Kodeks karny wykonawczy

Art. 119g Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące kompetencji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych, kontroli podatkowych oraz kontroli celno-skarbowych. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1
Szef KAS ma prawo wszczynać postępowania podatkowe lub przejmować je do dalszego prowadzenia na wniosek organu podatkowego. Przejęcie może dotyczyć zarówno całego postępowania, jak i jego części. Przejęcie może obejmować:
- Określenie lub ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego.
- Określenie wysokości straty podatkowej.
- Stwierdzenie nadpłaty lub określenie wysokości nadpłaty albo zwrotu podatku.
- Odpowiedzialność płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a niewpłacony.
- Odpowiedzialność podatnika za podatek niepobrany przez płatnika.
- Zakres odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy.

#### § 2
W przypadku podatków, do których ustalania lub określania uprawnieni są wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, Szef KAS może przejąć postępowanie podatkowe wyłącznie na wniosek właściwego organu podatkowego. Oznacza to, że inicjatywa w tym zakresie musi pochodzić od lokalnych organów podatkowych.

#### § 3
Przejęcie kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej przez Szefa KAS skutkuje automatycznym zawieszeniem tej kontroli i jednoczesnym wszczęciem postępowania podatkowego. Przepisy art. 201 § 3 i art. 205 § 2 nie mają zastosowania do zawieszonej kontroli, co oznacza, że nie obowiązują standardowe procedury dotyczące zawieszenia postępowania.

#### § 4
W postanowieniu o przejęciu postępowania, Szef KAS musi precyzyjnie wskazać, w jakim zakresie przejmuje postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową. Jest to istotne dla zachowania przejrzystości i jasności działań administracyjnych.

#### § 5
Czynności dokonane przez organ podatkowy przed przejęciem postępowania przez Szefa KAS pozostają w mocy. Oznacza to, że nie ma potrzeby ich powtarzania, co zapewnia ciągłość postępowania i efektywność działań administracyjnych.

#### § 6
Postanowienie o przejęciu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej musi być doręczone zarówno stronie (podatnikowi lub kontrolowanemu), jak i organowi, który prowadził postępowanie lub kontrolę. Zapewnia to transparentność i informowanie wszystkich zainteresowanych stron o zmianach w prowadzeniu postępowania.

#### § 7
Jeżeli w trakcie postępowania podatkowego spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna zostanie rozwiązana, postępowanie kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4. Oznacza to, że rozwiązanie spółki nie przerywa postępowania podatkowego, a decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana zgodnie z przepisami dotyczącymi odpowiedzialności wspólników.

#### § 8
Jeżeli w sprawie może być wydana decyzja z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, przepisy art. 119a § 7 oraz niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w takich przypadkach zastosowanie mają również przepisy dotyczące ograniczeń wynikających z umów międzynarodowych, co ma na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym.

### Podsumowanie
Art. 119g Ordynacji podatkowej precyzyjnie określa kompetencje Szefa KAS w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych oraz kontroli. Przepisy te mają na celu zapewnienie efektywności i ciągłości działań administracyjnych, a także transparentności i jasności procedur. Przejęcie postępowań przez Szefa KAS może być istotnym narzędziem w walce z nadużyciami podatkowymi i zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego.

Ordynacja podatkowa

Art. 119gb Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizmy, które mają na celu zwiększenie efektywności działań Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania. Przepis ten daje Szefowi KAS szerokie uprawnienia w zakresie zarządzania postępowaniami podatkowymi, kontrolami podatkowymi oraz kontrolami celno-skarbowymi.

#### Uprawnienia Szefa KAS

1. **Odmowa wszczęcia lub przejęcia postępowania**:
   - Szef KAS może odmówić wszczęcia postępowania podatkowego lub przejęcia już istniejącego postępowania, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, jeżeli inne przepisy prawa podatkowego (poza art. 119a) pozwalają na skuteczne przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.
   - Ta regulacja ma na celu uniknięcie dublowania działań i skoncentrowanie zasobów na najbardziej efektywnych metodach przeciwdziałania unikaniu opodatkowania.

