Sygn. akt III K 238/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 05 października 2026 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu III Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Łukasz Franckiewicz
po rozpoznaniu w dniu 05 października 2026r. na rozprawie sprawy
Ł. C.
oskarżonej o to, że:
I.
w okresie od 11 października 2024r. do 12 marca 2025r. we E., woj. (...), w E., woj. (...), w C., woj. (...), Ł., woj. (...), L. woj. (...) oraz E. woj. (...) i innych nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając w zamiarze, aby inne ustalone i nieustalone osoby doprowadziły pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 61 760 złotych, w ten sposób, że:
3)
w dniu 11 marca 2025r. w nieustalonym miejscu, ze skutkiem w E., woj. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez podszycie się w rozmowie telefonicznej zainicjowanej przez sprawcę z O. E. (2) pod osobę pracownika (...) S.A. i wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd co do istnienia rzekomego zagrożenia dla środków znajdujących się na jego rachunku bankowym o nr (...) oraz konieczności dokonania ich transferu na inne rachunki bankowe rachunku, doprowadziły pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29.060 złotych poprzez przetransferowanie wymienionej kwoty na rachunek bankowy o numerze (...),
- tj. o czyn z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
- tj. o czyn z art. 299 § 1 i 5 k.k. i art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
* * * * *
I.
uznaje oskarżoną
Ł. C. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przy czym ustala, że pokrzywdzony O. E. (1) przelał tytułem zaliczki środki pieniężne w kwocie 15.920 złotych, tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3, 4 i 6 pkt 4 k.k. w zw. z art. 57 § 5 k.k. wymierza jej karę
200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę
20 (dwadzieścia) złotych;
II.
uznaje oskarżoną
Ł. C. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 299 § 1 i 5 k.k. i art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 299 § 5 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 3, 4 i 6 pkt 4 k.k. w zw. z art. 57 § 5 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. wymierza jej kary:
6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz
200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę
20 (dwadzieścia) złotych;
III.
na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy wymierzone oskarżonej
Ł. C.
kary grzywny i wymierza jej karę łączną
330 (trzystu trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę
20 (dwadzieścia) złotych;
IV.
na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 §1 pkt 1 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby;
V.
na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną do informowania kuratora sądowego, pisemnie – raz na 6 (sześć) miesięcy – o przebiegu okresu próby;
VI.
na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej oskarżonej kary łącznej grzywny zalicza okres jej zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 17 marca 2026r., godz. 07:15 do 29 maja 2026r., godz. 15:30;
VII.
na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną Ł. C. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym w punkcie I części rozstrzygającej wyroku w części poprzez zapłatę na rzecz:
a)
E. D. kwoty 5 000 (pięć tysięcy) złotych,
b)
O. E. (1) kwoty 15 920 (piętnaście tysięcy dziewięćset dwadzieścia) złotych,
c)
O. E. (2) kwoty 29 060 (dwadzieścia dziewięć tysięcy sześćdziesiąt) złotych;
VIII.
na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. dowody rzeczowe opisane w wykazach dowodów rzeczowych nr VI/53/26/ P pod poz. 19 - 24 na k. 209 akt (t. VI) zwraca oskarżonej Ł. C.;
IX.
na podstawie art. 627 k.p.k. zasadza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 1 480 (tysiąc czterysta osiemdziesiąt) złotych, w tym wymierza jej opłatę w wysokości 1 440 (tysiąc czterysta czterdzieści) złotych.
