Sygn. akt II AKa 372/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA – Dorota Radlińska (spr.)
Sędziowie: SA – Anna Zdziarska
SA – Anna Kalbarczyk
Protokolant: sekr. sąd Aleksandra Duda
przy udziale Prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 14.01.2022 r.
sprawy:
E. S. , c. D. i J., ur. (...) w W.,
oskarżonej z art. 257 k.k. i inne
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie
z dnia 2.07. 2020 r. sygn. akt V K 268/18
I.
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
I.
zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa;
II.
zasądza na rzecz adw. D. K. kwotę 600 / sześćset/ złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
Sygnatura akt
II AKa 372/20
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 2 lipca 2020 roku, sygn. akt VK 268/18 .
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☒
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
Nie dotyczy – Sąd II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
3.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
1.
Apelacja obrońcy oskarżonej- zarzuty:
1. obrazy art. art. 7 kpk;
2. błędu w ustaleniach faktycznych;
3. rażącej niewspółmierności orzeczonych kar.
☐ zasadny
☐częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Zarzuty podniesione przez obrońcę nie były zasadne. Pierwszy z zarzutów odnosił się do obrazy art. art. 7 kpk i podobnie jak pozostałe był bezzasadny. Obrońca podnosił bowiem, że Sąd I instancji dokonał dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w szczególności zeznań pokrzywdzonej. Wbrew twierdzeniom obrońcy- Sąd I instancji dokonał profesjonalnej, a zatem pozostającej pod ochroną instytucji z art. 7 k.p.k. oceny całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Argumentacja wskazana przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu nie budzi żadnych zastrzeżeń, zatem zarzuty obrońcy uznać należało jedynie za polemikę z prawidłowym stanowiskiem Sądu I instancji, która wynika z roli procesowej skarżącego. Prawem oskarżonego i obrońcy jest kwestionowanie ustaleń faktycznych oraz ocenę materiału dowodowego, która stanowiła podstawę tych ustaleń. Stanowisko to usprawiedliwia w każdym przypadku rola procesowa tych podmiotów. Co do zasady stanowisko zarówno oskarżonego, jak też obrońcy charakteryzuje subiektywizm. Sąd zaś dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zobowiązany jest kierować się obiektywizmem. Słuszność wydanego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia może zostać podważona o ile wykazane zostanie, że Sąd ten nie kierował się zasadą obiektywizmu przy rozpoznaniu sprawy a co za tym idzie przy ocenie materiału dowodowego. Nie jest przy tym wystarczające – wybiórcze wskazanie jedynie części dowodów i w oparciu o tak przedstawiony materiał dowodowy wskazanie własnej wersji wydarzeń, pozostającej w opozycji do tej, która ustalona została przez Sąd. Taka sytuacja ma miejsce właśnie w odniesieniu do zarzutów apelacyjnych, które wskazane zostały w punktach II a.) apelacji wywiedzionej na korzyść E. S. . W przeciwieństwie do obrońcy, Sąd I instancji dokonał całościowej oceny materiału dowodowego w sposób obiektywny a co za tym idzie w zgodzie z nakazami płynącymi z przepisu art. 7 k.p.k. Rozważania Sądu Okręgowego w tym odnoszące się do oceny zeznań pokrzywdzonych /z uzasadnienia/ uznać należało za wyjątkowo profesjonalne. Co więcej Sąd Okręgowy nie dokonał /często spotykanego/ streszczenia depozycji poszczególnych osób a skupił się z powodzeniem na dokonaniu profesjonalnej oceny tych depozycji. Okoliczności, które uwypuklone zostały przez skarżącego z zeznań pokrzywdzonej i którym nadać chciał wiodącą rolę nie zostały pominięte przez Sąd I instancji, tyle tylko, że Sąd ocenił je w zestawieniu z pozostałym materiałem dowodowym i przez pryzmat zasad logicznego rozumowania. Za zbędne uznać należało przytaczanie profesjonalnej argumentacji Sądu Okręgowego wskazując jednoczenie, iż w całości podzielona została przez Sąd Apelacyjny.
Zarzuty wskazane w apelacji w punktach II b.) i c.) także uznać należało za bezzasadne. W tej części apelacji skarżący wskazywał co prawda na rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonej kar /art. 438pkt 4 k.p.k./, ale faktycznie, na co wskazuje wniosek apelacyjny w tym zakresie /pkt III b.) i c.) / kwestionował ustalenia faktyczne wskazując jednocześnie na konieczność zastosowania wobec E. S. instytucji z art. 216§3 k.k. i art. 217§2 k.k. Ustalenia Sądu I instancji także w zakresie zachowań pokrzywdzonej są prawidłowe a zatem brak było podstaw do zastosowania wobec oskarżonej wskazanych przez obrońcę instytucji odstąpienia od wymierzenia kar za poszczególne przestępstwa. Nadto wskazać należy, iż Sąd I instancji rozważył wszystkie okoliczności, które mogły mieć wpływ na wymiar orzeczonych wobec oskarżonej kar. Także profesjonalnie uzasadnił swoje stanowisko, w tym przedstawił logiczną argumentację, z której wynika, iż uwzględnił dyrektywy z art. 53 k.k. Także w tym zakresie Sąd Apelacyjny w pełni podzielił stanowisko Sądu Okręgowego.
Wnioski
o zmianę
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Wobec uznania w całości zarzutów apelacyjnych za niezasadne- także wnioski uznać należało w całości za niezasadne .
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
Nie wystąpiły.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
Nie dotyczy.
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Wyrok w zaskarżonej części.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Wobec nie uwzględnienia apelacji.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
Nie dotyczy
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
Nie dotyczy
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
Nie dotyczy
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
Nie dotyczy
4.1.
☐ art. 454 § 1 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
Nie dotyczy
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
Nie dotyczy
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
Brak
6.
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
2.
2.
Zasądzono na rzecz adw. D. K. kwotę 600 / sześćset/ złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
zwolniono oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa
7.
PODPIS
Dorota Radlińska
Anna Zdziarska Anna Kalbarczyk
1.3 Granice zaskarżenia
Wpisać kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca oskarżonej E. S.
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Orzeczenie Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 2 lipca 2020 r., sygn. akt V K 268/18
1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐w całości
☒w części
☒
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2 Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☒
art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☒
art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
art. 439 k.p.k.
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana