Sygnatura akt IV Ka 512/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 sierpnia 2026 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący:
SSO Ewa Rusin (spr.)
Sędziowie:
SO Anna Glijerska-Socha
SO Agnieszka Połyniak
Protokolant:
Ewa Ślemp
przy udziale Elżbiety Reczuch Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r.
sprawy S. S. (1)
syna S. i S. z domu V.
urodzonego (...) w S.
oskarżonego z art. 270 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 4 marca 2026 r., sygnatura akt II K 347/24
I.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego S. S. (1) uniewinnia od przypisanego mu czynu;
II.
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz S. S. (1) kwotę 1560 zł tytułem kosztów obrony za obie instancje;
III.
stwierdza, iż koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
IV Ka 512/26
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
CZĘŚĆ WSTĘPNA
Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
wyrok Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 4 marca 2026r. sygn. akt II K 347/24
Podmiot wnoszący apelację
☒ obrońca
Granice zaskarżenia
Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐co do winy
☐co do kary
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
Wnioski
☐uchylenie
☒zmiana
Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
Ustalenie faktów
Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.1.1.
1)
S. S. (1) nie był dotychczas karany sądownie.
2)
Postanowieniem Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25 z dnia 17 czerwca 2025r. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k. umorzono dochodzenie w sprawie
przerobienia w nieustalonym okresie w U. dokumentu umowy pośrednictwa bez wyłączności przez P. O. (1) , celem użycia go za autentyczny przed Sądem Rejonowym w Dzierżoniowie V Wydział Gospodarczy , tj. o czyn z art.270 § 1 k.k. – gdyż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Orzeczenie to zostało zaskarżone zażaleniem pełnomocnika S. S. (1), które postanowieniem Prokuratury Okręgowej w Świdnicy z dnia 12 maja 2026 r. sygn. akt 3046-4.Dsn.85.2026.Dzr.nie zostało uwzględnione.
W uzasadnieniu tej decyzji prokurator nadrzędny wskazał, iż dokument pośrednictwa z dnia 6 czerwca 2020r. który przedstawiła P. O. (1) w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Dzierżoniowie V Wydział Gospodarczy cyt. „
treść wypełniona pismem ręcznym w treści spornej umowy została nakreślona w trzech cyklach edycyjnych, przy uwzględnieniu, że cykl edycyjny jest rozumiany jako nieprzerwana czynność kreślenia odręcznego tekstu…dokument nie jest jednorodny w aspekcie wykonania i był wypełniany niejako w różnym czasie, w kontekstach sytuacyjnych oraz przy pomocy różnych środków pisarskich … brak możliwości przeprowadzenia skutecznych badań fizyko-chemicznych wynikających z przeterminowanego czasu okresu sporządzenia umowy i brak szansy na precyzyjne określenie dat wykonania wypełniających ją poszczególnych grafizmów” .
Prokurator nadrzędny wskazał, iż w zasadniczej kwestii ustalenia, czy P. O. (1) dokonała przerobienia dokumentu umowy z dniu 6 czerwca 2020r. w sposób nieuprawniony i posłużyła się przerobionym dokumentem to cyt. : „
Analiza zebranego materiału dowodowego nie pozwala na dokonanie ustalenia w sposób wolny od wątpliwości,
że P. O. (1) samodzielnie, wbrew woli S. S. (1) w sposób nieuprawniony dokonała przerobienia opisanego dokumentu, wskazując w jego treści między innymi, że umowa pośrednictwa obejmuje, obok wynajmu, również transakcje sprzedaży nieruchomości oraz wynagrodzenie z tego tytułu.” W tej materii prokurator wskazał na dwie wersje dowodowe, pierwszą opartą o zeznania świadków P. O. (1) i T. O. oraz drugą, im przeciwną w postaci zeznań S. S. (1), negującego swej zgodzie na rozszerzenie umowy ponad pośrednictwo wynajmu.
Dane Krajowego Rejestru Karnego z dnia 2 lipca 2026r.
1)
458
2) Akta sprawy Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25.
Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2.1.
Ocena dowodów
Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
Ad.1 ) Dane Krajowego Rejestru Karnego z dnia 2 lipca 2026r.