2. **Umorzenie lub przekazanie postępowania**:
   - Szef KAS ma również prawo umorzyć wszczęte lub przejęte postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową, jeżeli uzna, że inne przepisy prawa podatkowego są wystarczające do przeciwdziałania unikaniu opodatkowania.
   - Postępowanie może być przekazane właściwemu organowi podatkowemu, co pozwala na lepsze zarządzanie zasobami i kompetencjami w ramach administracji skarbowej.

3. **Postanowienie o przekazaniu sprawy**:
   - W przypadku przekazania sprawy, Szef KAS wydaje postanowienie, które doręcza stronie oraz organowi podatkowemu, któremu sprawa jest przekazywana.
   - Jest to istotne z punktu widzenia transparentności i zapewnienia, że wszystkie strony są świadome zmian w prowadzeniu postępowania.

4. **Moc czynności dokonanych przed przekazaniem sprawy**:
   - Czynności dokonane przed przekazaniem sprawy pozostają w mocy, co zapewnia ciągłość postępowania i unika konieczności powtarzania już wykonanych działań.

#### Znaczenie praktyczne

Art. 119gb ma kluczowe znaczenie w kontekście efektywnego zarządzania postępowaniami podatkowymi i kontrolami przez KAS. Pozwala na elastyczne podejście do przeciwdziałania unikaniu opodatkowania, umożliwiając skoncentrowanie zasobów na najbardziej efektywnych działaniach. Przepis ten również minimalizuje ryzyko dublowania działań i zapewnia, że postępowania są prowadzone przez najbardziej kompetentne organy.

#### Wnioski

Art. 119gb Ordynacji podatkowej jest istotnym narzędziem w arsenale KAS, umożliwiającym skuteczne przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania. Przepis ten wprowadza mechanizmy, które pozwalają na elastyczne zarządzanie postępowaniami podatkowymi i kontrolami, co jest kluczowe dla efektywnego funkcjonowania administracji skarbowej.

Art. 119gd Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z właściwością organu podatkowego do wydania decyzji o zabezpieczeniu w toku postępowania podatkowego oraz przed jego wszczęciem lub przejęciem. Przepis ten odnosi się do sytuacji, w których istnieje potrzeba zabezpieczenia zobowiązań podatkowych podatnika.

1. **Właściwość organu podatkowego**:
   - Zgodnie z art. 119gd, organem podatkowym właściwym do wydania decyzji o zabezpieczeniu jest organ podatkowy określony w art. 13 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że właściwym organem jest naczelnik urzędu skarbowego, który zgodnie z przepisami prawa podatkowego ma kompetencje do prowadzenia postępowań podatkowych w danej sprawie.

2. **Zasięgnięcie opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej**:
   - Przepis ten wprowadza obowiązek zasięgnięcia opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przed wydaniem decyzji o zabezpieczeniu w toku postępowania podatkowego. Jest to istotne z punktu widzenia zapewnienia jednolitości i spójności działań organów podatkowych oraz nadzoru nad ich działaniami.

3. **Wyłączenie stosowania art. 209 § 2 i 5**:
   - Art. 119gd wyłącza stosowanie przepisów art. 209 § 2 i 5 Ordynacji podatkowej w kontekście wydawania decyzji o zabezpieczeniu. Art. 209 § 2 dotyczy terminu, w jakim decyzja o zabezpieczeniu powinna być wykonana, natomiast art. 209 § 5 odnosi się do możliwości uchylenia decyzji o zabezpieczeniu. Wyłączenie tych przepisów oznacza, że w przypadku decyzji o zabezpieczeniu wydawanych na podstawie art. 119gd, nie stosuje się ogólnych zasad dotyczących terminu wykonania decyzji oraz możliwości jej uchylenia.

4. **Znaczenie praktyczne**:
   - Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ określa procedurę i właściwość organów podatkowych w zakresie zabezpieczania zobowiązań podatkowych. Wprowadzenie obowiązku zasięgnięcia opinii Szefa KAS ma na celu zapewnienie, że decyzje o zabezpieczeniu będą podejmowane w sposób przemyślany i zgodny z polityką Krajowej Administracji Skarbowej.

Podsumowując, art. 119gd Ordynacji podatkowej precyzuje, który organ podatkowy jest właściwy do wydania decyzji o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych oraz wprowadza obowiązek zasięgnięcia opinii Szefa Krajowej Administracji Skarbowej przed wydaniem takiej decyzji. Wyłączenie stosowania art. 209 § 2 i 5 wskazuje na specyficzny tryb postępowania w przypadku zabezpieczeń wydawanych na podstawie tego przepisu.

Art. 119i Ordynacji podatkowej reguluje procedurę związaną z wydawaniem opinii przez Radę w sprawach, w których Szef Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) zwrócił się o opinię dotyczącą zasadności zastosowania art. 119a. Przepis ten wprowadza mechanizmy mające na celu zapewnienie transparentności i rzetelności procesu opiniowania, a także określa prawa i obowiązki stron oraz Szefa KAS w tym procesie.

#### 1. Prawo do informacji i wyjaśnień

Rada ma prawo zwrócić się zarówno do strony, jak i do Szefa KAS o udzielenie informacji i wyjaśnień dotyczących sprawy. Jest to istotne, ponieważ umożliwia Radzie uzyskanie pełnego obrazu sytuacji, co jest kluczowe dla wydania rzetelnej opinii.

#### 2. Inicjatywa własna stron

Strona oraz Szef KAS mogą z własnej inicjatywy przedłożyć Radzie swoje stanowisko na piśmie. Strona ma również prawo dostarczyć dodatkowe dokumenty. Jest to ważne, ponieważ umożliwia stronom aktywne uczestnictwo w procesie i przedstawienie swoich argumentów oraz dowodów.

#### 3. Udział w posiedzeniu Rady

Na zaproszenie przewodniczącego, w posiedzeniu Rady mogą uczestniczyć przedstawiciel Szefa KAS oraz strona, jej przedstawiciel lub pełnomocnik. Zaproszenie musi być skierowane w takim samym zakresie do obu stron, co zapewnia równowagę proceduralną i transparentność.

#### 4. Termin wydania opinii

Rada jest zobowiązana do wydania opinii na piśmie wraz z uzasadnieniem bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania akt sprawy. Do tego terminu nie wlicza się okresów wyznaczonych na udzielenie informacji i wyjaśnień przez stronę lub Szefa KAS. Jest to kluczowe dla zapewnienia sprawności postępowania.

#### 5. Doręczenie opinii

Opinia Rady jest doręczana zarówno Szefowi KAS, jak i stronie. Członek Rady, który nie zgadza się z opinią, może zgłosić zdanie odrębne, które również jest doręczane wraz z opinią. Zdania odrębne mogą być zgłaszane indywidualnie lub wspólnie przez kilku członków Rady.

#### 6. Zwrócenie akt sprawy

Po wydaniu opinii lub po upływie terminu na jej wydanie, Rada zwraca akta sprawy Szefowi KAS. Otrzymane od strony informacje, wyjaśnienia oraz dokumenty są włączane do akt sprawy, co zapewnia ich kompletność.

#### 7. Skutki uchybienia terminowi

Jeżeli opinia Rady zostanie wydana z uchybieniem terminu, organ podatkowy ma prawo ją pominąć. Jest to mechanizm dyscyplinujący Radę do terminowego działania.

### Podsumowanie

Art. 119i Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe zasady dotyczące procedury wydawania opinii przez Radę w sprawach związanych z zastosowaniem art. 119a. Przepis ten zapewnia transparentność, rzetelność oraz równowagę proceduralną, umożliwiając stronom aktywne uczestnictwo w procesie. Jednocześnie wprowadza mechanizmy dyscyplinujące, które mają na celu terminowe i sprawne działanie Rady.

