1. Sygn. akt II K 33/26
1.2.W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2026 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący sędzia Adam Barczak,
Ławnicy: Marta Argalska, Katarzyna Kowalczyk – Grygo,
Protokolant: st. sekr. sąd. Rafał Banaszewski,
w obecności Prokuratora Prokuratury Rej. w Nidzicy Roberta Piwnickiego
po rozpoznaniu w dniach 12 maja, 18 czerwca i 22 września 2026 r.
sprawy
A. Z.,
syna Z. i F. z d. D., ur. (...) w W.
oskarżonego o to, że:
w dniu 26 listopada 2025 r. w W., gm. W., woj. (...), działając z zamiarem ewentualnym, usiłował spowodować u Z. U. wystąpienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pod postacią innego ciężkiego kalectwa wyrażającego się w upośledzeniu zdolności widzenia w lewym oku w ten sposób, że uderzył Z. U. pięścią w twarz, na skutek czego pokrzywdzony Z. U. doznał obrażeń ciała w postaci pourazowego pęknięcia gałki ocznej lewej z pourazowym krwiakiem komory przedniej i komory ciała szklistego, odwarstwieniem siatkówki i krwotocznym odwarstwieniem naczyniówki oka lewego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu wzroku trwające dłużej niż 7 dni i stanowiły bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, przy czym do wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie doszło z uwagi na podjęcie wobec pokrzywdzonego pilnej interwencji medycznej i wdrożenia chirurgicznego leczenia okulistycznego
tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
o r z e k a :
I oskarżonego A. Z. uznaje za winnego tego, że w dniu 26 listopada 2025 r. w W., gm. W., woj. (...), umyślnie uderzył Z. U. pięścią w twarz, na skutek czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci pourazowego pęknięcia gałki ocznej lewej z pourazowym krwiakiem komory przedniej i komory ciała szklistego, odwarstwieniem siatkówki i krwotocznym odwarstwieniem naczyniówki oka lewego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu wzroku trwające dłużej niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się działając publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując rażące lekceważenie porządku prawnego, czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo określone w art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 57a k.k. i za to skazuje go i wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
II na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego Z. U. kwoty 1.902,02 zł (tysiąc dziewięćset dwa zł i 02 gr.) tytułem odszkodowania i 50.000 zł (pięćdziesiąt tysięcy zł.) tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 listopada 2025 r.;
III na podstawie art.627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Z. U. kwotę 4.000 zł. (cztery tysiące) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika;
IV na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2022 r., poz. 1184 ze zmian.) i Rozp. Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. (Dz.U. z 2024 r., poz. 763) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. A. kwotę 1.680 zł. (tysiąc sześćset osiemdziesiąt złotych) powiększone o należny podatek VAT 23% tytułem wynagrodzenia za wykonanie obrony oskarżonego z urzędu;
V na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oskarżonego zwalnia od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.
UZASADNIENIE
Formularz UK 1
Sygnatura akt
II K 33/26
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1.USTALENIE FAKTÓW
0.1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
A. Z.
opisany w pkt I wyroku,
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
Oskarżony A. Z. (ur. (...)) zamieszkuje w W.. Wymieniony jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu . Posiada wykształcenie podstawowe, nie ukończył szkoły branżowej. Od sierpnia 2026 r. podjął zatrudnienie jako pracownik budowlany.
W dniu 26 listopada 2025 r. ok. godziny 20 pokrzywdzony Z. U. udał się na spacer z psem i przechodził ul. (...) w W.. Z uwagi na opady śniegu przejście chodnikiem było utrudnione. W pobliżu skrzyżowania z ul. (...) pokrzywdzony mijał się z idącym z przeciwka oskarżonym A. Z., będącym wówczas w towarzystwie U. D.. Wymienieni znajdowali się w stanie nietrzeźwości i zmierzali z miejsca zamieszkania oskarżonego na dworzec kolejowy. W czasie, gdy mijali się na chodniku jeden z nich zachwiał się, opierając o pokrzywdzonego. Doszło w następstwie do utarczki słownej, gdyż oskarżony zarzucał pokrzywdzonemu, że to go dotyka i wulgarnie groził pobiciem. Pokrzywdzony zamierzał odejść, ale wówczas został kopnięty z tyłu w nogi a kiedy odwrócił się oskarżony zadał mu cios pięścią w twarz w okolicę oka. W rezultacie doszło do tępego urazu oka lewego z pęknięciem gałki ocznej. Pokrzywdzony odczuwał silny ból, krwawił z oczodołu i zaczął uciekać, trzymając się za oko, do którego przykładał sobie śnieg. Zatrzymał przejeżdżający radiowóz policyjny i wskazał sprawców, którzy w międzyczasie oddalili się. W wyniku podjęcia pościgu ujęto oskarżonego A. Z. i U. D..
Pokrzywdzony, po stwierdzeniu doznania uszkodzenia gałki ocznej, przetransportowany został do Szpitala Wojewódzkiego w R. w celu wykonania pilnego zabiegu chirurgicznego. Pokrzywdzony przebywał w szpitalu do dnia 10 grudnia 2025 r., po czym kontynuował leczenie okulistyczne.
Jak stwierdzono, pokrzywdzony na skutek uderzenia go doznał obrażeń ciała w postaci pourazowego pęknięcia gałki ocznej z pourazowym krwiakiem komory przedniej i komory ciała szklistego, odwarstwieniem siatkówki i krwotocznym odłączeniem naczyniówki okaz lewego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu wzroku na czas trwający dłużej niż 7 dni i stanowiły bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Według ostatnich badań z dnia 9 lipca 2026 r. widzenie w oku lewym zostało ocenione na 5% widzenia prawidłowego, co w istotnym stopniu zaburza widzenie stereoskopowe, jednak ostatecznie nie spełnia kryteriów ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
wyjaśnienia oskarżonego A. Z.
303 - 304, 65, 237
zeznania Z. U.
304 - 305, k. 52 o. - 53, 318 o., 334 o.,
zeznania U. D.
305 o.
opinia biegłego z zakresu medycyny
230 - 232, 318 o. - 320, 335 -
dokumentacja medyczna
333, 309, 20, 26- 27, 54 - 55, 213, 215, 226 , 228
wywiad środowiskowy
209 - 210
dane osobopoznawcze
239
protokół oględzin zapisu monitoringu
39 - 47
protokół zatrzymania
73 - 74
dane o karalności
58, 238
opinia medyczna Centrum medycyny Sądowej
32 - 34
Oskarżonego poddano badaniom psychiatrycznym. Biegli nie stwierdzili u niego objawów choroby psychicznej, uzależnienia ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznali natomiast cechy nieprawidłowo kształtującej się osobowości, co pozostaje w związku z jego wiekiem rozwojowym oraz trwającym procesem formowania struktury osobowości. Z uwagi na nieukończony proces dojrzewania psychicznego nie ma podstaw do rozpoznania zaburzeń osobowości, gdyż struktura osobowości nie jest jeszcze utrwalona. Obserwowane cechy obejmują m.in. niedojrzałość emocjonalną, impulsywność, obniżony poziom kontroli zachowania, ograniczoną zdolność przewidywania konsekwencji własnych działań oraz skłonność do reagowania w sposób nieadekwatny w sytuacjach obciążających emocjonalnie, zwłaszcza w warunkach obniżonej samokontroli związanej ze spożyciem alkoholu. Stwierdzane cechy mają charakter rozwojowy i nie osiągają nasilenia odpowiadającego zaburzeniom osobowości w rozumieniu obowiązujących kryteriów diagnostycznych. Nie stwierdzili przesłanek do kwestionowania poczytalności w rozumieniu art. 31 § 1 lub 2 k.k.
Jak wynika z opinii, intelekt oskarżonego mieści się w normie, w trakcie badania wykazał się on dostatecznym zasobem wiedzy ogólnej, poprawnym rozumieniem norm społeczno-moralnych oraz znajomością konsekwencji wynikających z ich łamania. Brak też jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia, że przypisywane mu działania wynikały z pobudek psychotycznych, chorobowych zmian nastroju lub jakościowych zaburzeń świadomości. W czasie popełnienia przestępstwa znajdował się on w stanie alkoholowego odurzenia. Nie stwierdzono żadnych przesłanek sugerujących upojenie o patologicznym lub atypowym obrazie. Rozpoznano jedynie upojenie alkoholowe zwykłe.
opinia sądowo - psychiatryczna
82 - 87
0.1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
1.OCena DOWOdów
0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
wyjaśnienia oskarżonego A. Z.