Ad. 2) Akta sprawy Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25, zakończonej prawomocnie postanowieniem Prokuratura Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 maja 2026 r. sygn. akt 3046-4.Dsn.85.2026.dzr.
Ad. 1) Niekwestionowane.
Ad.2) Ustalenia faktyczne prawomocnie zakończonego postępowania przygotowawczego istotne dla linii obrony oskarżonego.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
1. obrazy prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż zachowanie oskarżonego S. S. (1) wyczerpało znamiona usiłowania oszustwa procesowego, podczas gdy:
a. nie wykazano po stronie oskarżonego zamiaru bezpośredniego
kierunkowego działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej,
b. nie wykazano, aby oskarżony działał z zamiarem doprowadzenia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie rozpoznającego sprawę V GC 254/22 do niekorzystnego dla P. O. (1) rozporządzenia mieniem,
c. nie wykazano, aby oskarżony Przedłożył dokument w postępowaniu
gospodarczym ze świadomością, iż dokument ten ma wprowadzić Sąd w błąd co do okoliczności mającej decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,
d. nie wykazano związku przyczynowego pomiędzy przedłożeniem umowy pośrednictwa zawartej z H. G. a ewentualnym niekorzystnym rozporządzeniem mieniem przez Sąd w sprawie V GC 254/22,
e. nie wykazano, aby ewentualne oddalenie powództwa P. C.
O. miało nastąpić wyłącznie lub przede wszystkim na podstawie spornej daty umowy zawartej z H. G.,
f. całokształt materiału dowodowego wskazuje, iż sprawa miała charakter cywilnoprawnego sporu o zasadność prowizji, zakres wykonanych czynności pośrednictwa oraz istnienie podstawy prawnej
do żądania wynagrodzenia przez P. O. (1), a nie charakter oszustwa w rozumieniu art. 286 § 1 k.k.,
g. Sąd I instancji błędnie utożsamił korzystanie przez oskarżonego z prawa do obrony w procesie gospodarczym, polegające na kwestionowaniu zasadności roszczenia P. O. (1), z działaniem oszukańczym.
2
. obrazy przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, polegającej na bezkrytycznym przyjęciu wersji prezentowanej przez P. O. (1), przy jednoczesnym pominięciu, marginalizacji albo nieprawidłowej ocenie dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego, w szczególności:
a. wyjaśnień S. S. (1) złożonych w sprawie II K 347/24 oraz
jego przesłuchania w sprawie gospodarczej V GC 254/22, z których wynikało, że oskarżony konsekwentnie kwestionował zasadność
roszczenia P. O. (1), albowiem w jego ocenie nie wykonywała ona czynności pośrednictwa sprzedaży nieruchomości położonej przy ul. (...) w T., a czynności te
wykonywała H. G.,
b. zeznań świadka U. T., w szczególności k. 372-378
akt, wskazujących na rzeczywisty udział H. G. w procesie sprzedaży nieruchomości, kontaktowaniu stron, organizowaniu oględzin, rozmowach dotyczących ceny oraz przebiegu transakcji, co
potwierdzało, że H. G. faktycznie wykonywała czynności
pośrednictwa sprzedaży nieruchomości,
c. wyjaśnień H. G., z których wynikało, że to ona wykonywała czynności pośrednictwa związane ze sprzedażą nieruchomości, że otrzymała prowizję od S. S. (1) oraz że sama dokonała
zmiany daty na umowie, przy jednoczesnym wskazaniu, iż „na pewno nie działałam w porozumieniu z Panem S. żeby komuś zrobić krzywdę i zaszkodzić",
d. protokołu wyjaśnień H. G. z dnia 28 maja 2024 roku, w którym oskarżona jednoznacznie stwierdziła: „Ja się przyznaję, że ja zmieniłam tę datę z roku 2022 na 2021, ale na pewno nie działałam w porozumieniu z Panem S. żeby komuś zrobić krzywdę i zaszkodzić", przy czym organ prowadzący postępowanie następnie
zadał pytanie o treści: „Jaka była rola S. S. (1) w procederze zmiany tej daty?", co miało charakter sugestywny i pozostawało w sprzeczności z wcześniejszym jednoznacznym stwierdzeniem H.