Art. 119zfi Ordynacji podatkowej wprowadza istotne mechanizmy dotyczące przeciwdziałania unikaniu opodatkowania, które są realizowane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). Przepis ten reguluje sytuacje, w których Szef KAS może odmówić określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

### Komentarz do Art. 119zfi Ordynacji podatkowej:

#### 1. Odmowa określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania

Art. 119zfi wprowadza dwie sytuacje, w których Szef KAS może odmówić określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania:

1. **Brak osiągnięcia korzyści podatkowej (art. 119zfi § 1)**:
   - Szef KAS, w drodze decyzji, odmawia określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli czynność określona w art. 119zfd § 1 pkt 1 lit. a nie skutkowała, wbrew stanowisku zainteresowanego, osiągnięciem korzyści podatkowej.
   - Oznacza to, że jeżeli podatnik twierdzi, że dana czynność miała na celu osiągnięcie korzyści podatkowej, ale w rzeczywistości taka korzyść nie została osiągnięta, Szef KAS ma obowiązek odmówić określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania.

2. **Możliwość zastosowania innych przepisów prawa podatkowego (art. 119zfi § 2)**:
   - Szef KAS może, w drodze decyzji, odmówić określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania, jeżeli zastosowanie innych niż art. 119a przepisów prawa podatkowego pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.
   - W tym przypadku Szef KAS ma pewną swobodę decyzyjną. Jeżeli istnieją inne przepisy prawa podatkowego, które mogą skutecznie przeciwdziałać unikaniu opodatkowania, Szef KAS może zdecydować o ich zastosowaniu zamiast art. 119a.

#### 2. Analiza praktyczna

- **Efektywność przepisów**: Przepis ten ma na celu zwiększenie efektywności działań KAS w zakresie przeciwdziałania unikaniu opodatkowania. Dzięki możliwości odmowy określenia warunków cofnięcia skutków unikania opodatkowania, KAS może skuteczniej przeciwdziałać schematom podatkowym, które nie przynoszą rzeczywistych korzyści podatkowych.

- **Ochrona interesów fiskalnych**: Przepis ten chroni interesy fiskalne państwa, zapobiegając sytuacjom, w których podatnicy mogliby próbować uzyskać korzyści podatkowe poprzez sztuczne konstrukcje prawne, które w rzeczywistości nie przynoszą zamierzonych efektów.

- **Elastyczność w stosowaniu przepisów**: Możliwość zastosowania innych przepisów prawa podatkowego daje KAS elastyczność w przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania. Dzięki temu KAS może wybrać najbardziej efektywne narzędzia prawne w danej sytuacji.

#### 3. Wnioski

Art. 119zfi Ordynacji podatkowej jest istotnym elementem systemu przeciwdziałania unikaniu opodatkowania w Polsce. Przepis ten umożliwia Szefowi KAS skuteczne działanie w przypadkach, gdy korzyści podatkowe nie zostały osiągnięte lub gdy istnieją inne przepisy prawa podatkowego, które mogą być zastosowane w celu przeciwdziałania unikaniu opodatkowania. Dzięki temu przepisowi system podatkowy staje się bardziej odporny na próby unikania opodatkowania, co przyczynia się do zwiększenia dochodów budżetowych i sprawiedliwości podatkowej.

Art. 119zt Ordynacji podatkowej określa zasady udzielania informacji i zestawień przez izbę rozliczeniową podmiotom innym niż Szef Krajowej Administracji Skarbowej. Przepis ten jest kluczowy z punktu widzenia ochrony danych oraz zapewnienia, że dostęp do informacji finansowych jest ściśle kontrolowany i ograniczony do określonych sytuacji oraz podmiotów. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do tego przepisu.

#### 1. Zakres podmiotowy

Art. 119zt wskazuje na konkretne podmioty, które mogą żądać informacji i zestawień od izby rozliczeniowej. Są to:
- Sąd lub prokurator w związku z postępowaniem o wyłudzenia skarbowe.
- Prezes Najwyższej Izby Kontroli w ramach postępowania kontrolnego.
- Agencje i służby specjalne (ABW, SKW, AW, SWW, CBA, Policja, Żandarmeria Wojskowa, Straż Graniczna, Służba Więzienna, Służba Ochrony Państwa).
- Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
- Generalny Inspektor Informacji Finansowej.
- Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego.