Należało podzielić, w szczególności w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia zarzuconego czynu, polegającego na uderzeniu pokrzywdzonego pięścią w twarz, gdyż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego fakt ten nie budzi wątpliwości. Oskarżony, przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, zasadniczo jednoznacznie potwierdził okoliczności zdarzenia wynikające z zeznań pokrzywdzonego i wskazał, że znajdując się krytycznego dnia w stanie nietrzeźwości, szedł w towarzystwie U. D., z którym wspólnie spożywali wcześniej alkohol. W rezultacie potrącenia się z idącym z przeciwka pokrzywdzonym uderzył go jednokrotnie pięścią. Jak podał, nie zamierzał wyrządzić pokrzywdzonemu tak poważnej krzywdy.
zeznania U. D.
Należało podzielić, jako zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonego. Świadek nie negował swojej obecności w czasie zdarzenia. Wskazał, że sam nie brał w nim udziału, że to oskarżony Z. uderzył pokrzywdzonego. Świadek potwierdzał, że pokrzywdzony nie zachowywał się w żaden sposób prowokująco, nie mówił słów wulgarnych, ani nie zaczepiał oskarżonego.
zeznania Z. U.
Należało podzielić, jako spójne i wiarygodne. Nie ma żadnych powodów do kwestionowania prawdomówności pokrzywdzonego. Opisany przez niego przebieg zdarzenia znajduje odzwierciedlenie zarówno w zeznaniach U. D., jak i wyjaśnieniach oskarżonego.
dane o karalności
uwzględniono, dokument urzędowy
dane osobopoznawcze
uwzględniono, dokument urzędowy
dokumentacja medyczna
należało uwzględnić, zbiór dokumentów niekwestionowanych
protokół oględzin zapisu monitoringu
uwzględniono, dokument urzędowy
protokół zatrzymania
uwzględniono, dokument urzędowy
opinia biegłego z zakresu medycyny
Należało podzielić zarówno opinię pisemną, jak i opinię ustną przedstawianą na rozprawie, w tym po zapoznaniu się z aktualnymi wynikami badań pokrzywdzonego. Biegły wskazał w sposób jednoznaczny, że nie doszło do zaistnienia u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w postaci utraty widzenia w oku lewym, jednak nie ulega wątpliwości, że był on narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo zaistnienia takiego uszczerbku. Doznał natomiast w wyniku przedmiotowego urazu naruszenia czynności narządu wzroku trwające (znacznie) dłużej niż 7 dni. Biegły podał, że praktycznie nie ma możliwości przywrócenia sprawności oka, co najwyżej dojdzie z czasem do pewnej poprawy funkcjonowania pokrzywdzonego z uwagi na zachodzący proces adaptacji układu nerwowego, współdziałania mózgu i gałek ocznych. Jak wskazał biegły, doznany uszczerbek nie powoduje w jego ocenie utraty zdolności do wykonywania przez pokrzywdzonego pracy w zawodzie, tj. wykonywania czynności kontroli jakości komponentów i produktów gotowych, przygotowania i analizy raportów wynikających z kontroli, zarządzania wyrobem niezgodnym wykrytym w trakcie kontroli, prowadzenia dokumentacji jakościowej, obsługi maszyn i urządzeń pomiarowych, czy wykonywania pracy lakiernika. Wskazał jednak, że doznany uszczerbek na pewno w istotnym stopniu zaburza widzenie stereoskopowe i powoduje opisywane przez pokrzywdzonego uciążliwości w życiu codziennym.
opinia medyczna Centrum medycyny Sądowej
Należało podzielić, jako miarodajną i należycie sporządzoną. Ustalenia w zakresie stanu zdrowia pokrzywdzonego, zakresu i mechanizmu doznanego uszczerbku na zdrowiu nie budzą wątpliwości, pozostają również w spójności z opinią biegłego J. T..
opinia sądowo - psychiatryczna
Należało podzielić jako miarodajną, należycie sporządzoną i zawierającą odpowiednio umotywowane wnioski. Opinia nie była kwestionowana przez strony.