G. o braku porozumienia z oskarżonym,
e. potwierdzeń przelewów prowizyjnych na rzecz H. G., w tym przelewu opisanego jako „dopłata prowizji wg umowy z dnia (...)", które potwierdzały, że S. S. (1) rzeczywiście traktował H. G. jako pośrednika, który wykonał usługę sprzedaży nieruchomości, a tym samym nie działał w zamiarze fikcyjnego wykreowania podstawy obrony w sprawie gospodarczej,
f. umowy zawartej pomiędzy S. S. (1) a P. O. (1), z której wynikało, że współpraca nie miała charakteru wyłączności, a nadto dotyczyła pośrednictwa najmu, nie zaś sprzedaży
nieruchomości położonej przy ul. (...) w T.,
g. dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Prokuratury Rejonowej
w Dzierżoniowie o sygn. 4345-4.Ds.549.2023, zainicjowanej
zawiadomieniem S. S. (1) przeciwko T. O., z których wynikało, że to S. S. (1) jako pierwszy zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu przerobienia dokumentu
przez P. O. (1) i posługiwania się nim w postępowaniu gospodarczym V GC 254/22
h. zawiadomienia S. S. (1) o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez P. O. (1), w którym wskazywał on, że P. O. (1) posługiwała się przerobioną umową pośrednictwa najmu nieruchomości w celu dochodzenia nienależnego wynagrodzenia za sprzedaż nieruchomości,
i. zażalenia S. S. (1) na postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie 4345-4.Ds.549.2023, w którym oskarżony domagał się przeprowadzenia opinii biegłego z zakresu badań dokumentów, przesłuchania świadków oraz zabezpieczenia rejestrów połączeń, co pozostaje sprzeczne z tezą, iż działał on z zamiarem oszukania Sądu,
j. postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 21 listopada 2024 roku, sygn. akt II Kp 256/24, którym uwzględniono zażalenie S. S. (1) i uchylono postanowienie o umorzeniu dochodzenia dotyczącego przerobienia dokumentu przez P. O. (1),
k. uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie w sprawie II Kp 256/24, w którym Sąd wskazał, że w sprawie występują dwie grupy dowodów wskazujących na okoliczności przeciwne, brak jest obiektywnych dowodów pozwalających na zweryfikowanie jednej z wersji, a konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych celem ustalenia czasu powstania dopisków na dokumentach, co Sąd I instancji w niniejszej sprawie całkowicie pominął,
1. okoliczności, że S. S. (1) jeszcze przed przypisaniem mu zamiaru oszustwa procesowego sam konsekwentnie inicjował czynności zmierzające do wyjaśnienia autentyczności dokumentów przedstawianych przez P. O. (1), co przeczy przyjęciu po jego stronie zamiaru bezpośredniego kierunkowego.
3. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., poprzez
nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego licznych niedających się usunąć
wątpliwości dotyczących:
a. rzeczywistego charakteru współpracy pomiędzy S. S. (1) a H. G.,
b. rzeczywistego zakresu czynności wykonywanych przez P. O. (1),
c. tego, czy P. O. (1) w ogóle wykonywała jakiekolwiek czynności pośrednictwa sprzedaży nieruchomości położonej przy (...) w T.,
d. tego, czy P. O. (1) przysługiwało wynagrodzenie prowizyjne,
e. znaczenia umowy pośrednictwa zawartej pomiędzy S. S. (1) a H. G. dla rozstrzygnięcia sprawy gospodarczej V GC 254/22,
f. świadomości oskarżonego co do skutków prawnych przedłożenia dokumentu w sprawie gospodarczej,
g. rzeczywistego zamiaru oskarżonego,
h. tego, czy dokument przedstawiany przez P. O. (1) w sprawie gospodarczej nie zawierał dopisków i zmian dokonanych bez wiedzy i zgody S. S. (1),
i. tego, czy sprawa miała charakter oszustwa procesowego, czy jedynie wielowątkowego sporu cywilnoprawnego dotyczącego prowizji i zakresu umów pośrednictwa.
