Art. 235. k.k. Tworzenie fałszywych dowodów dla podjęcia ścigania o przestępstwo
Kto, przez tworzenie fałszywych dowodów lub inne podstępne zabiegi, kieruje przeciwko określonej osobie ściganie o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne albo w toku postępowania zabiegi takie przedsiębierze, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Orzecznictwo
Znaleziono ponad 2 000 orzeczeń dotyczących art. 235 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok VI Ka 1066/18
- Stan sprawy
- Oskarżonemu zarzucono podżeganie innej osoby do podpisania sporządzonego oświadczenia, z którego miało wynikać, że wcześniej złożyła ona fałszywe zeznania w sprawie przeciwko oskarżonemu. Według opisu czynu celem miało być skierowanie ścigania o przestępstwo przeciwko tej osobie oraz uzyskanie korzyści procesowej dla oskarżonego w związku z wcześniejszym skazaniem. Z materiału wynikało też, że oświadczenie miało służyć podważaniu wcześniejszego wyroku, a jego dalsze wykorzystanie wobec organów ścigania nie zostało w sposób pewny przypisane oskarżonemu jako uprzednio zamierzony cel.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd odwoławczy zmienił wyrok i uniewinnił oskarżonego od zarzutu z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 235 k.k.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał, że przy ustaleniach przyjętych przez sąd pierwszej instancji zachowanie oskarżonego nie wypełniało znamion podżegania do czynu z art. 235 k.k. Opis przypisanego czynu prowadził do wniosku, że chodziło o nakłanianie tej osoby do skierowania ścigania przeciwko samej sobie, a nie przeciwko innej osobie, czego wymaga art. 235 k.k. Ponadto przestępstwo to, także w postaci podżegania, wymaga zamiaru bezpośredniego, tymczasem z ustaleń i uzasadnienia wynikało co najwyżej godzenie się na możliwość wszczęcia postępowania przeciwko tej osobie jako skutek uboczny. Sąd wskazał też, że samo stworzenie fałszywego dowodu nie wystarcza, jeśli brak pewnych ustaleń co do podjęcia działań rzeczywiście kierujących ściganie przeciwko określonej osobie.
Wyrok II K 182/17
- Stan sprawy
- Oskarżony, mając zakaz prowadzenia pojazdów, uzyskał wtórnik prawa jazdy wystawiony na dane znajomego, podając się za niego. Następnie podczas kontroli drogowych i przy wykroczeniach posługiwał się tym dokumentem. W dwóch zdarzeniach użył wtórnika i przyjął mandaty wystawione na dane tej osoby, podpisując się jej danymi, przez co wykroczenia zostały przypisane tej osobie. W innym zdarzeniu posłużył się wprawdzie wtórnikiem, ale mandat podpisał własnym nazwiskiem. W jeszcze innym zdarzeniu materiał wskazywał, że uczestnikiem kolizji był sam znajomy, który okazał także własny dowód osobisty.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uznał oskarżonego za winnego dwóch czynów z art. 235 k.k. w zbiegu z art. 273 k.k. dotyczących dwóch zdarzeń drogowych i skazał go za każdy z nich na karę pozbawienia wolności. Jednocześnie uniewinnił go od dwóch innych zarzutów z art. 235 k.k. dotyczących pozostałych zdarzeń.
- Uzasadnienie
- W zakresie skazań sąd przyjął, że oskarżony przez podanie się za inną osobę i użycie wyłudzonego wtórnika prawa jazdy stworzył fałszywe dowody, a następnie doprowadził do skierowania przeciwko tej osobie ścigania o wykroczenia. Kluczowe znaczenie miały dokumenty mandatowe oraz opinia biegłego z zakresu badań pisma, z której wynikało, że podpisy na mandatowych dokumentach złożył oskarżony. W zakresie uniewinnienia sąd wskazał, że w jednym zdarzeniu mandat został podpisany własnym nazwiskiem oskarżonego, więc brak było podstaw do przyjęcia skierowania ścigania przeciwko innej osobie, a w drugim materiał dowodowy wykazał, że sprawcą zdarzenia był znajomy, który sam okazał swoje dokumenty.
Wyrok II AKa 122/17
- Stan sprawy
- Przedstawiony materiał dotyczy wieloosobowej sprawy obejmującej głównie przestępstwa narkotykowe, kradzieże z włamaniem i pomoc do rozboju. W udostępnionym fragmencie nie opisano zarzutu ani rozstrzygnięcia odnoszących się do art. 235 k.k.
- Rozstrzygnięcie
- Na podstawie udostępnionego fragmentu nie da się ustalić, aby sprawa zawierała rozstrzygnięcie dotyczące art. 235 k.k.
- Uzasadnienie
- Tekst źródłowy w dostępnym zakresie nie zawiera opisu czynu z art. 235 k.k. ani motywów rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Nie ma podstaw do uzupełniania tych informacji domysłami.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.