#### 2. Zakres przedmiotowy

Informacje i zestawienia mogą być udzielane wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań tych podmiotów. Oznacza to, że dostęp do danych jest ograniczony do konkretnych celów, co ma na celu ochronę prywatności i zapobieganie nadużyciom.

#### 3. Procedura udzielania informacji

Przepis określa, że informacje są udzielane na żądanie, co oznacza, że podmioty muszą formalnie wystąpić z wnioskiem o udostępnienie danych. W przypadku niektórych służb i agencji, dostęp do informacji odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, co ma na celu usprawnienie procesu oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych.

#### 4. Ograniczenia i kontrola

Art. 119zt wprowadza mechanizmy kontrolne, które mają na celu zapobieganie nieuprawnionemu dostępowi do danych. Przykładowo, funkcjonariusze i żołnierze muszą posiadać sporządzone na piśmie upoważnienie, co wprowadza dodatkowy poziom weryfikacji.

#### 5. Znaczenie dla ochrony danych osobowych

Przepis ten jest istotny z punktu widzenia ochrony danych osobowych, ponieważ określa, kto i na jakich zasadach może uzyskać dostęp do informacji finansowych. Wprowadza to mechanizmy zabezpieczające przed nieuprawnionym dostępem i nadużyciami.

#### 6. Wnioski

Art. 119zt Ordynacji podatkowej jest kluczowym elementem systemu ochrony danych finansowych w Polsce. Jego przepisy zapewniają, że dostęp do wrażliwych informacji jest ściśle kontrolowany i ograniczony do sytuacji, w których jest to absolutnie niezbędne. Wprowadza to równowagę między potrzebą efektywnego ścigania przestępstw finansowych a ochroną prywatności obywateli.

Podsumowując, art. 119zt Ordynacji podatkowej wprowadza istotne mechanizmy ochrony danych, jednocześnie umożliwiając organom ścigania i innym uprawnionym podmiotom realizację ich ustawowych zadań. Jest to przepis, który w sposób wyważony łączy interesy publiczne z ochroną praw jednostki.

Art. 119zzl Ordynacji podatkowej wprowadza procedurę wydawania opinii przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie transgranicznego przekształcenia, połączenia albo podziału spółki. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że takie operacje nie będą wykorzystywane do unikania opodatkowania lub innych nadużyć podatkowych.

#### Zakres opinii

Opinia wydawana przez Szefa KAS obejmuje dwie główne kwestie:
1. **Ocena ryzyka nadużyć podatkowych**:
   - Czy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że transgraniczne przekształcenie, połączenie albo podział spółki może stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej (dotyczący klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania).
   - Czy operacja może być przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
   - Czy operacja może stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

2. **Potwierdzenie zaspokojenia zobowiązań**:
   - Czy zobowiązania pieniężne spółki wobec organów podatkowych lub niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są zaspokojone lub zabezpieczone.

#### Wymogi formalne wniosku

Wniosek o wydanie opinii musi zawierać szczegółowe dane niezbędne do oceny skutków podatkowych planowanej operacji, w tym:
- Wyczerpujący opis czynności oraz powiązań między podmiotami.
- Numer NSP (Numer Seryjny Podatnika) lub wyjaśnienie, dlaczego uzgodnienie nie podlegało zgłoszeniu.
- Cele operacji oraz ekonomiczne lub gospodarcze uzasadnienie.
- Określenie skutków podatkowych, w tym korzyści podatkowych.
- Wskazanie innych korzyści podatkowych oraz czynności planowanych, rozpoczętych lub dokonanych, które mogą mieć wpływ na te korzyści.

#### Dokumenty dołączane do wniosku

Do wniosku należy dołączyć:
- Zaświadczenie, o którym mowa w art. 306e § 1 Ordynacji podatkowej.
- Oświadczenie członków zarządu spółki dotyczące położenia posiadanych przez spółkę nieruchomości na terytorium RP, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
- Dowód wniesienia opłaty za wydanie opinii.

#### Procedura i wzór wniosku

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może udostępnić wzór wniosku, co ma na celu usprawnienie procesu jego składania i rozpatrywania.