sędzia Łukasz Franckiewicz
UZASADNIENIE
Formularz UK 1
Sygnatura akt
III K 238/26
zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. uzasadnienie dotyczy wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
0.1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
0.1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1.OCena DOWOdów
0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.2
0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
wszyscy
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Ograniczenie uzasadnienia wyroku wydanego w trybie konsensualnym wprowadza art. 424 § 3. W stosunku do uzasadnienia wyroku skazującego wydanego w postępowaniu zwyczajnym lub szczególnym nie występuje tu część odnosząca się do ustaleń faktycznych i oceny dowodów (art. 424 § 1 pkt 1). Natomiast uzasadnienie zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej (art. 424 § 1 pkt 2) oraz wskazanych rozstrzygnięć (art. 424 § 2). Pierwsza ze wskazanych części uzasadnienia wyroku wydanego w trybie konsensualnym sporządzana jest zawsze niezależnie od zakresu wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Pogląd taki należy wyprowadzić z użytego w art. 424 § 3 zwrotu „co najmniej”. W tym zakresie brzmienie tego przepisu jest stanowcze. Natomiast druga ze wskazanych części uzasadnienia (co do rozstrzygnięć) jest sporządza pod warunkiem, że takie rozstrzygnięcia zostaną wskazane we wniosku. Uzasadnienie wyroku wydanego w trybie konsensualnym zawiera więc część obligatoryjną (wyjaśnienie podstawy prawnej) i część fakultatywną (wskazane rozstrzygnięcia). W konsekwencji zakres przedmiotowy wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zawsze będzie się pokrywał z zakresem sporządzonego uzasadnienia. Może być on szerszy lub węższy. Szerszy zakres sporządzonego uzasadnienia wystąpi wtedy, gdy we wniosku o uzasadnienie strona wskazała tylko określone rozstrzygnięcie, np. co do kary pozbawienia wolności. Wówczas uzasadnienie będzie się jednak składać z dwóch części, tj. wyjaśnienia podstawy prawnej i uzasadnienia co do kary.
Węższy zakres uzasadnienia w stosunku do zakresu wniosku będzie miał miejsce wtedy, gdy strona złoży wniosek o sporządzenie uzasadnienia co do całości wyroku. Wówczas jednak zakres przedmiotowy uzasadnienia ograniczy się tylko do wyjaśnienia podstawy prawnej. W art. 424 § 3 wprowadzono bowiem ograniczenie zakresu pojęcia „całość” użytego w art. 422 § 2. W rozumieniu komentowanego przepisu „całość” wyroku to wyjaśnienie tylko podstawy prawnej. Natomiast uzasadnienie rozstrzygnięć co do konsekwencji prawnych przypisanego czynu wymaga ich punktowego wskazania we wniosku o uzasadnienie wyroku.
Ratio legis ograniczenia zakresu uzasadnienia tylko do podstawy prawnej i wskazanych rozstrzygnięć związana jest z ograniczeniem podstaw odwoławczych apelacji od wyroku wydanego w trybie konsensualnym (art. 447 § 5).
Świecki Dariusz (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany
Świecki Dariusz (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany
Opublikowano: LEX/el. 2026
Na wstępie podkreślić należy, iż oskarżona złożyła krótkie wyjaśnienia, w których wyjaśniła zgodnie z ustalonym stanem faktycznym i wyraziła chęć dobrowolnego poddania się uzgodnionej z Prokuratorem i zaakceptowanej przez Sąd karze. Wnioskowi nie sprzeciwili się pokrzywdzeni należycie powiadomieni o terminie rozprawy.
Art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.
Zgodnie z art. 18 § 3 k.k. odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji. Odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.
Art. 286 § 1 k.k. penalizuje działanie sprawcy, który w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.
Art. 299 k.k.
Zgodnie z art. 299 § 1 k.k. karze podlega ten kto środki płatnicze, instrumenty finansowe, papiery wartościowe, wartości dewizowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome lub nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, posiada, używa, przekazuje lub wywozi za granicę, ukrywa, dokonuje ich transferu lub konwersji, pomaga do przenoszenia ich własności lub posiadania albo podejmuje inne czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku.
Przestępstwo to stanowi przestępstwo powszechne, którego typ kwalifikowany określony w § 5 przepisu zakłada surowszą odpowiedzialność karną sprawców przestępstwa współdziałających z innymi osobami. Na mocy wskazanego art. 299 § 1 k.k. penalizacji podlega szczegółowo scharakteryzowane przez ustawodawcę zachowanie skutkujące udaremnieniu, jak i utrudnianiu stwierdzenia pochodzenia wartości majątkowych pochodzących z przestępstwa, czy też ich wykrycia i zajęcia.
☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
1.inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
W punkcie VII części rozstrzygającej wyroku Sąd zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym w punkcie I części rozstrzygającej wyroku w części, min. poprzez zapłatę na rzecz O. E. (1) kwoty 15 920 zł (całość szkody O. E. (1)). Jednocześnie postanowieniem z 05 października 2026r. Sąd uchylił stosowane w sprawie zabezpieczenie majątkowe i kwotę 14 517,05 zł wraz z odsetkami przekazał na poczet orzeczonego obowiązku naprawienia szkody na rzecz O. E. (1).
1.KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
IX
Zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym wymierzył opłatę od orzeczonej kary łącznej.
1.Podpis
sędzia Łukasz Franckiewicz