0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie sądu uznać należało, że oskarżony A. Z., zadając pokrzywdzonemu uderzenie pięścią w twarz działał w zamiarze spowodowania uszczerbku na zdrowiu, przy czym w ustalonych okolicznościach zdarzenia brak podstaw do uznania, że działał w zamiarze spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, chociażby ewentualnym i dopuścił się tym samym usiłowania popełnienia zbrodni określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.k. Jak wyjaśnił, nie zamierzał wyrządzić pokrzywdzonemu aż tak dużej krzywdy i dopiero później uświadomił sobie, że pokrzywdzony doznał poważnego uszkodzenia oka. W istniejących realiach dowodowych brak podstaw do zakwestionowania tego stanowiska. Oskarżony zadał pokrzywdzonemu jedno uderzenie pięścią w twarz, którego skutki istotnie okazały się wyjątkowo poważne i niefortunne, ale sposób działania oskarżonego zdaniem sądu nie jest wystarczający do przyjęcia, że w zamiarze bezpośrednim zmierzał aż do spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, ani że obejmował swoją świadomością możliwość jego wyrządzenia i z tym się godził. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, ustalenie, że sprawca uderzył w głowę nietrzeźwego mężczyznę stojącego na utwardzonym podłożu, powodując jego upadek, w następstwie którego doznał on ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, samo w sobie nie jest wystarczające dla ustalenia o działaniu sprawcy z zamiarem spowodowania u niego takiego uszczerbku. Aby ocenić, czy istnieją podstawy do subsumpcji tak ustalonego stanu faktycznego pod normę karnomaterialną, konieczne jest wpierw rozstrzygnięcie odnośnie do istnienia in concreto obiektywnej przewidywalności nastąpienia przewidzianego w tym przepisie skutku i poczynienie w tym celu szczegółowej analizy najdrobniejszych nawet okoliczności faktycznych. Jest bowiem jasne, że w granicach tzw. obiektywnej przewidywalności właściwej przeciętnemu człowiekowi o zwykłej wiedzy i doświadczeniu, jednokrotne uderzenie drugiego człowieka, nawet pięścią, w twarz nie prowadzi do śmierci lub ciężkich obrażeń u uderzonego. Postać ciężkiego uszczerbku na ciele wymieniona w art. 156 § 1 lub 2 k.k. nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, ale nie oznacza to oczywiście, że "zamiar ogólny" jest szczególną postacią zamiaru obejmującą jakiekolwiek skutki zamachu na zdrowie drugiego człowieka. (wyrok SN z dnia 17.11.2021 r., IV KK 55/20). Nie ustalono natomiast, by oskarżony A. Z. posługiwał się jakimś narzędziem (np. kastetem), bądź by zadawał kolejne poważne urazy pokrzywdzonemu, zmierzając do spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W praktyce najczęstszym skutkiem tego rodzaju uderzenia, jakie zadał, jest jedynie zaistnienie rozstroju zdrowia na czas poniżej 7 dni. W ocenie sądu uzasadnionym jest jednak w pełni przypisanie oskarżonemu umyślności w zakresie czynu z art. 157 § 1 k.k., albowiem zachowaniem swoim taki skutek spowodował, pozostaje on w zawinionym związku przyczynowym z jego zachowaniem i nie jest to skutek nadzwyczajny. Od osoby o minimalnym nawet intelekcie wymagać można ogólnego przewidywania, że następstwem silnego uderzenia pięścią w twarz może stać się uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu tego przepisu, t.j. na czas powyżej 7 dni. W ocenie sądu konsekwencją przypisania mu wymienionego umyślnego występku przeciwko zdrowiu jest również ustalenie, że dopuścił się go w warunkach czynu chuligańskiego, tj. działając publicznie, z oczywiście błahego powodu. Oskarżony A. Z., jak sam wyjaśnił, był pijany a jego zachowanie, podjęte w centrum miasta, w godzinach wieczornych, mogło być bez przeszkód obserwowane przez osoby postronne. D. przejaw wręcz bezmyślnej agresji, skierowanej wobec zupełnie przypadkowej osoby z powodu potrącenia na zaśnieżonym chodniku (zresztą z winy samego nietrzeźwego oskarżonego). Jest to działanie podjęte w rozumieniu powszechnym z oczywiście błahego powodu, nie znajdujące żadnego usprawiedliwienia i będące wprost przejawem rażącego lekceważenia przez oskarżonego porządku prawnego. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji uwzględniającej art. 57a k.k.
☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
A. Z.
I
Orzekając o karze sąd miał na uwadze bardzo znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa. Podkreślić należy szczególną dotkliwość wyrządzonego skutku, który wprawdzie nie wyczerpuje znamion ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, ale w praktyce ma charakter trwałego i zapewne nieodwracalnego uszkodzenia narządu wzroku pokrzywdzonego, który w następstwie zmuszony był znacząco ograniczyć aktywność życiową i zmagać się na co dzień z bardzo uciążliwymi konsekwencjami doznanego urazu, co wynika z jego zeznań. Oskarżony działał umyślnie, w warunkach czynu chuligańskiego, co przemawia za obostrzeniem odpowiedzialności.
Oskarżony jest osobą w bardzo młodym wieku, sprawcą młodocianym, niemniej nie sposób zdaniem sądu przyjąć, ażeby zachodziły względem niego podstawy do przyjęcia prymatu wychowawczej funkcji kary w rozumieniu art. 54 § 1 k.k., w szczególności jej nadzwyczajnego złagodzenia. Jak podkreśla się w orzecznictwie, artykuł 54 § 1 k.k., formułując szczególną dyrektywę wymiaru kary dotyczącą nieletnich i młodocianych, nie eliminuje zasad wymiaru kary określonych w art. 53 k.k., a jedynie na pierwszym miejscu stawia względy wychowawcze. Nie wyłączają one jednak innych zasad wymiaru kary a zatem winny być zestawione z pozostałymi okolicznościami istotnymi przy wymiarze kary. Takimi są m.in. tryb życia sprawcy przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu, motywy i sposoby działania. Z art. 54 k.k. nie wynika nakaz łagodzenia kar wymierzanych młodocianym ani też nakaz łagodnego bądź pobłażliwego traktowania takich sprawców wbrew zwykłym zasadom wymiaru kary. (min. postanowienie SN z dnia 11.6.2024 r., IV KK 185/24) Oskarżony A. Z. jest pomimo bardzo młodego wieku znacznie zdemoralizowany, o czym świadczy dotychczasowy sposób życia. Oskarżony nie ukończył szkoły i nie zdobył zawodu. Przedmiotowego czynu dopuścił się będąc krótko wcześniej (w dniu 31 października 2025r.) skazany za przestępstwo na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, zatem w okresie próby, okazując zupełne lekceważenie faktu tego skazania i porządku prawnego w ogóle. Wielokrotnie karany był za wykroczenia, jako nieletni objęty był środkiem wychowawczym w postaci nadzoru kuratora, z którym nie współpracował. (k. 210) Opinia psychiatryczna wskazuje na nieukończony jeszcze proces kształtowania się osobowości oskarżonego, niemniej z występowaniem cech niedojrzałości emocjonalnej, impulsywności, obniżonego poziomu kontroli zachowania i skłonność do nieadekwatnego reagowania zwłaszcza w warunkach obniżonej samokontroli związanej ze spożyciem alkoholu.
Jako okoliczność łagodzącą przyjęto wyrażenie skruchy, jednak w ocenie sądu ma to w istocie charakter instrumentalny i podyktowany obawą przed odpowiedzialnością a sam pokrzywdzony kategorycznie nie przyjął przeprosin oskarżonego i nie wybaczył mu jego czynu (k. 305). Mając to na uwadze sąd uznał za zasadne wymierzyć oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności, która jest adekwatna do winy, społecznej szkodliwości czynu i wyrze należyte skutki w zakresie społecznego i indywidualnego oddziaływania.
Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono środek kompensacyjny, zobowiązując oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 50.000 zł. tytułem zadośćuczynienia za krzywdę i 1.902,02 zł. odszkodowania wynikającego z zestawienia wydatków poniesionych przez pokrzywdzonego. Zakres doznanej krzywdy jest znaczny i wymaga zdaniem sądu przyznania zadośćuczynienia we wskazanej wysokości, co nie zamyka dalszych roszczeń pokrzywdzonego w postępowaniu odrębnym.
1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
III, IV
Zasądzono od na podstawie art. 627 § 1 k.p.k. od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 4.000 zł. tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. A. kwotę 1.680 zł., powiększoną o należny podatek Vat, tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonaną z urzędu.
1.inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
7.
KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
Oskarżonego zwolniono od zapłaty kosztów sądowych (art. 624 § 1 k.p.k.)
1.Podpis