### Podsumowanie

Art. 119zzl Ordynacji podatkowej stanowi istotny element w systemie kontroli nad transgranicznymi operacjami spółek, mający na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym oraz zapewnienie, że zobowiązania wobec organów podatkowych są odpowiednio zaspokojone. Przepis ten wprowadza szczegółowe wymogi dotyczące treści wniosku oraz dokumentów, które muszą być do niego dołączone, co ma na celu zapewnienie pełnej transparentności i rzetelności ocenianych operacji.

Art. 119zzp Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm ochronny, który umożliwia Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) odmowę wydania opinii w przypadku, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że transgraniczne przekształcenie, połączenie albo podział spółki może prowadzić do niezaspokojenia lub niezabezpieczenia zobowiązań pieniężnych oraz niepodatkowych należności budżetowych.

**1. Cel przepisu:**
Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów Skarbu Państwa oraz innych podmiotów publicznych przed potencjalnymi nadużyciami związanymi z transgranicznymi operacjami restrukturyzacyjnymi spółek. W szczególności chodzi o zapobieganie sytuacjom, w których takie operacje mogłyby być wykorzystywane do unikania płatności zobowiązań finansowych wobec państwa.

**2. Przesłanki odmowy wydania opinii:**
Szef KAS może odmówić wydania opinii, jeśli okoliczności sprawy wskazują na istnienie uzasadnionego przypuszczenia, że:
- Transgraniczne przekształcenie, połączenie albo podział spółki może prowadzić do niezaspokojenia zobowiązań pieniężnych.
- Transgraniczne przekształcenie, połączenie albo podział spółki może prowadzić do niezabezpieczenia niepodatkowych należności budżetowych, o których mowa w art. 119zzl § 2 pkt 2.

**3. Obowiązek uzasadnienia odmowy:**
Odmowa wydania opinii musi zawierać wskazanie okoliczności, które stanowiły podstawę do jej wydania. Oznacza to, że Szef KAS jest zobowiązany do szczegółowego uzasadnienia swojej decyzji, co ma na celu zapewnienie transparentności i umożliwienie podmiotowi, którego dotyczy decyzja, zrozumienia przyczyn odmowy.

**4. Znaczenie dla podmiotów gospodarczych:**
Dla podmiotów gospodarczych przepis ten oznacza konieczność starannego przygotowania się do transgranicznych operacji restrukturyzacyjnych, w tym zapewnienia, że wszelkie zobowiązania wobec państwa są zaspokojone lub odpowiednio zabezpieczone. W przeciwnym razie mogą napotkać na trudności w uzyskaniu wymaganych opinii od KAS, co może opóźnić lub nawet uniemożliwić planowane operacje.

**5. Praktyczne implikacje:**
W praktyce, podmioty planujące transgraniczne przekształcenia, połączenia lub podziały powinny:
- Dokładnie przeanalizować swoje zobowiązania finansowe wobec państwa.
- Zadbać o odpowiednie zabezpieczenie tych zobowiązań.
- Przygotować się na możliwość konieczności przedstawienia dodatkowych dokumentów lub wyjaśnień na żądanie KAS.

**6. Podsumowanie:**
Art. 119zzp Ordynacji podatkowej stanowi istotne narzędzie w rękach KAS, które ma na celu ochronę interesów fiskalnych państwa. Dla podmiotów gospodarczych oznacza to konieczność dokładnego przygotowania się do transgranicznych operacji restrukturyzacyjnych, aby uniknąć odmowy wydania opinii przez KAS. Transparentność i szczegółowość uzasadnienia odmowy mają na celu zapewnienie, że decyzje KAS są zrozumiałe i sprawiedliwe dla podmiotów, których dotyczą.

Art. 20zc Ordynacji podatkowej wprowadza istotne ograniczenia i zasady dotyczące zawierania porozumień podatkowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie przejrzystości i skuteczności w procesie zawierania takich porozumień, a także ochronę interesów Skarbu Państwa. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

#### 1. Zakres wyłączeń

Art. 20zc stanowi, że porozumienie podatkowe nie może zostać zawarte w zakresie czynności i zdarzeń objętych:
- toczącym się postępowaniem podatkowym,
- kontrolą podatkową,
- kontrolą celno-skarbową,
- postępowaniem przed sądem administracyjnym.