4.
obrazę art. 410 k.p.k. w zw. z art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k., poprzez oparcie wyroku
wyłącznie na części materiału dowodowego i pominięcie w pisemnym uzasadnieniu istotnych okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, w szczególności:
a. braku umowy pośrednictwa sprzedaży nieruchomości na wyłączność pomiędzy S. S. (1) a P. O. (1),
b. faktycznego wykonywania czynności pośrednictwa przez H. G.,
c. zapłaty prowizji H. G.,
d. braku wykazania, aby P. O. (1) doprowadziła do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości,
e. złożenia przez S. S. (1) zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez P. O. (1),
f. uchylenia postanowienia o umorzeniu dochodzenia w sprawie dotyczącej przerobienia dokumentu przez P. O. (1),
g. konieczności przeprowadzenia opinii biegłych wskazanej w sprawie II Kp 256/24,
h. tego, że powyższe okoliczności wykluczały pewne i kategoryczne przypisanie S. S. (1) zamiaru oszustwa procesowego.
5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż oskarżony działał z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez uniknięcie zapłaty należnej prowizji P. O. (1), podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że:
a. oskarżony konsekwentnie kwestionował zasadność prowizji P.
C.-O.,
b. oskarżony wskazywał, iż P. O. (1) nie wykonywała
czynności pośrednictwa sprzedaży nieruchomości,
c. oskarżony twierdził, że umowa z P. O. (1) dotyczyła pośrednictwa najmu,
d. oskarżony korzystał z usług (...), która faktycznie wykonywała czynności pośrednictwa sprzedaży,
e. oskarżony zapłacił H. G. prowizję za pośrednictwo,
f. oskarżony jako pierwszy zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu przerobienia dokumentu przez P. O. (1),
g. oskarżony domagał się przeprowadzenia obiektywnych dowodów z
opinii biegłych,
h. sprawa miała charakter sporu o istnienie i zakres roszczenia
cywilnoprawnego, a nie działania oszukańczego.
6. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż przedłożenie przez S. S. (1) umowy zawartej z H. G. mogło doprowadzić Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie w sprawie V GC 254/22 do niekorzystnego rozporządzenia mieniem P. O. (1), podczas gdy:
a. sprawa V GC 254/22 dotyczyła zasadności roszczenia
cywilnoprawnego P. O. (1),
b. Sąd gospodarczy był zobowiązany do samodzielnej oceny całokształtu materiału dowodowego, w tym zakresu umowy, wyłączności, wykonania czynności pośrednictwa, związku przyczynowego
pomiędzy czynnościami pośrednika a sprzedażą oraz podstawy prawnej prowizji,
-
c. sama data umowy zawartej z H. G. nie przesądzała o zasadności lub bezzasadności powództwa P. O. (1),
d. nawet przy pominięciu spornej daty istniały niezależne podstawy do kwestionowania roszczenia P. O. (1), w szczególności brak wyłączności, brak wykazania wykonania czynności sprzedażowych oraz fakt wykonania czynności przez H. G.,
e. nie można utożsamiać przedstawienia własnej argumentacji
procesowej w sprawie cywilnej z oszustwem procesowym.
7. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony
w toku procesu gospodarczego konsekwentnie i świadomie podawał
nieprawdziwą datę zawarcia umowy z H. G., podczas gdy z materiału dowodowego wynika, iż oskarżony podczas procesu gospodarczego początkowo wskazywał, że umowa została podpisana w lutym. 2022 roku, a dopiero po okazaniu mu dokumentu, z uwagi na upływ czasu, sugestie Sądu oraz stanowisko H. G., w sposób niepewny zmienił wypowiedź co
do daty podpisania umowy, co wyklucza kategoryczne przyjęcie świadomego
i celowego zamiaru wprowadzenia Sądu w błąd.
8. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony
miał interes w posługiwaniu się dokumentem z datą 2021 roku wyłącznie w celu uniknięcia zapłaty prowizji P. O. (1), podczas gdy Sąd pominął, że:
a. S. S. (1) kwestionował roszczenie P. O. (1)
niezależnie od daty umowy z H. G.,
b. podstawą kwestionowania roszczenia był brak wykonania przez P. O. (1) czynności pośrednictwa sprzedaży,
c. brak było umowy na wyłączność,
d. rzeczywiste czynności pośrednictwa wykonała H. G.,
e. S. S. (1) zapłacił prowizję H. G.,
f. S. S. (1) uważał, że roszczenie P. O. (1) jest nienależne z uwagi na rzeczywisty przebieg transakcji, a nie wyłącznie z uwagi na datę umowy z H. G..
☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Apelacja wielokrotnie przywołuje te same okoliczności umowy pośrednictwa pomiędzy oskarżonym a P. O. (2), ujmując je najpierw w ramach zarzutów obrazy prawa materialnego, potem obrazy prawa procesowego a na koniec wadliwych ustaleń faktycznych. Te zarzuty z punktu widzenia zasad konstrukcji apelacji pozostają w pozornej sprzeczności ( bo np. zarzut obrazy prawa materialnego można skutecznie stawiać o ile apelujący nie kwestionuje ustaleń faktycznych, a to ma przecież miejsce w sprawie niniejszej). Okoliczności faktyczne podnoszone w apelacji wymagają zatem uporządkowania, także w kontekście ustaleń poczynionych w oparciu o materiały pozyskane w postępowaniu apelacyjnym w postaci akt sprawy Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25, zakończonej prawomocnie umorzeniem na mocy postanowienia Prokuratura Okręgowego w Świdnicy z dnia 12 maja 2026 r. sygn. akt 3046-4.Dsn.85.2026.Dzr.
Przedmiotowe oskarżenie ma źródło w sporze cywilnoprawnym pomiędzy oskarżonym a P. O. (1) o zasadność prowizji, wynikającej z faktu sprzedaży nieruchomości położonej przy (...) w T., a należącej do oskarżonego i zbytej przezeń w dniu 28 lutego 2022r. U. T.. Wobec odmowy wypłaty prowizji P. O. (1) wytoczyła ona przeciwko oskarżonemu powództwo cywilne przed Sądem Rejonowym w Dzierżoniowie pod sygn. akt V GC 254/22 o zapłatę.
Nie ulega wątpliwości, że wedle niekwestionowanych ustaleń zaskarżonego wyroku oskarżony zawarł w dniu 16 lutego 2022r. umowę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości położonej przy (...) w T. z firmą (...) z siedzibą w U.. Firma ta pośredniczyła w sprzedaży nieruchomości w dniu 28 lutego 2022r. , za co oskarżony przelał na konto M. G. prowizję ustaloną w umowie.
W toku procesu gospodarczego wytoczonego przez P. O. (2) oskarżony jako pozwany przedłożył w dniu 29 czerwca 2022 roku dowód - wyżej wskazaną umowę pośrednictwa w sprzedaży z firmą (...) z siedzibą w U., z tym, że data tej umowy została przerobiona przez M. G. z roku 2022 na 2021, które to przerobienie dokumentu było przedmiotem rozpoznania i prawomocnego uniewinnienia M. G. od zarzucanego jej czynu ( vide pkt. I dyspozycji niniejszego wyroku). Skoro omawiana umowa pośrednictwa została zawarta a jej wykonanie nastąpiło przez pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości w T. oraz zapłatę prowizji umownej przez oskarżonego, to nawet użycie tej umowy w procesie cywilnym przez oskarżonego pozostaje bez najmniejszego znaczenia dla zasadności powództwa wytoczonego przez P. O. (1).
Bezsprzecznie oskarżony w okresie od 2017 roku współpracował z biurem pośrednictwa nieruchomości prowadzonym przez P. O. (1) oraz jej męża T. O.. Konkretne nieruchomości przeznaczone do wynajmu i sprzedaży były objęte umowami pośrednictwa w formie pisemnej.
Wedle umowy pośrednictwa pomiędzy oskarżonym a P. O. (2) z dnia 6 czerwca 2020r. przedstawionej przez oskarżonego, przedmiotem tej umowy
z klauzulą bez wyłączności - było jedynie pośrednictwo w
wynajmie nieruchomości ( vide oryginał umowy na k. 35 akt sprawy Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25). Umowa ta została opatrzona podpisami obu stron, tj. P. C.
O. jako pośrednika i oskarżonego jako zamawiającego. Natomiast P. C. O. do pozwu cywilnego dołączyła kopię tej umowy ze znacznie zmienioną przez siebie treścią, dotyczącą zakresu umowy,
dopisując że umowa pośrednictwa obejmuje, obok wynajmu, również transakcje „i sprzedaży …domy i działki”oraz wynagrodzenie prowizyjne 2% od sumy sprzedaży ( vide k. 38-39 kopia umowy, oryginał w dołączonych aktach .pod sygn. V Gc 252/22). W zakresie przerobienia tej umowy w odniesieniu do tekstu pierwotnego przedstawionego przez oskarżonego przeprowadzono postępowanie przygotowawcze pod sygn. akt 4345-5.Ds 762/25 Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie. Umowę poddano opinii pismoznawczej, wedle której „ treść wypełniona pismem ręcznym w treści spornej umowy została nakreślona w trzech cyklach edycyjnych, przy uwzględnieniu, że cykl edycyjny jest rozumiany jako nieprzerwana czynność kreślenia odręcznego tekstu…dokument nie jest jednorodny w aspekcie wykonania i był wypełniany niejako w różnym czasie, w kontekstach sytuacyjnych oraz przy pomocy różnych środków pisarskich … brak możliwości przeprowadzenia skutecznych badań fizyko-chemicznych wynikających z przeterminowanego czasu okresu sporządzenia umowy i brak szansy na precyzyjne określenie dat wykonania wypełniających ją poszczególnych grafizmów” .
Tej treści ustalenia przyjął prokurator za podstawę umorzenia postępowania, finalnie przyjmując także, że wobec dwóch sprzecznych wersji okoliczności zawarcia umowy pośrednictwa ( przedstawianych przez oskarżonego i P. O. (2) ) czyn tej ostatniej nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Przekładając powyższe ustalenia na realia czynu zarzucanego i przypisanego oskarżonemu nie sposób nie przyznać racji apelującemu, iż w toku postępowania prowadzonego przez SR w Dzierżoniowie pod sygn. akt V GC 254/22 z powództwa P. O. (1) przeciwko S. S. (2) o zapłatę oskarżony występował jako pozwany i w ramach dowodzenia swych racji przedstawiając umowę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości położonej przy ulicy (...) w T. z firmą (...) a następnie przez zeznawanie i oświadczanie, że data wskazana na umowie jest rzeczywistą datą jej podpisania i zawarcia, to czyn tak opisany nie wypełnia ustawowych znamion oszustwa w jakiejkolwiek formie sprawczej, w tym usiłowania, jak to przypisano w zaskarżonym wyroku.
Oczywiście zasadnie apelujący eksponuje błędność ustaleń faktycznych wyroku, podczas gdy:
1)
wedle treści umowy pośrednictwa pomiędzy oskarżonym a P. O. (2) z dnia 6 czerwca 2020r. umowa ta zawierała wyraźne zastrzeżenie „bez wyłączności”, co oznacza że oskarżony mógł zawrzeć umowę ( czy inne umowy) pośrednictwa także z innymi firmami pośrednictwa nieruchomości, co uczynił zawierając umowę pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości położonej przy ulicy (...) w T. z firmą (...),
2)
egzemplarz umowy pośrednictwa z dnia 6 czerwca 2020r. posiadany przez oskarżonego dotyczył wyłącznie wynajmu innych nieruchomości, a nie sprzedaży nieruchomości położonej przy ulicy (...) w T.,
3)
P. O. (2) swój egzemplarz umowy z oskarżonym dnia 6 czerwca 2020r. znacząco przerobiła w nieustalonym czasie, dopisując do niego nowy zakres umowy w postaci sprzedaży domów i działek oraz dopisała warunek zapłaty 2% prowizji za sprzedaż, po czym tak zmieniony dokument przedstawiła jako uzasadnienie pozwu o zapłatę przeciwko oskarżonemu pod sygn. akt V GC 254/22 SR w Dzierżoniowie, co oznacza, że nigdy nie zawarła umowy pośrednictwa do sprzedaży nieruchomości ulicy (...) w T.,
4)
skoro oskarżony przed sądem gospodarczym jako pozwany dowodził swych racji, negował zawarcie umowy pośrednictwa sprzedaży przez powódkę, broniąc się przez zasądzeniem należności nie objętej umową, to nie działał z zamiarem niekorzystnego rozporządzenia mieniem ani P. O. (2) ani przez sąd,
5)
pochodząca od oskarżonego jako strony umowy pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości położonej przy ulicy (...) w T. z firmą (...), którą posłużył się oskarżony pozostaje bez żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sporu cywilnego o zapłatę prowizji, decydujące w tym procesie są inne dowody, w szczególności wykazanie przez P. O. (2) swego roszczenia stosowną umową pośrednictwa, określającą zawarcie umowy co do konkretnej nieruchomości oraz wynikającego z tego porozumienia prawa do prowizji.
