Art. 233. k.c. Uprawnienia użytkownika wieczystego

W granicach, określonych przezustawyi zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, użytkownik może korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać.

Komentarz do Art. 233. kc

Art. 233 Kodeksu cywilnego reguluje instytucję użytkowania wieczystego, która jest specyficzną formą prawa rzeczowego, umożliwiającą użytkownikowi korzystanie z gruntu należącego do Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Przepis ten określa zakres uprawnień użytkownika wieczystego oraz granice, w jakich może on korzystać z gruntu i rozporządzać swoim prawem.

Zakres korzystania z gruntu: Użytkownik wieczysty ma prawo korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób, co oznacza, że może on używać gruntu w sposób wyłączny, bez ingerencji osób trzecich. Jednakże, korzystanie to jest ograniczone przez:
- Ustawy: Użytkownik musi przestrzegać przepisów prawa, które mogą nakładać różne ograniczenia dotyczące sposobu korzystania z gruntu (np. przepisy dotyczące ochrony środowiska, zagospodarowania przestrzennego).
- Zasady współżycia społecznego: Korzystanie z gruntu nie może naruszać ogólnie przyjętych norm społecznych i moralnych.
- Umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste: Umowa ta może zawierać dodatkowe postanowienia określające sposób korzystania z gruntu, które użytkownik musi respektować.
Rozporządzanie prawem użytkowania wieczystego: Użytkownik wieczysty może rozporządzać swoim prawem w granicach określonych przez ustawę, zasady współżycia społecznego oraz umowę. Oznacza to, że użytkownik może np. sprzedać, wynająć, czy obciążyć hipoteką swoje prawo użytkowania wieczystego, ale musi to robić zgodnie z obowiązującymi przepisami i postanowieniami umowy.
Granice uprawnień: Granice uprawnień użytkownika wieczystego są istotnym elementem tego prawa. Użytkownik musi działać w ramach określonych przez prawo i umowę, co zapewnia, że korzystanie z gruntu będzie zgodne z interesem publicznym i prywatnym właściciela gruntu (Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego).
Praktyczne znaczenie: Użytkowanie wieczyste jest często stosowane w praktyce, szczególnie w odniesieniu do gruntów miejskich, gdzie Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego oddają grunty w użytkowanie wieczyste na długi okres (zazwyczaj 99 lat). Dzięki temu użytkownicy mogą inwestować w nieruchomości, mając pewność długoterminowego prawa do korzystania z gruntu.

Podsumowując, Art. 233 Kodeksu cywilnego precyzyjnie określa prawa i obowiązki użytkownika wieczystego, zapewniając równowagę między interesami użytkownika a interesami właściciela gruntu. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania instytucji użytkowania wieczystego w polskim systemie prawnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

umowa o oddanie

grunt Skarbu Państwa

użytkowanie wieczyste

zasady współżycia

użytkownik wieczysty

jednostki samorządu

prawo rozporządzania

granice użytkowania

współżycie społeczne

użytkowanie gruntu

umowa użytkowania

oddanie gruntu

wyłączenie innych

prawo użytkownika

Art. 232.Art. 234.