Ponadto, porozumienie nie może być zawarte, jeśli sprawa została już rozstrzygnięta co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego. Ograniczenia te mają na celu uniknięcie sytuacji, w której podatnik mógłby próbować negocjować warunki podatkowe w trakcie trwających procedur kontrolnych lub sądowych, co mogłoby prowadzić do nadużyć i destabilizacji systemu podatkowego.

#### 2. Odmowa zawarcia porozumienia

W przypadku odmowy zawarcia porozumienia podatkowego, Szef Krajowej Administracji Skarbowej jest zobowiązany do wskazania przyczyn odmowy wraz z uzasadnieniem. Jest to istotne z punktu widzenia przejrzystości i uczciwości postępowania, ponieważ podatnik ma prawo znać powody, dla których jego wniosek został odrzucony.

#### 3. Odpowiednie stosowanie przepisów

Art. 20zc odwołuje się do szeregu innych przepisów, które mają być stosowane odpowiednio w kontekście porozumień podatkowych. W szczególności:

- Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 14c § 1.
- Do porozumienia podatkowego w sprawie, o której mowa w art. 20zb pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych, z pewnymi modyfikacjami dotyczącymi opłat i obowiązku przedstawienia dokumentów.
- Do porozumienia podatkowego, o którym mowa w art. 20zb pkt 3, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, z modyfikacjami dotyczącymi obowiązku przedstawienia dokumentów i opłat.

#### 4. Opłaty i dokumentacja

Przepis precyzuje, że opłaty związane z zawarciem porozumienia podatkowego pobiera się po jego zawarciu i wynoszą one 50% kwot określonych w odpowiednich przepisach. Ponadto, obowiązek przedstawienia dokumentów lub informacji nie dotyczy tych, które zostały już przekazane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w ramach umowy o współdziałanie lub audytu podatkowego. Jest to istotne uproszczenie dla podatników, którzy już wcześniej współpracowali z administracją skarbową.

### Podsumowanie

Art. 20zc Ordynacji podatkowej wprowadza klarowne zasady dotyczące zawierania porozumień podatkowych, jednocześnie zabezpieczając interesy Skarbu Państwa i zapewniając przejrzystość procedur. Ograniczenia dotyczące zakresu czynności i zdarzeń, w których porozumienie może być zawarte, oraz obowiązek uzasadnienia odmowy zawarcia porozumienia, stanowią istotne elementy tego przepisu. Dodatkowo, odpowiednie stosowanie przepisów innych ustaw oraz uproszczenia dotyczące opłat i dokumentacji, mają na celu ułatwienie procesu zawierania porozumień podatkowych dla podatników.

Art. 20zd Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm konsultacyjny, który ma na celu zapewnienie, że porozumienia podatkowe zawierane przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) są dobrze przemyślane i uwzględniają różne aspekty prawne oraz praktyczne. Przepis ten określa, z kim Szef KAS może zasięgnąć opinii przed zawarciem porozumienia podatkowego, w zależności od rodzaju sprawy, której porozumienie dotyczy.

#### 1. Konsultacje z Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej lub naczelnikiem urzędu skarbowego

W przypadku porozumienia podatkowego dotyczącego sprawy, o której mowa w art. 20zb pkt 1, Szef KAS może zasięgnąć opinii:
- Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS), lub
- naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika będącego stroną umowy o współdziałanie.

Art. 20zb pkt 1 odnosi się do porozumień podatkowych dotyczących interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach podatników. Konsultacje z Dyrektorem KIS lub naczelnikiem urzędu skarbowego mają na celu uzyskanie specjalistycznej wiedzy i opinii, które mogą pomóc w prawidłowej interpretacji przepisów oraz w ocenie ryzyka podatkowego.