Oczywiście chybiona pozostaje także przyjęta w zaskarżonym wyroku koncepcja winy oskarżonego jako usiłowania dokonania oszustwa sądowego. Przytoczony dla wsparcia tej koncepcji judykat - wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 30 listopada 2016 roku sygn. II AKa 179/16 dotyczy zupełnie innej sytuacji faktycznej niż w przedmiotowej sprawie. Wypada wskazać, że ustawowym znamieniem występku oszustwa jest m. in. rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego, zaś sąd orzekając w procesie cywilnym – tu o zapłatę - nie rozporządza ani swym mieniem ani mieniem powódki czy pozwanego, co najwyżej ewentualne oszukańcze zabiegi strony procesu mogłyby doprowadzić sąd do poświadczenia nieprawdy przez ustalenie prawa powoda do uzyskania zapłaty konkretnej sumy od pozwanego, czy też do oddalenia powództwa, co może wyczerpywać ustawowe znamiona występku z art. 272 k.k. Oszukańcze działanie sprawcy polega na tym, że jego zamiarem jest skłonienie sądu do rozporządzenia cudzym mieniem, u podłoża którego leży błędne wyobrażenie o rzeczywistości wywołane dowodami przedstawionymi przez sprawcę, co w niniejszej sprawie przecież nie nastąpiło.
Z przytoczonych powodów zaskarżony wyrok należało zmienić przez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu.
Wniosek
1.
o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Szczegółowo opisano w sekcji 3.1.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Postanowieniem Prokuratora Rejonowego w Dzierżoniowie sygn. 4345-5.Ds 762/25 z dnia 17 czerwca 2025r. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k. umorzono dochodzenie w sprawie przerobienia w nieustalonym okresie w U. dokumentu umowy pośrednictwa bez wyłączności przez P. O. (1), celem użycia go za autentyczny przed Sądem Rejonowym w Dzierżoniowie V Wydział Gospodarczy, tj. o czyn z art.270 § 1 k.k. – gdyż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Orzeczenie to zostało zaskarżone zażaleniem pełnomocnika S. S. (1), które postanowieniem Prokuratury Okręgowej w Świdnicy z dnia 12 maja 2026 r. sygn. akt 3046-4.Dsn.85.2026.Dzr.nie zostało uwzględnione.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
Decyzja procesowa istotna dla prawidłowej oceny zarzutów apelacji obrazy przepisów postępowania zawartych w pkt. 2 ppkt. g, h, i, j, k, l.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
5.2.1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zmiana orzeczenia skazującego na uniewinniające.
Zwięźle o powodach zmiany
Trafność apelacji.
Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II.
W konsekwencji wyroku uniewinniającego należało stwierdzić, że koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa ( art. 632 pkt. 2) kpk).
PODPIS
Agnieszka Połyniak Ewa Rusin Anna Glijerska-Socha
Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca oskarżonego
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Orzeczenie skazujące
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
1.4. Wnioski
☐uchylenie
☒
zmiana