Art. 46i. u.o.p. Wykreślenie zastawu skarbowego z rejestru zastawów

Na wniosek organu uprawnionego do występowania w imieniu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 46a § 1, wykreśla się zastaw skarbowy z rejestru zastawów w przypadku stwierdzenia przez ten organ:

1) wygaśnięcia zastawu skarbowego zgodnie z art. 46g pkt 1 i 2 lit. a;

2) utraty zasadności istnienia zastawu skarbowego, w szczególności znacznego obniżenia wartości przedmiotu tego zastawu;

3) ustanowienia innego zabezpieczenia zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej zabezpieczonych uprzednio tym zastawem skarbowym.

Komentarz do Art. 46i. uop

Art. 46i Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru zastawów na wniosek organu uprawnionego do występowania w imieniu Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Przepis ten określa trzy sytuacje, w których organ ten może złożyć wniosek o wykreślenie zastawu skarbowego:

Wygaśnięcie zastawu skarbowego: Zgodnie z art. 46g pkt 1 i 2 lit. a, zastaw skarbowy wygasa w określonych przypadkach, takich jak spłata zobowiązania podatkowego lub upływ terminu, na który zastaw został ustanowiony. W takim przypadku organ uprawniony ma obowiązek stwierdzenia wygaśnięcia zastawu i złożenia wniosku o jego wykreślenie.
Utrata zasadności istnienia zastawu skarbowego: Może to nastąpić w szczególności w sytuacji znacznego obniżenia wartości przedmiotu zastawu. Jeżeli wartość przedmiotu zastawu spadnie na tyle, że nie jest już adekwatnym zabezpieczeniem zobowiązania podatkowego, organ może uznać, że dalsze istnienie zastawu jest niezasadne i wnioskować o jego wykreślenie.
Ustanowienie innego zabezpieczenia: Jeżeli zobowiązanie podatkowe lub zaległość podatkowa, które były zabezpieczone zastawem skarbowym, zostaną zabezpieczone w inny sposób (np. poprzez ustanowienie hipoteki lub gwarancji bankowej), organ może uznać, że zastaw skarbowy jest już zbędny i wnioskować o jego wykreślenie.

Komentarz:

Przepis art. 46i Ordynacji podatkowej ma na celu zapewnienie elastyczności i efektywności w zarządzaniu zabezpieczeniami zobowiązań podatkowych. Wprowadza on mechanizm umożliwiający organom podatkowym reagowanie na zmieniające się okoliczności dotyczące wartości przedmiotu zastawu oraz dostępności innych form zabezpieczenia.

Warto zwrócić uwagę, że wykreślenie zastawu skarbowego z rejestru zastawów nie następuje automatycznie, lecz wymaga aktywności ze strony organu uprawnionego. Organ ten musi stwierdzić zaistnienie jednej z przesłanek określonych w przepisie i złożyć odpowiedni wniosek. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów podatnika, który może być pewien, że zastaw skarbowy zostanie wykreślony tylko w uzasadnionych przypadkach.

Ponadto, przepis ten podkreśla znaczenie proporcjonalności w stosowaniu zabezpieczeń podatkowych. Utrata zasadności istnienia zastawu skarbowego, w szczególności w wyniku znacznego obniżenia wartości przedmiotu zastawu, wskazuje na konieczność dostosowania środków zabezpieczających do rzeczywistej wartości zobowiązania podatkowego.

W kontekście praktycznym, organy podatkowe powinny regularnie monitorować wartość przedmiotów zastawu oraz dostępność innych form zabezpieczenia, aby móc w odpowiednim czasie podjąć decyzję o wykreśleniu zastawu skarbowego. Taka proaktywna postawa może przyczynić się do zwiększenia zaufania podatników do organów podatkowych oraz poprawy efektywności systemu zabezpieczeń podatkowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wniosek organu

Skarb Państwa

jednostka samorządu

zastaw skarbowy

rejestr zastawów

wygaśnięcie zastawu

utrata zasadności

obniżenie wartości

przedmiot zastawu

ustanowienie zabezpieczenia

zobowiązanie podatkowe

zaległość podatkowa

Art. 46h.Art. 47.