#### 2. Konsultacje z Radą do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania

W przypadku porozumienia podatkowego, o którym mowa w art. 20zb pkt 3, Szef KAS może zasięgnąć opinii Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania. Art. 20zb pkt 3 dotyczy porozumień podatkowych mających na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

Rada do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania jest organem doradczym, który ma na celu wspieranie administracji skarbowej w identyfikacji i przeciwdziałaniu agresywnym praktykom podatkowym. Konsultacje z Radą mają na celu zapewnienie, że porozumienia podatkowe są zgodne z polityką przeciwdziałania unikaniu opodatkowania i nie prowadzą do nadużyć podatkowych.

#### 3. Stosowanie przepisu art. 119h § 3

Przepis art. 119h § 3 Ordynacji podatkowej, do którego odwołuje się art. 20zd, dotyczy procedury wydawania opinii przez Radę do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania. Zgodnie z tym przepisem, opinia Rady jest wydawana w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku, a w szczególnie skomplikowanych przypadkach termin ten może być przedłużony o kolejne 30 dni.

#### Podsumowanie

Art. 20zd Ordynacji podatkowej wprowadza ważny mechanizm konsultacyjny, który ma na celu zapewnienie, że porozumienia podatkowe są zawierane w sposób przemyślany i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Konsultacje z Dyrektorem KIS, naczelnikiem urzędu skarbowego oraz Radą do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania mają na celu uzyskanie specjalistycznej wiedzy i opinii, które mogą pomóc w prawidłowej interpretacji przepisów oraz w ocenie ryzyka podatkowego i przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania.

Art. 86m Ordynacji podatkowej wprowadza sankcje finansowe za niedopełnienie obowiązków określonych w art. 86l tej samej ustawy. Przepis ten ma na celu zapewnienie przestrzegania przepisów podatkowych przez podmioty zobowiązane, a także promotorów, którzy mogą być odpowiedzialni za naruszenia.

#### 1. Zakres podmiotowy

Art. 86m odnosi się do podmiotów wymienionych w art. 86l § 1 Ordynacji podatkowej. Są to podmioty, które mają określone obowiązki informacyjne i raportowe wobec Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). W przypadku niedopełnienia tych obowiązków, podmioty te podlegają karze pieniężnej.

#### 2. Wysokość kary pieniężnej

Kara pieniężna, którą może nałożyć Szef Krajowej Administracji Skarbowej, nie może przekroczyć 2 000 000 zł. Jest to znaczna kwota, która ma na celu zniechęcenie do naruszeń przepisów podatkowych.

#### 3. Zwiększona kara dla promotorów

W przypadku, gdy promotor będący osobą fizyczną zatrudnioną lub faktycznie otrzymującą wynagrodzenie od podmiotu, o którym mowa w art. 86l § 1, zostanie prawomocnie skazany za czyn wymieniony w art. 80f Kodeksu karnego skarbowego, kara pieniężna może zostać zwiększona do 10 000 000 zł. Jest to istotne zaostrzenie sankcji, które ma na celu szczególne zniechęcenie promotorów do naruszania przepisów podatkowych.

#### 4. Procedura nakładania kary

W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, do nakładania kary pieniężnej stosuje się przepisy działu IVA Kodeksu postępowania administracyjnego (KPA). Oznacza to, że procedura administracyjna dotycząca nakładania kar pieniężnych powinna być zgodna z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, w tym zasadami rzetelności, bezstronności i proporcjonalności.

#### 5. Odwołanie od decyzji

Od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Jest to istotne zabezpieczenie praw podmiotów, które mogą kwestionować decyzje Szefa KAS przed wyższą instancją administracyjną.

#### 6. Przepisy działu IV KPA

Do postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej stosuje się odpowiednio przepisy działu IV KPA, co oznacza, że procedura ta musi być zgodna z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego, w tym zasadami dotyczącymi dowodów, terminów i środków zaskarżenia.

### Podsumowanie

Art. 86m Ordynacji podatkowej wprowadza surowe sankcje finansowe za niedopełnienie obowiązków podatkowych, co ma na celu zwiększenie dyscypliny wśród podmiotów zobowiązanych oraz promotorów. Procedura nakładania kar jest ściśle uregulowana i zapewnia możliwość odwołania się od decyzji, co stanowi istotne zabezpieczenie praw podmiotów.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

Ordynacja podatkowa15 przepisów