Art. 86i. u.o.p. Odmowa nadania NSP; unieważnienie NSP

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

§ 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wydaje niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 30 dni od dnia wpływu informacji o schemacie podatkowym, postanowienie o odmowie nadania NSP, w przypadku stwierdzenia, że: 1)

2) przekazana informacja o schemacie podatkowym nie spełnia wymogów: a) uznania danego uzgodnienia za schemat podatkowy,

b) określonych w art. 86f § 1 i art. 86n § 1; przekazana informacja o schemacie podatkowym dotyczy uzgodnienia, które zostało wskazane w innej informacji o schemacie podatkowym przekazanej Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, spełniającej wymogi, o których mowa w art. 86f § 1 i art. 86n § 1.

§ 2. Szef Krajowej Administracji Skarbowej unieważnia z urzędu, w drodze postanowienia, NSP w przypadku stwierdzenia: 1) wielokrotnego nadania NSP temu samemu schematowi podatkowemu, rozumianemu jako uzgodnienie, które posiada te same cechy rozpoznawcze i dotyczy tych samych uczestników uzgodnienia;

2) nadania NSP na podstawie fałszywych lub fikcyjnych danych;

3) wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności, istniejących w dniu nadania NSP, lecz nieznanych Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w momencie nadania NSP.

§ 2a. Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w drodze postanowienia, może unieważnić NSP na wniosek przekazującego informację o schemacie podatkowym, w przypadku gdy schematowi podatkowemu przekazanemu w tej informacji NSP został nadany przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na podstawie przekazania innej informacji o schemacie podatkowym. We wniosku o unieważnienie NSP składający wniosek jest obowiązany wskazać NSP, którego unieważnienia żąda.

§ 3. W postanowieniu, o którym mowa w § 2 pkt 1, Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje również właściwy NSP, którym należy się posługiwać w odniesieniu do schematu podatkowego.

§ 7. Zastosowanie się do postanowienia o odmowie nadania NSP, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. a, ze względu na uznanie, że dane uzgodnienie nie jest schematem podatkowym, nie może szkodzić: 1) przekazującemu informację, o którym mowa w art. 86b § 1 i art. 86c § 1 i 2;

2) uczestnikom tego uzgodnienia.