Art. 29. Wydanie rzeczy lub świadczenia

Mający prawo do rzeczy może żądać jej wydania lub wydania świadczenia wzajemnego za jednoczesnym zwrotem wydatków poniesionych przez upadłego albo przez masę upadłości na utrzymanie rzeczy lub na uzyskanie świadczenia wzajemnego.

Komentarz do Art. 29.

Przepis nie obowiązuje. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe. Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał uprawnienie osoby, której przysługiwało prawo do rzeczy, do żądania jej wydania. Chodziło więc o sytuację, w której dana osoba miała prawo domagać się, aby rzecz została jej przekazana. Zamiast wydania rzeczy mogła także żądać wydania świadczenia wzajemnego, jeżeli takie świadczenie było związane z tą rzeczą. Realizacja tego żądania była uzależniona od jednoczesnego zwrotu wydatków. Uprawniony był obowiązany zwrócić koszty poniesione przez upadłego albo przez masę upadłości na utrzymanie rzeczy lub na uzyskanie świadczenia wzajemnego. Zwrot tych wydatków miał następować równocześnie z wydaniem rzeczy albo świadczenia. Przepis obejmował zatem zarówno wydatki związane z zachowaniem rzeczy w odpowiednim stanie, jak i koszty poniesione w celu uzyskania świadczenia wzajemnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.