłoszeniu wskaźnika inflacji w Monitorze Polskim i wprowadzone zostaną aneksem do Umowy.
h. Maksymalna wartość zmiany wynagrodzenia to 20% wysokości wynagrodzenia netto.
i. Modyfikację treści wzoru umowy, np. w § 1a wzoru umowy, poprzez uregulowanie we wzorze umowy w sposób jasny i
przejrzysty kwestii objęcia waloryzacją wynagrodzenia wykonawcy wynikającą z opcjonalnego zakresu zamówienia w
przypadku skorzystania przez Zamawiającego z uprawnień wynikających z prawa opcji.
j. Modyfikację treści § 21 wzoru umowy w taki sposób, aby wskazać, że waloryzacja wynagrodzenia w związku ze
zmianą wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę lub wysokości minimalnej stawki godzinowej, obejmuje
udokumentowany wzrost kosztów wynagrodzeń wszystkich pracowników wykonawcy zaangażowanych w realizację
przedmiotu Umowy.
k. Wykonawca jest zobowiązany do składania wniosków o waloryzację wynagrodzenia w okresach miesięcznych.
Zamawiający po otrzymaniu wniosku analizuje go i po akceptacji podnosi wartość wynagrodzenia. Wykonawca, którego
wynagrodzenie zostało zmienione wskutek zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją umowy wraz
z wnioskiem, o którym mowa powyżej składa oświadczenie o braku udziału podwykonawców w realizacji niniejszej
umowy. W przypadku, gdy przy realizacji niniejszej umowy będą brali udział podwykonawcy, Wykonawca zobowiązany
będzie do dokonania zmiany wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy, z którym zawarł umowę, w zakresie
odpowiadającym zmianom cen materiałów lub kosztów dotyczących zobowiązania podwykonawcy, o ile spełnione
zostaną przesłanki, o których mowa w art. 439 ust. 5 ustawy. Wykonawca zobowiązany będzie do dokonania powyższej
zmiany w terminie do 30 dni od dnia przyjęcia wniosku o dokonanie waloryzacji przez Zamawiającego.
l. Strona Umowy, która otrzyma wniosek o waloryzację wynagrodzenia zobowiązana będzie w ciągu 7 dni do udzielenia
odpowiedzi czy wyraża zgodę na waloryzację, czy wymaga uzupełnienia wątpliwości, brak stanowiska Strony w terminie
7 dni Strony Umowy uznają za wyrażenie zgody na wnioskowane warunki waloryzacji opisane we wniosku
waloryzacyjnym. W przypadku wystąpienia wątpliwości co do zakresu wniosku waloryzacyjnego w ciągu 7 dni od jego
otrzymania Strona Umowy zobowiązana jest do wskazania jakich informacji jeszcze potrzebuje, aby uwzględnić wniosek
lub wskazać wątpliwości, na które druga Strona Umowy musi odpowiedzieć w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma z
tymi informacjami. Odmowa wyrażenia zgody na waloryzację wymaga szczegółowego uzasadnienia faktycznego na
piśmie.
Przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie odwołującego zgłosili:
- wykonawca REMONDIS Górny Śląsk Sp. z o.o. z siedzibą w Rudzie Śląskiej,
- wykonawca Przedsiębiorstwo Techniki Sanitarnej ALBA Sp. z o.o. z siedzibą w Chorzowie.
W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:
W przedmiotowej sprawie Odwołujący wniósł odwołanie wobec czynności Zamawiającego (ukształtowania treści
dokumentów zamówienia) dokonanej w dniu 30 kwietnia 2026 r. Nie było to okolicznością sporną – sam Odwołujący
wskazał w odwołaniu, że: „Dokumenty zamówienia zamieszczono na stronie internetowej Zamawiającego w dniu 30
kwietnia 2026 r.”. Również Zamawiający w udzielonej na wezwanie Prezesa Izby informacji o prowadzonym
postępowaniu, wskazał, że informacja o czynności Zamawiającego stanowiącej podstawę wniesienia odwołania została
przekazana w dniu 30 kwietnia 2026 r.
