UZASADNIENIE
Formularz UK 2
IV Ka 374 / 22
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 17 listopada 2021 roku o sygnaturze akt II K 1145 / 19
0.11.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
0.11.3. Granice zaskarżenia
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☒ w całości
☐ w części
☐
co do winy
☐
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.11.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☒
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
0.11.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
0.12.1. Ustalenie faktów
0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
1
0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
0.12.2. Ocena dowodów
0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1
0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
1.
1.
zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 207 § 1 kk poprzez jego niesłuszne zastosowanie;
2.
zarzut rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Ad. zarzutu z punktu 1.
Stosunek zależności to taki stan, w którym sytuacja jednej osoby - nie tylko materialna, bytowa, czy zdrowotna, ale choćby tylko psychiczna – uzależniona jest od sprawcy. O tym, czy taka sytuacja zaistniała, oceniać należy każdorazowa na tle realiów konkretnej sprawy, oceniając, czy towarzyszące jej okoliczności faktyczne tworzyły taką sytuację, w której widoczne są cechy zależności osoby pokrzywdzonej od sprawcy, przy uwzględnieniu jej wieku, stopnia rozwoju fizycznego, psychicznego i emocjonalnego. Należy w tych niepowtarzalnych realiach danej sprawy badać, czy osoba pokrzywdzona znosi zachowania realizujące znamiona fizycznego lub ( i ) psychicznego znęcania się nad nią nie tylko z obawy przed pogorszeniem swoich dotychczasowych warunków życiowych ( np. utratą pracy, środków utrzymania, mieszkania itp. ), ale także przed zerwaniem związku uczuciowego ze sprawcą. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – naganne zachowania oskarżonego względem pokrzywdzonej miały miejsce, gdy była nastolatką, zaledwie zbliżającą się do progu dorosłego życia. Oskarżony był pierwszą osobą, z którą weszła w bliższy związek uczuciowy i intymny. Z racji wieku i braku dostatecznego doświadczenia życiowego nie dysponowała umiejętnościami możliwie szybkiego i prawidłowego reagowania na przemocowe zachowania ze strony partnera, w szczególności poprzez zerwanie związku z nim. Z wydruków korespondencji prowadzonej przez nią wówczas z oskarżonym można wnosić, iż mimo agresywnych postaw z jego strony związek z nim uważała za bardzo ważny. Kierowana uczuciem wobec oskarżonego przedkładała trwanie w tym związku mimo doznawanych ze strony oskarżonego dolegliwości. Oskarżony w przekonaniu o wyjątkowości ich związku ją utrwalał, czyniąc zapewnienia, że jego pozytywna strona zwycięży nad słabościami, jego charakterem oraz skłonnością do agresji. Oskarżona z racji wieku i braku doświadczenia życiowego była łatwo podatna na tego rodzaju manipulacje. Dla pokrzywdzonej był to pierwszy tak poważny związek uczuciowy i nie znając innego modelu relacji uznawała, że warto znosić wyzwiska i przemoc ze strony partnera, byle ów związku zachować, tkwiąc w nadziei na poprawę jego zachowania, o czym nieustannie ją zapewniał. Tylko i wyłącznie zależnością uczuciową od oskarżonego można więc tłumaczyć, że na przestrzeni tak znacznego okresu czasu skłonna była tolerować i znosić tego rodzaju zachowania z jego strony. W tej sytuacji ocena prawna zachowania oskarżonego wyrażająca się zastosowaniem art. 207 § 1 kk jawi się jako uzasadniona.
Ad. zarzutu z punku 2.
Wymierzona oskarżonemu kara nie razi surowością. Skarżący, koncentrując się na wyeksponowaniu okoliczności, które winny na etapie wymiaru kary przemawiać na korzyść oskarżonego, pomija istnienie i charakter tych, które działają w kierunku przeciwnym, a w szczególności rozciągłość czasową przypisanego oskarżonemu czynu, wielość negatywnych zachowań popełnionych w tym czasie na szkodę pokrzywdzonej, które wyrażały się przysparzaniem jej cierpień nie tylko psychicznych, ale także agresją fizyczną, na czele z zasługującym na szczególne potępienie aktem wywiezienia jej do lasu i pobicia. Istotnym jest, że oskarżony dopuszczał się tego rodzaju zachowań na szkodę osoby bardzo młodej, wywołując w niej wielomiesięcznego uczucie permanentnego zagrożenia i codziennej niepewności co do zachowania partnera. W tym świetle ani wybór rodzaju kary, ani jej rozmiar nie mogą być rozważane w kategoriach kary rażąco surowej. Kara ta i towarzyszące jej obwarowania zasadnie ukształtowane zostały w taki sposób, aby w razie podjęcia próby ponowienia tego rodzaju zachowań, jak opisane aktem oskarżenia, oskarżony musiał się liczyć z koniecznością zmierzenia się z jej odbyciem w warunkach zakładu karnego.
Wniosek
zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanego mu czynu, ewentualnie poprzez złagodzenie wymierzonej kary
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
omówiono powyżej.
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
0.11.
Przedmiot utrzymania w mocy
0.1W całości
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
omówiono powyżej
0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
0.0.11.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6.
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2
Mając na uwadze treść art. 636 § 1 kpk, wobec nieuwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego, został on obciążony kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.
7.
PODPIS