Art. 232. k.c. Użytkowanie wieczyste

§ 1. Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.

§ 2. W wypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych przedmiotem użytkowania wieczystego mogą być także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.

Komentarz do Art. 232. kc

Art. 232 Kodeksu cywilnego reguluje instytucję użytkowania wieczystego, która jest specyficzną formą prawa rzeczowego, umożliwiającą osobom fizycznym i prawnym korzystanie z gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego przez długi okres, zazwyczaj wynoszący 99 lat.

Komentarz do Art. 232 Kodeksu cywilnego:

1. Zakres przedmiotowy użytkowania wieczystego

Art. 232 Kodeksu cywilnego określa, jakie grunty mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste. Są to:

Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast.
Grunty Skarbu Państwa położone poza granicami administracyjnymi miast, ale włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki.
Grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków.

2. Podmioty uprawnione do użytkowania wieczystego

Użytkowanie wieczyste może być ustanawiane na rzecz:

Osób fizycznych.
Osób prawnych.

3. Przepisy szczególne

W przypadkach przewidzianych w przepisach szczególnych, użytkowanie wieczyste może obejmować także inne grunty Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Przepisy szczególne mogą zatem rozszerzać zakres gruntów, które mogą być przedmiotem użytkowania wieczystego, co pozwala na elastyczne dostosowanie tej instytucji do specyficznych potrzeb gospodarczych i społecznych.

4. Cel użytkowania wieczystego

Użytkowanie wieczyste jest instytucją mającą na celu umożliwienie długoterminowego korzystania z gruntów publicznych przez podmioty prywatne, co sprzyja realizacji różnorodnych inwestycji, zarówno mieszkaniowych, jak i komercyjnych. Dzięki temu możliwe jest efektywne zagospodarowanie przestrzeni miejskiej oraz realizacja zadań gospodarki miejskiej.

5. Znaczenie praktyczne

Użytkowanie wieczyste jest popularnym narzędziem w praktyce obrotu nieruchomościami, szczególnie w kontekście inwestycji deweloperskich. Długoterminowy charakter tego prawa zapewnia stabilność inwestycji, a jednocześnie pozwala państwu i samorządom na zachowanie kontroli nad strategicznymi gruntami.

6. Wnioski

Art. 232 Kodeksu cywilnego stanowi fundament prawny dla instytucji użytkowania wieczystego, określając jej zakres przedmiotowy i podmiotowy. Jest to ważne narzędzie w polityce gospodarowania nieruchomościami publicznymi, które umożliwia efektywne wykorzystanie gruntów na cele inwestycyjne, przy jednoczesnym zachowaniu interesów publicznych.

Podsumowanie

Art. 232 Kodeksu cywilnego jest kluczowym przepisem regulującym użytkowanie wieczyste, które stanowi istotny element systemu prawa rzeczowego w Polsce. Jego zastosowanie ma szerokie znaczenie praktyczne, wpływając na rozwój gospodarczy i urbanistyczny miast oraz innych obszarów.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

grunty Skarbu Państwa

użytkowanie wieczyste

grunty miejskie

plany zagospodarowania

jednostki samorządu

przepisy szczególne

osoby fizyczne

osoby prawne

granice administracyjne

zadania gospodarki

Art. 231.Art. 233.