Nie istniał przy tym spór co do tego, iż wartość zamówienia przekracza progi unijne. Zgodnie zatem z art. 515 ust. 1 pkt
1) lit. a) ustawy Pzp, odwołanie wnosi się w przypadku zamówień, których wartość jest równa albo przekracza progi
unijne, w terminie 10 dni od dnia przekazania informacji o czynności zamawiającego stanowiącej podstawę jego
wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Zarazem, jeżeli koniec
terminu do wykonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa dnia następnego
po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 509 ust. 2 ustawy Pzp).
Mając to na względzie i uwzględniając treść art. 509 ust. 2 ustawy Pzp, bezsprzecznie termin na wniesienie odwołania w
tym przypadku upływał w dniu 11 maja 2026 r.
Tymczasem, choć Odwołujący datował swoje odwołanie na dzień 11 maja 2026 r., wniósł wpis od odwołania w
wymaganej wysokości 15000 złotych w dniu 11 maja 2026 r. i w tymże dniu prawidłowo przekazał kopię odwołania
Zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu, to odwołanie do Prezesa Izby
zostało wniesione przez pełnomocnika Odwołującego w postaci elektronicznej na adres eDoręczeń Urzędu Zamówień
Publicznych dopiero w dniu 12 maja 2026 r. o godz. 12:14. (Identyfikator wiadomości: PPSA-E-1e4ea43f-2fd8-4fd3-ab1d6edb90c8bc37, odwołanie z dnia 12 maja 2026 r. zarejestrowano pod numerem kancelaryjnym: DzK-KIO-22647/26).
Warto zarazem wskazać, jako że chodzi tu o postępowanie odwoławcze dotyczące postępowania o udzielenie
zamówienia publicznego wszczętego po dacie 13 marca 2026 r., to w związku ze zmianami zasad wnoszenia odwołań
wynikającymi z nowelizacji ustawy Pzp i rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 marca 2026 r. zmieniającego
rozporządzenie w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. poz.
329), w takim przypadku dopuszczalne sposoby wnoszenia odwołań to:
·w postaci elektronicznej wyłącznie na adres do doręczeń elektronicznych (eDoręczenia) Urzędu Zamówień
Publicznych, przy użyciu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego,
·w formie pisemnej na adres Krajowej Izby Odwoławczej.
W tych postępowaniach odwoławczych wnoszenie odwołań za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej UZP
na platformie e-PUAP nie jest dopuszczalne. Z tego też powodu, uzupełniająco należy odnotować, że decyzją Prezesa
Izby odwołanie wniesione przez Odwołującego w dniu 11 maja 2026 r. w postaci elektronicznej za pośrednictwem
elektronicznej skrzynki podawczej UZP na platformie e-PUAP (numer kancelaryjny: DzK-KIO-22439/26) nie zostało
zarejestrowane.
Niniejsze postanowienie dotyczy natomiast odwołania wniesionego w dniu 12 maja 2026 r. na adres eDoręczeń UZP.
Należy zatem uznać, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu na jego wniesienie, upływającym
zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) w zw. z art. 509 ust. 2 ustawy Pzp w dniu 11 maja 2026 r.
Zważając na powyższe, Izba stwierdziła, że odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 3) ustawy Pzp,
zgodnie z którym Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu
określonego w ustawie.
Podkreślić trzeba, że termin wniesienia odwołania rozumiany jest jako konieczność doręczenia odwołania Prezesowi
Izby przed upływem tego terminu. Innymi słowy, dla wykazania, że termin na wniesienie odwołania został zachowany
istotna jest data wpływu odwołania do Prezesa Izby. Przy czym termin na wniesienie odwołania jest nieprzywracalny spełnienie przesłanki dotyczącej wniesienia odwołania po terminie obliguje Izbę do jego odrzucenia.
Wobec tego, Izba postanowiła, że odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 3) ustawy Pzp.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do treści
§ 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r.
w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu
pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437).
Przewodniczący: ………………..……. ........